1
00:00:16,040 --> 00:00:17,800
ทีมน้ำเงิน ทีมน้ำเงิน

2
00:00:17,880 --> 00:00:18,720
สู้ๆ ซามาร์

3
00:00:18,840 --> 00:00:19,680
สู้ๆ

4
00:00:19,720 --> 00:00:21,800
สนามเซนต์ แอนดรูว์ส
บานดรา มุมไบ

5
00:00:21,880 --> 00:00:23,640
- สู้ๆ
- สู้ๆ ซามาร์

6
00:00:23,720 --> 00:00:24,840
ทีมแดง ทีมแดง

7
00:00:24,920 --> 00:00:26,400
สู้ๆ ซามาร์

8
00:00:28,640 --> 00:00:31,400
สู้ๆ ใช่ ซามาร์ ไปเลย

9
00:00:32,000 --> 00:00:33,480
สู้ๆ ซามาร์

10
00:00:37,080 --> 00:00:39,240
- แบบนั้นแหละ ซามาร์
- ซามาร์

11
00:00:39,360 --> 00:00:41,680
ทีมน้ำเงิน ซามาร์ ทีมน้ำเงิน

12
00:00:41,760 --> 00:00:42,760
ส่งๆ

13
00:00:44,840 --> 00:00:45,880
ใช่ๆ

14
00:00:48,680 --> 00:00:50,560
อาร์จุน ส่งบอล

15
00:00:50,640 --> 00:00:52,840
มานี่ ส่งมานี่

16
00:00:53,360 --> 00:00:54,520
ส่งๆ

17
00:00:56,320 --> 00:00:57,600
ส่ง

18
00:01:04,440 --> 00:01:05,960
บ้าเอ๊ย

19
00:01:17,880 --> 00:01:19,080
คราวหน้าเดี๋ยวก็ชนะ คนเก่ง

20
00:01:19,560 --> 00:01:20,880
เขาไม่ส่งบอล

21
00:01:20,920 --> 00:01:24,280
คือมันไม่ได้ยากขนาดนั้น เราน่าจะชนะ

22
00:01:25,200 --> 00:01:26,840
- ใช่เลย
- เคาชิค

23
00:01:28,440 --> 00:01:30,840
ซิม-ซิม เล่นกันได้ดีแล้ว

24
00:01:31,400 --> 00:01:35,200
มีแพ้มีชนะเป็นเรื่องปกติ
แต่ประเด็นคือเราสนุกไม่ใช่เหรอ

25
00:01:35,440 --> 00:01:36,960
พอเหอะแม่ เราแพ้

26
00:01:37,320 --> 00:01:40,200
อย่าคิดแบบนี้สิ
มันไม่เกี่ยวกับแพ้หรือชนะ

27
00:01:40,280 --> 00:01:43,320
มันเป็นเรื่องของใจนักกีฬา
เราเล่นกีฬาเพื่อสิ่งนี้

28
00:01:43,400 --> 00:01:45,640
แม่ มีแต่คนโง่ที่พูดแบบนั้น

29
00:01:45,759 --> 00:01:48,360
นี่ พูดไม่เพราะเลย

30
00:01:49,560 --> 00:01:50,920
ใครสอนเรื่องแบบนี้ให้ลูก

31
00:01:51,920 --> 00:01:52,759
พ่อ

32
00:01:54,800 --> 00:01:55,640
แม่เข้าใจแล้ว

33
00:01:56,720 --> 00:01:58,320
- อนัญญา
- ไม่อยากจะเชื่อ

34
00:01:58,560 --> 00:01:59,440
อนัญญา

35
00:02:00,480 --> 00:02:01,720
- ไปกันเถอะ
- ผมทำอะไรผิด

36
00:02:01,800 --> 00:02:02,920
อนัญญา

37
00:02:03,000 --> 00:02:06,560
อนัญญา เดี๋ยวที่รัก เรื่องเล็กน้อยน่า
เดี๋ยวผมจัดการเอง อนัญญา

38
00:02:06,640 --> 00:02:09,039
อนัญญา แข็งใจไว้นะ อนัญญา

39
00:02:10,120 --> 00:02:12,480
อนัญญา เดี๋ยวทุกอย่างก็เรียบร้อย

40
00:02:12,600 --> 00:02:13,600
เธอกำลังตกเลือด

41
00:02:14,000 --> 00:02:15,440
เราให้เลือดเธอไป 40 ถุงแล้ว

42
00:02:16,079 --> 00:02:18,600
ผลอัลตราซาวด์อยู่ที่ไหนเนี่ย เร็วสิ

43
00:02:19,880 --> 00:02:21,320
ติดเชื้อแบคทีเรีย

44
00:02:23,040 --> 00:02:25,760
มันกำลังแพร่กระจาย
น้ำบนถนนมาจากน้ำโสโครก

45
00:02:25,840 --> 00:02:27,600
เธออยู่ในนั้นนานเกินไป

46
00:02:28,160 --> 00:02:29,360
เร็วเข้า ทุกคน เร็ว

47
00:02:30,800 --> 00:02:31,960
อนัญญา

48
00:02:32,040 --> 00:02:33,360
ชีพจรของเธอเต้นช้าลง

49
00:02:33,440 --> 00:02:35,600
ฉันจะผ่าตัดเธออีกครั้ง เตรียมห้องผ่าตัด

50
00:02:39,800 --> 00:02:44,560
อนัญญา ตอนนี้เราอยู่ในห้องผ่าตัด
โอเคนะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย โอเคนะ

51
00:02:44,640 --> 00:02:48,640
ผมสัญญา ทุกอย่างจะเรียบร้อย ผมสัญญา

52
00:03:50,000 --> 00:03:53,720
บันทึกมุมไบ

53
00:03:56,440 --> 00:03:58,680
โรงพยาบาลบอมเบย์ ทางเดินชั้น 2

54
00:03:58,760 --> 00:04:00,560
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 03.31 น.

55
00:04:09,200 --> 00:04:10,600
มีอะไรเหรอ ทุกอย่างโอเคไหม

56
00:04:11,200 --> 00:04:13,600
เราปิดโซนนี้แล้วเพราะน้ำท่วมไม่ใช่เหรอ

57
00:04:14,560 --> 00:04:15,680
คุณมาอยู่นี่ได้ยังไง

58
00:04:15,760 --> 00:04:20,320
ผมมาเช็กดูว่าไม่มีใครตกหล่น

59
00:04:23,040 --> 00:04:25,000
ใช่ จากนั้นผมก็มาที่นี่...

60
00:04:25,080 --> 00:04:27,560
และหลงทาง และสุดท้ายผมก็เลี้ยวผิดทาง

61
00:04:28,920 --> 00:04:31,320
แล้วจากนั้น...

62
00:04:34,480 --> 00:04:35,560
คุณก็จับผมได้

63
00:04:37,520 --> 00:04:38,920
ผมมาสูบบุหรี่น่ะ

64
00:04:41,320 --> 00:04:43,920
ผมรู้ว่ารปภ.ไปที่นั่นเพื่อสูบบุหรี่

65
00:04:44,040 --> 00:04:45,640
ผมเลยขอพวกเขาตัวนึง

66
00:04:45,720 --> 00:04:47,159
มันเป็นนิสัยที่แย่ แต่จะพูดยังไงดีล่ะ

67
00:04:47,240 --> 00:04:49,480
- วันนี้มันสุดๆ
- เดี๋ยว คุณเริ่มสูบบุหรี่ตั้งแต่เมื่อไหร่

68
00:04:51,320 --> 00:04:52,320
ตอนที่คุณทิ้งผม

69
00:04:54,720 --> 00:04:55,680
ฟังนะ...

70
00:04:55,760 --> 00:04:57,560
แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่

71
00:04:57,640 --> 00:05:00,680
เดี๋ยวก่อนนะ
อย่าบอกนะว่าคุณก็เริ่มสูบบุหรี่เหมือนกัน

72
00:05:01,000 --> 00:05:03,360
อะไรนะ ไม่ ไม่เลย ฉัน...

73
00:05:04,000 --> 00:05:04,920
ฉันมา...

74
00:05:06,800 --> 00:05:10,240
นี่ เราคุยกันสักแป๊บได้ไหม

75
00:05:10,920 --> 00:05:12,240
ได้สิ

76
00:05:13,520 --> 00:05:16,360
- ทางนี้
- ได้เลย

77
00:05:18,040 --> 00:05:18,880
มาสิ

78
00:05:18,920 --> 00:05:22,120
เราต้องสูบน้ำออกจากชั้นล่าง
เร็วเข้า ปาติล

79
00:05:25,600 --> 00:05:27,600
ไปเร็วเข้า

80
00:05:31,520 --> 00:05:32,680
ทางนี้ ไป

81
00:05:33,320 --> 00:05:35,120
ดูด ทุกคน มีเลือดเยอะมาก

82
00:05:35,400 --> 00:05:38,600
หาจุดที่เลือดออกไม่เจอ
อาจจะเป็นหลอดเลือดแดงมดลูก

83
00:05:41,320 --> 00:05:42,159
ไม่นะ เคาชิค

84
00:05:44,240 --> 00:05:45,680
เคาชิค ได้โปรด คุณมาตรงนี้ไม่ได้

85
00:05:45,760 --> 00:05:47,360
ฟังนะ ฟังๆ

86
00:05:47,440 --> 00:05:50,280
เราต้องทำการดูดมากกว่านี้
ไม่งั้นเราจะเสียเธอไป ได้โปรด

87
00:05:50,360 --> 00:05:52,400
เคาชิค ให้ฉันทำงาน คุณต้องออกไป

88
00:05:52,480 --> 00:05:53,800
- ออกไป
- ได้โปรด

89
00:05:53,880 --> 00:05:55,720
ใครก็ได้ ฉีดเทรแนกซาให้ที

90
00:06:00,080 --> 00:06:01,240
ดูดไปเรื่อยๆ

91
00:06:04,800 --> 00:06:08,160
หยุดนี่ก่อน เริ่มการกระตุ้นหัวใจ

92
00:06:11,040 --> 00:06:12,840
โรงพยาบาลบอมเบย์ แผนกห้องเดี่ยว 03

93
00:06:12,920 --> 00:06:14,640
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 04.07 น.

94
00:06:34,760 --> 00:06:38,720
ฉันขอโทษ ฉันจะกลับมาทีหลัง

95
00:06:38,800 --> 00:06:41,640
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องใหม่มากสำหรับเรา

96
00:06:43,280 --> 00:06:45,159
เรากำลังพยายามเข้าใจ

97
00:06:45,880 --> 00:06:47,159
มันจะใช้เวลาพอสมควร

98
00:07:16,360 --> 00:07:19,560
ว่าไง ดิยา ดิยาลูกรัก ได้ยินพ่อไหม

99
00:07:20,160 --> 00:07:23,240
ลูกโอเคไหม
พ่อลองโทรเบอร์ลูกมาพักนึงแล้ว

100
00:07:23,800 --> 00:07:26,560
พ่อว่าข้างนอก
ต้องวุ่นวายมากแน่ๆ ลูกโอเคไหม

101
00:07:26,640 --> 00:07:28,680
ค่ะพ่อ หนูไม่เป็นไร

102
00:07:29,920 --> 00:07:30,840
สบายใจได้

103
00:07:31,480 --> 00:07:36,120
หนูอยากคุยกับพ่อ

104
00:07:37,240 --> 00:07:39,880
เป็นอะไรเหรอลูกรัก ทุกอย่างโอเคไหม

105
00:07:41,520 --> 00:07:47,040
พ่อจำได้ไหมตอนหนูเป็นเด็ก
หนูตื่นเต้นและกลัวก่อนทำข้อสอบ

106
00:07:48,800 --> 00:07:51,840
หนูเคยคิดเสมอว่าหนูจะพลาด
แม้ว่าหนูจะ...

107
00:07:53,159 --> 00:07:54,800
หนูจะเตรียมตัวดีแล้วก็ตาม

108
00:07:56,360 --> 00:07:57,480
แล้วแม่ก็...

109
00:08:00,680 --> 00:08:05,800
แล้วแม่ก็จะร้องเพลง เก เซรา เซรา
ให้หนูฟังอย่างไพเราะ

110
00:08:05,880 --> 00:08:07,280
และ...

111
00:08:08,160 --> 00:08:10,960
มันทำให้หนูรู้สึกเหมือนทุกอย่างจะโอเค

112
00:08:13,280 --> 00:08:17,480
หนูแค่รู้สึก

113
00:08:18,320 --> 00:08:22,520
กังวลและกลัวนิดหน่อย
มาสักพักนึกแล้ว พ่อ และ...

114
00:08:24,360 --> 00:08:26,520
และแม่ไม่อยู่แล้ว และหนูแค่...

115
00:08:28,560 --> 00:08:30,280
รู้สึกเหงามาก

116
00:08:31,440 --> 00:08:32,280
ดิยา

117
00:08:34,280 --> 00:08:35,640
ดิยา พ่ออยู่เคียงข้างลูกเสมอ

118
00:08:36,919 --> 00:08:38,480
ทุกอย่างจะโอเค ลูกรัก

119
00:08:39,720 --> 00:08:40,840
ใช่ แต่...

120
00:08:42,280 --> 00:08:44,480
หนูรู้ว่าพ่อก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน

121
00:08:46,880 --> 00:08:48,040
และหนูขอโทษ

122
00:08:50,080 --> 00:08:51,280
หนูขอโทษจริงๆ

123
00:08:53,240 --> 00:08:54,160
หนูไม่เคย...

124
00:08:56,040 --> 00:08:59,480
พยายามเข้าใจพ่อเลย

125
00:08:59,880 --> 00:09:03,520
ไม่ ลูกรัก ไม่ต้องขอโทษหรอก

126
00:09:04,400 --> 00:09:05,640
ไม่ต้องขอโทษ

127
00:09:06,840 --> 00:09:11,440
ดิยา พ่อ... พ่ออยากอยู่ข้างๆ ลูกตอนนี้

128
00:09:13,360 --> 00:09:14,200
พ่อ

129
00:09:16,640 --> 00:09:19,280
มาเริ่มใหม่อีกที

130
00:09:22,880 --> 00:09:24,640
แม่เคยเป็นเพื่อนสนิทหนู

131
00:09:26,520 --> 00:09:27,440
พ่อเป็นได้ไหม

132
00:09:30,400 --> 00:09:34,320
ได้สิ ลูกรักของพ่อ ได้เลย

133
00:09:37,440 --> 00:09:39,760
แค่กลับบ้านปลอดภัย โอเคนะ

134
00:09:40,080 --> 00:09:42,160
แล้วหนูจะโทรไป

135
00:09:48,200 --> 00:09:50,640
พี.ซี.โอ

136
00:10:06,280 --> 00:10:08,040
โรงพยาบาลบอมเบย์ ห้องทำงานจิตรา

137
00:10:08,120 --> 00:10:09,640
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 04.32 น.

138
00:10:12,760 --> 00:10:15,040
ซอราฟ ฉันคิดเรื่องเรามาสักพักแล้ว

139
00:10:16,080 --> 00:10:19,080
เกี่ยวกับเราและชีวิตเราในลอนดอน

140
00:10:20,480 --> 00:10:25,760
และสาเหตุที่ฉันหนีจากตรงนั้น จากคุณ

141
00:10:27,720 --> 00:10:30,000
ฉันรวบรวมความกล้าได้ยังไง ฉันไม่รู้

142
00:10:31,480 --> 00:10:34,720
ฉันขอโทษ ฉันออกมาจากชีวิตคุณ
โดยไม่ได้พูดอะไรเลย แต่...

143
00:10:34,760 --> 00:10:39,040
จิตรา ไม่เอาน่า
คุณไม่ต้องขอโทษหรอก ไม่เป็นไรจริงๆ

144
00:10:43,960 --> 00:10:45,760
แต่ฉันรู้สึกอึดอัดใจเวลาอยู่กับคุณ

145
00:10:48,160 --> 00:10:52,200
ฉันรู้สึกเหมือนแค่หายใจไม่ถูกจังหวะ
ก็ทำให้คุณโกรธแล้ว ก็เลย...

146
00:10:53,600 --> 00:10:56,280
คุณรู้ไหม ฉันก็เลยต้องหนี

147
00:11:01,040 --> 00:11:04,600
และตอนนี้ ซอราฟ ฉันต้องอยู่ให้ห่าง

148
00:11:09,800 --> 00:11:12,600
ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจ

149
00:11:14,360 --> 00:11:15,360
ใช่ไหม

150
00:11:21,040 --> 00:11:22,640
ฉันอยากหย่า ซอราฟ

151
00:11:30,960 --> 00:11:31,960
นังสารเลว

152
00:11:37,080 --> 00:11:39,520
หว่านล้อมเก่งนะ นังตัวดี

153
00:11:41,040 --> 00:11:44,000
ไอ้มีร์ซาคงกำลังทำให้เธอเร่าร้อน
อยากเป็นสาวอีกครั้งใช่ไหม

154
00:11:56,040 --> 00:11:56,880
ต่อท่อ

155
00:11:56,960 --> 00:11:58,160
- โอเค
- แล้วโยนลงไป

156
00:11:58,240 --> 00:11:59,240
- โอเคนะ
- โอเค

157
00:11:59,320 --> 00:12:00,960
- ส่องไฟให้ผมสิ
- ได้ ระวังนะ

158
00:12:01,640 --> 00:12:03,480
มันกลายเป็นบ่อน้ำแล้ว

159
00:12:03,560 --> 00:12:07,400
- ระวังนะ
- เจอท่อแล้ว

160
00:12:07,480 --> 00:12:08,320
เดินระวังนะ

161
00:12:08,400 --> 00:12:11,040
ต้องเอาน้ำออกเยอะเลย เร็วเข้า

162
00:12:11,120 --> 00:12:12,720
- เฮ้ย ปาติล
- เกิดอะไรขึ้น ทิวารี

163
00:12:12,800 --> 00:12:14,640
- ส่องไฟฉายมาตรงนี้
- ได้

164
00:12:14,720 --> 00:12:17,440
- เฮ้ย เห็นไหม
- เฮ้ย นี่คุณอาฮาน มานี่

165
00:12:17,520 --> 00:12:19,920
- อะไรนะ โอเค
- เร็วเข้า เอาเปลมา

166
00:12:22,840 --> 00:12:23,840
คุณมันสำส่อน

167
00:12:24,600 --> 00:12:25,600
ซอราฟ

168
00:12:26,520 --> 00:12:29,320
ไม่จริงนะ มันไม่เกี่ยวอะไรกับอาฮาน

169
00:12:29,400 --> 00:12:31,960
อ่อ จริงเหรอ
ไม่มีอะไรระหว่างคุณกับเขาเหรอ

170
00:12:32,560 --> 00:12:33,400
ไม่

171
00:12:36,640 --> 00:12:37,600
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว

172
00:12:38,920 --> 00:12:42,520
เขาถึงได้แสดงความเป็นเจ้าของคุณ

173
00:12:43,440 --> 00:12:44,280
อะไรนะ

174
00:12:45,120 --> 00:12:47,560
ใช่ เขาขู่ผม

175
00:12:48,600 --> 00:12:49,440
ผมเนี่ยนะ

176
00:12:50,400 --> 00:12:52,400
นึกออกไหม ผมเนี่ยนะ

177
00:12:57,440 --> 00:12:59,280
ผมว่าเขาต้องได้อะไรบางอย่าง

178
00:13:00,120 --> 00:13:01,840
จากพวกชอบเอาแต่ใจอย่างคุณ

179
00:13:02,960 --> 00:13:04,680
ไม่งั้นเขาคงไม่กล้าหรอก

180
00:13:07,160 --> 00:13:12,280
จิตรา ดาส ตอนนี้คุณหันมากินเด็กสินะ

181
00:13:13,960 --> 00:13:16,480
และไอ้เวรนั่นต้องการปกป้องคุณจากผม

182
00:13:17,880 --> 00:13:20,640
เขาบอกว่าเขาจะไม่ทิ้งคุณ

183
00:13:22,680 --> 00:13:23,680
จริงเหรอ

184
00:13:24,400 --> 00:13:25,520
มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่

185
00:13:27,360 --> 00:13:31,520
ยังไงก็ดี ตอนนี้เขาทำร้ายใครไม่ได้แล้ว

186
00:13:31,920 --> 00:13:34,640
เรื่องของไอ้เวรนั่นจบแล้ว

187
00:13:39,960 --> 00:13:42,760
เดี๋ยว ซอราฟ อาฮานอยู่ไหน

188
00:13:44,280 --> 00:13:45,280
คุณทำร้ายเขารึเปล่า

189
00:13:47,280 --> 00:13:51,480
คุณเพิ่งพูดว่าไม่มีอะไรระหว่างคุณกับเขา
แล้วทำไมคุณถึงเป็นห่วงเขานักหนา

190
00:13:54,720 --> 00:13:56,200
ซอราฟ อาฮานอยู่ไหน

191
00:14:08,880 --> 00:14:11,960
ซอราฟ ได้โปรด
มันไม่ได้มีอะไรระหว่างฉันกับอาฮาน

192
00:14:12,040 --> 00:14:13,680
ซอราฟ คุณต้องเชื่อฉัน

193
00:14:15,120 --> 00:14:16,800
หลบหน่อยค่ะ หลบหน่อยๆ

194
00:14:16,880 --> 00:14:18,240
- สอง สาม สี่...
- เกิดอะไรขึ้น

195
00:14:18,320 --> 00:14:19,920
แผลฉกรรจ์ที่ศีรษะ น้ำเต็มปอด

196
00:14:20,000 --> 00:14:21,640
- ห้า หก เจ็ด แปด
- เกิดอะไร

197
00:14:21,720 --> 00:14:23,320
เราเจอเขาข้างล่างตอนทำงานอยู่

198
00:14:23,400 --> 00:14:25,160
สิบสาม 14 15

199
00:14:27,680 --> 00:14:29,800
วิดิยา ผ้ากอซ ผ้ากอซอีก

200
00:14:29,880 --> 00:14:33,720
หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
11 12 13 14 15

201
00:14:33,800 --> 00:14:35,680
เกิดอะไรขึ้น ผมได้ยินมาว่าอาฮาน...

202
00:14:35,760 --> 00:14:38,240
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...
- หัวใจไม่เต้นค่ะ

203
00:14:38,520 --> 00:14:41,480
ไม่ตอบสนองต่อ
ออกซิโทซินและโพรสโทดิน

204
00:14:41,560 --> 00:14:43,160
ฉันต้องทำให้เธอหยุดตกเลือด

205
00:14:43,240 --> 00:14:46,800
ฉันไม่รู้ว่าเป็นการติดเชื้อ
หรือมีเลือดออก ไม่มีการหดตัวอีกแล้ว

206
00:14:46,880 --> 00:14:48,120
ดูด ดูด

207
00:14:49,760 --> 00:14:50,960
เธอยังหนาวอยู่ไหม

208
00:14:52,840 --> 00:14:55,600
สลับไปใช้ทาโซแบคแตม
อย่าปล่อยให้เธอช็อกจากการติดเชื้อ

209
00:14:55,680 --> 00:14:57,560
เราให้ยาฆ่าเชื้อเธอสิบตัวแล้ว

210
00:14:57,640 --> 00:15:00,280
จนถึงระดับสูงสุด เธอไม่ตอบสนองต่อยา

211
00:15:00,360 --> 00:15:01,200
หมอ

212
00:15:02,000 --> 00:15:04,680
บ้าจริง เธอไม่ฉี่เลย

213
00:15:04,760 --> 00:15:07,360
ไตกำลังจะล้มเหลว
อวัยวะหลายอย่างก็จะล้มเหลวตาม

214
00:15:07,440 --> 00:15:08,600
ผมต้องสอดท่อหายใจให้เธอ

215
00:15:08,680 --> 00:15:11,280
ไม่ เคาชิค คุณทำไม่ได้ เราจะเสียเธอไป

216
00:15:11,360 --> 00:15:14,160
- เธอจะไม่รอด เราจะเสีย...
- ไม่

217
00:15:16,240 --> 00:15:18,840
อย่าพูดอย่างนั้น เธอจะไม่เป็นไร

218
00:15:19,960 --> 00:15:20,840
เธอจะไม่เป็นไร

219
00:15:21,600 --> 00:15:23,280
ผมสัญญากับอนัญญาแล้ว

220
00:15:24,440 --> 00:15:26,600
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอสักอย่าง

221
00:15:27,880 --> 00:15:30,000
ได้โปรดช่วยเราด้วย

222
00:15:30,080 --> 00:15:32,920
- เคาชิค สถานการณ์ไม่ดี
- สันธิยา ช่วยผมด้วย ขอร้อง

223
00:15:33,000 --> 00:15:34,360
- เคาชิค ดู...
- ได้โปรด

224
00:15:35,520 --> 00:15:37,440
- ได้โปรด
- ดูเธอสิ

225
00:15:37,520 --> 00:15:38,840
โอเค สอดท่อหายใจให้เธอ

226
00:15:39,760 --> 00:15:41,600
มาทำกันเลย เราจะสอดท่อหายใจให้เธอ

227
00:15:43,560 --> 00:15:46,160
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด

228
00:15:46,240 --> 00:15:49,760
แปด เก้า สิบ 11 12 13 14 15

229
00:15:53,320 --> 00:15:54,440
- ทุกอย่างเคลียร์
- เคลียร์

230
00:15:57,200 --> 00:15:58,920
- หนึ่ง สอง สาม สี่...
- อาฮาน ตื่น

231
00:15:59,000 --> 00:16:02,520
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
สิบ 11 12 13 14 15

232
00:16:05,880 --> 00:16:07,240
- ทุกอย่างเคลียร์
- เคลียร์

233
00:16:11,360 --> 00:16:13,320
- จับชีพจรได้ไหม
- ได้ มีชีพจรแล้ว

234
00:16:13,400 --> 00:16:15,600
เปล เร็วเข้า

235
00:16:15,680 --> 00:16:17,320
ทางเดินหายใจอาจล้มเหลว

236
00:16:17,400 --> 00:16:18,880
ใส่เครื่องช่วยหายใจให้เขา

237
00:16:18,960 --> 00:16:20,800
รักษาระดับน้ำตาลในเลือด

238
00:16:21,520 --> 00:16:22,760
ระบายของเหลวส่วนเกินออก

239
00:16:22,840 --> 00:16:24,880
เราต้องให้ไฮโดรคอร์ติโซนโดยเร็วที่สุด

240
00:16:24,960 --> 00:16:26,000
มันเกิดขึ้นได้ยังไง

241
00:16:26,600 --> 00:16:28,280
มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันเนี่ย

242
00:16:28,360 --> 00:16:32,680
คุณคะ ดร.มีร์ซากับดร.จันทรา
คุยกันเมื่อสิบนาทีที่แล้ว

243
00:16:32,760 --> 00:16:33,760
ฉันเห็นพวกเขา

244
00:16:34,920 --> 00:16:37,520
ฉันว่าพวกเขาทะเลาะกันอยู่ค่ะ

245
00:16:38,240 --> 00:16:41,800
จิตราล่ะ เธออยู่ไหน ที่ไหน

246
00:16:43,440 --> 00:16:44,880
ฉันอยากช่วยคุณ

247
00:16:45,720 --> 00:16:49,920
ซอราฟ นี่ฉันเอง ฉันเอง จิตรา

248
00:16:52,040 --> 00:16:53,680
ได้โปรดบอกฉัน

249
00:16:54,760 --> 00:16:56,160
ฉันจะแก้ไขทุกอย่าง

250
00:16:56,240 --> 00:16:59,000
เพ้อเจ้อ คุณจะแก้ไขทุกอย่างเหรอ

251
00:16:59,960 --> 00:17:02,480
คุณหนีมาและทิ้งผมไว้ข้างหลัง

252
00:17:02,560 --> 00:17:04,240
ผมต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

253
00:17:04,319 --> 00:17:05,839
- ไม่ใช่เหรอ
- ฉันผิดเอง

254
00:17:05,920 --> 00:17:08,000
ซอราฟ ฉันผิดเอง ฉันขอโทษแล้ว ใช่ไหม

255
00:17:08,880 --> 00:17:12,520
คุณรู้จักฉันดี ฉันทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก

256
00:17:12,560 --> 00:17:14,960
ฉันขอโทษ ได้โปรด

257
00:17:15,880 --> 00:17:17,680
ได้โปรด บอกฉัน

258
00:17:18,680 --> 00:17:22,319
ฉันอยากจะชดใช้ให้คุณจริงๆ
เพราะฉันหนีมา ซอราฟ

259
00:17:26,560 --> 00:17:27,720
คุณพูดจริงรึเปล่า

260
00:17:28,560 --> 00:17:31,520
ใช่ ฉันพูดจริง ฉันพูดจริงๆ

261
00:17:41,480 --> 00:17:42,320
ซอราฟ

262
00:17:43,680 --> 00:17:46,280
- คุณกำลังทำให้ฉันเจ็บ ได้โปรด
- ผมรู้

263
00:17:48,080 --> 00:17:49,320
โทรศัพท์ดังอยู่

264
00:17:55,000 --> 00:17:57,080
- คุณโทรเข้าเครื่องจิตราไปเรื่อยๆ
- ค่ะ

265
00:17:59,080 --> 00:18:00,720
อาการมันชัดเจน

266
00:18:00,800 --> 00:18:04,920
ผมคิดว่าการบาดเจ็บทำให้สมองฟกช้ำ

267
00:18:05,000 --> 00:18:06,560
และสมองอาจจะบวม

268
00:18:06,640 --> 00:18:08,320
- คุณคะ
- อะไร

269
00:18:08,400 --> 00:18:09,920
ห้องผ่าตัดสามต้องการคุณ

270
00:18:10,000 --> 00:18:12,800
ไม่ใช่ตอนนี้ วิดิยา ทำซีทีสแกน

271
00:18:12,880 --> 00:18:15,080
ยืนยันและย้ายเขาไปห้องไอซียู

272
00:18:15,200 --> 00:18:16,800
- คุณคะ
- อะไร

273
00:18:16,920 --> 00:18:19,760
คุณอนัญญากำลังวิกฤตค่ะ

274
00:18:22,440 --> 00:18:24,000
พวกเขาต้องการคุณในห้องผ่าตัดสาม

275
00:18:24,080 --> 00:18:26,520
- คุณมากับผม
- ค่ะ

276
00:18:27,800 --> 00:18:30,560
สารวัตรมายังค์ คุณมายังค์

277
00:18:33,960 --> 00:18:35,560
ผมต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว

278
00:18:36,440 --> 00:18:37,760
ขอโทษนะ

279
00:18:38,400 --> 00:18:40,640
นี่ผู้ช่วยคุณจิตรา

280
00:18:40,720 --> 00:18:44,520
ได้โปรดไปกับเธอ
ช่วยเราตามหาคุณจิตรา

281
00:18:44,560 --> 00:18:46,320
ชีวิตเธออาจตกอยู่ในอันตรายครับ

282
00:18:46,760 --> 00:18:47,800
อันตรายอะไร

283
00:18:47,880 --> 00:18:50,800
ผมเกรงว่าดร.จันทราจะทำร้ายเธอ

284
00:18:50,880 --> 00:18:54,720
ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ ผมจะอธิบายทีหลัง

285
00:18:55,440 --> 00:18:56,520
- โอเค ไปกันเถอะ
- ไป

286
00:18:56,560 --> 00:18:58,000
- คุณไปกับเขา
- ค่ะ

287
00:18:59,280 --> 00:19:00,440
นี่ มาธุ

288
00:19:01,000 --> 00:19:03,080
ทำไมคุณถึงกล่าวหาว่าดร.จันทราเป็นผู้ร้าย

289
00:19:04,800 --> 00:19:05,640
เฮ้ย

290
00:19:08,960 --> 00:19:10,560
ซอราฟ

291
00:19:11,080 --> 00:19:12,560
ซอราฟ นี่เรากำลังจะไปไหน

292
00:19:12,680 --> 00:19:14,320
- ได้โปรด
- คุณอยากอยู่กับผมใช่ไหม

293
00:19:14,440 --> 00:19:15,880
เราจะกลับบ้านด้วยกัน

294
00:19:16,280 --> 00:19:18,400
เราจะกลับบ้านด้วยกัน

295
00:19:18,480 --> 00:19:20,160
ก่อนอื่น บอกฉันมาว่าอาฮานอยู่ไหน

296
00:19:22,200 --> 00:19:23,200
เห็นไหม

297
00:19:23,800 --> 00:19:25,280
คุณอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา

298
00:19:25,320 --> 00:19:26,960
- ไม่นะ
- ผมรู้มาตลอด

299
00:19:27,040 --> 00:19:28,240
ว่าคุณกำลังหลอกผม

300
00:19:28,320 --> 00:19:30,200
คุณเอาแต่หลอกผมอย่างเดียว

301
00:19:30,280 --> 00:19:33,400
- มากับผม
- ดร.จันทรา อยู่นี่เอง

302
00:19:33,480 --> 00:19:35,400
ทุกคนกำลังตามหาคุณ หมอ

303
00:19:35,480 --> 00:19:36,560
เพื่ออะไร ทำไม

304
00:19:36,640 --> 00:19:38,280
เพื่อสอบถามเรื่องอาฮาน

305
00:19:39,000 --> 00:19:42,280
ได้รับบาดเจ็บที่สมอง เพื่อนเรายังไม่ฟื้น

306
00:19:42,320 --> 00:19:46,640
สมองฟกช้ำและบวมอย่างรุนแรง
พวกเขาเพิ่งพาเขาไปห้องไอซียู

307
00:19:47,080 --> 00:19:49,720
พระเจ้า ผมเสียใจจริงๆ
ที่ได้ยินเรื่องนั้น ขอบคุณ อดัม

308
00:19:49,800 --> 00:19:51,880
ไอซียูอยู่ชั้นบนสุด ใช่ไหม

309
00:19:51,960 --> 00:19:53,520
แล้วเจอกันนะ

310
00:19:53,560 --> 00:19:54,760
คุณอยากให้ผมช่วยไหม

311
00:19:54,800 --> 00:19:56,560
ผมจัดการเองได้ ไม่ต้องห่วง

312
00:19:59,320 --> 00:20:00,400
คุณจิตรา

313
00:20:01,760 --> 00:20:02,880
คุณจิตรา

314
00:20:03,800 --> 00:20:04,960
คุณจิตรา

315
00:20:06,200 --> 00:20:07,560
คุณเห็นคุณจิตราบ้างไหม

316
00:20:07,640 --> 00:20:08,960
ไม่ครับ

317
00:20:09,040 --> 00:20:10,040
นี่คุณ

318
00:20:10,800 --> 00:20:12,320
คุณอยู่กับคณะผู้แทนใช่ไหม

319
00:20:12,440 --> 00:20:13,280
ใช่แล้ว

320
00:20:13,320 --> 00:20:14,680
คุณเห็นดร.จันทราไหม

321
00:20:14,760 --> 00:20:19,080
ครับ คือพวกเขาเพิ่งขึ้นบันได
ไปห้องไอซียูกับดร.จิตรา ดาส

322
00:20:27,080 --> 00:20:28,560
ชั้นล่างไม่ได้ถูกปิดเหรอ

323
00:20:28,680 --> 00:20:30,880
- ใช่
- แล้วทำไมมีเสียงมาจากชั้นล่าง

324
00:20:32,400 --> 00:20:33,680
ซอราฟ ได้โปรด

325
00:20:34,240 --> 00:20:35,320
ได้โปรด ซอราฟ

326
00:20:37,280 --> 00:20:38,480
มากับผม จิตรา

327
00:20:39,000 --> 00:20:40,320
หุบปากแล้วมากับผม

328
00:20:47,240 --> 00:20:49,680
จิตรา หุบปากแล้วมากับผม
ไปกันเถอะ มาเร็ว

329
00:20:50,400 --> 00:20:53,240
เมื่อเราออกไปจากที่นี่แล้ว
ทุกอย่างจะเรียบร้อย เข้าใจไหม

330
00:20:53,320 --> 00:20:54,320
คุณจิตรา

331
00:20:55,200 --> 00:20:56,680
- คุณจิตรา
- ทางนี้

332
00:20:58,400 --> 00:21:02,480
- คุณจิตรา เราอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
- คุณจิตรา

333
00:21:03,040 --> 00:21:04,320
คุณจิตราคะ

334
00:21:07,160 --> 00:21:08,240
คุณจิตรา

335
00:21:09,160 --> 00:21:10,560
คุณจิตรา คุณอยู่ที่ไหน

336
00:21:12,640 --> 00:21:13,680
คุณจิตรา

337
00:21:18,040 --> 00:21:18,920
ระวังนะ

338
00:21:23,160 --> 00:21:24,320
คุณจิตราคะ

339
00:21:27,320 --> 00:21:28,240
คุณจิตรา

340
00:21:28,720 --> 00:21:30,720
คุณจิตรา ได้ยินเราไหม

341
00:21:31,400 --> 00:21:32,400
ทางนี้

342
00:21:32,480 --> 00:21:33,480
คุณจิตรา

343
00:21:34,320 --> 00:21:35,320
คุณจิตรา

344
00:21:37,680 --> 00:21:38,680
คุณจิตรา

345
00:21:40,640 --> 00:21:41,640
คุณจิตรา

346
00:21:42,160 --> 00:21:44,000
คุณเห็นมือไหม

347
00:21:44,080 --> 00:21:45,080
คุณจิตรา

348
00:21:46,160 --> 00:21:47,080
คุณจิตรา

349
00:21:50,920 --> 00:21:52,440
คุณจิตรา ได้ยินเราไหม

350
00:21:54,200 --> 00:21:55,320
คุณจิตรา

351
00:21:57,800 --> 00:21:58,840
คุณจิตรา

352
00:21:59,880 --> 00:22:01,840
- คุณจิตรา
- เงียบๆ

353
00:22:01,920 --> 00:22:04,160
- คุณจิตรา
- เงียบไว้

354
00:22:07,120 --> 00:22:08,800
อย่าตะโกน จิตรา อย่าส่งเสียง

355
00:22:10,000 --> 00:22:12,160
อย่าตะโกน ได้โปรดอย่าตะโกน

356
00:22:12,240 --> 00:22:14,120
ผมเกลียดที่ต้องทำร้ายคุณ
เชื่อผมสิ ผมเกลียดมัน

357
00:22:14,200 --> 00:22:19,080
จิตรา ทั้งหมดที่ผมต้องการจากคุณ
คือโอกาสอีกครั้ง ได้โปรด

358
00:22:19,160 --> 00:22:22,280
เพื่อทำให้มันถูกต้อง
ไว้ใจผมสิ ผมต้องการแค่นั้นเอง

359
00:22:22,360 --> 00:22:24,600
จริงๆ นะ ช่วยผม

360
00:22:25,840 --> 00:22:27,600
- ได้โปรด อย่าทิ้งผมไป
- คุณจิตรา

361
00:22:27,680 --> 00:22:29,600
- คุณจิตรา อยู่ในนั้นรึเปล่าคะ
- อย่าทิ้งผมไป

362
00:22:42,360 --> 00:22:44,040
- เฮ้ย คุณจิตรา
- คุณจิตรา

363
00:22:45,400 --> 00:22:46,240
เฮ้ย

364
00:22:46,880 --> 00:22:48,000
- คุณจิตรา
- เฮ้ย

365
00:22:49,760 --> 00:22:50,720
ปล่อยเธอ

366
00:22:51,480 --> 00:22:52,480
ปล่อยเธอ

367
00:23:00,680 --> 00:23:01,520
ปล่อยเธอ

368
00:23:02,360 --> 00:23:03,680
นี่หอผู้ต้องขังไม่ใช่เหรอ

369
00:23:03,760 --> 00:23:06,080
มันต้องมีทางเข้าจากอีกด้านหนึ่ง ทางนี้

370
00:23:11,840 --> 00:23:12,680
มาทางนี้

371
00:23:40,840 --> 00:23:41,880
- อยู่นี่
- คุณครับ

372
00:23:42,560 --> 00:23:43,520
ฉันอยู่นี่

373
00:23:44,840 --> 00:23:45,800
คุณครับ แป๊บนึง

374
00:23:45,880 --> 00:23:47,560
- ฉันอยู่นี่
- คุณ...

375
00:23:48,560 --> 00:23:50,520
พยุงตัวเธอไว้ จับไว้

376
00:23:58,000 --> 00:24:00,040
โรงพยาบาลบอมเบย์ ห้องผ่าตัด 05

377
00:24:00,120 --> 00:24:01,840
ฟอร์ท มุมไบ
27 กรกฎาคม - 05.15 น.

378
00:24:15,640 --> 00:24:17,120
ได้เวลาแล้วค่ะ

379
00:24:18,400 --> 00:24:19,720
อนัญญาอยู่ในระยะสุดท้าย

380
00:24:23,600 --> 00:24:25,320
คุณต้องคุยกับเคาชิค

381
00:24:56,160 --> 00:24:57,120
เคาชิค

382
00:25:02,280 --> 00:25:04,320
อนัญญาคงไม่อยากอยู่แบบนี้หรอก

383
00:25:07,760 --> 00:25:10,000
คุณรู้ว่าต้องทำยังไง

384
00:25:18,520 --> 00:25:20,520
แต่...

385
00:25:21,880 --> 00:25:23,000
ผม...

386
00:25:35,000 --> 00:25:36,000
เคาชิค

387
00:25:38,880 --> 00:25:39,880
เคาชิค

388
00:25:46,280 --> 00:25:47,120
เคาชิค

389
00:25:51,280 --> 00:25:53,280
โรงพยาบาลบอมเบย์ ทางเดินชั้น 1

390
00:25:53,360 --> 00:25:55,040
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 05.18 น.

391
00:25:55,920 --> 00:25:58,600
ออกไปข้างนอก ออกไป

392
00:26:06,240 --> 00:26:07,200
คุณคะ

393
00:26:08,960 --> 00:26:10,960
คุณจิตรา คุณเป็นอะไรรึเปล่า

394
00:26:13,360 --> 00:26:14,200
อาฮานเป็นไงบ้าง

395
00:26:15,760 --> 00:26:19,240
โรงพยาบาลบอมเบย์ - ไอซียู
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 05.20 น.

396
00:27:30,800 --> 00:27:32,400
ผลซีทีสแกนมาแล้ว

397
00:27:33,440 --> 00:27:35,240
ยืนยันสมองฟกช้ำ

398
00:27:37,160 --> 00:27:40,080
หลบไป หลบ พวกคุณจะขวางผมได้ยังไง

399
00:27:40,160 --> 00:27:43,560
พวกคุณไม่เข้าใจเหรอ
พวกคุณสติดีอยู่รึเปล่า

400
00:27:45,520 --> 00:27:48,000
- กรุณารอข้างนอกค่ะ
- ผมรู้

401
00:27:48,080 --> 00:27:50,880
- คุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร เงียบไปเลย
- คุณคะ ที่นี่ไอซียู...

402
00:27:57,320 --> 00:28:01,440
- จิตรา ดาส ผมโยเกช กุลการ์นี
- ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร

403
00:28:05,040 --> 00:28:07,560
คุณอยากคุยกับดร.จันทราก่อนไหม

404
00:28:08,320 --> 00:28:11,120
ดร.ซอราฟ จันทรา
เป็นสามีที่ทำทารุณกรรมฉัน

405
00:28:12,880 --> 00:28:15,240
ฉันจะฟ้องร้องดำเนินคดีอาญากับเขา

406
00:28:18,080 --> 00:28:20,040
เข้าใจแล้ว

407
00:28:35,760 --> 00:28:37,840
เวรเอ๊ย

408
00:28:40,080 --> 00:28:41,200
สุบรามาเนียมอยู่ไหน

409
00:28:43,320 --> 00:28:45,320
โรงพยาบาลบอมเบย์ ห้องผ่าตัด 05

410
00:28:45,400 --> 00:28:47,160
ฟอร์ท มุมไบ
27 ก.ค. - 06.00 น.

411
00:28:58,760 --> 00:28:59,960
เป็นไง

412
00:29:16,720 --> 00:29:18,520
คุณอยากเขียนเหรอ

413
00:29:20,200 --> 00:29:23,960
โอเค โอเคๆ

414
00:29:43,280 --> 00:29:45,440
ฉัน จะ ตาย ไหม

415
00:29:54,160 --> 00:29:55,160
ไม่

416
00:30:01,760 --> 00:30:04,640
กลัว

417
00:30:10,840 --> 00:30:12,080
ผมก็กลัวเหมือนกัน

418
00:30:13,080 --> 00:30:14,240
ผมก็กลัวเหมือนกัน

419
00:30:28,080 --> 00:30:31,400
ไม่ อยาก ตาย

420
00:30:39,240 --> 00:30:40,120
ไม่เป็นไรนะ

421
00:30:46,840 --> 00:30:48,200
คุณอยากรู้เรื่องลูกไหม

422
00:30:48,680 --> 00:30:49,680
ลูกสบายดี

423
00:30:50,920 --> 00:30:52,200
ลูกสบายดี

424
00:30:54,600 --> 00:30:55,600
ลูกสบายดี

425
00:31:02,000 --> 00:31:06,280
ผมเห็นคุณกำลังยิ้ม ผมเห็น

426
00:31:07,320 --> 00:31:09,600
ผมเห็น ไม่ต้องแล้ว

427
00:32:01,680 --> 00:32:02,680
อนัญญา

428
00:32:05,160 --> 00:32:06,160
เคาชิค

429
00:32:07,320 --> 00:32:10,040
สัญญากับฉัน

430
00:32:15,720 --> 00:32:19,720
คุณจะมีความสุข

431
00:32:30,320 --> 00:32:32,440
เข้ามาใกล้ๆ

432
00:32:32,520 --> 00:32:35,120
ว่าไงๆ ว่าไง ผมอยู่นี่

433
00:32:35,200 --> 00:32:37,520
ผมอยู่นี่ โอเคนะ ผมอยู่นี่

434
00:32:38,680 --> 00:32:42,760
ฉันรักคุณ เคาชิค

435
00:32:45,080 --> 00:32:46,640
ผมก็รักคุณเหมือนกัน

436
00:33:27,400 --> 00:33:29,440
โรงพยาบาลบอมเบย์ ทางเดินชั้น 1

437
00:33:29,520 --> 00:33:31,160
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 06.15 น.

438
00:33:42,720 --> 00:33:44,880
เวลาเสียชีวิต 6.13 น.

439
00:33:56,080 --> 00:33:56,960
คุณคะ...

440
00:33:58,960 --> 00:34:00,360
เรื่องจิตรากับซอราฟ

441
00:34:03,080 --> 00:34:04,520
กุลการ์นีต้องการพบคุณ

442
00:34:16,800 --> 00:34:17,639
โอเค

443
00:34:27,120 --> 00:34:31,000
โรงพยาบาลบอมเบย์ - ไอซียู
ฟอร์ท มุมไบ 27 ก.ค. - 06.30 น.

444
00:34:31,080 --> 00:34:33,840
เวลากับความรัก 2
เรตพีจี-13

445
00:35:00,160 --> 00:35:01,640
โรงพยาบาลบอมเบย์
ด้านนอกหอผู้ป่วยทั่วไป

446
00:35:01,680 --> 00:35:04,120
ฟอร์ท มุมไบ
27 กรกฎาคม - 06.34 น.

447
00:35:21,440 --> 00:35:23,840
คุณ ปิดเสียงโทรศัพท์ด้วยค่ะ

448
00:35:27,520 --> 00:35:32,160
ได้โปรดทำทุกวิถีทาง
เพื่อช่วยชีวิตเขา ได้โปรดช่วยชีวิตเขา

449
00:35:56,080 --> 00:35:58,000
คุณเข้าใจใช่ไหม

450
00:35:59,080 --> 00:36:01,160
คุณทำงานที่นี่มา 25 ปีแล้ว

451
00:36:01,280 --> 00:36:04,200
คุณยังมีสติอยู่รึเปล่า

452
00:36:04,320 --> 00:36:07,160
ไม่เข้าใจเหรอ คุณเป็นหมอรึเปล่า

453
00:36:08,320 --> 00:36:10,040
ทำไมผมต้องคุยกับรัฐมนตรีมหาดไทย...

454
00:36:12,560 --> 00:36:15,320
บ้าเอ๊ย ไป ไปจากตรงนี้กันเถอะ

455
00:36:15,400 --> 00:36:17,560
ไปกันเถอะ นักข่าวมองพวกเราอยู่

456
00:36:33,840 --> 00:36:35,440
- คุณกุลการ์นี
- มาธุ คุณ...

457
00:36:36,600 --> 00:36:40,080
เมื่อคืนดร.โอเบอรอย
ได้ทำการตัดขาเพื่อนของฉัน

458
00:36:43,080 --> 00:36:44,200
เขาช่วยชีวิตเขาไว้

459
00:36:46,000 --> 00:36:48,200
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาได้สติ คู่หมั้นของเขา

460
00:36:48,320 --> 00:36:51,880
ครอบครัวของเขา
และอนาคตของเขา ทั้งหมดจะรอเขาอยู่

461
00:36:53,480 --> 00:36:56,400
ไม่ต้องกังวล คุณกุลการ์นี
ฉันเพิ่งลาออกจากช่องข่าววันนี้

462
00:36:57,280 --> 00:36:59,960
เป็นเพราะว่า
คนเราควรทำงานด้วยความซื่อสัตย์

463
00:37:00,120 --> 00:37:01,600
แม้ว่างานนั้นจะผิดกฎหมาย

464
00:37:04,200 --> 00:37:07,280
คุณเสียสละหมอที่เก่งที่สุดของคุณ

465
00:37:07,360 --> 00:37:09,160
เพื่อรักษาชื่อเสียงของไอซีเอ็ม

466
00:37:10,560 --> 00:37:12,120
คุณส่งมายังค์ พัตไป

467
00:37:13,040 --> 00:37:17,440
เพื่อให้ดร.โอเบอรอยตกเป็นเป้าสายตา
และไอซีเอ็มจะได้พ้นผิด ใช่ไหม

468
00:37:18,880 --> 00:37:22,040
ไอซีเอ็มของคุณจะมีประโยชน์อะไร
ถ้าคุณไม่มีหมอที่ดี

469
00:37:23,080 --> 00:37:24,920
คุณเอาเรื่องหมอของคุณเองงั้นเหรอ

470
00:37:26,200 --> 00:37:27,960
เหมือนที่เจ้านายฉันทำ

471
00:37:29,400 --> 00:37:31,400
ไม่มีอะไรเปลี่ยนความจริงได้ คุณกุลการ์นี

472
00:37:31,480 --> 00:37:34,160
คุณพยายามฝังมันได้
แต่ความจริงจะมีชัยเสมอ

473
00:37:36,880 --> 00:37:38,320
ขอให้โชคดีนะคะ

474
00:37:38,440 --> 00:37:40,080
คุณฮิรานิ

475
00:37:42,080 --> 00:37:43,160
คะ

476
00:37:44,520 --> 00:37:47,160
ผมคิดว่าคุณช่วยผมได้

477
00:37:48,840 --> 00:37:50,560
- ได้ไหม
- แน่นอน

478
00:37:51,520 --> 00:37:52,360
- มาธุ...
- ไม่

479
00:37:57,440 --> 00:38:00,680
ผมชื่อสุบรามาเนียม มาธุสุทาน

480
00:38:01,560 --> 00:38:05,800
ผมเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลบอมเบย์

481
00:38:07,320 --> 00:38:09,560
ตลอดเจ็ดเดือนที่ผ่านมา

482
00:38:09,640 --> 00:38:14,080
เราได้ปกป้องดร.เคาชิค โอเบอรอย
หัวหน้าแผนกศัลยศาสตร์อุบัติเหตุ

483
00:38:16,280 --> 00:38:20,640
ไม่มีใครลืมคืนวันที่ 26 พฤศจิกายนได้

484
00:38:22,360 --> 00:38:25,680
ดร.โอเบอรอยถูกตั้งข้อหา

485
00:38:25,840 --> 00:38:31,200
ประมาทเลินเล่อจนนำไปสู่ความตาย
ของรองผบ.เอทีเอส อนันต์ เคลการ์

486
00:38:32,160 --> 00:38:34,560
พวกเขาพูดว่าเขาทำผิดกฎระเบียบ

487
00:38:35,920 --> 00:38:39,280
เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นที่นี่บ่อย

488
00:38:41,160 --> 00:38:45,400
บ่อยครั้ง เราหลบเลี่ยงกฎระเบียบ

489
00:38:45,960 --> 00:38:50,760
แต่ไม่ใช่เพื่อให้ใครเสียชีวิต
เพื่อช่วยต่างหาก

490
00:38:52,080 --> 00:38:54,320
เช่นเดียวกับที่เราต่อสู้กับสิ่งนี้

491
00:38:54,400 --> 00:38:59,160
เหตุน้ำท่วมโดยไม่ได้คาดคิด

492
00:39:00,160 --> 00:39:02,760
เราฝ่าฝืนกฎระเบียบหลายอย่าง

493
00:39:03,480 --> 00:39:05,000
และเราได้ช่วยคนไว้หลายชีวิต

494
00:39:05,920 --> 00:39:08,600
รวมถึงชีวิตเล็กๆ ด้วย

495
00:39:11,080 --> 00:39:16,080
ไม่แบ่งชนชั้นวรรณะ ไม่แบ่งความคิด
ทางการเมืองต่อหน้าความเป็นความตาย

496
00:39:16,800 --> 00:39:19,480
สิ่งเดียวที่ทำงานก็คือ
การยืนหยัดในจุดยืนของแพทย์

497
00:39:25,280 --> 00:39:29,800
ชีวิตใหม่ ตัวตนใหม่ได้ถูกมอบให้

498
00:39:29,880 --> 00:39:31,440
เด็กสาวที่กล้าหาญ...

499
00:39:32,520 --> 00:39:33,520
ขอบคุณ

500
00:39:34,200 --> 00:39:36,360
โดยหนึ่งในแพทย์ที่มีความสามารถของเรา

501
00:39:38,560 --> 00:39:42,880
นี่คือคุณฟาริซา เชคห์
เธอเป็นที่ปรึกษาที่โรงพยาบาล

502
00:39:44,760 --> 00:39:46,040
ภรรยาคุณล่ะ

503
00:39:49,080 --> 00:39:50,120
เธอจะมา

504
00:39:55,320 --> 00:39:56,560
มันต้องใช้เวลา

505
00:39:58,440 --> 00:39:59,680
แต่เธอจะมาแน่นอน

506
00:40:04,040 --> 00:40:07,400
มีเตียงอยู่ 1,200 เตียง

507
00:40:07,480 --> 00:40:09,280
ที่โรงพยาบาลบอมเบย์

508
00:40:10,600 --> 00:40:12,560
มีผู้ป่วยอย่างน้อย

509
00:40:12,920 --> 00:40:15,480
สี่ร้อยคนทุกวัน

510
00:40:17,040 --> 00:40:19,840
เรามีแพทย์ประจำบ้าน 50 คน

511
00:40:19,920 --> 00:40:22,480
แพทย์ที่ปรึกษา 35 คน

512
00:40:22,560 --> 00:40:26,640
พยาบาลและบุคลากร
ทางการแพทย์ 284 คน

513
00:40:31,000 --> 00:40:34,160
ฉันมีพนักงาน 284 คน จาดาฟ

514
00:40:34,640 --> 00:40:37,040
และฉันรู้ชื่อของทุกคน

515
00:40:37,800 --> 00:40:41,520
ฉันรู้ว่าลูกคนไหนจะไปนั่งสอบจบมัธยม

516
00:40:42,360 --> 00:40:44,000
และแม่ยายของใครไม่อยู่

517
00:40:44,480 --> 00:40:46,360
คุณต้องสงสัยอยู่แน่ๆ

518
00:40:46,440 --> 00:40:49,200
ว่าทำไมวันนี้คุณเชเรียนถึงพูดมากเป็นพิเศษ

519
00:40:49,560 --> 00:40:54,440
เพราะคราวหน้า
ถ้ามีคนขอความช่วยเหลือ

520
00:40:54,520 --> 00:40:58,120
จากใครก็ตามใน 284 คนของฉัน

521
00:40:59,160 --> 00:41:02,640
ฉันจะไม่คุยกับคนคนนั้น
ฉันจะให้คนโยนเขาเข้าคุกทันที

522
00:41:10,400 --> 00:41:12,280
คืนวันที่ผ่านมา

523
00:41:14,000 --> 00:41:16,040
ยากลำบากสำหรับเราทุกคน

524
00:41:17,160 --> 00:41:20,080
แต่ก็เช่นเดียวกับเมืองนี้

525
00:41:21,320 --> 00:41:22,640
เราก้าวไปข้างหน้า

526
00:41:25,000 --> 00:41:27,440
มนุษยธรรมคือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา

527
00:41:30,440 --> 00:41:33,200
และการต่อสู้คือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา

528
00:41:37,040 --> 00:41:40,280
เราจะใช้เหตุการณ์ที่ดึงเราลงหุบเหว

529
00:41:42,520 --> 00:41:43,640
ผลักดันเราขึ้นสู่ท้องฟ้า

530
00:41:45,640 --> 00:41:48,080
ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน

531
00:42:10,840 --> 00:42:14,160
หมอของโรงพยาบาลบอมเบย์

532
00:42:14,640 --> 00:42:19,440
อุทิศให้มากกว่าอาชีพและตัวพวกเขาเอง

533
00:42:19,520 --> 00:42:22,120
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ของตนทุกวัน

534
00:42:23,120 --> 00:42:27,440
พวกเขาอาจไม่เคยได้อ่าน ภควัทคีตา

535
00:42:29,520 --> 00:42:32,160
แต่พวกเขารู้ถึงความแตกต่าง

536
00:42:32,960 --> 00:42:35,040
ระหว่างหน้าที่และการกระทำเป็นอย่างดี

537
00:42:37,920 --> 00:42:40,160
บางครั้ง เราเหนื่อยไม่เหลือเรี่ยวแรง

538
00:42:41,800 --> 00:42:44,680
เราจึงหยุดพัก

539
00:42:46,680 --> 00:42:48,480
เราฟื้นคืนชีพ

540
00:42:48,560 --> 00:42:50,040
และเราดีดตัวกลับมา

541
00:43:11,000 --> 00:43:14,960
มหาวิหารเซนต์สตานิสลาฟ
บานดรา มุมไบ 27 ก.ค. - 07.30 น.

542
00:44:24,480 --> 00:44:26,000
โรงพยาบาลบอมเบย์ ทางเข้าหลัก

543
00:44:26,080 --> 00:44:27,400
27 กรกฎาคม - 08.00 น.

544
00:44:27,480 --> 00:44:30,640
ก่อนอื่น ฉันอยากจะขอบคุณทุกคน

545
00:44:30,720 --> 00:44:32,520
ขอบคุณมากค่ะ

546
00:44:32,600 --> 00:44:37,120
ฉันตัดสินใจถอนฟ้อง

547
00:44:37,200 --> 00:44:39,400
คดีความระหว่างฉันกับดร.เคาชิค

548
00:44:39,480 --> 00:44:43,600
ฉันได้รับรู้ความจริง
เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

549
00:45:36,680 --> 00:45:40,440
วิกฤตสภาพภูมิอากาศเป็นเรื่องจริง

550
00:45:41,600 --> 00:45:45,480
26 ก.ค. 2005 มุมไบรับปริมาณน้ำฝน
994 มม. (39.1 นิ้ว) ภายใน 24 ชม.

551
00:45:46,560 --> 00:45:49,200
5,000 คนเสียชีวิตจากเหตุการณ์น้ำท่วม

552
00:45:49,280 --> 00:45:52,000
ทั่วทั้งรัฐมหาราษฏระ
หลายรายเสียชีวิตในมุมไบ

553
00:45:53,200 --> 00:45:58,960
น้ำท่วมส่วนใหญ่ในมุมไบ
เกิดขึ้นตามแนวแม่น้ำมิธียาว 18 กม.

554
00:45:59,040 --> 00:46:05,040
แม่น้ำบนเกาะซัลเซตต์
ไหลลงทะเลที่คลองมาฮิม

555
00:46:06,840 --> 00:46:09,320
แม่น้ำถูกอุดตันมากจนกระทั่ง
ของเสียและสิ่งปฏิกูล

556
00:46:09,400 --> 00:46:12,480
ไม่สามารถไหลตามแม่น้ำ
ลงสู่ทะเลอาราเบียได้

557
00:46:12,560 --> 00:46:15,520
รวมถึงน้ำเสียและของเสียจากโรงงาน
กว่า 1,000 แกลลอน

558
00:46:15,600 --> 00:46:18,800
ที่ไหลจากแม่น้ำมิธี
ได้เข้าท่วมท้องถนนในมุมไบ

559
00:46:21,080 --> 00:46:25,080
และเป็นอีกครั้งที่เมืองมุมไบ
ได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ด่านหน้า

560
00:46:25,160 --> 00:46:29,080
(ตำรวจ, นักดับเพลิง, บุคลากร
ทางการแพทย์) และชาวมุมไบ

561
00:46:29,160 --> 00:46:33,480
ที่เปิดบ้านยินดีต้อนรับ
คนแปลกหน้าและเพื่อนร่วมชาติ

562
00:48:32,160 --> 00:48:34,160
คำบรรยายโดย ลลวรรณ

563
00:48:34,240 --> 00:48:36,240
ผู้ตรวจสอบงานแปล
ต้องตา สุธรรมรังษี