Afterparty
Artystka. Wiele o tobie słyszałam. Wszyscy o tobie mówią.
Niezłą kulkę bierzesz za swojego chłopaka, Aniqa.
Jest pani pewna, że tego nie zrobiłam?
Wcale nie jestem pewna. A zrobiłaś?
Ma pani czasem wrażenie, że siedzi w pani osoba,
którą zawsze chciała pani być?
A także taka osoba, którą nie sądziła pani, że może się stać,
i nie wierzy, że nią jest?
To było mylące i się pogubiłam.
- Muszę się do czegoś przyznać. - O cholera.
Powiedziałaś magiczne słowa. Zacznij od początku, kochanie.
Okej, więc…
W przeciwieństwie do pozostałych
ja nie czułam się dziwnie w naszym liceum.
To tak, jakbym nigdy go nie opuściła.
Nie wiem, ile razy szłam między tymi murami.
Cztery lata liceum.
Ta spódnica jest za krótka.
Dziesięć lat jako nauczycielka plastyki i administratorka.
Ta spódnica jest za krótka.
Boże. Jestem teraz panią Kranwinkle?
Kiedyś byłam zabawna.
Zabawna Zoë.
Ona wciąż gdzieś jest w moim mózgu…
ZABAWNA ZOË
…gotowa pić szoty z pępka życia.
Więc dziś ją wypuściłam.
SKAZANI NA SHAWSHANK
WITAMY ROCZNIK 2006
Wypuść mnie.
O nie.
Męczyłam się tam od dnia, kiedy zaszłaś w ciążę.
Jezu Chryste! Dobra! Pora nadrobić stracony czas.
Są większe?
Tak, są większe, ale to stanik robi największy efekt.
ZRÓB COŚ ŻENUJĄCEGO
Zrobiłam listę rzeczy do zrobienia.
Jasne, że zrobiłaś listę. Czemu jest przedarta?
Czułam, że kierowca Ubera mnie ocenia.
Skleiłam ją, gdy nie patrzył.
Wzięłaś taśmę na imprezę?
Wszędzie biorę taśmę.
O Boże. Nie wierzę, że jesteśmy tą samą osobą.
Powinnam się tym martwić?
O nie. Akcentuję tylko mój wewnętrzny konflikt.
A tym się powinnam martwić?
Nie.
Często sama ze sobą rozmawiasz i odpowiadasz sobie na pytania?
To tylko taka metafora.
„Ukraść kwiaty”.
- Nuda. - „Jeśli są gustowne”.
„Pić prosto z butelki”.
Ale czad.
„Numer siedem. Całować się z kimś, kogo nigdy bym nie pocałowała”.
Obrzydlistwo. Nie.
- Puk, puk. Przepraszam. - Stary.
Nie mogę na to pozwolić. Zoë nie musisz tego robić.
Trochę muszę.
Tak, musi tu być, bo jest przesłuchiwana.
Oboje wiemy, że nic nie zrobiłaś.
Wcale nie wiemy.
Może ukrywać…
Wiesz co? Wynoś się stąd.
Nie powinno cię tu teraz być.
- Okej. - Jesteś podejrzany.
Zamknij drzwi. Trochę szacunku!
Dobrze,
- obie Zoë muszą mówić szybciej. - Okej.
Odbierz.
- Co? - Odbierz telefon.
Mam odebrać?
Zadzwoniłem do ciebie, a swój telefon zostawiłem tam.
W ten sposób możemy podsłuchiwać.
Jesteś geniuszem.
- Jesteś geniuszem. - Szeptem.
Jesteś idiotą.
Dziesięć procent baterii? Jak ty żyjesz? Oszalałeś?
Na pewno są tu ładowarki. Poszukajmy jakiejś.
- To dobry plan. - Tak.
- Słuchawki muszą być blisko siebie. - Jak i my.
Tak.
- Zróbmy to razem. - Powiedz to inaczej.
To miał być wieczór Zabawnej Zoë.
Posłuchaj, suko. Może pozwolisz mi dziś prowadzić?
- Pchasz moją głowę. - To moja głowa.
- Spadaj. - Wiem tylko,
- że gdy muszę siku, bolą mnie jaja. - Brett?
Widzi mnie?
Zajmę się tym.
Gdzie jest Maggie?
Z Veronicą.
To mój wieczór.
- Mój wieczór. - Tak, ale to też mój zjazd.
Więc…
i…
Tak dla mnie brzmiał.
- Jakby pierdział ustami? - Czyli poznała go pani?
Okej, zapomnij o tym.
Hej, Zoë.
- O mój Boże. - O Boże. Aniq.
Przepraszam. Nie wiedziałem, ile mam siły.
To Aniq. Wciąż jest uroczy, prawda?
Tak, uroczy jak kartki, które Maggie daje ci na Dzień Matki.
Do zobaczenia w środku.
Daj spokój. Zawsze był słodki i wygłupialiśmy się na chemii…
Nie. To mój wieczór
i nie będziemy dziś rozmawiać
- z miłym gościem. - Cześć.
Robiłyśmy głupie rzeczy, bo mogłyśmy. I było fajnie.
Dlatego zaszalejemy i znajdziemy najseksowniejszego, zabawnego gościa
i będziemy się z nim lizać.
- Zoë! Miło cię widzieć. - Wspaniale.
Długo czekałam na ten wieczór.
Pamiętacie bal maturalny?
Nie mogę się doczekać, aż się nawalimy jak kiedyś.
Nie.
Znaczy, niemożliwe. Czemu mi nie powiedziałyście?
Nie wiedziałyśmy jak.
Ani czy to dobry moment.
- Bo twoje życie jest w rozsypce. - Strasznej.
Idę się napić, bo nie jestem w ciąży i mogę robić, co chcę.
- Wybacz. Kochamy cię. - Kochamy cię.
Co to ma być? Co oni robią?
O tak, tak ludzie teraz na nas patrzą.
Nie wiedzą, jak rozmawiać o rozwodzie,
więc robią minę smutnego szczeniaka,
jakbyśmy miały pięć lat i upuściły loda.
Jak się masz? Wszystko dobrze?
Nie wyobrażam sobie, co przeżywasz.
Jak radzi sobie Maggie?
Zabiłabym się, gdyby mąż mnie zostawił.
Ale nie ty. Ty tego nie rób.
- To nie jest fajne. - Witaj w moim świecie.
Okej, wiesz co? Same zorganizujemy sobie zabawę.
Czekaj. Co robisz?
Idę do klubu i uprawiam seks
DJ jest moją poduszką A muzyka łóżkiem
Hej. Nie, spoko. Walt.
Czekaj. Tego nie ma na liście. Nie możemy śpiewać.
Gdybym mogła cofnąć czas
Gdybym mogła znaleźć sposób
Cofnęłabym te słowa Które cię zraniły
I byś został
Tak jest!
Gdybym mogła cofnąć czas
Gdybym mogła znaleźć sposób
- Seksowny. Zabawny. Głupi. - O czym ty mówisz?
Z nim powinnyśmy się całować.
Eugene? To ten sam dziwak co w liceum, tylko z kontraktem na buty.
Tak, ale jest sławny.
Kobiety się na niego rzucają.
Obrzydlistwo. Nie jesteśmy jakąś groupie.
Nie, jesteśmy artystkami. Tworzy sztukę, nie?
- Zdefiniuj „sztukę”. - Chwalą go za to.
Nie tego chcemy?
Może. Nie wiem, czego chcę.
Bierzcie udział w zjeździe Jak powinnyście
- O Boże. - Teraz
To nie ta piosenka.
- O nie. Powinnyśmy go uratować, co? - Moja szyja
Moje plecy Marion Barry brał kokę
- Pamiętacie go? - Gwiazda rocka na nas patrzy.
Musisz się skupić.
Moja szyja
Dzięki Bogu.
Myślałem, że śpiewa dla mnie.
- Już dobrze. - Xavier był zabawny.
Ja jestem zabawny.
Przez chwilę.
Jestem trochę zestresowany.
Mam dużą rolę do zagrania. To ważny film.
Problem w tym, że muszę opanować śmiech tej postaci, nim zaczniemy kręcić.
Chcę, by brzmiał autentycznie…
Jak to brzmi? Trochę ćwiczyłem.
Co, do diabła?
Jest metodyczny.
Nie wiem. Ty to zrób. Chcę się od ciebie uczyć.
Okej. To dobry początek. Ale może głośniej.
Jakbym powiedział coś bardzo zabawnego.
Spadaj. Ja tu flirtuję.
Muszę z tobą porozmawiać.
Świetnie. Zainteresował się nami.
Cześć. Hej.
Myślisz, że twoja szyja, plecy i reszta są gotowe do bisowania?
Nie, śpiewanie zostawię Xavierowi.
Ale rozważam zdjęcie koszuli.
Teraz śmiejesz się naturalnie?
Naprawdę dobrze się bawię.
O Boże. Te cycki się przy tobie marnują.
ROCZNIK 2006 WTEDY I TERAZ…
KRÓL BALU
TWÓJ JEDYNY
PIERŚCIONEK JEST NA ZAWSZE
OJCIEC TWOJEGO DZIECKA!
Nie jestem na to gotowa. Wracamy do domu?
- Nie… - Wiesz co,
zawsze chciałem zobaczyć pokój nauczycielski.
Łap butelkę. Ja wezmę klucz.
Coś mocnego, nie wino.
Odkręcane.
O Boże.
Chodźmy.
Idzie świetnie. Wygrywasz.
Nerd, ale fajny. Seksowny i niesamowity. Kumasz, co mówię?
Biegam za nią całą noc.
A nie zauważyłem, co się z nią dzieje.
To nie twoja wina. Nie wiedziałeś.
Cześć, piękności.
Hej. Jak się…
- Mówiłem o ładowarce. - Tak…
- Jezu Chryste. - Tak, tak, tak. Walt.
Zajęta. Patrz, 28%. Poniżej 30 to niegrzecznie.
O Boże. Oskarżono cię o morderstwo, a nie odłączysz telefonu.
- Nikt nie zauważy. - Okej.
- Dziękuję. - Hej. Co się dzieje?
Yasperowi zaraz padnie telefon.
Szkoda. Słuchajcie.
Jest poniżej 30%, a to taki ogólny standard.
- To niegrzeczne. - Rozumiem.
Ale mamy poniżej 5%, a to naprawdę ważne.
- Możemy podłączyć? - Słuchajcie.
- Jennifer 2 leży gdzieś w rowie… - Nie, rozumiemy.
- …pisze do mnie, a mnie padł telefon. - Znajdziemy inną.
Fajnie, że tu pracujesz.
Tak. Wręcz świetnie.
Po studiach byłam nauczycielką na zastępstwo
i pracowałam, by mieć wystawę,
a potem dostałam własną klasę.
Potem zaoferowali mi stanowisko wicedyrektorki
i miałam wrażenie, że to powinnam robić.
Tego naprawdę chciałaś?
- Tak. Może? - Nie.
- Sama nie wiem.
ODKRYJ SWOJĄ PASJĘ
- Masz dobry wpływ na wystrój. - Namalowałam to z uczniami.
Miałam cały plan, ale gdy w grę wchodzą inni ludzie,
nic nie wychodzi tak, jakby się chciało.
Właśnie to jest fajne.
- Tak? - Bo musiałaś żyć z błędami.
To zmusza do nauki nowych ruchów.
W tym świetle jest uroczy.
- O nie. - Zoë, osoba, której gadałam.
Z którą szukałam. Szukałam, żeby pogadać.
- Nie. Nie robimy tego teraz. - Nigdy tego nie robimy.
Czekaj. Muszę powiedzieć, co mówię.
Wiesz…
Trzymaj się z daleka!
MAŁA, WKURZONA ZOË!!!
Co to, do diabła, było?
Tak, gdy ktoś mnie sprowokuje, zjawia się wkurzona część mnie.
- Powinnyśmy… - Dadzą sobie radę.
Dokładnie tak myślałem, że będzie pachniał.
Jak stary, mokry papier.
O tak, to zioło.
NIE BIERZ NARKOTYKÓW!
Dzieciaki przynoszą shurikeny i dilda do szkoły?
Pewne rzeczy się nie zmieniają. To nawet piękne.
- Narkotyki. - Czekaj, niektóre zawierają…
Możemy to skreślić z listy.
Listy? Jakiej listy?
To rzeczy, które chciałam dziś zrobić. To głupie. Wiem.
Żartujesz? Uwielbiam listy.
No jasne, że tak.
Prawdziwy dzikus.
Czujesz coś już?
Będziesz wiedział, gdy poczuję. Jestem wtedy inną oso…
Okej. Zastanawiałeś się kiedyś…
UPALONA ZOË
…że jesteśmy tylko zagubionymi dziećmi szukającymi łona?
Ten zjazd to połączenie z łonem.
O Boże. Zapomniałam, że taka jestem pod wpływem narkotyków.
Jestem różnymi wersjami siebie.
Czy to jestem prawdziwa ja, czy tylko pokazowa ja?
Okej. Jesteś na haju.
Określa nas więcej niż tylko jedna rzecz.
Moje życie bardzo się zmienia i nie wiem, którą „mną” mam być.
Tym, co lubię w escape roomach, jest to,
że czujesz się uwięziona, bezradna.
Ale ostatecznie każdy znajduje wyjście.
Poza niektórymi członkami Minnesota Vikings.
To było bardzo głębokie.
Wiesz, że się w tobie podkochiwałem?
Co? Nie miałam pojęcia.
To było całkiem oczywiste.
Co on robi?
O Boże. Kod czerwony. On chce się całować.
Zróbmy to.
Co mówi twoje serce?
Zgadzam się, o ile to nie znaczy, że utkniemy z nim na cały wieczór.
- Mamo! - Maggie?
Co ty tu robisz?
Rodzinna sytuacja awaryjna.
- To bzdura. - Zdecydowanie.
Dzwoniłam do Bretta, ale nie odbiera.
Co?
MAMA NIEDŹWIEDZICA ZOË
GDZIE JEST JEJ GŁUPI OJCIEC?
POPILNUJ MOJEGO DZIECKA, A JA PÓJDĘ GO ZJEŚĆ!
Pozwól, że o coś spytam.
Gdyby nie zjawiła się Maggie…
pocałowałabyś Aniqa?
To istotne dla sprawy?
- Pozwoli ocenić twój stan. - Okej.
I tak, jestem ciekawa. Chcę wiedzieć.
Nie wiem.
Prawdę mówiąc, całowałam tego samego gościa, odkąd miałam 17 lat.
- Szlag. - Zobaczenie innych ust
było naprawdę dziwne.
Myślałam: „A jeśli nie umiem całować kogoś innego?”.
Nie wiem, jak przekrzywić głowę,
czy celować w górną, czy w dolną wargę i czy w ogóle chcę.
- Miał usta otwarte czy zamknięte? - To drugie.
- To było coś takiego? - Tak.
Tak, tak. To znaczy, że cię lubi.
Bo jeśli robią tak… to chcą się z tobą przespać.
Szlag. Culp nas śledzi.
O Boże. Te rekwizyty.
Z filmu Yahtzee! „Co za Yahtzee!”
- Uspokój się. Słucham. - Tak. Tak.
To niewydana biografia Xaviera, IX. Ciekawe, czy o mnie wspomina.
Co?
Tylko tu nam nie pozwolili wejść,
gdy montowaliśmy sprzęt. To taki jakby bezpieczny pokój.
O nie!
- Co zrobiłeś? - Jesteśmy w bezpiecznym pokoju.
- Nic nie słyszę. - Nie mamy zasięgu.
- Pomocy! - Jesteśmy w bezpiecznym pokoju.
Przestań to powtarzać!
To najbezpieczniejsze miejsce.
Nie chcę bezpieczeństwa, chcę słuchać rozmowy.
- To nie powinieneś być w tym pokoju. - Kocham cię.
Ale zaraz szlag mnie trafi.
- Wybacz. - Dziękuję.
Ale taka jest prawda.
Co? Gdzie, do diabła…
Te głodne hipopotamy postradały rozumy.
Nie projektujesz escape roomów? Wydostań nas stąd.
To tak nie działa.
Nie rób tak.
- Tak robię, gdy myślę. - Okej.
Spójrz na to. Mamy coś.
To jest coś. Spójrz.
Czytasz z ruchu warg?
- Tak. Mam to zrobić? - Poproszę.
Okej. Moje zęby.
Zoë, co myślisz o Aniqu?
Lubię rosół. Moja ciocia ma dziwne dyskietki.
Maskotka Hamburger Helper…
Powiedz, że nie umiesz.
Umiem. Daj mi chwilę.
Znalazłam Bretta. Nie zjadłam go żywcem
i próbowałam wrócić do mojego wieczoru.
ZABIERZ JĄ DO DOMU!
Dobrze!
- Musisz jechać do domu? - Nie ma mowy.
Dowodzi Zabawna Zoë, a gdy to ostatni raz miało miejsce,
nieznajomy ufarbował mi włosy z tyłu Circle K.
Jedźmy na afterparty.
Okej. Jak się tam dostaniesz?
Bo przyjechałem samochodem.
Zoë! Poleć ze mną.
Tak! Zabawa!
Panie przodem.
Dziękuję.
Nie możemy zostawić Aniqa.
Chodź. To jest na liście.
COŚ, CZEGO NIGDY NIE ZROBIŁAM
Wskakuj.
Aniq?
Wciąż jesteś artystką…
OMG. Pamiętał. Jest słodki.
Wiesz co? Podobają mi się twoje prace.
Podobają mu się nasze prace.
Dziękuję. Miło, że tak mówisz.
Hej. Posłuchaj tego.
- Zrób okładkę mojej kolejnej płyty. - Serio?
Powiedz, jeśli to zły pomysł.
Nie jest zły. Ale jeśli byłbym tygrysem,
ale miałbym futro z banknotów.
I trzymałby mnie wielki niemowlak.
A gdyby niemowlak miał na ręce tatuaż z moją twarzą?
Ale nie taki zwykły, gruby dzieciak,
ale taki seksowny, z wydatną szczęką.
I miałby wyrzeźbione ciałko.
Chcę, by ludzie mówili: „Ten niemowlak dba o swoje ciało”.
Pomocy.
Nie wiem, jak płynnie zmienić temat tej rozmowy.
Możemy uruchomić alarm przeciwpożarowy?
„Bye Bye Birdie”?
To był mój ulubiony musical. Zachowałeś plakat?
Nie, zachowałem go, żeby pamiętać, jakim nieudacznikiem byłem.
Bo teraz jestem Conradem, kurwa, Birdie!
Gwiazdą przedstawienia.
Gwiazdą jest Albert, tekściarz.
Tytuł nie brzmi „Bye Bye, Albert”.
Pamiętasz to?
Pewnie. Uwielbiałam występować.
To zabawne, co?
W liceum byłaś poza moim zasięgiem, a teraz…
Jesteś w zasięgu
- To się dzieje. - Co?
Tekst.
Pogodziłem się, że byłem pod tobą
Czy teraz chcesz być pode mną?
Byłaś poza moim zasięgiem Ale teraz jesteś w moim sercu
Na kiedy byś potrzebował szkicu okładki?
Mogę go przygotować.
Tak, jak chcesz.
Obchodzi mnie kwestia sztuki,
ale to był tylko sposób, by cię tu przyprowadzić.
Czasem kobiety czują się dziwnie, mówiąc:
„Chcę uprawiać z tobą seks”, bo jestem sławny.
Dlatego staram się im to ułatwić
i daję pretekst, by weszły do mojej sypialni.
Jestem taki wrażliwy.
O nie. Co robimy?
Nie wiem. Cokolwiek.
- Brett? - Łapy precz od mojej żony.
Zniszczyłeś moją wieżę?
- Posłuchaj… - Gdzie…
GDZIE JEST MOJA CÓRKA?!
Jest u moich rodziców. Nic jej nie jest. Spokojnie.
Spokojnie?
Spokojnie? Zniszczę…
Nie jest tego warty.
Zoë?
Zostało 2%.
- Musimy stąd wyjść. - Nie panikuj.
Guzik.
Detektyw Culp.
- To Culp. Hej. - Culp?
O rety. Co pan tu robi?
Mogę wam jakoś pomóc?
- Nie trzeba. Wszystko okej. A u pana? - Tak, okej.
- Świetnie. - U nas też.
Dzielicie się słuchawkami. Czego słuchacie?
Muzyki. Tak.
Czadowo. Uwielbiam muzykę.
Jakiej muzyki słuchacie?
Nie sądzę, że się panu spodoba. To coś takiego…
To takie…
A potem…
- A potem kot robi… - Właśnie.
Z chęcią bym tego posłuchał.
Pożyczysz mi słuchawkę?
Na pewno? To trochę niehigieniczne.
- Mam już w uchu. Miałem infekcje. - Wytrę ją.
Mam dużo woskowiny.
- Wytrę ją. - Okej. Tak.
Okej.
- Jasne. Okej. - Dużo woskowiny.
Wycieram.
Proszę. Wytarta.
Nic nie słyszę.
To dlatego, że padał mi telefon i w końcu padł.
- Padł. - O tak.
Dlatego wyszliśmy. Szukaliśmy ładowarki.
Mam ładowarkę przy sobie. Czemu nie zapytaliście?
Czemu nie spytaliśmy policjanta w sytuacji stresowej?
Nie wiem. Z powodu historii ludzkości?
Okej. Weźcie ładowarkę.
Bardzo dziękujemy. Dzięki.
- Miło było. - Wzajemnie.
Cieszę się, że lubi pan muzykę.
Potem Brett zrobił coś, nad czym się zastanawiałam, czy potrafi.
Nigdy nie sądziłam, że to zrobi.
Przepraszam.
- Co on powiedział? - Co?
Sprawiłem, że czułaś się szalona, bo nie chciałaś pozostać moją żoną.
A wiedz, że nie jesteś szalona.
To małżeństwo nie jest dość dobre. Ja nie jestem dość dobry dla ciebie.
Może nie odzyskam twojego serca,
ale zrobię, co mogę, by odzyskać twoje zaufanie.
Może nie wszystko musi być takie, jak sądziliśmy.
I możemy… żyć z naszymi błędami.
To indyk czy orzeł?
Wzięłyśmy z tym ślub.
Idziemy znaleźć naszego ktosia?
O którym mówisz?
O tym, który naprawdę nas rozśmiesza.
- O Aniqu. - Tak.
- Co? - Podsłuchują twoje przesłuchania.
- Nie wiem jak, ale przysięgam… - Możemy później?
Jestem zajęta i robi się ciekawie.
Okej. Na czym skończyłyśmy?
Hej, kapitanie. Tu Culp.
I znalazłaś Aniqa?
Tak. Znalazłam. Był tylko… jeden problem.
O nie. Ma gitarę.
- Czemu faceci myślą, że lubimy gitary? - Bo lubimy?
Zoë! Pewne rzeczy nie zostały powiedziane.
Ale nie pozwolę sobie cofnąć słów, które zostały powiedziane…
Które zostaną powiedziane. Bo zamierzam je powiedzieć.
Jesteś aniołem. Aniołem w morzu gówna.
Zaśpiewam specjalną piosenkę, okej? Chciałem ją zaśpiewać wcześniej,
ale to moje ostatnie okno, które jest otwarte i może się zamknąć.
- O nie. O czym on mówi? - Nie wiem. To jest do bani.
Ta piosenka opowiada historię. I leci mniej więcej tak.
O nie. Moje spodnie.
Ten wieczór to kompletna klapa.
Wybacz. Wracam do mojej klatki żalu.
Do zobaczenia przy okazji kryzysu wieku średniego.
Czekaj.
Wygrałaś, okej?
Dałaś mi prowadzić i wjechałam do rowu.
Nie tego rowu. To twój rów. Mówię o dupku na górze.
Właśnie o to chodzi.
Cały wieczór goniłyśmy za kimś, z kim mogłybyśmy się bawić,
ale nikogo nie potrzebujemy. Potrzebujemy tylko siebie.
To jest głębokie.
Słucham.
Zrobiłam listę, do cholery. Zróbmy rzeczy z listy.
Wszystkie za jedną, pieprzyć wszystkich!
Uważasz, że powinnaś…
TRZYMAJ SIĘ!!
Fajne.
Te głodne hipopotamy…
Okej, koniec zabawy. Prawie kogoś zabiłam.
A co to jest?
Wiem, że nie zawsze jestem dużą częścią „nas”,
ale to nie jest zdrowe, by wypuszczać Zabawną Zoë tylko raz na siedem lat.
Irytująca Upalona Zoë ma rację.
Nie możemy się rozdzielać, bo zwariujemy.
Tak, tak, tak!
MAMA POTRZEBUJE WOLNEGO WIECZORU.
Przytulamy się?
Szkoda, że nie spędziłyśmy więcej czasu razem,
ale wiedz, że zawsze będę cię wspierać, okej?
Wysyłałam tej wariatce, Chelsea, anonimowe wiadomości,
odkąd tu przyjechaliśmy. W stylu: „Spadaj albo pożałujesz”,
„Trzymaj się z daleka,
albo zniszczę ci życie i zostaniesz wykluczona w Internecie”.
Czyż nie jestem przebiegła i przezabawna?
Mój syn, Jaxson z „x”, mnie tego nauczył.
Robi tak w szkole.
Robił, bo go zawiesili zupełnie bez powodu…
Dlaczego to robisz? Nie chcę, żebyś to robiła.
- Chcę ci tylko pomóc, skarbie. - Nie pomagasz.
Tak po prawdzie, to nigdy mi nie pomogłaś.
Pomóż mi to zrozumieć.
Twierdzisz, że Jennifer 2, która zaginęła,
wysyłała pogróżki do Chelsea.
Zgadza się.
Powiedziałaś jej?
Nie… Nie rozumie pani.
Byłyśmy przyjaciółkami. Nie jak ja i Jenniferki.
Prawdziwymi przyjaciółkami.
Powinnyśmy porozmawiać.
Porozmawiałyśmy. Nie stała się potworem.
Była samotna i pełna żalu. Jak my wszyscy.
Bardzo cię przepraszam.
Przeprosiła za wszystko.
To nie było łatwe, ale cieszę się, że porozmawiałyśmy.
Chodź tu.
Mniej mnie cieszyło przytulenie.
Xavier jest na górze? Gdzie on jest?
Jest na górze?
Ktoś go widział? On to zrobił?
Już dobrze.
- Jestem mokry. Bez spodni. Znowu. - Przyniesiemy ci ręcznik.
Cześć, Zoë. Chcę z tobą pogadać po rozmowie z Xavierem.
ZW. Czyli „zaraz wracam”.
Zaraz wracam.
On chyba nie żyje.
Czyli nie zabiłaś Xaviera.
- Nie. - Ale chciałaś się do czegoś przyznać.
Tak.
Przyznaję się, że gdy się dowiedziałam, że Brett mnie zdradza,
pomyślałam, że pójdę siedzieć za pchnięcie go nożem 137 razy.
Bo każdy może stracić kontrolę. Pani tak mówiła.
Jesteś na haju. Jesteś teraz tą upaloną. O to w tym chodzi.
- Okej, rozumiem. - Nie jestem zjarana.
Gdy opowie się tę historię w odpowiedni sposób, każdy mógł to zrobić.
Ale gdy się ją opowie inaczej, to nikt z nas tego nie zrobił.
Twierdzisz, że nikt nie zabił Xaviera.
Bo on nie żyje.
A wszystko wskazuje na twojego chłopaka, Aniqa.
Ktoś go zabił.
Ale nie sądzę, że to Aniq.
I sądzę, że pani też tak nie myśli.
Proszę, by dała mu pani szansę to udowodnić.
Szlag, Culp. Co ci mówiłam?
- Jestem… - To koniec przesłuchań.
Rozkaz kapitana. Zostałaś zwolniona ze służby.
Pa, chłopcze.
Wracając do tematu.
Mówię poważnie.
Doniosłeś.
Już po twoich pamiątkach.
Napisy: Agnieszka Otawska