Jestem kobietą.
-Zawsze byłaś. -Nie.
Wczoraj byłam jeszcze dzieckiem.
Naiwnym i nieświadomym.
Byłam... tobą.
Jasne. Podasz mleko?
Przespałam się z Julianem.
-Uprawiałaś seks? -Gdybyś się zastanawiał,
to normalne nie mieć orgazmu za pierwszym razem.
To pewnie dlatego, że byliśmy na tylnym siedzeniu
i było trochę niewygodnie, ale nieważne.
Było epicko.
Julian to mój chłopak, kochamy się.
Nie jest twoim chłopakiem.
Jest. Tylko nie mów Vanowi. Zakazuję ci.
Jesteśmy jak Romeo i Julia.
Kochankowie rozdzieleni przez los. Jak romantycznie.
Uprawiałaś seks w pickupie.
To było tylko szybkie bzykanko.
Nic nie rozumiesz.
Jesteś głupim ćpunem z gastrofazą.
Może mnie też czeka seks.
Mandy powiedziała wczoraj, że mnie kocha.
Powiedziała tak, bo twoi rodzice jej za to płacą.
W prawdziwym świecie nie miałbyś szans.
Mandy mnie kocha, a ja ją.
To nie bzykanko. Kochamy się.
Tato, obudź się. Muszę iść do pracy.
Tato.
O co chodzi?
To normalne przy chemioterapii, że ktoś zasypia w połowie zdania
albo wymiotuje na środku ulicy?
Zwykle kilka dni po sesji pojawia się kryzys.
-Więc to normalne? -Tak.
Normalne jest też odpisywanie na wiadomości osobie,
którą pocałowało się na przystanku.
Musiałem odwiedzić ciotkę i wujka.
Pisanie wiadomości dużo nie zajmuje.
„Na imprezie było miło, powtórzmy to”.
Muszę ogarnąć swoje sprawy.
Jeśli mój tata umrze, nie będę miał jak się utrzymać.
Więc zupełnie zmieniasz temat.
-Świetnie. -Ja...
Muszę być niezależny finansowo.
Jack!
Wyjdź. Jestem w pracy.
Cześć, Harrison.
Co to?
To od Joela.
Czy wy uprawiacie seks?
Raczej się o tym nie mówi.
Violet mówi. Uprawiała seks z Julianem.
Co?
Joel cię kocha i tęskni za całowaniem cię w szyję i masowaniem pleców.
Dobrze.
Violet czasami wyolbrzymia pewne sprawy.
Życzy ci powodzenia na wstępniaku. Co to znaczy?
To egzamin, który pozwala studiować medycynę.
Idziesz na studia?
Nie wiem.
Nie w najbliższym czasie.
Harrison,
co dokładnie powiedziała Violet?
Że uprawiała epicki seks z Julianem w jego aucie.
Kurwa!
-Użyłaś słowa na „K”. -Przepraszam.
Co to?
Koszula i krawat na rozdanie dyplomów twojej siostry.
Dzisiaj kupimy ci garnitur.
-Nie noszę garniturów. -Wiem.
Nie znoszę ich.
Wiem o tym. Ale chcę, żebyś chociaż spróbował.
To ważny dzień dla Nicole.
-Bardzo proszę. Dla mnie? -Tu Van.
Zostaw wiadomość. Oddzwonię.
Daj mi chwilę, Harrison. Van, z tej strony Mandy.
Oddzwoń, jak tylko to odsłuchasz.
Dzięki, na razie.
Kurwa.
TAK TO WIDZIMY
Julian!
-Cześć, Violet. -Cześć.
Tak się cieszę, że jesteś!
-Jesteśmy w pracy. -To nic.
Pary mogą się całować w pracy.
Widziałaś może Johna? Musi mi się podpisać.
Chyba jest na przodzie.
Mogę o coś zapytać? Jakie masz mieszkanie?
Masz współlokatorów? Ja dwóch.
Jeśli mamy zamieszkać razem, to u ciebie.
Słuchaj, dobrze się wczoraj bawiłem.
Było wspaniale.
Ale nie szukam teraz związku.
Jak to?
Muszę popracować nad sobą.
Nie musisz. Jesteś idealny.
Tak jak my razem.
Nasza miłość jest idealna.
Violet, posłuchaj.
Jesteś świetna.
Ale wczoraj tylko się bawiliśmy.
Bo byliśmy u ciebie w samochodzie?
Mój durny współlokator mówi, że w aucie odbywa się tylko bzykanko.
Głupio mówi, prawda?
Wczoraj to było coś więcej niż bzykanko.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
Czyli to było tylko bzykanko?
Które nic nie znaczyło?
Muszę wracać do pracy.
Do zobaczenia.
-Nie. -Co słychać?
Nie.
Pieprzyliśmy się!
-Byłam dziewicą, a ty mnie przeleciałeś. -Violet.
-Może chodźmy... -Ty jebany dupku!
Przeleciałeś mnie w aucie!
Nie dotykaj mnie!
Jak mogę ci pomóc?
Chciałbym prosić o zwiększenie pensji.
Chcesz podwyżkę?
Moja sytuacja finansowa uległa zmianie.
Posłuchaj, Jack.
Wiem, że twój tata ma raka.
Bardzo mi przykro. Ale dziś spóźniłeś się dwie godziny.
Nadal jesteś tu warunkowo...
Przeanalizowałem swój budżet i wydatki.
Po odliczeniu podatku zarabiam miesięcznie 2623 dolary,
a wydaję 4210 dolarów.
Różnicę 40% pokrywa teraz mój tata.
Rozumiem, że...
Dzielę trzypokojowe mieszkanie w Canoga Park
i płacę 1085 $ za miesiąc,
ale dochodzi też 950 $ za opiekunkę, której potrzebują współlokatorzy.
Potrzebuję 720 $ na zakupy i 390 $ na Ubera, bo według sądu
mogę odzyskać prawo jazdy dopiero w 2024 roku.
-Chyba rozumiem. -Mam też inne wydatki. Randki.
Mam 25 lat.
Już dosyć pornografii i masturbacji.
-Jack. -Tata zwymiotował na ulicy.
Spał przez 14 godzin cały obśliniony
i pewnie długo nie pożyje. Potrzebuję podwyżki pensji o 40%.
Rozumiem, że nie jest ci łatwo,
ale to nierealna podwyżka.
Zwykle dajemy roczne wyrównanie w granicach 3%.
-Mogę je wypłacić wcześniej. -To za mało.
-Więcej nie mogę. -Przyjmę 35%.
Nie to chciałem tu osiągnąć, ale na tyle mogę się zgodzić.
Staram się być elastyczny.
Violet?
Co się stało? John napisał „pomocy”.
Mówił, że to pilne. Co zrobiłaś?
Zwolnił mnie.
Co się stało?
John mówi, że generuję nieprzyjazne środowisko w pracy.
Już w porządku. Wyjaśnij, co się stało.
Byłam nieprzyjazna wobec Juliana, bo powiedział, że to tylko bzykanko.
Bzykanko? Co masz na myśli?
Przespaliśmy się w jego aucie. Myślałam, że mnie kocha.
Uprawiałaś seks?
Nie bądź zły.
Dobrze, przepraszam.
Jak się czujesz?
Wyjątkowo kiepsko.
Julian to jebany dupek!
No dobrze, czy Julian...
Czy do czegoś cię...
Zmusił cię do czegoś, czego nie chciałaś?
To nie tak.
W porządku.
Na pewno? Powinienem wiedzieć.
Chciałam uprawiać seks.
-Gdzie on jest? Pogadam z nim. -Odjechał.
Założył prezerwatywę?
Chyba tak.
-Kurwa. -Powiedział, że tak.
-Jakim cudem nie wiesz? -Nie krzycz.
Przepraszam.
Chcę jechać do domu.
Dobrze.
Wszystko będzie dobrze. Jedźmy już.
Wezmę cię do domu.
Kochanie, dziękuję.
Miło z twojej strony.
Pamiętam, że przed egzaminami LSAT,
zarwałem jakieś trzy nocki.
-Żyłem na Red Bullu. -Tak.
Jak się czujesz? Gotowa na piątek?
Zdecydowałam, że nie podejdę teraz do egzaminu.
Następna szansa będzie za trzy miesiące.
Jasne.
Brzmi, jakbyś był zawiedziony.
Raczej zaskoczony.
Tak właściwie,
to chciałam o czymś porozmawiać.
Rodzice Harrisona chcą, żebym została jeszcze rok.
Przeprowadzają się do Montany.
No i?
Zastanawiam się.
Myślałem, że napiszesz egzamin i złożysz papiery na medycynę.
Ja też tak myślałam.
Gdybyś zdradzała coś więcej o swoich planach...
To nie takie proste, Joel.
Czuję, że muszę dostać się na świetną uczelnię
i zostać lekarką, bo inaczej nie będę dla ciebie dość dobra
albo cię zawiodę, albo...
Co? To jakiś absurd.
-Na pewno? -Tak!
Chcę dobrze dla ciebie.
Joel, muszę odebrać.
-Teraz? -Tak.
-Później oddzwonię. -Jasne.
-Bardzo cię przepraszam. -Tak.
Na razie.
Co się dzieje?
Przespała się z Julianem.
Zaatakowała go w pracy, zwolnili ją i ma złamane serce.
To był jej wybór. Nie wykorzystał jej.
Tak mi przykro, Van.
Zajmę się nią.
Mogłam bardziej jej przypilnować.
Nie, to moja wina.
Dzwoniła do mnie wczoraj, nim wyszła z domu.
Mogłem coś wtedy zrobić.
To okropne, jak łatwo ją zranić.
-Wiem. -Myślała, że on ją kocha.
Gdzie jesteście?
Mogę przyjechać.
Nie trzeba.
Chciałem usłyszeć twój głos.
W każdym razie
jeśli będzie trzeba, to dzwoń.
Jasne. Dzięki.
Strasznie drapie.
Jak papier ścierny. Ile jeszcze?
Czterdzieści pięć sekund. Dasz radę.
Czterdzieści trzy, dwa...
Jack, pytałam o coś.
Dlaczego przesuwasz meble?
Muszę przemeblować mieszkanie,
żeby rozkręcić biznes na boku. Rusz się!
-Nie mogę. Duszę się! -Dasz radę.
Trzydzieści cztery. Jaki biznes?
To pomysł Richa.
Będę brać stare komputery,
naprawiać je i sprzedawać na eBay'u.
Harrison, proszę!
Dlaczego?
Bo Austin to sknera i dał mi tylko 3% podwyżki.
Muszę to zdjąć!
To zdejmij i zamknij się.
Harrison, nie słuchaj go.
Jack, nie mów tak do niego.
Nie idziesz z tatą do lekarza?
Jeśli tak chciałeś tego uniknąć...
Nie wrócę tam.
-Możesz zdjąć. Brawo! -Tak!
Rozumiem. Rak jest straszny.
Nie boję się raka, tylko Ewatomi.
-Kto to? -Chamska pielęgniarka, pocałowałem ją.
-Pocałowałeś pielęgniarkę? -Tylko ja jestem tu sam?
-Jest bardzo nieprzyjemna. -To po co ją całowałeś?
Napad szaleństwa?
Brzmi, jakby ci się podobała.
Podoba ci się!
To wspaniałe!
Posłuchaj mnie teraz.
Weź cały strach i niepokój związany z Ewatomi
i spróbuj je przełamać.
Musisz stawić czoła strachowi, sraj na ten strach!
Mam srać na strach? To twoja rada?
Tak. Chodzi o nawiązywanie więzi,
szukanie miłości.
Poza tym potrzebuję dziś pozytywnych wieści,
więc zepnij dupę, jedź tam i powiedz jej, co czujesz.
-Dostanę to? -Co?
Po co?
Dziewczyny lubią prezenty.
Nie musisz przekupywać jej prezentami.
-Powiedz, co do niej czujesz. -To się wyklucza?
Nie odda ci tego. To od Joela.
Wiesz co?
Bierz.
Miłej zabawy!
Sraj na strach!
Mogę prosić o tabletkę „dzień po”?
Muszę pomówić z nią.
To moja siostra. Ma autyzm.
Zrobiła coś, czego do końca nie rozumiała.
Gość był podejrzany i sporo przeszła,
więc chcę jej dać spokój. Rozmowa ze mną nie wystarczy?
Muszę porozmawiać z nią, dla jej bezpieczeństwa.
Potrzebuje pani tabletki „dzień po”.
Muszę pani zadać kilka pytań, dobrze?
Dobrze.
Skąd pani go zna?
Skąd znam mojego brata?
W porządku.
Ile godzin minęło
od stosunku bez zabezpieczenia?
To było wczoraj.
A pierwszy dzień ostatniego okresu?
Nie wiem.
Może trzy tygodnie temu.
Jest pani w ciąży albo to podejrzewa?
Nie.
Stosunek odbył się ze stałym partnerem?
Proszę. Mieliśmy gówniany dzień.
Może pan dać tę tabletkę?
To będzie 52,81 $. Zawołam po odbiór.
Chodź.
Ewatomi.
Pan Hoffman.
-Zaraz pana wezwiemy. -Nie ma pośpiechu.
Słyszałem, że spotykasz się z Jackiem.
To dobry dzieciak.
Jest trochę dziwny, ale ma wielkie serce.
Panie Hoffman,
pana syn to dupek.
Co?
Proszę, Ewatomi.
Często pracujesz do późna, więc przyda ci się Red Bull.
Dobra.
Nie kupiłem tego,
nie stać mnie. To przechodni prezent.
Jack chyba próbuje powiedzieć,
że żałuje tego, co zrobił. Prawda?
Dam radę, tato.
Zostawię was na chwilę samych.
Przyszedłem ci powiedzieć,
że nie randkuję.
Jasno to pokazałeś.
Nigdy nie będę romantyczny,
nie będę kupował drogich prezentów
ani stawiał twoich potrzeb przed moimi.
Super. Miło się gadało.
Ale tańczyłem z tobą, chociaż nie tańczę.
Przyniosłem prezent, chociaż ich nie daję.
Rozmawiam z tobą przy kubeczkach z moczem,
chociaż mnie przerażasz, a mocz,
choć teoretycznie sterylny, jest obrzydliwy.
Nie wiem, co to oznacza,
ale...
chyba mi się podobasz.
Jak sobie radzisz?
Dobrze.
-Dzień dobry. -Witam serdecznie.
-Dziękuję. -Czego państwo szukają?
To jest Harrison. Chce kupić swój pierwszy garnitur.
Świetnie.
Zna pan swój rozmiar?
Duży.
Może pana zmierzymy? Proszę tędy.
Chodź.
Zacznijmy od szyi.
Nie mogę. Zmieniłem zdanie.
Dasz radę. Chwileczkę.
Ma szpilki. Ukłuje mnie.
Nie zrobi tego. Mogę prosić?
-Proszę. -Dziękuję.
Widzisz? Nie ma szpilek.
Uda ci się, Harrison.
Po prostu popatrz na mnie, dobrze?
Jestem tutaj. Dobrze.
A teraz rozłóż ręce
i pozwól panu się zmierzyć. Prościzna.
Sraj na strach!
Właśnie tak!
Sraj na strach!
-Sraj na strach. -Sraj na strach.
I gotowe.
As wygrywa, Jack zagrał siódemką kier.
Jack, nie unikniesz tego pytania.
Jak poszło z Ewatomi?
-Kto to Ewatomi? -Jack się z nią spotyka.
Spotyka się z kobietą?
Kto by pomyślał.
Oby lubiła szczerość.
Powiedziałem jej prawdę. Że nie randkuję.
Czyli to koniec?
Nie. Idziemy na randkę.
Zagra pani wreszcie?
Spróbujmy raz jeszcze.
-Wszystko dobrze, Lou? -Tak.
Wszystko dobrze. Tylko...
Cholerne karty!
Tato?
Zaraz wracam.
Chemia wywołuje neuropatię. W końcu przejdzie.
To nie działa.
-Co? -Leczenie. Tylko mnie wyniszcza.
Ratuje ci życie.
Są inne, mniej inwazyjne metody.
-Immunoterapia? -Tak.
Ma dużo niższą skuteczność.
To dobra alternatywa.
-Musisz chodzić na chemię. -Ona rozkłada mnie na łopatki.
Jeśli mam żyć,
to chcę żyć w pełni, dla ciebie.
Jeśli nie mogę grać z synem w karty, to jaki to ma sens?
-Proszę. -Chodźmy.
Wstrzymujemy grę.
Wszystko dobrze.
Może obejrzymy coś w telewizji?
Może Kawalera do wzięcia?
Co ty na to?
Daj spokój, Violet.
Wiem, że cierpisz,
ale to przejdzie.
Spójrz na mnie. Idź do pokoju i powieś garnitur.
Dobrze.
Tak mi przykro.
Myślałam, że Julian to ten jedyny.
Będzie dobrze.
Mówił, że jestem piękna i normalna.
Ale nie jestem.
To było kłamstwo.
Chodź.
Chodź i usiądź koło mnie.
Przykro mi, że ci się to zdarzyło.
Ale wiesz co?
Na tyle siebie szanujesz, że się mu postawiłaś.
Zrobiłaś na mnie wrażenie.
Wszystko, o czym mówisz, jest normalne.
Zakochać się w kimś, kto okazuje się dupkiem.
Nie ma nic normalniejszego.
Naprawdę?
Naprawdę.
Ta sprawa z Julianem jest smutna, ale normalna.
Uwaga na głowę.
Zmęczona?
Zostaniesz tu chwilę? Porozmawiam z Vanem.
Co za...
Przepraszam, Van.
Nie masz za co.
Doskonale ci idzie.
To nie twoja wina, tylko moja.
Nieprawda.
Mówię poważnie.
Spędziłem cały dzień,
próbując ją pocieszyć,
a ty zrobiłaś to w pięć sekund.
Jesteś niesamowita.
Naprawdę.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobił.
No dobrze.
Powinienem iść. Zadzwonię jutro.
-Jasne. -Dziękuję.
Czekaj.
Van?
Tak?
Nie mów tak do mnie.
Jak?
Że nie wiesz, co byś beze mnie zrobił.
Co się dzieje, Mandy?
To, że całe życie podporządkowałam tej pracy,
bo myślałam, że naprawdę coś osiągnę.
A teraz mój związek się rozpada
i już sama nie wiem, kim jestem.
Nie wiem, czy chcę być lekarką.
Kilka miesięcy temu miałam jasny plan działania,
a teraz wszystko legło w gruzach. Właśnie to się dzieje.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wiem tylko...
że masz dar.
Osiągasz coś niezwykłego.
Inne sprawy się poukładają.
Twoja przyszłość.
A co, jeśli...
Jeśli się nie poukładają?
Jeśli utknę tutaj?
Zapomnę, kim naprawdę jestem?
Nie pozwolę na to.
Napisy: Natalia Kłopotek
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski