Przepraszam za swoje słowa i czyny.
-Dziękuję, Jack. To wiele znaczy. -Odzyskam pracę?
Jeśli chodzi o zmiany,
-o które cię prosiłem... -Naniosę je.
Dobrze.
Na przyszłość muszę wiedzieć,
że będziesz traktował stanowisko i kolegów z pracy z szacunkiem.
Nie nazwę cię już nigdy idiotą, jeśli o to chodzi.
Tylko częściowo o to...
Niewygodne to krzesło, ma słabe podparcie.
Odzyskam pracę czy nie?
-Jak poszło? -Odzyskałem pracę.
-Wspaniale. -Warunkowo.
Muszę zmienić nastawienie i zepsuć swój idealny program.
Praca jest chujowa!
-Przeprosiłeś? -Tak.
-Jestem dumna. Jak się czujesz? -Bardzo źle.
Elo, suko. Nie dzwoń do mnie
Chyba że chcesz się dymać.
Zatrzęś tyłkiem, daj pomacać.
Daj pomacać, daj pomacać swój tyłek, suko...
Violet!
Co?
-Mam coś dla ciebie. -Serio?
Tak, popatrz.
Co to?
-Nowy telefon. -Czekaj!
Zaopiekuję się starym.
Będziesz używać tego, aż skończysz z apkami randkowymi.
To kupa gówna, Van!
Chcę ci pomóc i cię chronić.
-To zawsze coś. -Oddaj mój telefon.
-Przestań. Prowadzę! -Oddawaj go. Teraz!
Violet! Prowadzę!
Prowadzę, rozumiesz?
Hej, Siri!
Nie ma Siri.
Nie ma Siri?
Niszczysz mi życie, Van!
Nie ma Internetu, ale możesz dzwonić i SMS-ować.
Przestań!
Dosyć! Jak go zniszczysz, zostaniesz bez telefonu.
Specjalnie wziąłem fioletowy.
Podoba ci się chociaż kolor?
Violet?
TAK TO WIDZIMY
CO TRZEBA WIEDZIEĆ O RAKU PŁUC
RAK DROBNOKOMÓRKOWY: PRZYCZYNY, LECZENIE, SYMPTOMY
WYKRYTO U MNIE RAKA, CO TERAZ?
Jack?
Przyjdziesz na spotkanie?
Proszę?
To bezsensowna strata czasu.
Dzięki. To jedziemy. Porozmawiajmy o celach na ten tydzień.
Dobra? Harrison, zaczniesz?
Zacząłeś trenować ze swoim ekstra zegarkiem od Apple.
On ma smartwatch, a ja tego grata.
Nie ma Insta, TikToka ani emotek.
Pogadam z Vanem, może wypracujemy kompromis.
-Obiecujesz? -Tak.
Kiedy? Dzisiaj? To musi być dzisiaj.
Zrobię, co w mojej mocy.
-Kocham cię, Mandy. -A ja ciebie.
-Harrison, ile kroków... -Koniecznie dzisiaj.
Mogę pogadać z Harrisonem?
Dziękuję.
Harrison, ile kroków zrobiłeś wczoraj?
Czterysta sześćdziesiąt siedem.
Będziesz chudł w oczach.
Czemu tylko ja muszę trenować?
Bo my nie jesteśmy otyli.
-Jack! -Stwierdzam fakt.
Uznaj wczorajszą liczbę za punkt odniesienia,
a dzisiaj spróbuj to przebić.
Celuj w tysiąc kroków.
-Jasne. -Super.
Violet, ty miałaś spróbować
wymienić na żywo co najmniej trzy zdania z kimś nowym w pracy.
Rozmawiałam wczoraj z Tiff.
Tak w ogóle ona zgadza się, że ten telefon to złom.
Świetnie, ale pamiętaj, że to miał być ktoś nowy,
ktoś, z kim jeszcze nie rozmawiałaś. Jasne?
Dobra.
Jack, miałeś odezwać się do taty
-i zapytać o jego emocje. -Ma raka. Więc są złe.
Dlatego miałeś się odezwać...
To żart. Mam 25 lat...
Warunkiem mieszkania tutaj
jest praca nad osiąganiem celów.
Wiem. Według umowy mam płacić rachunki. Zaliczone.
Mam znaleźć i utrzymać pracę.
W sumie zaliczone.
Mam znaleźć znajomych, nad czym pracuję...
To wszystko wspaniałe,
-ale mamy też cele. -Na razie.
-Jack. -Olać go.
Mandy, zadzwoń do Vana.
Co za durny telefon.
Cześć.
Cześć, Violet.
Znasz moje imię?
Masz je na plakietce. Tak jak ja.
Julian. Cześć, Julian.
Na razie, Violet.
Czekaj.
Muszę powiedzieć jeszcze jedno zdanie.
Jasne.
Julian, jaki jest twój ulubiony kolor?
Fiolet.
-Tak. -Serio?
To spanakopita z tej budy koło kampusu.
-Hej! -Poczekaj.
Pyszne pierożki z krewetką
z chińskiej knajpy, która wyglądała nawet przyzwoicie.
Szaleństwo.
Po co tyle tego?
Bezczelnie ci przypominam, jak bardzo cię uwielbiam.
Za dwa tygodnie zaczynam staż w Berkeley.
Chcę, byś się ze mną przeprowadziła.
Wiesz, że nie mogę.
Załatwiłem ci rozmowę o staż
z kierowniczką instytutu neurologii UCSF.
-O czym ty mówisz? -Z dr Ghaderi.
Poczytaj o niej. Jest gwiazdą badań nad autyzmem.
Dobra.
Jej stażyści dostają się potem na Berkeley.
O kurde.
Ona jest sławna.
Jak to załatwiłeś?
Poprosiłem o przysługę swojego gburowatego ojca.
To też pokazuje, jak cię kocham.
Powinieneś wcześniej to ze mną omówić.
Wiem.
Będziesz miała referencje.
Jesteś utalentowana i mądra.
Nie pozwól, żeby zawalony egzamin podciął ci skrzydła.
Wiem, że oni są dla ciebie ważni.
Ale to miała być praca dorywcza.
Która zmieni twoje życie.
Pomyśl o sobie.
LICZBA KROKÓW - 57 DYSTANS - 32 M - POKONANE PIĘTRA - 1
Co robisz?
Jeśli dosyć długo będziesz wciskać A1,
usłyszysz kliknięcie, potem wystarczy pociągnąć.
I jest!
To nie kradzież?
Nikt na tym nie traci. Chcesz łyka?
No dobra.
Jestem A.J., mieszkam pod 303. A ty?
Harrison, 203.
Super! Mieszkamy tuż nad tobą.
Serio?
Często słychać u ciebie krzyki.
Violet potrafi być głośna.
Mieszkasz z señoritą? Dziewczyną?
-Tak. -Ale z ciebie playboy.
To zegarek od Apple?
-Tak. -Ekstra.
Ma liczyć moje kroki.
Nie zrobiłem ich za dużo. To trudne.
Mogę spróbować?
Jasne.
POSTĘPY W LECZENIU RAKA DROBNOKOMÓRKOWEGO
Jack, popatrz.
Jedno kliknięcie od okładki do strony zasobów. Jack?
Może być genetyczny.
Miała go moja babcia, jej siostra, mój ojciec.
Mogę być następny.
Co? O czym ty...
-Muszę iść. -Co? Jack!
Za dwie godziny prezentujemy nasze poprawki.
-Dokąd idziesz? -Chcę uratować dwa życia.
Trawertyn jest w porządku, ale autentyczny łupek to wciąż klasyk.
-Jack, co tu robisz? Marcus.
Nie ma cię na ważnym spotkaniu, a jesteś tu warunkowo.
Dałeś mi nieprecyzyjne i niepełne dane na temat swojego raka.
-Raka? Lou. -To nic takiego.
Wcale nie.
To drobnokomórkowy rak płuca. Wyjątkowo poważny.
Boże. Jak bardzo jest źle?
Ma jakieś 30-50% szans na przeżycie.
-Jezu. -To 50%.
Niekoniecznie. Czy podczas badań
znaleźli mutacje w chromosomach?
-Nie wiem. -Utratę funkcji genu RB1?
-Nie wiem. -Jak możesz nie wiedzieć?
Mam jutro wizytę u onkologa.
Może pójdziesz ze mną?
Dobrze. Mam do niego mnóstwo pytań.
Zacznijmy od trzech. Dobrze?
Jeśli chcesz ze mną iść, zadasz tylko trzy pytania.
To poważny lekarz. Nie marnujmy jego czasu.
Idziemy tylko go słuchać. W porządku?
Dobrze.
Dzięki, że jesteś. Wiem, że masz kupę roboty.
-Wszystko dobrze? -Tak.
Violet powiedziała mi o telefonie.
Jest wkurzona.
Mogę być tym złym. Przyzwyczaiłem się.
Wiem, ale pomyślałam sobie,
że może jest sposób, żeby mieć ją na oku
bez odbierania jej niezależności.
Są aplikacje monitorujące korzystanie z telefonu.
Próbowałem. Wszystkie odinstalowuje.
Może postawimy warunek, że będzie miała telefon,
jeśli będą na nim te apki.
Wiesz, co mogło się stać mojej siostrze na tej randce?
-Co ten dupek mógł jej zrobić? -Tak.
Zgadzam się, nie powinna używać Bumble'a.
Ale musimy współpracować.
A ty sam podjąłeś poważną decyzję.
Nie omówiłeś tego ze mną. To było trochę niegrzeczne.
Nie chciałem być niegrzeczny.
Po prostu...
Violet to moja siostra i muszę ją chronić.
Niektóre decyzje trzeba podjąć samemu.
Muszę lecieć na spotkanie, może potem do tego wrócimy.
Jasne.
Przepraszam, spóźniłem się?
Jak poszło?
Mówią, że nasz program jest genialny, my jesteśmy genialni
i dają dam gigantyczną premię.
To sarkazm?
Tak, Jack. To sarkazm.
-Słabo go rozpoznaję. -Słuchaj.
Chcą odrzucić nasz program
i zatrudnić konsultanta do napisania nowego.
To tylko pokaże, jak bardzo są głupi.
Wiesz co, Jack? Lubię cię.
Naprawdę. Masz zajebisty talent.
Kiedyś myślałem nawet, że się zakumplujemy.
Ale teraz...
Jestem wkurzony, że wrzucili mnie do tego projektu z tobą.
Wszystko kręci się wokół ciebie.
Przypisujesz sobie wszystkie zasługi.
A na krytykę reagujesz marudzeniem.
Ja wyciągam cię z kłopotów.
A ty dbasz tylko o siebie.
Nie chcę stracić teraz pracy. Rynek jest pojebany.
Nie było mnie na spotkaniu, bo mój tata ma raka.
Cholera, Jack.
Może umrzeć. Muszę jakoś się utrzymać.
Dlatego też nie mogę stracić pracy.
Może zarwijmy nockę. Dajmy z siebie wszystko. Co ty na to?
Zamówimy jedzenie z Zankou?
Znowu?
Myślałem o sushi. Tak dla odmiany.
Lubię Zankou.
Jasne, Jack.
Jasne.
Pani Holden jest okropna.
Zadała nam pracę na sto słów o rewolucji amerykańskiej.
Kogo obchodzi jakaś wojna sprzed 800 lat?
To było 245 lat temu.
Wiem dużo o rewolucji.
George Washington przekroczył rzekę Delaware
podczas sztormu w Boże Narodzenie, co nas uratowało.
Dowodził 2400 ludźmi.
Na wodzie była taka kra, że ledwo dało się przekroczyć rzekę.
Hasło brzmiało: „Zwycięstwo albo śmierć”.
Stary, jesteś geniuszem.
Dziękuję.
Myślisz, że jestem otyły?
Co to znaczy?
Coś jak gruby.
Wyglądasz normalnie.
-Tak? -Żebyś widział mojego wujka Victora.
On jest gruby. Jak słoń morski.
Jesteś głodny? Może coś zjemy?
Tak!
-Poznałam mojego Joela. -Tak?
Nazywa się Julian, jest dostawcą frytek
i ma seksowne tatuaże.
Wymieniliśmy na żywo trzy zdania.
Chyba to ten jedyny.
Brzmi świetnie, Vi, ale potrzebujesz...
Znów go zobaczyć. Dostawa jest za dwa tygodnie,
-To długo. -Niedługo.
Może sprzedam więcej frytek
albo wyrzucę parę pudeł, kiedy John...
-To kiepski pomysł. -Może napisze mi coś na privie?
-Potrzebuję telefonu. Gadałaś z Vanem? -Owszem.
Musisz się wykazać większą dojrzałością,
-zanim... -Jesteś do niczego!
Julian jest jak młody bóg. Potrzebuję telefonu!
Dzień dobry?
Co pan tu robi?
-Nikogo nie było, więc... -Wstęp tylko dla personelu.
Mój ojciec to Lou Hoffman, szukam jego karty.
Chcę ją zobaczyć.
-Proszę wyjść. -Jestem wcześniej,
bo chcę zadać doktorowi kilka pytań przed wizytą.
Ma pan pytania na rozgrzewkę?
-Właśnie tak. -Jasne.
Nie ma czegoś takiego. Wzywam ochronę.
To poważne.
On ma raka.
To poradnia onkologiczna. Każdy ma tu raka.
Proszę pana!
Proszę mi oddać...
-Proszę! -Potrzebuję karty!
Jest też Violet.
Bardzo chce być normalna.
Ale czy czuje to sama z siebie,
czy może Instagram jej podpowiada,
jak ma wyglądać jej życie?
Nie wiem.
Cała trójka wiele mnie nauczyła.
Gdyby mogła pani w jednym zdaniu powiedzieć,
co to za lekcja?
Zaczynałam pracę z myślą,
że pomogę im dopasować się do świata.
Rozumie pani?
Ale im dłużej z nimi jestem,
tym jestem bardziej przekonana, że nie chcę, by musieli się zmieniać.
To my musimy raczej postarać się lepiej ich zrozumieć.
Mandy, kiedy o nich mówisz, jesteś rozpromieniona.
Wykonujesz bardzo ważną pracę.
Jeśli zaoferuję ci staż, będziesz musiała zacząć za dwa tygodnie.
Czy jesteś gotowa zrezygnować z tego, co robisz teraz?
Czytałam o pani.
Odeszła pani z etatu na Uniwersytecie Columbia,
żeby prowadzić badania na UCSF,
które według wielu nie miały przyszłości.
Wyszła pani ze strefy komfortu.
Zaryzykowała pani.
Teraz jest pani Najlepszą badaczką autyzmu w kraju.
Dr Ghaderi, już teraz uczę się od pani.
Dlatego myślę,
że odpowiedź na pani pytanie brzmi „tak”.
Mogę zacząć za dwa tygodnie.
Dobrze, przemyślę to.
Nim zdecydujemy o dalszych krokach, chciałbym wykonać biopsję.
Na rentgenie widać stan zapalny węzłów chłonnych po lewej stronie.
Upewnimy się, że nie ma tam komórek rakowych.
-Byłby pan w trzecim stadium... -Już w nim jest.
Nie. To drugie stadium.
A zajęcie węzłów chłonnych wykryte przy diagnozie?
-To nie zmienia oceny... -Nie zgadzam się.
To były nadobojczykowe węzły chłonne.
Ich zajęcie nie wpływa na ocenę stadium choroby.
-Nie według najnowszych badań. -Jack!
Czytał pan artykuł z Johna Hopkinsa?
Tak. A pan?
-Planuję. -Polecam.
-Przepraszam, ale... -Jack.
-Może przełóżmy wizytę. -Jack, przestań.
-Mam jeszcze dwa pytania. -Wyjdź.
-Chcę się czegoś dowiedzieć. -Proszę cię, wyjdź.
Dobrze.
Ale trzeba zasięgnąć po drugą opinię.
Wszystko dobrze?
Wyrzucili mnie i nie dowiem się wszystkiego.
A kiedy nie wiem wszystkiego, zaczynam się denerwować.
-Czemu pana wyrzucili? -Miałem za dużo pytań.
Dla pani to tylko pacjent, ale dla mnie to tata i...
Boi się pan.
To dobrze.
Zadaje pan pytania.
To dobrze.
Wiele osób się tu przewinęło.
Ale zauważyłam jedną rzecz.
Pacjenci przychodzący ze wsparciem radzą sobie lepiej niż ci samotni.
Proszę zadawać pytania.
Wsparcie.
Ewa-tommy.
Ewatomi.
-Nie znam tego imienia. -Jest nigeryjskie.
Na początku odebrałem panią jako niegrzeczną. Nie myliłem się.
Ale widzę, że pani zależy.
Nawzajem.
Kto zamówił frytki w hurtowni? Dopiero co była dostawa.
Musisz je odwieźć. Nie zamawiałem ich.
Ktoś zamówił.
Cześć, Julian!
Cześć, Violet.
W chłodni nie zmieści się nic innego.
Chociaż jedna osoba się cieszy.
-Jeofford, składałeś zamówienie? -Nie.
Czytałeś coś Cassandry Clare? Dary anioła?
Według horoskopu spotkam kogoś z podobnym gustem.
W domu miłości mam pełnię w Rybach w dziesiątym stopniu.
Miłości?
A jednorożce? Lubisz je? Ja uwielbiam.
Kto nie lubi jednorożców?
Oboje lubimy jednorożce.
Violet, możesz wrócić na stanowisko?
Sprawdzałem i nikt nie zamawiał frytek.
Ja tylko jadę, gdzie mi każą.
Serio?
Do zobaczenia, Violet.
Błagam. Serio?
DOSTAWCA: JULIAN
Jak się czujesz?
Co?
Z rakiem. Jak się czujesz? Emocjonalnie.
Jakoś sobie radzę.
Ale dziękuję, że pytasz.
Dobrze.
Ktoś musi o ciebie walczyć.
Będę twoim wsparciem.
Ja jestem twoim, Jack.
Twoim ojcem.
Powinieneś skupić się na sobie.
Ja pomartwię się o siebie.
Dobrze?
Nie chcesz łabędzia?
Jasne, że chcę.
Jack, zaczekaj.
Jack, przytrzymasz drzwi?
Tego spotkania już nie unikniesz.
Musisz okazać mi szacunek.
Nie wiem, jak inaczej to powiedzieć.
Musisz mnie szanować.
Zapytałem ojca, jak się czuje z rakiem.
Zaliczone.
Jak ci z tym było?
Nie najgorzej.
Może zakumpluję się z Richem z pracy, ale to nic pewnego.
Brawo, Jack.
Co to?
-Moje, nie dotykaj. -Wieczorna kontrola.
Violet? Jesteś? Harrison, pokaż kroki.
Boże, zrobiłeś 6500 kroków!
Wspaniale.
Niesamowite. Jestem taka dumna!
Właściwie to...
Mandy! Mam numer Juliana.
Dał ci swój numer?
Był na liście przewozowym. Myślę, co mu napisać.
Wcale nie jak stalkerka.
-Nie pisz, nim tego nie omówimy. -Trochę za późno.
-Violet. -Cześć, Van.
Pięć razy pisałem. Powinna mi odpisywać.
Gdy wracasz autobusem, daj znać, że dotarłaś.
-Pracujemy nad tym. -Inaczej stracisz telefon.
Powiedz mojemu bratu, że go ignoruję.
-Słyszę cię. -Co?
-Violet. -Coś mówiłeś?
Musimy pogadać. - Niedługo zadzwonię.
Żadnego ignorowania.
Słyszy cię.
Jestem na dole.
-Co mówiłaś? -Potrzebuję chwili. Przepraszam.
-Nie na tym polega ignorowanie. -To jakiś odgłos?
Zupełnie nic nie słyszę.
NOWY REKORD - 7000 KROKÓW - GRATULACJE!
Nie słyszy cię.
-Bardzo... -Harrison, gdzie twój smartwatch?
Zaraz, kto to?
Nie wiem.
-Dzień dobry. -To chyba należy do pani.
Cześć, A.J.
Mieszkają państwo na górze?
-Tak, kim pani jest? -Mandy, opiekunka Harrisona.
-Jasne. -Wszystko dobrze?
Jeśli jeszcze raz chociaż spojrzysz na mojego syna,
trafisz za kratki. Rozumiemy się?
Za kratki? Chwila.
Nie wiem, co się tu dzieje, ale mój syn nie będzie spotykał się
z 25-letnim dziwakiem.
-Zrozumiano? -Tak.
Ale zapewniam panią, że Harrison to nie dziwak.
Powiedziałam swoje. Idziemy, A.J.
A.J.!
-Tyle było przyjaźni. -Jack, proszę.
Harrison, zaraz wrócę.
Poczekajcie chwilkę.
Co tu robisz?
Dr Ghaderi rozmawiała z tatą.
Spodobałaś jej się. Masz to.
Dostałaś staż.
Napisy: Natalia Kłopotek
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski