Chcę coś ogłosić.
Detektyw Culp zajmie się poszukiwaniami Jenn 2,
a ja będę dalej przesłuchiwać.
Wracamy do roboty.
Chelsea, twoja kolej.
Ktoś jest w łazience. Muszę inaczej podsłuchiwać.
- Jasne. Patrz. - Subtelnie.
Chwileczkę! Przypomniałem sobie coś ważnego.
Widziałem kogoś w domku dla gości.
To mogła być Jennifer 2.
- Jennifer 2? - To możliwe.
Nie mam czasu…
Pani wybaczy.
Mówi pani, że nawet nie zamierza pani sprawdzić?
Co wy w ogóle robicie… Zadzwonię do pani kierownika.
Co za suka.
A co to? Knajpa?
Proszę, dzwoń.
Przykro mi, że nie zapewniłam wspaniałej obsługi.
Okej, zadzwonię do kapitana policji.
Kapitana? Nie. Nie ma takiej potrzeby.
Wiesz co? Raper, prowadź.
Mówię wam, to coś wielkiego. Spodoba się wam.
- Dziękuję. - I masz za co.
To domek dla gości, ale trzyma tam gadżety.
Spodoba wam się.
Okej.
Culp, znajdź światło. Czuję się jak w nawiedzonym domu.
Dziwacznie.
Myślicie, że to może być narzędzie zbrodni?
- Nie. - Mój Boże!
To miecz, którego używał Xavier w Odysei.
Była kazała mi to obejrzeć. Miałem kilka uwag do filmu.
Po co takie krótkie sceny?
Czemu nie możemy pooglądać gry aktorskiej?
Ale ekipa od rekwizytów dała czadu.
Przełączniki!
Xavier wrócił!
Boże!
Pij Triple SeX odpowiedzialnie.
Nie pij Triple SeX, jeśli jesteś lub planujesz być w ciąży.
- Czyli to tę osobę widziałeś? - Skończyliśmy.
Nie wiedziała pani, że to makieta, a odrąbała jej pani głowę.
- Zapamiętaj to. - Jasne.
Afterparty
O Boże. Tworzył poważny album?
Wiem, o czym mówisz.
Usiądź, proszę.
Mówisz, że to należy do Ciebie.
Przyznajesz się do zabójstwa lub dwóch?
Już wyrobiła sobie pani opinię na mój temat,
jak wszyscy, więc czemu mnie pani od razu nie skuje?
To twoja szansa, by przekonać mnie, że nie jesteś morderczynią.
Spróbuj.
Pierwsze, co powinna pani wiedzieć,
to, że każdy przyjeżdża na zjazd, bo ma jakiś powód.
Może chce, by inni zobaczyli jego sukces.
Może chce się popisać seksowną drugą połówką.
Dla mnie to miała być runda honorowa.
W ostatniej klasie byłam u szczytu łańcucha pokarmowego.
Przewodnicząca klasy ze świetlaną przyszłością.
Ale potem pojawił się Xavier.
KLASA MATURALNA
Przez niego wszystko się zmieniło. Zostawili mnie przyjaciele.
Znienawidzili mnie.
Moje życie stało się otchłanią rozpaczy i samotności.
A 15 lat później…
Przyjedź, to będziesz miała kłopoty
…wciąż mnie nienawidzili.
Uważali, że byłam toksyczna. Szalona.
Jezu Chryste! Oszalałeś?
- Xavier tu jest. - Nie!
Tak, miałam powód, żeby przyjechać.
Przyjechałam się zemścić.
Okej.
Uważa pani, że jestem szalona. Wiedziałam, że tak będzie.
Nie uważam, że jesteś szalona.
SZALONA???!!!
Wróćmy do zemsty.
Czemu chciałaś się zemścić?
Zaraz powiem.
Te wiadomości. Ktoś mi groził.
Ktoś wiedział o moich planach? Miał plany wobec mnie?
Jedno było jasne. Nikt mnie tam dziś nie chciał.
- Chelsea. - Jennifer.
- Jennifer, cześć. - Co za niespodzianka.
- I dwie niespodzianki. Hej. - Tak.
Nasze płody są przyjaciółmi.
- Pewnie czujecie, że żyjecie. - Podwójnie.
Jak się masz? Słyszałyśmy, że niezbyt dobrze.
Radzisz sobie?
A nie wyglądam?
- Żartownisia. - Zawsze byłaś zabawna.
- To z bólu. - Czemu akurat 15. rocznica?
To nie jest szczególnie ważna rocznica.
Chodzi o to, że przyjedzie Xavier. To dlatego tu jesteś?
Nie jestem jego fanką.
Ale jestem tu z jego powodu.
- Musimy ci dać plakietkę z imieniem. - Tak.
Jesteś sama, tak?
Strasznie samotna.
Jaki zawód mam ci wpisać?
Weterynaryjna…
recepcjonistka.
Nie wiedziałam, że je mają.
I kupon na drinka?
Zdecydowanie. Wezmę…
Wezmę kilka. W końcu świętujemy.
- Jeśli możesz… Dziękuję. - To sporo.
- Do zobaczenia. - Okej.
- Dobrze cię widzieć. Miłej zabawy. - Kochamy cię.
O Boże.
- Cześć. - Co podać?
Tyle wódki, ile mogę za to dostać.
- Z sokiem żurawinowym. - Jasne.
Dziękuję.
…wygłasza przemowę.
A ja wtedy…
- Pierdzenie, nie? - Znam to uczucie.
- Udawania. - To był ten moment.
Ludzie mówili mi, że powinienem zostać komikiem.
Bycia wyobrażoną wersją siebie.
- Xavier. - W każdym razie…
Tak, więc…
Ale byłam myśliwym czy ofiarą?
Brett?
Czy ty się przede mną chowasz?
Chowam? Ja się nie chowam.
Szokujące. Chelsea znowu ma zwidy.
Nie, byłeś wciśnięty za budkę, jakbyś się bawił w chowanego.
To się nazywa kolejka. Słyszałaś?
Budka jest pusta.
Dlatego teraz do niej wchodzę.
WITAMY PO LATACH
Hej. Jeśli Zoë nas zobaczy, przysięgam na Boga.
Grozisz mi?
To ty wysyłasz mi te wiadomości?
Czemu miałbym to robić? To koniec.
Przykro mi, że nie wyszło tak, jak chciałaś.
Nie manipuluj mną. To ty podkreślałeś, że to ważne,
gdy oddałeś mi pod opiekę wasze umierające zwierzątko.
Gdybym wiedział, że mnie uwiedziesz,
zawiózłbym Dumpling gdzieś indziej.
Brett, nie uwiodłam cię.
To ty to zainicjowałeś. Ja tylko powiedziałam: „Cześć”.
Jasne, raczej: „Cześć”.
Gdybyś powiedział prawdę,
że Dumpling nie jadła zaleconej karmy,
mogłaby pożyć jeszcze półtora roku.
Przez tę karmę miała biegunkę.
Romanse to nic niezwykłego.
Ciągle się zdarzają. Są całkiem seksowne.
Wiesz, o czym mówię? Kłamstwa, zdrada.
BRETT MIAŁ ROMANS Z CHELSEA!
- Nie oceniam. - Brett pani o tym nie powiedział?
Nie mogę mówić, o czym usłyszałam podczas przesłuchań,
ale o tym nic mi nie powiedział.
SZLAG CHELSEA I BRETT??
Jest tu tyle sprzętu, że kto wie?
Nie myślałam o nim od liceum.
Jakoś to się zgrało w czasie.
Sophia mnie rzuciła.
- Sophia? - Moja była.
Byłam w rozsypce.
Chodziłam w jej ubraniach i słuchałam Collective Soul.
Było źle.
Gdy przyszedł, żeby uśpić psa, to było tak, jakby,
i jego, i moje życie było do bani. Rozumie pani?
Jedno doprowadziło do drugiego.
- Zabiłaś psa. Puknęłaś tatusia. - Okej…
Kiepsko traktujesz tę rodzinę.
- Nie miałam takiego zamiaru. - Przypadkiem zaliczyłaś męża.
Nasz romans zakończył się trzy miesiące temu, bo się dowiedziała.
Jak wszystko od czasów liceum, to też była moja wina.
Zniszczyłam szczęśliwą rodzinę.
Dlatego nikt nie chciał, żebyś przyjeżdżała?
Ale musiałam przyjechać. Dla Xaviera.
CENNE WSPOMNIENIA
NIE WIDZISZ, ŻE NIKT CIĘ TU NIE CHCE?
WYJDŹ, NIM BĘDZIE GORZEJ
- Moja wina. - Xavier.
Jak leci?
Świetnie się bawię.
- Wspaniale. - Tak.
Dawno się nie widzieliśmy.
Tak, minęło sporo czasu.
Tak dużo,
że kto by pamiętał, co się wtedy działo, nie?
- Nikt. Na pewno nie ja. - Właśnie.
To się rozumiemy.
- Kompletna pustka. - Dzieciństwo. Szaleństwo.
Nie jestem szalona.
Nie mówiłem, że…
Xavier.
Wybacz, to głupie.
Ale powiesz coś głosem Legalnego Beagle’a?
„Nie zniesiesz szczeknięcia”.
- Zrób to. - W porządku.
- Nie zniesiesz szczeknięcia! - Uwielbiam to.
- To jest świetne. - Jak uważasz.
- Pamiętam, że bardziej warczałeś… - Nie, ja…
Xavier musiał być sam, by mój plan się powiódł.
Musiał mi zaufać.
- Hej, panie Popularny. - Hej.
- Chelsea. - Hej, Ned.
Wciąż jestem żonaty i bardzo spełniony.
Tak to brzmi.
Powinniśmy nadrobić zaległości.
Mogę ci zająć miejsce przy moim stoliku.
To bardzo miłe. Mam już miejsce.
Powinienem tam pójść, ale…
- Okej. - Miło się rozmawiało.
- Wzajemnie. - Więc…
- już rozmawialiśmy. - Tak.
- Spędźmy miło wieczór. - Okej.
- Fajnie się gadało. - Okej.
Na razie, Eugene.
Okej. Oddychaj.
To tylko twoja wyobraźnia.
Jest tak, jak mówi mama. Jesteś niestabilna, postradałaś rozum.
Hej.
Chelsea.
TOALETA DAMSKA
WYJDŹ, NIM BĘDZIE GORZEJ
BĘDZIESZ ŻAŁOWAŁA, ŻE PRZYSZŁAŚ
Kim jesteś?
Połączenie nie może zostać zrealizowane.
Indigo. Hej.
Chciałabyś pomóc sprzedawać ekologiczne,
zwiększające odporność szejki z liści i ziół?
Mogłabyś pracować z domu, być sobie szefem
i nie musiałabyś szczepić dzieci.
Nie, dzięki. Nie chcę twojej trucizny umysłowej,
tej szejkowej piramidy finansowej.
Chcę wiedzieć, kto do mnie pisze.
Widzi pani? Są prawdziwe.
Pokaż.
Są strony internetowe, gdzie tworzy się takie numery.
Ludzie używają ich do nękania, śledzenia,
wysyłania wiadomości z podtekstem.
- Miała pani z tym do czynienia? - O tak.
Gdy pracowałam nad sprawą bliźniaczek Ruffin,
dziecięcych miss piękności, które się pozabijały.
One wysyłały do siebie wiadomości,
które miały być anonimowe.
Gadały w swoim własnym języku, więc niewiele się dało zrozumieć,
ale niektóre rzeczy były naprawdę wstrętne.
- Bliźniaki są dziwaczne. - Kim jest twój anonim?
Kim jest twoja Tara-Belle i Crystal-Anne Ruffin?
Właśnie.
Byłam zdezorientowana.
Wiadomości, facet, który mnie śledził. Xavier, Brett.
Byłam przestraszona i zraniona. Potrzebowałam odpowiedzi.
Zoë. Aniq.
O Boże!
Niezdarna Chelsea. Nie panuję nad piciem. Dosłownie.
Tam jest fontanna z wodą pitną.
Jeśli to szybko wypłuczesz,
- powinno zejść. - Tak, okej.
Potrzebuję cię samej na chwilę, okej?
- Nie chcę wchodzić ci w drogę. - Ale weszłaś.
Muszę wiedzieć, czy to ty pisałaś te wiadomości?
Co? Nie. Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
- Narobiłaś dość szkód. - Nie jestem uszkodzona.
Hej, ciepła czy zimna woda na plamę z żurawiny?
Zdecydowanie zimna.
Próbuj dalej. Jestem wstawiona.
Przyszłam tu dziś, by wszystko wyjaśnić.
- To, co powiem, tego nie naprawi. - Masz rację.
W porządku? Prawie nie widać.
Tak, jest nieźle.
- Chodźmy stąd. - Zoë.
Hej.
O Jezu!
- Brett. Boże. - Znowu ty. Co ty robisz?
Ktoś mnie śledzi.
Chodzi za mną i woła „Hej”.
Nikt cię nie śledzi, okej?
- To ty. - Stoję przed tobą.
- To jak mogę cię śledzić? - Okej, jestem idiotką.
- Okej… - Nie, czekaj. Widziałaś Zoë?
Nie chcę stać między tobą a Zoë. Nie podoba mi się to.
Nie jestem tu ze względu na ciebie.
Wmawiaj to sobie, skarbie.
Chcę wyrównać rachunki z Xavierem i nikt mnie nie powstrzyma.
Powiedz mi.
Co takiego zrobił, że chciałaś wyrównać z nim rachunki?
Zmienił moje życie w gówno.
Rozpoczął mój zjazd po równi pochyłej.
Wszystko zaczęło się na imprezie z okazji dnia św. Patryka.
I znowu.
Nikt nie mówi o tym, że pieprzyłaś Bretta, ale mówią o tej imprezie.
Coś się wtedy stało
i chcę wiedzieć co.
Jedna noc na raz.
Do zobaczenia na afterparty, Xavier, ty dupku.
Chelsea.
Nie uciekniesz daleko.
Hej!
Proszę, proszę. Gdzie to jest?
- Oślepię cię! - W porządku. Dlaczego?
Bo mnie gonisz!
To waporyzator?
Co? To gaz pieprzowy.
Do obrony przed wielkimi facetami.
O Boże.
Zawsze uważałem, że jestem mały.
Ale się myliłem.
- Dlaczego mnie śledzisz? - Wiesz, jak to mówią.
Jeśli chcesz otworzyć auto, musisz mieć…
Mam twoje kluczki.
- O Boże. - Upuściłaś je.
Próbowałem cię złapać całą noc.
Mogłeś powiedzieć: „Hej, mam twoje kluczyki”.
- Hej… Tak. - Powiedzieć to,
a nie mnie śledzić i gonić.
Starałem się nie zbliżać za bardzo.
To było… Ale…
dziękuję.
Co ci się dziś podobało?
Mnie serowe…
Chelsea, co robisz obok mojego auta?
- Jest bardzo zielone. - Podwieźć cię?
- Byłoby miło. - Wsiadaj. Zobaczymy, co się stanie.
Kto to? To parkingowy?
- Chyba tak. - Okej.
Walt.
Mam własne kluczyki.
Wszystko okej?
Wiele się dzieje.
Przetwarzam to.
Rozumiem. Też się stresowałem tym spotkaniem.
- Wariactwo. - Ledwo się trzymam.
Chrzanić to. Nieważne, co się stanie.
Naprawimy wszystko na tym afterparty, prawda?
Tak jest.
Boże!
NIE PRZYJEŻDŻAJ NA AFTERPARTY
Hej. Co ty wyprawiasz, Aniqu?
Przepraszam. Zobaczyłem w torbie dwie i pomyślałem, że się podzielisz.
W tej torbie są tylko kłopoty.
Co było w piersiówce?
Środek uspokajający dla kotów.
Wiem, że pracujesz u weterynarza.
I masz tam takie środki…
Dostałem leki dla kotów!
…ale żeby je mieć w piersiówce?
To było dla Xaviera.
Chciałam go naćpać, sfotografować nago i dać zdjęcia TMZ.
- To był mój plan zemsty. - Siedziałaś
i patrzyłaś, jak Aniq pije środek dla kotów?
Z piwem imbirowym, whiskey i limonką. To był drink.
Kentucky mule dla kotów? Naszprycowałaś go.
Sam się naszprycował. Przypadkiem.
Wziął tylko łyczka, ale ma słabą głowę.
Patrzysz na niego i myślisz:
„Tego gościa powalą leki uspokajające dla zwierząt”.
Aniq, posłuchaj mnie uważnie. Zostałeś odurzony.
Przez Xaviera. Dokąd poszedł? Wsypał mi coś do drinka?
Zaufaj mi, wiem, że Xavier jest dupkiem, ale nie on to zrobił, okej?
To był…
Naleję ci wody.
Dobry pomysł.
O Boże.
Proszę.
Okej. Jak się czujesz?
Dobrze.
Bo muszę dokończyć pewną sprawę.
Wiem, co knujesz.
- Tak? - Tak.
Idziesz zrobić kupę.
Robisz kupę na imprezach.
Tak. Masz mnie. Idę zrobić kupę. Okej.
Teraz znam sekret.
I jakby nigdy nic przyjechała na zjazd?
Nie wierzę, że się z nią przyjaźniłyśmy. Co za suka.
- Cholerna… - Hej. Tobie nie wolno tak mówić.
- Zapomniałem. Przepraszam. - Rozmawialiśmy o tym.
Nie jest w dobrej formie psychicznej.
Picie, narkotyki, koncerty Phish.
Porno. Dlatego przestała używać Facebooka.
Widziałyście jej włosy? Jakby wpadła w środek tornado.
W sam środek.
Żydzi mają takie włosy.
Hej.
Takie po prostu są.
- Duża objętość. Mega. - Uwielbiamy Żydów.
Pierdzielisz.
Co jest, Brett?
Było ze mną coraz gorzej.
Mówiłem, że traci rozum.
- Zasługuje na to. - Nienawidzę jej,
ale ma fajne buty.
To nie był zjazd. To było piekło.
Byłam ich błaznem. Wszyscy się śmiali…
Czas na żarty.
Co ty? Masz 12 lat?
- To zabawne. - Jezu.
- Nie rozumiesz. - O Boże.
Tylko tobie tutaj ufam.
Może dlatego, że jesteś nieprzytomny. Co jest moją winą.
Przyjechałam wszystko naprawić,
a powoduję coraz większą katastrofę.
PRZEPRASZAM
Jesteś dobrym człowiekiem, Aniqu.
Miałam dość chaosu. Nadszedł czas, by to zakończyć.
GŁODNE HIPOPOTAMY
Nim ktoś mnie wykończy.
Musiałam działać, ale się bałam.
A w takim chaosie, każde światło wskazuje drogę.
Chelsea.
- Umrzesz… - Jak?
…gdy usłyszysz, że z Xavierem nagrywamy piosenkę.
W tym studiu. I na zawsze odmienimy losy muzyki.
Brawo.
Też miałam dziś pewne plany, ale nie wypaliły.
Więc już pójdę.
Stój.
Posłuchaj, jednego się dziś nauczyłem.
Nie dostajesz w życiu jednej szansy. Musisz wykorzystać drugą.
Carpe, ile się da, z tego diem.
Jest za późno.
Nie jest. Chcesz wiedzieć dlaczego?
Tak.
Bo to ty masz kontrolę, Chelsea. Nikt inny. Dasz sobie radę.
Boże. Potrzebowałam to usłyszeć choć raz w życiu. To ja mam kontrolę.
- Tak. - Może zawsze miałam kontrolę.
- Tak! - Dziękuję, Yasperze.
- Czy ja cię właśnie zainspirowałem? - Tak.
Mogę napisać o tym piosenkę?
- Bez mojego imienia. - Jasne.
Hej, imprezowicze!
„X” wskazuje miejsce, mam rację?
Bo ja jestem X,
a to moje miejsce.
Dobra. Wielkie brawa dla liceum Hillmount.
Zaczęliśmy w klasie średniej wyższej, a teraz jesteśmy tu.
Jutro wracam do LA na galę Kids’ Choice Awards,
ale dziś mi casa… Sami wiecie, jak to leci.
Będziemy żyć wiecznie!
O nie. Mamy nianię. Musimy się zbierać.
Jest późno. Rano mam pilates.
Cześć.
- Cześć. - Zabawne, że tu na ciebie wpadłam.
To mój dom.
Żartowałam.
- Ja też. - Nie mieliśmy okazji pogadać.
Może chodźmy w jakieś ustronne miejsce.
Cholera. Tak, nie. Jestem trochę zajęty.
Wiesz, ci wszyscy ludzie, muszę im dać to, czego chcą.
- Sprawiedliwie. - Daj spokój. Co zmieni kilka minut?
W mojej sypialni błyskają światła.
Powinienem to sprawdzić,
bo to może być coś jak w Parasite.
Nie widziałem filmu, ale czytałem streszczenie na Wikipedii,
i gość cały czas siedział w bunkrze.
Dobra, nara.
Wiedziałam, że mnie unika. Ale musiałam to zakończyć.
Światła nie błyskają?
Co?
Nie.
Chcesz? Zrobiłam drinka specjalnie dla ciebie.
Okej. Tak.
Szlag. To moje imię.
Zgadza się.
Czekaj. Stój. Tam jest środek uspokajający dla kotów.
Czyli mały łyczek zamiast porządnego?
Nie, nie pij tego. To nie jest zabawna ilość, tylko niebezpieczna.
- Nie rozumiem. - Okej, muszę się do czegoś przyznać.
Przyszłam tu dziś, by cię upić, zrobić ci zdjęcia nago
i wrzucić je do Internetu.
Okej. Po pierwsze, sam już wrzuciłem takie zdjęcia.
A po drugie, jeśli wciąż masz do mnie żal za…
Imprezę w dniu św. Patryka? Tak.
Wydymałeś mnie.
Po tej imprezie zostałam sama.
Wszyscy myśleli, że byłam szalonym, kłamliwym potworem.
W końcu i ja w to uwierzyłam.
Zaczęłam podejmować beznadziejne decyzje.
Aż moje życie stało się beznadziejne i winiłam za to ciebie.
- Nie chciałem, by tak się stało. - Nie chcę przeprosin.
Teraz, gdy tu jestem, tak naprawdę chciałam,
żebyś wiedział, że jesteś dupkiem…
i kretynem.
Tak. Ja…
Tak?
Może to powiedz. Dla mnie.
Więc ja…
Jestem… Jestem jakby dupkiem.
I kretynem.
A teraz to zaśpiewaj.
Jestem, jakby, dupkiem
I kretynem
Auto-Tune czyni dla ciebie cuda.
Już niczego więcej od ciebie nie potrzebuję.
- Nie pij tego. Przestań. - Racja.
- Kocie… - Wylej to.
Trucizna dla kotów. Jasne.
Nie taki koniec sobie wyobrażałam,
ale był to początek.
Szansa na przejęcie kontroli nad moim życiem.
Moja druga szansa.
Czy gdzieś tam była blond peruka?
Nie. Co za dziwne i szczegółowe pytanie.
Gdy zeszłam, większość poszła do domu.
To była moja ostatnia szansa, by złapać…
Zoë. Cześć. Możemy chwilę porozmawiać?
Jedna sprawa i możesz nigdy więcej ze mną nie rozmawiać.
- Ani na mnie patrzeć. - Spoko.
Chciałam tylko powiedzieć,
że bardzo cię przepraszam.
Zasługujesz na tysiące przeprosin.
Zgadza się.
To było wstrętne i złe, i żałuję, że to zrobiłam.
Podjęłam wiele złych decyzji,
ale ta była najgorsza i jestem gotowa to przyznać.
To nawet nie było tego warte, bo Brett jest…
Kiepski w łóżku. Możesz to powiedzieć.
Brett jest kiepski w łóżku.
Seks z nim jest jak…
Bieg do linii mety.
Tak. Myślałam sobie: „To nie jest sport”.
I to ciągłe przybijanie piątek.
Kto wygrał?
- Czemu przybijamy piątki? - Nie my.
- Nie. My przegrałyśmy. - Tak, zdecydowanie.
Byłam zaskoczona, że nie pracuje na budowie,
bo czułam się, jakby chciał zniszczyć chodnik.
O mój Boże.
O Boże.
- Zasługujesz na kogoś lepszego. - Dziękuję.
Okej, to dziwny moment na to,
by mieć opinię na temat twojego życia miłosnego,
ale Aniq jest świetny.
I mam wrażenie, że jest poukładany.
Jak dobra jest ta impreza?
O Boże.
Gdzie ja jestem? Czemu jestem mokry?
To nie jest dobry moment, by go oceniać.
- Nic ci nie jest? - Kto to zrobił? Xavier?
- To nie był Xavier. - Xavier mi to zrobił. Znowu.
- Aniq. - Gdzie on jest?
Może dziś jest ten moment, by odpuścić i żyć dalej.
To nie jest przeszłość. To się dzieje.
Ale dość tego.
Zaraz wracam.
Aniq.
Aniq, daj spokój.
Mam uwierzyć, że zmieniłaś zdanie
i już nie chciałaś go zabić?
Nigdy nie planowałam go zabić.
Może pani poszukać resztek środka dla kotów w piersiówce
i porównać z wynikami krwi Xaviera.
Nie wypił tego.
Zabił go upadek. Ty miałaś do niego największy żal.
Powiedz mi, co się stało na imprezie w dniu św. Patryka?
- Chcę o tym zapomnieć. - Zapomnisz jutro,
bo musimy wiedzieć, kto go zabił.
Może zabójca Xaviera to osoba, która ci groziła.
Przestałam dostawać wiadomości po śmierci Xaviera.
- Może to był on. - Może.
Ale telefonu nie było przy ciele. Pomóż mi.
Ta impreza była ważna dla nas wszystkich.
O Boże, Aniq…
Co mu się stało?
Nie…
Nie, to było takie: „O Boże. Iiiik”.
Był na niej.
- I… - Culp.
Przyprowadź tu Aniqa.
Źle się wysłowiłam. Proszę go w to nie mieszać.
To dobry człowiek.
Gdy się obudził mokry i bez spodni,
Aniq powiedział,
że Xavier znowu mu to zrobił.
Znowu. Prawda? To powiedziałaś, że powiedział?
Tak.
Pierwszy raz był na tamtej imprezie?
Nie możemy go znaleźć.
Kurwa mać!
Wpadł w jakiś portal, który wszystkich wciąga?
Znajdź Aniqa. Muszę z nim porozmawiać.
Poszukaj go porządnie.
To nie jest dwupokojowy dom. Sprawdź w każdym pokoju.
Szlag.
Napisy: Agnieszka Otawska