‎(โบสถ์ชุมชนเพื่อการเริ่มต้นครั้งใหม่ ‎เคดเลค รัฐเท็กซัส)
‎(สิบสัปดาห์หลังการปล่อยตัว)
‎กำลังไปเข้าโบสถ์
‎มีเด็กๆ เล่นกันอยู่ข้างนอกนี่
‎สนุกกันใหญ่
‎ทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- สบายดี
‎ดีใจที่ได้เจอนะ
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- นี่ลูกผม เควนติน
‎- สวัสดีครับ ‎- เควนติน ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เมื่อเร็วๆ นี้ เจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
‎อนุญาตให้ผมไปเข้าโบสถ์ได้
‎ผมเข้าโบสถ์
‎มาสักหกอาทิตย์ได้แล้ว
‎และมันก็เป็นสิ่งที่ดีมากๆ สำหรับผม
‎- ไง เดล ‎- ดีใจที่ได้เจอ เป็นยังไงบ้าง
‎- มือเป็นมันหน่อยนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร พระเจ้าคุ้มครองคุณ
‎ผมรอช่วงเวลานี้
‎มานานมาก
‎และคนเหล่านี้ก็เข้าใจเรื่องนั้น
‎พระบิดา โปรดชี้นำลูกให้ตัดสินใจอย่างถูกต้อง
‎และสอนลูกให้ใช้เวลา
‎ทำสิ่งดีๆ ที่ประเสริฐสุดได้สำเร็จ
‎และทำให้ชีวิตนี้ของลูกแข็งแกร่งขึ้น
‎(ในการพิจารณาคดีของเขา ‎เดล ซิกเลอร์อ้างว่าเขาฆ่าจอห์น เซลต์เนอร์)
‎(ระหว่างการปล้นทรัพย์)
‎ฉันคิดว่าตอนนี้คงเป็นเวลาที่เหมาะสม เดล
‎ถ้าคุณจะออกมาให้การยืนยันกับเรา
‎(สามสิบปีต่อมา ‎เขาอ้างว่ามีมูลเหตุจูงใจอย่างอื่น)
‎(ในการก่ออาชญากรรม)
‎ผมอยากบอกว่าผมรู้สึกขอบคุณพวกคุณทุกคนมาก
‎ที่ให้โอกาสผม
‎คุณเปิดใจของคุณ เปิดโบสถ์ของคุณ
‎และเปิดชีวิตของคุณรับผม
‎ผมไม่เข้มแข็งพอจนกระทั่งเมื่อสามหรือสี่ปีก่อน
‎ที่จะก้าวออกมายอมรับตัวตนและสิ่งที่ผมเคยเป็น
‎ผมขึ้นศาลเพราะ ‎การฆาตกรรมที่โหดเหี้ยมในปี 1990
‎และไปลงเอยอยู่ในแดนประหารนานสามปี
‎สำหรับชีวิตที่ผมคร่าไป เพราะคนบางคนพยายาม
‎แบล็กเมล์ผมเพื่อมีความพันธ์รักร่วมเพศ
‎บางคนคิดว่าผมไม่ควรได้หายใจอีก ‎แม้แต่ครั้งเดียว
‎หลังจากตอนที่ผมคร่าชีวิตนั้น
‎เพราะผมเป็นฆาตกร ‎ผมจึงไม่มีสิทธิ์พูดความจริงอย่างนั้นเหรอ
‎ผมไม่สนใจคนที่ต้องการจะคาดเดา
‎เพราะลูกๆ ของพระเจ้าจะเข้าใจ
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มันเป็นสิ่งสำคัญที่คนต้องเข้าใจ
‎ว่าเราทุกคน ‎มีความทุกข์ทรมานและความยากลำบาก
‎ที่ประสบกันมาในชีวิต
‎และวันนั้นที่ผมคร่าชีวิตนั้น
‎ผมก็คร่าชีวิตของผมด้วย ‎เพราะผมไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป
‎เพราะผมเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่ในความเจ็บปวดนั้น
‎ในวัยเด็กของผม ผมประสบกับบางอย่าง
‎ถูกลวนลามทางเพศตอนอายุสิบขวบ
‎มันเป็นแผลในใจผมและผมก็เจ็บปวดมาทั้งขีวิต
‎ผมเติบโตมากับความอัปยศอดสูนั้น
‎ของการถูกลวนลามทางเพศ มันยากมาก
‎มันทำให้ผมสงสัยรสนิยมทางเพศของผม ‎และผมเป็นใคร ผมเป็นชายจริงหรือเปล่า
‎มันเป็นเหมือนตัวเร่ง
‎ให้ทำลายตัวเองในที่สุด 11 ปีต่อมา
‎เพราะผมกำลังหนีปีศาจในตัวผม ‎และความกลัวของผม
‎พอผมมาอยู่เท็กซัส
‎ทุกอย่างมันก็เริ่มต้นอีกครั้ง
‎ราวๆ ช่วงเวลาที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‎ผมอารมณ์ร้อนมาก
‎ผมหลงทางมาก
‎ผมกลับไปใช้ยาฉีดเข้าเส้น ฉีดยาไอซ์ โคเคน
‎ตอนนั้นเองที่ผมเจอจอห์น
‎และเราก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
‎เขาให้ผมไปที่บ้าน และก็อาบน้ำ งีบหลับ
‎ผมบอกความลับให้เขาฟังเกี่ยวกับ
‎สิ่งที่ผมประสบมา
‎และเหตุผลที่ผมมาอยู่ตามถนน
‎เรื่องที่ผมถูกลวนลามทางเพศตอนสิบขวบ
‎เมื่อเวลาผ่านไป
‎ผมก็ไว้ใจจอห์น ผมได้รู้จักจอห์น
‎ผมคิดว่าเขาจริงใจมาก เป็นเพื่อนที่ดี
‎แล้วคืนหนึ่งตอนผมไปที่บ้านเขา
‎ผมอาบน้ำ
‎นอนพัก แล้วก็หลับไป พอตื่นขึ้นมา
‎เขาอยู่บนตัวผม ผมผลักเขาออก
‎ผมพูดว่า "คุณทำอะไรของคุณ"
‎ผมหยิบของของผม
‎แล้ว...
‎ความกลัวนั้นก็ผุดขึ้นมา
‎เหมือนตอนที่ผมอายุสิบขวบ
‎ผมบอกเขาว่า ‎"จอห์น ผมเป็นเพื่อนคุณ อะไรทำให้คุณคิดว่า
‎ผมต้องการแบบนั้น"
‎เขาบอกผมว่า "ถ้าคุณไม่...
‎ถ้าคุณไม่ยอมทำมัน
‎ผมก็จะบอกทุกคนว่าคุณทำมันอยู่ดี"
‎ผมเก็บกดทุกอย่างมาทั้งชีวิต แต่...
‎ผมถึงจุดแตกหักแล้ว
‎ผมเป็นเพื่อนกับจอห์น
‎แล้วเขาก็พยายาม ‎แบล็กเมล์ผมให้มีความสัมพันธ์รักร่วมเพศกับเขา
‎ผมบอกเขาว่า "ชีวิตผมไม่เหลืออะไรแล้ว"
‎ผมพูดว่า ‎"ถ้าคุณทำอย่างนั้น รับรองว่าผมฆ่าคุณแน่"
‎ผมพูดมันจากใจจริง ‎เพราะผมไม่สนใจชีวิตของผม
‎สองวันหลังจากที่จอห์นพยายามลวนลามผม
‎คือตอนที่เขาโทรศัพท์ตามหาผม
‎และผมก็คิดว่านั่นเป็นภัยคุกคาม
‎คิดว่าเขาจะบอกคนอื่นๆ
‎ว่าเรามีความสัมพันธ์ทางเพศกัน ‎ซึ่งเป็นเรื่องโกหก
‎เพราะผมอาจเป็นหลายอย่าง ‎และก็อาจเป็นมือสังหาร เป็นฆาตกรด้วยซ้ำ
‎แต่ผมไม่เคยเป็นคนรักร่วมเพศ
‎และผมก็ตัดสินใจว่าผมจะสู้ตอบโต้
‎ถือว่าผมเตือนเขาแล้ว
‎และผมก็จะทำตามที่ผมพูดไว้ว่าจะทำ
‎วันที่ 6 เมษายน ปี 1990
‎ผมเดินเข้าไปในร้านขายแซนด์วิชซับเวย์ร้านนั้น
‎เขาพูดว่า "คุณตัดสินใจ ‎ที่จะทำตามที่ผมบอกแล้วล่ะสิ ใช่ไหม"
‎ผมชักปืน .45 ออกมาจากกระเป๋าของผม
‎ผมวางมันลงบนโต๊ะแล้วเลื่อนมันไปข้างหน้าเขา
‎และเขาก็ตัวสั่น เขากลัวมาก
‎ผมยิงเขาที่หน้าอกหกนัด
‎พอเขาล้มลง
‎ผมก็ยิงจนกระสุนหมดแม็ก ยิงเขาสองนัด
‎ที่ด้านหลังศีรษะตอนเขานอนอยู่ตรงนั้น
‎ผมถามตัวเองบ่อยมาก
‎ว่าผมปล่อยให้ตัวเองเข้าไปอยู่ ‎ในสถานการณ์นั้น ทำอย่างนั้นได้ยังไง
‎มันเป็นที่ที่เลวร้าย
‎ที่อำมหิตได้ขนาดนั้น
‎และผมจะชดใช้กรรมนั้นตลอดไป
‎ผมคิดแต่ว่าไม่น่าคร่าชีวิตของจอห์นเลย
‎ไม่มีใครควรถูกฆ่าแบบนั้น
‎ผมถึงไม่ให้อภัยตัวเองมาจนถึงวันนี้
‎คนบอกผมว่าผมจะผ่านพ้นมันไปได้
‎ผมต้องให้อภัยตัวเอง
‎มันไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ง่ายๆ
‎แต่ผมย้อนเวลากลับไปไม่ได้
‎สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือ ‎รับผิดชอบเรื่องนี้ไปตลอดชีวิตของผม
‎และพยายามชดใช้
‎ชีวิตของผมเป็น...
‎สายลมที่เจ็บปวดทรมาน ความผิดหวังและสายน้ำ
‎ที่ดึงผมลึกลงไปเรื่อยๆ
‎ผมถึงได้อยากเล่าเรื่องราว ผมอยากชดใช้
‎ผมอยากช่วยคนอื่นเพื่อให้พวกเขารู้ว่า ‎การถูกลวนลามทางเพศ
‎หรือถูกทำร้ายหรืออะไรก็ตามที่คุณกำลังประสบ
‎คุณต้องพูดกับใครสักคนจนกว่าจะมีคนที่รับฟังคุณ
‎ตอนนั้นผมอายุสิบขวบและไม่ได้ทำอะไรเลย
‎เพื่อรับรองว่าถูกลวนลามทางเพศ
‎แต่ผมเก็บมันไว้ในใจมาตลอดชีวิต
‎ผมไม่มีที่ระบายมัน ไม่มีที่ให้ไป
‎แต่ความเจ็บปวดนั้นกลายเป็น ‎วิธีการที่จะไปสู่จุดมุ่งหมายของผม
‎สู่นิมิตที่พระเจ้ามีให้ผม
‎เพราะผมรู้ว่าทุกวันที่ผมมีชีวิตอยู่
‎และทุกลมหายใจของผม
‎คือข้อพิสูจน์ที่มีอยู่จริงว่าปฏิหาริย์เกิดขึ้นได้จริงๆ
‎ขอบคุณครับ
‎เอเมน
‎ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องราวของการไถ่บาป
‎และเราทุกคนก็สามารถที่จะได้รับการไถ่บาป
‎ถ้าเราไปตามเส้นทางที่ถูกต้อง
‎ผมคิดว่ามันยอดเยี่ยมมาก
‎ผมเข้าใจเดลทุกอย่าง
‎เพราะผมเองก็เคยติดคุก
‎นาน 28 ปี
‎ในคดีพยายามฆ่า
‎แต่ผมไม่ได้ทำเหมือนเดล
‎เดลฉลาดและพบพระเจ้าและก็อะไรพวกนั้น
‎ส่วนผมไม่พบ ผมได้แต่ต่อต้าน
‎ผมว่าเดลเก่งนะ
‎เขารู้ดีเกี่ยวกับสิ่งที่เขาพูด
‎มีสิ่งดีๆ หลายอย่างตั้งแต่ผมออกจากคุกมา
‎และใจคนมากมายก็อ่อนลง
‎นั่นคือคำสวดมนต์ของผมตั้งแต่ผมออกจากคุก
‎- ใช่ ‎- พระเจ้าทรงปูทางให้ผม
‎ตลอดช่วงสองสามเดือนมานี้
‎เดลก้าวหน้าขึ้นมาก
‎เขาชนะใจผู้คนมากมาย
‎โดยเฉพาะสมาชิกโบสถ์
‎พวกเขาประทับใจเขามาก
‎ตอนที่เขาให้การยืนยัน ‎และเล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟัง
‎เดลชนะใจคนทุกครั้ง
‎ที่เขามีโอกาสได้พูดคุยกับพวกเขา
‎สวัสดีจ้ะ
‎- เข้ามาสิ เข้ามาเลย ‎- เป็นยังไงกันบ้าง
‎อ๋อ สบายดีครับ
‎- นี่เดล ‎- สบายดีไหม
‎เดล นี่หลานชายฉัน แชนนอน จูเนียร์
‎- ไง สบายดีไหม ‎- เจนนี่
‎และก็ไชนี
‎ขอบคุณนะที่พวกคุณมาหา
‎ผมอยากมาตั้งนานแล้วแต่งานยุ่งน่ะ
‎กับผมแล้ว คุณเห็นยังไงก็ได้อย่างนั้น
‎ไม่มีคำถามอะไรที่คุณถามไม่ได้
‎ที่ผมจะไม่พยายามตอบ
‎และผมก็เป็นเจ้าของตัวตนและสิ่งที่ผมเป็น ‎รวมทั้งที่ที่ผมจากมา
‎- สิ่งเดียวที่ผมไม่เคยเป็น ‎- เขาไม่มีอะไรปิดบัง
‎คือขี้ขลาดจนถึงจุดที่
‎ผมจะไม่ตอบคำถาม
‎เราถามได้ไหมว่าคุณฆ่าได้ยังไง
‎คุณอยากรู้ว่าฆ่าได้ยังไงเหรอ
‎ตอนผมอายุสิบขวบ ผมถูกลวนลามทางเพศ
‎สิบเอ็ดปีต่อมา ผมใช้ชีวิตอยู่ตามถนน
‎มีคนพยายามแบล็กเมล์ผม ‎ให้มีความสัมพันธ์รักร่วมเพศกับเขา
‎ผมบอกเขาว่า "จุดที่ผมอยู่ในชีวิตตอนนี้..."
‎ผมพูดว่า "ถ้าคุณทำอย่างนั้น ผมจะฆ่าคุณ"
‎ผมพูดว่า "เพราะสิ่งเดียวที่ผมเหลืออยู่ก็คือ
‎ชื่อเสียงของผม
‎การรักษาคำพูดและเป็นคนดี"
‎เข้าใจไหม
‎และเขาคิดว่าผมแค่ขู่เขา
‎- คุณเลยยิงเขาเหรอ ‎- ใช่
‎คืนนั้นผมคร่าสองชีวิต ‎ชีวิตของเขาและชีวิตของผม
‎แต่ที่ผมยังมีชีวิตอยู่ก็ด้วยพระคุณของพระเจ้า
‎ไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าใจหรือเปิดใจรับ
‎เรื่องราวของผมเพราะในโลกนี้มีคนสองแบบ
‎ที่คนกลัวมากที่สุด
‎นั่นก็คือฆาตกรและคนลวนลามทางเพศเด็ก
‎และผมก็เป็นฆาตกร
‎- น่ารักเหลือเกิน ‎- ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
‎แต่ก็ค่อยๆ มีคนคุยกับผมมากขึ้นเรื่อยๆ
‎พูดคุยกับผม
‎และก็ฟังเรื่องราวของผม
‎ส่วนใหญ่ตอนนี้พวกเขาเห็นตัวตนของผมแล้ว
‎ขอบคุณนะที่พวกคุณมาหา
‎- ติดต่อกันไว้ แวะมาหาอีกนะ ‎- ใช่ แวะมาหาได้ทุกเมื่อ
‎คุณคิดว่าเขาเป็นคนยังไง
‎เขาพูดเยอะมาก
‎ใช่ เขาอยู่ใน...
‎- คุกมาทั้งชีวิต ‎- ไม่ เขาก็ดีนะ
‎เขาจะพูด ‎เขาจะเล่าเรื่องราวของเขาให้ทุกคนฟัง
‎ทุกคนจะได้รู้ว่าเขาเป็นใคร
‎ใช่ ดูเหมือนเขาเรียนรู้ในคุกมาเยอะมาก
‎เขาเสพยาและประสบกับช่วงเวลาที่ยากลำบาก
‎และผู้ตายก็ทำสิ่งที่เป็นการทำร้ายเขาด้วย
‎ใช่ เป็นผมก็คงทำแบบเดียวกับที่เขาทำ
‎(ดัลลัส รัฐเท็กซัส)
‎ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม ผมใช้ชีวิตอยู่ตามถนน
‎แล้วผมก็เจอจอห์น เซลต์เนอร์
‎ผมไว้ใจจอห์น ผมได้รู้จักจอห์น
‎ผมคิดว่าเขาจริงใจ เป็นเพื่อนที่ดี
‎แล้วเขาก็พยายามแบล็กเมล์ผม ‎ให้มีความสัมพันธ์รักร่วมเพศกับเขา
‎ผมบอกเขาว่า "ชีวิตผมไม่เหลืออะไรแล้ว"
‎ผมพูดว่า "ถ้าคุณทำอย่างนั้น ‎รับรองว่าผมฆ่าคุณแน่"
‎ถ้าเขาจะพูดว่านั่นคือสิ่งที่เขาเชื่อในวันนี้
‎และยังคงเชื่อว่านั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‎ผมจะพูดกับคุณตามตรง ผมมีปัญหา
‎ผมมีความกังวล...
‎เอ้อ...
‎ที่คนในสังคมได้รับรู้ ‎ความคิดที่ไร้เหตุผลแบบนั้น
‎ผมจะไม่ว่าใครโกหก
‎เพราะผมไม่รู้ว่าอะไรจริงหรือไม่จริง ‎ผมจะพูดอย่างนี้
‎ข้อมูลนั้น ถ้าข้อมูลนั้น
‎เป็นความจริง ถ้ามันถูกต้อง
‎นั่นก็เป็นข้อมูลที่ควรบอกคณะลูกขุน
‎ฉะนั้น ผมจะพูดกับคุณตามตรง
‎ผมคงไม่เชื่อมันโดยที่รู้เพียงผิวเผิน
‎ถ้าผมจำไม่ผิด ‎เขาอ้างว่าเขาถูกคนคนหนึ่งแบล็กเมล์
‎คนที่พูดว่าตัวเขาเอง...
‎เป็นเกย์
‎ใช่ไหมครับ
‎สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่ามันเหลวไหล
‎ถ้ามีใครบางคนต้องการที่จะ
‎อ้างว่าวิถีชีวิตของผมไม่ได้เป็นอย่างที่มันเป็น
‎ผมไม่สนใจ พูดไปเลย
‎ผมรู้ว่าตัวผมเป็นใคร
‎มันจะมีผลอะไรกับผม
‎มันจะทำร้ายผมยังไง ใช่ไหม
‎ผมไม่สิทธิ์คร่าชีวิตคุณแน่นอน
‎มันออกจะเกินไปนะ ไม่สิ มันสุดขั้วมากทีเดียว
‎และก็...
‎มันไร้เหตุผลสิ้นดี
‎ตอนนี้คุณซิกเลอร์กำลังพลิกผันบทบาท
‎เขาเปลี่ยนตัวเองเป็นเหยื่อ
‎และเปลี่ยนจอห์น เซลต์เนอร์เป็นคนร้าย
‎เขาไม่ใช่เหยื่อ
‎ถ้าเขาจะเป็นเหยื่อของอะไร ‎ก็เป็นเหยื่อของตัวเอง
‎และการกระทำของเขาเองนั่นแหละ ไม่ใช่คนอื่น
‎จะโทษใครในสังคมไม่ได้สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น ‎จบแค่นั้น
‎ยกเว้นตัวเขาเอง
‎และคุณก็ต้องคุกเข่าลง
‎ไม่ใช่แค่ขอบคุณพระเจ้า แต่คุณต้องคุกเข่า
‎ขอบคุณสังคมที่ให้โอกาสครั้งที่สองนั้นกับคุณ
‎เขาพูดเกี่ยวกับว่าคนต้องเข้าใจเขา
‎ผมจะบอกอะไรให้นะ เพื่อน ‎สังคมคือผู้ที่ให้โอกาสครั้งที่สองนี้กับคุณ
‎คุณต้องสำนึกบุญคุณ คุณต้องนอบน้อมถ่อมตน
‎คุณต้องรับผิดชอบ
‎เลิกเสกสรรข้อแก้ตัว เลิกพูดถึงมัน ‎และใช้ชีวิตต่อไป
‎และก็ทำสิ่งที่ถูกต้องได้แล้ว
‎(เคดเลค รัฐเท็กซัส)
‎มันไม่เกี่ยวกับการโยนความผิด ‎มันเกี่ยวกับการพูดความจริง
‎ผมรับผิดชอบเต็มร้อยสำหรับชีวิตที่ผมคร่า
‎แต่พยายามเข้าใจสิว่าผมไปถึงจุดนั้นยังไง
‎ผมมองเห็นไม่ชัดเจน
‎ผมมองไม่เห็นอนาคต ผมมองไม่เห็นชีวิต
‎ผมเห็นแต่ความทรมานและความเจ็บปวด
‎คุณทำอย่างอื่นไม่ได้เลยเหรอ แทนที่จะฆ่า
‎นั่นคือสิ่งที่คนไม่เข้าใจ พวกเขาพูดอยู่ตลอด
‎เกี่ยวกับสิ่งที่คุณน่าจะทำได้
‎เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็พูดง่ายสิ
‎สิ่งที่คุณน่าจะทำได้และการอนุมาน 30 ปีต่อมา
‎ผมว่ามันเสียเวลาเปล่า
‎มันไม่ได้แก้ไขสถานการณ์เลย
‎มันไม่ทำให้จอห์นฟื้นคืนชีพมาได้
‎สิ่งที่คนไม่อยากเข้าใจ
‎คือความเจ็บปวดและความทรมานที่ ‎พาคุณไม่ถึงจุดนั้น
‎ไปถึงจุดที่คุณคร่าชีวิตคนได้
‎ทำไมตอนนั้นคุณถึงไม่บอกคนอื่นล่ะ
‎ผมจะอยากบอกคนอื่นทำไม
‎หลายครั้งที่ผมพยายามพูด ‎และบอกทนายของผมและคนอื่นๆ
‎มันเหมือนผมถูกเยาะเย้ย
‎ครั้งแรกที่ผมเจอทนายเขาพูดกับผมว่า
‎"คุณเป็นอะไร ‎ไอ้งั่งปัญญาอ่อนที่สุดในโลกหรือไง"
‎ระบบตุลาการไม่ได้อยากรู้เลย
‎ทนายของผมไม่ได้อยากรู้เลย
‎แล้วผมจะพูดให้คนอื่นฟังทำไม
‎เพราะผมรู้สึกว่าไม่มีทางเลยที่ใครจะเข้าใจ
‎มันไม่สำคัญสำหรับผม
‎ผมแค่อยากให้มันจบ
‎ผมอยากตาย
‎คุณมีความขุ่นเคืองคนที่เป็นเกย์ ‎หรือรังเกียจคนรักร่วมเพศหรือเปล่า
‎หรือรู้สึกยังไงเกี่ยวกับคนที่เป็นเกย์
‎ไม่มี
‎ผมไม่ได้ฆ่าเขาเพราะเขาเป็นเกย์
‎ผมไม่เคยขุ่นเคืองหรือกลัวคนรักร่วมเพศ
‎หรือมีปัญหา
‎อะไรทั้งนั้นกับสิ่งที่คนอื่นเลือกในชีวิต
‎เพราะผมไม่ใช่คนที่ตัดสินคนอื่น
‎ผมเชื่อเรื่องรักร่วมเพศไหม
‎ไม่ ผมเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่น่าเกลียดชังต่อพระเจ้า
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่หลักการ ‎แห่งพระวจนะของพระเจ้าบอกผม
‎นั่นคือสิ่งที่มันสอนผม
‎คุณถูกสาปแช่งให้มีชีวิตอย่างนั้น
‎แต่ผมไม่ตัดสินคนอื่น
‎ผมรักคนอื่นไม่ว่าจะยังไง
‎ฉะนั้น ไม่เลย ตอนยังเด็กและแม้กระทั่งวันนี้
‎ผมไม่ตัดสินใคร ‎ผมไม่เกลียดคนอื่นเพราะความเชื่อของพวกเขา
‎หรือรสนิยมทางเพศของพวกเขา
‎ไม่เคยเลย
‎แต่มันดูเหมือนคนอื่นๆ อยากตัดสินผม
‎เพราะผมฆ่าคนรักร่วมเพศ พยายามทำให้ ‎มันเป็นอาชญากรรมที่เกิดจากความเกลียด
‎มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
‎เขาอ่านสัญญาณของคุณผิดหรือเปล่า
‎คุณไม่มีทางอ่านสัญญาณของผมผิดได้เลย
‎ไม่มีทางเลยที่คุณจะเข้าใจผิด ‎ว่าผมเป็นคนแบบไหน
‎ไม่มีทางเลย
‎คนคิดว่าเรื่องนี้อาจมีอะไรมากกว่านี้
‎ที่เราไม่รู้
‎หรือนี่อาจเป็นช่วงเวลาแค่ห้านาที
‎หรือนี่อาจจะเป็น...
‎การพยายามปกปิดอะไรอย่างอื่น หรือไม่ก็...
‎ไม่ นี่คือเรื่องจริง
‎นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ‎และเป็นความจริงของเรื่องนี้
‎เหตุผลที่ผมเล่าเรื่องนี้ในตอนนี้ ‎ไม่ใช่เพื่อทำให้ใครเป็นคนร้าย
‎ไม่ใช่เพื่อแก้ตัว ไม่ใช่เพื่อพยายามพิสูจน์ว่า
‎สิ่งที่ผมทำไปนั้นถูกต้อง
‎ผมไม่สนใจว่าคนอื่นพูดอะไร ‎หรือพวกเขาคิดอะไร
‎หรือมองมันยังไงอีกแล้ว
‎เพราะผมรู้ว่ามันคือความจริง
‎(ฟอร์ตเวิร์ท รัฐเท็กซัส)
‎มันเป็นการปกป้องตัวเองที่ดีเยี่ยม
‎เพราะคนที่บอกทุกคนได้ ‎ว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นตายไปแล้ว
‎ผมว่ามันง่ายมาก ‎ที่จะโยนความรับผิดชอบไปให้คนตาย
‎ในเมื่อเขาก้าวออกมา
‎และบอกเราไม่ได้ว่า ‎ความสัมพันธ์ที่แท้จริงเป็นยังไง
‎ระหว่าง
‎เดล ซิกเลอร์กับตัวเขา
‎และถึงคุณจะบอกว่าซิกเลอร์พูดความจริง
‎นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ดีพอจะออกไปฆ่าใคร
‎แค่เพราะพยายาม
‎มีสัมพันธ์รักร่วมเพศน่ะเหรอ
‎ไม่เอาน่า ขอร้องเถอะ
‎(เพราะแต่เดิมเดลถูกตัดสินว่ากระทำผิด ‎ข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน)
‎(การเปลี่ยนแปลงมูลเหตุจูงใจจึงไม่มีผลต่อ ‎การตัดสินหรือสถานะการพักการลงโทษของเขา)
‎ผมคิดว่าคำถามกลายเป็นว่า
‎มันเป็นข้อเท็จจริงที่แย่กว่าเดิมหรือไม่ ‎ที่จอห์น เซลต์เนอร์ถูกฆ่าเพราะ
‎เดล ซิกเลอร์กล่าวหาว่าเขาเป็นรักร่วมเพศ
‎และเบล็กเมล์
‎เดล ซิกเลอร์
‎หรือมันเป็นข้อเท็จจริงที่แย่กว่าเดิมหรือไม่ ‎ที่เขาฆ่าจอห์น เซลต์เนอร์
‎เพราะเขาต้องการเงิน
‎เพื่อเอาไปซื้อยาเสพติดและเหล้าอีก
‎ผมคิดว่าจะเป็นสถานการณ์ไหนมันก็เลวร้ายมาก
‎ไม่ว่าคุณจะปั้นเรื่องให้คนคิดยังไงก็ตาม
‎ก็มีตัวหารร่วมเดียวเท่านั้น
‎นั่นก็คือจอห์น เซลต์เนอร์ตายไปแล้ว
‎(ตอนที่ทำการถ่ายทำ ครอบครัวเซลต์เนอร์ไม่รู้)
‎(เกี่ยวกับมูลเหตุจูงใจที่เปลี่ยนไป ‎ของเดล ซิกเลอร์)
‎ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเขาสำนึกผิดหรือเปล่า
‎หวังว่าเขาคงสำนึกผิด
‎และก็หวังว่าเขาคงคิดทุกวัน ‎เกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำกับครอบครัวของผม
‎ไม่มีการให้อภัย
‎ผมจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด
‎เขาพูดหรือทำอะไรผม ‎ก็ทำให้พี่ชายผมฟื้นคืนมาไม่ได้
‎ผมควรให้อภัยเขาไหมน่ะเหรอ
‎ไม่
‎ไม่ควรเลย
‎คงไม่เปลี่ยนความคิดผมสักนิด ‎ที่ว่าเขาจะกลับเนื้อกลับตัวหรือไม่
‎ผมยังคงรู้สึกเหมือนเดิม
‎สิ่งที่คุณเคยทำไว้
‎คุณควรจะชดใช้มัน
‎(ฟอเรสต์และจอห์น ฮาร์แลน เซลต์เนอร์ ‎ปฏิเสธความพยายามใดๆ)
‎(ของเดล ซิกเลอร์ที่จะโยนความผิดให้ ‎พี่ชายของพวกเขาในการฆาตกรรมของเขา)
‎(พวกเขายังคงคัดค้าน ‎การตัดสินใจปล่อยตัวเขาออกจากคุก)
‎ผมคิดว่าทุกคนที่เป็นอัยการ ‎ทนายจำเลย หรือผู้พิพากษา
‎มานานเท่าไหร่ก็ตาม
‎ต่างก็ถามคำถามว่า
‎"อะไรคือการลงโทษที่ยุติธรรม ‎สำหรับการฆาตกรรม"
‎และ...
‎ผมจะบอกให้ว่านั่นเป็นคำถามที่ตอบได้ยากมาก
‎ผมพอใจการตัดสินลงโทษที่เขาได้รับในคดีนี้
‎ถึงแม้ว่าคนจะพูดยังไง
‎การจำคุก 30 ปีก็เป็นเวลาที่นานมาก
‎เดลใช้เวลาเกือบ 60 เปอร์เซ็นต์ ‎ของชีวิตเขาอยู่ในคุก
‎ฉะนั้น...
‎ผมพอใจการตัดสินลงโทษครั้งนี้
‎แต่เขาไม่ควรจะกระทำความผิดอีก
‎(สามเดือนหลังการปล่อยตัว ‎เดลก็ได้งานทำที่ไร่ใกล้ๆ บ้าน)
‎การขับรถหลังผ่านไป 30 ปี
‎มันเป็นสิ่งที่เยี่ยมมาก
‎ผมรอมานานมากที่จะได้
‎ขึ้นนั่งในรถของตัวเองและขับมัน
‎พาตัวเองไปทำงาน
‎เพลิดเพลินกับชีวิต ลมพัดผ่านเส้นผมเบาๆ
‎และก็เปิดวิทยุฟัง
‎รู้สึกเป็นอิสระ
‎จริงๆ แล้วนั่นแหละคือสิ่งสำคัญ
‎ผมตั้งตารอที่จะมาที่นี่ทุกวัน
‎เพราะมันค่อนข้าง
‎เงียบ
‎สงบ ไร้สิ่งรบกวน
‎การติดอยู่ในคุกกับเสียงร้องเสียงตะโกนพวกนั้น
‎มันน่าหงุดหงิด
‎ตอนนี้ไม่ต้องเผชิญกับมันแล้ว โล่งอกจริงๆ
‎ไม่มีอะไรเหมือนการทำงานหนักทั้งอาทิตย์
‎กลับบ้านพร้อมเงินในกระเป๋า
‎อาบน้ำ นั่งลงและกินอาหารค่ำกับคนที่คุณรัก
‎คุยเกี่ยวกับชีวิต มีความสุขกับชีวิต
‎เราไม่เห็นคุณค่าของมัน ‎ผมรู้ว่าผมเคยเป็นอย่างนั้น
‎ตอนนี้ทุกชั่วขณะมันมีค่าสำหรับผมมาก
‎ฉันอยู่...
‎บ้านคนเดียวได้สักพักแล้ว
‎และถึงฉันจะชอบความเป็นส่วนตัวของฉัน
‎มันก็ดีที่มีใครสักคนให้คุยด้วย ‎และใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
‎เรามีความสุขกันมาก
‎ได้รู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับอดีตของเรา ‎ได้เรียนรู้กันและกัน
‎และก็สนุกกับมันค่ะ สนุกกับมัน
‎นั่นหนังสือรุ่นของฉันตอนเรียนจบมัธยมปลาย
‎- นี่เป็น... ฉันได้นี่... ‎- นั่นตอนที่ผมเกิด
‎- แล้วยังไง คุณพยายามจะพูดอะไร ‎- ปี 1967
‎- นั่นเป็นปีที่ดี ‎- อ้อ โอเค
‎ปีนั้นคงเป็นปีที่ดีสำหรับคุณมากแน่ๆ
‎มีรูปคุณอยู่ในนี้หรือเปล่า
‎มีสิ
‎- โธ่ อย่าหัวเราะสิ ‎- เยี่ยม
‎อย่าหัวเราะ
‎เยี่ยม
‎ความสัมพันธ์ของเรายังดีอยู่
‎เรายังคงรักกัน
‎แต่ใช่ค่ะ เราก็มีทะเลาะกันบ้าง
‎แต่เราก็ให้อภัยกันและคืนดีกันเสมอ
‎คุณอยากเห็น...
‎รูปฉันจริงๆ เหรอ
‎จริงสิ มันอยู่ไหน
‎- ฉันไม่บอกคุณหรอก ‎- โธ่
‎คุณต้องหาฉันให้เจอ
‎จิตใจของเดลยังเป็นเด็กอยู่
‎เขาบ๊องๆ
‎เขาสนุกและเขาก็อยากแสดง
‎ความสุขนั้นออกมา
‎และเขาก็ทำมันได้ด้วยการเป็นเด็กเท่านั้น
‎- ยังหาฉันไม่เจออีกเหรอ ‎- คุณพยายามหยุดผม
‎- ไม่ให้หารูปคุณเจอ ‎- เปล่าเลย
‎- คุณพยายามอยู่ ‎- เปล่านะ
‎- ไม่ใช่เลย ‎- โอเค ผมแค่พูดเฉยๆ น่ะ
‎นี่คุณใช่ไหม
‎ใช่
‎คุณแม่แคโรล คุณสวยนะ คุณยังสวยอยู่เลย
‎แต่ตอนนั้นคุณสวยนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ถ้าผมอายุ 19 ปี ‎และเรียนที่โรงเรียนเดียวกับคุณในตอนนั้น
‎ผมคงตามจีบคุณแน่
‎โอ๊ะ!
‎- คุณสวยมากเลย ‎- โธ่...
‎คุณสวยจริงๆ
‎จริงๆ แล้วฉันไม่รู้รายละเอียดมากเท่าไหร่
‎เกี่ยวกับการฆาตกรรม
‎จนกระทั่งเรานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
‎และฉันก็ถามเขาเกี่ยวกับมัน
‎ตอนเขาบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันรู้สึกช็อกนิดๆ
‎แล้วใจฉันก็สลายหนักกว่าเดิม
‎เพราะ...
‎ฉันดูออกว่าเขาเจ็บปวดแค่ไหน
‎ฉันไม่ได้เปลี่ยนความคิดว่าฉันรู้สึกกับเขายังไง
‎และไม่ว่าจะยังไง ฉันก็จะคอยช่วยเหลือเขา
‎ชีวิตในตอนนี้...
‎มันงดงามมาก
‎เมื่อนึกย้อนกลับไปว่าผมมาไกลแค่ไหน
‎ผมผ่านอะไรมาบ้าง...
‎ผมมองไมเ่ห็นว่าจะได้มีวันนี้
‎การได้อยู่ในช่วงเวลานี้และได้...
‎สูดกลิ่นอากาศบริสุทธิ์ มองดูเมฆบนท้องฟ้า
‎มันช่าง...
‎เป็นวันที่สวยงามจริงๆ
‎อะไรคือการลงโทษที่ยุติธรรม
‎สำหรับการฆาตกรรม
‎ผมรู้ว่าผมควรได้รับโอกาสนี้
‎ผมรู้ว่าผมควรได้รับ
‎อิสรภาพครั้งนี้
‎หลังจำคุกนาน 30 ปี
‎ผมได้ชดใช้กรรมแล้ว มากเกินพอด้วย
‎ผมเปลี่ยนไปแล้ว
‎ผมโตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎ฉะนั้น ใช่แล้ว ผมควรได้รับสิ่งนี้
‎ผมควรได้รับโอกาสเหมือนคนอื่นๆ ทุกคน
‎(หนึ่งปีหลังการปล่อยตัวเขาออกจากคุก ‎เดล ซิกเลอร์ยังคงอาศัยอยู่กับแคโรล)
‎(แต่วางแผนที่จะย้ายไปอยู่บ้านของตัวเอง)
‎(เขาไม่ได้ทำงานที่ไร่แล้วและกำลังหางานใหม่)
‎(เขาจะถูกคุมประพฤติไปตลอดชีวิตของเขา)
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง