ISANG SERIES NG NETFLIX
Natupad na ang pangarap ni Merwyn.
Kapag nakahanap na ng angkop na mundo ang paunang grupo ni Eredin,
sasakupin niya ito,
gagawing sibilisado ang sinumang malugod na tatanggapin ang imperyo niya
at buburahin ang mga lalaban sa kagalingan nito.
Pinakamahalagang humanap ng pagkukunan ng pagkain.
Walang pagsisibilisa ng ibang mundo hangga't 'di naaayos ang mahihirap dito.
Bantayan si Balor na parang ahas na malapit sa paanan mo.
Itatabi ko si Fenrik sa patalim ko. 'Di niya ito ilalagay sa panganib.
Kung ikararangal mo, Balor.
Punong Pantas.
Nawa'y gabayan kayo ng diwa ni Solryth.
Simulan ang bagong ginintuang panahon.
Ano ang lugar na ito?
Maghanap ng tubig. Tingnan kung may palatandaan ng buhay.
Isasakripisyo mo ba sila?
Fenrik, hindi kita kadugo.
Pero kadugo kita sa puso ko.
Ikaw ang bahagi ko
na pinakamahalaga sa akin.
Sa ngalan ng lahat ng diyos…
Ibinigay ko ang lahat ng ginusto mo pero pinagtaksilan mo pa rin ako.
Sundan ako!
Saan ka man dalhin nito, nawa'y masunog ka magpakailanman.
Ngayong nagbagong-anyo ka na,
ano'ng gagawin mo sa napakagandang Kaguluhang iyan?
Kukunin ko ang nararapat sa akin.
Ang lahat.
Imbakan ng palay ng Imperyo.
Gutom sila rito. Hindi tayo mahihirapan.
Suwertehin ka sana.
Bumalik ako kasama ang bilanggo ng emperatris.
Emperatris, Ang Libro ng mga Monolito.
Henyo si Syndril,
pero 'di niya alam ang buong potensyal ng mahiwagang equations niya.
Ang isang ito, lalo na.
Kung tama ako, pinapayagan ang paglalakbay hindi lang sa pagitan ng mga mundo.
Maaari tayong maglakbay sa panahon mismo.
Iwan mo kami.
Hindi naging madali. Pero lagi kong tinutupad ang pangako ko.
Kaya kukunin ko na ang utang sa akin at aalis.
Hindi umaayon sa akin ang hangin dito sa Xin'trea.
At paano ang Lark?
Patay na.
Gaya ng ipinangako.
Kasama ang ilan na sumama sa kanya.
Libre na sila para sa'yo.
Pinapagpahinga ka na.
Alpas.
Bantayan ang plaza. Kilos na. Bilis.
Meldof, dalawa sa itaas.
-'Wag mo palapitin sa tambuling pandigma! -Alertuhin sila!
Bilis! Maghanda!
Soulreaver.
Isa sa mga paboritong premyo ni Ama.
Kung ibang panahon ito, ibinalik ko sana ito sa 'yo.
-Hindi. -Diyan ka lang.
Pero bagong araw na.
Magandang kinabukasan ang naghihintay.
Sayang, hindi para sa'yo.
Mersenaryo ka at mula sa Angkan ng Multo.
Alam mo bakit 'di kita mapapaalis.
Tutuparin mo… ang kasunduan natin.
Tutuparin?
Mula sa mga alamat na nabasa ko,
ang Angkan ng Multo ay lubos na marangal,
pero narito ka, isang taksil,
ibinenta ang mga kasamahan mo para sa piraso ng bakal!
Isang kahihiyan sa mga ninuno mo.
Babalatan kita nang buhay.
Dalhin siya sa plaza.
Pugutan ng ulo gamit ang patalim nang pagtatraydor niya.
Hindi kita tatantanan kailanman.
Ilagay ang ulo niya sa tarangkahan ng siyudad bilang babala.
Nawa'y mabulok ang sinapupunan mo
at makalimutan ang pangalan mo.
Dapat nang masimulan agad ang riot. Gawin mo na, Lark.
Mga taga-Xin'trea!
'Di kami narito para manakit.
Nandito kami para sa hustisya.
Ang palay sa likod ng pintong ito ay inyo.
Bawat imbakan ng palay sa lungsod na ito ay inyo.
Palay na tinanim n'yo, ng mahihirap, para patabain ang hukbo ng imperyo,
mula sa inyong dugo, pawis, at luha,
habang nagugutom ang mga anak n'yo.
Siya ang Lark.
Kunin n'yo ang inyo!
Walang laman.
-Wala sila pakialam sa mahihirap. -Lintik.
-Mga halimaw! Wala silang iniwan sa atin! -Paano tayo mabubuhay?
Magugutom tayo!
Ito ang hinaharap sa ilalim ng emperatris at ng kanyang madugong imperyo.
Ang naghihintay sa inyo, para sa inyong mga anak, ay gutom.
Kailangan nating bumangon.
Alam kong nakakatakot pero ito lang ang pagkakataon natin.
Kung sama-sama, mananalo tayo.
Kami ang Itim na Rosas
'Wag pagdudahan ng sinuman ang aming layunin
Tumayo at iparamdam sa kanila ang ating tinik
Ang kalayaan ay mapapasaatin
Kami ang Matinik na Itim na Rosas
Inaawit ang awitin ng mga hindi napuri
Tumayo at hayaang marinig nila Ang ating dagundong
Ang araw ng mahihirap ay narito na
Sige! Ipagkalat n'yo ang balita!
Ipaalam na ito ang araw na tatayo ang mahihirap!
Ang araw na maging inyo ang Xin'trea!
Iparamdam sa kanila ang mga tinik ninyo!
Kalayaan at pagkain para sa lahat!
Kumuha kayo ng mga armas!
Sige!
Akala ko, malakas ang mahika ko. Magaling.
Kapag namatay ako, may utang ka sa'kin, at dapat mabanggit ang dalawang bayag ko.
Uthrok, Matikas na Titi.
Siya na may dalawang malalaking bayag na pumuksa ng isang imperyo!
Makinig sa Lark! Sundan n'yo ako, maririlag na gago!
Pumasok na tayo.
Fjall.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
May mga tanong ka.
Lahat ng narinig mo ay totoo.
Pinapatay ko si Alvitir.
At ang pamilya mo.
Lahat ng Angkan ng Aso.
Alam kong lahat ng mahal ko ay mamamatay, at pumayag ako.
Walang pag-aalinlangan.
Magiging talababa lang ako sa kuwento ng iba.
Isang sinapupunan na magagamit. Hindi ako nakikita, Fjall!
Hindi.
Nakita kita.
Kailangan mamatay ng nakagawian.
Gaano ko man kamahal ang kuya ko,
uulitin niya lang ang mga pagkakamali ng mga haring nauna sa kanya.
Pero kakampi ko ang hukbo at mga salamangkero.
Sinisibilisa nila ang ibang mga mundo habang magkausap tayo.
Dadalhin ko tayo sa bagong ginintuang panahon.
Gusto kong nasa tabi kita.
Alam kong kakailanganin mo ng oras.
Baliw ka talaga.
Sa tingin mo talaga
mapapatawad kita pagkatapos ng ginawa mo?
Alam mo ba ang mga sakripisyo ng angkan ko para lang maprotektahan ka?
Ang mga kakila-kilabot na ginawa namin sa iba para sa 'yo?
At pinagtaksilan mo kami.
Halimaw ka.
Alam ko, dahil ako rin.
Kilos!
Magmadali!
Kinailangan mo pang maging bastos.
-Pokus. -Ikaw ang mag-pokus.
Ayaw bumukas. Gawa yata sa dimetrium ang kandado.
Bilisan n'yo bago dumating ang mga sundalo rito.
Hindi kami 'yon.
Humanda kayo.
Tapos na kayo mamasyal?
Bagay ang kolorete sa mukha mo.
-Saan ang daan pa-monolito? -Diretso lang.
Nasaan ang mga bantay?
-Papunta sana sa gulo sa labas. -Teka.
Wasakin n'yo na ang monolito. Pipigilan namin sila rito.
-Manatili kang buhay. -Gagawin ko ang lahat. Mag-ingat ka.
Nasa may trono siya. Patayin kapag nakita.
-Kilos! -Humanda kayo.
Buwisit.
Bagay rin ang kolorete sa 'yo.
-Salamat. -Puta, dati ba ganito na nakakapagod?
Tara na, tangkad. Nagsisimula pa lang tayo.
Walang aatras!
Teka.
Magulo na sa ibaba ng lungsod.
-Dadalhin ka sa barracks sa Yaruga. -Hindi. Dalhin na muna ako sa kuwarto ko.
Siya 'yon. Sundan mo. Kaya na namin mula rito.
-Palarin nawa ang inyong pangangaso. -Ikaw rin.
Pumunta tayo sa monolito.
Ikaw 'yon.
Ang Lark.
Akala ko
mas higit ka pa.
Mas marami tayong pagkakatulad, sa pagkakaalam ko.
Parehong inabanduna ang buhay na isinulat para sa atin.
Lahat ng ginawa ko ay para sa mga elf.
at hindi ako hihingi ng tawad doon, Lark.
Ni hindi mo alam kung ano ang pagiging elf.
-Isa ka lang prinsesang laki sa layaw. -Emperatris ako!
Isa kang bata na pinahawak ng renda ng kabayong pandigma.
Hindi ka nagsasalita para sa mga elf.
Ano, at ikaw oo?
Nagsasalita na sila para sa sarili nila.
Ang mahihina ang utak ay takot sa 'di nila maintindihan.
Maghiganti ka, kung ganoon,
at nang matapos na ito, munting Lark.
Ang isipin na panonoorin kong malimas ang buhay mo ang nagtustos sa 'kin.
Tumulong sa nawasak kong puso na makarating dito.
Habang papalapit na ako, may bumagabag sa isip ko.
Na tama ang ginawa mo.
Inubos ang mga monarkiya.
At mga angkan.
Kami ang mga bota ng mga monarkiya na nakatapak sa leeg ng mga tao.
Kami ang patalim nila,
na hindi nagtatanong.
Pero pareho ka lang din nila.
Wala kang binago.
Isa ka lang ring bota
na naghahanap ng marami pang leeg.
Narinig mo 'yon?
'Yan ang kinabukasan ng mga elf.
At ang mga aawitin nila ay 'di tungkol sa 'yo
kundi tungkol sa kalayaan.
Gusto mong kontrolin ang sarili mong kuwento.
Binigyan kita ng pagpipilian.
Pabayaan ang patalim na nariyan at baka makita ka ng doktor.
Iligtas ka.
Mabubuhay ka nang matagal para makitang gumuho ang mundo mo.
Harapin mo'ng mga mali mo.
O bunutin iyan at mamatay na duwag.
Walang makakaalam.
Walang iba kundi ikaw.
Sir, nagkaroon ng pag-aalsa.
Balor!
Sinira mo ang lahat.
Matatapos na ito ngayon!
Paano siya nakakakontrol ng apoy?
Naramdaman mo ba?
Ang enerhiya ng Kaguluhan ng ibang mundo.
'Wag mo ako pansinin.
Ang totoo,
alam mo ba ang daan papuntang gawaan ng pera?
Nandito na sila.
Ang ganda ng pag-aalsang ito. Magsaya sa kalayaan hanggang mayroon.
Oo nga pala, may mga melokoton sa kusina.
Tandaan n'yo ako.
Fjall, kumilos ka!
Éile!
Fjall!
Buong buhay ko, 'di ako pinakinggan ng mga tulad n'yo.
Hindi na muli.
Kinokontrol ko na ang Kaguluhan!
'Di ko kayo kailangan.
Gamitin natin ang kapangyarihan niya laban sa kanya.
Isama ang kapangyarihan ko sa Kaguluhan niya para sirain ang monolito.
Ngayon na! Igapos mo ako sa kanya!
Ang galing na 'di na nakakatakot kapag nakita mo ang butas ng puwet nito?
-Hindi! -Fjall!
-Wala na si Fjall. -Callan!
Hindi!
Halika sa akin, oh mahal ko
Ang iyong anak sa sinapupunan ko ay nasasabik
Halika sa akin, oh mahal ko
Nagpupuyos pa rin ang puso ko
Ang kaluluwa ko'y nasasabik
Na maramdaman ang pag-inog ng ilog
Upang makasama kang muli
Sa susunod na mundong walang maliw
Bumalik ka sa akin.
Pakiusap.
Hindi ko kaya.
Hihintayin kita…
sa mga bulwagan ng Caer Aenwyn.
Mabuhay ka, Éile.
Mabuhay ka.
Mahal kita.
Ano'ng ginagawa mo?
Hindi.
Sa isang huling hawak,
sinira ng dakilang salamangkero ang pinakadakilang nilikha niya,
'di alam na maglalabas ito ng enerhiyang sisira mismo ng kalawakan at oras.
Ang marurupok na talukbong sa pagitan ng mga mundo ay napunit.
Pag-iral mula sa iba't ibang antas ang nagsimulang magtawiran.
Nagdigmaan ang iba't ibang langit.
Nilamon ng gabi ang umaga.
Maraming mundo ang tumawid sa isa't isa,
kinakalat ang mga nilalang nila na parang binhi habang sila'y nagiging isa.
Ito ang Ugnayan ng mga Mundo.
Ang lahat ng nilalang na may buhay ay nanahimik.
At pagkatapos,
gumising ang Kontinente.
May mga kakaibang barko sa paligid na wasak,
na nag-iwan ng mas kakaibang kargamento sa baybayin ng mga elf.
Mga tao, nailagak magpakailanman na malayo sa sarili nilang mundo.
Ang mga tao ay kasama na ngayon ng mga elf.
Nasaan ako?
Ano ka?
Saan ka nanggaling?
Wala nang magiging katulad ng dati.
Kung saan may dalawang nakatayong bato noon
Magkaharap sa isang parang
Ang isa'y nakahigang basag sa kanyang tagiliran
Mula nang magkita ang mga mundo
Sa ilalim ng batong iyon, isang mandirigma
Na walang hangganan ang katapangan
Ang nagbuwis ng buhay para lumaya ka
At mapatalsik ang isang maniniil
Ang sabi'y bato ang puso niya
Walang pag-ibig o malambing na paghaplos
Hanggang umawit ng awitin niya ang isang lark
At biniyak ang puso niya sa dalawa
Lumaban sila sa lupaing napakalupit
Kung saan nagugutom at nagtatrabaho ang mahihirap
Lumalaban para ipaghiganti ang kanilang mga angkan
At palayain ang karaniwang tao
Ako ang lark, ang nakatayong bato
Nakatayo sa tabi ng minamahal ko
Namamatay na ang boses ko sa hangin
Habang nagsisimulang maglaho ang ating kuwento
Hindi ko na mararamdaman ang init mo, mahal ko
Hindi ko na mararamdaman ang init mo
Mula sa pagmamahalan natin, may binhing tumubo
Isang binhi para iligtas ang mundo
Kumain ka na.
Sina Éile at Fjall ay nagtanim ng binhi ng bagong buhay.
Isang batang may dugong walang katulad,
may marka ng halimaw at mahika.
'Di pa ako nakakain nang ganito mula umalis ng Árd Fuile.
Sigurado kang wala kang dugo ng duwende?
Hindi ko alam. Ano sa tingin mo?
Ilang henerasyon ang nakalipas, siguro.
Pamilya tayo kung gano'n.
Nangyari na, Ithlinne.
Nakapatay ako ng halimaw, gaya ng sinabi mo.
Hindi nga lang ang halimaw na inaasahan ko.
Puwede ba?
Sigurado ka?
Ang oras ng mga mundo ay nalalapit na.
Nawawala ang Aen Seidhe sa kalangitan, palutang-lutang sa dagat ng panahon,
patuloy na hinahanap ang pag-ibig na nawala at naiwan.
Ang binhi ng Lark ang magdadala
ng unang nota ng awit na magtatapos sa lahat ng panahon…
At isang kadugo niya ang aawit ng huli.
Teka, ano?
Sino?
Sino? Sino ang kadugo niya?
Awitin ang Awit ng Pito, Sandpiper.
AWIT NA MAGTATAPOS NG LAHAT NG PANAHON…
AT ISANG KADUGO NIYA ANG AAWIT NG HULI.
Para magkaroon ng pag-asa at lakas ang naaapi
sa kuwento ng kanilang mga ninuno
at maging handa
para sa malaking pagbabagong darating.
-Sige. -Sige. Ibagsak mo na.
Sayang.
Wala ka, mas mababa ka
Nawasak ka na, magulo
Talo at walang pag-asa
Malulunod ka sa kailaliman
Makapangyarihan ang mga nang-aapi
Talagang mas malakas
Hayaang balaan ka ng kasaysayan
Ang pagtutol ay kamatayan
Kalimutan mo na lahat ng sinabi nila
Dahil ang kinang ng kasaysayan
Ay dinungisan ng mga taong
Ayaw ipaalam sa iyo
Ang kapangyarihan ng mga kuwento mo
Ng mga kanta mo, at ng sarili mo
Upang bawiin ang lupain
Para sa mga duwende at elf
Kaya awitin nang malakas at may pagmamalaki
"Ang Awit ng Pito"
Maging halfling ka man o gnome
Maging duwende ka man o elf
Dala mo ang mga kuwento nila
Walang maniniil ang makakapagtago sa kanila
Dalhin ang kanilang kadakilaan at tumindig
Titindig tayo
Pinagsama ng sandugong paglalakbay
Para sa paghihiganti at katotohanan
Nakatakdang mabigo
Pero tumanggi ang Pito
Pitong mandirigmang 'di magkakakilala
Nagkaisa bilang isang kamao
Dudurugin sila ng imperyo
Pero sabi nila, "Putang ina n'yo"
Sabi nila, "Putang ina n'yo"
Pinag-alsa nila ang mga tao
Sa matapang nilang gawa at awit
Ipinakita ang tapang nila
Ang tama sa mali
Ang kapangyarihan ng kuwento
Ang nagpaapoy sa kanilang ugat
Titindig ang mga tao
Para magkaroon ng pagbabago
Kaya awitin nang malakas at may pagmamalaki
"Ang Awit ng Pito"
Maging halfling ka man o gnome
Maging duwende ka man o elf
Dala mo ang mga kuwento nila
Walang maniniil ang makakapagtago sa kanila
Dalhin ang kanilang kadakilaan at tumindig
Titindig tayo
Ohhh, titindig tayo
Titindig tayo
Ohhh
Titindig tayo
Ohhh
Umawit nang malakas at may pagmamalaki
"Ang Awit ng Pito"
Maging halfling ka man o gnome
Maging duwende ka man o elf
Dala mo ang mga kuwento nila
Walang maniniil ang makakapagtago sa kanila
Dalhin ang kanilang kadakilaan
at tumindig
Titindig tayo
Umawit nang malakas at may pagmamalaki
"Ang Awit ng Pito"
Maging halfling ka man o gnome
Maging duwende ka man o elf
Dala mo ang mga kuwento nila
Walang maniniil ang makakapagtago sa kanila
Dalhin ang kanilang kadakilaan
at tumindig
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maria Quintana