Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Wszyscy na miejsca.
Przygotujcie się.
Niespodzianka!
To tylko Mimiś!
Myśleliśmy, że to Pinio i wiesz-kto.
Pinio i jego kumpel, Ko…
Słuchajcie. Ktoś nadpływa.
No dobra, tylko spokojnie.
Wypłyń sobie.
A teraz…
Koba?
Niespodzianka!
Niespodzianka, Koba.
Cała ekipa przyszła obejrzeć twój egzamin.
Koba!
Nie mogliśmy tego przegapić. Długo leczyłeś u nas mackę.
Jesteś członkiem ekipy.
Koba, jesteś gotów?
Koba.
Pamiętaj, że jeśli zdasz egzamin,
to znaczy, że macka się zagoiła i możesz wracać do domu.
Na pewno twoi przyjaciele z rafy ci kibicują.
Koba.
I o to chodzi, kolego!
No dobrze, Koba. Najpierw zdejmijmy bandaż.
Koba?
Wygląda dobrze.
Czas popłynąć!
- Tuptusie. - Tuptusie, na miejsca!
- Bimbiś! - Ptupiś!
Grubciś!
Mimiś!
Mimisiu!
Gotów!
Koba, pierwsze zadanie polega
na przepłynięciu przez obręcze.
Koba.
Brawo.
- Świetnie. - Ekstra.
- Super. - Jesteśmy dumni.
Koba!
Świetna robota!
Teraz musisz jak najszybciej zrobić pętlę.
Koba!
Świetnie.
Zostało pływanie na długi dystans.
Opłyniesz Oktobazę dookoła?
Koba!
Zmierzę czas.
Gotów?
- Start! - Dasz radę, Koba!
Koba! Twarda z niego ośmiornica!
Zaraz powinien wracać.
Gdzie Koba?
- Minęło trochę czasu. - Oby nic mu się nie…
- Koba! - Na dziób pingwina!
Rekin goni Kobę!
Wytrzymaj, Koba!
Koba…
Ani mi się waż.
Tak. Zjedz herbatniczka.
Tak!
Weź go sobie.
Gejzery!
Trochę sobie popływa.
Zuupa!
- Kapitanie! - Jest pan cały!
Tak. A ty, Koba?
Nic ci nie jest?
Koba.
Cały Kapitan Barney!
Niczego się nie boi.
Nawet głodnych rekinów.
I co, powiesz, Pinio? Koba zdał egzamin?
Zobacz.
Koba!
Powinniśmy od razu zabrać Kobę do Morza Karaibskiego.
Pełna zgoda. Ruszajmy w kierunku Morza Karabiskiego.
To nie takie proste.
Oktobaza jest teraz tutaj,
a Morze Karaibskie tutaj, po drugiej stronie Meksyku.
Żeby dostać się do rafy Koby, trzeba będzie popłynąć naokoło.
Tak, ale po drodze napotkamy groźne burze.
Kapitanie, szybciej i bezpieczniej będzie polecieć.
Nad lasami Jukatanu.
Świetny pomysł, Kseniu. Weźmiemy pływak H.
- Gotów, Pinio? - Tak.
Gotów, Koba?
Koba!
Trzymajcie się.
I pod żadnym pozorem nie lądujcie w lasach.
Dlaczego?
Słyszałem, że lasy Jukatanu to dziwne miejsce.
Według legend są tam Nawiedzone Jaskinie strzeżone przez ogromne jaszczurki.
Nie każdy, kto wejdzie do jaskiń, później z nich wychodzi.
Co w nich jest?
Nie wiem. Pewnie potwory.
- Potwory? - Bez obaw, Pinio.
Zabierzemy Kobę prosto do domu. Żadnych przystanków.
Kseniu, otwórz Oktobazę.
Tak jest!
- Do widzenia! - Na razie!
- Pa, Koba! - Żegnaj, głowonogu.
Koba!
Następny przystanek: Morze Karaibskie!
Do zobaczenia.
Koba jest zachwycony lotem. Daleko jeszcze?
Prawie jesteśmy.
Nic nie powinno przeszkodzić w…
Uwaga, kapitanie!
Trzymajcie się!
Uszkodziliśmy śmigło.
To na nic. Opuścić pojazd!
Że co?
Spadochrony.
Czas skakać.
Trzymaj się, Koba.
Pinio, pociągnij za sznurek!
Na dziób pingwina! Zaciął się!
Co robić?
Nie panikuj.
Lecę po was.
Trzymajcie się.
Szybko, na lewo!
Mało brakowało.
O nie! Pływak!
Musimy powiadomić Oktobazę.
Oktokompas zniknął.
Pewnie wypadł podczas skoku.
Nie widzę go.
Bez oktokompasu nie wezwiemy pomocy.
Kapitanie, to przecieka!
Koba nie wytrzyma długo bez wody.
Trzeba coś zrobić.
Bez obaw, znajdziemy wodę.
Wciąż jesteśmy daleko od morza, a po drodze nie widziałem jezior ani rzek.
Woda!
Znów te ptaki.
Chyba krzyczały…
Woda!
Woda! Lepiej za nimi idźmy.
To się przyda.
Woda!
Tędy!
Woda!
- Woda! - Przed nami jest polana.
Woda!
Na dziób pingwina!
Jest i woda!
Wypełnia jakąś grotę.
To chyba nie ta jaskinia, o której mówił Kocurro?
Co was sprowadza do naszej cenote?
To te ogromne jaszczurki, o których mówił Kocurro.
Spokojnie. Czegoś tu nie dostrzegamy.
Przepraszamy. Szukamy tylko wody.
Wody?
Szukacie wody?
Trafiliście we właściwe miejsce.
Iguany.
Witajcie w naszej cenote, amigos.
- Cenote? - Tak.
Cenote, no wiecie!
Wejście do jaskini, które wypełnia się deszczówką.
Skąd mielibyśmy wodę w tych lasach?
Koba.
Wybacz, Koba.
Zaraz włożę cię do wody.
Nie tak szybko. Musicie coś podarować strażnikom cenote!
Czyli nam.
W takim razie…
mogę wam zaproponować bardzo rzadkie i bardzo smaczne…
herbatniki.
Po jednym dla każdego teraz.
Potem przyniosę więcej.
Macie moje słowo.
- Herbatniki. - Brzmi to nieźle.
- Zgłodniałem. - Nie wiem…
- To dobry pomysł! - No dobra.
Wielcy strażnicy niniejszej cenote
przyjmują wasz dar.
Możecie wejść do cenote.
Bądźcie ostrożni.
Nie każdy, kto wejdzie do cenote,
później z niej wychodzi.
Dzięki za radę.
Jesteście gotowi?
- Koba. - Gotów.
Nigdy nie widziałem czegoś takiego.
Koba jest w wodzie. Poczekajmy tu. Pozostali niedługo zaczną nas szukać.
Co się stało?
Oczywiście. Pamiętasz, co mówiły iguany?
Cenotes są wypełnione deszczówką. Słodką wodą.
Koba pochodzi ze słonych wód Morza Karaibskiego.
Potrzeba mu słonej wody. W słodkiej może zachorować.
¡Oye, amigos!
Jest tam słona woda.
Trzeba ją tylko znaleźć.
Koba!
Z tego tunelu płynie jakiś prąd.
Si. Prąd słonej wody.
Jaskinie prowadzą do Morza Karaibskiego.
Dom!
To jest to!
Popłyniemy do jaskini i dotrzemy do morza.
To kiepski pomysł.
Nurkowanie w jaskiniach jest niebezpieczne i nie mamy sprzętu.
Nie mamy wyboru.
Koba nie może tu długo czekać. Musi wrócić do domu. To jedyny sposób.
Koba, dom.
Masz rację. Pinio, nurkujemy!
Powodzenia, amigos.
Będzie tam bardzo ciemno.
I pamiętajcie, nie każdy, kto wejdzie do cenote…
później z niej wychodzi.
Nie oddalaj się, Koba.
Koba!
Dobrze ci poszło.
Wyzywam pana na rewanż, profesorze.
Potrzebny mi partner.
To dla mnie za dużo paletek.
Oczywiście.
Zaczekam.
Cześć, Dusiu.
Zagramy w ping-ponga?
Nie mogę, Kocurro. Szukam kapitana.
Kapitana! Wyśmienicie! On zawsze chętnie zagra.
Gdzie jest?
Próbuję się dowiedzieć. On i Pinio jeszcze nie wrócili.
Jeszcze? Polecieli już dawno!
Zadzwonię.
Kocurro do kapitana!
Zgłoś się!
Nie odpowiada.
A na lokalizatorze pływaków nie ma sygnału.
Coś musiało się stać. Może się zgubili, rozbili albo…
Rozbili?!
Na moje wąsiska! Znajdźmy ich!
Odpalaj oktoalarm!
Oktonauci, do bazy!
Oktonauci, mamy kłopoty.
Kapitan Barney i Pinio zaginęli.
- Rety! - Nie!
Zaginęli?
Nie odpowiadają na wezwania. Na lokalizatorze też nic.
Mogli się rozbić.
Lecieli w stronę Morza Karaibskiego.
Powinni być gdzieś w tej części Meksyku.
Tuż obok rafy Koby.
Tam się udamy.
Ale jak tam dolecieć bez pływaka H?
Będziemy musieli zejść… na ląd.
Muszę ci powiedzieć, Kseniu, że jak na taki rozmiar,
pływak G jest bardzo szybki!
No pewnie, Kocurro.
Z taką prędkością dotrzemy na miejsce, zanim powiesz:
„Chrupiące, krzepiące marchewki”.
Nad czym ty tam pracujesz?
Nad małym projektem razem z Dusią.
Pomoże nam w poszukiwaniach.
Światła, Kseniu.
Idealnie. Teraz tylko…
Kocurro! Ostrożnie na tych wybojach!
Niczego nie obiecuję!
Patrzcie! Przed nami!
Morze Karaibskie!
Jesteśmy!
No to zaczynajmy poszukiwania, kochani!
Zuupa!
Zaczniemy na lądzie. Wy przeszukajcie wodę przy rafie.
Powodzenia!
Nie wpadnijcie do jaskiń!
Zuupa!
Rozdzielmy się.
Pinio i kapitan gdzieś tu są.
Znajdziemy ich.
Tak jest!
Koba, wiesz, skąd płynie słona woda?
Koba.
Morze też musi być w tę stronę.
Jeszcze nie byłem w takich jaskiniach.
Te w oceanie są duże i szerokie.
Te są małe i kręte.
Ściany są z białego kamienia.
Tak, są…
okropnie małe i białe.
Zupełnie jak…
lód.
Gdzie popłynął Koba?
Koba!
Nie odpływaj za daleko.
Na dziób pingwina!
No proszę!
Pradawne skamieliny!
Może ktoś tu niedawno był.
Kapitanie.
Niewiarygodne.
Żyją tu różne stworzonka!
Ile ich tutaj! Krewetki, węgorze, ryby jaskiniowe…
Kapitanie? Nic nie widzę.
Troszeczkę zamuliłeś wodę. W porządku?
Wydawało mi się, że widziałem potwora, ale…
O nie, mój hełm!
Kapitanie, gdzie pan jest?
Tutaj, Pinio.
- Gdzie? - Tutaj.
Podążaj za moim głosem.
Dobrze. Płynę do pana.
Chyba. Widzi mnie pan?
Spokojnie, Pinio. Tu jestem.
Kapitanie!
Przez ten muł nie wiedziałem, że płynę do góry nogami.
Ale co z moim hełmem?
Nie martw się. Na pewno jest rozwiązanie.
Skałoczep.
- Witaj. Nie masz nic przeciwko? - Nie.
Miło mieć tu gości.
Skałoczepy wytwarzają bardzo lepki śluz. Powinien uszczelnić pęknięcie.
Załaskotało.
Dziękuję.
Polecam się.
Proszę.
Udało się.
Przepraszam, że się tak bałem.
Nie martw się, Pinio. Pamiętaj tylko, żeby nie panikować.
Dobrze, kapitanie.
Od teraz będę spokojny i dzielny. Tak jak pan.
Wiem, że dasz radę, Pinio.
A gdzie jest Koba?
Koba!
Chyba odnalazł dalszą drogę.
Jaskinia mocno się tu zwęża. Trzeba się będzie przecisnąć.
Odwagi, Pinio. Gotów, kapitanie?
Wszystko w porządku?
Tak, wszystko dobrze, Pinio.
Ruszajmy.
I co, Oktonauci?
Niestety nic.
- U mnie też nic. - Tak.
Przeszukaliśmy całą rafę. Ani śladu Barneya i Pinia.
Bardzo dziwne. Dokąd mogli się udać?
Na pewno nie ma ich w Morzu Karaibskim.
Tunele ciągną się i ciągną.
W porządku, Koba?
Koba.
- Koba? - Ślepy zaułek.
Jak teraz dotrzemy do morza?
Popłyniemy w górę.
Niewiarygodne. Jaskinie mają też suche fragmenty.
A przynajmniej wilgotne i śliskie.
Dziwne.
Pełno tutaj małych owoców.
Zrzucają je nietoperze!
Proszę spojrzeć na te liany!
To nie liany, Pinio.
To korzenie drzew z lasów nad nami.
Wyrosły w otworach w skale, żeby dosięgać wody.
Świetnie, że tu są.
Możemy się przehuśtać nad stalagmitami!
Wasza kolej.
Pamiętaj. Spokój i opanowanie.
Damy radę, Koba.
Koba.
Brawo, Pinio!
Nie było źle.
To całkiem niezła zabawa!
Zgubiliśmy się. Mapa!
Mango!
Dobra!
Co u was, Tuptusie?
Mam mango.
A czy znaleźliście Pinia i kapitana?
Musimy szukać, aż…
Czekajcie, mam jakiś sygnał.
Może to wskazówka.
Sygnał dochodzi gdzieś z tego miejsca. Musimy znaleźć źródło.
Nic nie widzę.
Mam!
To ślimak, Mimisiu!
Ślimak.
Do widzenia.
Mam!
Mimisiu, to tylko mango.
Mam!
Co teraz znalazłeś?
Kompas kapitana.
Oktokompas kapitana!
- Zuupa! - Brawo, Mimisiu.
To kompas nadawał sygnał.
Ale jak się tu znalazł?
Spadochron!
I pływak H.
Albo jego pozostałości.
Nie martw się, Grubcisiu, chyba wyskoczyli.
Mam.
Ślady! Ciekawe, dokąd poszli.
Czipa!
Zaczekaj, Mimisiu!
Za śladami!
O rety, rety!
Ślady.
Tu się kończą.
A to zbiornik Pinia!
Oktonauci!
Zgłoście się!
To sygnał z oktokompasu kapitana!
Kseniu, skąd masz oktokompas kapitana?
Znalazłam go w lesie.
Barney i Pinio pewnie weszli do tej zalanej jaskini.
Jaskini?
- Raczej grobowca! - Si.
Nie każdy, kto wejdzie do cenote,
później z niej wychodzi.
Jaszczurki-strażnicy!
Tego się obawiałem. Pinio i kapitan są w Nawiedzonej Jaskini!
Żadnej nawiedzonej, Kocurro.
Ta wielka jama to cenote.
Pełno ich w tych lasach. Prowadzą do podziemnych jaskiń.
Si. I nie każdy, kto wejdzie do cenote,
później z niej wychodzi.
Na moje brzmi jak Nawiedzona Jaskinia.
To jaskinie Sac Actun. Prowadzą do oceanu.
Jaskinie „Sac co”?
Sac Actun, czyli „białe jaskinie”.
Główne źródło wody dla lasów.
Korzenie drzew sięgają wgłąb nich.
Czemu Barney i Pinio tam są?
Zaraz, a co z mango?
Co on tam papla?
Chyba mówi,
że jechali przez las, kiedy z drzewa spadło mango.
To największe i najlepsze mango, jakie zjadł.
Słodkie, soczyste i…
Wystarczy już! Co to ma wspólnego z Barneyem i Piniem?
Mango spadło z drzewa, które samo się kołysało.
Widział sporo takich kołyszących się drzew.
Kołyszące się drzewa?
Ktoś musiał ciągnąć ich korzenie.
Na przykład kapitan Barney i Pinio! No właśnie!
Co właśnie?
Jeśli weszli do cenote tutaj…
a Grubciś widział kołyszące się drzewa tutaj…
wydaje mi się, że kapitan i Pinio chcą się dostać tutaj.
Płyną przez jaskinie, żeby dotrzeć z Kobą do Morza Karaibskiego.
Bingo! Według moich obliczeń
powinni być gdzieś…
tutaj!
Nawet jeśli znajdą drogę do morza, przed nimi długa podróż.
Zbyt długa.
Zabraknie im powietrza.
No to w drogę!
Musimy tam zejść i ich uratować.
Czekaj!
A gdzie dary dla nas?
Wystarczy, że są tam Barney i Pinio.
Nie możecie też tam utknąć.
- Co jest nie tak z tymi jaskiniami? - Pamiętaj!
Nie każdy, kto wejdzie do cenote, później z niej wychodzi.
Tylko to potrafią mówić?
Iguany mają rację.
Nurkowanie w jaskiniach jest bardzo niebezpieczne.
To ogromny labirynt.
Łatwo się w nim zgubić, stracić powietrze albo utknąć.
Aż 100 rzeczy może pójść nie tak.
Musimy rozpocząć ostrożną misję ze specjalnym sprzętem, żeby ich uratować.
Kto to, Dusiu?
Przyjaciółka, Rajla.
To najlepsza nurkini jaskiniowa.
Mogłaby napisać książkę.
I naprawdę to zrobiła.
Pokaż.
Mroczne i groźne jaskinie pełne mroku i grozy!
Książka w sam raz dla mnie.
Zaraz, zaraz!
Dusiu, tu jest napisane, że robiłaś zdjęcia.
To prawda.
Nim do was dołączyłam,
Rajla zabrała mnie jako fotografkę
do najgłębszych podwodnych jaskiń.
Widziałyśmy niespotykane stworzenia.
Nauczyła mnie też paru rzeczy o nurkowaniu.
To dopiero niespodzianka!
- Wiemy, kto poprowadzi misję. - Zuupa!
Najszybciej dotrzemy do nich,
wpływając do tej jaskini.
- Kseniu, nasz najnowszy projekt gotowy? - Tak, Dusiu.
Wracam, ale nie czekajcie na mnie.
Chodźcie. Pospieszmy się.
O ile dobrze znam kapitana, wcale nie jest mu tam za dobrze.
Nie zwalniaj.
To już ostatnie stalagmity.
Skaczemy, Koba.
Brawo, Pinio.
Naprawdę…
Kapitanie?
Chyba utknąłem.
Nie.
Nie mogę się ruszyć. Pinio!
Wydostań mnie.
Spokojnie. Jestem przy panu.
Szybko, Pinio!
Tylko lekko pociągnę i…
Proszę.
Dziękuję.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Wszystko w porządku?
Nigdy ci o tym nie mówiłem…
ale boję się ciasnych przestrzeni.
Ale… Naprawdę? Od kiedy?
Od dziecka.
Dawno temu utknąłem w podobnej jaskini.
W Arktyce eksplorowaliśmy różne miejsca z niedźwiedzimi skautami.
Bardzo lubiliśmy lodowe jaskinie.
Wchodziliśmy coraz głębiej,
szukając tajnych przejść.
Któregoś dnia…
lód pękł tuż pode mną.
Utknąłem tam na bardzo długo.
W końcu inni skauci zrobili linę.
Od tamtego czasu nie lubię ciasnych przestrzeni,
a te jaskinie przypominają mi o tym, co się stało.
Zawsze jest pan taki dzielny! Nie wiedziałem, że się pan czegoś boi.
Każdy się czegoś boi.
A poza tym nie ma odwagi bez strachu.
Bez obaw, kapitanie.
Zawsze dodawał mi pan odwagi. Teraz ja pomogę panu.
Za mną.
Dzięki, Pinio.
Wracamy pod wodę.
Nic nam nie będzie, jeśli się nie rozdzie…
- Co to było? - Słuchaj.
Chyba ktoś tam jest.
Latarka zepsuła się, kiedy spadłem.
Dochodzi z tamtej szczeliny!
Jest dość wąska.
Ja ją obejrzę.
Dobry pomysł.
Odwagi, Pinio.
Halo? Jest tam ktoś?
Spokojnie, nic ci nie zrobię.
Kto tam?
Wombat z ranną nogą.
Mam na imię Rajla. A wy?
Kapitan Barney. A to Pinio. Oktonauci.
Oktonauci! Koledzy Dusi, prawda?
Znasz Dusię?
Pewnie! Zrobiła zdjęcia do mojej książki o nurkowaniu.
Głębokie, mroczne jaskinie pełne…
Rajla, jesteś ranna.
Niestety. Szukałam tak zwanego Jadowitego Kła.
Widzieliście?
Nie.
Ja też nie.
Ale skręciłam nogę podczas poszukiwań.
Jak długo tu jesteś?
Kilka dni. Jem owoce od nietoperzy.
Macie coś do jedzenia?
Przykro mi. Oddałem ostatnie herbatniki wielkim strażnikom…
No, dwóm głodnym iguanom.
Znam tych zgrywusów.
Trudno, zjem owoce nietoperzy. I trochę mchu.
Chcecie?
Dziękujemy.
Więcej dla mnie.
Pokaż mi tę nogę, Rajla. Jestem lekarzem.
Pomagam rannym i chorym.
Jasne, Pinio.
Szybko to opatrzę.
Bez apteczki?
Zawsze mam zapasowe bandaże.
Brawo.
Proszę. Jak się czujesz?
O wiele lepiej.
Ale przyda mi się pomoc, żeby stąd wyjść.
Dokąd idziecie?
Zabieramy Kobę do Morza Karaibskiego.
Koba.
Wybraliście trudną drogę.
Byłam już w wielu jaskiniach. Ta jest kłopotliwa.
To dobrze, że na siebie wpadliśmy. Masz powietrze?
Nie. Pożyczycie trochę?
Jasne. Ale jak?
Mam do tego specjalny trójnik.
Podstawowy sprzęt nurków jaskiniowych.
Trochę od ciebie.
I trochę od ciebie.
Wszyscy mamy powietrze.
Oby wystarczyło, żeby się wydostać.
Chodźcie. Wracamy do wody.
Jeden kłopot.
Latarka zepsuta.
Bez obaw. Mnie też się to przydarzyło.
Na szczęście mam zapasową.
Rozdział siódmy: „Zapasowe przedmioty ratują życie”.
Jak dobrze, że na siebie wpadliśmy.
W drogę.
Rajla, jak noga? Możesz płynąć?
Rekordów prędkości nie pobiję, ale płynę.
Dobrze. A jak z panem, kapitanie?
Jaskinia robi się ciasna, ale nic mi nie jest.
No już, Pinio.
Bądź dzielny dla kapitana.
Tędy, kapitanie.
Bardzo tu wąsko.
Bez paniki. Świetnie panu idzie.
Spokój to podstawa, jak zawsze powtarzam.
Dobrze, tutaj tunel zakręca.
Świetnie.
Uwaga na stalaktyt.
Oby tak dalej i niedługo się wydostaniemy.
Jeśli nie zabraknie powietrza.
Zapasowe zbiorniki?
Są.
Pianki z latarką?
Są.
Czyli mamy sprzęt potrzebny do misji.
Jeszcze jedna rzecz.
Na moje wąsiska.
To pływak Q. Pracowałyśmy nad nim z Ksenią miesiącami.
Idealny do misji ratunkowych.
Że też będziemy ratować Oktonautów!
Na co jeszcze czekamy?
Barneyowi i Piniowi kończy się powietrze.
W drogę!
Kolumbik, otwórz właz.
PŁYWAK Q
Pinio i Barney, nadpływamy!
Wszyscy cali?
- Tak, Pinio. - Wszystko dobrze.
Wiem, że tu ciemno, Koba, ale musimy płynąć dalej.
I to szybko, zanim skończy się powietrze.
Przyspieszymy i oszczędzimy powietrze.
Tędy, koledzy.
Rajla!
Na dziób pingwina!
To prąd odpływowy. Woda płynąca szybko przez jaskinię.
- Może nas zabrać do morza. - Idealnie, Rajla!
Z tą prędkością…
Pinio, przed tobą!
Słońce.
Jesteśmy już w Morzu Karaibskim?
To chyba za szybko. Sprawdźmy.
Wspaniale będzie wydostać się z jaskini i…
Kolejna cenote?
Iguany mówiły, że cenote są w całej dżungli.
Owoce!
Koba!
- Co w niego wstąpiło? - Nie martw się, Koba.
Znajdziemy drogę
i wkrótce będziesz w domu.
Spójrzcie!
To tylko krokodyle.
Krokodyle?
Pod wodę!
Tędy.
Kapitanie, co zrobimy?
Krokodyle w końcu wypłyną zaczerpnąć powietrza.
Do tamtego tunelu!
Koba!
Koba.
Atrament! Teraz nas nie widzą ani nie czują.
Dobra robota, Koba. Płyniemy.
Mało brakowało.
Udało nam się uciec krokodylom.
Ale?
Bateria w latarce się wyczerpała.
Mamy zapasową?
Ta była zapasowa.
Zachowajcie spokój
i nie panikujcie.
Zaraz… Zobaczcie!
Widziałam je już w jaskiniach!
Święcące grzyby!
Weźmy kilka ze sobą, żeby oświetlać drogę.
Za mną.
Jest jedno „ale”.
Święcą tylko wtedy,
kiedy mają sucho.
Koba.
Oczywiście!
Rajla, mogę latarkę?
Koba.
Tutaj będzie miał suchutko.
Grzybowa latarka!
Świetny pomysł, Koba!
Napiszę o tym w drugiej książce!
W drogę!
Jesteśmy.
To tutaj jaskinie San Actun łączą się z morzem.
Wpływamy.
Uważajcie na potwory.
Włączam reflektory.
Mówiłaś, że jaskinie będą wąskie i kręte.
Będą, cierpliwości.
Z czasem będą coraz bardziej kręte.
Zatrzymaj pływak.
- Przymocuj linę, Natku. - Dobrze.
Po co nam to?
Lina pomoże nam wrócić, jeśli zabłądzimy w jaskiniach.
Czy to nie zadanie tych urządzeń?
Zawsze warto mieć coś w zapasie. Rajla pisze o tym w swojej książce.
Zobaczmy, jak głębokie są te jaskinie.
Sonar pływaka Q używa dźwięków, by stworzyć mapę.
Na moje wąsiska!
Jaskinie są większe, niż myślałam!
Kapitan i Pinio mogą być wszędzie, a powietrze prawie im się kończy.
Znajdźmy ich. Trzymajcie się mocno!
Kocurro, skręć w prawo.
Jasne, Dusiu!
Ostrożnie.
- Musisz tutaj uważać. - Nie martw się, Dusiu!
Zawsze uważam!
Tak!
Uwaga!
Kocurro!
Uwaga!
Zatrzymaj się!
Co to?
Ślepy zaułek?
Może nie.
Za mną.
Pozwolę sobie zauważyć, że opuściliśmy pływak.
Nie przepłyniemy dalej. Jest za wąsko.
Weźmiemy skutery Q!
- I to rozumiem! - Zuupa!
Ale dokąd płyniemy?
W górę!
Ta jaskinia chyba się nie kończy!
Aktywuję koła.
Kapitanie!
Pinio! Jesteście tu?
Widzę tu tylko stalagmity.
Uwaga!
Zuupa!
- Tędy! - Tak!
A teraz górą!
Przejechaliśmy.
Nie do końca. Patrz.
Cała naprzód, Dusiu!
Mało brakowało.
Niewiarygodne, powtórzmy to!
Po tym, jak znajdziemy Pinia i kapitana.
Jesteśmy głęboko.
Jaskinia robi się węższa.
Mamy towarzystwo.
Potwory?
Nie, Natku. To nie potwory.
Ryby jaskiniowe i krewetki.
Tak. Chyba nas obserwują.
Raczej nie, Kocurro.
- Większość nie ma oczu. - Są ślepe?
Oczywiście, że tak.
Ale dajemy radę.
Używamy specjalnych receptorów na ciele.
Witajcie. Szukamy przyjaciół.
Widzieliście, to znaczy, poczułyście ich?
Nie spotkałam waszych przyjaciół,
ale poczułam coś dziwnego tam na dole.
Ale nie radzę tam płynąć.
Dlaczego?
Bo tam mieszka…
Jadowity Kieł!
Kim jest Jadowity Kieł?
Wierz mi, nie chcecie wiedzieć.
- Słyszałeś o nim, Kocurro? - O Jadowitym Kle?
Niech pomyślę…
Słyszałem o Jadowitym Zębolu,
Trującym Pazurze
i Jadowitym Kłapaczu.
Na tego kilka razy wpadłem.
Ale o Jadowitym Kle nie słyszałem.
Zobaczmy, co to za bestia. Płyńmy, Dusiu.
Dziękujemy.
Trzymajcie się.
I uważajcie na Jadowitego…
Tak, tak, na Jadowitego Kła. Rozumiemy. Dzięki!
W porządku, Natku. Nie ma się czego bać.
Prawda?
Widzę tylko spiczaste skały.
Żadnego Jadowitego Kła.
Natku, pociągnąłeś mnie za ogon?
A ty, Dusiu? Ciągnęłaś mnie za ogon?
To nie ja.
Coś mnie pociągnęło, a skoro to nie ty ani Natek,
może to…
Jadowity Kieł!
Zuupa!
Spokojnie. Spójrzcie.
To łopatonóg!
Kto tam?
To jest Jadowity Kieł?
Jest malutki!
Może i jestem mały…
ale jakie mam kły!
Są dość spore.
Jak na tyciego łopatonoga.
Nie byle jakiego!
Jestem Łopatonogiem z Tulum!
A te kły mają jad!
Jad?!
Zgadza się! Używam ich tylko na małych rzeczach.
Ale używam.
Nie słyszałam o jadowitych łopatonogach.
Mieszkamy tylko w tej jaskini.
A teraz przygotujcie się na spotkanie z kłami!
Spokojnie, mały.
Nie chcemy cię skrzywdzić. Proszę.
Zjedz sobie herbatnika.
Całkiem smaczny!
Nigdy czegoś takiego nie jadłem.
Pewnie nie jesteście stąd.
- Kumplujecie się z tamtymi? - Jakimi tamtymi?
Nie wiem. To jacyś nieznajomi. Wyczuwam ich.
Tam na dole.
Kim są, kolego?
Jeszcze jeden herbatnik pomoże mi ich lepiej wyczuć.
A niech mnie moja papuga!
To chyba…
dwaj duzi goście i jeden mały.
Barney, Pinio i Koba.
I jeszcze jeden duży gość.
- Ktoś jeszcze? Kto? - Nieważne. To muszą być oni.
- Dzięki, mały. - Nie ma sprawy.
Nie mówcie na mnie „mały”!
Szybko. Musimy być blisko. Spieszmy się.
Pewnie kończy im się powietrze.
Za długo jesteś w słodkiej wodzie, co?
Nie martw się. Niedługo wrócisz do słonego morza.
Mam nadzieję.
Dobrze, Koba. Którędy teraz?
Skąd płynie słona woda?
Koba.
O rety!
Koba nie może znaleźć słonej wody.
Prądów też już nie znajdziemy.
Co to znaczy, Rajla?
Jako zawodowa nurkini uważam,
że jesteśmy zgubieni.
Zgubieni?!
Nasze zbiorniki są prawie puste. Mamy mało czasu.
Na dziób pingwina! Może być gorzej?
No i mam odpowiedź.
Wierz mi, zawsze może być gorzej. Ale nie wolno nam się poddać.
Szybko! Tutaj!
Powietrze!
W samą porę.
- Nie wystarczy go na długo. - Musimy wytrzymać.
Na pewno się wydostaniemy.
Koba?
Kapitanie, niech pan spojrzy!
Też to widzę.
Zuupa!
Posłuchajcie!
Zuupa!
Zupełnie jak…
Zuupa!
Tu jesteście!
- Dobrze, że was znaleźliśmy. - Zuupa!
- Przydałyby się wam zapasowe zbiorniki. - Zbiorniki!
Rajla!
Co ty tu robisz?
Cześć, Dusiu. To długa historia.
Ale muszę ją opowiedzieć.
Wszystko zaczęło się we wtorek, kiedy usłyszałam legendę o cenote
i żyjącym w nich dziwnym stworzeniu…
No tak. Resztę opowiem później.
Musimy popłynąć z Kobą do słonej wody.
Nie wytrzyma tutaj za długo.
Płyńmy. Mapa pokaże nam wyjście.
Słyszycie?
To zawał jaskini!
Uwaga!
I tyle z mapy.
Po mapie!
Bez obaw. Mamy coś w zapasie.
Wszyscy na skutery. Podążajcie za liną.
Łatwiej się tu odnaleźć z liną, prawda?
No pewnie.
Zapasowe przedmioty ratują życie.
- Ciekawe, od kogo się tego nauczył. - Od najlepszych.
Kolejny zawał!
Na ziemię!
Wszyscy cali?
- Tak. - Cali.
Nic nam nie jest. Spójrzcie!
Głazy przerwały liny i blokują wyjście.
Bez obaw. Zajmę się nimi.
Chyba ich jednak nie ruszę.
Musi być jakiś inny sposób…
Na dziób pingwina, co to?!
To Jadowity Kieł.
Może zechcecie obejrzeć moje kły?
To jest Jadowity Kieł?
Słyszałaś o nim? Mniejszy, niż myślałaś, co?
Tak, ale spójrzcie na te kły.
- Gdybym mogła zrobić zdjęcie! - Załatwione.
Oczywiście!
Zrób zbliżenie na zębiska!
Wreszcie! Szacunek należny kłom!
Piękne zęby, kolego.
Trochę nam spieszno. Pomożesz nam znaleźć wyjście?
Dla fanów kłów…
zrobię wszystko.
Tędy.
Koba!
Ukryty tunel!
Z prądem słonej wody!
Brawo, mały.
Popłyniemy prosto do morza.
Lepiej przesuńmy ten głaz.
Mały, ale się przeciśniemy.
Popłynę i zobaczę, co jest po drugiej stronie.
Ale jesteś dzielny!
Ruszaj, Pinio!
Dasz radę, Pinio. Zachowaj spokój i nie panikuj.
Udało się.
Pinio, co tam jest?
Musicie sami zobaczyć.
Płyńcie.
Nadpływam!
Dzięki za pomoc.
Piękne zęby.
Rety! I o to chodzi w nurkowaniu w jaskiniach!
Przeciskajcie się!
Chyba nie dam rady przepłynąć.
Znów lęk przed ciasnymi przestrzeniami?
Bez obaw. Popłyniemy pierwsi.
Płynę, Pinio!
Teraz czas na skutery Q.
Widzi pan, kapitanie? Skutery się zmieściły, to pan też.
Da pan radę. Za mną.
No nie wiem.
Twoja kolej, Koba.
Koba!
Mały jest uwięziony!
Kapitanie, tylko pan przepchnie ten głaz!
- Tak, kapitanie. Da pan radę. - Czekamy.
Macie rację. Dam radę. Dla Koby.
- Uda się! - Naprzód!
Nie jest tutaj w sumie tak źle.
Ekstra!
- Brawo! - Koba!
- Świetnie. - Udało się.
Dziękuję. Bez was nie dałbym rady.
Zawsze dodawał nam pan odwagi, a my będziemy pomagać panu.
Zobaczcie!
Po zawale otworzył się nowy fragment jaskini.
To pewnie największe jaskinie na całym świecie.
To nie czas na pisanie książek. Jak się stąd wydostaniemy?
Koba!
Słona woda płynie stamtąd.
Szybko. Nadchodzi kolejny zawał.
Duży.
Na skutery Q, drużyno!
Szybko, Koba.
W drogę.
Ekstra!
Rób dużo zdjęć, Dusiu.
Jak za dawnych czasów, co?
Trzymać się!
Tak, pływak Q.
Nowy pływak!
- Pływak? Co to jest? - Opowiem ci potem.
Wszyscy na pokład!
Szybko, Kocurro!
Ruszamy!
Podążaj za liną.
Ślepy zaułek.
Nie na długo.
Aktywuję tryb piranii.
Tryb piranii?
Ruszam.
- Tak! - Ale jazda! Chrup, chrup!
- Nie zatrzymujmy się! - Zrozumiano!
Na dziób pingwina, patrzcie!
Morze Karaibskie!
Szybko, Kocurro!
- Nie zdążymy. - Owszem, zdążymy.
- Dusiu, podłącz się. - Robi się!
Moc turbo!
Dalej!
Dusia do pływaka G!
Bezpiecznie wypłynęliśmy z jaskiń.
Koba, jak się czujesz z powrotem w Morzu Karaibskim?
Wiesz, Koba? Ta rafa wygląda znajomo.
Koba w domu!
Pinio.
Proszę bardzo, Koba.
Patrzcie!
Kapitan! Pinio!
Udało się wam!
Proszę, kapitanie.
Zgubił to pan.
Dziękuję, Kseniu. Brawo, Oktonauci!
Sytuacja była trudna, ale razem udało nam się wydostać.
Brawo, Dusiu.
Napiszmy razem drugą książkę.
Z wielką chęcią.
A teraz zróbmy sobie zdjęcie.
Powiedzcie: „wodorosty”!
Wodorosty!
Czy ja dobrze widzę?
Koba!
Słuchajcie, Koba wrócił!
Koba!
Tęskniliśmy.
Koba wrócił do domu.
Wszystko dzięki najdzielniejszemu Oktonaucie.
Mówi pan o mnie?
Dziękuję.
Udowodniliśmy, że iguany się myliły.
Iguany, no właśnie!
Widzisz? Co ci mówiłem?
- Nie każdy, kto wejdzie do cenote… - Później z niej wychodzi.
Chyba coś wam obiecałem.
Dzięki za pomoc, amigos.
Pycha!
Bardzo dobre. Naprawdę.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz