Kurczę, bardzo słodkie.
-Nie jest super? -Jest.
Blendery są świetne. Ten drink to Violetini.
Rozumiecie? Na moje urodziny.
-Strasznie cię cieszę. -Ja też.
Jak idzie wam wykonywanie zadań?
Każdy ma już osobę towarzyszącą?
Ja nie. Nie wybieram się.
Ta impreza narusza moją prywatność i moje niezbywalne prawa konstytucyjne.
-Jesteś idiotą. -Nie mów tak.
To będzie epicka impreza.
Jack, to twoja obowiązkowa interakcja społeczna.
Musisz kogoś zaprosić
-albo utracisz... -Dobra.
Interakcja musi trwać minimum 30 minut.
Przyjdę na 30 minut.
-Tylko z... -Z kimś. Tak.
Świetnie, dzięki. Harrison, a ty?
A.J. musi dostać pozwolenie od mamy.
-Świetnie. -Nie zapraszaj dziesięciolatka.
Mają być fajni ludzie, jak Salena, Tiff i Celeste.
Tiff i Celeste jeszcze nie potwierdziły.
-Jak to? -Ale będzie dużo osób
-z warsztatów teatralnych. -To przegrywy.
-Gayle wydaje się miły. -Van, te dekoracje ssą.
-Pozwól mi skończyć. -Nie znoszę jednorożców.
-Co ty... -Violet.
-Uwielbiasz je. -Są ohydne.
-Co roku je wieszamy. -Mam już 26 lat.
-A jeśli wpadnie Julian? -Violet.
-Jak to... -Przestań!
Koniec!
Violet, jeśli to zniszczysz...
TAK TO WIDZIMY
Dziękuję, miłego dnia. Do widzenia.
Cześć, Tiff.
Violet przychodzi na drugą zmianę.
Wiem. Przychodzę do ciebie.
Chciałem się upewnić, że ty i Celeste przyjdziecie na imprezę.
-No jasne. -Tak?
-Przyjdziemy. -Okej.
To super. Wspaniale.
Zaraz. Mamy...
Iść do Sheri. Zapomniałam. Sama nie wiem.
Nie przyjdziecie?
Pojawimy się, ale musimy coś wymyślić.
Spróbujemy wpaść na chwilę.
Po prostu...
Violet bardzo was lubi.
Liczy, że się pojawicie.
Uwielbiamy ją i na pewno będziemy.
-Jeśli damy radę. -Totalnie.
Ja jestem wolny.
Jak ptak.
Mam złe wieści. Mama nie puści mnie na imprezę.
Dlaczego?
Mówi, że to nieodpowiednie.
Co mam teraz zrobić?
Masz kogoś innego pod ręką?
-Nie bardzo. -Ja też.
Wiesz, kogo zaproś? Collette, twoją trenerkę.
Dobry pomysł.
Popatrz na to.
Będzie dziś prowadzić zajęcia w Van Nuys.
Chodźmy tam.
Tak, chodźmy.
Mówię serio. Pierwsze są za darmo.
Zaprosisz ją na imprezę.
Może uda ci się pójść na przyjęcie z Collette.
Nie wychodzę na zewnątrz.
Dlaczego?
Hałasy, psy, słońce,
wiele powodów.
Mam na to sposób.
Cześć, Jack.
Współlokatorka, którą znam od dawna,
ale się z nią nie kumpluję, robi urodziny.
Muszę kogoś zaprosić.
Jasne. Kiedy?
Za trzy godziny i 15 minut.
-Dzisiaj? -Tak.
Mam już plany.
W porządku.
Następnym razem zapytaj wcześniej.
Cześć.
Chcesz iść na imprezę urodzinową mojej współlokatorki?
Cały dział jest zaproszony?
Nie, tylko ty.
Wiesz, że jestem zaręczona?
Narzeczonego nie zapraszam.
Nie dam rady.
Marisa, tak?
Nie ma mowy.
JUBILATKA
O kurczę, masz urodziny.
Nie odzywasz się cały tydzień.
Salena mówi, że ja też powinnam cię olać. I tak zrobię.
Olewam cię, Julian.
Szkoda.
Tak czy siak...
Wszystkiego najlepszego.
Na razie, Vi.
Zapomnij o nim. Serio.
Podrywa wszystkie pracownice.
Zależy mu tylko na jednym.
Cześć, podobno lubisz przyjęcia.
No i?
Przyjęcie Violet zaczyna się za 92 minuty.
Będzie okropnie, ale muszę się pojawić
i to z osobą towarzyszącą, bo stracę przywileje.
Zapraszasz mnie na imprezę?
Obiecuję, że to nie randka.
Musisz zostać 30 minut. Nic więcej.
Okropne zaproszenie.
Jasne. Dzięki.
Czekaj, Jack.
O jakich przywilejach mówiłeś?
Mandy jest moją terapeutką
i muszę robić pewne rzeczy,
żeby, cytuję, „rozwijać się”.
Inaczej stracę, cytuję, „przywileje”. To niedorzeczne.
-Masz terapeutkę? -Tak.
Czyli pracujesz nad sobą?
To już coś. Będzie jedzenie?
Pizza z Santulli's.
Lubię pizzę.
Teraz 60 sekund na najwyższym biegu.
Dawajcie! Dalej!
Na żywo jest jeszcze piękniejsza.
Jesteśmy w raju.
To prawda.
To raj.
Cześć. Przychodzicie na intensywną zumbę?
Chciałem zaprosić Collette na...
Przychodzimy na próbne zajęcia.
Super. Witamy.
Po zajęciach przyjdźcie do mnie, to opiszę wam nasze pakiety.
-Miłej zabawy. -Dawajcie!
Idź na sam przód, żebyś miał jak ją zaprosić.
Dalej.
-Nie dam rady, A.J. -Jasne, że dasz.
Co złego się może stać?
Najwyżej odmówi. Cytując Collette, „dawaj”.
Do góry!
Wszystko dobrze?
Tak, chcę odzyskać formę.
Nie dajcie się!
A jeśli nie dam rady?
Z czym?
Ich zostawić.
Po prostu...
Kocham ich.
Mandy.
Wynajęliśmy mieszkanie.
-A ty przyjęłaś staż. -Wiem. To wspaniałe.
-Mieszkanie, staż, ty. -Tak.
Czyli co?
Jesteś zdecydowana?
Nie, w ogóle nie jestem zdecydowana.
Niezależnie od mojej decyzji...
nie chcę, żebyś mnie znienawidził.
Nigdy bym tego nie zrobił.
Kocham cię.
Ale nie chcę, byś popełniła błąd.
Wiem, że ciężko ich zostawić, ale na północy masz przyszłość.
Przeprowadzka to odważny ruch.
Odpowiadając na pytanie,
rachunek różniczkowy i całkowy obejmuje granice, funkcje,
-pochodne i całki. -Fajnie.
Chyba o to nie pytałem.
Kiedy będzie jedzenie?
Mandy zaraz będzie. Ma opóźnienie.
Będzie coś bez glutenu, nabiału i orzechów?
-Tak, przed chwilą mówiłem. -Mogę od tego umrzeć.
Dałaś w mailu konkretne wytyczne.
Gdzie Salena? Powinna już być.
Niedługo się pojawi.
Nie ma też Tiff i Celeste.
Gdzie fajni ludzie? Ta impreza ssie.
Violet, mogę puścić przez głośniki muzykę taneczną?
Cicho, Douglas.
-Nie to miała na myśli. -Owszem.
Za kwadrans możesz iść.
Świetnie.
Może chcesz mnie o coś zapytać?
-Po co? -Tak jest grzecznie.
-Ile masz lat? -Zapytaj o coś innego.
Ile ważysz?
-To miał być żart? -Tak.
Skoro nie pytałeś,
przeprowadziłam się z Nigerii w wieku 16 lat
i zawsze czułam się jak autsajderka.
Uwielbiam pielęgniarstwo, ale to tymczasowe zajęcie.
Daje mi bezpieczeństwo, ale nie jest to praca marzeń.
Zastanawiasz się,
o jakim zawodzie w takim razie marzę?
Tak.
Nie jestem pewna.
Uwielbiam malować i rysować, lubię pracę z ludźmi.
Grać w Dungeons & Dragons.
DND? Super.
Powinniśmy kiedyś zagrać.
Zobaczymy.
Nareszcie!
-Kurwa, co ty tu robisz? -Cześć, Violet.
-Przepraszam, John. Wejdź. -Dzięki.
Celeste i Tiff kazały przekazać, że nie dadzą rady dotrzeć.
W przyszłym tygodniu zaproszą cię na lunch.
Nie przyjdą?
Nie będzie ich.
Douglas!
Dalej!
-Uważaj! -Przepraszam.
Nie przestawajcie!
Nowy, dobrze ci idzie!
Dalej!
Z kim tutaj przyszedłeś?
-Z kolegą, Harrisonem. -To twój kolega?
-Super. -Dalej!
Dasz mi numer do swojej mamy?
Zapytam, czy wie, że jesteś tu z Harrisonem.
Nie ma potrzeby.
Wolę się upewnić.
-Mocno pośladki! -Harrison?
-Dalej! -Harrison, musimy iść.
-Co? -Chcę pomówić z twoją mamą.
-Stop. -Co się dzieje?
-Proszę odejść. -Co jest?
-Proszę go puścić. -Proszę pana!
-Caroline. -Co pani robi?
-Wyprowadzisz tego pana? -To mój kolega.
Dobrze?
-Tędy. -Co się dzieje?
O co chodzi? Co pani... Nie.
To mój kolega. Nie.
-Nie może pan tu być. -Nie wyjdę.
Mandy? Gdzie jest Mandy?
-Mandy! -Harrison.
Nie słyszę cię. Co się dzieje?
Kurwa. No dobrze.
Oddychaj głęboko.
Za chwilkę tam będę, dobrze?
Już wyjeżdżam. Uspokój się, jadę tam.
Minęło 30 minut. Możesz iść.
-Chcesz, żebym poszła? -Nie.
To może napijemy się jeszcze Violetini.
Wyłącz to.
Nie chcę, żeby Salena usłyszała tę gównianą muzykę.
Ale wszyscy dobrze się bawią.
Violet, uspokój się.
-Violet! -Ty jebany debilu!
W porządku. Spierze się.
Salena przyjedzie?
Tak, już jest w drodze.
Może mi przywieźć sukienkę?
NADAL W PRACY? - ILE JESZCZE?
Spierzemy to.
KIEDY BĘDZIESZ? - GDZIE JESTEŚ?
Harrison.
Już dobrze.
Nie zrobiliśmy nic złego.
-Wiem. -Jest pani krewną?
-Pracuję z nim. Jestem opiekunką. -Proszę podejść.
Chwila, zaraz wracam.
Ktoś zgłosił, że pojawił się tu z nieletnim bez opieki.
Musieliśmy to sprawdzić.
Nie podejrzewałem nic złego.
Jest trochę niedorozwinięty?
Wcale nie.
To jedna z najmilszych osób, jakie znam.
Zapewniam pana, że nigdy nie skrzywdziłby tego chłopca
ani nikogo innego.
-Tak powiedział chłopak. -Dobrze.
Musieliśmy się upewnić.
-Może już pani z nim iść. -Dziękuję bardzo.
-Jak się tu dostaliście? -Autobusem.
Wyszedłeś z budynku i pojechałeś autobusem do Van Nuys?
Tak.
Wspaniale.
Ale po co?
Skąd ja ją kojarzę?
Pewnie z tego pornosa.
Wszystko składa się w całość.
A.J.! Jezu, co się stało?
-Było małe nieporozumienie. -Jasne, nieporozumienie.
Wiem, że nie chcesz nikogo skrzywdzić,
ale to mój syn.
Ma dziesięć lat.
-To był mój pomysł. -A.J.
Muszę go chronić.
-Nie możecie się spotykać. -Teresa...
Proszę.
Powiedz, że zrozumiałeś.
-Tak, proszę pani. -Dobrze.
Chodźmy, A.J.
Nie widzę tu nic bez glutenu.
Ellie, daj mi chwilę.
Początki rachunku różniczkowego sięgają antycznej Grecji.
Niby kogo miałoby to obchodzić?
-Sukienka jest zniszczona. -Spokojnie, zaczyna schodzić.
Bardzo przepraszam.
Nigdy więcej nie tykaj moich głośników.
Salena. Daj mi telefon.
Porozmawiam z nią, dobrze, Vi?
Gdzie jesteś?
Odrzucili naszą grafikę
i musimy wszystko przerobić.
Sytuacja jest napięta.
-Piszę cały wieczór. -Wiem.
Dopiero teraz mogłam się wyrwać. Niestety nie dotrę na imprezę.
Powiedz Violet, że w zamian zaproszę ją na lunch.
-Lunch? -Tak.
-Przykro mi. -Słuchaj.
Na przyszłość dotrzymuj obietnic danych mojej siostrze.
-Ale w pracy... -W dupie mam twoją pracę!
-Nie mów tak do mnie. -Wiesz co? Muszę kończyć.
Salena utknęła na spotkaniu w pracy.
Jest jej przykro, że nie dotrze,
ale zaprosi cię na lunch.
-Dobrze? Violet... -Wynoście się!
-Wynocha! -Violet, przestań.
Wynoście się stąd wszyscy! Chcę być sama.
-Durna impreza! -Spokojnie...
Na to się gapicie? Nie patrzcie na mnie!
Nikt nie przyszedł. Nikt.
Nawet ty, chociaż ci za to płacą!
-Violet. -Violet...
Nie!
Tragedia.
Chyba koniec imprezy.
Mogę wziąć coś na wynos?
Jasne, Theo.
Na razie.
Chyba powinnam się zbierać.
Jasne, pa.
Nie odprowadzisz mnie do autobusu?
Wezmę kurtkę.
Vi?
Violet, wchodzę.
Vi...
Każdy ma prawo się wkurzyć w urodziny.
To normalne, nie ma sprawy.
Salena nie przyszła.
Ani Celeste.
Ani Tiff.
Wiem.
Na pewno bardzo chciały. Po prostu...
Czasem coś komuś wypadnie.
Przyjaźń to nie łatwa sprawa. Bywa skomplikowana.
Czasem komunikacja z drugą osobą...
to jak rozmowa w obcym języku.
Nie dla ciebie.
Jesteś idealna.
I masz Joela.
Nie wszystko jest takie, jakie się wydaje.
Ty i Joel nie jesteście idealni?
Zdecydowanie nie.
Chcecie się rozstać?
Tego nie powiedziałam.
Więc o co chodzi?
Nie wiem.
Czasem czuję, że jest mną zawiedziony.
Nie jestem tą idealną dziewczyną,
która idzie na medycynę i zostaje neurolożką,
więc nie jestem dla niego dość dobra.
Ty i Joel.
Kto jeszcze o tym wie?
Nikt.
Tylko ty.
Widzisz? Kurtka się przydała.
Tak, jest chłodno.
Tak.
Dobranoc, Jack.
Dobranoc.
Ej, co to było?
Mówiłeś, że to nie randka.
Ale potem tańczyliśmy
i chciałaś, żeby cię odprowadzić.
Pomyślałem, że wysyłasz mi sygnały.
Kiepsko je odczytuję.
Jeśli chcesz to zrobić, to zrób to porządnie.
PRZYSTAŃ SANTA MONICA
POŁOWY SPORTOWE - REJSY - KAWIARNIA
Ile razy jeszcze na to wejdzie?
Dużo.
Chcę dla niej jak najlepiej.
To moja siostra.
Kocham ją.
Ale...
codziennie czuję, jakbym chodził po cienkim lodzie,
próbując jakoś to ogarniać.
I każdego dnia...
martwię się, że ktoś przyjdzie
i złamie jej serce albo ją wykorzysta.
Nie jadę do Berkeley.
Kiedy podjęłaś decyzję?
Chyba właśnie teraz.
Jesteś pewna?
Tak.
To tutaj powinnam być.
A.J., jesteś? Odbiór.
A.J.?
To niehigieniczne.
ŚPISZ?
WYSYŁANIE
NOWA WIADOMOŚĆ - JULIAN
CZEŚĆ.
Napisy: Natalia Kłopotek
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski