ΜΑΔΡΙΤΗ, 2016 - ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Χαμογέλασε μου με τα μάτια σου.
Χαλάρωσε το πρόσωπο σου, γύρισε το πρόσωπο σου πλάι και μετά γύρνα σε μένα.
Έτσι.
Ακούμπησε του αγκώνες σου στο τραπέζι.
Στο πηγούνι... Ναι έτσι.
Μην το πιέζεις. Τώρα από την άλλη μεριά.
Ωραία.
Χαμογέλασε λίγο.
Κοίτα εμένα.
Και τώρα στο φακό.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Με συγχωρείς Janis, τα κρανία τα χρειαζόμαστε;
- Ουφ, δεν ξέρω ακόμα, θα δούμε. - Εντάξει.
- Να καθίσουμε; - Ναι.
Που θα χρειαστούν τα κρανία;
Μου ζήτησαν να βγάλω ένα πορτραίτο σε στυλ Άμλετ, έτσι με ένα κρανίο.
Εμένα μου φαίνεται πολύ προφανές,
ένας ιατροδικαστικός ανθρωπολόγος να ποζάρει μ' ένα κρανίο.
- Δεν θα το κάνουμε. - Καλύτερα.
Η εκδότης μου είπε ότι θέλεις να με ρωτήσεις κάτι.
Ναι. Αν έχεις χρόνο, μπορούμε να μιλήσουμε μετά τη φωτογράφιση.
Ναι, κανένα πρόβλημα.
Ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με την εκσκαφή ενός μαζικού τάφου.
Πες μου.
Έξω από το χωριό μου υπάρχει ένας τάφος με δέκα πτώματα.
Ανάμεσα τους είναι και ο προπάππους μου.
Όταν πέρασε ο Νόμος Ιστορικής Μνήμης, ο αρμόδιος δικαστής απέρριψε το αίτημα μας.
Από τότε και μετά, κάθε αίτημα μας απορρίφθηκε.
Η κατάσταση τώρα είναι χειρότερη, οι διαθέσιμοι πόροι έχουν παγώσει.
Σε συνέντευξη του, ο πρόεδρος Rajoy περηφανεύτηκε για το ότι δεν
σπατάλησε ούτε ένα ευρώ για το έργο αποκατάστασης της Ιστορικής Μνήμης.
- Ναι, το διάβασα. - Είναι ανήκουστο.
Γι' αυτό ήθελα να σου μιλήσω και να με συμβουλέψεις.
Ναι.
Στον σύνδεσμο Ιστορικής μνήμης του χωριού μου, Aldea de los Montes,
έχουμε φτιάξει ένα αρχείο με πλήρη στοιχεία για τον τάφο.
Ξέρεις ακριβώς που βρίσκεται;
Ναι, όλο το χωριό το γνωρίζει, γι' αυτό και έμεινε ανέπαφος.
Η γιαγιά μου μου άφησε όλο το αρχείο.
Ο τάφος είναι εδώ.
Πήραν τον προπάππου μου αμέσως μόλις κηρύχθηκε ο εμφύλιος πόλεμος...
Μέσα στην πρώτη εβδομάδα.
Πώς είσαι τόσο σίγουρη για την τοποθεσία;
Ένα από τα θύματα που θάφτηκαν από τους Φαλαγγίτες,
ήταν ο Manuel Blanco Trujillo,
Τον παράτησαν θεωρώντας τον νεκρό, ήταν όμως μόνο τραυματισμένος.
Την νύχτα κατάφερε και βγήκε από το λάκκο, γύρισε σπίτι και διηγήθηκε τα πάντα.
Πριν δραπετεύσει στο βουνό, είπε στην οικογένεια του
ποια ήταν τα άλλα θύματα και που ήταν ο λάκκος.
Ο προπάππους μου. Ήταν δάσκαλος και φωτογράφος.
Πριν τον πόλεμο, είχε φωτογραφίσει όλους όσοι θα πέθαιναν μαζί του.
Nicasio Sanz Garcia, Carlist.
Facundo Nuno Tome.
Jose Gutierrez Castro και Francisco Alonso Gonzalez.
Gregorio Sanchez Munoz, ο Chato.
Cesar Cruz Arranz. Η κόρη του ζει ακόμα. Την λένε Brigida.
Teofilo Robles Garcia.
Pepe Medina Sanchez και Benito Garcia Rodriguez.
Η γιαγιά μου. Κατέγραψε τα ονόματα όλων όσοι εξαφανίστηκαν μαζί με τον πατέρα της.
Έχω το τετράδιο της, θα στο δείξω μετά.
Κάποιες οικογένειες από αυτές ζουν ακόμα στο χωριό, άλλες όχι. Άλλοι ζουν στο διπλανό χωριό.
Όλες αυτές οι λεπτομέρειες θα βοηθήσουν πολύ τα πράγματα.
Με τον σύνδεσμο του χωριού, καταφέραμε τόσα χρόνια να συγκεντρώσουμε ένα ποσό.
Θα θέλαμε να μάθουμε πόσο θα κόστιζε να αναλάβεις εσύ την εκσκαφή.
Θα το έκανα δωρεάν, αλλά δεν είναι κάτι που μπορώ να το κάνω μόνος μου.
Θα σε βοηθήσουν όλοι στο χωριό.
Πολύ καλά, χρειάζομαι όμως προσωπικό ειδικευμένο σε αρχαιολογικές εκσκαφές.
- Όχι εργάτες με αξίνες και φτυάρια. - Ναι βέβαια.
Σε κάθε περίπτωση, αν μπορούμε να βοηθήσουμε σε κάτι,
όλοι στο χωρίο είναι στη διάθεση σου.
Λοιπόν... τώρα αυτοσχεδιάζω.
Είμαι μέλος ενός ιδιωτικού οργανισμού στην Ναβάρρα,
που ονομάζεται Αδελφότητα για την αποκατάσταση της Ιστορικής μνήμης.
Ναι, το γνώριζα.
- Α ναι; - Ναι, απλώς δεν ήθελα να σε προκαταλάβω...
Να βάλω;
Είναι ένας επιστημονικός οργανισμός αφιερωμένος
στην μελέτη των ριζών του πολιτισμού της Ναβάρρα.
Η δουλειά μας δεν είναι να ερευνούμε του τάφους,
αλλά οι συνθήκες μας έχουν οδηγήσει στο να παρέμβουμε ήδη μια φορά στο παρελθόν.
Τα πάντα εξαρτώνται από την τοποθεσία, την χρονολογία, και
τις σχετικές με τον πόλεμο πληροφορίες που μπορούν να συλλεχθούν.
Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ο τάφος χρονολογείται από
τις πρώτες μέρες του εμφυλίου... είναι πολύ ενδιαφέρον.
Ήταν η νύχτα της 25ης Ιουλίου, έτσι τουλάχιστον
έλεγε η γιαγιά μου και οι συγχωριανοί της.
Θα μπορούσες να παρουσιάσεις την υπόθεση στον
επικεφαλής του οργανισμού για να την αξιολογήσει.
Δεδομένου ότι είναι τόσο λεπτομερής, θα επιμείνω
τουλάχιστον στο να την λάβουν σοβαρά υπόψη τους.
Σου είμαι πάρα πολύ ευγνώμων.
Παρακαλώ, να ξέρεις όμως ότι δεν θα γίνει γρήγορα.
Παίρνει χρόνια στον οργανισμό να εγκρίνει κάθε έργο, αξίζει τον κόπο όμως να προσπαθήσουμε.
Μα φυσικά.
Σε ευχαριστώ πολύ, πραγματικά.
Σήμερα θα φύγω στις 16:00, θα πάω τον άντρα μου στο γιατρό.
Ναι βέβαια. Πώς είναι;
Έχει λίγο άγχος.
Ο κακομοίρης.
- Ναι; - Γεια σου Janis. Τι κάνεις;
Γεια σου Arturo.
Σε πήρα για να σου πω ότι ο οργανισμός παρέλαβε τον φάκελο σου. Θα επικοινωνήσουν μαζί σου.
Τον έστειλα τρεις μέρες μετά την φωτογράφιση μας.
Κάτι ακόμα. Μέσα στη βδομάδα θα είμαι στην Μαδρίτη για μια αυτοψία.
Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσαμε να ιδωθούμε, αν θες φυσικά.
- Πότε; - Την επομένη Τετάρτη.
Το απόγευμα είμαι ελεύθερη.
Α ωραία... θα σε δω λοιπόν την Τετάρτη.
Τα λέμε τότε.
ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ
Ανάπνεε από την μύτη σου.
Βαθιά.
Μην αναπνέεις έτσι... το κάνει χειρότερο.
Έτσι.
Έτσι μπράβο.
Μη φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά.
Θα δεις.
- Είσαι παντρεμένη; - Όχι εσύ;
Εγώ; Όχι, όχι...
Είμαστε λοιπόν δυο μητέρες μόνες.
Εμένα ήταν ατύχημα, αλλά είμαι τόσο χαρούμενη.
Και εμένα ατύχημα ήταν.
Δεν το μετανιώνω όμως.
Εγώ ναι.
Έλα, μην το λες αυτό Θα πάνε όλα καλά, θα δεις.
Δεν είσαι μοναχούλα σου, ε;
Όχι, είμαι με τη μητέρα μου.
- Μπράβο. - Δεν έχει συνηθίσει ακόμα στην ιδέα όμως.
Θα γίνει κι αυτό.
Ana!
- Γεια. - Δεν θα έπρεπε να είσαι στο κρεβάτι;
ΤΟ περπάτημα της κάνει καλό, βοηθάει να κατέβει το παιδί.
- Είμαι η Janis, είμαστε στον ίδιο θάλαμο. - Teresa, η μητέρα της.
- Ο θάλαμος; - Εκεί είναι.
Πάμε.
Εντάξει.
Έλα, σιγά σιγά.
Μίλησα με τον πατέρα σου.
- Δεν μπορεί να έρθει. - Το περίμενα.
Μας εύχεται καλή τύχη. Και λέει πως πρέπει να είσαι ήρεμη.
Ναι.
- Γεια! Ήρθα. - Γεια.
- Γεια σου αγάπη μου. - Πώς είσαι;
- Πονάς πολύ; - Πολύ.
Ετοιμάζονται να μας κάνουν επισκληρίδιο.
- Δεν βλέπω την ώρα να δω το προσωπάκι της Cecilia. - Κι εγώ.
Και τι δεν θα 'δινε η γιαγιά σου για να είναι εδώ!
- Αυτή είναι η Ana και η μητέρα της η Teresa. - Γεια.
- Η Elena είναι η καλύτερη μου φίλη. - Χάρηκα - Επίσης, χάρηκα.
- Και σε εσάς έφτασε σχεδόν η ώρα, ε; - Ναι είμαστε πολύ κοντά.
Θα σπρώξω. Πάμε!
Ηρέμησε, πάρε μια ανάσα. Ανάπνεε αργά.
- Δεν μπορώ να το κάνω. - Μπορείς. Τα πας τέλεια αγάπη μου.
Φαίνεται το κεφάλι.
- Βλέπω τα μαλλιά. - Έχει μαλλιά! - Πόσο συγκινητικό.
Μη φοβάσαι, βγαίνει. Έλα, ένα τελευταίο σπρώξιμο.
Πάμε, πάρε ανάσα. Πάρε ανάσα...
Ένα, δυο... Σπρώξε δυνατά, πάμε!
Σπρώξε, σπρώξε, σπρώξε!
Αγάπη μου, αυτό είναι, δυνατά! Σπρώξε, σπρώξε!
Τέλειωσε, να και το κοριτσάκι σου.
Γεια σου αγάπη μου.
Τα πήγες τόσο καλά, τόσο καλά...
Ναι αγάπη μου...
Ναι;
- Η νοσοκόμα μου είπε που είσαι. - Ana!
Έλα μέσα. Έλα, κάτσε.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Η μικρούλα σου;
Καλά είναι. Την παρακολουθούν.
Την ακούμπησαν πάνω μου μόνο για μια στιγμή.
Δεν ήταν υπέροχο όταν την ακούμπησαν στο στήθος σου και ένιωσες την καρδιά της να χτυπάει;
Ανυπομονώ να μου την ξαναφέρουν.
- Και η δικιά σου υπό παρακολούθηση είναι; - Ναι.
Πρέπει να είναι φυσιολογικό.
Η μικρή μου είχε πρόβλημα να προσαρμοστεί στη
ζωή έξω απ' τη μήτρα, έτσι μου είπε ο γιατρός.
Καλή αρχή είπα εγώ, έτσι κι αλλιώς αυτή είναι η ζωή μπροστά της, έξω απ' τη μήτρα.
- Ναι. - Απ' ότι φαίνεται δεν είναι κάτι σοβαρό.
Η κακομοίρα είχε πρόβλημα στην αναπνοή έξω από την μήτρα.
- Με τη δική σου τι συμβαίνει; - Το ζάχαρο της ήταν λίγο χαμηλό.
- Κι εμένα όμως μου είπαν ότι δεν είναι σοβαρό. - Ναι, σίγουρα.
Θα σου δώσω το τηλέφωνο μου, μήπως θες να με πάρεις.
Είμαστε στην ίδια κατάσταση, έτσι μπορούμε να τα λέμε.
Πότε θα πάρεις την μικρούλα;
Πιστεύω αν όχι μέχρι το απόγευμα, απόψε σίγουρα.
Κι εγώ.
Για να δούμε...
- Το κινητό μου. - Μπράβο.
Θα σου γράψω και το σταθερό μου, εντάξει;
Ναι;
- Γεια. - Καλημέρα. - Να περάσω; - Γεια.
Γεια σου αγάπη μου.
- Πώς πήγε με την οντισιόν; - Φανταστικά!
Μόλις τέλειωσα.
Υποτίθεται θα έπαιζα μια από τις χωριατοπούλες...
ζήτησα όμως από τον σκηνοθέτη να διαβάσω για το ρόλο της Rosita.
Έκανα πρόβα σπίτι από μόνη μου, δεν μου το είχε ζητήσει κανείς.
Μα η Donna Rosita είναι ο πρωταγωνιστικός ρόλος.
Ναι.
Με άφησε να δοκιμάσω το ρόλο και του άρεσε!
Μετά με έβαλε να διαβάσω ένα πολύ δύσκολο κομμάτι από την τελική σκηνή.
Μου έκανε κάποιες παρατηρήσεις,
και εγώ ταυτίστηκα αμέσως με αυτόν το ρυτιδιασμένο, αποκαμωμένο χαρακτήρα.
Τι ωραία μαμά!
Μου έδωσε να ετοιμάσω και άλλες σκηνές και θα συνεχίσουμε την οντισιόν αύριο.
Ήταν λίγο θρασύ εκ μέρους μου, αλλά του άρεσε,
και ενθουσιάστηκε, το έβλεπες στο πρόσωπο του.
Φανταστείτε αν μου δώσει τελικά να παίξω την Donna Rosita!
- Συγχαρητήρια. - Δεν είναι σίγουρο όμως ακόμα.
Έχουν ήδη άλλη ηθοποιό για τον ρόλο, αλλά τίποτα δεν με εμποδίζει απ' το να ονειρεύομαι.
- Χαίρομαι για σένα μαμά. - Ευχαριστώ αγάπη μου.
Εσείς τι κάνετε, είστε καλά;
- Ναι. - Ναι.
Κροκέτες. Τις έφτιαξε η Clarissa.
- Οι μικρές; - Καλά είναι. Τις παρακολουθούν ακόμα.
- Φεύγω, τα λέμε απόψε. - Αντίο, Deborah.
Δεν καταλαβαίνω αυτή την συμφωνία Janis.
Ζει εδώ μέσα σαν βασίλισσα και δεν βοηθάει σε τίποτα.
Κατά τη διάρκεια της μέρας πρέπει να μελετάει.
Είναι ο μόνος τρόπος για να την έχω ως νταντά τα βράδια.
Το εκμεταλλεύεται αυτό.
- Και τρώει σαν βόδι. - Έλα τώρα!
Αν την βλέπεις να ασχολείται πολύ με το κινητό της, να μου το λες.
Μα το αφήνει και ποτέ;
Θες να φας το δάχτυλο μου;
Τι υπέροχο πλασματάκι!
- Μαμά, κάνε ησυχία, κοιμάται. - Εντάξει, εντάξει, μωρό μου.
Τα λέμε απόψε. Αν χρειαστείς οτιδήποτε, τηλεφώνησε μου.
Δεν το πιστεύω ότι πήρε το ρόλο.
- Τον βρίσκω υπερβολικά δραματικό. - Είναι πολύ ικανοποιημένη.
Κάθε μέρα που 'φευγε, ήταν σαν ένα ακριβό φυλαχτό που μου τράβαγαν απ' το λαιμό.
Και σήμερα παντρεύεται η μια μου φίλη,
κ' ύστερα η άλλη, κ' η άλλη
κι αύριο έχει παιδί και τ' αναθρέφει,
κ' έρχεται να μου δείξει τους βαθμούς του,
κ' έχουν όλες καινούργια σπιτικά και καινούργια τραγούδια
κι εγώ μένω ανάλλαχτη,
με την ίδια πάντα τρεμούλα μες στην καρδιά.
Πάντα η ίδια.
Και μια μέρα, σαν βγαίνω στο δρόμο νιώθω πως δε γνωρίζω πια κανέναν.
Τ' αγόρια και τα κορίτσια, με προσπερνάν γιατί κουράζομαι,
κ' ένα απ' τ' αγόρια λέει «Νάτη η γεροντοκόρη»
κ' ένα άλλο, όμορφο, και με σγουρά μαλλιά, απαντάει
«Αυτή έχει μείνει στο ράφι».
Κι εγώ τ' ακούω
και δεν μπορώ να φωνάξω,
μα προχωράω,
με το στόμα γεμάτο φαρμάκι,
και μ' έναν αβάσταχτο πόθο να φύγω μακριά,
να βγάλω τα παπούτσια μου,
να ξαποστάσω
και να μη σαλέψω πια,
ποτέ,
απ' τη γωνιά μου.
- Είσαι έτοιμη για την πρεμιέρα Teresa. - Ευχαριστώ πολύ.
Τελειώσαμε για σήμερα.
Σχετικά με την πρεμιέρα, η ημερομηνία ισχύει, αλλά δεν θα γίνει στην Μαδρίτη.
Τι;
Ο παραγωγός λέει πως το θέατρο εδώ στην Μαδρίτη δεν είναι διαθέσιμο,
οπότε θα κάνουμε μια μικρή περιοδεία στις άλλες περιφέρειες.
Μέσα στη βδομάδα θα έχετε όλες τις λεπτομέρειες.
- Η πρεμιέρα δηλαδή αναβάλλεται; - Όχι, θα γίνει σε άλλη πόλη.
Στο Μπιλμπάο ή την Βαλένθια, θα δούμε.
Δεν είναι και κακό να γυρίσουμε στην Μαδρίτη με την παράσταση ήδη "στρωμένη".
Μπορούσες να μας το πεις νωρίτερα.
Έχω ανειλημμένες υποχρεώσεις στην Μαδρίτη τον επόμενο μήνα.
Κι εγώ μόλις το έμαθα, έχετε ένα μήνα να κανονίσετε τα πάντα.
Δεν μπορώ να φύγω από την Μαδρίτη.
Θα το συζητήσουμε Teresa. Αύριο θα έχετε τις λεπτομέρειες της περιοδείας.
Αν έχετε προβλήματα, πρέπει να τα λύσετε άμεσα.
- Μιλάμε αύριο. - Αύριο.
Δεν μπορώ να φύγω γιατί έχω σπίτι την έφηβη κόρη μου με το νεογέννητο παιδί της.
- Δεν μπορώ να τις παρατήσω. - Βρες μια λύση Teresa, έτσι είναι το θέατρο.
Μα μου είχες πει ότι θα ανοίξουμε στην Μαδρίτη.
Ναι αλλά δεν γίνεται, λυπάμαι.
Θα δω τι μπορώ να κάνω, αλλά δε ξέρω.
Ana, το θέατρο εδώ στην Μαδρίτη που θα γινόταν η πρεμιέρα της παράστασης δεν είναι διαθέσιμο.
Με ενημέρωσαν μόλις ότι θα κάνουμε περιοδεία στην περιφέρεια για μερικούς μήνες.
- Μερικούς μήνες; - Ναι.
Πονάει η καρδιά μου, δεν θέλω να σε αφήσω,
αλλά περίμενα όλη μου τη ζωή για μια ευκαιρία σαν κι αυτήν.
Μπορεί να αλλάξει όλη μου την καριέρα.
Αν μου ζητήσεις όμως να μείνω, θα μείνω.
Το ξέρεις πως δεν θα το κάνω.
Αν παίρναμε τον πατέρα σου για να του πούμε ότι... θα γυρίσεις στο χωριό; Θα χαιρόταν πολύ.
Με μένα και την μικρή; Μη λες ανοησίες μητέρα, σε παρακαλώ
Αν αφήσω τον θίασο, δεν θα ξαναδουλέψω ποτέ.
Εκτός αυτού, δεν θα λείπω όλη την ώρα.
Δευτέρα με Τετάρτη είμαστε ελεύθεροι, εκτός απ' όταν παίζουμε στη Βαρκελώνη.
Πήγαινε στην περιοδεία λοιπόν, αλλά χρειάζομαι βοήθεια.
Και η Clarissa πρέπει να ξεκουράζεται κάποτε, επομένως πρέπει να προσλάβεις μια νταντά.
Μια ξαδέλφη της είναι διαθέσιμη. Την συμπαθώ και έχει εμπειρία.
- Δεν θέλω οποιαδήποτε, μίλησε της. - Ναι φυσικά.
Και ζήτα από τον μπαμπά χρήματα για την διατροφή μου.
- Θύμησέ του ότι είμαι ακόμα ανήλικη. - Μην ανησυχείς για τα χρήματα, δεν είναι πρόβλημα.
Η Ana θα έπρεπε να γυρίσει στη Γρανάδα, στις φίλες της, εδώ δε ξέρει κανέναν.
- Δεν πιστεύω πως θα ήθελε να γυρίσει. - Κάλεσε την και ζήτησε της το γλυκά.
Πες της πως θα είναι καλύτερα εκεί απ' οπουδήποτε αλλού, Δείξε λίγο ενδιαφέρον...
μετά απ' όλα όσα συνέβησαν στην κακομοίρα.
Αν γυρνούσε εδώ θα ξυπνούσαν οι μνήμες του παρελθόντος.
Δε μπορώ να χάσω αυτήν την ευκαιρία Alex. Είναι απαίσιο που καθόμαστε και το συζητάμε.
Ρώτα την αν θέλει να γυρίσει.
Πρώτα θέλω να αντιληφθώ από σένα ένα ίχνος ενδιαφέροντος.
Σου θυμίζω ότι σύμφωνα με το νόμο η κόρη μας είναι στην δική σου ευθύνη Alex.
Την πήρες μακριά μου, και θυμήσου υπό ποιες ακριβώς συνθήκες μου την επέστρεψες.
Δεν βοηθάει σε τίποτα να μιλάμε γι' αυτό το θέμα τώρα.
Τέλος πάντων, έτσι είναι τα πράγματα.
Πάρε με και πες μου τι αποφάσισες.
- Ναι; - Γεια σου Janis. Πώς είσαι;
Πολύ απασχολημένη όπως φαντάζεσαι.
Είμαι στην Μαδρίτη. Μπορώ να περάσω να σε δω και να γνωρίσω την Cecillia.
Δεν είμαι και πολύ ευπαρουσίαστη, είμαι και απασχολημένη.
Αλλά εντάξει, δώσε μου μια ώρα, εντάξει;
Εντάξει, ευχαριστώ.
Τα λέμε σε μια ώρα.
Janis μπορώ να σου πω κάτι;
Όταν τελειώσω τον κύκλο της Ισπανικής φιλολογίας,
Θέλω να εγγραφώ στην Κλασσική φιλολογία.
Μπορώ ακόμα να μένω εδώ;
Δεν ξέρω... Αν θες να μείνεις, πρέπει να κάνεις όλα όσα σου λέω.
Είσαι πολύ αφηρημένη.
- Και δεν μπορείς να φοράς τα ακουστικά το βράδυ. - Όχι, όχι.
"Όχι, όχι", αλλά κάνεις πάντα του κεφαλιού σου!
Θα ανοίξω εγώ. Άσε μας μόνους, Και μην εμφανιστείς καθόλου.
- Γεια. - Γεια.
- Ευτυχισμένη επέτειο. - Δεν είναι τα γενέθλια μου σήμερα.
Σήμερα είναι ακριβώς ένας χρόνος από την πρώτη φορά που ήμασταν μαζί.
- Α ναι; - Ναι.
Έχει συμβεί κάτι;
Είμαι έγκυος.
Και τι σκέφτεσαι να κάνεις;
Να το κρατήσω.
Το σκέφτηκα πολύ.
Δεν περίμενα να μου συμβεί,
αλλά ήθελα πάντα να κάνω παιδί και σύντομα θα είμαι 40 χρονών.
- Ο χρόνος περνάει. - Ναι.
Συγγνώμη, ταράχτηκα λίγο.
- Μάλιστα.
Μου αρέσει η ιδέα να κάνουμε μαζί παιδί Janis, πίστεψε με.
Αλλά δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για μένα.
Το θέμα δεν είναι αν έγινε την κατάλληλη στιγμή.
- Έχει συμβεί ήδη. - Όχι ακόμα. Υπάρχει εναλλακτική λύση.
Όχι Arturo, θέλω να το κρατήσω.
- Η γυναίκα μου έχει καρκίνο, είναι εν μέσω χημειοθεραπειών.
- Το ξέρω και λυπάμαι.
Δεν είναι σωστό να της πω τώρα ότι περιμένω παιδί με μια άλλη γυναίκα.
Arturo, στο είπα μόνο γιατί πίστευα ότι έπρεπε... να το ξέρεις, σε απαλλάσσω από κάθε ευθύνη.
Θα συνεχίσω την οικογενειακή μου παράδοση.
Θα είμαι μια μητέρα μόνη, σαν την μητέρα μου και την γιαγιά μου.
Janis, σε παρακαλώ...
σκέψου τουλάχιστον την πιθανότητα να μην το κάνουμε τώρα.
- Θα το σχεδιάσουμε για το μέλλον. - Το μέλλον είναι τώρα.
Arturo, η σχέση μας ήταν πολύ ξεκάθαρη από την αρχή,
χωρίς δεσμεύσεις, είτε από τη μεριά σου, είτε από τη δική μου.
Και δεν μετανιώνω τίποτα, ήμουν πολύ ευτυχισμένη μαζί σου! Πολύ!
Κι εγώ, γι' αυτό και δεν θέλω να σε χάσω.
Δεν νομίζω ότι είμαστε αρκετά δυνατοί ώστε να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα.
Και τι προτείνεις;
Να χωρίσουμε,
χωρίς άσχημα αισθήματα.
Το μωρό θα το μεγαλώσω εγώ. Αλλά για να τα καταφέρω. θα προτιμούσα να μη βλεπόμαστε πια.
Μη μου το λες αυτό Janis.
Αν βλεπόμαστε, θα συνεχίσουμε να πηδιόμαστε...
και μέσα σε λίγους μήνες θα φτάσουμε πάλι στην ίδια συζήτηση.
Καλύτερα να το κόψουμε τώρα.
- Γεια. - Γεια.
Πόσο καιρός πέρασε...
Είναι καιρός τώρα που έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου.
- Ορίστε, αυτά είναι για εσάς. - Ευχαριστώ πολύ.
Τι χαριτωμένο.
Περίμενα να επικοινωνήσεις μαζί μου, αλλά δεν το έκανες, οπότε να 'μαι.
- Μπορώ να την δω; - Ναι, κοιμάται.
- Δεν θα τη ξυπνήσω. - Έλα. - Ευχαριστώ.
Κοίτα.
- Μπορώ να την ακουμπήσω - Φυσικά.
- Θα είναι μελαχρινή σαν κι εσένα. - Ναι, πολύ μελαχρινή.
Σε ποιον πιστεύεις ότι μοιάζει;
Νομίζω έχει πάρει από τον πατέρα μου.
- Νόμιζα ότι δεν τον γνώρισες ποτέ. - Δεν τον γνώρισα. Ήμουν μόνο λίγων μηνών.
Αλλά η γιαγιά μου έλεγε ότι ήταν ένας ωραίος Βενεζουελάνος... με αμυγδαλωτά μάτια, πολύ όμορφος.
- Έχει τα μάτια του. - Ναι...
θα γίνει πολύ όμορφη κι αυτή.
Λοιπόν...
Ωραία. Κι εσύ πώς είσαι;
Καλά. Πολύ δουλειά, όπως πάντα.
- Εσύ; Τα οργάνωσες όλα; Χρειάζεσαι κάτι; - Όχι.
Έχω μια Ιρλανδή νταντά που με βοηθάει με το μωρό,
και έχω μαζέψει χρήματα γιατί δεν μπορώ να δουλεύω και να την αφήνω.
Βέβαια.
- Θες να πιεις κάτι; - Όχι, όχι, πρέπει να ξυπνήσω πολύ νωρίς.
Ήθελα απλώς να περάσω και να σας χαιρετήσω.
Φεύγω.
- Ωραία... - Είναι υπέροχη.
- Έκανες πολύ καλή δουλειά. - Σ' ευχαριστώ.
Το πρωί δουλεύω. Το απόγευμα θα είμαι στο ξενοδοχείο, το ίδιο όπως πάντα.
- Πάρε με αν θες. - Εντάξει. Τα λέμε.
Αντίο.
- Γεια. - Γεια σου Arturo. - Πέρνα μέσα, έλα.
- Ένα δευτερόλεπτο, στέλνω ένα μεϊλ. - Εντάξει.
Κάτσε.
Έτοιμος.
- Θέλεις να πιεις κάτι; - Όχι.
Ωραία, σε ακούω.
Απ' οταν γεννήθηκε το μωρό,
ήθελα τόσο πολύ να έρθεις και να μας βρεις, αν και είχαμε χωρίσει.
- Συγγνώμη, αλλά ήταν δική σου η απόφαση. - Ναι ήταν όντως.
Αλλά περίμενα ότι θα ήσουν περίεργος να δεις την κόρη μας.
Ήμουν.
Όλους αυτούς τους μήνες, πάλευα με τον εαυτό μου για να μη σε πάρω, μέχρι που δεν άντεξα πια.
Ήρθα σπίτι σου θέλοντας τόσο πολύ να την δω, όπως κι εσένα.
Τότε τι συνέβη χθες; Και μη μου πεις ότι δεν συνέβη τίποτα.
Δεν πιστεύω ότι το παιδί είναι δικό μου.
Τι;
Δεν την αναγνώρισα.
- Τι εννοείς δεν την αναγνώρισες; - Έτσι αισθάνθηκα.
Arturo, αυτό που λες δεν είναι και πολύ επιστημονικό.
Δεν πιστεύω ότι είναι κόρη μου Janis.
- Θες να πεις ότι ήμουν με κάποιον άλλον; - Δε ξέρω, εσύ πες μου.
Όσο ήμασταν μαζί δεν πήγα με κανέναν άλλον.
Μα πιστεύεις αλήθεια ότι η μικρή μοιάζει στον πατέρα σου;
Το ξέρεις ότι δεν τον γνώρισα.
Ξέρω μόνο όσα μου είπε η γιαγιά μου, και αυτή ίσα που τον γνώριζε.
Έχεις τουλάχιστον κάποια φωτογραφία του;
Όχι, τίποτε!
Arturo, αν σκόπευα να σου πω ψέμματα για την πατρότητα σου... γιατί να σου ζητήσω να χωρίσουμε;
Αν ήθελα να πω ψέμματα, θα έμενα και μαζί σου.
Θυμήσου ότι όταν σου ζήτησα να χωρίσουμε... δε σου ζήτησα τίποτα! Γιατί να σου πω ψέμματα τώρα;
ούτε εγώ το καταλαβαίνω.
Για να μου διαλυθούν οι αμφιβολίες... άσε με να κάνω τεστ πατρότητος.
- Όχι. - Janis, σε παρακαλώ.
Καλύτερα να φύγω.
Μην με καλέσεις ξανά. Αν υπάρχουν νέα για τον μαζικό τάφο, βάλε να επικοινωνήσει μαζί μου κάποιος άλλος.
Λυπάμαι που υπάρχει ακόμα αυτό το ζήτημα που μας ενώνει.
Ενήλικες είμαστε, δεν υπάρχει λόγος να τα μπερδεύουμε.
Άσε την υπερηφάνεια σου. Αφού υπάρχουν αμφιβολίες, η μόνη λύση είναι να κάνω το τεστ.
- Εγώ δεν έχω καμιά αμφιβολία. - Εγώ όμως έχω! - Μπράβο σου.
Janis!
Οι διαθέσιμες μονάδες σας τελειώνουν.
Τι ποδαράκι είναι αυτό; Θα το φάω εγώ αυτό το ποδαράκι!
- Ναι; - Janis, εγώ είμαι, η Ana.
- Ποια Ana; - Γεννήσαμε μαζί.
Ααα Ana!
Με συγχωρείς γλυκιά μου. Τσακώθηκα μόλις με τον πατέρα της κόρης μου και είμαι έξαλλη.
- Νόμιζα ότι δεν σε ενδιαφέρει ο πατέρας. - Ναι, ναι, δεν με νοιάζει. Καθόλου.
Δεν θα ξανασυμβεί.
- Τι κάνεις εσύ; Και η μικρή Anita; - Εδώ είναι, την αλλάζω.
Είναι υπέροχη.
- Τι; Τι λες εσύ; - Την ακούω.
Είμαι λίγο κουρασμένη για να πω την αλήθεια.
Δεν κοιμάμαι πολύ, αλλά είμαι καλά.
- Δε σε βοηθάει η μητέρα σου; - Αχ, η μάνα μου...
Η μάνα μου έρχεται και φεύγει.
Είναι εκτός πόλης τώρα, περιοδεύει παίζοντας την ανύπαντρη Donna Rosita.
Τι θέλεις;
- Καταλαβαίνω, δεν έχεις όμως νταντά; - Ναι, ναι, και η Clarissa με βοηθάει.
Ξέρεις Janis, είχες δίκιο.
Η Anita είναι ένα δώρο, είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μου.
Φυσιολογικό.
- Η δικιά σου πώς είναι; - Για μένα, φανταστική.
Θα έρθω να σε δω, να την δεις και να γνωριστούν μεταξύ τους.
Θα χαρώ πολύ.
- Λοιπόν, πρέπει να σε αφήσω τώρα. - Πάρε με όποτε θες.
Χάρηκα πολύ που σε άκουσα, κι ας είσαι τσαντισμένη με τον τύπο.
Λοιπόν.
Φιλάκια. Φιλιά, αντίο.
Έλα αγάπη μου, κοιμήσου.
Janis, πάω στο νοσοκομείο.
Έχω ρούχα στο πλυντήριο. Όταν τελειώσει, άπλωσε τα σε παρακαλώ για να τα σιδερώσω αύριο.
Εντάξει, εντάξει. Πώς τα πάει;
Εεε... δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά.
Ναι αγάπη μου, ναι...
Πρέπει να κοιμηθείς...
ΑΠΟΣΤΟΛΗ
- Πώς πάει το site; - Θα έλεγα πολύ καλά.
- Πόσες επισκέψεις είχε σήμερα; - Πάνω από 3, 000.
Τέλεια.
Με συγχωρείς.
- Γεια σου Janis. - Είσαι απασχολημένη; Έχεις ένα λεπτό;
Όχι αλλά πες μου.
Θέλω να ξεκινήσω πάλι δουλειά.
Δεν αντέχω την Ιρλανδή άλλο. Θέλω να προσλάβω μια κανονική νταντά.
Αν χρειάζεσαι λεφτά, μπορώ να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ Elena, αλλά έχω ανάγκη να δουλέψω.
Έχεις τίποτα άμεσα για μένα;
Άμεσα όχι.
Έχω σχεδόν κλείσει το τεύχος. Τι μου έχει μείνει;
Κάποιες απλές φωτογραφίες για αξεσουάρ μόνο.
Παπούτσια, κοσμήματα, ζώνες, αυτά μόνο.
Μου αρέσει μια χαρά να φωτογραφίζω παπούτσια και ζώνες.
Έλα τώρα, είναι πολύ κατώτερο σου.
Χρειάζομαι όμως τη δουλειά.
Αν αρκεί για να μην χρειαστεί να φύγω από τη Μαδρίτη υπολόγιζε με για οτιδήποτε.
- Δεν σνομπάρω απολύτως τίποτα. - Εντάξει, σύμφωνοι.
Θα περάσω από σένα μετά να το κλείσουμε, να δω και την μικρή.
Σκεφτόμουν πώς θα μπορούσατε να έρθετε να μείνετε μαζί μου για λίγο στο σαλέ.
Το ξέρεις ότι υπάρχει χώρος, έχει και κήπο...
- Θα κάναμε παρέα... - Ευχαριστώ αγάπη μου, αλλά είναι πολύ περίπλοκο.
Έτσι κι αλλιώς είναι πολύ μακριά. Είναι πιο βολικά εδώ στην πόλη.
Εντάξει. Τα λέμε αργότερα τότε.
- Αγάπη μου... - Χρειάζεστε κάτι;
Όχι ευχαριστώ.
Δεν την αντέχω, στ' ορκίζομαι.
Κοίτα πώς της αρέσει!
Έλα να βγούμε από το νερό. Έλα να βγούμε για να μην κρυώσεις.
Τι πραγματάκι είσαι;...
Τι πραγματάκι...
Κάθε μέρα φαίνεται και πιο εξωτική.
Μοιάζει με τον πατέρα σου. Ίδια είναι!
- Μα δε ξέρω πώς έμοιαζε ο πατέρας μου. - Ήταν Κολομβιανός, σωστά; - Βενεζουελάνος.
Πούλαγε ναρκωτικά, έτσι έλεγε η γιαγιά μου, αλλά ποιος ξέρει;
- Νόμιζα πως είσαι σίγουρη. - Δεν είμαι όμως.
Μπορεί να μοιάζει σε κάποιον άλλον εκτός από τον ανθρωπολόγο;
- Γιατί μου φαίνεται ότι ούτε σε αυτόν μοιάζει. - Όχι!
- Δεν πήγα με κανέναν εκτός από τον Arturo. - Τότε μοιάζει στον πατέρα σου. Έκλεισε το ζήτημα.
Cecilia, είναι αλήθεια ότι μοιάζεις στον παππού σου το Βενεζουελάνο;
Λοιπόν, φεύγω. Θα σε δω αύριο στο γραφείο για τις φωτογραφίες.
- Και μην ανησυχείς, κάτι θα προκύψει. - Ευχαριστώ. Εντάξει.
- Σκέψου το για το σαλέ. - Σου είπα όχι.
Είσαι τόσο πεισματάρα.
Τα λέμε αύριο.
Εσύ κοριτσάκι μου,
Άγγελε μου,
Κάνε μια πόζα για τη μαμά.
Έτσι, έτσι... Είσαι λίγο τσαντισμένη,
Αα, τι ατακτούλα.
Ήρθε ένα πακέτο.
- Ευχαριστώ. - Κοίτα την, πιο όμορφη κι από γουρουνάκι.
Εε, τι λες!
Έτσι μου έλεγαν όταν ήμουν μικρή, και κοίτα πόσο όμορφη έγινα!
Labgenetics.
ΠΡΩΤΟΚΟΛΟ ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ
Βάλτε γάντια... όχι κάπνισμα...
βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν υπολείμματα τροφών στο στόμα...
Οπότε θα περιμένουμε μέχρι αύριο.
Μωρό μου...
Τι;
Για να δούμε μικρούλα μου,
Από αυτή τη πλευρά,
από αυτή τη πλευρά αγάπη μου.
Αυτό ήταν αγάπη μου.
Έτσι θα ηρεμήσουμε κι οι δυο μας.
"Οι πραγματικές ηρωίδες ήταν οι χήρες των θυμάτων από αντίποινα του φρανκικού καθεστώτος"
LABEGENETICS Υπόψιν Maria Janis
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
Τα ελεχθέντα δείγματα βεβαιώνουν με πιθανότητα 100%...
...το ότι η Maria Martinez Moreno ΔΕΝ είναι η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno.
Δικηγορικό γραφείο Mendez.
Χαίρετε. Μπορώ να μιλήσω με τον δικηγόρο Mauricio Mendez παρακαλώ;
Είναι στο δικαστήριο αυτή τη στιγμή, θέλετε να αφήσετε κάποιο μήνυμα;
Όχι, θα καλέσω ξανά αργότερα, ευχαριστώ.
Ναι; Μπορώ να μιλήσω στην Ana; Η Janis είμαι.
Η Ana δεν μπορεί αυτή τη στιγμή δεσποινίδα Janis,
κάνει μπάνιο το μωρό. Θα της πω να σας πάρει αργότερα.
Δεν χρειάζεται, ήθελα απλώς να δω πώς τα πάει η μικρή.
Μας παιδεύει λίγο τα βράδια, αλλά είναι υπέροχη.
Και η Ana είναι καταπληκτική μαμά.
Φυσικά.
Εντάξει, ευχαριστώ πολύ. Αντίο.
...ΔΕΝ</β> είναι η βιολογική μητέρα...
Ναι; Γεια σου Janis. Με πήρες;
Εγώ... όχι... Μάλλον πατήθηκε κατά λάθος όταν έβαζα το κινητό στη τσάντα μου.
A, εντάξει, συμβαίνουν αυτά. Όλα καλά;
Πολλά μπερδέματα,
Θέλω να διώξω την νταντά...
καθημερινά προβλήματα, τίποτα σοβαρό.
Σε ακούω εκνευρισμένη.
Με έπιασες πάνω σ' ενα μπλέξιμο. Δε μπορώ να σου μιλήσω τώρα, λυπάμαι.
Αντίο Arturo. Ευχαριστώ που κάλεσες.
Αντίο.
Θα κοιμηθώ απόψε με το μωρό.
- Να σε βοηθήσω; - Όχι ευχαριστώ, τα καταφέρνω.
Έλα στη μαμά...
έλα εδώ αγάπη μου...
- Μου αρέσει το χρώμα. - Όπως πάντα ευχαρίστηση μας. - Ευχαριστώ πολύ.
- Γεια σας - Γεια. - Θέλω να αλλάξω το νούμερο μου.
- Τι τηλέφωνο έχετε; - Να το.
- Αλλά θέλω να κρατήσω ότι έχει το παλιό. - Κανένα πρόβλημα.
- Σίγουρα; - Ναι.
Πάλι με τα ακουστικά;
Σου είπα χίλιες φορές ότι πρέπει να κάθεσαι στο πλάι της. Μπορεί να πνιγεί από την αναρρόφηση.
Έλα αγάπη μου,
έλα.
Δεν με καταλαβαίνεις όταν σου μιλάω;
Καταλαβαίνεις τι σου λέω;
Είσαι εδώ τόσο καιρό και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Δε θέλω πια να μείνεις εδώ.
- Μα έκανα ήδη εγγραφή. - Δε με νοιάζει, βρες να μείνεις αλλού,
Δε αφήνω την κόρη μου μαζί σου ούτε μια βραδιά ακόμη!
Αρκετά.
Καλό κορίτσι,
καλό...
Γεια, πώς είσαι; Πέρνα.
- Να με, μαζί με τη Cecilia. - Γεια σου Cecilia.
Άσε το σακίδιο εδώ.
Για να δούμε μικρούλα μου. Αγάπη μου...
Είναι λίγο τσαντισμένη γιατί μόλις ξύπνησε.
Θα είναι μια χαρά, έλα... Τι όμορφη που είσαι!
Έχω λίγο αγωνία, είναι η πρώτη φορά που την αφήνω.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς, θα την προσέχω όλη την ώρα.
Εδώ θα γίνει το δεύτερο της σπίτι.
Εδώ... έτσι.
A, ναι...
- Θα την αφήσεις έτσι απλώς στο πάτωμα; - Ναι.
Δεν πρέπει ποτέ να την πιέζεις θα βρει μόνη της πώς βολεύεται.
Έφερα όλα όσα ζήτησες. Μωρομάντηλα, μια αλλαξιά, τα μπιμπερό...
- Πολύ ωραία. - Η κρέμα... αυτά.
Τέλεια.
- Ο, τι κι αν χρειαστείς, τηλεφώνησε μου - Πολύ καλά.
Ομορφούλα!
Αγάπη μου.
Θα έρθω να σε πάρω αργότερα ποντικάκι. Σ' αγαπάω.
Σ' αγαπάω.
- Ωραία, ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Τα λέμε μετά.
Με συγχωρείς.
Είναι το παιδί μου, είναι μικρούλα.
Ωραία.
- Γεια. Τι θα θέλατε; - Γεια.
Έναν καφέ λάτε και ένα μάφιν βατόμουρο.
Ana;! Η Ana δεν είσαι;
- Ναι Janis, εγώ είμαι. - Μα τι κάνεις εδώ;
Ε, εδώ δουλεύω.
Έχεις αλλάξει τόσο πολύ, δεν σε αναγνώρισα! Σου πάει πολύ!
Ευχαριστώ πολύ.
Σου φέρνω τον καφέ, εντάξει;
- Να κάτσω μαζί σου λίγο; - Φυσικά.
Πόσο καιρό είσαι εδώ; Δε σ' έχω ξαναδεί.
Σχεδόν μια βδομάδα.
Είμαστε γείτονες. Τι σύμπτωση!
Η αλήθεια είναι ότι μπήκα στο μπαρ γιατί ήθελα να έρθω να σε δω.
Αλλά ντρεπόμουν να σε πάρω και κάθισα εδώ να πιω κάτι.
Και ο υπεύθυνος μου προσέφερε δουλεία. Πιο σωστά μάλλον, του ζήτησα δουλειά.
Μένω σε ένα δωμάτιο στο σπίτι του.
- Και η μητέρα σου; - Είναι στη Βαρκελώνη τώρα, με το θίασο.
Δε σταματάει ποτέ. Επιτέλους τα κατάφερε.
- Σε άφησε μόνη σου; - Ναι, μιλάμε όμως αραιά και που.
Δεν της το είπα ακόμη όμως ότι έφυγα απ' το σπίτι, και απαγόρευσα στη Clarissa να της το πει.
- Όταν γυρίσει, θα πάρει μια ωραία έκπληξη. - Οπότε δραπέτευσες.
Είμαι ενήλικη πια Janis, ήμουν βάρος γι' αυτήν.
- Και ο πατέρας σου; - Ούτε που κατάλαβε κάτι.
- Τι ωραία οικογενειακή εικόνα! - Το έχω πια συνηθίσει.
Δεν έχω καθόλου χρήματα, αλλά είναι η πρώτη φορά... που είμαι εγώ κυρία του εαυτού μου.
- Θα τα καταφέρω. - Είμαι σίγουρη.
Δεν μπορώ να κάτσω Ana, αυτό το ταξί είναι για μένα.
- Περίμενε. - Άστο, το κανονίζω εγώ.
- Ναι; - Ναι. - Ευχαριστώ πολύ.
Ε, τι ώρα τελειώνεις;
Εννιά η ώρα σήμερα.
Δεν έρχεσαι από μένα μετά; Τη διεύθυνση την έχεις.
Ωραία.
- Χάρηκα που σε είδα. - Κι εγώ.
- Γεια. - Ευχαριστώ για τον καφέ και το...
Καλημέρα.
Που πάμε;
- Quintilian 17, παρακαλώ. - Αμέσως.
- Γεια. - Γεια.
Ευχαριστώ για την πρόσκληση.
- Τι όμορφο σπίτι! - Σ' ευχαριστώ.
Το πρωί στη βιασύνη μου, δε σε ρώτησα για την κόρη σου.
Πώς τα βγάζεις πέρα τώρα που δουλεύεις;
Την αφήνεις στο βρεφονηπιακό σταθμό ε; Είναι πολλές ώρες, σωστά;
Τι έγινε Ana; Είσαι καλά;
Η Anita πέθανε.
Μα τι λες;
Μα δε φαινόταν άρρωστη. Τι συνέβη;
Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου.
Μα από τι;
Θάνατος της κούνιας, έτσι το ονομάζουν.
Πέθανε στον ύπνο της.
Τι συμπτώματα είχε;
Κανένα.
Η μικρή ήταν τέλεια.
Ο εγκέφαλος της ξέχασε πώς να αναπνέει.
Εγκεφαλική ανωριμότητα την είπε ο γιατρός.
Ανωριμότητα;
Κατά τον πρώτο χρόνο, ο εγκέφαλος δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένος,
και μπορεί να ξεχάσει να δώσει την εντολή για αναπνοή.
Και δεν μπορούσε να γίνει τίποτα για να το προλάβεις;
Όχι, είναι πολύ σπάνια περίπτωση.
Συμβαίνει μια στο εκατομμύριο.
Η μικρή ήταν καλά, την είχες δει.
Με συγχωρείς.
Είναι πανέμορφη.
Θες να τη δεις;
Ναι, σε παρακαλώ.
Κοιμήθηκες καλά αγάπη μου; Κοίτα, ήρθε να μας δει η Ana.
- Μπορώ να την πάρω αγκαλιά; - Φυσικά.
Θα έρθεις σε μένα;
Ομορφούλα.
Πόσο μεγάλη!
Τι όμορφη!
- Επιστρέφω αμέσως. - Τι ωραία.
Ναι;
Γεια, είμαι ο υπεύθυνος απ' το μπαρ, ήρθα να πάρω την Ana.
Α, εντάξει, την φωνάζω αμέσως.
Ana!
Ο υπεύθυνος, θέλει να κατέβεις.
- Α ναι, σωστά, πρέπει να φύγω. - Κατεβαίνει, έγινε.
- Η μικρή είναι υπέροχη Janis. - Ευχαριστώ.
Μπορείς να μου στείλεις μια φωτογραφία της μικρής σου, της Anita;
Φυσικά, έχεις αλλάξει όμως νούμερο. Σε πήρα ένα σκασμό φορές αλλά...
Ναι, Θα στο δώσω τώρα.
Παίρνω το σακίδιο μου.
- Να το. - Θα στη στείλω αμέσως.
Λυπάμαι πολύ Ana, πραγματικά.
Να είσαι καλά.
Λοιπόν...
- Αντίο όμορφη. - Αντίο.
Αντίο Ana.
Έλα εδώ αγάπη μου.
Θα τα πούμε στις εννιά σπίτι μου λοιπόν...
Σύμφωνοι Ana, μέχρι τότε...
Γεια.
- Όλα καλά; - Ναι.
- Φαίνεσαι ανήσυχη. - Έχουμε μείνει πίσω.
Πάω να δω αν η Dana είναι έτοιμη.
Είχα σχέδια απόψε, αλλά τ' ακυρώνω για να φάμε μαζί.
Όχι, δε μπορώ απόψε.
Πάω να την πιέσω να ετοιμαστεί.
- Ουάου! - Πώς είμαι; - Θα είναι παιχνιδάκι να σε βγάλω ωραία!
- Έχω λίγο άγχος. - Εύκολο είναι, θα δεις.
Είναι το πρώτο μου εξώφυλλο για γυναικείο περιοδικό.
Και πολύ άργησε κούκλα!
- Να ξεκινήσουμε με σένα ξαπλωμένη στο πάτωμα; - Εντάξει.
- Αν με κάτι δεν αισθάνεσαι άνετα μου το λες. - Σύμφωνοι.
- Έτσι; - Ναι, θα ξεκινήσουμε έτσι.
Μου αρέσει πως εφαρμόζει η μπλούζα.
Κινήσου ελεύθερα, όπως σου βγαίνει.
Νιώσε άνετα.
Τέλεια.
Κάτσε εκεί, σταθερά.
Τέλεια. Πολύ καλά.
Πολύ καλά.
Η Ana είμαι!
- Γεια. - Γεια.
Πώς είσαι;
Φτιάχνω μια τορτίγια με πατάτες. Θα με βοηθήσεις;
Φυσικά.
- Το μωρό; - Μόλις την έβαλα για ύπνο.
- Θα στην δείξω μετά. - Οκ - Έχεις καθαρίσει ποτέ πατάτες;
Όχι, πορτοκάλια, μήλα...
Δεν είναι το ίδιο. Πάρε αυτήν και δες πώς το κάνω.
Βλέπεις;
Έτσι.
- Είναι εύκολο. - Πανεύκολο.
Και τώρα τις πλένουμε. Έλα, κάντο εσύ.
Κούνα τις καλά. Να φύγει το χώμα.
Το σημαντικότερο πράγμα είναι το κόψιμο.
Πάρε το κόκκινο μαχαίρι.
Είναι σημαντικό το πάχος των ροδελών.
- Το πάχος; - Κοίτα.
- Λεπτές. - Έτσι. Πρόσεχε μην κοπείς.
Πόσα σε πληρώνουν στο μπαρ;
500 ευρώ συν τα φιλοδωρήματα.
Σκεφτόμουν ότι αργά ή γρήγορα, η Dolores θα πρέπει
να φύγει γιατί ο άντρας της είναι πολύ άρρωστος.
Για να συνεχίσω να δουλεύω πρέπει να βρω κάποιον άλλο.
Βέβαια.
Μπορώ να σου δίνω 800 ευρώ, χωρίς φιλοδωρήματα βέβαια,
αλλά με σπίτι και διατροφή.
Μου προτείνεις να δουλέψω εδώ;
- Ναι. - Και ποια θα είναι τα καθήκοντα μου;
Θα προσέχεις το σπίτι και την Cecilia, θα την πηγαίνεις και θα την φέρνεις από το σταθμό.
Και θα την προσέχεις τις νύχτες, γιατί είμαι πολύ κουρασμένη.
- Βέβαια θα σε βοηθάω όταν μπορώ. - Φυσικά ναι Janis. Σύμφωνοι.
Φυσικά.
Σκέψου το καλά, δεν είναι και φοβερή ευκαιρία.
Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι είναι καλύτερη για μένα παρά για εσένα.
Δεν χρειάζεται να το σκεφτώ καθόλου, αλήθεια.
Η ιδέα με ενθουσιάζει.
Κοίτα πόσο όμορφη!
Δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω όλα όσα θες Janis.
Θα σε μάθω πώς να κουμαντάρεις ένα σπίτι και να μαγειρεύεις,
προς το παρόν όμως, το μόνο που έχει σημασία είναι να φροντίζεις την μικρή.
Εντάξει.
Δοκίμασε το κι αν δε σου αρέσει τελικά, πας πίσω στο μπαρ και κανένα πρόβλημα.
Αλλά πρέπει να δεσμευτείς ότι θα κάτσεις για τουλάχιστον μια βδομάδα.
Είναι χαρά μου, πραγματικά.
Κοίτα, τι πλασματάκι όμορφο.
Σε συμπαθεί.
Είναι τόσο όμορφη... και καλή.
- Ωραία. - Μπράβο.
Μπράβο αγάπη μου.
Είχες καθόλου νέα από την μητέρα σου;
Της είπα ότι έφυγα. Έμεινε έκπληκτη.
Το φαντάζομαι.
Τρελάθηκε.
Ήταν πολύ θυμωμένη μαζί μου.
- Δεν μου κάνει εντύπωση, μητέρα σου είναι. - Ναι, μόνο που... έφυγε για περιοδεία ενώ εγώ είχα πέσει σε βαριά κατάθλιψη.
Ήμουν χάλια Janis, τώρα πια όμως θέλω να ζήσω.
Το μόνο πράγμα που έμαθα από την μητέρα μου.
Ζήσε τη ζωή σου και να 'σαι ελεύθερη...
Όπως έκανες πάντα και συ.
Είπα και στον πατέρα μου πώς θα μείνω στην Μαδρίτη και θα δουλέψω.
Και τι είπε;
Θύμωσε πολύ αλλά δε με νοιάζει καθόλου.
Ίσως αλλάξω το νούμερο μου ώστε να μη χρειαστεί να τον ξανακούσω.
- Βγάζεις την κάμερα απ' την πρίζα; - Ναι αμέ.
Περίμενε, θα σε βοηθήσω.
- Βάλε τα πράγματα σου στην ντουλάπα. - Εντάξει.
Έχω κι εγώ κούνια.
Και καροτσάκι.
Έχω σχεδόν τα πάντα, αν χρειάζεσαι κάτι μπορώ να τα πάρω από το σπίτι της μάνας μου.
Τα κλειδιά τα έχω.
Ευχαριστώ
- Λίκνο έχεις; - Όχι.
Στα μωρά αρέσει το λίκνο. Της Anita της άρεσε πολύ.
Θα έχει ακόμα τη μυρωδιά της.
Ωχ ναι, δεν το σκέφτηκα.
Janis...
- Είσαι καλά; - Καλά είμαι.
- Μου έλειψε. - Θες να την πάρεις μαζί σου;
Όχι.
Πρέπει να το συνηθίσω και να κοιμηθώ.
- Χρειάζομαι πιο πολύ ύπνο - Σίγουρα είσαι καλά;
Είσαι μούσκεμα.
Έλα, μείνε μαζί μας για λίγο.
Έλα.
- Έφαγες πρωινό; - Όχι.
- Βούρτσισες τα δόντια σου; Έφαγες τσίχλα; - Όχι, γιατί;
Θα σου πάρω ένα δείγμα σάλιου, εντάξει; Άνοιξε το στόμα σου.
Περισσότερο.
Θα κάνουμε μια ανάλυση.
- Α έτσι το κάνουν; - Ναι θα σου κάνω μια πλήρη ανάλυση.
Και στη μικρή επίσης.
Κι εσύ μικρή μου.
Κι εσύ!
Τι καλή που είσαι!
Θα πας με την Dolores σήμερα.
Θα σου δείξει τα μαγαζιά και τι πράγματα παίρνουμε συνήθως.
Εντάξει, θα κρατήσω σημειώσεις.
Περίμενε, επιστρέφω αμέσως.
Έρχομαι αμέσως.
- Φεύγουμε Janis. - Εντάξει.
Θα αφήσω τη μικρή στο σταθμό και μετά πάμε για ψώνια, εντάξει;
Εντάξει. Ένα φιλάκι αγάπη μου.
- Γεια σας - Μπράβο.
- Καλά να περάσετε. - Γεια σου, μαμάκα.
- Αντίο! - Τα λέμε αργότερα.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
Τα ελεχθέντα δείγματα βεβαιώνουν με πιθανότητα 99, 99999%... το ότι η
Ana Manso Ferreras ΕΙΝΑΙ η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno.
- Teresa;! - Γεια σου Janis.
- Ενοχλώ; - Ε, δούλευα.
- Με συγχωρείς, είναι εδώ η Ana; - Όχι.
- Μου είπαν κάτω στο μπαρ ότι θα τη βρω εδώ. - Ναι θα γυρίσει σε λίγο. Πέρνα μέσα Teresa.
Σήμερα είχα ρεπό οπότε πήρα την υπερταχεία, αύριο όμως έχω παράσταση στη Βαρκελώνη.
Θες να πιεις κάτι όσο περιμένεις; Έναν καφέ;
Κονιάκ;
Νομίζω ότι η Dolores κάπου έχει.
- Πίνει μερικές φορές, ο άντρας της είναι πολύ άρρωστος. - Κακομοίρα. - Ναι.
Καπνίζεις;
Αμέ. Πάμε όμως στο αίθριο.
Ναι, βέβαια.
Θα βάλω μια ζακέτα, έχει κρύο.
Δεν ξέρω τι σου είπε Ana για εμένα.
Όχι πολλά.
Παντρεύτηκα για να φύγω μακριά από τους γονείς μου και ένα χρόνο μετά γεννήθηκε η Ana.
Αλλά δεν ήταν στη φύση μου να είμαι μάνα, ούτε σύζυγος.
Ήθελα να παίξω στο θέατρο. Το είχα δοκιμάσει στο πανεπιστήμιο.
Κατάφερα και ακυρώθηκε ο γάμος με τον πατέρα της Ana πηγαίνοντας στο θρησκευτικό συμβούλιο.
Δεν έχεις ιδέα τι πέρασα εκεί... Απίστευτος εξευτελισμός.
Πρακτικά, πρέπει να παραδεχτείς ότι είσαι πόρνη για να δεχτούν να ακυρωθεί ο γάμος.
Δέχτηκα κάθε ταπείνωση, μόνο και μόνο για να είμαι ελεύθερη και να αφιερωθώ στην υποκριτική.
Για καλή μου τύχη, δεν είχα πρόβλημα με τα χρήματα.
Ο πατέρας της κέρδισε την κηδεμονία της Ana,
και αμέσως μετά ξαναπαντρεύτηκε και έκανε καινούρια οικογένεια στη Γρανάδα.
Εκεί ζει ακόμα.
Μπορούσες να δεις την Ana όμως, σωστά;
Ο πατέρας της με εκδικήθηκε χρησιμοποιώντας την μικρή.
Με άφηνε να τη δω μετά βίας, έκανε οτιδήποτε προκειμένου να υποφέρω.
Έπαιρνα μικρούς ρόλους στο θέατρο και στην τηλεόραση, και υπέφερα επειδή δεν την έβλεπα αρκετά.
Στο τέλος κατάλαβα πως δεν άξιζε η θυσία που έκανα μένοντας μακριά της.
Ήμουν ήδη τριάντα όταν ξεκίνησα. Είναι αργά για ξεκίνημα ως ηθοποιός.
Και τ' ότι φαίνομαι σνομπ δε βοηθά σ' αυτό το επάγγελμα.
Δεν είναι δουλειά για τους σνομπ, οι ηθοποιοί είναι όλοι αριστεροί.
- Κι εσύ που τοποθετείσαι; - Είμαι απολίτικη.
Η δουλειά μου είναι να αρέσω στους πάντες.
Τελικά πώς πήρες πίσω την Ana;
Μου την έστειλε πίσω ο πατέρας της όταν έμεινε έγκυος.
Δεν μπορούσες να το εκμεταλλευτείς αυτό για να πάρεις πίσω την κηδεμονία της;
Ναι...
αλλά τα έκανα θάλασσα.
Και ήταν πια αργά.
Η Ana γύρισε τραυματισμένη.
Ήμασταν δυο ξένες.
Έκανα ο, τι μπορούσα,
Αλλά μερικούς μήνες μετά ήρθε ο ρόλος στο έργο του Λόρκα.
Και αμέσως μετά ένας κόντρ ρόλος,
της ναρκομανούς μητέρας στο "Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα"
Δεν μπορούσα να τους απορρίψω Janis.
Είμαι 47 χρονών, και αυτή ήταν η ευκαιρία μου να αποδείξω ότι δεν ήμουν παρείσακτη,
ότι είμαι πραγματική ηθοποιός και έχω ταλέντο.
Ήμουν η χειρότερη μάνα στον κόσμο, το ξέρω.
Δεν είμαι σαν κι εσένα, δεν έχω μητρικό ένστικτο.
Φαίνομαι απαίσια.
Και λυπάμαι για την Ana.
Ήταν πολύ άτυχη και με τους δυο μας, και με τον πατέρα της και μ' εμένα.
Σε κανέναν δεν άξιζε αυτό που της συνέβη.
Όταν πέθανε η μικρή,
παίζαμε εδώ στην Μαδρίτη.
Μετά από ένα μήνα όμως έπρεπε να φύγω, κουβαλώντας αυτόν τον πόνο.
Για να είμαι ειλικρινής, έφυγα και γιατί η Ana δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται αν μείνω ή αν φύγω.
Πιστεύεις ότι αυτή η κατάσταση έπαιξε ρόλο στον θάνατο του μωρού;
Όχι!
Δεν σου τα είπε η Ana; Ο θάνατος της κούνιας, όπως το 'πε ο γιατρός.
Μια ώρα πριν, το παιδί δεν είχε τίποτε.
Μπορεί η οικογένεια μας να μην είναι οικογένεια-πρότυπο,
αλλά στην μπέμπα δεν έλειπε τίποτα.
Η Ana δεν την άφηνε από τα μάτια της, μέρα νύχτα.
Η Ana με εξέπληξε πολύ.
Απ' όταν γέννησε έγινε ξαφνικά ώριμη γυναίκα,
υπεύθυνη.
Στη μικρή δεν έλειψε τίποτα.
Γι' αυτό και μερικές φορές μου επέτρεπα...
Καλημέρα! Γυρίσαμε!
- Τι κάνεις εδώ μαμά; - Ήρθα να σε βρω.
Θέλετε να πάτε μέσα να τα πείτε με την ησυχία σας;
Όχι, όχι, πάμε καλύτερα έξω.
Ναι.
Γεια σου Janis. Ευχαριστώ για όλα.
Παρακαλώ.
Δεν κρυώνεις έτσι;
Όχι, μ' αρέσει αυτή η ζακέτα.
Αν ήθελες να αλλάξεις τα μαλλιά σου, δεν χρειαζόταν να φύγεις από το σπίτι.
- Ζεις εδώ; - Ναι με τη Janis.
- Και τι κάνεις εδώ; - Φροντίζω το σπίτι και τη μικρή.
Κάνεις την υπηρέτρια; Δε μπορώ να το πιστέψω!
Γι' αυτό σε στείλαμε να σπουδάσεις;
Μαμά έχω ανάγκη τη δουλειά.
Ο πατέρας σου μπορεί να σου βρει μια κανονική δουλειά στη Γρανάδα.
Μη μου ξαναναφέρεις ούτε αυτόν ούτε τη Γρανάδα.
- Ει, Ana, πώς τα πας; - Γεια.
- Τι θα πάρετε; - Τσάι για μένα παρακαλώ.
- Παγωτό φράουλα. - Έγινε.
Ευχαριστώ.
Αφού πέθανε η Anita, σας άκουσα να τσακώνεστε στο τηλέφωνο.
Κανείς σας δεν ήθελε να με αναλάβει.
Ήμουν πολύ άρρωστη για να πάρω οποιαδήποτε απόφαση,
αλλά την πρώτη στιγμή που αισθάνθηκα καλύτερα
έφυγα απ' το σπίτι και δε σκοπεύω να γυρίσω.
Πόσο μάλλον στο σπίτι σου!
Είμαι ενήλικη πια μαμά, οπότε πήγαινε να ζήσεις τη ζωή σου και το ίδιο θα κάνω κι εγώ.
Και τώρα θα βάλουμε το ψάρι πάνω από τις πατάτες.
Αν δούμε ότι έχει στεγνώσει πολύ, προσθέτουμε λίγο κρασί.
Εντάξει.
Η μητέρα μου.
Μας συγχωρείς.
Απάντησε της.
Δε ξέρω, δε θέλω πια να είμαι σκληρή απέναντι της.
Ε, γράψε της αυτό ακριβώς.
"Μαμά, δε θέλω πια να είμαι σκληρή μαζί σου."
Θα δεις... θα χαρεί πολύ.
Ποια είναι αυτή η χίπισσα;
Η μητέρα μου.
- Και το μωρό είσαι εσύ; - Ναι, εγώ.
Ήμουν λίγων εβδομάδων, ήμασταν στην Ίμπιζα.
Το ξέρεις ότι με έβγαλε Janis από την Janis Joplin?
Και ποια είναι η Janis Joplin?
- Αυτή που ακούμε. - Ουάου!
Και σαν την Janis Joplin, η μητέρα μου πέθανε στα 27 από υπερβολική δόση.
Ήταν καλοκαίρι και η ζωή δεν ήταν εύκολη.
Ήμουν πέντε χρονών, μα ζούσα ήδη στο χωριό με τη γιαγιά μου.
- Η γιαγιά σου είναι αυτή; - Όχι, η προγιαγιά μου.
Αυτή είναι η γιαγιά μου η Cecilia. Αυτή με μεγάλωσε και με μόρφωσε.
Πρέπει να έρθεις μια μέρα στο χωριό να δεις το σπίτι μας.
Όποτε θες.
Στη γιαγιά σου την Cecilia.
Στη μητέρα σου.
Στην κόρη σου.
Και σε σένα.
Εδώ είναι.
Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ, ΑΝΑ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΟΥ, TERESA ΘΑ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ
Είπες στον πατέρα της μικρής ότι πέθανε;
Δε ξέρω ποιος είναι.
Και δεν έχεις περιέργεια να μάθεις ποιος είναι;
Ήταν τρεις... συμμαθητές μου.
Ήμασταν χάλια από ποτό και χάπια στο σπίτι του ενός, αυτού που μου άρεσε.
Οι γονείς του έλειπαν για το Σαββατοκύριακο.
Ήμουν πολύ μαστουρωμένη.
Πήγα με τον τύπο που μου άρεσε και οι άλλοι μας τράβαγαν βίντεο με το κινητό,
και με απείλησαν να το ανεβάσουν στο internet αν δεν πήγαινα και μαζί τους.
Οπότε το έκανα.
Μα αυτό είναι βιασμός!
Δυο μέρες μετά μου είπαν το ίδιο πράγμα.
Ότι αν δεν πηδιόμουν μαζί τους, θα ανέβαζαν το βίντεο.
- Πήγα λοιπόν στον πατέρα μου και του τα είπα όλα. - Και αυτός τους κατήγγειλε;
Όχι, ήθελε να αποφύγει το σκάνδαλο, εν μέρει για να με προστατέψει.
Εσένα;
Ναι, για να μην υποστώ την πίεση από τα μέσα και τα λοιπά.
Ένα μήνα μετά έμαθα πως έμεινα έγκυος και με έστειλε εδώ στην μητέρα μου.
Έπρεπε να τους καταγγείλεις.
Αυτοί οι τύποι θα μπορούσαν να το ξανακάνουν αν δεν τους σταματήσει κανείς.
Δεν είχα τη δύναμη.
Έτρεμα στην ιδέα της αστυνομίας, του τύπου...
Δεν μπορούσα να ξαναζήσω χίλιες φορές ότι συνέβη.
Κοίτα.
Αυτοί είναι;
Ναι.
Ώρα για ύπνο, ύπνο.
Δως' της ένα φιλάκι.
Έλα αγγελάκι μου, νανάκια.
- Η Έλενα; - Δεν νομίζω. Θα με έπαιρνε.
- Πάω να δω. - Εντάξει, το φροντίζω εγώ. - Κοιμήσου, κοιμήσου!
Μικρούλα, τέρμα το παιχνίδι.
- Ποιος είναι; - Εγώ ο Arturo, Janis.
Γεια.
Προσπάθησα να σε πάρω πολλές φορές αλλά το νούμερο σου δε λειτουργεί.
Ναι το άλλαξα.
Σου έχω πολύ καλά νέα, αλλά θα ήθελα να σε βλέπω όταν στα λέω.
Περίμενε με στην ταβέρνα. Έρχομαι αμέσως.
Σύμφωνοι.
Ποιος ήταν;
Ένας παλιός μου φίλος, θέλει να με δει.
Είχα αλλάξει το νούμερο μου και δε μπορούσε να με βρει, όποτε ήρθε κατευθείαν εδώ.
Γιατί δεν τον κάλεσες πάνω;
Θέλω να πάρω λίγο αέρα.
Και το δείπνο;
- Θα γυρίσεις να φάμε; - Δε νομίζω.
Τι θα θέλατε να πιείτε δεσποινίς;
Ένα παγωμένο λευκό κρασί. Ευχαριστώ.
- Για να γιορτάσω τα νέα, μου είπες ότι είναι καλά. - Ναι.
Ο οργανισμός αποφάσισε να σκάψει στον τάφο αυτό το καλοκαίρι, τον Ιούλιο.
Θα ανοίξετε τον τάφο; Μα σε τρεις μήνες;
Θα ενημερωθείς και επίσημα από τον επικεφαλής, αρκεί να μου δώσεις το τηλέφωνο σου.
Στο δίνω τώρα.
- Έχεις στυλό; - Ναι, ναι.
Τον Ιούλιο;
Θα επιβλέψω την εκσκαφή και ο οργανισμός θα μας παράσχει τα εργαλεία.
- Δε ξέρω πώς μπορώ να σε ευχαριστήσω Arturo. - Δεν υπάρχει λόγος Janis.
Γι' αυτό πήρα την πρωτοβουλία να έρθω από το σπίτι σου.
Ορίστε, το καινούριο μου τηλέφωνο.
- Δεν ήθελες να μπορώ να σε βρω; - Όχι εσύ, προς Θεού!
Είναι μεγάλη ιστορία. Θα στα πω κάποια στιγμή.
Φαίνεσαι τέλεια, πάνε όλα καλά;
Ναι, πολύ δουλειά, αλλά όλα καλά.
- Και η μικρή; - Η μικρή είναι υπέροχη.
- Εσύ, η οικογένεια σου; - Καλά
Η γυναίκα μου είναι σε πλήρη ύφεση σύμφωνα με τους γιατρούς.
Χαίρομαι πολύ.
...και χωρίζουμε.
- Της είπα για εμάς. - Μα τώρα; Γιατί;
Δε μου άρεσε η ιδέα να της το κρύβω. Δε νιώθω καλά λέγοντας της ψέμματα.
Μη ξυπνάς.
Μυρίζεις αλκοόλ.
Ήπια λίγο κρασί.
Έλα, ξανακοιμήσου.
Δεν είμαι ξύπνια.
Ονειρεύομαι.
Τι νόστιμο,
αυτό το κρασί.
Κοιμήσου, είναι αργά.
Είμαι κουρασμένη.
Ήσουν με το φίλο σου όλη αυτήν την ώρα;
Ναι.
Πηδηχτήκατε;
Όχι, πώς σου ήρθε αυτό;
Είχατε αρκετή ώρα.
Μιλούσαμε και πίναμε.
Είχα ξεχάσει πώς είναι να το κάνεις αυτό.
Ο φίλος σου από χθες;
Τον λένε Arturo και είναι ο πατέρας της κόρης μου.
- Μου είχες πει ότι δεν θα ξαναβλεπόσασταν. - Είχαμε να πούμε πολλά.
Ζηλεύεις;
Δε ξέρω. Και για ποιο πράγμα μιλούσατε τόση ώρα;
Θα σου μιλήσω γι' αυτό μιαν άλλη φορά, εντάξει;
Πρέπει να βγάλω το εξώφυλλο με την Elena και έχω ήδη αργήσει.
- Και η Έλενα; - Τι;
Νομίζω ότι της αρέσεις.
Ξέρουμε η μια την άλλη από παιδιά, αλλά είναι αλήθεια, νομίζω από πάντα της άρεσα.
Εν πάση περιπτώσει με σέβεται, δεν έχεις να ανησυχείς για τίποτα.
Πρέπει να φύγω ομορφιά μου.
Άκου, όταν θέλεις να βγεις, πες το μου. Δε θέλω να είσαι εδώ μέσα σα φυλακισμένη.
- Εντάξει; - Εγώ όμως θέλω να βγω μαζί σου.
Να με πας σε νέα μέρη... να μεθύσουμε μαζί.
Τότε θα πρέπει να μεθύσουμε εδώ, αλλιώς ποιος θα μείνει με τη μικρή;
Έλα τώρα, πρέπει να φύγω.
Janis θα με κάνεις να ξαναρχίσω να πίνω στις πλατείες
Δε θες να μου πεις τελικά τι λέγατε με το φίλο σου τις προάλλες;
- Με τον Arturo; - Ναι.
Ο Arturo είναι ιατροδικαστικός ανθρωπολόγος και δουλεύει με έναν επιστημονικό οργανισμό.
Θα κάνουν εκσκαφή στον μαζικό τάφο του χωριού μου, όπου είναι θαμμένος ο προπάππους μου.
Γι' αυτό μιλούσαμε τις προάλλες, το γιορτάζαμε.
Έχεις εμμονή με αυτόν το τάφο και αυτός το εκμεταλλεύεται.
Πώς;
Πρέπει να κοιτάμε προς το μέλλον αν δε θέλουμε να ξανανοίγουμε τις παλιές πληγές.
- Ποιος στο έμαθε αυτό, ο πατέρας σου; - Ναι.
Και συμφωνείς μ' αυτό;
Δε ξέρω, δε με απασχολούν αυτά τα θέματα.
Είναι ώρα τότε να ανοίξεις τα μάτια σου μπας και καταλάβεις σε ποια χώρα ζεις!
Δε μ' αρέσει να μου μιλάς έτσι.
Φαίνεται ότι κανείς απ' την οικογένεια σου δε σου εξήγησε ποτέ την αλήθεια για τη χώρα μας.
Υπάρχουν πάνω από εκατό χιλιάδες αγνοούμενοι,
θαμμένοι σε λάκκους στα δάση και γύρω απ' τα νεκροταφεία.
Στα εγγόνια και στα δισέγγονα τους είναι πολύ σημαντικό να βρούνε τα λείψανα τους.
Για να τους θάψουνε όπως τους πρέπει, γιατί έδωσαν όρκο στις μητέρες τους, στις γιαγιάδες τους
Και μέχρι αυτό να γίνει, ο πόλεμος δεν θα 'χει τελειώσει!
Είσαι πολύ νέα, είναι ώρα όμως να μάθεις σε ποια πλευρά
ανήκαν ο πατέρας σου και η οικογένεια του σε αυτόν τον πόλεμο.
Πρέπει να μάθεις, για να αποφασίσεις σε ποια μεριά θα σταθείς εσύ.
Θέλω μόνο να ανήκω όπου είσαι κι εσύ.
- Δεν είναι αυτό το θέμα τώρα. - Δε σε νοιάζει τ' ότι θέλω να είμαι μαζί σου;
Ξέχνα το.
Δεν θα έρθεις να φας;
Δεν πεινάω.
Κουράστηκες ήδη μαζί μου, έτσι δεν είναι;
Όχι.
Τότε τι σου συμβαίνει;
Πήγες με τον Arturo και ντρέπεσαι να μου το πεις;
Όχι.
Έχω δικά μου θέματα.
Όλους αυτούς τους μήνες...
υπάρχει κάτι που σου κράτησα κρυφό.
Ότι δεν μ' αγαπάς και θέλεις να φύγω;
Ότι αποφάσισες να γυρίσεις στον πατέρα της κόρης σου... και να ζήσετε ως οικογένεια;
Όχι...
Τότε τι;
Έλα.
Κοίταξε προσεκτικά αυτό που θα σου δείξω, είναι πολύ σημαντικό.
Τα ελεχθέντα δείγματα βεβαιώνουν με πιθανότητα 100%... το ότι η Maria
Martinez Moreno ΔΕΝ είναι η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno.
Καταλαβαίνεις τι γράφει;
Ότι αποκλείεται η Maria Janis Martinez Moreno
να είναι η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno;
Λέει πως δεν είμαι η μητέρα της Cecilia.
Δεν καταλαβαίνω.
Κοίτα τώρα αυτό το έγγραφο.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
Τα ελεχθέντα δείγματα βεβαιώνουν με πιθανότητα 99, 99999%... το ότι η
Ana Manso Ferreras ΕΙΝΑΙ η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno.
"Βιολογική..."
"Η Ana Manso Ferreras είναι η βιολογική μητέρα της Cecilia Martinez Moreno."
Μα αυτή είμαι εγώ.
Η Cecilia είναι κόρη σου.
Τι;
Υποθέτω ότι...
τις αλλάξανε κατά λάθος στο μαιευτήριο.
"Η Ana Manso Ferreras
είναι η βιολογική μητέρα
της Cecilia Martinez."
Δεν το καταλαβαίνω...
Δεν έκανα ποτέ τεστ μητρότητος.
Το έκανα εγώ χωρίς να σου πω τίποτα.
Θυμάσαι όταν είχες πρωτοέρθει, που είχα βάλει γάντια μιας χρήσης;
Γιατί δεν μου είπες τίποτα νωρίτερα;
Η μικρή...
Πάω να δω.
Γεια σου πριγκιποπούλα.
Κόρη μου.
Είσαι η κόρη μου, εε;
Janis πάω να τρελαθώ.
Είναι αλήθεια αυτό που λένε τα τεστ;
Πώς θα μπορούσα να σου πω ψέμματα για κάτι σαν αυτό;
Η δική σου κόρη τότε πού είναι;
Τι την έκανες;
Τις αντάλλαξαν, στο είπα.
Θες να πεις ότι η Anita μου ήταν η κόρη σου;
Είμαι σίγουρη.
Πρέπει να τις μπέρδεψαν όσο τις είχαν υπό παρακολούθηση.
Πόσο καιρό το ξέρεις;
Όταν ήρθες να μείνεις εδώ, ήξερα ήδη πως δεν είμαι
η μάνα της και πως ο Arturo δεν είναι ο πατέρας της.
Είχαμε και οι δυο αμφιβολίες γι' αυτό και έκανα το τεστ.
- Το ήξερες όταν σου είπα πως η Anita πέθανε; - Ναι...
ναι...
Ήθελα να σου μιλήσω για την υποψία μου, στο ορκίζομαι,
σε πήρα τηλέφωνο μάλιστα, αμέσως μόλις το έμαθα
μετά όμως το ξανασκέφτηκα.
Όταν σε κάλεσα για δείπνο την πρώτη φορά αφού
σε είδα στο μπαρ, ήμουν έτοιμη να σου μιλήσω.
Όταν μου είπες όμως πως η κόρη σου...
δηλαδή η δική μου κόρη,
ήταν νεκρή...
Δεν μπόρεσα.
Φοβήθηκα ότι σε μια μόνο στιγμή θα τις έχανα και τις δυο.
- Κι εμένα δε με σκέφτηκες καθόλου; - Συνεχώς!
Δεν μπήκες ποτέ στη θέση μου.
Ζούσαμε μαζί, κοιμόμασταν μαζί...
Δεν είπες λέξη τόσους γαμημένους μήνες, καθόλου δε σε ένοιαζε για μένα.
Γι' αυτό άλλαξες τηλέφωνο;
Για να μη μπορώ να σε βρω;
Μάλλον ναι...
Ναι μαμά, θα σου εξηγήσω μετά.
Θα φέρω και την μικρή.
Την μάνα της όχι, εγώ και η μικρή μόνο.
Όχι, θα πάρω ένα ταξί, καλύτερα έτσι.
Εντάξει, τα λέμε σε λίγο.
Τι πας να κάνεις;
Πάω στης μητέρας μου με το μωρό.
Χάρηκε πολύ.
Της το είπες;
Όχι ακόμα.
Μείνε, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, δως μου χρόνο να το συνηθίσω. Σε εκλιπαρώ!
Καλύτερα να φύγω,
έχω ανάγκη να το επεξεργαστώ όλο αυτό.
Δεν μπορούμε να την αναλύσουμε την κατάσταση εδώ, μαζί, ως ενήλικες;
Το δυσκολότερο πράγμα ήταν το να στο πω,
και τα κατάφερα.
Δεν το αντέχω να την πάρεις μακριά.
Τα έκανες όλα τόσο περίπλοκα.
Δεν είναι ώρα τώρα να μιλήσουμε.
Έλα, ώπα.
Μπορείς να φέρεις τις τσάντες;
Πάμε.
Αγάπη μου, σε αγαπάω τόσο πολύ.
Αντίο μικρούλα μου.
Μπράβο.
- Ναι; - Arturo, η Janis είμαι.
- Είσαι στη Μαδρίτη; - Ναι, συνέβη κάτι;
Μπορείς σε παρακαλώ να έρθεις;
Έχει πάρει από την μητέρα μου.
Είναι τόσο φρικτό το να την βρω αφού είχε πεθάνει.
Γεια. Σε ξύπνησα;
Ana...
Είμαι ζαλισμένη από τα αγχολυτικά.
Με συγχωρείς που έφυγα έτσι, είναι που...
Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη, και φταίω μόνο εγώ.
Είναι δίκαιο που τώρα πρέπει να υποφέρω.
Δε θέλω να σε τιμωρήσω, μπορείς να έρθεις για να δεις τη μικρή όποτε θες.
Ευχαριστώ.
Είμαι πολύ ποιο ήρεμη τώρα.
Ήταν δύσκολο να τα καταλάβω όλα μαζί, ανησυχώ όμως για εσένα.
Πρέπει να βρούμε μια λύση.
Το χειρότερο ήταν χθες το βράδυ.
Τώρα πρέπει να απαγκιστρωθώ σιγά σιγά από το μωρό.
Θα ερχόμουν να σε δω και τώρα αμέσως,
μάλλον όμως είναι καλύτερα να περάσουν λίγες μέρες.
Δεν μπορείς να σταματήσεις να τη βλέπεις από τη μια στιγμή στην άλλη.
Όχι, σίγουρα όχι.
Θα σε πάρω όταν νιώσω έτοιμη.
Janis, πρέπει να μιλήσουμε και για μας τις δυο,
Νιώθω τόσο μπερδεμένη.
Ναι.
Θα μιλήσουμε για τα πάντα όταν θελήσεις,
Φιλιά.
Αντίο.
Εδώ. Εδώ λένε πώς έγινε.
Πάμε κατευθείαν στο σπίτι της άρρωστης γυναίκας.
Ναι στην θεία Brigida.
Η κακομοίρα μπορεί να μην αντέξει ως τον Ιούλη.
- Θα είναι και οι δυο εγγονές του θύματος. - Τέλεια.
- Janis, τι χαρά! - Γεια! - ΤΙ κάνεις; - Χαίρομαι που σε βλέπω!
- Τι όμορφη που είσαι! - Κι εσύ.
- Από εδώ ο Arturo. - Γεια σας, τι κάνετε; - Είναι ο επικεφαλής τη εκσκαφής. - Πώς είστε;
- Χαίρετε - Η γιαγιά; - Μέσα είναι. Αποκοιμήθηκε όσο περίμενε.
- Δεν έκλεισε μάτι χθες από την ταραχή της. - Ναι βέβαια. - Περάστε. - Ευχαριστώ.
Γιαγιά ήρθαν!
Θεία Brigida!
- Μη σηκώνεσαι. - Φοβόμουν πώς δεν θα 'ρθετε.
Καθίστε.
Θεία από εδώ ο Arturo, είναι ειδήμων. Θα επιβλέψει την εκσκαφή.
- Θα πάρω δείγματα σιέλου. - Θα με τρυπήσεις; - Όχι, μια μπατονέτα είναι μόνο.
Αν θες να με τρυπήσεις, κάν' το. Πελότα έχω καταντήσει πια!
Είναι άρρωστη, στο είχα πει.
Άνοιξε το στόμα θεία.
Μπράβο.
Ωραία, τελειώσαμε.
Είμαι πολύ άρρωστη Janis,
ένα πράγμα θέλω μόνο ακόμα,
να βρείτε τον πατέρα μου και να τον θάψουμε πλάι στην μητέρα μου.
- Και αυτή εκεί θέλει να θαφτεί. - Δεν έχω πολύ χρόνο ακόμη.
Έλα γιαγιά, μη λες τέτοια.
Ας με λιώσει ο καρκίνος,
το όνειρο μου είναι να είναι πάλι όλη η οικογένεια μας μαζί.
Αφού δεν τα καταφέραμε στη ζωή, ας γίνει τουλάχιστον στο θάνατο.
Κυρία Brigida μιλήστε μου για τον πατέρα σας.
- Τεσσάρων μηνών ήμουν όταν τον σκοτώσανε. - Ήταν τόσο μικρή κι όμως τον θυμάται.
Θυμάμαι όσα μου διηγόταν η μάνα μου.
- Και τι σου έλεγε η μητέρα σου θεία; - Πολλά πράγματα.
Όταν ήρθαν να τον πάρουν, ο πατέρας μου με είχε στην αγκαλιά του.
Έπαιζε μαζί μου.
Η μάνα μου μου έλεγε, και είναι σαν να το θυμάμαι.
Ότι το τελευταίο πράγμα που έκανε ο πατέρας μου ήταν να παίξει μαζί μου.
Είχα μια κουδουνίστρα,
που εξαφανίστηκε όταν τον πήραν.
Η μητέρα μου έψαξε παντού, δεν την βρήκαμε όμως ποτέ.
Πιστεύω πώς την είχε μαζί του.
Γεια! Γεια σου Herminia, τι κάνεις;
- Γεια! - Πώς είσαι; - Καλά.
- Γεια! - Γεια!
Ο Arturo, τον Ιούλιο θα πραγματοποιήσει την εκσκαφή.
Ευχαριστούμε, μας φαίνεται σαν ψέμα.
- Θα στα έχει πει η Janis. - Ναι φυσικά... - Παρακαλώ, περάστε - Ευχαριστώ.
- Τι ωραίος και φροντισμένος κήπος! - Καθίστε.
Ααα, τηγανίτες! Πόσο καιρό έχω να τις δω!
Για εσάς τις έκανα.
- Θυμάστε κάτι συγκεκριμένο για τον παππού σας; - Πολλά, οι δυο μας όμως δεν τον προλάβαμε.
Όσα ξέρουμε, είναι απ' όταν η γιαγιά μας αποφάσιζε να μας μιλήσει γι' αυτόν.
Μέχρι και λίγο πριν πεθάνει, δεν έλεγε τίποτα.
Φοβόταν, Όλοι φοβόμασταν.
Ο παππούς ήταν ψηλός και όμορφος και με κάτι μεγάλα μάτια...
Το ένα δηλαδή, το άλλο ήταν γυάλινο.
Δεν το καταλαβαίνεις από τις φωτογραφίες.
Αυτήν την έβγαλε ο προπάππους μου.
Ανέφερε ποτέ η γιαγιά σας κάτι που φορούσε σχεδόν πάντα;
Ρολόι, στυλό, πίπα, ίσως κάποιο κόσμημα;
Η μητέρα μου έλεγε πώς ο παππούς δεν έβγαζε ποτέ
τη βέρα του, ακόμα κι όταν δούλευε στα χωράφια.
- Βέρα. - Ναι, ποτέ.
Στο εσωτερικό ήταν χαραγμένα τα γενέθλια του και το όνομα της γιαγιάς μου: Josefa.
Φορούσε σανδάλια όταν τον πήραν. Δεν πρόλαβε να βάλει τα παπούτσια του.
Η γιαγιά μου κληρονόμησε το σπίτι από τη μητέρα της, κι εγώ απ' αυτήν.
Εδώ μεγάλωσα.
Σ' αυτό το δωμάτιο γεννήθηκε η γιαγιά μου...
και η μητέρα μου.
Κάτι υπάρχει εδώ.
Κοίτα, ένας κάλυκας.
- Πώς ήταν το ταξίδι; - Μια χαρά.
Περίμενε, θα σε βοηθήσω.
Α, η μικρούλα!
- Γεια σου Elena. - Γεια.
Γεια σου Cecilia! Τι κάνεις;
- Τι γίνεται; -Τι κάνεις; Θα μου δώσεις ένα φιλάκι; - Είναι λίγο τσαντισμένη. - Α ναι;
- Δεν της αρέσει το αμάξι καθόλου. - Ναι. - Πώς πάει η δουλειά; - Προχωράει.
Πόσα χρόνια περίμενα αυτήν τη στιγμή Arturo.
- Δε ξέρεις πόσο σημαντικό είναι για μας. - Το φαντάζομαι, και για εμάς είναι.
- Χρειάζεσαι τίποτα; - Όχι, θα πάμε να φάμε στην πόλη.
- Ίσως καφέ και νερό αν γίνεται. - Θα σας φέρω εγώ.
Πηγαίνετε να τακτοποιηθείτε με την ησυχία σας, θα πάρει χρόνο.
Πόσο χρόνο χρειάζεστε;
Δε ξέρω ακόμα, εξαρτάται από το βάθος, τρεις με τέσσερις μέρες.
- Ελάτε όποτε θέλετε, κι εσείς και οι άλλοι. - Ναι, ναι, όλοι θέλουν να έρθουν.
- Ήρεμα... - Πάμε σπίτι. - Καλά είσαι; - Ναι.
- Τα λέμε μετά; - Ναι.
Φέρνω τα ποτά σας αμέσως.
Πάω απ' το σπίτι μου και θα τους πάω μετά νερό και καφέδες...
Ίσως περάσουμε το απόγευμα.
Φυσικά, ειδοποίησε με.
- Είσαι καλά Elena; - Μου έρχεται να βάλω τα κλάματα.
Αντίο, μιλάμε αργότερα.
- Ρουστίκ! - Ναι, πολύ.
Δεν ήθελα να το κάνω σύγχρονο.
Μου αρέσει πολύ.
- Εσένα σ' αρέσει Cecilia; - Σ' αρέσει;
- Θα σου δείξω μετά το σπίτι. - Εντάξει.
Τι έγινε;
Θα έχει ένα αδερφάκι Cecilia.
- Ξέρεις αν είναι αγόρι ή κορίτσι; Όχι, είναι πολύ νωρίς ακόμα, είμαι μόνο τριών μηνών.
- Έχεις σκεφτεί το όνομα; - Αν είναι κορίτσι, Ana.
Μ' αρέσει.
Και αν είναι αγόρι Antonio, σαν τον προπάππου μου.
Σου αρέσει εσένα;
Ο προπάππους καθόταν ακριβώς εκεί... έτρωγαν με την προγιαγιά μου,
και τη γιαγιά μου, η οποία ήταν μόλις δέκα,
όταν τρεις Φαλαγγίτες όρμησαν μέσα και τον πήραν.
Δεν τον άφησαν ούτε να τελειώσει το φαγητό του.
Όταν γύρισε την αυγή, ήταν κατάχλωμος και καλυμμένος με χώματα.
Πέρασε όλη τη νύχτα σκάβοντας τον ίδιο του τον τάφο.
Την επομένη ήρθαν ξανά και τον ξαναπήραν,
αυτή τη φορά όμως δεν επέστρεψε.
Γιατί δεν το 'σκασε μετά την πρώτη νύχτα;
Δε ξέρω, υποθέτω πως δεν ήθελε να αφήσει την γυναίκα και την κόρη του.
Και από περηφάνια... και αξιοπρέπεια.
Δε ξέρω.
Αν το μηριαίο οστό είναι προς τα εδώ,
η λεκάνη πρέπει να βρίσκεται εδώ.
Οπότε προσέχετε με την αξίνα, το κρανίο πρέπει να είναι κάπου εδώ.
Εντάξει.
- Λοιπόν, προχωράμε; - Ναι.
Μια φάλαγγα.
Και ένα κουμπί.
Τα χέρια του ήταν δεμένα με αγκαθωτό σύρμα.
Η κουδουνίστρα.
Arturo του βάζω σημάδι.
Ναι, μετά θα πάρουμε φωτογραφία
- Γεια. Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Αυτή είναι η δικιά σας ώρα, εμείς θα φύγουμε.
"Η ιστορία δεν αποσιωπάται. Ακόμα κι αν της βάλουν φωτιά,
όσο κι αν την τεμαχίσουν και την διαστρεβλώσουν,
η ανθρώπινη ιστορία αρνείται να παραμείνει σιωπηλή."
(^_^)