MINISERIAL NETFLIX
Dobrze.
To zabawne.
Można pomyśleć,
że bycie lepszym od konkurencji jest wystarczające.
Ale często – za często – potrzebna jest jeszcze jedna rzecz.
Dostałem ją jako dziecko.
Aprobata białego człowieka.
Ameryka obiecuje równe szanse dla każdego, nieważne, kim jesteś.
Możesz pójść do dobrej szkoły, dostać dobrą pracę i mieć piękny dom.
Ale nie będzie to możliwe
bez aprobaty białego człowieka.
Nie wierzycie mi?
Udowodnię wam to.
W 2011 roku Kelley Williams-Bolar spędziła dziewięć dni w więzieniu
za wysłanie swoich córek do dobrej szkoły
poza swoim okręgiem.
Nieświadomie złamała prawo
zwane boundary-hopping, „przeskakiwanie granicy”.
W kraju nieograniczonych możliwości to prawo zapewnia,
że biedni i pozbawieni przywilejów ludzie nie zdobędą dobrej edukacji
bez aprobaty białego człowieka.
Jest też kwestia zatrudnienia.
Czy dostaniesz pracę, z której można się utrzymać,
bez aprobaty białego człowieka?
Z płacą minimalną, on musi pracować 140 godzin w tygodniu,
albo mówiąc inaczej, przez całą dobę sześć dni w tygodniu,
by zarobić na utrzymanie.
Jeśli to sprawi, że pójdziesz jutro do pracy
i poprosisz szefa o podwyżkę, przygotuj się.
Pewnie będziesz potrzebować aprobaty białego człowieka.
A w końcu chcesz kupić dom i potrzebujesz kredytu.
Chyba widzisz, dokąd to zmierza.
W 2015 roku 27,4% czarnych wnioskujących nie otrzymało kredytu hipotecznego.
Dwa razy więcej niż białych wnioskujących.
A gdy otrzymywali kredyt, zazwyczaj płacili większe odsetki.
Główni kredytodawcy to JP Morgan, Wells Fargo i Quicken Loans.
Chcesz zgadnąć, kto kieruje tymi firmami?
Dopóki będziemy potrzebować aprobaty białego człowieka,
nasz los będzie spoczywał w rękach tych, którzy mogą nas nie doceniać.
Niektórzy mówią, że system jest zepsuty.
A ja mówię, że specjalnie go takim zbudowano.
Kupisz mi samochód, jak zdobędę 100 przyłożeń w sezonie?
To jakieś dziesięć na jeden mecz. Dużo nawet dla ciebie.
Dobra.
A jeśli wezmą mnie do reprezentacji?
Jesteś pierwszoroczniakiem, Nawet nie wezmą cię pod uwagę.
To prawda, ale…
Jeśli dostanę się do reprezentacji albo drużyny rezerwowej, kupisz mi auto.
A może spróbujmy dotrzeć na czas na kwalifikacje? Ruchy.
Reprezentacja już zaczęła.
Nie mogę się tego doczekać.
Dojdziesz do tego.
Teraz skup się na swojej konkurencji.
Jasne. Dam radę.
PIERWSZA KLASA
Moja konkurencja? W ogóle się tym nie przejmowałem.
Wiedziałem, że jeśli będę sobą, to konkurencja nie istnieje.
Witam trenerów. Colin Kaepernick, rozgrywający.
Kapernack.
Nie, Kaepernick.
Widziałem, jak grasz w baseball.
Słyszałem też, że jesteś niezłym rozgrywającym i odbierającym.
To dobrze.
Masz takie chude ramiona, lepiej żebyś łapał piłkę, a nie rzucał.
Z całym szacunkiem, ale jestem tu jako rozgrywający.
Rozchmurz się. To żart.
Co wiesz o progresji? O odczytywaniu obrony?
Rodzaje obrony, odczytywanie,
zamknięty i otwarty środek boiska. Znam to wszystko.
Okej. Trener Berg zajmuje się składem rezerwowym i pierwszakami.
Jeśli powie, że to masz, to tak jest.
Trenerze.
Jak leci, synu? Jestem podekscytowany tym dzieciakiem.
To zawodnik z przyszłością. Co za ramię.
Colin. Siema.
Co tam?
Podglądasz konkurencję?
Konkurencję?
Może dla was.
Czyli tak teraz będzie? Tak się wozimy w tym roku?
Wiesz, że jestem bejsbolistą. Nie interesuje mnie futbol.
Chcę tylko dostać tę kurtkę i zaimponować laskom.
Laskom?
Jeśli w tej kurtce nie będzie żetonów, to nic z tego.
I nie mówię o żetonach do gry.
Cholera. Colin ma już swoją meczową minę.
Rozgrzejmy się.
Pierwsza rzecz, którą robisz na boisku,
to ocena konkurencji.
Musisz pamiętać, że oni też cię oceniają.
Koleś ma znajomości, co?
Przyjechał z San Francisco. Z jakiejś wypasionej prywatnej szkoły.
Denerwujesz się, Colin?
Pozwolisz, żeby biały chłopak z San Fran cię wygryzł?
Nie.
Ciekawi mnie, kto będzie moim zmiennikiem.
Dobra. Do dzieła.
Jako pierwsi Jordan i Colin.
- Powodzenia. - Nawzajem.
Tego dnia, gdy się obudziłem, powiedziałem sobie, że zrobię widowisko.
Zaczynamy.
- Pokażcie trenerowi! - Set, hut!
I dokładnie to zrobiłem.
Niezłe ramię, Kaepernick.
- Dalej! - Dawaj, Jordan.
Nie zrozumcie mnie źle, Jordan nie był zły.
Ale ja byłem w swoim żywiole.
Jeszcze raz!
Slant D, szybko, hut!
Podania z powrotem i krótkie ścieżki.
Większa amunicja, większa zabawa.
Czas na większe zagranie. Głębokie ścieżki!
- Dalej! - Szybko!
Dalej, stary.
Jordan ma ramię jak makaron, co nie?
Ale kiedy przyszła pora na to, by pokazać, co potrafię,
byłem pewien, że mam miejsce w składzie rezerwowym.
Set, hut!
Jasna cholera.
Tak!
Słuchajcie. Odbierający.
Lopez, drużyna pierwszoroczniaków.
Payo, skład rezerwowy.
Grubik, rezerwowy. Millen, rezerwowy.
Gritts, rezerwowy.
O tak, kochanie.
Dominujemy.
Rozgrywający.
Jordan Johnson do rezerwowej, Colin Kaepernick, pierwszoroczni.
Trenerze.
Wiem, że jesteś rozczarowany, ale zaufaj mi. Wiem, co robię.
Co zrobiłem źle?
Masz naturalny talent. Nikt ci tego nie odmawia.
Ale rozgrywający nie tylko rzuca piłką.
Muszę wiedzieć, że mój rozgrywający całkowicie panuje nad atakiem.
A Johnson? Takiego prototypu szukam.
Co to za odpowiedź? Nawet nie wiem, co to znaczy.
- Wiem. - Musisz mu udowodnić, że się myli.
Czemu zawsze muszę komuś coś udowadniać?
Bo jesteś dość silny, by to robić.
Dokładnie.
To wcale nie pomaga.
Tylko tyle mam.
Czy to…
- To wieprzowina? - To klops miesiąca.
Break!
Mama miała rację. Miałem dość siły.
A wkurzanie się nie zmieniało mojej sytuacji.
Więc ją wykorzystałem.
Blue 13, set, hut!
Przez cały sezon pokazywałem im, że popełnili błąd.
Hut!
Nie byłem tam po to, by grać. Tylko po to, by dominować.
DRUŻYNA PIERWSZOROCZNYCH: 7-2 MISTRZOWIE KONFERENCJI
Dobry sezon, Kaepernick.
Mistrzostwo konferencji to nie przelewki.
Nawet dla drużyny pierwszaków.
Będę gotowy na najlepszą pozycję w kolejnym sezonie, trenerze.
Nie mogę cię powstrzymać przed próbowaniem,
ale pomogę ci podjąć tę decyzję.
Mamy rozgrywającego.
Zamiast przerostu ambicji,
jest skupiony na przewodzeniu drużynie i rozwoju.
Może powinieneś zrobić to samo.
Jest. Rozmawiałeś z trenerem?
Raczej od mówił do mnie.
- Co powiedział? - Mają już rozgrywającego.
I to nie jestem ja.
- Co robisz? - Dzwonię do szkoły.
A jeśli trzeba, to do dyrektora.
Odłóż słuchawkę, Tereso.
Więc ty to załatw.
Właściwie to…
Proszę.
Hej.
Odrabiasz lekcje?
Tak.
Porozmawiałem z gościem, który zna gościa, który zna innego gościa.
Okej.
Ten gość to Roger Theder.
Kto?
Guru rozgrywających, który pracował dla Coltsów i Chargersów,
a gdy pracował dla Cal,
pomógł Steve'owi Bartkowskiemu zostać wybranym jako numer jeden w 1975.
To właśnie on.
- Okej. - Spójrz na mnie.
Roger zgodził się z tobą spotkać
i porozmawiać o letnich treningach.
Jeśli się zgodzi,
to wiele dla ciebie zmieni.
Chcesz być rozgrywającym reprezentacji?
To…
kiedy go poznam?
Czemu ty?
Naprawdę ciężko pracuję.
No i? Pełno takich.
Nawet kelnerka ciężko pracuje. Pewnie ciężej od ciebie.
Colin jest bystrym chłopakiem i pierwszorzędnym sportowcem.
Pytam ciebie.
Bycie rozgrywającym i liderem jest dla mnie ważne…
Wielu chce nim być.
Pragnę tego całe życie.
Gdy zamknę oczy, widzę okładki gazet.
W snach widzę siebie w Super Bowlu.
Tylko tak potrafię funkcjonować i tylko tak chcę.
Bycie rozgrywającym to nie jedna z opcji. Mam to we krwi.
Dojdę do tego, w taki czy inny sposób.
Zrobię wszystko, by to panu udowodnić.
Zaczynamy w czerwcu.
W każdą sobotę, punkt dziewiąta, przez osiem tygodni. Liceum Skyline.
Bądź rozgrzany i gotowy.
Tak jest, trenerze. Dziękuję.
LICEUM SKYLINE
- Mówił, że o dziewiątej. - Tak. Cholera.
Mój plecak.
Leć tam.
Trenerze.
Kaepernick. Dołącz do tej grupy.
Lewa.
Jedną z pierwszych rzeczy, których dowiedziałem się u Rogera Thedera,
było to, że przede mną dużo nauki.
Prawa.
Co się stało? Rzucałeś torebką?
- Nie byłem gotowy. - Mam to gdzieś. Albo dobrze, albo wcale.
Nie powinieneś być w tej grupie. Masz ramiona niedożywionego dziecka.
Idź do dzieciaków.
- Trenerze. - Do dzieciaków. Już.
Ej.
Nie bierz tego do siebie. Jest staroświecki.
Kiedyś zdasz sobie sprawę, że on i tak jest całkiem delikatny.
Chcę, żeby wiedział, że nie jestem słaby.
W tym problem. On się tym nie martwi.
Nie chce nic od ciebie słyszeć. Słuchaj i ucz się. Dasz radę.
A co najważniejsze, musisz widzieć każde zagranie na boisku.
Był tam Randall Callaway. Don Evers i Michael Peters.
Cholera.
Randall powiedział, że rozgrywający ma się zamknąć i słuchać.
Przecież to lider.
Jak mam przewodzić z zamkniętymi ustami?
Kto tak powiedział?
Randall Callaway.
Jest w pierwszej dziesiątce NCAA. Za rok idzie do zawodowców.
Może chodziło o to, żeby twoja gra mówiła za siebie.
A może nie chce, żebyś tracił czas na użalanie się nad sobą.
Żebyś myślał tylko o grze.
Może tak.
Nie wstawaj.
Pomóc ci, mamo?
Nie trzeba.
Set, hut!
Nie. Co ci mówiłem o tym zasięgu?
Patrz do środka, a potem na zewnątrz.
Tak jest. Ja… Zrozumiałem.
Chcesz biegać i łapać czy zostać rozgrywającym?
- Rozgrywającym. - Znowu.
Mama to mama, ale miała rację. Musisz wiedzieć, kiedy przewodzić…
- Set! - I kiedy podążać.
Hut!
Tak, Kaepernick. Wybierając wewnętrznego odbierającego,
kontrujesz działanie obrony.
- Ma szansę się wyrwać. - Tak jest.
- Przerwa. - Hike!
Uczyłem się jeszcze jednego. Jeśli chcesz być rozgrywającym,
musisz wierzyć, że jesteś najlepszy.
Niech ktoś zadzwoni do ESPN i powie im, że jestem nowym prototypem!
Prototyp?
Nawet gdy inni nie wierzą.
Gdy nazywasz siebie prototypem,
uznajesz się za idealny przykład swojej pozycji.
Ale jakie umiejętności i atrybuty
charakteryzują prototyp rozgrywającego?
Wyobraźmy sobie grę wideo.
Możesz stworzyć swoją wersję idealnego rozgrywającego.
Możesz dać mu wszelkie umiejętności i atrybuty.
Ty rozdajesz karty.
Mówimy o wzroście, wadze, typie sylwetki, sile ramienia, szybkości i zwinności.
Jak będzie wyglądał, gdy skończysz? Pewnie jak ty? To ma sens.
Kto nie chciałby stworzyć gwiazdy i lidera drużyny
na swoje podobieństwo?
W prawdziwym życiu jest tak samo.
Często ludzie decydujący, kto dostanie pozycję rozgrywającego,
chcą kogoś, kto jest podobny do nich.
EWOLUCJA ROZGRYWAJĄCEGO
Ze względu na ich ograniczoną wyobraźnię,
w lidze, w której 70% zawodników jest czarnych,
mniej niż jedna trzecia rozgrywających jest czarna.
To i tak najwięcej w historii.
Możesz mianować się prototypem.
Możesz pokazać światu, że jesteś punktem odniesienia.
Ale dopóki ludzie, którzy rządzą, nie zmienią swojego postrzegania,
będziesz dziwakiem, odchyleniem.
Jednorożcem.
A ich prototypy będą miały przynajmniej jedną cechę wspólną.
CZYJ PROTOTYP?
Widzę postępy, ale wielu z was ma jeszcze dużo przed sobą.
Ludzie sami wam tego nie dadzą, musicie na to zapracować.
A teraz jazda. Widzimy się za tydzień.
Colin, od teraz pracujesz z dużymi chłopcami. Bądź gotów.
- Miłe uczucie, co? - Tak.
Musiałem tylko się zamknąć i słuchać. Dzięki za radę.
Nigdy tak nie powiedziałem.
Nie mówiłem, żebyś się zamknął. Tylko żebyś słuchał.
Słuchaj, co mówią ludzie. Tego, o co tak naprawdę im chodzi.
- Kumasz? - Chyba tak.
Widziałem, jak tyrasz i wchodzisz na wyższy poziom.
Jesteś rozgrywającym, Colin. Nigdy w to nie wątp.
- I przyłożenie. - Dzięki.
DRUGA KLASA
Nowy rok. Wciąż liczę na to auto. Nie zapomniałeś o naszym zakładzie?
- O ile mi wiadomo, wciąż jest ważny. - Dobra. Jest.
- Trenerze. - Słucham.
Proszę mieć oko na Colina.
Poza sezonem pracował z Rogerem Thederem.
- Naprawdę? - Zobaczy pan różnicę.
Przyjrzę mu się.
Mówi, że mu się przyjrzy.
Kaepernick.
No dobrze.
Kolana do góry, chłopcy. Dalej.
- To kwalifikacje do reprezentacji. - Kim jest ten chudy chłopak?
Dalej, panowie.
Ruchy.
Wiecie co robić.
Zaliczcie 50 jardów. Johnson i Kaepernick z przodu.
- Trenerze Park? - Coś się stało?
Nie, wręcz przeciwnie.
Dużo nauczyłem od trenera Berga.
Rozgrywający musi potrafić o wiele więcej niż rzucać piłką.
- Trzeba przewodzić obronie. - Dokładnie.
Pomyślałem, że zamiast odkrytych ścieżek
zrobimy siedem na siedem.
Dobrze. Zmiana planów, panowie. Obrona, ruchy!
Rozgrywający musi być najlepiej przygotowany.
- Blue 51, podanie. - Blue 51.
Set, hut!
Ej, 52 to mike!
Razor!
Set, hut!
Trey, 52 Red, podanie.
Red 52, set, hut!
Red 52.
Red 52, hut!
Cholera! Leć do piłki!
Ostatnia. Wasz wybór.
Do środka.
Robimy 150 Smash.
- Jesteś pewien? - Zamknij się, Jay.
Słuchajcie, podwójny 119 Post Rail.
Tyler, snap do środka.
W ten sposób zyskasz przewagę i on cię nie dopadnie.
Jeśli safety będzie z tyłu, skracaj
i prześlizgniemy się dołem. Dobra?
Jedziesz, Colin, ale z ciebie rozgrywający.
- Idziemy, chłopaki. Gotowi? - Break!
Set, już!
Set!
Red 7, set, hut!
Tego dnia wierzyłem, że jestem najlepszym rozgrywającym.
Dobra robota.
A teraz spływajcie! Widzimy się jutro.
Wierzyłem, że moja konkurencja też w to wierzy.
Kaepernick… dobra robota.
Ale okazało się, że konkurencja jest także poza boiskiem.
Wiem, że Johnson nie grał dziś najlepiej. Ale w zeszłym roku postawiłem na niego.
Ma to w sobie, trzeba mu tylko dobrych odbierających.
Mieli takich samych.
Rozmawiałem z ojcem Kaepernicka.
Spędził czas poza sezonem na treningach u Rogera Thedera.
Wiesz, że Theder nie przyjmuje każdego.
Chcemy, żeby chłopiec z plakatu przewodził reprezentacji?
Czy chcemy rozgrywającego?
Chyba powinniśmy pojechać do dealera samochodowego.
Naprawdę?
Mówisz poważnie? Tak.
Żartowałem.
To najwredniejsze, co mi zrobiłeś.
Właśnie sam się nagrodziłeś,
widząc, ile możesz osiągnąć ciężką pracą.
Gratulacje…
panie rozgrywający.
Nigdy w siebie nie wątpiłem. Wiedziałem, że jestem rozgrywającym.
Napisy: Inez Girek