YENİ BAŞLANGIÇLAR CEMAATİ KİLİSESİ
SALIVERİLİŞİNİN ONUNCU HAFTASI
Kiliseye gidiyorum.
Küçükler burada oynuyor.
Eğleniyorlar.
Herkes nasıl?
-Nasılsın? -İyiyim.
Seni görmek güzel dostum.
-Nasılsın? -Bu oğlum Quentin.
-Selam. -Memnun oldum Quentin.
Tahliye memurum yakın zamanda
kiliseye gitmeye başlamama izin verdi.
Altı haftadır
kiliseye geliyorum
ve bu benim için bir nimet.
-Selam Dale. -Seni görmek güzel. N'aber?
-Ellerim yağlı. -Sorun yok.
Tanrı sizi kutsasın.
Bu anı çok uzun zaman bekledim.
Bu insanlar bunu anlıyor.
Tanrım, doğru kararlar vermem için yol göster.
En büyük iyilikleri yapmam
ve bu fani hayatımı güçlendirmem için
bana vaktimi nasıl kullanacağımı öğret.
DALE SIGLER, DURUŞMASINDA, JOHN ZELTNER'I SOYGUN SIRASINDA
ÖLDÜRDÜĞÜNÜ İDDİA ETTİ
Dale, şimdi şahitlik yapmak üzere
kürsüye çıkabilirsin.
30 YIL SONRA, BU SUÇU İŞLEMESİNDE BAŞKA BİR GEREKÇESİ
OLDUĞUNU İDDİA EDİYOR
Bana bu şansı tanıdığınız için her birinize minnettar
olduğumu söylemek istiyorum.
Kalplerinizi, cemaatinizi ve hayatlarınızı
bana açtınız.
Üç, dört yıl öncesine kadar öne çıkıp kim ve ne olduğumu
kabul edecek kadar güçlü değildim.
1990'da kasten adam öldürmeden mahkemeye çıktım
ve üç yıl ölüm hücresinde kaldım.
Çünkü hayatını aldığım kişi, şantajla
beni bir gey ilişkiye zorladı.
Bazıları, o canı aldıktan sonra benim nefes dahi
almamam gerektiğini düşünecek.
Katilim diye hakikati söyleme hakkım yok mu yani?
Yorum yapmak isteyen insanlar beni endişelendirmiyor
çünkü Tanrı'nın çocukları beni anlayacaktır.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
İnsanların, hayatlarımızın
sınavlarla ve sıkıntılarla sınandığını anlaması önemlidir.
O hayatı aldığım gün aslında
kendi hayatımı aldım çünkü artık yaşamak istemiyordum.
Çünkü o acıyla yaşamaktan bıkmıştım.
Çocukluğumda bir şeyler yaşadım.
On yaşında tacize uğradım.
Bu bende kalıcı bir iz bıraktı.
Taciz edilmenin bıraktığı bu izle büyüdüm. Çok zordu.
Bana cinsel kimliğimi, kişiliğimi ve erkekliğimi sorgulattı.
Bu, 11 yıl sonra gerçekleşecek
yok oluşumun tetikleyicisi oldu.
Çünkü şüphelerimden ve korkularımdan kaçıyordum.
Texas'a geldiğimde
her şey tekrar başladı.
Cinayet zamanı
gerçekten çok duygusaldım.
Yolumu kaybetmiştim.
Damardan meth ve kokain almaya tekrar başlamıştım.
John'la o zaman tanıştım.
Yakın arkadaş olduk.
Evine gidip duş almama, uyumama izin veriyordu.
Ona güvendim ve yaşadıklarımı,
neden sokakta yaşadığımı,
on yaşında
tacize uğradığımı anlattım.
Zamanla
John'u tanıdım ve ona güvendim.
Çok samimi, iyi bir dost olduğunu düşündüm.
Evine gittiğim bir akşam
duş aldım.
Sonra uyuya kalmışım. Uyandığımda
üstüme çıkmıştı. Onu ittim.
"Ne yapıyorsun oğlum?" dedim ve eşyalarımı topladım.
Ve...
On yaşımdaki
taciz korkusu tetiklendi.
"John, biz dosttuk. Bunu isteyeceğimi de nereden çıkardın?" dedim.
"Oğlum, buna razı olmazsan
herkese gidip
zaten gey olduğunu söylerim." dedi.
Hayatımdaki her şeyi baskılamıştım ama...
Kırılma noktama ulaştım.
John'la dost olmuştum.
Ama o şantaj yaparak beni bir gey ilişkiye zorladı.
"Yaşayacak bir şeyim kalmadı.
Bunu yaparsan seni öldürürüm." dedim.
Bunda tüm kalbimle ciddiydim çünkü kendi hayatım umurumda değildi.
John beni taciz etmeye kalktıktan iki gün sonra
beni aramaya başladı ve bunu tehdit olarak algıladım.
İnsanlara, cinsel ilişki
yaşadığımızı anlatacaktı ama bu yalandı.
Pek çok şey olabilirim, bir katil, bir cani
ama hiçbir zaman eş cinsel olmadım.
Misilleme yapmaya karar verdim.
Onu uyarmıştım.
Yapacağımı söylediğim şeyi gerçekleştirecektim.
6 Nisan 1990'da
o Subway şubesine girdim.
"Demek sonunda benim açımdan görmeye karar verdin." dedi.
Cebimden 45'liğimi çıkardım.
Tezgâhın üstüne koydum ve ona çevirdim.
Titremeye başladı. Ödü patlamıştı.
Onu göğsünden altı kez vurdum.
Düştüğünde de
şarjörün kalanını boşalttım. O yerdeyken kafasının arkasından iki kez vurdum.
Kendimi o duruma
nasıl düşürdüğümü, bunu nasıl yaptığımı çok sorguluyorum.
Karanlık bir yerdeydim.
Çünkü paramparçaydım.
Bedelini sonsuza kadar ödeyeceğim. Keşke John'un canını almasaydım.
Kimse bunu hak etmezdi.
O yüzden bugüne kadar kendimi affetmedim.
İnsanlar bunu aşmamı söylüyor.
Kendimi affetmemi.
Bu kolay bir şey değil.
Ama zamanı geri alamam.
Şu an tek yapabileceğim hayatımı değerli kılmak
ve faydalı biri olmak.
Hayatım
beni dibe çeken işkence rüzgârlarıyla,
çaresizliklerle ve gelgitlerle dolu.
Yani hikâyemi anlatıp faydalı olmak istiyorum.
Tacize uğrayan ya da hor kullanılan insanlara
yardım etmek istiyorum.
Biri sizi dinleyene kadar insanlara anlatmalısınız.
On yaşında bir çocukken taciz edilmeme neden olacak bir şey yapmadım.
Ama yarasını hayatım boyunca taşıdım.
İçimi dökebileceğim kimsem yoktu
ama o acı beni hedefime, Tanrı'nın benim için hazırladığı
plana doğru ilerletti.
Çünkü yaşadığım her bir gün
ve aldığım her bir nefes
mucizelerin gerçekleşebileceğinin canlı birer kanıtı.
Teşekkürler.
Âmin.
Bence bu bir kefaret hikâyesi
ve doğru yoldan gidersek
hepimiz affedilebiliriz.
Bence bu harikaydı.
Kendimi Dale'a çok benzetiyorum
çünkü bir cinayet teşebbüsü yüzünden
28 yıl boyunca
içime kapanmıştım.
Ama Dale'ın yaptığını yapamadım.
Dale akıllanmış ve Tanrı'yı bulmuş.
Ben bulamadım. İsyan etmeye devam ettim.
Bence Dale iyi biri.
Neden bahsettiğini biliyor.
Çıktığımdan beri Tanrı bana birçok lütuf gösterdi
ve birçok insanın kalbi yumuşadı.
Çıktığımdan beri bunun için dua ettim.
-Evet. -Tanrı bana yol gösteriyor.
Son birkaç ayda
Dale büyük ilerleme kaydetti.
Pek çok insanın gönlünü kazandı,
özellikle de cemaat üyelerinin.
Şahitlik yapıp hikâyesini anlattığında
herkesi çok şaşırttı.
Dale, insanlarla konuşma fırsatı bulursa...
...mutlaka gönüllerini kazanıyor.
Selam!
-Gelin. -Nasılsınız?
Çok iyiyim.
-Bu, Dale. -Nasılsın?
Dale, bu torunum Shannon Jr.
-Selam, n'aber? -Bu, Jenny.
Ve Cheyenne.
Geldiğiniz için sağ olun.
Hep istiyordum ama yoğundum.
Göründüğüm gibi biriyim.
Bana her şeyi sorabilirsin.
Ben de cevaplarım.
Kim ve ne olduğumu, nereden geldiğimi kabul ediyorum.
-Bir soruya... -Saklayacak bir şeyi yok.
...cevap vermekten
asla kaçmam.
Nasıl oldu, diye sorabilir miyiz?
Nasıl olduğunu mu?
On yaşındayken tacize uğradım.
11 yıl sonra, sokakta yaşarken
birisi şantajla beni eş cinsel ilişkiye zorladı.
Dedim ki "Yaşamaya değer hiçbir şeyim kalmadı.
Bunu yaparsan seni öldürürüm.
Çünkü elimde kalan tek şey
itibarım,
sözümün eri ve dürüst biri olmam."
Anlatabildim mi?
Bunu bir oyun sandı.
-Sen de onu vurdun. -Evet.
O gece iki can aldım. Onunki ve kendiminki.
Ama Tanrı'nın lütfu sayesinde hâlâ yaşıyorum.
Hikâyemi herkes anlayamayacak
ya da kavrayamayacak. Çünkü dünyada en çok
iki insandan korkulur:
Katiller ve çocuk istismarcıları.
Ben de bir katilim.
-Çok tatlısınız. -Memnun oldum dostum.
Ama benimle konuşan,
sohbet eden ve hikâyemi dinleyen insanlar
zamanla şu anki hâlimi görüyorlar.
Geldiğiniz için teşekkürler.
-Kendinizi özletmeyin. -Evet, istediğiniz zaman gelin.
Sence nasıl biri?
Çok konuşuyor.
Evet ama hayatı boyunca
-hapisteymiş. -Hayır, iyi biri.
Konuşacak tabii. Hikâyesini anlatıp
herkesin onu tanımasını sağlayacak.
Evet, hapiste çok şey öğrenmiş gibi.
Uyuşturucu kullanmış ve zor zamanlar geçirmiş.
Adam da ona zarar verecek bir şey yapmış.
Muhtemelen ben de aynısını yapardım.
Cinayetten önce sokakta yaşıyordum
ve John Zeltner'la tanıştım.
John'u tanıdım ve ona güvendim.
Çok samimi, iyi bir dost olduğunu düşündüm.
Ama o şantaj yaparak beni eş cinsel ilişkiye zorladı.
"Yaşayacak bir şeyim kalmadı.
Bunu yaparsan seni öldürürüm." dedim.
Bugün inandığı şeyi söylüyorsa
ve bunun cinayeti haklı çıkardığına inanıyorsa
açık konuşacağım, bununla sorunum var.
Toplumun bu tür...
...mantıksız bir düşünceye maruz kalması beni endişelendiriyor.
Birine yalancı demeyeceğim
çünkü doğru olan ne, bilmiyorum. Şunu diyeceğim:
O bilgi
eğer doğruysa, tutarlıysa,
o bilgi bir jüriye aktarılmalıydı.
O yüzden açık konuşacağım,
ilk duyuşumda inanmadım.
Yanılmıyorsam, bir bireyin kendisine şantaj yaparak
gey olduğunu söylediğini
iddia ediyor.
Değil mi?
Bence bu çok saçma.
Birisi, hayat tarzımın
olduğundan farklı olduğunu iddia etmek isteseydi
umursamazdım. Bana ne ki?
Kim olduğumu biliyorum. Bu bana ne yapacak ki?
Bana nasıl zarar verecek? Değil mi?
Gidip canını alma hakkına sahip değilim.
Çok ölçüsüz bir hareket. Hem de çok.
Bir de...
...çok mantıksız.
Bay Sigler şimdi rolleri değiştiriyor.
Kendini kurbana,
John Zeltner'ı da kötü adama dönüştürdü.
Ve Dale, bir kurban değil.
O bir kurban değil.
Bir kurbansa bile kendi eylemlerinin kurbanı.
Başka bir şey değil.
Olanlar konusunda toplumdaki kimse suçlanamaz. Nokta.
O hariç.
Ve dizlerinin üstüne çöküp
sadece Tanrı'na değil, sana ikinci bir şans veren
topluma da teşekkür etmelisin.
İnsanların onu anlaması gerektiğini söylüyor.
Bak ne diyeceğim dostum. Sana ikinci şansı veren zaten toplum.
Minnettar ve mütevazı olmalısın.
Sorumlu biri olmalısın.
Artık bahane yaratma, bu konudan bahsetme ve önüne bak.
Ve doğru olanı yap.
Mesele suç atmak değil. Hakikati anlatmak.
Aldığım canın tüm sorumluluğunu alıyorum.
Ama o noktaya nasıl geldiğimi anlayın.
Düzgün düşünemiyordum.
Bir gelecek, bir hayat göremiyordum.
Tek gördüğüm işkence ve ızdıraptı.
Öldürmek dışında yapabileceğin bir şey yok muydu?
İşte insanlar bunu anlamıyor. Hep neler yapılabileceğini konuşuyorlar.
Çünkü dersimi aldım.
30 yıl geçtikten sonra neler yapabileceğimi düşünmek
bana göre zaman kaybı.
Bizi çözüme ulaştırmıyor.
John'u hayata döndürmüyor.
İnsanlar, sizi bir can almaya itecek
o ızdırabı ve işkenceyi
anlamak istemiyor.
Neden insanlara daha önce anlatmadın?
Neden söylemek isteyeyim ki?
Avukatıma ve insanlara söylemeye çalıştığımda
beni alaya aldılar.
Önce avukatıma söyledim.
"Nesin sen? Dünyadaki en büyük aptal mı?" dedi.
Yargı sistemi gerçeği bilmek istemiyor.
Avukatlarım bilmek istemedi.
O zaman neden bu bilgiyi paylaşayım ki?
Çünkü kimsenin anlayacağını düşünmedim.
Benim için önemi yoktu.
Sadece bitmesini istedim.
Ölmek istedim.
Geylere karşı bir kinin var mı? Homofobik misin?
-Geyler hakkında ne düşünüyorsun? -Hayır.
Gey olduğu için öldürmedim.
Hiç kinim olmadı, homofobik olmadım,
diğer insanların
hayattaki tercihleriyle bir sorunum olmadı.
Çünkü insanları yargılamam.
Eş cinselliğe inanıyor muyum?
Hayır, bence bu Tanrı'ya hakaret.
Tanrı'nın kelamının prensipleri bana bunu söylüyor.
Bana bunu öğrettiler.
Öyle bir hayat yaşadığın için lanetlenirsin.
Ama insanları yargılamam.
Buna rağmen insanları seviyorum.
Yani hayır, bugüne kadar kimseyi yargılamadım.
İnancı ya da cinsel tercihi için
kimseden nefret etmiyorum.
Hiç etmedim.
Ama görünürde bir eş cinseli öldürdüğüm
ve bunu nefret suçuna çevirdiğim için insanlar beni yargılıyorlar.
Öyle olmadı.
Ya John hareketlerini yanlış anladıysa?
Yanlış anlaşılmam imkânsız.
Benim gibi bir adamı yanlış anlaman imkânsız.
İmkânsız.
İnsanlar, bildiklerinden
fazlası olduğunu,
beş dakikalık bir şöhret için yaptığımı
ya da bir şeyi
gizlemek için yaptığımı düşünüyor.
Hayır, bu gerçek.
Tam olarak böyle oldu ve işin aslı bu.
Bu hikâyeyi anlatma sebebim o bireyi kötü göstermek,
bahane yaratmak ya da yaptığımı
haklı çıkarmak değil.
İnsanların ne dediği, ne düşündüğü ne gördüğü artık umurumda değil.
Çünkü ben gerçek olduğunu biliyorum.
Bu kusursuz, göstermelik bir öykü
çünkü gerçekte olanları anlatabilecek tek kişi ölü.
Bence sorumluluğu ölü bir adama yüklemek çok kolay.
Çünkü gelip de
Dale Sigler ile arasındaki
gerçek ilişkinin
ne olduğunu açıklayamaz.
Sigler'ın doğru söylediğini kabul etseydik bile bu,
birini öldürmek için yeterli bir sebep olmazdı.
Eş cinsel ilişki teşebbüsü
yüzünden mi?
Yok artık. Hadi oradan.
DALE, KASTEN ADAM ÖLDÜRMEDEN HÜKÜM GİYDİĞİ İÇİN
GEREKÇEDEKİ DEĞİŞİKLİK NE MAHKÛMİYETİNİ NE DE ŞARTLI TAHLİYE DURUMUNU ETKİLİYOR
Sanırım buradaki soru şu:
John Zeltner'ı, gey olduğu
ve kendisine şantaj yaptığı için
öldürmüş olması mı daha kötü?
Yoksa John Zeltner'ı uyuşturucu ve alkol parası için
öldürmüş olması mı?
Bence iki senaryo da onun aleyhinde.
Hikâyeyi ne kadar değiştirirsen değiştir
tek bir ortak payda var:
John Zeltner'ın ölmüş olması.
ZELTNER AİLESİ ÇEKİMLER SIRASINDA DALE SIGLER'IN
GEREKÇESİNİ DEĞİŞTİRDİĞİNİ BİLMİYORDU
Pişman olup olmadığını hiç bilmiyorum.
Umarım pişmandır.
Umarım aileme yaptıklarını her gün düşünüyordur.
Bunun affı yok.
Onu asla ama asla affetmeyeceğim.
Ne yaparsa yapsın kardeşimi geri getiremeyecek.
Onu affetmeli miyim?
Hayır.
Asla.
Islah olacağını düşünseydim bile affetmezdim.
Hâlâ aynı şekilde hissediyorum.
Önceden yaptıklarının
bedelini ödemelisin.
FOREST VE JOHN HARLAN ZELTNER, DALE SIGLER'IN
CİNAYET İÇİN KARDEŞLERİNİ SUÇLAMASINI REDDEDİYOR
HAPİSTEN SALIVERİLME KARARINA ŞİDDETLE KARŞI ÇIKIYORLAR
Bence savcı, savunma avukatı ya da yargıç olan herhangi biri
şu soruyu sormuştur:
"Cinayetin adil cezası nedir?"
Ve...
Bunun çok zor bir soru olduğunu söylemeliyim.
Bu davadan aldığı cezadan memnunum.
İnsanlar ne derse desin,
hapiste 30 yıl çok uzun bir süre.
Dale, hayatının neredeyse yüzde 60'ını hapiste geçirdi.
Yani...
Cezadan memnunum.
Ama işleri tekrar batırmasa iyi eder.
SALIVERİLİŞİNDEN ÜÇ AY SONRA DALE, YAKINLARDAKİ BİR ÇİFTLİKTE İŞ BULDU
30 yıldan sonra araba sürmek
çok güzel bir şey.
Kendi arabamı sürebilmek,
işe onunla gidebilmek,
hayatın tadını çıkarmak,
rüzgârı saçımda hissetmek ve radyoyu açmak...
Sadece özgür olmak için çok uzun bir süre bekledim.
İşin aslı bu işte.
Her gün buraya gelmeyi iple çekiyorum.
Çünkü burası
sessiz, huzurlu, durgun.
Hapisteki tüm o bağırış çağırış
sinir bozucuydu.
Artık onlar yok, bu büyük bir rahatlık.
Yoğun geçen bir iş haftası gibisi yok.
Eve cebinde parayla dönmek,
duş almak, sevdiğin biriyle yemek yemek,
hayata dair konuşmak ve tadını çıkarmak.
Bunun kıymetini bilmiyoruz. Ben bilmiyordum.
Artık her an benim için kıymetli.
Bir süredir
yalnızım.
Mahremiyetimi sevsem de
konuşabileceğim ve takılabileceğim birinin olması güzel.
İyi vakit geçiriyoruz.
Geçmişimiz ve birbirimiz hakkında yeni şeyler öğreniyor
ve sadece tadını çıkarıyoruz.
Bu benim lisedeki yıllığım.
-Bu şeyden... -Ben doğduğumda çıkmış.
-Ne demek istiyorsun? -1967'de.
-Güzel bir yıldı. -Peki.
O yılın iyi geçmiştir.
Fotoğrafın var mı?
Evet.
-Kes şunu! -İşte bu!
Kes şunu.
Evet.
İlişkimiz hâlâ iyi.
Hâlâ birbirimizi seviyoruz, tartıştığımız da oluyor.
Ama hep öpüşüp barışıyoruz.
Fotoğrafımı görmek istiyor musun gerçekten?
Evet, nerede?
Söylemem.
Beni bulman lazım.
Dale'ın hâlâ çocuk gibi bir kalbi var.
Şapşallaşıyor.
Eğleniyor, bu mutluluğunu
yansıtmak istiyor ve bunu sadece çocuklaşarak yapabiliyor.
-Beni hâlâ bulamadın mı? -Fotoğrafını bulmama
-engel oluyorsun. -Hayır.
-Evet, oluyorsun. -Olmuyorum.
-Söyleyeyim dedim.
Bu sen misin?
Evet.
Carole Anne, çok güzelsin. Hâlâ öylesin
ama o zaman çok güzelmişsin.
Teşekkürler.
19 yaşında seninle aynı okulda olsaydım seni kovalıyor olurdum.
Muhteşemsin.
Cinayetin detayları hakkında
pek bilgim yoktu.
Sonra salonda oturduk
ve ona sordum.
Bana olanları anlattığında
küçük bir şok geçirdim.
Sonra yüreğim daha da parçalandı
çünkü...
...ne kadar acı çektiğini görebiliyordum.
Yani, onun hakkındaki düşüncelerim değişmedi.
Ne olursa olsun yanındayım.
Şu anki hayatım
oldukça güzel.
Ne kadar mesafe katettiğimi, yaşadıklarımı
düşünüyorum.
Bugünü hayal edememiştim.
Bu anı yaşayacağımı,
temiz havayı içime çekip bulutları izleyebileceğimi.
Çok güzel bir gün.
Cinayetin
adil cezası nedir?
Bu şansı hak ettiğimi biliyorum.
Bu özgürlüğü
hak ettiğimi de.
30 yıllık mahkûmiyetten sonra
artık cezamı çektim. Fazlasıyla.
Değiştim.
Büyüdüm. Olgunlaştım.
Yani evet, bunu hak ediyorum.
Diğer herkes gibi bu şansı hak ediyorum.
SALIVERİLİŞİNDEN BİR YIL SONRA DALE SIGLER HÂLÂ CAROLE'LA YAŞIYOR
AMA KENDİ EVİNE ÇIKMAYI PLANLIYOR
ARTIK ÇİFTLİKTE ÇALIŞMIYOR VE YENİ BİR İŞ ARIYOR
HAYATININ SONUNA KADAR ŞARTLI TAHLİYEDE OLACAK