-Randy. Bir iyilik isteyebilir miyim? -Evet, ne oldu?
Karnına bir tür şal ya da örtü atabilir misin?
Kasığının üstüne ve kucağına.
Kasığıma şal mı koyayım?
-Kotunda çok yırtık var. -Teşekkürler.
Çok fazla yırtık var. Belli açılardan
-aletini görebiliyorum. -Görebilirsin.
Yırtıklarla ilgili bir sorunun varsa bakma.
-Üzerini ört. -Bu senin sorunun dostum.
Penisini kapat diyorum, sen benim sorunum mu diyorsun?
Tom, tarz bu.
-Kapamayacaksın. -Hayır.
Pantolonuna yırtık mı atacaksın?
Okulda normalmiş gibi çükünü sallayarak mı gezeceksin?
Kıskanıyor gibisin Tom. Randy çok iyi giyinir.
Hayır, ben de iyi giyinirim.
Hayır. Her gün aynı mavi gömleği giyiyorsun.
Hayır, bu gömleği hiç giymedim.
Modadan anlamıyorsunuz bile.
-Nelson. İyi giyinirim, değil mi? -Evet,
vücudunda kesinlikle kıyafet var.
İltifat gibi oldu. Belli ki iyi giyinmişim.
Bu parti gömleğim.
Bekle. Parti gömleğin mi?
Keyfim yerindeyken giydiğim parti gömleğim.
Tom, bu duyduğum en üzücü şey.
Selam çocuklar. Durum ciddi, oturun.
Okulda uygunsuz kıyafetlerle ilgili şikâyetler alıyorum.
-Ne? -Kim şikâyet etmiş?
-Şikâyet mi? -Şuna bakın.
Müstehcen tişörtler? Yaşına uygun olmayan etekler. Yırtık kotlar?
Aletini görmesem de olur Randy.
Randy'nin aletini görmek isteyenler el kaldırsın.
Bir el bile yok.
Sessiz çoğunluk, burada olan da bu.
Bu sona ermeli, okul üniformasını uygulamaktan başka seçeneğim yok.
-İyi bir fikir. -Üniforma mı?
-Bunu yapabilir mi? -Neyiz biz, mahkûm mu?
Eminim çok iyi giyindiğimi fark etmişsinizdir.
Bence Bay B çok şık. Tasarımı ondan istedim.
Merhaba çocuklar. Bildiğiniz gibi
banliyöde, çorak arazide yaşıyoruz, ne stil ne de sınıf anlayışı var.
Tamam Bay B. Pozitif olalım.
Görevim yavan ve kötü bir görünüm yaratmaktı.
İlham almak için etrafa baktım
ve bakın ne buldum.
-Hayır. -Hayır!
-Olamaz. -Kötü bir şaka gibi.
-Ne oluyor? -Ne oluyor?
Bu tarz şöyle bağırıyor,
"Hayattan vazgeçtim, hayat da benden vazgeçti."
Bay B, bir şey desem? Naçizane fikrimi?
-Olmaz, hayır. -Bu telif hakkı ihlalidir.
-Size dava açacağım. -Tom, kimseye dava açmayacaksın.
Kimse taba rengi pantolonla mavi gömlek kombinasyonuna sahip olamaz.
-Ben bununla tanınırım. -Gezegendeki mankafalar bunu giyiyor.
- Belli ki içmiş. -Tom.
Bu iş olacak, üniformalarınızı alın.
Artık her gün bunları giyeceksiniz. Bu kadar.
-İtiraf etmeliyim, kumaş muhteşem. -Tom.
Böyle bir hayatı nasıl yaşıyorsun? Çok üzücü.
-Beğenmedin mi? -Bu gömleği giymektense
ailemin her gün boşanacaklarını söylemesini tercih ederim.
-Kes şunu. Bu çok aşağılayıcı. -Bu çanta bana ciddi şekilde
düz göt hissi veriyor.
-Beğenmedin mi? -Popomu bastırıyor.
-Hiçbir şeyim yok gibi. -Hiç sevmedim.
Bu işi bitireceğiz.
Öğlen okuldan gideceğiz.
-Okuldan gidecek misin? -Bütün okul gidecek.
-Tom'a benzediğin için gidiyorsun. -İnsanlık suçu.
Başka türlü söylenemez.
-Abartıyorsunuz. -Sana benzemek istemiyoruz.
Yavan bir kaka parçasına benziyorsun.
-Yavan bir kaka parçası mı? -Pis, yavan bir kakaya benziyorsun.
-Anne, bir şey sorabilir miyim? -Evet, sor.
Yavan bir kakaya mı benziyorum?
Hayır. Bunu neden soruyorsun?
Tarzım çok eleştirildi.
-Bu üniformalar iyi gitmiyor. -Tom, gurur duymalısın.
Herkesin senin gibi görünmesini istiyorlar çünkü çok yakışıklısın.
Hayır, bu bir ceza. Bay B bunu belirtti.
-Hayır, oğlum yakışıklı. -Tom, sorununu biliyor musun?
-Fikir belirtme. -Gömleğini içeri sokmuyorsun.
Bana göre değil.
İçine soksana, nasıl durduğunu görmek istiyorum.
-Boş ver. -Sen yapana kadar gitmeyeceğim.
Sakin ol. Biraz uyu.
Kestireyim mi? Tokat atarım.
-Neden ayağa kalktın? -Ben yaparım.
-Hayır, lütfen. -Sabit dur.
-Hayır. -İçine sokacağım.
-Bunu kimse durduramaz. -Kıpırdama.
Hayır, lütfen büyükanne.
-Vay canına! -İyi mi?
Bu büyük bir fark yarattı. Bana inanmıyor musun?
-Bill amcanı arayacağız. -O anlamaz...
-Selam! -Bill. Tom gömleğini içine soktu.
-Ne düşündüğünü söyle. -Tanrım.
Tommy, harika görünüyorsun. Manken gibisin.
-Gömleğimi içime soktuğum için mi? -Çok net Tommy.
Ona katılıyorum. Gömleği sokunca büyülü bir şey oldu.
-O kadar iyi oldum. -İğrenç pasaklılarla dolu
bir soydan gelen bir çocuksun.
Manken olma şansın varsa bunu denemelisin!
Bu aslında çok ilham verici. Tamam, deneyelim.
3M Maskülen Manken Müdürlüğü'ne hoş geldiniz.
-Ben Dino. Ne yapabilirim? -Bizi kabul ettiğin için sağ ol.
Oğlum anormal derecede yakışıklı ve modellik yapmayı düşünüyor.
Tanışmak isterim. Bir ara getir. Harika olur.
Benim. Erkek model benim.
-Yakışıklı mısın? -Öyle diyorlar.
Büyükannem diyor ki...
Profesyonel fikrimi bedavaya söyleyeyim.
-Bu bedava, tamam mı? -Harika.
-Saç, berbat. -Doğru.
-Burun, iğrenç. -Bunu görebiliyorum.
-Gövde, biçimsiz. -Olumlu bir görüş değil, değil mi?
Evlat, modellik dünyası güzel insanların acımasız bir işidir.
Sana göre değil.
Konuştukça şehre gelmemiz aceleye gelmiş gibi geliyor.
Harika. Bu konuda iyi hissediyorum.
Bu iyi bir yapıcı eleştiri. Burnum, ağzım ve saçım üzerinde çalışayım.
Kendine iyi bak. Geldiğin için sağ ol.
-Aslında, dur orada -Kim, ben mi?
Popon muhteşem. Mükemmel orantılı. Yaklaşabilir miyim?
-Hayır, biraz tuhaf. -Hayır, sorun yok Tom.
Tamam, yanaklar mükemmel dengede.
Pantolon mükemmel bir açıda duruyor.
-Büyükannem de öyle dedi. -Katalog işi ayarlayabilirim.
Vay canına, bu harika!
Çocuk kıyafetleri. Kotlar, hakiler, binici pantolonu. Hiç giydin mi?
-Manken olabilir miyim yani? -Popo mankeni.
-Ama manken olurum. -Popo mankeni.
Yüzün asla görünmez.
-Sorun değil. -Ne oluyor?
-Tom'la anlaşmak ister misin? -Kesinlikle.
Bu cuma dairemde bir açılış partisi vereceğim.
Uğrayıp malları göstermeni çok isterim.
Affedersin. Yeni LLBean kataloğunda poponu mu gördüm sanki?
-Evet, kot pantolonla mı? -Yani o popo...
-Bunu çok duyuyorum. -Bunlar benden, küçük adam.
-Dur, neden? -Ünlüsün dostum.
Yeni H&M kataloğunda poponu gördüm. Güzel.
Biraz ürkütücü ama teşekkürler.
-Çocuklar, şuna bakın. -Ne?
-Reklam panosundaki benim. -Bir dakika.
Fitilli pantolonun içindeki benim popom.
-Yavaş ol. -Kafam karıştı.
-Bir mankenlik ajansıyla anlaştım. -Tom, manken olduğunu mu söylüyorsun?
Çalışan bir mankenim, evet.
Manken olman için para mı veriyorlar?
İyi giyindiğimi söylemiştim, giysilerimin duruşu seviliyor.
-Paralel bir evrene mi girdik? -Hayır, maalesef.
Gitmeliyim. Menajerimin evinde parti var.
-Menajerin var ve evi de mi var? -Evet.
-Ben niye bu anlaşmada yokum? -Bunlar model arkadaşlarım.
Değişik bir dünya. Neden uğramıyorsunuz?
-Uğramak mı? -Menajerinin evine "uğrayabiliriz."
-Tom, sen kimsin? -Otobüsten inen yakışıklı bir adam.
Millet, burada toplanabilir misiniz?
Kuzeydoğu bölgesinin bir numaralı erkek poposu modeli
Tom'a hoş geldin diyelim.
Herkese teşekkür etmek istiyorum.
Daha dün tişörtlerimi içime bile sokmazdım.
Şimdi bir numaralı erkek poposu modeliyim.
-Oğlum. -Menajerim Dino'ya teşekkür ederim.
Popoma bakıp "Gördüğümü sevdim." dedi.
Hayır, tam olarak öyle olmadı.
Sizi seviyorum. Çok teşekkürler.
Onun için bir alkış alalım.
Her şey çok hızlı oluyor Tom. Çok heyecanlı!
Popom bu kadar iyi görünmeye devam ederse sınır yok.
Üzgünüm çocuklar. Kıyafet kuralımız var.
Okuldan çıkıp geldik. Listede adımız var.
Davetiyede şık kıyafet yazıyordu. Aptal gibi görünüyorsunuz.
Ama partinin sahibi gibi giyindik.
-Bu aptal spor. Moron gibi. -Ne?
İşte orada. Tom, buraya gel!
-Selam. Gelebilmenize sevindim. -Bu adamlara şık olduğumuzu söyle.
Bu sorun olacak. Sizi içeri alabileceğimizi sanmıyorum.
-Ne? -Bunu giyerek giremezsiniz.
-Bu ne? -Bu tam olarak senin gömleğin.
Partiye çantayla mı geldiniz? Kim gelir?
Üstümüzde bu varken bizi sen davet ettin.
-Özür dilerim. -Bu çok kırıcı Tom.
Bence burada bir karar vermelisin. Yeni manken dostların mı,
kötü giyimli dostların mı?
Bu zor bir karar.
-Öyle mi? -Biliyor musun?
Cevap verme. Seninle işimiz bitti.
-Ne? Hayır, hadi ama. -Değişmişsin.
Çok yakışıklı bir adamım ve kıyafetlerim fiziğime...
-yakışıyor diye kızmayın. -Vay canına, değişmişsin.
"Fizik" kelimesini kullandın ya, gidiyorum.
Güzel bir hayatın olsun.
Onlardan farklı bir havan var.
Anne, kimse benimle oynamak,
dolaşıp reklamlarıma bakmak istemiyor.
Tamam Tom. İyi eğlenceler.
-Selam küçük adam. -Selam dondurmacı.
-Üzgün görünüyorsun. -Hata yapmışım gibi hissediyorum.
-Herkes bana denyo diyor. -Anlat derdini.
-İster misin? -Hayır ama dinlerim.
Okul üniformalarını tanıttılar. Görünüşümü sorgulamama neden oldular.
Erkek modelliğine başladım. Olaylar birbirini izledi ve arkadaşım yok.
-Bir erkeği gösteren giysi değildir. -Çok önemli,
-herkes görünüşüne önem verir dendi. -Bak. Üstümde Hawaii gömleği,
pis kargo şort ve dondurmacı şapkası var.
-Aptal bir tarz. -Çok mutluyum.
-Berbat görünsen de. -Ders bu.
Bu gösteriş ve moda dünyasından vazgeçmelisin.
-Ne yapabilirim? -Bu üniformayı çıkarıp
-çıplak dolaşmalısın. -Çıplak mı? O ne?
Pipin etrafta savrulurken koşturmak.
-Tavsiyen bu. -Evet.
Aktivizmin olayı bu. Derdini anlatmak için başını belaya sokmak.
Aslında dâhice. Başarılı olma sebebini şimdi anlıyorum.
Biri seni sorgularsa şöyle de,
"Dondurmacım tavsiye etti."
Düşündüğün kadar önemli olduğunu sanmıyorum.
İşte bu, millet! Topa vur. Güzel! Güzel. Sol kanat!
Kaleyi koruyun! Evet.
Tanrım, Tom sahada çıplak mı koşuyor?
Herkes bana baksın.
-Dur. -Hop!
-Kes şunu, lütfen! -Neden?
-Ne yapıyorsun? Arkanızı dönün. -Durdurun şunu!
-Hallediyorum. -Nelson, uzaklaş.
Çocuklar, neyi anlamıyorsunuz? Penisine ya da kıçına bakmayın.
-Sakin ol. Benim. Nelson. Otur oğlum. -Alın şunu.
-Şimdi kimin sikine bakıyoruz? -Olaylar ironik bir hâl aldı.
-Tom, tüm bunlar neydi? -Özür dilerim. Sadece üniformayı
protesto etmek istedim.
Bence görünüşlerine çok önem veriyorlar...
Ne üniforması? O fikir rafa kalktı.
-Pardon? -Kimse senin gibi
görünmek istemediği için ölüm tehditleri aldım.
-Tüm bunlar gereksiz miydi? -Evet Tom, tamamen gereksizdi.
-Başın büyük belada. -Benim mi?
Beni bu işe dondurmacı soktu. Dondurmacı.
Bu bilgi ne işe yarar bilmiyorum Tom.
-Sanırım hepimiz bir ders aldık. -Neymiş o Tom?
Asla gömleğini içine sokma. Sonu iyi bitmez.
Bu işten çıkardığın bu mu?
Tom, ben gidiyorum. Büyükannenle iyi eğlenceler.
-Tuhaf şeylerle iyi eğlenceler. -Kuralları unutmaman gerek.
-Geçen seferle mi ilgili? -Evden çıkmak yok.
Büyükanne sarhoştu. Bir daha olmaz.
Battaniye yok. Yastık kılıfı yok. Lambalara dokunmak yok.
-Karanlıksa bile lambaya dokunmayız. -Kurallar böyle.
Büyükannem evde sigara içemez mi?
Kesin. Evde sigara içiyor, onu öldür istiyorum.
-Anladım. -Çok yardımcı oldun anne. Sağ ol.
-Sizi seviyorum. -Ben de seni tatlım.
-Tom. Siktirip gidelim buradan. -Ne?
Kilisede tombala gecesi.
Büyükanne, küfredemem. Kural kitabında var.
Tom, artık tüm kuralları ben koyuyorum.
Büyükanne, anneden üstündür.
-Başımı derde sokmak istemiyorum. -Başın derde girmeyecek.
Beşinci Cadde'de birini öldürebiliriz,
kimse bizden bilmez.
Neden Beşinci Cadde'de birini öldürelim?
Neden eğlence ve macera dolu bir akşamda bana katılmak istemiyorsun?
Böyle söyleyince kulağa çok cazip geliyor.
Hayatımızda biraz eğlenmeliyiz Tom,
o yüzden toparlanalım ve azmaya hazırlanalım.
Hoş geldiniz millet. Tombala gecesi. Yerlerinize oturun.
Çarkı rahip yardımcımız Randy çevirecek.
Baştan söyleyeyim, kaybederseniz lütfen ölmem için dua etmeyin.
-Neden bana bakıyor? -Mesaj alındı.
-Pekâlâ, hadi eğlenelim. -Tamam, başlayalım.
-N31. -Büyükanne, 100 kart almışsın.
Kazanma şansımı artırıyor. Kazandığımızda
"Tombala" diye havlamanı istiyorum.
-Havlamamı mı? O ne demek? -Hayvan gibi.
Bu, en güçlünün hayatta kalmasıdır.
G62.
G62 mi? Bir saniye. Bizde var galiba.
-Tombala mı bu? -Tom, havla.
-Burada tombala var. -B4.
-Sanırım duymadı. -Havlamadın.
-Havla! -Havlıyorum.
Tombala! Göt herif, tombala oldu.
Pardon, havlamam söylendi. Vahşi bir hayvan gibi havlamam söylendi.
Tom, bir sorunumuz var.
-Sorun mu? Başım dertte mi? -Yani, biraz, evet.
Birini öldürüp kurtulabileceğimiz söylendi.
Bu ne demek bilmiyorum. Ama büyükannen tombalayı mahvediyor.
-Hayır, o çok iyi. -Evet, sorun da bu.
Bana bir iyilik yap, tamam mı? Bir daha kazandığında tombala deme.
-Demeyeyim mi? Mecburum. İşim bu. -Diğerleri için kaybettiğini düşün.
-Bu iş tuhaflaşıyor. -Tahmin et ne oldu.
Rahip, büyükannenin üstüdür. Dediğimi yap.
-Rahip büyükannemin üstü mü? -Evet.
"Ben patronum. Ne diyorsam onu yap." dedi.
Büyükannen kendine patron mu dedi?
-Evet. Sürekli söylüyor. -Vay canına.
Patron, tombalayı mahvediyor. Buna ne demeli?
O62.
Unutmayın, bu eğlenceli. Medeni davranıyoruz. O62.
Burada neler oluyor? Dokuz oyundur kazanmadık.
Ve bu sadece bir oyun. B9. Bu sadece bir oyun. B9.
-Bu çok saçma. -Sanırım bu bir mağlubiyet serisi.
Şu şeylerden biri. Rakamlar istediğimiz gibi gitmiyor.
-Şaka yapmıyorsun. -N22.
-Bakın! Kazandım. Tombala. -Hector'un büyükannesi mi?
-Ben, evet. Tombala. -O kaltak hayatı pahasına bile
-tombala oynayamaz. -Böyle konuşma.
-Lütfen öyle konuşma. -Kartına bak!
-Bence sen kazandın. -Kendi işine bak.
Soldan sağa çapraz tombalan vardı.
-Tamam, oturun lütfen. -Neden tombala demedin Tom?
-Kaçırdım. Çok fazla kart var. -Hiçbir şey kaçırmadın.
Bu çok çirkin. Nereye gidiyorsun büyükanne? Otur.
Şimdi her şeyi anladım. Öz torunum beni tombalada sikti.
Ben gidiyorum.
Kilisede "sikti" diyebiliyor musun? Sanmıyorum.
-Tom'un büyükannesinin telefonu. -Evin içinden arıyorum.
-Ne? -Şaka yapıyorum. Ben annen.
-Çok komik. Cinayet şakası. -Cinayet şakası.
-Nasıl gidiyor? -Harika bir hafta sonu.
-Herhangi bir aktivite var mı? -Aylaklık ediyoruz.
Aylaklık mı? Bu ne demek?
-Niye o kadar çok soru sordun? -Ne yani dans mı?
Hikâye anlatmak, pişirmek. Bir şeyler yapmak. Eğlenceli şeyler yapıyoruz.
-Umarım eğleniyorsunuzdur. -Tamam.
-Selam söyle. -Söylerim.
-Hoşça kal. -Harika sohbetti.
Görüşürüz.
Selam büyükanne. İki Pop-Tarts, biri akçaağaç kremalı...
Üzgünüm pislik. Tüm Pop-Tarts'larını tuvalete attım.
-Tuhaf bir başlangıç. -Üzgünüm.
Tombaladan mı? Eğlenceni bozduğum için pardon.
Eğlence mi? Sence bunu eğlence için mi yapıyorum? Yaklaş.
Yaklaş mı? Neden? Başka kimse yok.
O para bana lazım Tom. Çalıştığım köpek hayır kurumundan borç alıyorum.
-Köpek hayır kurumu mu? -Ödeyebilmemin tek yolu tombala.
-Köpek hayır kurumundan çalıyorsun. -Berbat bir şeymiş gibi konuşma.
Sadece paralarının birazını alıp çantama koydum.
-Evet, bu hırsızlıktır. Hırsızlık bu. -Neyse, sen gelene kadar
sorun değildi, bu yüzden bunu düzeltmelisin.
Ne yapabileceğime bakayım. Büyükanne, hırsızlık ve küfür hariç
eğlenceli bir hafta sonu geçiriyorum.
Ben de seninle eğleniyorum.
-Anormal derecede solgun duruyorsun. -Bir krizdeyim.
Büyükannem dövmekle tehdit ediyor.
-Ne oldu? -Tombala parası gitti,
parasını çaldığı köpek hayır kurumuna geri ödeyemiyor.
Büyükannen bir suçlu ve şimdi kıçını tekmeleyecek.
-Bir sürü sorun. -Ben hallederim Tom.
-Yürüyüş maratonuna katılsana. -Maraton mu?
-Okulun maratonu. -O ne?
İnsanlar sponsor oluyor, geliri hayır kurumuna gidiyor.
-Gerçekten mi? -Mükemmelmiş.
Büyükannenin adına bağışlayabilirsin.
Kesinlikle işleri çözer ama ben pek yürümem.
Kriz var. Bir istisna yapmayacak mısın?
Çok çaba gerekiyor gibi geliyor. Annem evden çıkmamı istemiyor.
Haddimi aşmak istemem ama bunu yapmalısın.
Çünkü otobüs şoförü anneden üstündür.
-Anneden üstün mü? Hayır. -Evet.
Geleneksel hiyerarşi şöyledir, otobüs şoförü, rahip, büyükanne, anne,
ve sanırım çöpçü.
-Annem çöpçünün hemen üstünde. -Ya da geri dönüşümcü.
Hangisi hangisi hatırlamıyorum.
Pekâlâ çocuklar, büyük gün geldi ve okuldan başlayacağız.
Şehirde attığınız her tur için sponsorlarınız 5 dolar bağışlayacak.
-Bir dakika. Koç? -Evet.
-Pardon, şehir mi dediniz? -Evet Tom.
Şehirde tur atacağız. Yürüyüş maratonu bu.
Tom, ne yaptığımızı sandın?
-Spor salonunda atıyoruz sanıyordum. -Spor salonu mu? O iki saniye sürer.
-O yüzden ilgimi çekti. -Vay canına!
Pekâlâ millet, o zaman yürüyüş başlasın.
Pekâlâ millet. Yürüyün.
-Olamaz. Kramp girdi. Size yetişirim. -Tom, daha bir yere gitmedin.
-Biliyorum. Sadece yürüme krampları. -Yetişmeye çalışamaz mısın?
-Birazdan görüşürüz. -Bu makosenleri giymemeliydim.
Neden makosen giydin?
Maraton için mi, parti için mi giyineyim bilemedim.
Yürüyüş kimsenin umurunda değil. Sembolik bir "jest".
-Yürüyüş umursanmıyor mu? -İyi hissetmek için bağış yapılıyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
Sana 25 tur yazıp buradan gidelim.
-Bunu yapabilir miyiz? -Biz değil. Ben.
Başlatıcı benim. Başlatıcı beden öğretmeninin üstündedir.
Gerçekten mi? Toplumda başlatıcı çoğu ebeveynden üstündür.
Başlatıcı her şeyden üstün. İncil başlatıcıyla başlar.
İstediğimi yaparım.
-Hadi çocuklar. -Başaracaksın!
-Gidelim! -Bir dakika. Tom nerede?
-Devam edin! -Hadi çocuklar.
Torunum nerede lan? Tom, neredesin?
Yaşamak bu, halıya uzanmak, parmaklarımı oynatmak.
Video oyunlarında berbatsın ama rahatlatıcı.
Kafamı kes. Boynumdan bıçaklayabilirsin.
Bunu yapacağım.
Eğlenceli. Makosen yok, yürümek yok, yüzüne enerji içeceği dayanması yok.
Buna bayıldım.
Geldiğiniz için sağ olun. Hayır için çok para topladık,
bu harika ve dağıtacak büyük çeklerimiz var.
İlk sırada Dakota var. İki tur yaptı
ve Engelsiz Yemekler için $3.000 topladı.
-Buraya gel Dakota. -Hadi Dakota!
Sırada Randy var, üç tur attı
ve Sınır Tanımayan Peyzajcılar için $4.000 topladı.
Aferin Randy!
Sırada olağanüstü bir hikâye var. Tom bir şekilde 25 tur yürüdü
ve köpek hayır kurumu için $10.000 topladı.
-Tom, çok teşekkürler. -Bu, Dakota'nın kardeşi Dylan'ın
tüm zamanların rekorunu kırıyor.
Hayrımı sikeyim. Siktirip gidiyorum. Siktiğimin Kızıl Haç saçmalığı.
Bir şey olmaz. Annesine çekmiş.
-Neyse, Tom'u alkışlayalım millet. -Teşekkürler.
-Tur atabildiğim için çok mutluyum. -Hayır.
-Ne? -Her şeyi bırakın.
-Bu çocuk 25 tur yürümedi. -Hayır, aşağı yukarı 25 tur yürüdüm.
İğrenç makosenleriyle Nelson'ın evine gittiğini gördüm.
Ben de gördüm. Zıplıyordu ve diyordu ki,
"Hayatımın en iyi günü. Yürümeme gerek yok,
-ekmek yapacağım." -Zıplamak mı? Ben zıplamam.
Doğru gibi ve birden fazla tanığımız var.
Bu çok sıra dışı ama Tom'un hayır kurumunun bize borcu var.
-Neden bahsediyorsun? -Anlaşmada yazıyor.
"Öğrenciler hiç tur atamazsa hayır kurumu, Gatorade, kurdele,
büyük çekler ve idari ücretler için okula ödeme yapmakla yükümlüdür."
Paramız yok. Salya akıtan köpeklerimiz var.
Bu bir anlaşma. O yüzden çeki Shady Oaks İlkokulu'na gönderin.
-Büyükannenle hafta sonu nasıldı? -Çok eğlendik.
Kiliseye gittik. Dua ettik. Hayır işi yaptık.
-Ben de eğlendim. -Güzel.
-Artık rahatlayalım. -Pekâlâ.
Köpekleri seviyorsanız yardımınıza ihtiyacımız var
çünkü bu küçük göt mali durumumuzu mahvetti.
Kamu spotunda "göt" denir mi bilmem. Muhtemelen denmez.
Ama aklıma gelen tek kelime bu.
-Şunu kapatalım. -Tom! Ne oldu?
Uzun hikâye. Bir yardım yürüyüşüne katıldım.
25 tur yürüdüğümü söyledim.
Aslında hiç yürümedim ve şimdi herkes yaygara koparıyor.
Bir yandan yaygaraya sebep olmanı komik buluyorum
ama annen olarak seni disipline etmem gerek.
-Yeterince acı çektim. -Onurun için turları atacaksın.
-Pek egzersiz sevmem. -Tom! Ben senin annenim.
-Beni dinlemelisin. -Zorunda mıyım?
Rahip, büyükanne ve otobüs şoförü senden üstünmüş.
-Ne? -Bana söylenen bu.
O turları yürüyeceksin, şehirdeki herkesin öğrendiğinden emin olacaksın
ve ailemizin itibarını geri kazanacaksın.
Yürürüm de itibarımız yok, farkındasın, değil mi?
En sevdiği köpek hayır kurumu için şehirde 25 tur yürümeye yemin eden
bir yerli çocuk hakkında sıcacık bir hikâye ile buradayız.
-Hadi dinleyelim. -Selam millet.
Beni tanıyan herkes iki şeyi bilir. Şirin köpekleri severim
ve uzun mesafeler yürürüm.
Tüm gecemi alsa bile bu 25 turu tamamlamayı planlıyorum
ve bu tatlı çocuklardan birkaçıyla bunu yapacağım.
Öyle değil mi? Tom'un yüzünü yala. Şuna bak.
Çok tatlı.
-Al, yalamaya iyice yaklaş. -Bunlar erdemli şeyler.
-Durun. Burada neler oluyor? -Haberler harika,
25 turu köpeklerle birlikte yürümeye karar verdim.
Dalga mı geçiyorsun? 25 tur onları öldürür.
-Öldürür mü? Ne? -Bu kurum, doğuştan kalp hastası
-yaşlı köpekler için. -Hayır kurumu bunu mu yapıyor?
-"Hayır kurumu" budur, Tom. -Broşürü okudun mu?
Gerçekten vaktim yoktu. Kameraları kapatabilir miyiz?
-Kameraman. -Henry'yle konuşma.
-Henry, lütfen. -Köpekleri nasıl aldın?
Nasıl mı aldım? Binanın anahtarı büyükannemde.
O çocuk anahtarlarımı mı çaldı?
-Büyükanne, sen verdin. -İnanılmaz.
Hadi ama büyükanne, bu çok çirkin.
Bir grup yaşlı köpeği çaldın,
sonra da onları ölüme mi götürecektin?
Pekâlâ, sanırım pek iyi görünmüyorum
netleştirelim, bu noktada kimse yürümemi beklemiyor, değil mi?
Tercüme: SELIN ALTUNDAL Iyuno