Hoi, ik ben Liza Rhea...
...regisseur van de Short Circuit-short The Number 2 to Kettering.
Ik groeide op in Northampton in Engeland waar ik altijd buslijn 2 naar school nam.
Zo'n grote rode dubbeldekker vol vreemden.
Op een dag stapte er iemand uit en die lachte naar me.
Mijn eerste reactie was meteen:
O nee, niet terugkijken, geen contact maken.
Maar ik merkte hoe fijn dat eigenlijk had gevoeld.
En sindsdien probeerde ik...
...zonder meteen dat maffe meisje in de bus te zijn...
...iemands blik te vangen, naar ze te lachen.
Ik kreeg al snel de bijnaam Lachebekje van alle buschauffeurs.
Ik wilde met kleur de emotionele reis van het meisje zien te vangen.
Een ander ding dat we stilistisch wilden proberen...
...was om het een stop-motion- animatiekarakter te geven...
...met achtergrondfiguren met weinig frames per seconde...
...en hele tastbare structuren.
Mensen hebben zo'n invloed op elkaar. En iedereen heeft z'n eigen sores.
Soms kunnen de kleinste daden, zoiets als een glimlach...
...iemands dag al goed maken.
Hopelijk geniet je van The Number 2 to Kettering.
Goedemorgen.
Vind je?
Pardon, is deze plek nog vrij?
Pardon, meneer.
Waarom deed je dat? -Sorry, ik...
Sorry.
Stil. -Pardon, is deze van u?
Sorry, ik wil niet storen... -Wat moet je?
Daar knapt een mens van op.
Goedemorgen. -Ja, hè?
Bedankt Walt Disney Animation Studios voor al jullie talent en steun.
Vertaling: Frank Bovelander