Dobra, Kyler, lepiej odbierz.
Wiem, że twoi rodzice nie chcą rozmawiać,
ale naprawdę chcemy, by ten dzieciak decydował o ich losie?
Kończy nam się czas. A on jest bardziej odpowiedzialny, niż wygląda.
Jestem Kyler Ske-ater
i zaraz zrobię zarąbisty zjazd po tej poręczy!
No to dawaj.
O cholera. Kyler, wszystko okej?
Nie, nic nie jest okej.
Chyba rozerwałem krocze.
ROZMOWA WIDEO
Ky, ktoś dzwoni.
Odebrałem. Trzymaj.
Halo?
Kyler, hej. Mówi Zoë. Córka Fenga?
Siema, pani Feng?
Wiesz, że Feng to imię mojego taty, prawda?
Nazywa się Feng Feng?
Nie. Posłuchaj, Kyler.
Potrzebujemy filmu, który kręciłeś w ten weekend.
Tak, no nie wiem.
Jeszcze nie skończyłem go obrabiać.
Nie, nie, nie. Nie szkodzi. My...
Nie wiem, jak to powiedzieć, ale...
Doszło do morderstwa.
Co? Jasna cholera!
To ciocia Ruth? Nie ma alergii na czekoladę, prawda?
Nie, nic jej nie jest.
Tego nie wiemy.
Nie sprawdzaliśmy wszystkich.
- Pisałam do niej. - Zaraz wrócę.
Wymyśl coś, gdy Zoë spyta, gdzie jestem.
Okej.
Vivian. Hej.
Mój mąż i ja nie chcemy rozmawiać.
Wiem. Chodzi o coś innego.
Rozumiem. Okej. Wejdź.
To jest ostatnia rzecz,
o której chcę z panią rozmawiać.
Ale...
Ulysses powiedział nam o waszym...
waszym...
No wie pani, waszym...
Będę musiał to powiedzieć, prawda? Okej.
Romansie.
Zoë o nim nie wie. I wiem, że przez długi czas był tajemnicą,
ale już nią nie jest.
Zoë zasługuje na to, by znać prawdę i powinna usłyszeć ją od pani.
Nie dajesz mi wyboru.
Chcesz go?
Co?
Tego gościa z aluminium. Tę puszkę.
Edgar nie żyje, więc...
Dopiero co umarł.
- Tak. - A pani już rozdaje jego rzeczy?
Nie masz pojęcia.
O czym?
Co się dzieje?
AFTERPARTY
Szlag, Kyler dotrzymał słowa.
NAGRANIA KYLERA
Są tu rzeczy z jego prywatnych kont.
Tak, gdy powiedziałam „morderstwo”, wystraszył się i wysłał wszystko.
Co tu wciąż robisz, spocony?
Nie róbcie mi tego.
Jestem częścią ekipy. Chcę zobaczyć, co jest w tych plikach.
Nie, wynoś się stąd.
Wynocha!
Dobra. Dowiedzmy się, co się wydarzyło w ten weekend.
Zoë.
Hej.
Mamy nagrania Kylera.
Muszę z tobą porozmawiać...
Jesteśmy w trakcie rozwiązywania sprawy morderstwa.
- Bo... - Powinnaś jej wysłuchać.
Dobrze. Tak.
Jeśli chcecie oglądać te nagrania, to chcę je obejrzeć z wami.
Żeby dodać kontekstu.
Zapraszamy. Co trzy głowy to nie dwie.
Chcę, byście wiedzieli, że wszystko, co zrobiłem w ten weekend,
zrobiłem dla mojej rodziny.
- O Boże. - Rozumiem.
Aniq, włączaj.
Zawsze masz popcorn?
Niski poziom cukru we krwi.
Chcesz?
Czekaj. Tym razem trafię.
Na pewno mam to filmować, panie Feng?
Tak, Kyler. Masz nagrać wszystko.
Ale musisz być niewidzialny.
Załatwione.
Widzicie mnie ostatni raz. Jestem duchem.
Kyler, mówię poważnie. To jest wyjątkowy weekend.
Nasza nowa, piękna furgonetka
i moja najmłodsza córka...
Wszystko okej?
Jest już dorosła.
Pan płacze?
Co ja oglądam?
To był ślub, ale przy okazji kręciliśmy rolki na różne portale.
Dlatego ściągnąłem Kylera. Potrafi robić cuda telefonem.
Powinniście zobaczyć jego filmiki na... Jak się nazywa ta strona?
Ta z tymi porąbanymi filmikami?
TikTok?
- Nie poganiaj mnie. - Tak.
Kyler pomaga mi pokazać lody baobing światu...
Trochę się wzruszyłem. I już.
Jakie są te lody baobing?
Wyobraź sobie wstążki lodów tak cienkie, że topią się, gdy dotkną języka.
Ale to nie jest tylko zamrożone H2O.
To autorska mieszanka wody, mleka ze śmietanką,
zwieńczona górą świeżych owoców.
Zwyczajna, ale elegancka.
Zdrowa, ale pyszna.
Z Lodowym Królem to miłość od pierwszego kęsa.
Brzmi pysznie.
Kilka lat temu polecieliśmy z Vivian do Tajwanu.
Gdy wróciliśmy, zostałem Lodowym Królem.
I...
właśnie otworzyłem drugą lodziarnię.
Mam też furgonetkę, którą zniszczył Aniq.
Na pewno „zniszczył”?
I akcja.
LODOWY KRÓL TAJWAŃSKIE LODY
Z pięknej winnicy mówi do was Lodowy Król...
PAN FENG
...bo teraz możemy przyjechać do was!
Chwila, co mam na głowie?
To chyba jakiś filtr, który włączył Kyler.
Mówiłem, że to geniusz.
To maleństwo to flagowy okręt mojej mrożonej floty.
Chodźcie. Oprowadzę was.
Drzwi są zamknięte. Czemu są zamknięte?
Zawsze każe mi pan zamykać.
Okej, nie kiedy... Gdzie są kluczyki?
Prawie je mam.
Tak. Już prawie, panie Feng. Niech pan spróbuje od góry. Tak.
Praktycznie je mam.
Nie musimy tego oglądać.
To tylko nudne, biznesowe gadanie.
Chwila.
Aniq, głośniej.
Jim, jak się masz?
Tak.
Jestem zajęty. W ten weekend moja córka bierze ślub...
Nie, rozumiem.
Jim, dostaniesz pieniądze, okej?
Obie płatności.
Kłopoty z kasą?
Każda firma miewa problemy. To nic takiego.
Aniq, sam masz małą firmę.
Wiesz, jak to jest.
Pewnie. Cholera.
Małe firmy są podstawą gospodarki.
To trzeba powtórzyć.
Tak.
Jesteśmy podstawą gospodarki.
Właśnie!
Ty mnie rozumiesz.
Mamo, cokolwiek musisz nam powiedzieć, to w porządku.
Zrozumiemy, prawda?
Tak, oczywiście.
Po prostu to powiedz.
Czy ty...
- zabiłaś... - Co?
Nie!
- Dzięki Bogu. Jezu Chryste. - Ulżyło mi. O Boże.
Mamo, przez chwilę myślałam, że to zrobiłaś.
Myślisz, że mogłam...
- Byłaś dziwna. - Byłam na to gotowa.
- Zachowywałaś się dziwnie. - Ja?
- Ale nie jest zabójczynią. - Nie zrobiłaś tego.
A to świetnie.
To co takiego chcesz nam powiedzieć?
Lata temu
wasz wujek i ja, my...
Na pewno zgadniecie, co chcę powiedzieć.
- Nie chcę zgadywać. - Nie mam pojęcia.
Każecie mi to powiedzieć?
Tak.
Mieliśmy romans.
- O mój Boże! - Co?
- Co? O Boże. - Mamo, to kazirodztwo.
- Nie jest moim bratem. - To nie jest kazirodztwo.
Ale mogłoby być.
Wyobrażam to sobie.
- Aniq. Aniq! - Feng. Feng!
Zobaczmy, co jeszcze ma dla nas Kyler.
Tam są.
Wiesz, Edgarze, gdy zostaniesz częścią rodziny,
będziemy ci musieli kupić kurtkę jak moja.
- Bo nigdy nie miałem syna. - Tato.
Ale jestem szczęśliwy z tego powodu. Może.
I cieszę się, że Edgar będzie częścią rodziny.
Będę mógł z kimś pogadać o biznesie. Kasie.
O Boże. Przepraszam za tatę.
Uważam, że jest uroczy.
- To miejsce... - Podoba ci się?
To nic ważnego. Przewińmy.
Co robisz? Oglądamy wszystko.
Auto ci się stacza.
- O cholera. - O Boże.
- O nie. Ja... - O Boże.
Zostawiłem go na luzie.
A potem...
To wszystko? Mówiłeś, że z auta został wrak.
Nie, mówiłem, że ja byłem wrakiem. To było druzgoczące emocjonalnie.
- Nigdy tego nie przeboleję. - Następny.
- Co to ma być? - O Boże. Wyłącz.
JA TO ZROBIŁEM?
- Następny. - Spokojnie.
Kyler się bawi.
To nowa furgonetka. Jest zniszczona.
- Rysa. - Następny.
Lepiej. To chyba kolacja.
Isabel nie zatrudniła kamerzysty.
Mówiła, że nie nadajemy się do filmu.
Vivian poprosiła Kylera o pomoc.
Tak się cieszę z powodu firmy. I oczywiście z powodu Grace.
To najlepsze, co się mogło stać.
Daj mi osiem drinków.
Okej, wiesz co? Żartuję.
Weź te pieprzone pieniądze. Niezbyt się z tym kryjemy.
- Więc... - Nie wiem, o co mnie pan prosi.
Miej oczy otwarte.
ŚLUB EDGARA I GAIL
- Jest pięknie. - Dziękujemy.
I będę pamiętać, by zostawić miejsce na słynne lody twojego ojca.
Koniecznie.
Na pewno jesteś dumna.
Oczywiście, że jestem. Mój tata jest Lodowym Królem.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Nie możesz stać za barem.
Wujek Grace, brat Fenga, Ulysses.
Jasna cholera.
O mój Boże.
Gość wjechał tu na koniu!
- Kto to jest? - Kochanie!
Wszystko okej?
Wystrzeliłeś stamtąd, co?
Musiało ci być ciężko patrzeć na brata
po tym, co się między wami wydarzyło.
Nie chciałem go widzieć, ale nie dlatego wyszedłem.
Wyszedłem, bo coś się działo na zewnątrz.
Chwila, co robisz? To moja furgonetka.
Pogadaj z pożyczkodawcą.
Nie, nie, nie. Gadałem z nim. Załatwiam to.
Cofnij się.
Nagrywam to jako dowód, że kradniesz auto.
Wykorzystamy go w sądzie koleżeńskim.
Potrzebuję jej. Proszę.
- Masz dzieci? - Tak, córkę.
Okej. Ja też.
W ten weekend bierze ślub.
Dlatego tu jesteśmy.
Potrzebuję tej furgonetki na ślub.
Dla niej.
Proszę.
Mogę chociaż coś wyładować?
- Masz pięć minut. - Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Kyler, pomóż mi zanieść lody do kuchni.
Robi się.
Skarbie, co tu robisz?
Co ci się stało?
Czemu masz lody? Coś nie tak z furgonetką?
Tak.
O Boże. Furgonetka jest skasowana.
Boże. Nie zauważyłem wcześniej, ale Aniq naprawdę ją zniszczył,
więc ją odholowano.
- Odholowano? - Nie martw się.
Wszystko jest dobrze,
bo wykorzystamy
moją domowej roboty maszynę.
Tadam! Od tego wszystko się zaczęło.
Tak jest nawet lepiej. Prawda, Kyler?
Dobrze się czujesz?
Tak. Potrzebujesz czegoś?
Chcę się upewnić,
że dobrze się czujesz w związku z... Wiesz?
- Tak, tak, tak. Pewnie. - Tak?
Tak. Skoro Grace jest szczęśliwa, że tu jest,
to ja też jestem. Serio.
- Jesteś szczęśliwy? - Tak.
Spójrz na mnie. Jestem szczęśliwy.
- Grace się cieszy. - Dziękuję.
- Okej. - Kocham cię.
- Dobrze. - Co... Tak.
- Zmyję to... - Tak. Wyglądasz piękn...
- ...mleko wielbłąda. - Tak. Wyglądasz piękn...
Tak. Wyglądasz pięknie. Kocham cię.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
O mój Boże. Lodowa Królowa.
- To... - Dobre.
- Wymyślił to pan teraz? - Tak.
Nie mówi pan poważnie,
że damy radę z jedną maszyną, prawda?
Hej, zaczynałem z tą maszyną. Będzie fajnie.
Dobrze się pan czuje?
Wiesz, co powiedział Henry Ford, gdy Model T się nie sprzedawał?
„Nie znam słowa »porażka«”.
Henry Ford. Straszny rasista, ale dobrze powiedział.
Nie znał tego słowa?
Nie, słowo znał. Chodziło mu o to, że się nie podda.
Okej, bo miałem mówić, że to łatwe słowo.
Zapomnijmy o moim bracie.
Podamy jutro lody i moja córka będzie ze mnie dumna.
I wiesz, co jeszcze zrobimy? Ocalimy całą firmę.
Tak, panie Feng. A jak?
Grace wychodzi za, dosłownie, multimilionera.
Namówię go, by zainwestował.
Rodzina nic nie wie o problemach finansowych, co?
Mówi się: „zastaw się, a postaw się”.
Każda firma tak robi.
Myślałeś, że nie będziesz musiał mówić, bo dostaniesz kasę od Edgara.
Bo Edgar zainwestuje w firmę. To dobry interes.
Pieniądze wsadziłem w budowę.
Miałem plan. Zobaczycie. Włącz kolejny film.
- Brody, patrz. - Co to jest?
Szef kazał mi dzielić pokój.
TAKA STARA, ŻE UMIERA?
To najstarsza osoba, jaką kiedykolwiek widziałem.
Wczoraj wieczorem siedziała w łazience cztery godziny.
Kazałeś mu dzielić pokój z ciocią?
Nie śpię na pieniądzach, okej? Ale wciąż trzymamy klasę.
Do kurwy nędzy.
OBY NIE MIAŁA ALERGII NA CZEKOLADĘ
Jeden, dwa. Kobe.
Tak blisko.
LeBron James.
O cholera.
Halo. Co się dzieje? Czemu czuję czekoladę?
Właśnie się obudziłem. Co się dzieje?
Musicie zrozumieć, jego filmiki są niesamowite.
Obejrzyjmy kolejny.
ZAKAZ PŁYWANIA
Okej, Kyler. Pokaż Edgara. Idealnie.
Stań tam. Luźno.
Nie wyglądaj, jakbyś filmował, ale filmuj.
Robi się. To będzie świetne do dokumentu.
- Lodowy Król wejdzie na sam szczyt! - Tak.
Edgar. Jak się ćwiczyło?
Wyjątkowo dziarsko.
Fantastycznie. Nie ma to jak dziarskie pływanie.
Hej, poznałeś Kylera, mojego szefa od internetowego PR-u?
- Tak? - Tak.
Mówię Edgarowi o rozwoju firmy.
Może dam mu szansę, żeby zainwestował.
Szukasz inwestora? Ile?
Spokojnie, tygrysie. Najpierw zabierz mnie na drinka, co?
Tylko...
Czterysta tysięcy dolarów.
Nie inwestuję w zwykłe biznesy,
chyba że mają wielki potencjał.
I nie jadłem lodów baobing.
Właśnie. Nikt nie jadł.
Dlatego jest to ogromny, niewykorzystany rynek.
Ogromny. Będę je dziś podawał podczas wesela.
Zobaczysz. Wszystkim zasmakują. To nowe jagody acai.
To będzie ciekawy sprawdzian.
I dobra alternatywa dla Roxany. Nie znosi tortu.
Kyler, filmuj to.
- Okej. - O Boże.
Roxanie też zasmakują.
Wyobraź sobie wstążki lodów tak cienkie,
że topią się, gdy dotkną języka.
Ale to nie...
To prezent dla ciebie.
Lud Soninke z Mali wykonuje tradycyjny, ślubny taniec zwany Sunu.
Reprezentuje on męską siłę i wigor.
Tańczy się go przy akompaniamencie djembe i ngoni.
To ngoni wykonano ręcznie.
Niech przypomina, by w waszym małżeństwie muzyka była zawsze żywa.
Niewiarygodny kunszt.
Tak.
Na pewno nie wykonała tego maszyna?
Nie, chyba że je nazwiesz maszynami.
Nie.
Za bardzo się wzruszyłem, by tu zostać.
Przepraszam. Przeszkodziłem?
Chciałem go pokazać podczas wesela.
Ale po wczoraj nie chciałem kierować na siebie uwagi.
Nie mam ci nic do powiedzenia.
Bracie.
Ale przeszkodziłeś.
Chodźmy. Musimy przeszkolić katering.
Jak przygotować tajwańskie lody baobing.
Nasza zgłoszona do opatentowania maszyna jest tak prosta w użyciu,
że mogłoby ją obsługiwać dziecko.
Krok pierwszy: przygotuj wstążkę.
Nie do końca, ale nieźle.
To mają być wstążki, więc spróbujmy jeszcze raz.
Dobrze. To była dobra pierwsza próba.
O Boże.
To jest za grubo, a to za cienko.
Wiesz, czym są wstążki?
Matko...
- Okej... - Nie.
Taniec ze złości.
- Zraniłem cię? - Przepraszam.
O mój... Tak! To jest mój człowiek!
To jest mój człowiek.
Dzięki tobie będziemy sławni.
- Pewnie. - Tak!
- Tak! Tak! Będziemy sławni! - Tak! Tak!
- Lodowy Król jest, ****, sławny! - Tak!
On jest, ****, sławny!
- Dawaj więcej! Tak! - Więcej! Tak!
- Kocham cię. - Ja ciebie też, Gigi.
- Nie płacz za dużo. - Okej.
To jest urocze.
Dziękuję.
Może ponownie poprowadzisz Zoë do ołtarza.
Nie, nie, nie. Oglądajmy dalej.
Przez jakiś czas nam się udawało.
Zakończyliśmy romans, ale wujek wciąż był w naszym życiu.
- O Boże. - Okłamywałaś nas?
- Przez cały ten czas? - Zoë, byłyście dziećmi.
Byłam z Brettem osiem lat, by mieć takie małżeństwo jak wy.
Mamo, dlaczego nam nie powiedziałaś?
Wszyscy mamy tajemnice.
Wesele.
Stawka musiała być wysoka, co?
Roxana.
Muszę iść.
Dokąd on idzie? Zostawił ją samą!
Coś się stało?
Może niestrawność...
Tak się dba o rodzinę.
Jakie to miłe.
W porządku. Znajdźmy naszego człowieka.
Musimy przygotować lody.
Dobrze, znajdę kelnera.
- Jak to nie możesz go znaleźć? - Szukałem wszędzie.
- Tak. - Wiesz co?
Otworzyłem tę firmę. Zrobię to sam tak jak kiedyś.
Teraz toast wzniesie druhna
i niezła laska, Zoë.
Grace, jesteś moją siostrą...
Zagłuszyłem toast Zoë?
Jak wszystko mogło pójść tak źle?
Sprawdźmy, co ludzie myślą o baobing!
Proszę. Smacznego.
Tej pani smakuje.
Ci ludzie szaleją.
Zabierz to.
Szkoda.
Wiesz co, dawaj. To wyjątkowa okazja.
Dziwaczny Brytyjczyk poleca.
Dobrze tańczą.
Proszę, pierwszy kęs.
Są bardzo dobre.
Nawet Urkelowi smakują.
To moja sprawka?
- Upadłem i nie mogę wstać. - Przepraszam.
To zielone jest najlepsze. Jak to się nazywa? Bing bong?
Baobing.
Hej, gdzie byłeś? Wszędzie cię szukaliśmy.
A co? Kto chce wiedzieć?
Nikt. Nikt nie chce wiedzieć.
Potrzebowaliśmy pomocy...
Nie dostaliście jej. Przynieś nam więcej.
Mamy się dzielić?
- Przyniosę. - Jak zwierzęta?
Wszystkim smakują, panie Feng!
Dobrze. Grace się ucieszy. O to mi chodzi.
Edgar ma tort! Szybko!
Zanieś mu to i upewnij się, że spróbuje.
Idź.
LODOWA KAMERA!!
Do kogo to pójdzie? Do kogo? Do ciebie?
Nie, żartuję. Nie do ciebie. Do pana młodego.
Przejrzałam cię, Edgarze.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Nie wiem, o czym mówisz.
Spadł ci poziom cukru we krwi.
Zjedz tort.
Przepraszam? Chcecie spróbować?
Nie, dzięki. Mamy tort.
Na pewno?
Bo ludzie mówią, że są naprawdę dobre.
Powiedziałem, że mamy tort.
- W porządeczku. - Okej.
Co się stało? Czemu masz lody?
Powiedział, że nie chce.
Nie, ale... Musi spróbować, Kyler!
Miłość od pierwszego kęsa. Wszystko zepsujesz.
Zdobędę te pieniądze.
Wiem, jak to wygląda.
Wiesz, że twoja córka nie podpisała intercyzy?
Do czego pijesz?
Edgar umarł, a Grace nie podpisała papierów.
Dostanie całą jego fortunę.
Myślisz, że otrułem zięcia? Czym? Moimi lodami?
Jest jeszcze jedno nagranie.
Z afterparty.
Co? Nie, nie, nie. Kyler nie nagrywał afterparty.
Włącz.
Dobra, panie Feng. Mówił pan, że mam nagrać,
gdy ten robot przekaże panu kupę pieniędzy.
To jest ten moment. Jak mawiał pan Harry Ford: „Pieprzyć porażkę”.
Niech da im pan popalić!
- Kim jesteś? Jak tu wszedłeś? - Jestem z panem Fengiem.
- Nie, nic z tego. - Mam nagrywać
do naszego dokumentu. Przepraszam.
Tu jest nasz bohater dnia.
Wesela. Ale zamieszanie, co?
Zauważyłem, że nie spróbowałeś
moich lodów, więc ci je przyniosłem.
Doceniam wytrwałość, ale jest późno i jestem zmęczony.
Mam niski poziom noradrenaliny.
Proszę. Wiem, że jeśli skosztujesz, to będziesz chciał zainwestować.
Jeden kęs. Tylko o to proszę.
Dobrze.
Nie smakują mi.
A Roxanie? Może jej będą smakować?
Nie smakują jej.
Rozumiem. Doceniam szczerość. Obojga.
Dziękuję.
Spokojnie. Więcej ich nie zjesz.
Wiem. Jest zdesperowany.
W porządku, panie Feng? To było brutalne.
Wiesz, wszystko, co warto robić, stanowi jakieś wyzwanie.
Ale przynajmniej moja córka miała piękny ślub, prawda?
Weź to. Wyrzuć. Już po wszystkim.
Okej.
Nie zabiłem Edgara.
Czekajcie! Patrzcie! To ja dziś rano.
Odtwórz to! Proszę!
Kyler! Hej, nagrywasz?
Tak, ale dlaczego to robimy?
Dwie godziny temu wróciłem do Reno.
Jak możemy spać, gdy mam tyle pomysłów na firmę?
Pierwszy pomysł: urodziny. Drugi: Dzień Martina Luthera Binga.
Trzeci: coś na ostro, wiesz, pikantne lody.
Wrócimy do tego. Niektóre są lepsze.
Z kim rozmawiasz?
Mam warsztaty z Kylerem.
- Co to było? - Grace?
Ja...
Usłyszałem krzyk.
Okej, Kyler. Muszę kończyć.
Tak wygląda człowiek, który rozwiązał swoje problemy?
Nie spałem całą noc,
bo wymyślałem nowe sposoby na zarobienie pieniędzy.
Ale miałeś inne powody, by zabić Edgara.
I czas otrucia? To pasuje.
W waszym pokoju były kwiaty.
Nie muszę słuchać tych oskarżeń.
Mam dość!
Panie Feng! Panie Zhu!
Panie Zhu! Panie Zhu, proszę zaczekać.
Jeśli pan i Grace macie wyjść z tego bez szwanku,
to musi pan zacząć być szczery
i to nie tylko z nami, ale ze swoją rodziną.
Poza problemami finansowymi i tym, że Edgar wiedział o romansie...
Tu nie chodzi o Edgara.
Tylko o Vivian.
Zawsze chodziło o Vivian.
To znaczy?
W Tajwanie to Vivian zakochała się w lodach baobing.
Gdy wróciliśmy, zbudowałem maszynę, a gdy okazało się, że działa,
tak bardzo się cieszyła.
To Vivian powiedziała, żebym otworzył lodziarnię.
Ona wymyśliła nazwę.
Moja żona jest moim życiem.
I była ze mnie taka dumna. Z nas.
A ja...
Nie chcę tego stracić.
Nie chcę, by widziała we mnie tylko bezpieczną opcję. Nudnego inżyniera.
Choć raz chciałem, by zobaczyła we mnie śmiałka.
Takiego jak on.
Dałam się porwać przygodzie, ale to nie była miłość.
To, co mam z waszym ojcem...
to jest miłość.
Skąd wiedziałaś? Z tatą?
To proste.
Kocham to, kim przy nim jestem.
Tak się czuję przy Aniqu.
Choć cały dzień go odtrącam.
Zoë.
Chyba jestem zakochana w Hannah.
Jesteś zakochana w Hannah?
Wiem, jak źle to wygląda, dlatego nic nie mówiłam.
Coś wymyślimy.
Zakochałaś się w dziewczynie z namiotu.
Z jurty.
Posłuchaj. Naprawdę chcę ci pomóc.
Ale te nagrania są dowodami.
I musimy za nimi podążać, dokądkolwiek nas zaprowadzą.
Pokażę ci, dokąd prowadzą.
Idę do pana młodego.
Przejrzałam cię, Edgarze.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Isabel. Wcześnie zaczynasz, co?
Zaczynam?
Słyszeliśmy rozmowę,
którą wczoraj przy torcie prowadziłaś z Edgarem.
Przy torcie?
Możemy porozmawiać?
Zastanawiałam się, kiedy po mnie przyjdziesz.
Gdy zrozumiesz, że... Wiem, kto zabił Edgara.
Kto?
To nie była Grace.
Co...
Napisy: Agnieszka Otawska