Η Nintendo ήταν ο αντίπαλός μας τότε, και είχαν το υπέρτατο όπλο, τον Μάριο.
Ειλικρινά, η Sega δεν είχε χαρακτήρες τέτοιου επιπέδου.
Μας είπαν να δημιουργήσουμε έναν χαρακτήρα που θ' ανταγωνιζόταν τον Μάριο.
Η Nintendo ήταν ένα αδιαπέραστο τείχος.
Νόμιζες ότι ήταν ανίκητοι.
Υπερτερούσαν τόσο πολύ που δεν νιώθαμε καμία πίεση.
Δεν είχαμε τίποτα να χάσουμε, τουλάχιστον ας πέφταμε, μαχόμενοι.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, τα παιδιά για Χριστούγεννα ήθελαν μόνο...
Nintendo!
ένα Σύστημα Ψυχαγωγίας Nintendo.
Ευχαριστώ!
Και οι γονείς...
ο Άγιος Βασίλης
το έκαναν ένα από τα παιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις το 1988.
Nintendo!
Αλλά αν ο Μάριο ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς
ένα αουτσάιντερ θ' άνοιγε πόλεμο μαζί του.
Για την ιαπωνική εταιρεία παιχνιδιών Sega, γνωστή για τις κονσόλες της κυρίως,
το στοίχημα ήταν να κερδίσει την αγορά στις οικιακές κονσόλες.
Φέτος, τα παιδιά και οι γονείς τους θα ξοδέψουν πάνω από τρία δις δολάρια
σε βιντεοπαιχνίδια και κασέτες.
Η Sega κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τη νέα της κονσόλα Genesis,
που με την τεχνολογία 16-bit
έκανε τεράστιο άλμα από τις υπάρχουσες κονσόλες με 8-bit.
Ένας επιστήμονας δημιουργεί την απόλυτη μηχανή.
Επιτέλους!
-Μια μηχανή που θα του δώσει τη δύναμη. -Ναι!
SEGA
Με τα 16-bits,
το Sega Genesis είχε τη δύναμη να κερδίσει το Σύστημα Ψυχαγωγίας Nintendo.
Το μόνο που έλειπε ήταν τα πετυχημένα παιχνίδια.
Γι' αυτό απευθύνθηκαν σ' αυτόν τον άντρα.
Ήξερα πολύ καλά ότι ξεκινούσαμε πόλεμο με τη Nintendo.
Και ήξερα ότι αν το κάναμε σωστά, θα κερδίζαμε τη μάχη.
Αυτός είναι ο Τομ Καλίνσκι, ο στρατηγός της Sega στον πόλεμο με τη Nintendo.
Πριν προσληφθεί στη Sega,
ο Καλίνσκι ήταν ήδη γνωστός δουλεύοντας στη Mattel.
Αλλά λίγα χρόνια αφότου έφυγε από τη Mattel,
ο Τομ είχε έναν απρόσμενο επισκέπτη.
Ήμουν διακοπές στη Χαβάη με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου.
Και ο Χαγιάο Νακαγιάμα, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Sega Ιαπωνίας
μ' εντόπισε στο Μάουι και απλώς ήρθε.
Ήρθε και είπε
"Θέλω να διευθύνεις τη Sega Αμερικής,
και θα σου δείξω την τεχνολογία 16-bit,
κι επίσης μια έγχρωμη φορητή παιχνιδομηχανή.
Και τον λόγο που είναι καλύτερο απ' αυτό που έχει η Nintendo".
Και κατέληξα από τη Χαβάη να πάω μαζί του στην Ιαπωνία,
όπου εντυπωσιάστηκα από την τεχνολογία 16-bit.
Ήταν τόσο πολύ καλύτερη από την 8-bit τεχνολογία,
που πίστεψα ότι όντως μπορούσαμε ν' αναμετρηθούμε με τη Nintendo,
που τότε κατείχε το 98% της αγοράς των βιντεοπαιχνιδιών.
Ο Τομ δέχτηκε την πρόταση να γίνει διευθύνων σύμβουλος της Sega Αμερικής.
Αλλά υπήρχε ένας όρος.
Η οδηγία από την Ιαπωνία έλεγε "χακ μαντάι"
που σήμαινε πούλα ένα εκατομμύριο κομμάτια.
Είχαν πουλήσει μόνο 70.000 κομμάτια του Genesis μέχρι τότε.
Είχαμε πολύ δρόμο για να φτάσουμε το ένα εκατομμύριο.
Ο Καλίνσκι λοιπόν έπρεπε να καταστρώσει σχέδιο μάχης
για να φτάσει το ένα εκατομμύριο πωλήσεις του Sega Genesis.
Έτσι έφτιαξα ένα σχέδιο κι επέστρεψα στην Ιαπωνία.
Μπήκαμε στη λεγόμενη αίθουσα αποφάσεων.
Φυσικά οι περισσότεροι εκεί μέσα δεν μιλούσαν αγγλικά.
Έπρεπε να πείσω το διοικητικό συμβούλιο της Sega για το σχέδιο μάχης μου.
Το σχέδιο πέντε σημείων του Καλίνσκι αποδείχθηκε ακατανόητο
για την επιχειρηματική νοοτροπία των Ιαπώνων.
Έτσι παρουσιάζω τη στρατηγική μου στο διοικητικό συμβούλιο,
αλλά δεν πήγε καλά.
Ο Νακαγιάμα σηκώνεται και κλωτσάει μια καρέκλα.
Και λέει "Δεν συμφωνούν με ό,τι είπες".
Και πάει να φύγει από το δωμάτιο.
Σκέφτηκα "Αυτή είναι η πιο σύντομη καριέρα που είχε ποτέ κανείς.
Είμαι τελειωμένος". Φεύγει από το δωμάτιο,
αφήνοντάς με μ' όλους αυτούς που διαφωνούν μαζί μου".
Και γύρισε στην πόρτα και είπε
"Μα όταν σε προσέλαβα, είπα ότι θα έπαιρνες
τις αποφάσεις για την αμερικάνικη αγορά,
κι έτσι προχώρα και κάνε ό,τι έχεις σχεδιάσει".
Τώρα προφανώς έπρεπε να δουλέψει αλλιώς ήμουν τελειωμένος.
Το πρώτο μέρος...
ήταν σχετικά εύκολο.
Αλλά το επόμενο βήμα του πολέμου θα βασιζόταν στο μυστικό όπλο της Sega.
Νομίζω ότι η ταχύτητα ήταν σημαντική για τη Sega,
επειδή η Sega Genesis διαφημίστηκε ως μηχάνημα 16-bit.
Είχε πιο γρήγορη επεξεργασία από ένα συμβατικό σύστημα.
Παιχνίδι πιο γρήγορo...
ΧΙΡΟΚΑΖΟΥ ΓΙΑΣΟΥΧΑΡΑ
από ποτέ άλλοτε.
Μία γρήγορη κονσόλα
δεν ήταν αρκετή για τη Sega.
Ήθελαν ένα νέο παιχνίδι που να γίνει επιτυχία.
Έτσι ο σχεδιαστής παιχνιδιών Χιροκάζου Γιασουχάρα έψαξε για λίγη...
έμπνευση.
Στοχεύσαμε στο αμερικάνικο κοινό.
Αναρωτιόμασταν τι ήταν δημοφιλές στην Αμερική.
Και σκέφτηκα ότι τα τρενάκια στο λούνα παρκ τραβάνε πολύ κόσμο.
Το πρόγραμμά μας μπορεί να κάνει ήδη στροφές και κύκλους.
Αποφασίσαμε ν' αξιοποιήσουμετο πρόγραμμα
και να κάνουμε ένα παιχνίδι με πολλούς ακροβατικούς κύκλους.
Το φτιάξαμε σαν ένα μεγάλο τρενάκι
και μετά το ψαλιδίσαμε.
Και μετά προσθέσαμε μικρές εκπλήξεις στην πορεία.
Και με συναρπαστικά σκίτσα στο χέρι,
το τελευταίο στοιχείο που ήθελε η Sega ήταν μία μασκότ να ξεπεράσει τον Μάριο.
Το παιχνίδι αναπτύχθηκε πριν τον χαρακτήρα...
ΝΑΟΤΟ ΟΣΙΜΑ
και μετά σχεδιάσαμε τους χαρακτήρες που ταιριάζουν καλύτερα.
Ο Μάριο ήταν ένας γλυκούλης υδραυλικός με φόρμα εργασίας.
Ο Ναότο Οσίμα ήθελε να σχεδιάσει κάτι διαφορετικό,
προσεγμένο,
κομψό, αεροδυναμικό.
Καταλήξαμε τελικά σ' έναν χαρακτήρα που έτρεχε πιο γρήγορα απ' όλους
και μπορούσε να κουλουριαστεί σαν μπάλα και να επιτεθεί.
Νομίζω ότι το πρώτο σκίτσο ήταν κουνέλι.
Μετά είπαμε ότι ίσως κάτι σαν ένα πάντα να είναι ωραίο.
Σκεφτήκαμε ότι ένα πάντα να κουλουριάζεται και να επιτίθεται,
παραείναι χαριτωμένο και περίπλοκο.
Καταλήξαμε σ' έναν σκαντζόχοιρο.
Αυτό το μικρό αγκαθωτό πλάσμα φαινόταν περίεργη επιλογή
κι έτσι ο Οσίμα έκανε μια ανεπίσημη έρευνα αγοράς,
που τον έφερε στη Νέα Υόρκη.
Ο στόχος ήταν να γίνει δημοφιλής στις ΗΠΑ.
Εντελώς τυχαία,
είχα να κάνω ένα προσωπικό ταξίδι στη Νέα Υόρκη.
Πήρα μαζί μου ένα μπλοκ ζωγραφικής.
Ζωγράφισα έναν σκαντζόχοιρο,
έναν ανθρώπινο χαρακτήρα κι ένα άλλο ζώο.
Έκανα μια έρευνα στο Σέντραλ Παρκ για τους χαρακτήρες που άρεσαν στον κόσμο.
Και ο Σόνικ βγήκε πρώτος.
Έτσι πίστεψα ότι ο σκαντζόχοιρος ήταν ο καλύτερος.
Ο Σόνικ, ο γρήγορος σκαντζόχοιρος που θα γινόταν η νέα μασκότ της Sega.
Και δεν ήταν όλο χαμόγελα.
Ήταν άγριος κι έτοιμος να επιτεθεί.
Μόλις κουλουριαστεί σαν μπάλα, φαίνεται ανίκητος.
Οι βελόνες δείχνουν ότι μπορεί να προκαλέσει πόνο.
Για να εκφράσουμε κάπως την ταχύτητα,
ήταν χρήσιμο να έχεις αγκάθια στην πλάτη.
Τότε, το χρώμα της Sega ήταν το μπλε,
οπότε τον κάναμε κι αυτόν μπλε.
Ένας χαρακτήρας είναι πετυχημένος
αν έχει ένα γνώρισμα που μπορείς να το εκφράσεις με μία φράση.
Αν περιέγραφα τον Σόνικ με μία φράση, θα ήταν "Ταχύτητα του Φωτός".
Στο χαρτί, ο Σόνικ ήταν έτοιμος,
από τα πονηρά του μάτια μέχρι τα φανταχτερά του παπούτσια.
Το μόνο που απέμενε
ήταν να δούμε αν θα ταίριαζε με τα τρενάκια του Γιασουχάρα
σαν γάντι.
Ο κόσμος πιστεύει ότι τα παιχνίδια είναι μοναχική δραστηριότητα.
Ο σχεδιαστής παιχνιδιών είναι πάντα πίσω από την οθόνη.
Όταν ο παίκτης κάνει μια ενέργεια,
ο σχεδιαστής τον καθοδηγεί για την επόμενη.
Τους ενθαρρύνει με μια ανταμοιβή και τους οδηγεί πιο πέρα.
Όταν ρολάρει,
δεν αναπηδά απλώς,
τινάζεται πολύ γρήγορα με το ελατήριο,
και ξαφνικά μεταφέρεται σ' άλλο μέρος.
Επίσης, βάλαμε εναλλαγές γρήγορων και αργών ρυθμών στην εμπειρία.
Μόλις ξεπεράσεις μια πρόκληση, παίρνεις μια ανάσα.
Προσθέτοντας αυτά τα κύματα,
ενισχύουμε την αίσθηση ότι πετυχαίνεις κάτι.
Έτσι φτιάχνουμε παιχνίδια.
Κι όλη αυτή η δουλειά απέδωσε καρπούς όταν κυκλοφόρησε το Sonic το 1991.
Το παιχνίδι ήταν γεμάτο με ελατήρια,
κύκλους,
και ατέλειωτους χρυσούς κρίκους.
Είναι ίσως το πιο θρυλικό παιχνίδι που έφτιαξε η Sega,
και δημιούργησε μια νέα γενιά ανταγωνιστικών παικτών.
Η ζωή μου είναι σαν βιντεοπαιχνίδι.
Αν παίζεις σε διαγωνισμούς βιντεοπαιχνιδιών,
για να πετύχεις...
η ζωή σου πρέπει να 'ναι σαν παιχνίδι.
Αποφασίζεις όπως σε βιντεοπαιχνίδι,
παίζεις με τέλεια ακρίβεια...
δεν κάνεις λάθη...
και συγκεντρώνεσαι.
Λοιπόν... έχω μόνο μια ευκαιρία.
Και πρέπει να την εκμεταλλευτώ.
Αυτός είναι ο Κρις Τανγκ.
Είμαι στη βιομηχανία πολύ καιρό.
Ξέρει πολλά για τα βιντεοπαιχνίδια, γιατί το βιογραφικό του είναι μεγάλο.
Σχεδιάζω παιχνίδια,
είμαι δοκιμαστής, είμαι η φωνή στο meme "Boom Tetris for Jeff".
Είναι και φιναλίστ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Nintendo!
Γνώριζα κορίτσια κι έλεγα "Είμαι πρωταθλητής Nintendo, τι κάνεις;"
Τα πρωταθλήματα Nintendo ήταν η αρχή της καριέρας μου.
Αλλά το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν ένα παιχνίδι Sega.
Έγινε γνωστός παίζοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sega του 1994.
Κι όλα ξεκίνησαν με μια διαφήμιση.
Η Sega είχε το δικό της περιοδικό, το Sega Visions,
κι είχαν ένα άρθρο που έλεγε
"Θ' αποκαλύψουμε το επόμενο παιχνίδι του Σόνικ και θα κάνουμε διαγωνισμό,
100.000 άνθρωποι θα συμμετέχουν στον διαγωνισμό,
με βραβείο 25.000 δολάρια για τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο.
Και το ονόμασαν...
Ροκ του Ροκ.
Ο διαγωνισμός "Ροκ του Ροκ" της Sega
είχε τρία στοιχεία ροκ.
Θα το μετέδιδε το MTV, ξέρετε, ροκ μουσική.
Τα προκριματικά έγιναν σε Χαρντ Ροκ Καφέ σ' όλο τον κόσμο,
και ο τελικός θα γινόταν στο Αλκατράζ...
που επίσης λέγεται Ροκ.
Έπρεπε να είναι "Ροκ του Ροκ του Ροκ",
αλλά μάλλον δύο ροκ ήταν αρκετά.
Και ροκάραμε εντελώς!
Αλλά ήξερα ότι τέτοιοι διαγωνισμοί ήταν σπάνιοι
κι ένιωθα ότι έπαιζα το Sonic the Hedgehog πολύ καλά.
Λέω "Ξέρεις κάτι; Θα πάω να παίξω".
Και αποδείχτηκε
ότι το "Ροκ του ροκ" της Sega
ήταν αληθινό παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Είχαν προκριματικούς στην Ιαπωνία, στη Γαλλία και στη Βραζιλία.
Και ο Κρις πήγε στους προκριματικούς του Σαν Φρανσίσκο,
στην πατρίδα του, όπου ήταν και το Ροκ (Αλκατράζ).
Είχε πολύ θόρυβο. Πολύ κόσμο. Είχαν φτιάξει έναν χώρο
με μια σειρά κονσόλες όπου θα έπαιζαν οι παίκτες.
Σε κάθε γύρο, οι χαμένοι αποκλείονταν.
Δεν μπορούσες να κάνεις λάθη.
Εξωτερικά, έδειχνα άνετος.
Αλλά μέσα μου, ήθελα να κερδίσω.
Μείνε ψύχραιμος και προχώρα.
Μη σε χτυπήσει τίποτα. Και πρόσεχε.
Απ' όλους τους διαγωνιζόμενους
έμειναν μόνο δύο, κι εγώ ήμουν μέσα σ' αυτούς.
Έκανα μια τέλεια κούρσα και κέρδισα στο Σαν Φρανσίσκο.
Έδεσαν μια τσάντα με χειροπέδες στο χέρι μου,
με πήραν με λιμουζίνα και με πήγαν στον τελικό.
Ο Κρις Τανγκ περνούσε στον τελικό,
και ο Σόνικ απειλούσε τον αντίπαλό του, τον Μάριο.
Για τον Καλίνσκι όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό.
Τα παιχνίδια με σπορ ήταν πολύ σημαντικό μέρος της στρατηγικής
γιατί ήξερα ότι οι έφηβοι ασχολούνταν πολύ με τα σπορ.
Χρειαζόμασταν ένα παιχνίδι με σπορ.
Κι ένας οραματιστής επιχειρηματίας αντιμετώπιζε ήδη την πρόκληση
να φέρει τα αθλήματα από τα στάδια στην οθόνη.
Έπαιζα ποδόσφαιρο, διάβασα πολλά βιβλία γι' αυτό.
Είχα φαντασιώσεις ότι είμαι προπονητής.
Ένιωσα ότι καταλάβαινα αρκετά
για το πώς λειτουργούσε το άθλημα
και τις πιθανότητες γεγονότων
και μου άρεσε πολύ να αξιοποιώ τα στατιστικά.
Αλλά ένα παιχνίδι με σπορ
ήταν τελικά παιδικό παιχνίδι.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, υπήρχαν αθλητικά βιντεοπαιχνίδια,
αλλά δεν ήταν αληθοφανή.
Σαν να λέμε ότι το Pong ήταν σαν τένις.
Έχει στοιχεία του τένις,
αλλά δεν έχει καμία από τις φυσικές ιδιότητες
ή τις στρατηγικές του τένις.
Και είπα "Νομίζω ότι μπορώ να κάνω ένα καλύτερο παιχνίδι.
Κάτι πιο αληθινό".
Και μετά σκέφτηκα "Αν νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις καλύτερο παιχνίδι, τότε...
πήγαινε και κάν' το".
Το 1982, ο Τριπ Χόκινς δημιούργησε τη δική του εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών
και την ονόμασε Εlectronic Arts.
Όταν ξεκίνησα την εταιρεία, ανυπομονούσα να φτιάξω παιχνίδι ποδοσφαίρου.
Κάτι με έτρωγε συνέχεια.
Και θα το έκανα έτσι κι αλλιώς.
Ό, τι και να σκέφτονται οι επενδυτές ή κάθε άλλος.
Και όλοι ήξεραν ότι ήταν το χούι του Τριπ.
Το χούι του Τριπ ήταν το ποδόσφαιρο.
Όχι όμως αυτό.
Το ένα και μοναδικό αμερικανικό ποδόσφαιρο.
Το πιο δημοφιλές άθλημα...
στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αλλά το ποδόσφαιρο είναι περίπλοκο.
Και λίγα λέει, για ένα άθλημα όπου μία κίνηση στο παιχνίδι
μπορεί να έχει αμέτρητα διαφορετικά αποτελέσματα.
Αφού λοιπόν είχα κάτι πολύ δύσκολο να κάνω,
ίσως μπορούσα να δουλέψω μ' έναν προπονητή
για να μου δώσει πιο βαθιές γνώσεις.
Ο Τριπ χρειαζόταν έναν επαγγελματία,
κάποιον με εμπειρία
και ενθουσιασμό.
Ο αριστερός πάει δεξιά, ο δεξιός αριστερά,
αυτός περνάει εδώ, περνάει εκεί,
δεν έχουν ιδέα πού είμαστε, ποιοι είμαστε,
από πού ήρθαμε ή σε ποιον ρίχνουμε.
Πολύ ενδιαφέρον.
Τζον Μάντεν.
Με ακούτε;
Ίσως τον έχετε ακουστά.
Μαζί μου, ο προπονητής Τζον Μάντεν, ο εξαιρετικός αναλυτής του CBS.
Ή να τον έχετε ακούσει απλώς.
Κάνει ένα γύρισμα όπως στο μπάσκετ και μπουμ! Η μπάλα είναι εκεί.
Αλλά ο Μάντεν δεν ήταν απλώς ένας θρυλικός σχολιαστής.
Απίστευτο!
Κέρδισε το Σούπερ Μπόουλ, ως προπονητής των Όκλαντ Ρέιντερς...
Οι παίκτες σηκώνουν τον Τζον Μάντεν στους ώμους τους.
και μπήκε στο πάνθεον του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Σήμερα είναι η δεύτερη φορά στη ζωή μου
που με σηκώνουν κάποιοι στους ώμους τους.
Είχε πετύχει τα πάντα στο ποδόσφαιρο, και σκέφτηκα
"Θα ήταν καλό να τον έχω μαζί μου".
Όπως έλεγα, δεν με νοιάζει τι λένε οι...
Ενώ ο στόχος του περνούσε μέσα από χάρτινους τοίχους...
Όπως έλεγα, η ελαφριά μπίρα είναι υπέροχη.
o Τριπ χάλαγε εκατοντάδες φύλλα χαρτιού
για να ετοιμάσει ένα σχέδιο ελπίζοντας να κλείσει συμφωνία με τον Μάντεν.
Πέρασα πολύ χρόνο ετοιμάζοντας ένα σχέδιο 60 σελίδων
κι ένα ντοσιέ με πολλές σελίδες ερωτήσεων που ήθελα να του κάνω.
Και μια ερώτηση για ποδόσφαιρο με επτά παίκτες ανά ομάδα,
γιατί οι μηχανές τότε ήταν με 8-bit
και η μνήμη ήταν περιορισμένη για να παίξουμε ποδόσφαιρο με 11 παίκτες.
Ξέρω ότι ο Τζον γνωρίζει το ποδόσφαιρο επτά παικτών
όπου σημασία έχει το πώς θα εκτελέσεις.
Και σκέφτηκα να του το πω για να πάρω τη γνώμη του.
Πήγα στο Ντένβερ αεροπορικώς και μπήκα στο τρένο με τον Τζον.
Ένα τρένο από το Ντένβερ προς το Όκλαντ...
Τα εισιτήριά σας.
ένα ταξίδι πάνω από 2.000 χιλιόμετρα, μέσα από τέσσερις πολιτείες...
Πιάσε θέση παράθυρο!
γιατί ο σκληρός τύπος φοβάται να πετάξει.
Μόνο έτσι, οι τροχοί ν' ακουμπάνε πάντα στο έδαφος.
Και περάσαμε τις επόμενες δυόμισι μέρες
μιλώντας συνεχώς για ποδόσφαιρο.
Μίλησαν για μπάλες από χοιρόδερμα.
Μίλησαν για κλοτσιές.
Και ο Τριπ ρώτησε για τη μικρότερη εκδοχή του παιχνιδιού.
"Τι λες για ποδόσφαιρο με επτά παίκτες;"
Και είπε "Αυτό δεν είναι αληθινό ποδόσφαιρο".
Ήθελε το κανονικό, με 11 παίκτες. Όχι μια απομίμηση.
Και μετά λέμε "Ναι, φυσικά.
Ναι, δεν είναι το κανονικό. Θα κάνουμε το αληθινό,
παρόλο που θα είναι δύσκολο τεχνικά,
για να δουλέψει τελικά.
Έχονταςτον Μάντεν στο πλευρό του...
Τα λέμε.
ο Τριπ έπρεπε να τα καταφέρει.
Αυτό είναι.
Αυτή η επιθυμία για το αυθεντικό
έκανε το έργο από μονοετές,
τετραετές.
Στην εταιρεία το είπαν "η βλακεία του Τριπ",
γιατί μπλεχτήκαμε με κάτι ανέφικτο για μας.
Και τότε, μπήκε στο παιχνίδι ο διάσημος παραγωγός Τζο Iμπάρα.
Πάντα μου άρεσε η τεχνολογία, να λύνω προβλήματα.
Είμαι πολύ παθιασμένος με το να φτιάχνω ολόκληρους κόσμους.
Η ιδέα ήταν να φέρουμε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο
στον προσωπικό υπολογιστή.
Αλλά δεν ήμασταν σίγουροι αν ήταν καν εφικτό αυτό.
Ως παραγωγός,
είχα την αποφασιστικότητα και το πάθος να φτιάξω το παιχνίδι.
Και για να ξεκαθαρίσει την πολύπλοκη αυτή διαδικασία,
ο Ιμπάρα το πήρε βήμα-βήμα.
´Η, μάλλον, χαρτάκι-χαρτάκι.
Τα στοιχεία ενός αγώνα ποδοσφαίρου είναι πολύπλοκα και έντονα.
Για ν' αναπαραστήσουμε λοιπόν ένα παιχνίδι 60 λεπτών
με είκοσι δύο παίκτες και τα στατιστικά τους,
και άπειρες κινήσεις, ήταν κάτι πολύ δύσκολο.
Πρέπει να σκέφτεσαι τους παίκτες στην οθόνη.
Πόσο γρήγορος είναι αυτός;
Πόσο σβέλτος είναι; Πόσο έξυπνος είναι;
Κι έχουμε 22 τέτοιους, άρα υπάρχουν 22 διαφορετικοί ρόλοι.
Και πρέπει μετά να κινούνται όλοι συντονισμένα,
άλλη υπόθεση αυτή, πώς στήνουμε την ομάδα;
Πώς κάνεις τις κινήσεις;
Τι σήματα δίνουμε στον χρήστη,
πώς θα χειρίζεται το παιχνίδι;
Το Madden βασίζεται στην ιδέα ότι έχουμε όλα αυτά τα επίπεδα,
και να βεβαιωθούμε ότι όλα θα παίξουν σωστά τον ρόλο τους
για να φαίνεται σαν αληθινό ποδόσφαιρο.
Τελικά, το 1988,
το πρότζεκτ "σκόραρε",
όταν το John Madden Football κυκλοφόρησε για το Apple II.
Μετά από μερικά χρόνια, άρχισε να μοιάζει με αγώνα ποδοσφαίρου.
Και σκέφτηκα ότι για ένα Apple ΙΙ αυτό είναι εκπληκτικό.
Και πήρε καλές κριτικές.
Αλλά τα 8-bit είχαν περιορισμένη ισχύ.
Πότε θα βγει κάτι με 16-bit;
Κι όπως το έφερε η μοίρα,
ενώ ο Τριπ έψαχνε την τέλεια κονσόλα
για το επόμενο παιχνίδι Madden,
o Καλίνσκι ήθελε παιχνίδια με σπορ για το Sega Genesis με τα 16-bit.
Το Madden για το Genesis ήταν εκπληκτικό.
Επιτέλους, μετά από έξι χρόνια, έμοιαζε με αληθινό ποδόσφαιρο.
Ήταν υπέροχο παιχνίδι.
Και ευτυχώς...
Οι δικοί μου δεν είναι εκεί. Φέρ' τους εκεί.
ο Τζον Μάντεν ένιωθε το ίδιο.
Δεν μπορώ να σταματήσω αυτήν την ομάδα!
Η προσωπικότητα του Τζον Μάντεν
έκανε το προϊόν πολύ πιο επαγγελματικό.
Γκολ!
Μας έδωσε αμέσως αξιοπιστία.
Θα πάρουμε το γύρισμα, την κλοτσιά, τη κεφαλιά.
Ρίξε κι αυτό μέσα. Φαίνεται ωραίο, δείξ' το μου.
Η Electronic Arts θα γινόταν μεγαθήριο στα παιχνίδια με σπορ,
συνεργαζόμενη και μ' άλλους αθλητές.
Και βάζοντας κι άλλα αθλήματα, όπως το μπάσκετ
και το ποδόσφαιρο, όπως το λέει ο υπόλοιπος κόσμος.
EA Sports. Είναι στο παιχνίδι.
Αλλά για κάποιους παίκτες,
αυτά τα παιχνίδια σήμαιναν περισσότερα.
Ποτέ δεν ήμουν ο καλύτερος αθλητής.
Αλλά είχα το πάθος να περιγράφω παιχνίδια.
Με την περιγραφή, μπορείς ν' ασχοληθείς με οποιοδήποτε άθλημα.
Τα βιντεοπαιχνίδια σου δίνουν ένα νέο ξεκίνημα.
Μπορείς να είσαι ψηλός ή κοντός, γρήγορος ή αργός,
στα παιχνίδια, όλοι ξεκινάμε από το ίδιο σημείο
και μπορούμε να παίξουμε μαζί με άλλους.
Είμαι μαύρος και γκέι,
κι όταν μεγαλώνεις Αφροαμερικανός και γκέι,
μαθαίνεις ότι υπάρχουν άλλοι κανόνες με τους οποίους πρέπει να παίζεις πάντα.
Για μένα, τα παιχνίδια ήταν ένα μέρος όπου οι κανόνες ήταν ίδιοι.
Μπορούσα να είμαι ο καλύτερος εαυτός μου
γιατί όλοι παίζουμε με τους ίδιους κανόνες.
Το Madden ήταν το πρώτο παιχνίδι που ένιωθες ότι ήσουν μέρος του.
Ότι ήσουν ένας από τους 22 παίκτες του.
Χρειάζεται τέχνη και επιστήμη για να το πετύχεις αυτό.
Και ήταν μαγικό.
Για πρώτη φορά, απολάμβανες το ποδόσφαιρο
όχι μόνο τις Κυριακές,
αλλά και Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή.
Είχα κολλήσει.
Είχα περάσει ωραία με πολλά παιχνίδια,
αλλά το Madden ήταν αυτό που άλλαξε τη ζωή μου.
Ο Γκόρντον Μπέλαμι ήταν τόσο κολλημένος με το Madden Football
που αποφάσισε να κάνει καριέρα στην Electronic Arts.
Όλη μου τη ζωή ήθελα να σχεδιάζω το Madden Football,
να πάω και να φτιάξω τα πιο ωραία παιχνίδια.
Κι έτσι ο Γκόρντον τα έπαιξε όλα για όλα.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΓΚΟΡΝΤΟΝ ΜΠΕΛΑΜΙ
Έστειλα το βιογραφικό μου και δεν απάντησαν όπως περίμενα.
Πήρα τηλέφωνο στην ψύχρα κάθε άτομο που ήξερα στην εταιρεία.
"Γεια, είμαι ο Γκόρντον". Κλικ.
Επόμενος. "Είμαι μηχανικός από το Χάρβαρντ". Κλικ.
Καλούσα συνεχώς.
Ένας τύπος, ο Τζιμ Σίμονς, το σηκώνει
και μου δίνει μια ευκαιρία για συνέντευξη
για να μπω στη βιομηχανία παιχνιδιών. Κι έτσι βρέθηκα εδώ.
Ο Γκόρντον επιτέλους δούλευε στο Madden, τη δουλειά των ονείρων του.
Και στρώθηκε αμέσως να κάνει μια σημαντική αλλαγή
στο νούμερο ένα παιχνίδι της ΕΑ.
Τότε, λόγω των δυνατοτήτων που είχαν τα συστήματα,
όλοι οι παίκτες ήταν της ίδιας φυλής.
Οι περισσότεροι παίκτες στο NFL τότε, ήταν Αφροαμερικάνοι.
Περίμενα όλη μου τη ζωή να δω παίκτες έγχρωμους
Να δω μια εικόνα του εαυτού μου στο παιχνίδι.
Το '95 λοιπόν,
βάλαμε Αφροαμερικανούς στο παιχνίδι.
Και ήταν προκλητικό...
γιατί κανείς δεν είχε δει ποτέ
μαύρους στη συσκευασία ενός παιχνιδιού με σπορ.
Δεν υπήρχε. Ήταν κάτι νέο.
Οι περιθωριοποιημένοι άνθρωποι αφιερώνουν πολλή ενέργεια
για να κερδίσουν τη θέση τους στην κοινωνία.
Οπότε, όταν βλέπεις τον εαυτό σου στο παιχνίδι,
έχει αληθινό νόημα.
Μετράει πολύ.
Για τον Γκόρντον Μπέλαμι, το Madden τους έκανε όλους ίσους.
Και το παιχνίδι έγινε τεράστια επιτυχία για τη Sega.
Το Madden έκανε πολύ κόσμο να παίξει βιντεοπαιχνίδια,
μόνο και μόνο για να παίξουν ποδόσφαιρο σ' ένα μηχάνημα Genesis.
Στη συνέχεια, ενώ η Nintendo απευθυνόταν στα παιδιά,
η Sega ήθελε ν' αποδείξει ότι ήταν μια χαρά και για εφήβους.
Ξαφνικά ο ουρανός είναι πιο καθαρός. Το νερό είναι λίγο πιο μπλε.
Οι δρόμοι πιο δύσκολοι.
Το μάρκετινγκ της Nintendo στόχευε σε παιδιά 9 έως 13 ετών.
-Είναι δράκος! -Το ξέρω!
Το Super Mario World υπάρχει μόνο στο σύστημα για το οποίο δημιουργήθηκε.
Το Σύστημα Ψυχαγωγίας Super Nintendo.
Ήμουν σίγουρος ότι έπρεπε ν' απευθυνθούμε σε μεγαλύτερα παιδιά.
Κι έτσι η Sega διαφήμιζε τη μασκότ της ως το πιο κουλ παιδί της γειτονιάς.
Ο Σόνικ δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ.
Παλιόπαιδο!
Δεν χαμογελούσε πολύ.
Αυτή ήταν η προσωπικότητά του.
Λάθος απάντηση, φίλε.
Κάνει πολλά λάθη στην πορεία.
Είναι ένας μικρός επαναστάτης.
Και φυσικά μπορεί να τρέχει πολύ γρήγορα.
Δεν είναι παντοδύναμος.
Χάνει κρίκους δεξιά κι αριστερά.
Είναι όπως όλοι μας.
Ξεπερνά κάθε κίνδυνο.
Sonic the Hedgehog! Δεν αστειεύεται!
Ο Σόνικ δεν αστειευόταν, αλλά ούτε ο Καλίνσκι.
Ήξερα πολύ καλά, ότι αν καταφέρναμε ο μεγάλος αδερφός
να παίξει με το Sega Genesis,
ο μικρός αδερφός θα ήθελε να κάνει κι αυτός το ίδιο.
Στοχεύοντας κοινό πιο μεγάλης ηλικίας
αυτόματα θα κερδίζαμε και τους νεότερους που είχε η Nintendo.
Ο Καλίνσκι ξεκίνησε να κάνει αντισυμβατικό μάρκετινγκ...
Εσείς αποφασίζετε..
πηγαίνοντας τη Sega στα εμπορικά κέντρα...
Το μόνο που ζητάμε είναι να έρθετε όλοι εδώ,
να δείτε και τις δύο και να διαλέξετε μόνοι σας.
και στα πανεπιστήμια.
Οι πιο πολλοί δεν ξέρουν
ότι είχαμε έναν φοιτητή, σχεδόν σε κάθε πανεπιστήμιο,
που δούλευε για τη Sega.
Του δώσαμε ένα Genesis. Του στείλαμε δωρεάν παιχνίδια.
Και το μόνο που έκανε ήταν
να τριγυρνά στο πανεπιστήμιο και στους κοιτώνες,
να το βάζει στην πρίζα και να παίζει,
κινώντας το ενδιαφέρον των άλλων για τη Sega.
Δεν είναι Nintendo, είναι Sega. Είναι κουλ.
Και πέτυχε.
Το 1994,
μόνο ένα πράγμα ήταν πιο κουλ από τη Sega.
Θέλω το MTV μου.
Ποτέ δεν θα το χορτάσεις.
Όταν ο Κρις προχώρησε στον τελικό του "Ροκ του Ροκ",
ήταν ό,τι πιο κουλ.
Και δεν ήταν μόνος του.
Έπαιξα 1.000 δολάρια στον Κρις.
Το άκουσες, Κρις; Μην απογοητεύσεις τον μεγάλο.
Ο Κρις είχε μεγάλη παρέα για να κάνει κέφι
και να προπονηθεί.
Το βράδυ πριν τον τελικό...
Αυτό είναι το δωμάτιό μας.
Ο Μάικ εκεί πέρα προπονείται.
Ο αδερφός μου κι εγώ δοκιμάζαμε στρατηγικές
και κινήσεις που κερδίζουν.
Στρατηγικές κινήσεις, το μυστικό όπλο του Κρις. Το είχε αναγάγει σε επιστήμη.
Όταν κοιτάς τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού,
είναι μεταβλητές και αποφάσεις που παίρνεις σε πραγματικό χρόνο.
Στο Sonic, οι πίστες είναι μεγάλες,
έχουν εναλλακτικές διαδρομές.
Κάνεις έναν κύκλο για να πας δεξιά
ή βρίσκεις ένα ελατήριο που σε πετάει πάνω
σε άλλη περιοχή και χρειάζεται χρόνο για να το περάσεις.
Πρέπει λοιπόν να επιλέξεις.
Θα χάσεις χρόνο πηγαίνοντας πάνω;
Θα χάσεις χρόνο πηγαίνοντας δεξιά;
Θα γυρίσεις πίσω να μαζέψεις τους κρίκους ή μήπως δεν αξίζει;
Οπότε, το σχεδιάζω, έχοντας όλα αυτά στο μυαλό μου.
Το να βρεις τι πρέπει να κάνεις κάθε φορά,
και να ρισκάρεις όταν πρέπει,
αυτό είναι το δύσκολο στον διαγωνισμό.
Ήρθε η ώρα να κατακτήσει τον κόσμο ο Κρις, πώς νιώθεις;
-Τέλεια, θα τους σκίσουμε. -Εντάξει.
Ήμασταν ξύπνιοι όλη νύχτα, και ήξερα τις καλύτερες κινήσεις.
Ο φίλος μου με ρώτησε "Είσαι έτοιμος;"
"Είμαι έτοιμος. Ας το κάνουμε".
Αρχίζει ο αγώνας!
Μας πήγαν στην αποβάθρα...
Έρχονται, Μπιλ.
25 άνθρωποι διαγωνίζονται για τον τίτλο και το περιεχόμενο του φορτηγού.
και παρουσίασαν όλους τους παίκτες...
Εκεί!
Μας έβαλαν σ' ένα σκάφος και πήγαμε στο Αλκατράζ.
Το Αλκατράζ: κατάλληλο για να κλείνεις μέσα κλέφτες και φονιάδες
σαν τον Αλ Καπόνε, τον Μασίν Γκαν Κέλι και τον Γουάιτι Μπάλτζερ.
Αλλά ήταν για παιδιά και για διαγωνισμό βιντεοπαιχνιδιών;
Όχι και τόσο.
Τελικά, μας έβαλαν σε μια μεγάλη αίθουσα με τις κονσόλες
και μας εξήγησαν πώς θα διεξαχθεί ο τελικός.
Πρώτα οι 25 διαγωνιζόμενοι παίζουν για τρία λεπτά.
Μετά οι δύο παίκτες με τους περισσότερους κρίκους
θα έχουν την τελική αναμέτρηση.
Οι καλύτεροι παίκτες της χώρας είναι εδώ.
Είκοσι τέσσερις αντίπαλοι. Τηλεοπτικά συνεργεία. Η θεογκόμενα Ντέιζι Φουέντες.
-Εντάξει. -Κάνε ζουμ.
Μην ανησυχείς. Το 'χω.
Δύσκολο να έχεις καθαρό μυαλό.
Έλα, Κρις. Μην σε αποσπάει τίποτα.
Συγκεντρώσου στις κινήσεις σου.
Όταν ήρθε η ώρα να παίξω στα προκριματικά
έπρεπε να είμαι...
πλήρως συγκεντρωμένος.
Οι διαγωνιζόμενοι είναι στις θέσεις τους.
Ετοιμάσου, Κρις.
Έπαιξα αρκετά συντηρητικά
για να μη χάσω, αλλά και να μη δείξω τις κινήσεις μου,
γιατί μ' έβλεπε κόσμος και η πληροφορία είναι δύναμη.
Τελικά άρχισαν ν' αποκλείονται ένας ένας μέχρι που μείναμε δύο.
Αυτό το παιδί είναι τρελό. Αυτός έφτιαξε το μηχάνημα.
Ήμουν εγώ...
κι ένας από τη Βοστόνη.
Έκανε καλύτερο σκορ από μένα,
έτσι ήξερα ότι έπαιζα μ' έναν πολύ καλό παίκτη.
Αυτοί οι δύο πάνε στον τελικό στο κλουβί.
Αυτό είναι!
Ο τελικός είναι τώρα.
Αυτοί οι δύο είναι. Στο πεδίο της μάχης.
Πάμε, λοιπόν, στον τελικό.
Αυτή είναι η τελευταία φάση του μεγαλύτερου διεθνούς διαγωνισμού
βιντεοπαιχνιδιών του 21ου αιώνα.
Είχαμε 3 λεπτά να μαζέψουμε όσο πιο πολλούς κρίκους μπορούσαμε
πιο πολλούς από τον άλλον.
Ο άλλος είναι αγχωμένος.
Αρχίζει ο αγώνας!
Να ο Κρις, εδώ είναι.
Πριν, δεν ήθελα ν' αποκαλύψω τις τελικές μου κινήσεις.
Αλλά τώρα, αφού είναι το τελευταίο ματς,
θα τις έκανα όλες με τη μία.
Πάμε, Κρις! Δώσ' τα όλα.
Ο Κρις προηγείται για... Τώρα είναι ισόπαλοι!
Κάποια στιγμή, ανησυχούσα
ότι ο άλλος είχε καλύτερο σκορ.
Ο Μαρκ δίνει ρέστα.
Κάπου στα επτά δευτερόλεπτα, πατάω παύση
και κοιτάζω να δω πόσους κρίκους είχε.
Ναι! Τον νίκησε!
Έβγαλα έναν φοβερό νικητήριο βρυχηθμό, "Ναι!"
και στο MTV το έπαιξαν σε αργή κίνηση, κι έγινε αυτή η θρυλική εικόνα.
Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Sega!
Ναι!
Είκοσι πέντε χιλιάδες δολάρια. Τι θα κάνεις τώρα;
Θ' αγοράσω παιχνίδια και θα παίζω!
Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή,
και η Sega είχε πει ότι θα βρουν τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο.
Δηλαδή είμαι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο;
Τουλάχιστον σύμφωνα με τη Sega, που είναι κουλ.
Μια από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου,
και χαίρομαι που ήρθατε να σας πω την ιστορία.
Η ιστορία του Κρις Τανγκ δείχνει πόσο κουλ ήταν η νίκη της Sega.
Αλλά για να την εδραιώσει, η Sega ξεκίνησε
μια θρασύτατη καμπάνια μάρκετινγκ.
Είχαμε σπουδαίες διαφημίσεις.
Αλλά έπρεπε να κάνουμε πλάκα με τη Nintendo
με τρόπο που να είναι αστείος.
SEGA ΤΟ GENESIS KANEI
Είχαμε ένα καλό σλόγκαν. To Genesis κάνει ό,τι το Nintendo δεν.
ΤΟ GENESIS ΚΑΝΕΙ Ο,ΤΙ ΤΟ NIΝTENDO ΔΕΝ
Τελικά ένιωθα ότι η διαφήμιση δεν ήταν αρκετά επιθετική
ή αρκετά έξυπνη.
Και ήθελα να το πάω παραπέρα.
Μία από τις διαφημίσεις που μου άρεσε,
είχε το Genesis στο πίσω μέρος ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου.
Και το Nintendo στο πίσω μέρος ενός παλιού φορτηγού
που έβγαζε καπνούς και ήταν πολύ αργό.
Ξεκίνησαν και, φυσικά,
το αυτοκίνητο της Φόρμουλα άφησε πολύ πίσω τη Nintendo.
Και βέβαια κάθε διαφήμιση τελείωνε με το Sega!
Είχε πλάκα να το λες, να ουρλιάζεις.
Άρεσε στον κόσμο.
Έπιαναν το χιούμορ.
Τα παιδιά φώναζαν "Sega!"
Η Nintendo ξύπνησε.
Συνειδητοποίησαν ότι ήμασταν πραγματικοί ανταγωνιστές
και έγινε χαμός, εννοώ ότι
κάθε παιδί έλεγε είτε "Εγώ είμαι Nintendo"
είτε "Εγώ είμαι Sega".
Προτιμώ να παίζω Genesis.
Η Sega έχει καλύτερα παιχνίδια.
Νομίζω ότι είναι πολύ κουλ.
Το σχέδιο μάχης του Καλίνσκι πέτυχε.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90,
η Sega πουλούσε περισσότερα από την πάλαι ποτέ ανίκητη Nintendo.
Άκουσα ότι ο Ματ έχει Sega Genesis.
Αλλά πέρα από τις επιθετικές διαφημίσεις...
Εντάξει, άλλος ένας δεν πειράζει.
και όλα τα εμπορικά κόλπα...
ο πόλεμος της κονσόλας έφερε εντελώς νέες κατηγορίες παιχνιδιών.
και τράβηξε την προσοχή νέων ομάδων του κοινού.
Τα βιντεοπαιχνίδια δεν ήταν πια μόνο για παιδιά.
Είμαι εθισμένος.
Πάντα παίζω, κάθομαι στην τηλεόραση.
Αλλά όταν κερδίζεις ένα πιο ώριμο κοινό,
τα πράγματα αναπόφευκτα γίνονται
πιο βίαια, πιο αιματηρά, και πολύ πιο σκληρά.
Υποτιτλισμός: Σοφία Παπαναστασάτου