No dawaj.
Ja to zrobię.
Już.
Dzięki.
Silny jesteś.
A ty urocza.
Fajnie się wczoraj pisało.
-Chyba przestałaś mnie olewać. -Tak.
Masz coś na...
To śmieci?
Nie. Coś ładnego.
Tak jak ty.
Spotkamy się później?
Jasne.
TAK TO WIDZIMY
Prawie jesteśmy.
Tak.
Nadal ci smutno z powodu A.J.?
Tak.
Rozumiem to.
Ale spójrz na to z innej strony. Znalazłeś kolegę,
więc znajdziesz kolejnych.
Jasne.
Może teraz zakolegujesz się z kimś, z kim łączy cię trochę więcej.
Kimś w podobnym wieku i z podobnymi zainteresowaniami.
Kimś z twojego kręgu.
Ile ty masz lat?
Ja? Dwadzieścia cztery.
Ja mam 25. Prawie tyle samo.
Właśnie.
Skręć w prawo, Mandy.
Dobrze.
Moja skrzynka pocztowa.
Wygląda jak koń, ale to skrzynka.
Na pewno nie koń?
Przecież ci mówię.
-Cieszysz się? -Tak.
Cześć!
Cześć wam!
-To ja, wróciłem! -Cześć, skarbie!
Cześć, kolego!
Kochanie.
-Nicole! -Hej.
Co tam słychać u mojego bratanka Daniela?
Nareszcie wraca do domu.
Może widziałeś na Facebooku,
że od dawna pracuje z Lekarzami bez Granic.
W Brazylii poznał cudowną dziewczynę.
Wolontariuszkę Czerwonego Krzyża, jest supermądra. Chcą zamieszkać razem.
To nie była Argentyna?
-Nie, brazylijska strona wodospadu Iguaçu. -Iguazu.
Powinniście się tam wybrać Jest niesamowicie.
Może kiedy trochę się uspokoi.
Na razie mam szaleństwo w pracy...
Jack ma ostatnio mnóstwo na głowie.
Pracuje w dużym wydawnictwie.
Wspaniale. Gratulacje, Jack.
Od sześciu tygodni jestem tam warunkowo.
To było nieporozumienie.
Napisał dla nich program od zera.
Prawda, Jack?
Tak. Musiałem uprościć algorytm dla mojego szefa debila,
ale i tak jest lepiej, niż było.
Cudownie.
Spotykasz się z kimś?
Nie, ale pocałowałem dziewczynę.
Naprawdę? Kogo?
Ewatomi.
Kim jest Ewatomi?
Twoją pielęgniarką.
Ta Ewatomi?
Masz pielęgniarkę?
Po co?
To nic. To znaczy, nie nic,
ale zajmuję się tym.
Ma raka drobnokomórkowego i 30% szans na przeżycie.
Louie.
Dobra.
Cześć.
Nie rozmawiam z wami.
Nie przyszłyście na imprezę.
Daj spokój, Vi. Przepraszamy, nawaliłyśmy.
Nie chcesz prezentu?
Macie dla mnie prezent?
Podobają ci się?
Bardzo błyszczące.
Możesz je założyć dzisiaj.
Na nasze dziewczyńskie wyjście?
Serio?
Chcemy sprawdzić jedno nowe miejsce.
-Znajomy stoi na bramce. -DJ jest ekstra.
-Lubisz tańczyć? -Tak, lubię.
-Super. -Świetnie.
Przyjedziemy po ciebie. Załóż coś seksownego.
Będzie się działo!
Super, to się widzimy.
-Caliente. -Uczysz się.
Na razie.
Widzisz? Nie jest zła.
Idę.
Dobrze, że jesteś.
Chciałem cię przeprosić za to, co się stało ostatnio.
Nie mam prawa tak do ciebie mówić. Nikt nie ma.
Nie przyszłam do ciebie. Jestem w sprawie Violet.
A co się stało?
Obiecasz, że nic jej nie wygadasz?
Jeśli coś cię martwi, powiedz mi.
Wysłała mi tonę wiadomości
i nie wiedziałam, co odpisać.
Strasznie się wkręciła w tego całego Juliana
i nie chcę, żeby jej namieszał w głowie.
Dobra.
DZIŚ DOSTAWA OD JULIANA! ALE CIACHO! CHCĘ JUŻ Z NIM POGADAĆ!
SALENA! JULIAN MNIE POCAŁOWAŁ! I CHCE SIĘ SPOTKAĆ! DZIŚ WIECZOREM!
TO WIELKA MIŁOŚĆ
Nie odpisuj jej. Ja się tym zajmę.
Dobrze robisz. Dziękuję ci. Nic o tobie nie powiem.
To pokój rodziców, w którym śpią rodzice.
Fajnie.
To pokój Nicole, w którym śpi Nicole.
To łazienka, gdzie chodzimy do łazienki.
-A to... -Tak?
...mój pokój.
Podoba ci się?
Jest piękny.
O matko, ile przytulanek!
Kiedyś je zbierałam.
Naprawdę?
Tak.
Łoś Czekoladek!
Mój ulubiony.
-Uwielbiam go. -Naprawdę?
Ja też!
Nie wierzę!
Jakim cudem tak skończyliśmy?
Nie chcę, żeby tak było.
Tata by nie chciał.
Nie.
Wiem, że miewamy gorsze okresy
i nie we wszystkim się zgadzamy.
Ale jesteśmy rodziną.
Jeśli możemy coś zrobić...
Nie trzeba, dziękuję.
Muszę tylko wymyślić, co z Jackiem.
Jeśli coś pójdzie nie tak.
Co z Jackiem?
Nie wiem, do kogo innego się zwrócić.
Nie rozumiem.
Potrzebuje opiekuna prawnego.
Ja mam nim zostać?
Wiesz... nie. Nieważne, zapomnijmy o tym.
Głośno myślałem. Nie powinienem był nic mówić.
Tyle czasu minęło.
Przykro mi, że jesteś chory, ale...
To nic. Nie było tematu.
Ledwo znam Jacka.
Ledwo znam nawet ciebie.
Sama zdecydowałaś, żeby odciąć się od nas z dziećmi.
Źle mnie oceniasz.
Jack potrzebował z nimi kontaktów.
Ciężko mu było znaleźć kolegów.
Niełatwo wytrzymać w jego towarzystwie.
Jasne.
Daniel wracał od was cały w siniakach.
Chłopcy lubią przepychanki.
Kiedy Alyssa przebrała się za Glorię Steinem w Halloween,
Jack wyrwał jej kępkę włosów!
To był wypadek. Myślał, że to peruka.
Był straszny. Moje dzieci się go bały.
Niepokoił je swoim dziwnym zachowaniem.
Przykro mi, ale w końcu musiałam zrobić, co dla nich najlepsze.
Zrobiłaś, co najlepsze dla ciebie.
Zawsze byłaś samolubna, wywyższałaś się.
Gloria Steinem, naprawdę?
A ty robisz z siebie ofiarę.
Biedny Louie, rzuciła go żona i utknął z autystycznym dzieciakiem.
Wujek Simon mówi, że obiad gotowy.
Ja chętnie wezmę na wynos. Napchałem się chipsami.
Nie mogę podawać danych dostawców,
-ale mogę podać ci shake'a. -Proszę, John.
-Kim jest ten Julian? -Van, co tu robisz?
Nie możesz ciągle mnie nadzorować.
Nie słuchaj go. On już mną nie rządzi.
Ty rządzisz tylko w pracy. Poza nią rządzę ja. Mam już 26 lat.
Tak. Girl power. Pójdę już.
Idź sobie.
Dobra. I tak nie chcę już tu być.
Mam co robić.
Ale nie możesz całować się z ludźmi z pracy.
-Bądź profesjonalna. -Co?
Skąd o tym wiesz?
Po prostu wiem.
Salena ci powiedziała! Co za pizda!
Nie mów...
Nie mów tak przy ludziach. I nie nazywaj jej tak.
Dzwonię do niej.
Nie rób tego.
Mogę robić, co chcę.
Nie, nie możesz.
Nie możesz spotykać się z Julianem.
Co?
Pojawia się tu, wciska ci język do gardła,
a potem chce się spotkać? Co to niby znaczy?
Że chce się spotkać.
Nieprawda.
Nie mogę ściągać apek, nie mam prawdziwego telefonu
i nie mogę używać tego gównianego ani iść na randkę z kimś poznanym IRL?
Co?
Na żywo. Poznałam go na żywo.
Nie obchodzi mnie, skąd go znasz.
Nie możesz się z nim spotykać.
Na nic mi nie pozwalasz.
Jak mam normalnie żyć?
Nie wiem, Vi.
Też chcę normalnie żyć. Dołącz do klubu.
Stajesz na hotelu. Wyskakuj z kasy!
Dawaj! Już po tobie.
-Daj mi pożyczkę. Jesteś bogata. -Nie.
Nie dam ci pożyczki.
Rodzinna zasada.
Zemsta jest słodka. On zawsze ze mną wygrywa.
Dobrze. Odpadam.
Zagrajmy jeszcze raz.
Dobra, ale może najpierw obejrzyj auto Nicole.
-Tak. -Dostałaś auto?
Tak, dostałam. Chodźmy je obejrzeć.
Boże.
Wiem, że wyglądamy na wyrozumiałych. Często gramy w gry.
Tak nawiązujemy rodzinną więź.
Według mnie jesteście super.
Ale ostatni raz gram z wami w Monopol.
I słusznie.
Mandy, chcieliśmy porozmawiać.
Chcemy, żebyś pracowała na pełen etat.
Tak.
Naprawdę?
Kiedy Nicole skończy szkołę,
chcemy przeprowadzić się do Montany.
A Harrison zostanie tutaj, w swoim mieszkaniu.
Harrison o tym wie?
-Jeszcze nie. -Okej.
Powiemy po rozdaniu dyplomów.
To ma być wyjątkowy dzień dla Nicole.
Musimy jeszcze pomówić z Lou i Vanem, ale jesteśmy gotowi pokryć koszty.
Wiemy, że Harrison zabiera więcej czasu.
No więc...
Próbujemy z Joelem związku na odległość,
a ja chcę poprawić wyniki egzaminów na studia.
Nie chcemy, żebyś rezygnowała z marzeń.
Ale może w przyszłym roku skupisz się
na pracy z całą trójką i egzaminach?
Zapewnimy ci dość czasu na naukę.
Może umówmy się na jeden rok, a później wrócimy tej rozmowy?
Naciśnij z drugiej strony, to fotel się podniesie.
-Twoja kolej. -Dobra.
-Moja kolej. -Tak.
Wiesz, że niedługo kończę szkołę?
-Tak. -Właśnie.
Będzie impreza.
Przyjdę.
Mama wspominała o czekoladowej fontannie.
Wiem. Będzie super.
Trzeba się do niej dorwać przed ciocią Berthą.
Po imprezie jadę na studia.
Będę jakiś czas mieszkać w San Diego.
Tam, gdzie jest zoo?
Tak, ale nie w zoo.
Nie będę mieszkać w zoo, tylko w tym samym mieście.
Nie musimy więcej chodzić do zoo.
-Wielki słoń na mnie krzyczał. -Wiem.
To było okropne. Nie.
To nie jest bardzo daleko?
Jedzie się parę godzin.
Właśnie dlatego dostałam nowy samochód.
Żebym mogła cię odwiedzać.
Mogę też wpadać na Facetame'a z pokoju w akademiku.
Nie będziesz już tu mieszkać?
Nie.
Ale wiesz, że cię kocham?
Niezależnie od tego, gdzie jestem.
Mama i tata tak samo.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował,
Mandy ci pomoże.
Jest ekstra.
Dobrze się tobą zajmie.
Jest super.
Tak.
Cześć, kochanie.
Mam coś dla ciebie.
Nie było bananowych, więc wziąłem ciemną czekoladę.
Podobno są pyszne.
Babeczki. Uwielbiasz je.
Poza tym... niechcący wydałem cię przy Violet.
Tak.
Nie ma sprawy.
Violet już do mnie napisała. Świetnie to zniosła.
Przepraszam.
Dzięki za babeczki,
ale wolałabym porozmawiać o tym na poważnie.
O czym?
Czemu byłeś taki zły.
Nie dałam rady być na imprezie, a Violet się wkurzyła.
Takie rzeczy się zdarzają. Przecież jest dorosła.
Pozwól nam to rozwiązać między sobą. Nie musisz jej niańczyć.
Niańczyć?
-Nie muszę jej niańczyć? -Tak.
-Serio? -Wiesz, o co chodzi.
Nie było cię przy tym, Salena.
Nie widziałaś, jaki miała atak furii na imprezie.
Nie widziałaś, jak zamknęła się w szafie.
Znasz ją od jakiegoś tygodnia.
Nie mów mi, jak mam z nią postępować.
Dobrze, przepraszam.
To nic. Posłuchaj.
Violet rozjebała mi już trzy związki.
Chcę ją trzymać z dala od naszego.
Jasne.
-Dziękuję. -Podejdziemy do tego na luzie.
Znikniesz na parę tygodni i wrócisz na seks.
-Co? -Stara, dobra metoda.
-Czemu mnie atakujesz? -Nie z siostrą masz problem.
Nie umiesz okazywać emocji, a ona jest twoją wymówką.
Dosyć. Odchodzę.
Odbierz. Ja idę.
-Halo? -Znajdź Mandy.
Włącza się poczta głosowa. Miała być przed siódmą,
a wciąż nie wróciła.
Nie mam teraz na to siły. Przepraszam.
Potrzebuję chwili. Mandy na pewno zaraz wróci.
To pilne.
Twoja dziewczyna to zakłamana cipa, więc potrzebuję Mandy.
Violet...
Mandy musi mi pomóc z makijażem.
Teraz, Van. Nie później.
-Violet, nie mogę... -Musisz.
-Zadzwoń do... -Pa, Violet.
Nie trzeba mi opiekuna, umiem się sobą zająć.
Dam radę, jak umrzesz.
Przełożymy tę rozmowę? Kiepsko się czuję.
Nie, nie przełożymy.
Jestem inny niż Violet i Harrison. Niezależny.
Niezależny?
A przekroczone limity kart kredytowych? Musiałem je spłacić za ciebie.
Albo 20 nieudanych rozmów o pracę, nim ktoś cię zatrudnił?
Albo to, że nie zrobisz prania, jeśli dziesięć razy ci nie przypomnę?
Albo kiedy odebrali ci prawo jazdy
i zostałem twoim szoferem... Kurwa.
Świetnie sobie radzi.
Cześć. Wiem, nie o to chodzi.
Kiedy mówiliśmy o przeprowadzce,
poczułam, jakbyś oceniała mnie i myślała, że chcę go porzucić.
Boże, skąd.
To nie tak. Po prostu...
To moje zadanie o nim myśleć. Przepraszam.
Nie ma za co.
Chris i ja nigdy nie planowaliśmy życia w Los Angeles.
-Pochodzimy z małych mieścin. -Tak.
Ale urodził się Harrison i sytuacja się skomplikowała...
Chris kończy w tym roku 60 lat.
Wiem, że to zabrzmi strasznie samolubnie,
zwłaszcza dla takiej altruistki,
-ale potrzebujemy tego. -Proszę cię.
To ważne dla nas.
Chcemy zadbać o własne życie i spełniać marzenia, póki jeszcze możemy.
To nie jest samolubne. W ogóle.
Nie mogę spać po nocach.
Nic mnie tak nie smuci, jak rozłąka z Harrisonem.
Ciągle zmieniam zdanie. Może powinniśmy go wziąć.
Ale Chris ma rację. On nami steruje.
Całymi dniami gramy w Monopol.
Albo w ping-ponga. Byliśmy tysiąc razy w jednej knajpie.
Po prostu...
Popełniliśmy wielki błąd, że daliśmy mu tak długo z nami mieszkać.
Robimy to, co on chce.
Nie umiemy odmówić. To moje dziecko.
Faktycznie, ciężko mu odmówić.
-Tak, to prawda. -Zdecydowanie.
Ale ty to potrafisz.
-Ja... -Umiesz to.
Namówiłaś go na warsztaty teatralne i przejażdżkę autobusem na trening.
-Co zresztą... -To była porażka.
Wiem, ale on się otwiera.
Otwiera się na nowe rzeczy.
Udało ci się dokonać czegoś wielkiego.
Jeśli kiedyś ma zacząć samodzielne życie,
to stanie się to najprędzej po mieszkaniu z tobą.
Wybacz mi, nie chcę cię namawiać na siłę.
-Nie. -Naprawdę. Tylko...
Musisz wiedzieć, jak wielki wpływ masz na naszego syna.
Na całą naszą rodzinę.
Dziękuję.
Ja też.
Sue.
On jest wspaniały.
-Gotowa? Nareszcie! -Wyglądasz bombowo.
-Tak! -Jesteśmy!
Chodź. Tutaj.
Cześć, Maria!
-Muszę... -Tak. Idziemy tutaj.
Okej, widzę cię.
Jak się nazywasz, ślicznotko?
Violet. A ty?
Trent.
Trent. Super imię.
Pierwszy raz jestem w klubie.
Nie żartuj.
Jaja sobie robi. To najfajniejsza laska, jaką znam.
Poza tym ma urodziny!
Wszystkiego najlepszego, Violet!
-Dziękuję bardzo. -Nie ma sprawy.
-Zdrowie! -Najlepszego.
Do dna.
Ja to wezmę.
Gin z tonikiem i amaretto sour.
Nie oszczędzaj na limonce.
-Dziesięć szotów. -Trent jest uroczy.
Daje radę, ale stać cię na kogoś lepszego.
Noc jest jeszcze młoda.
Dziękuję!
-Sto lat, Violet. -Sto lat.
Zdrowie.
Dzięki.
Muszę chwilkę tu zostać.
Dobrze.
Przy okazji.
Nie wiem, co usłyszałeś, kiedy rozmawiałem z Deb.
Dużo.
Oboje jesteście za głośni.
Dlatego przestałem chodzić z tobą do kina.
Twoi kuzyni byli bardzo mali i...
To nic.
Wiedziałem, że mnie nie znoszą. Z wzajemnością.
Tylko to nas łączyło.
Nigdy byśmy się nie kumplowali.
Ale mimo wszystko
Deb mogła trochę bardziej się postarać.
Wiem, że masz słabości, tak jak każdy z nas.
Dlatego rozmawiałem z Deb.
Ale to nie oznacza, że w ciebie nie wierzę.
Bo wierzę.
Masz większy potencjał niż większość ludzi, jakich znam.
Słyszałeś, co powiedziałem?
Tak.
-Wziąć cię do szpitala? -Nie.
To chemioterapia.
Będzie dobrze.
Nie umieraj, proszę.
Nie umrę.
Jadłeś cukierki z marihuaną?
Tak.
A chcesz?
Jaki smak?
Słodki melon.
-Jaki konkretnie melon? -Chryste Panie.
Cześć, jestem Violet.
NOWA WIADOMOŚĆ - JULIAN
CO PORABIASZ?
Te żółwie posiadają niezwykłe cechy.
Co? Jesteś głośny.
Pocałowałeś Ewatomi.
-Ewa. -Owa.
-Ewatomi. -Ewa.
Pocałowałeś ją.
Pocałowałem ją na przystanku.
Na przystanku!
...Setki kilometrów rocznie.
Między gniazdowaniami.
Ciocia Deb ma rację.
Ludzie się mnie boją. Odstraszam ich dziwactwem.
Jack.
Nie ma sensu się kłócić.
Taka prawda. Jestem dziwakiem.
A ciocia Deb jest suką.
-Daj trochę. -Nie, masz swoje.
-Tato, przestań. Masz swoje. -Proszę.
-Przestań! -Twoje wygląda lepiej.
Możesz otworzyć.
Niezły.
Kosztował 16 dolarów.
Wierzę.
Wziąłem dwie porcje żelków.
Nicole zawsze tak zamawia.
Podoba mi się jej styl.
Co się dzieje?
Mnie możesz powiedzieć.
Nicole zamieszka w akademiku.
To małe mieszkanie przy zoo.
Harrison...
Nie będzie jej już w domu.
Ja zawsze będę przy tobie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
-Pomożesz mi z tym? -Jasne.
Chcesz zmienić miejscówkę?
Wszystko dobrze?
Według ciebie jestem normalna?
Jesteś tak normalna jak wszyscy.
Jesteś piękna.
Napisy: Natalia Kłopotek
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski