-Uy. -May mga in-adjust ako.
Naawa ako sa mga bata kasi di agad ako pumunta.
Nag-ferry ako kaya maaga ako.
Mahal ang ticket sa eroplano. Nakikiramay ako.
Salamat.
-Kumusta ka? -Medyo mahirap.
Nakausap ko ang mga bata kinabukasan no'n.
Kawawa ka naman.
Sana nando'n ako no'ng nangyari 'yon.
Imbitado naman kami.
Pero nagpasama si Iben sa doktor no'ng Biyernes na 'yon.
Medyo nagseselos siya kasi kilalang-kilala natin ang isa't isa.
Nasa bahay ba ang mga bata?
Ilang araw lang,
pero gusto na nilang bumalik sa school.
Itapon ko na ba 'tong mga lanta para mailagay ito?
Sige.
Napalitan na ang hose, kaya puwede ka nang maglaba.
Hello, Finn.
Nagkakilala na nga pala kayo.
-Oo. -Tama.
Nga naman. Magkaagapay ang lungkot at saya.
Hindi.
Tinulungan lang ako ni Bjørnar sa washing machine kasi…
Kahit nawalan ka ng magulang, may mga gawaing-bahay pa rin…
Buhay, e.
Ilalagay ko 'yan sa tubig. Ako na d'yan.
Di madaling makaisip ng sasabihin sa mga ganitong sitwasyon at…
Mataas ang pagtingin ko kay Ole.
Napakaprangka niya.
Hindi niya ako gusto. Nilinaw niya 'yon no'ng una pa lang.
Timpla ba ako ng kape?
Wag mo na akong intindihin.
Naisip kong… Pupunta ako kina Geir at dadalhin ko ang maleta ko.
Para di na ako makaabala.
Dito lang ako sa Oslo hangga't kailangan mo.
O hangga't kailangan ng mga bata.
Salamat.
Babalik ako sa Copenhagen sa 17.
'Yon kasi… Marami kaming meeting…
May darayong literary agent, kaya parang…
Kasi… Birthday ng anak ni Iben at marami ring…
Pero pupunta ako sa libing.
Salamat.
-Usap tayo. -Sige, bye.
Paano kung "You'll Never Walk Alone" habang dala ang kabaong?
Puwede ba ang live music?
May libing akong napuntahan. Ayaw magpa-speech no'ng namatay.
Music lang. At di gumana 'yong tech.
Kaya sobrang sakit no'n.
-Walang tumugtog? -Wala.
Putol-putol.
Sa kahon ko, may note na nagsasabing may kahon din para sa 'yo.
At…
Di ko tiningnan. Binuksan ko lang.
-May MacBook. -Galing kay Papa?
Ang luma na raw masyado ng mga Apple product ko.
Kami ni Anne.
Mga alahas yata ni Mama.
"Mahal kong anak."
"Kung binabasa mo 'to, malungkot ka."
Sorry.
Sorry? Uy…
Oo. "…malungkot ka."
"Tama na 'yan."
"Wag kang magpakasubsob sa pagdadalamhati."
"Mahalaga 'yon."
"Palitan mo na ang luma mong MacBook,
"at panoorin mo ang mga video na ginawa ko do'n sa bago."
-Gusto mong panoorin nang mag-isa? -Samahan mo akong manood.
Mahal kong anak.
May napanood kami ni Stephen na horror movie.
May babaeng nag-record ng video
kasi natatakot siyang mamamatay na siya.
Naisip kong magandang ideya 'yon kung sakaling may mangyari.
May sinulat akong note. Oo.
Di ko alam ang magiging huling pag-uusap natin,
kaya sasabihin ko na ngayon.
Mahal kita.
Para sa akin, kahanga-hanga ka.
Marami na tayong nasabi sa isa't isa,
pero… baby girl kita.
Alam kong iba ang iniisip mo.
Akala mo, si Anne ang paborito ko.
-Totoo naman. -Totoo naman.
Pero… dahil 'yon kailangang-kailangan niya ako.
Di ako nag-alala sa 'yo. Malakas ka.
Pero kailangan mo rin ng tao.
Humanap ka na. 'Yong makabubuti sa 'yo.
At alagaan mo si Stephen para sa akin.
'Yon. Tapos na ako sa madrama.
Tingnan natin. Ito ang gusto ko para sa libing.
Una, gusto kong puno ang simbahan. Punong-puno talaga.
Ikalawa, nangako kami noon ni Elisabeth sa isa't isa
na kung sino ang matitira, kakanta sa libing ng namatay.
Kanta 'yon na talagang ikakatuwa ng maraming tao.
Gusto namin 'yon noong bata pa kami.
Gawa ang jacket sa meatballs Sa meatballs, sa meatballs
Gawa ang jacket sa meatballs At pangalan niya ay Åkken Bom
At naglalaro siya sa sandok Sa sandok, sa sandok…
Gusto 'to ni Lolo?
Hay, naku.
Susulatan ng bagong lyrics ni Elisabeth
kasi special 'yan sa kanila noong bata pa sila, pero…
Gusto ko ng magagandang kanta sa libing
kahit pa special 'yan sa kanila.
Ayoko ng mapagtatawanan.
-Hello! -Uy, hi.
Di ba sa papa n'yo kayo?
Oo, pero ayaw namin kina Geir.
Gusto ka naming kasama.
Puwede pa rin tayong mag-Liverpool, di ba?
Tanong ni Peter kasi nakaayos na 'yon,
at iniisip niya kung ika-cancel niya.
Di ko alam. Lolo n'yo ang may gusto no'n.
Kasama tayo, pero di ba malungkot na ituloy 'yon nang wala siya?
O masaya.
Puwedeng masaya.
Sa isang buwan pa naman. Baka okay na tayo.
Magagalit si Lolo pag di tayo tumuloy.
Ginastusan niya 'yon ng 83,700 kroner.
Sinabi niya 'yong eksaktong presyo?
Niyayabang niya 'yong inabot na gastos.
Sige. Pag-iisipan ko pa.
Sa libing muna tayo.
Tingnan n'yo 'yong gustong kanta ni Lolo.
Sige.
Gawa ang jacket sa meatballs Sa meatballs, sa meatballs
Seryoso? Nabaliw ba siya?
At pangalan niya ay Åkken Bom
At naglalaro siya sa sandok Sa sandok, sa sandok…
Hello.
-Hi. -Hi, Pørni.
Nakikiramay kami. Nakakalungkot.
-Salamat. -Nakikiramay ako.
Salamat sa mga bulaklak.
Napasaya ako. Hi.
Di ka naman magtatrabaho?
Kailangan ko lang gumawa ng iba bukod sa paperwork ni Papa…
Nandito ka?
Naka-sick leave ka. Di ka puwede rito.
Di ka naman magtatrabaho?
Ikinalulungkot ko 'yong sa papa mo.
Diyos ko. Sorry. Sana una ko 'yong sinabi.
Ayos lang. Di ako magtatrabaho. Bumibisita lang.
-Ayos. -Pernille?
Puwede kang makausap?
-Sige. -Sige.
-Ayos lang. Salamat, Solveig. -Oo.
Alam mo na. Ikaw ang una kong sinabihan.
-Masaya lahat ngayon. -Oo.
At… masaya akong naayos ko 'yong mga gusot no'ng una.
Hindi ka laging mahe-headhunt.
At interesado ako sa politika,
kaya naiisip kong okay ako sa Bufdir.
Di ka na si Municipality-Bjørnar.
Magiging County Governor-Bjørnar ka na. Congrats!
Baguhin mo na 'yong nasa phone mo.
Tawagan kita pag nasira uli ang washing machine ko.
Ayos lang.
At tambay tayo.
Oo, dapat nga.
Ba't ka nagda-drive, e, naka-sick leave ka?
Gusto kong naghahatid.
Alagaan mo ang sarili mo, okay?
Tama ba ako na high 'yong tatay no'ng huli n'yong bisita?
Tama.
Pero puro negative na ang urine samples niya.
Lintik!
Magsabi naman kayo!
Pasok tayo at magbihis ka.
HINATID MO RAW SINA MADJID AT ERON.
SUMASAMA LANG AKO SA MGA KATRABAHO. HINDI AKO NAGTATRABAHO!
Jarle! Marthe!
Jarle! Marthe! Uy.
Bibisita ka ngayon?
Kausap ni Madjid ang tatay n'yo,
kaya maghintay muna siguro kayo bago pumasok.
Baka puwede n'yong ipakita ang tree house
na ginawa ng papa n'yo.
-May secret club kami do'n. -Talaga?
Pero puwede kang sumama kung di mo sasabihin sa iba.
Di ko sasabihin. Naka-"zip" ako. Saan 'yon?
Halika.
TO MADJID - NANDITO NA ANG MGA BATA. NAGLALARO KAMI SA TREE HOUSE.
Di naman masama si Homelander.
Mabuti at masama si Ryan.
Anak ni Homelander si Ryan, di ba?
Oo, tatay niya si Homelander.
Marthe! Jarle!
Baba kayo?
Kakausapin natin sina Madjid at Eron.
-Heto na po. -Sige.
Ayos.
Ang husay mong mag-sick leave.
Masuwerte akong nagkaroon ako ng kahanga-hangang mga anak
na mas mahal ko kaysa sa buhay.
Nauna na ang isa,
pero naging masaya ako sa kung anong mayroon ako.
Tatlong kahanga-hangang apo,
sina Leo, Hanna, at Sigrid.
Ipinagpapasalamat ko sila.
Finn, alagaan mo ang mga anak mo. Kailangan ka nila.
At nakakatuwa kang manugang, Charlie.
At sa "dapithapon ng buhay ko", 'ika nga nila, nakilala kita, Stephen.
Mahal…
Mahal kita.
Nitong mga nakalipas na araw, naisip ko…
na ang mahalin ng gaya ni Baldwin
nang halos tatlong taon,
sapat na ang pag-ibig na 'yon…
para sa buhay na 'to.
Tinuruan mo kami
na hangga't nabubuhay, hindi pa huli ang lahat.
Matanda ka na no'ng nag-out ka na bakla ka.
Pero no'ng nag-out ka, ginawa mo 'yon
nang bongga at may seremonya… nang may trumpeta at timpani.
Gaya ng karaniwang ginagawa mo.
Hindi ka tahimik.
At mainit ang pagtanggap mo.
At nakakatawa ka.
O "zesty", gaya ng sinasabi ko.
At ikaw… puno ka…
Puno ka ng pagmamahal.
Para sa pamilya.
Siguradong may liwanag pa.
Pero sa ngayon… ang hirap makita no'n.
Mahal kong Ole Johan.
Kapatid ko.
Sa buwan may maliit na lalaking nakatira
Isang maliit na lalaki, maliit na lalaki
Sa buwan may maliit na lalaking nakatira
Pangalan niya ay Ole Johan
At naglalaro siya sa sandok
Sa sandok, sa sandok
At naglalaro siya sa sandok
At pangalan niya ay Ole Johan
Huli na siyang nagka-driver's license
Pero nang makuha, maneho nang maneho
Hugis-buwan ang ulo niya
Ngayon nakauwi na siya
At naglalaro siya sa sandok
Sa sandok, sa sandok
At naglalaro siya sa sandok
Ngayon nakauwi na siya
Salamat.
Balik-trabaho ka na?
Ngayon lang ako nag-time off nang ganito katagal.
Ang walang ginagawa, nakakaisip ng masama.
Mag-Liverpool lang kami, at handa na ako sa violence.
Oo.
Mabuti at nagpahinga ka.
Okay 'yan.
Hindi dapat nagmamadali pag may ganoong nangyari.
Trabaho ba 'to?
Oo. At 'yong atin din.
Mabuti at hindi tayo nagmamadali.
Para di tayo magkamali gaya noong huli.
Dahan-dahan lang.
Minsan, sobra ka ring magdahan-dahan.
Balik na ako.
Enjoy sa bakasyon.
-Salamat. -Enjoy.
Salamat.
At…
Bilhan mo ako ng Liverpool cap kung meron.
Sige ba.
Maiiwan ka na ng bus.
Sa sunod na bus na lang ako.
Di ko gusto na di pinaalagaan ni Lolo 'yong puntod.
Ikaw rin. Mama mo 'yon.
Baka may cemetery department sa Liverpool.
Ilang taon niyang ginawa, pero…
Oo nga. Tanungin natin si Peter.
May table tayo sa Mowgli bukas pagkatapos ng laro.
Ayos.
-Morning. Kumusta? -Hi.
Ano'ng maitutulong ko?
Naghahanap ako ng cap.
One size para sa lahat. Bagay 'yan sa 'yo.
Okay. Dalawa sa akin. Magkano?
Special price sa 'yo. Thirty pounds.
Salamat.
-Ingat. -Ikaw rin.
May kaibigan akong nag-aaral sa Liverpool
na nagpapatulong na maglipat ng sofa.
Puwede bang 7:00 na tayo magkita sa stadium?
Teka. Sofa at kaibigan? Di ba family trip 'to?
Oo, pero depressed siya, at gusto niyang makita si Peter.
Okay lang ba sa tito mo, e, naghihintay siya sa Anfield?
Ayos lang. Doon siya mamayang gabi.
Halos 24/7 siyang nando'n, kaya…
Okay, sige, layas na.
Tara sa paboritong bar ni Lolo?
Sige…
Pupunta sana kami ni Leo sa vintage store.
Walang oras mag-shopping bukas bago ang laro.
Totoo. Sige nga. Enjoy.
Kita tayo sa labas ng Anfield mamayang 7:00. Nasa oras dapat.
Lagi akong nasa oras.
Mahal ka namin.
-Hi, love. -Hello.
Ano'ng gusto mo?
Isang pint ng lager, please.
-Manonood ka ng laban bukas? -Oo.
Tagasaan ka?
-Norway. -Norway?
-Nakapunta na ako roon. -Talaga?
Oo. Sa Veges… Ve… Va… Vu…
-Vegesbeg? -Ah, baka Vågsbygd?
-'Yon nga. -Talaga? Walang pumupunta do'n.
Paano ka naging Liverpool supporter?
Mahabang kuwento, pero dito nagkakilala ang mga magulang ko…
At sinagot ng tatay ko 'tong bakasyon ng pamilya para…
Mapanood ang laban.
Pero… namatay siya bago kami makapunta rito, kaya…
Ikinalulungkot ko, love.
-Ano'ng pangalan mo? -Pernille.
-Pero Pørni ang tawag sa akin. -Pørni.
Narinig mo 'yon, Kenny? Pørni, Norwegian Liverpool supporter.
Pørni. Magiging ayos din lahat.
At tandaan mo, hinding-hindi ka mag-iisa.
Enjoy ka sa laro.
Salamat, Mr. Dalglish. Mr… Sir.
-Sir. Salamat, sir. -Salamat.
Salamat, sir.
Pørni, may iba pa ba?
Wala na. Wala na akong kailangan.
-Uy! Kumusta ka? -Uy.
Ako dapat ang nagtatanong n'yan.
Pero ikaw… Ayos ka lang? Masaya ka sa Liverpool?
Oo. Nagpunta kami sa Titanic museum kaninang umaga, at sumigaw ng,
"May tiwala ka ba?" Nagustuhan nila.
Oo. E, ikaw? Ayos ka lang?
Oo. Pumunta ako sa puntod ni Mama at…
Na-meet ko si Kenny Dalglish sa isang bar.
Di nga?
-Totoo. -Diyos ko! Ang galing!
Oo nga. Sobra… Pambihirang lalaki.
Sa totoo lang, para akong ewan ngayon.
Nasa may sign ako na, "You'll never walk alone"
habang hinihintay 'yong mga bata.
Kaunti lang ang "walking" pero ang daming "alone".
Pero nakaupo ka ba sa may hagdanan sa labas ng Anfield
sa kaliwa ng Shankly habang naaawa sa sarili?
Ano, kita mo 'ko sa Snap Map?
Lingon ka sa likod.
Lintik na 'yan.
-Nandito ka? -Mukha.
Nag-book ako ng ticket at kinausap si Hanna
para i-surprise ka.
Iniisip ko kung makakapagsinungaling ang mga bata pero…
Mukhang nasorpresa ka.
Uy!
-Uy. -Uy.
May selfie ba kayo ni King Kenny?
Wala, na-starstruck ako kaya na-"mister" ko siya. "Sir" dapat.
Excuse me… Ano? Nagsabwatan kayo…
-Naguguluhan ako. -Alam ko.
Nagbaka-sakali ako.
Pernille… Middelthon.
Tanga ako minsan.
Pero nakakapagpalubag-loob na alam kong tanga ako.
Nandito ako sa labas ng Anfield sa may hagdanan
matapos makipagsabwatan sa mga anak mo
kasi mahal kita.
Gusto ko 'to anuman ang mangyari. Kaya nandito ako.
Pernille…
Will you… Will you marry me?
Kung totoo ang sinabi mo no'ng practice mo sa speech mo para kay Ole Johan.
Siyempre, totoo 'yon.
Akala ko, gusto mo ng dahan-dahan.
Oo, pero… may babaeng mas matalino sa 'kin na nagsabing,
"Sobra ka ring magdahan-dahan."
Ano'ng masasabi mo?
Hindi ka mag-iisa sa piling ko.
-Oo naman. -Talaga?
Mahal namin kayo!
Si Ole Johan Baldwin Middelthon 'to,
pensioner, proud, at outdoorsman.
Hindi na ako doktor, pero tatawag ako
kung paborito kitang pasyente.
Para sa emergency, tumawag ka sa 113. Bye.
Hi, Pa. Salamat do'n sa bakasyon.
Ang saya sa Anfield at…
-Uy. -Uy.
Si Anne ba 'yon? Sorry, di ko sinasadya.
-Si Papa 'yon. -Ah, okay.
Handa na ang hapunan.
-Pero ituloy mo muna 'yan. -Hindi na.
Sabay na 'ko.
Iiwasan ko nang basta-basta pumasok sa garahe mo.
Ayos lang.
-Gusto ko lang magkuwento kay Papa. -Na ikakasal tayo?
Hindi. Na na-meet ko si Kenny Dalglish.
Siyempre naman.
-Tawagan mo muna siya. -Talaga?
Oo. Iinitin ko na lang ang hapunan.
Salamat.
Nagsalin ng Subtitle: R Seb