Ano ba?
Ako na.
Uy, ako na.
Salamat.
Ang lakas mo.
Ang cute mo.
Ang saya mong ka-text kagabi.
-Siguro naman 'di mo na ako igo-ghost. -Hindi na.
Mayro'n kang...
Basura ba?
Hindi. Ayos naman.
Maganda ka pa rin.
Baka pwede tayong lumabas mamaya.
Sige.
Malapit na tayo.
Sige.
Nalulungkot ka pa rin sa nangyari kay A.J.?
Oo.
Naiintindihan ko.
Pero isipin mo na lang, nagkaroon ka na ng kaibigan,
at pwede pa 'yong madagdagan.
Sige.
Ibig kong sabihin, baka ang susunod mong maging kaibigan, mas katulad mo.
Kaedad mo, at kapareho mo ng mga hilig.
Pwedeng kakilala mo na.
Ilang taon ka na?
Ako? 24 na.
25 na ako. Halos magkaedad lang tayo.
Kaya nga.
Kumanan ka, Mandy.
Sige, sige.
'Yon ang mailbox ko.
Mukha lang siyang kabayo, pero mailbox 'yon.
Hindi ba talaga 'yan kabayo?
Kakasabi ko lang sa'yo.
-'Di ka na makapaghintay? -Oo.
Uy!
Kumusta?
-Nakauwi na ako! -Anak!
Anak!
Kumusta?
Ano namang pinagkakaabalahan ng pamangkin kong si Daniel?
Uuwi siya, sa wakas.
'Di ko alam kung nakita n'yo na sa FB,
pero matagal na siyang nagtatrabaho sa Doctors Without Borders,
at may nakilala siyang magandang babae sa Brazil.
Red Cross volunteer, napakatalino, ngayon, magsasama na sila.
'Di ba 'yon sa Argentina?
-Hindi, bandang Brazil ng Iguaçu Falls. -Iguazu.
Puntahan n'yo kung 'di pa kayo napupunta. Sobrang ganda.
Kapag siguro maayos na ang lahat.
Medyo maraming ginagawa ngayon...
Pero si Jack, sobrang abala niya ngayon.
Nagtatrabaho siya sa isang malaking lathalaan.
Magaling. Binabati kita, Jack.
Nasa probation ako, anim na linggo na.
Nagkaro'n lang nang kaunting problema.
Ginawan niya sila ng computer program.
Tama ba, Jack?
Oo. Pero sobrang bobo ng boss ko, 'di niya gaanong maintindihan,
pero mas maayos na rin kaysa sa dati.
Maganda 'yon.
May nobya ka ba?
Wala. Pero may hinalikan akong babae.
Talaga? Sino?
Si Ewatomi.
Sino si Ewatomi?
'Yong nars mo.
Siya?
May nars ka?
Para saan?
Wala naman. 'Di naman gano'n kalala,
nakakayanan naman.
Mayro'n siyang small-cell carcinoma at 30% lang ang tsansa niyang makaligtas.
Ayos.
Uy.
'Wag n'yo akong kausapin.
'Di kayo pumunta sa party ko.
Sige na, Vi. Pasensya na. Nagkamali kami.
Ayaw mo ng regalo?
Para sa'kin 'to?
Nagustuhan mo ba?
Ang kinang naman nito.
Pwede mo 'yang isuot mamayang gabi.
O kaya 'pag lumabas tayo.
Talaga?
May gusto kaming puntahan, bagong bukas.
-Kaibigan namin ang bantay. -Ang galing ng DJ.
-Mahilig ka bang sumayaw? -Oo.
-Ayos. -Ayan.
Susunduin ka namin mamaya, magbihis at mag-ayos ka.
Sigurado!
Sige, mamaya na lang.
-Caliente. -Uy, alam mo na.
Paalam.
Oh, 'di ba? Hindi naman siya galit.
Oo.
Mabuti't nandito ka.
Gusto kong humingi ng tawad sa nangyari no'ng nakaraan.
Hindi dapat ako nakipag-usap nang gano'n.
'Di ikaw ang pinunta ko, kakausapin ko lang si Violet.
Ah... Ano'ng mayro'n?
'Wag mong sabihin sa kanyang sinabi ko sa'yo, ha?
Kung nag-aalala ka, sabihin mo sa'kin.
Text siya nang text sa'kin,
'di ko alam kung ano'ng sasabihin sa kanya.
Mukhang nagkakalapit na sila nitong si Julian,
ayaw ko lang na magpadalos-dalos siya.
Sige.
NAG-DELIVER SI JULIAN! GRABE! ANG GWAPO NIYA TALAGA! KAKAUSAPIN KO SIYA!
SALENA! HINALIKAN AKO NI JULIAN! AT GUSTO NIYANG LUMABAS KAMI!
MUKHANG KAMI NA TALAGA
'Wag mo siyang sagutin. Ako ang kakausap sa kanya.
Tama 'tong ginagawa mo. Salamat. 'Di kita isasabit.
Ito ang kwarto ng mga magulang ko, d'yan sila natutulog.
Ayos.
Ito naman, kay Nicole.
Ito ang paliguan.
-At ito... -Alin?
...ang kwarto ko.
Nagustuhan mo ba?
Oo naman.
Hala, tingnan mo 'to! Ang cute nila!
Iniipon ko rin 'to dati.
Talaga?
Oo.
Ang paborito ko.
-Gusto ko siya. -Talaga?
Itong akin din!
Hala!
Paano 'to nangyari?
'Di ko ginustong magkaganito.
Tiyak si Papa rin.
Talaga.
Alam mo, alam kong marami na tayong pinagdaanan,
at minsan, may tinatago tayo sa isa't isa.
Pero pamilya tayo.
At kung may magagawa kami ni Simon...
Alam ko, salamat.
Gusto ko lang makasiguro pagdating kay Jack.
Halimbawa, kung may mangyari man...
Si Jack?
Wala na akong ibang malapitan.
Ano'ng sinasabi mo, Louie?
Kailangan niya ng legal na tagapagbantay.
At ako ang naisip mo?
Hindi naman... 'Di bale na lang.
Pasensya na. Mali ako ng pagkakasabi.
Kasi naman, ang tagal na pala,
at 'di ko man lang alam na may sakit ka--
Hindi na. Ang sabi ko, kalimutan mo na.
Hindi ko gaanong kilala si Jack.
Maski ikaw.
Sabagay, desisyon mong ilayo ang sarili mo at ang mga bata sa amin.
'Wag kang ganyan.
Kailangan niya ang mga pinsan niya noon.
Nahirapan siyang makipagkaibigan.
Mahirap din naman kasing kasama si Jack.
Sige.
Umuuwi si Daniel galing sa inyo nang puro pasa.
Nag-aaway talaga ang mga lalaki.
Isang beses, Halloween, nagbihis si Alyssa,
at itong si Jack, sinabunutan siya.
Aksidente 'yon. Akala niya wig.
Natakot ang mga anak ko, Lou.
Hindi sila kumportable sa pagiging wirdo ni Jack,
at pasensya na kung kinailangan ko silang protektahan.
Talaga? Pinrotektahan mo lang sarili mo.
Noon pa man, makasarili ka na, palagi ka na lang tama.
Gloria Steinem, Diyos ko?
Kawawa ka naman. Palagi ka na lang api.
Kawawang Louie, iniwan ng asawa, naiwang mag-isa sa autistic niyang anak.
Kain na raw sabi ni Tito Simon.
Iuuwi ko na lang ang akin. Nabusog ako sa meryenda kanina.
Hindi ako pwedeng magbigay ng personal na impormasyon,
-pero pwede kitang bigyan ng milkshake. -John.
-Sino ba 'tong Julian? -Van, ano'ng ginagawa mo?
'Di mo na ako kailangang bantayan palagi.
'Wag kang makikinig sa kanya. Hindi na siya ang masusunod.
Ikaw ang masusunod, sa trabaho. Kung hindi naman, ako na lang. 26 na ako.
Wow, ang tapang mo. Mauna na ako.
Umalis ka na.
Oo na. Ayaw ko rin namang pumunta rito, Vi.
Marami rin akong ginagawa.
Pero 'wag ka namang basta-basta na lang nakikipaghalikan.
-Umayos ka naman. -Ano kamo?
Paano mo nalaman?
Hindi ko alam, basta.
Nagsumbong si Salena sa'yo. Bwisit na 'yon!
Uy, 'wag...
'Wag mong sabihin 'yan sa harap ng iba. At hindi siya gano'n.
Tatawagan ko siya.
Huwag mo siyang tawagan.
Magagawa ko ang gusto ko.
Hindi.
'Di ka pwedeng makipagkita do'n sa Julian na 'yon.
Ano?
Nakikipaglaplapan siya sa'yo habang nasa trabaho,
tapos, gusto niyang makipagkita? Ano 'yon?
Gusto niya lang makipagkita.
Hindi, hindi 'yon gano'n.
Bawal ako sa app, sa cell phone,
hindi ko magamit 'tong pangit na phone, at hindi rin ako pwedeng makipagkita?
Ano?
Totoong tao siya, Van.
Wala akong pakialam.
Hindi ka pwedeng lumabas kasama siya.
Lahat na lang ipinagbabawal mo.
Paano ako mabubuhay nang normal?
Hindi ko alam, Vi.
Gusto ko ring mabuhay nang normal. 'Di lang ikaw.
Akin na 'to. Talo kayo.
Wala na, talo ka na.
-Pautangin mo ako. Mayaman ka. -Ayaw ko.
Hindi kita papautangin.
Walang gano'n sa pamilya.
Nakaganti rin ako sa wakas. Palagi niya na lang akong natatalo.
Sige, talo na ako.
Laro pa tayo.
Sige, pero tingnan mo muna ang kotse ni Nicole.
-Oo nga. -May kotse ka na?
Oo. Tara, tingnan natin.
Sus ginoo.
Alam ko, medyo maingay. Pero madalas kaming maglaro.
Doon kami nagkakasundo.
Sa tingin ko, ang saya n'yo.
Pero 'di na ako makikipaglaro ulit sa inyo.
Tamang desisyon.
Siya nga pala, Mandy, gusto sana kitang makausap.
Gusto sana namin 'tong gawing full-time.
Tama.
Talaga?
Pagkatapos mag-aral ni Nicole,
nagdesisyon kami ni Chris na lumipat na sa Montana.
Gusto sana naming manatili na si Harrison sa apartment.
Alam na ba niya 'to?
-Hindi pa. -Sige.
Gusto muna naming matapos ang lahat.
Gusto naming gawing espesyal ang araw na 'yon.
Kakausapin pa namin sina Lou at Van, pero sasagutin namin ang dagdag na gastos,
tutal mas kailangan ka ni Harrison.
Bale...
magkakalayo kasi kami ni Joel pansamantala,
at 'di ko pa binibitawan ang MCAT.
Ayaw naming isuko mo ang pangarap mo.
Pero baka pwedeng sa susunod na taon,
alagaan mo na muna sila saka ka mag-MCAT ulit?
Sisiguraduhin naming makakapag-aral ka pa.
Kung isang taon pa kaya, tapos, tingnan ulit natin?
Pindutin mo 'yan, tapos babalik.
-Ikaw naman. -Sige.
-Sige, ako naman. -Sige.
Alam mo bang matatapos na ako sa pag-aaral ko?
-Oo. -Ayos.
Magkaka-party ka ba?
Pupunta ako.
Ang sabi ni Mama, may chocolate fountain daw.
Oo nga. Masaya 'yon.
Dapat mauna na sila sa pagkuha.
Pero, pagkatapos ng party, magkokolehiyo na ako.
Sa San Diego muna ako titira pansamantala.
'Yong may zoo?
Oo, pero hindi sa zoo.
Hindi mismo do'n. Pero pareho ng lugar.
'Di na tayo pupunta ulit zoo.
-Sinigawan ako no'ng elepante. -Kaya nga.
Grabe 'yon.
'Di ba malayo 'yon?
Oo. Ilang oras na biyahe rin.
Kaya nga may bago akong kotse.
Para palagi pa rin kitang madadalaw.
At pwede tayong mag-video call kapag nasa dorm ako.
Hindi ka na titira dito?
Hindi na.
Pero alam mong mahal kita, 'di ba?
Nasaan man ako.
Gano'n din sina Mama at Papa.
At kung may kailangan ka habang wala ako,
nandiyan naman si Mandy para sa'yo.
Sobrang bait niya.
At aalagaan ka niya.
Mabait nga siya.
Oo.
Uy, mahal.
Para sa'yo.
Wala raw silang saging kaya dark chocolate na lang.
Balita ko, masarap daw.
Cupcake. Gusto mo 'to, 'di ba?
At saka... medyo parang nadulas din yata ako kay Violet.
Ayun.
Sige, ayos lang.
Sinabi na rin sa'kin ni Violet. At sobrang saya niya sa nangyari.
Pasensya na.
Salamat sa cupcake,
pero pwede bang pag-usapan natin 'to nang maayos?
Ang alin?
Kung ba't ka galit na galit.
Hindi ako nakapunta sa party, nainis si Violet.
Normal lang 'yon. Malaki na siya.
Hayaan mo kaming magkaayos. 'Di 'yong palagi mo siyang kinakarga.
Kinakarga?
-Kinakarga ko siya? -Oo.
-Seryoso ka ba? -Naiintindihan mo ako.
Wala ka ro'n, Salena.
Hindi mo nakita kung paano siya nagwala sa harap ng mga bisita niya.
Hindi mo siya nakitang nagkulong sa damitan niya.
Isang linggo mo pa lang nakikilala si Violet.
Pakiusap, 'wag mo akong pagsasabihan kung paano ko siya aalagaan.
Sige, pasensya ka na.
Ayos lang. Ganito...
Tatlong relasyon ko na ang nasira ni Violet.
Ayaw ko lang na gawin niya ulit 'yon sa atin.
Sige.
-Salamat. -Hayaan na lang ang lahat.
Ilang linggo kang 'di nagparamdam, at bigla kang lilitaw.
-Paano mo nasabi 'yan? -Parang dati.
-Bakit mo 'to ginagawa sa'kin? -'Di 'to tungkol sa kapatid mo.
May problema ka na talaga, ginagawa mo lang siyang dahilan.
Ayaw ko na.
Sagutin mo 'yan. Ayaw ko na.
-Hello? -Hanapin mo si Mandy.
'Di niya sinasagot ang tawag ko, ang sabi niya, uuwi na siya,
pero wala pa rin siya, Van.
Violet, may ginagawa ako ngayon. Pasensya na.
Pagbigyan mo muna ako, ha? Tiyak pauwi na siya.
Pero mahalaga 'to.
Sinungaling 'yang malandi mong nobya, kaya kailangan ko si Mandy.
Kailangan ko si Mandy para ayusan ako.
Ngayon na, Van. Hindi mamaya.
-Violet, hindi-- -Van, gawin mo na.
-Tawagan mo-- -Paalam.
'Di ko kailangan ng bantay, kaya ko ang sarili ko.
Ayos lang ako 'pag namatay ka.
Pwede bang mamaya na lang natin 'to pag-usapan? 'Wag ngayon.
Hindi, ngayon na.
'Di ako gaya ni Violet at Harrison. Kaya ko.
Kaya mo?
Paano naman 'yong mga credit card na ginamit mo nang sagad?
O 'yong 20 interview bago ka tuluyang magkatrabaho?
O 'yong labada mong sampung beses ko nang pinapaalala sa'yo?
O no'ng binawi ang lisensya mo
at kinailangan kitang ipagmaneho... Ano ba?
Bumubuti na siya.
Uy. Oo, alam ko naman. Pasensya ka na.
No'ng sabihin namin sa'yong lilipat kami,
naramdaman kong parang hinusgahan mo ako, na aabandunahin ko siya.
Hindi.
Hindi 'yan totoo.
Trabaho ko ang alalahanin siya. Pasensya na.
Hindi.
Hindi namin naisip ni Chris na mapupunta kami ng LA.
-Simple lang ang pinagmulan namin. -Oo nga.
Pagdating ni Harrison, dumaan kami sa mga pagsubok, at...
60-anyos na si Chris ngayong taon,
alam ko, magmumukha akong makasarili
sa napakabuting tao gaya mo,
-pero... May pagkakataon na kami. -Ano ka ba?
Gusto naman naming sumubok.
Alam mo 'yon? Mabuhay nang masaya, at magawa ang mga gusto namin hangga't kaya.
Hindi 'yon pagiging makasarili, Sue.
Hindi ako makatulog sa gabi.
Sobrang nasasaktan akong isiping maiiwan si Harrison.
Palaging nagtatalo ang isip ko, kung isasama ko ba siya o hindi.
Pero tama si Chris, wala na kaming nagagawa.
Buong araw na lang kaming naglalaro.
Kung ano na lang ang gusto niya.
Ano kasi...
Sa tingin ko, nagkamali kami nang hinayaan namin siyang tumira sa'min nang matagal.
Dahil sinusunod namin siya...
Hindi kami makahindi, anak namin siya.
Gusto ko lang sabihing totoo 'yon.
-'Di ba? -Totoo 'yon.
Oo. Pero nagagawa mo.
-Ah-- -Kaya mo...
Napapayag mo siyang mag-drama club at mag-ehersisyo.
-Na-- -Medyo naging gulo 'yon.
Oo nga, pero sinubukan niya.
Sumusubok na siya ng mga bagay ngayon...
Ang galing ng ginawa mo. 'Di mo lang alam.
Kung hindi man niya makaya sa sarili niya...
sa tingin ko, magiging maayos siya sa apartment.
Pasensya ka na, hindi sa kinukunsensya kita.
-Hindi. -Hindi. Gusto ko lang...
Gusto ko lang malaman mo kung gaano kalaki ang naitutulong mo sa anak namin.
Sa buong pamilya namin.
Salamat.
Mabuti siyang tao.
-Handa na kayo? Sa wakas! -Ang ganda mo.
-Ayos! -Nandito na tayo!
Tara. Dito.
Uy, Maria!
-Kailangan ko... -Oo. Diyan tayo.
Sige. Kita kita.
Ano'ng pangalan mo, binibini?
Violet. Ikaw?
Trent. Ang ganda ng pangalan mo.
Ngayon lang ako nakapunta sa ganito.
Seryoso ka ba?
Naku, 'wag kang maniwala. Sinasabi sa'yo, ayos 'to.
At saka, kaarawan niya!
Uy, maligayang kaarawan, Violet!
-Maraming salamat. -Wala 'yon.
-Inom tayo! -Maligayang kaarawan.
Isang shot.
Alam ko na.
G & T, na may amaretto sour.
Dagdagan mo ng lime.
-Inom ka lang. -Ang cute ni Trent.
Pwede na rin. Pero may mahahanap ka pang mas gwapo.
Maaga pa.
Salamat!
Maligayang kaarawan, Violet.
Tagay.
Salamat.
Dito muna ako saglit, ha?
Sige.
'Di ko alam kung hanggang saan ang narinig mo.
Marami.
Ang lakas ng boses n'yo.
Kaya ayaw na kitang kasamang manood.
'Yong mga pinsan mo, bata pa sila at--
Ayos lang.
Alam kong ayaw nila sa'kin. Ayaw ko rin sa kanila.
Doon lang kami nagkasundo.
'Di naman kami magiging magkaibigan.
Iba pa rin.
Sana sinubukan pa ni Deb.
Jack, alam kong nahihirapan ka sa ibang bagay, gano'n naman sa lahat.
Kaya ako pumunta sa tita mo.
Pero ayaw kong isipin mong hindi kita pinaniniwalaan.
Naniniwala ako sa'yo.
Lamang ka pa nga sa ibang taong kilala ko.
Narinig mo 'yon?
Oo.
-Punta na ba tayong ospital? -'Wag na.
Dahil 'to sa chemo.
Magiging ayos din ako.
Basta 'wag kang mamamatay.
Hindi.
Nakatikim ka na nito?
Oo.
Gusto mo ba?
Anong flavor?
Melon.
-Anong klaseng melon? -Kumuha ka na lang.
Ako si Violet.
BAGONG MENSAHE JULIAN
ANO'NG GINAGAWA MO?
Kahanga-hanga ang mga pagong na ito
Ano? Ang ingay mo.
Hinalikan mo si Ewatomi.
-Ewa. -Owa.
-Ewatomi. -Ewa.
Hinalikan mo siya.
Hinalikan ko si Ewatomi sa sakayan ng bus.
Sa sakayan ng bus!
...libong milya sa bawat taon.
Sa pagitan ng paggawa ng pugad...
Tama si Tita Deb.
Natatakot sa'kin ang mga tao, kasi wirdo ako.
Ano ka ba, Jack?
'Di mo kailangang makipagtalo.
Totoo naman 'yon. Wirdo ako.
Eh 'di, mangkukulam naman ang tita mo.
-Pahingi ako. -Ayaw ko. Mayro'n ka na.
-Tumigil ka, Pa. Mayro'n ka na. -Sige na.
-'Wag! -Mukhang mas masarap 'yan.
Buksan mo.
Grabe...
$16 na 'yan.
Mukha nga.
Dinagdagan ko ang gummy worm.
Mahilig si Nicole sa gummy worm.
Magkakasundo kami.
May problema ba?
Pwede mo akong kausapin.
Magdo-dorm na si Nicole.
Lilipat siya malapit sa zoo.
'Pag umuwi ako, wala na siya ro'n.
Palagi akong nandito para sa'yo.
Mahal kita.
Mahal din kita.
-Sasaluhan mo ba ako o hindi? -Syempre naman.
Gusto mong umalis?
Ayos ka lang?
Normal ba ako sa paningin mo?
Sa tingin ko, kagaya ka lang ng lahat.
Ang ganda mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce