‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪บรรยากาศตึงเครียดนี้…
‪หมอนั่นเป็นใคร
‪ตัวเล็กชะมัด
‪ว่าไงนะ
‪ท่านฮาโอ…
‪อ๊ะ โทษทีๆ
‪ไม่ต้องคิดมาก
‪โอปาโจตัวเล็กกว่าเขาอีก
‪โอปาโจตัวเล็ก
‪เฮ้ย เมื่อกี้เรียกชื่อฮาโอใช่ไหม
‪บ้าน่า
‪หือ โผล่มาเร็วกว่าที่คิดนะ
‪อาซาคุระ ฮาโอ
‪คัมภีร์มหาเวท
‪ถ้าโยได้มันไป นายจะแย่สินะ
‪ท่านแอนนา อย่านะคะ
‪อะไรกัน
‪รู้ขนาดนั้นแล้วเหรอ เจ๋งชะมัด
‪ฉันอยากเจอเธอนะ แอนนา
‪ว่าที่เจ้าสาวของอาซาคุระ
‪ที่โค่นชิกิงามิของฉันได้
‪- อยากเจองั้นเหรอ ‪- แถมยังเรียกชื่อห้วนๆ อีก
‪แหม เป็นเกียรติจัง
‪อย่าบอกนะว่าจะมาแก้แค้น
‪ฉันดูเป็นคนจิ๊บจ๊อยขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ฉันนับถือเธอมากด้วยซ้ำ
‪แถมอยากให้เธอเอาคัมภีร์มหาเวท ‪ไปส่งให้ถึงมือโยเร็วๆ
‪หมายความว่าไง
‪พูดตามตรง โยในตอนนี้ยังอ่อนแอมาก
‪ไม่มีทางรอดชีวิตจาก ‪การต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงได้แน่
‪แต่ถ้าเขาฝึกคัมภีร์มหาเวทจนเชี่ยวชาญ
‪จะได้พลังที่เหนือกว่าตอนนี้หลายขุม
‪ฉันอยากให้โยแข็งแกร่งขึ้นเร็วๆ
‪จะได้มาช่วยฉันยังไงล่ะ
‪ท่านมันตะ เขาคือใครเหรอครับ
‪เดี๋ยวอธิบายให้ฟัง
‪เขาไม่มีทางช่วยนายหรอก
‪รีบบอกที่อยู่ของโยมาซะ
‪เยี่ยมเลย
‪สะใภ้บ้านอาซาคุระต้องใจกล้าแบบนี้แหละ
‪ถูกใจจัง
‪โยเข้าไปในถ้ำนั้นน่ะ
‪ตอนนี้เธอควรรีบเอาคัมภีร์มหาเวทไปให้เขานะ
‪ถ้าอยากให้ฉันช่วย
‪ก็บอกได้เสมอ
‪แอนนา
‪นี่นาย
‪จะเพ้อเจ้อไปถึงไหน
‪ท่านแอนนา…
‪รับฝ่ามือตบได้เหรอ
‪ยิ่งถูกใจขึ้นเรื่อยๆ
‪เธอเหมาะเป็นภรรยาชาแมนคิงจริงๆ
‪อ่อนหัด ลืมแล้วเหรอว่าฉัน…
‪เหลือมือซ้ายอยู่
‪ฉันจะเป็นภรรยาชาแมนคิงแน่นอน
‪เพราะโยต้องชนะอยู่แล้ว
‪เอาล่ะ ไปกันเถอะ ทามาโอะ มันตะ
‪- ค่ะ ‪- อย่ามัวโอ้เอ้
‪ความรู้สึกนี้ดีจัง
‪ความกล้านั่น
‪นอกจากแม่ก็เธอนี่แหละที่ตบหน้าฉัน
‪แต่ก็เจ็บนิดหน่อยแฮะ
‪ฉันบอกแล้วไงว่าขอโทษ
‪เลิกคิดมากเถอะน่า อามิดามารุ
‪เดี๋ยว นายแหละที่ควรคิดมาก
‪นี่รอบที่สองแล้วนะขอรับ
‪ดาบหักไปแล้วมันก็ช่วยไม่ได้น่ะ
‪จะดีเหรอ ใกล้ถึงหมู่บ้านเผ่าปัจแล้วนะ
‪จริงด้วย
‪ทำไงดีล่ะ เร็น
‪มาถามฉันทำไม
‪นายน้อย ถ้าหงุดหงิดจะส่งผลร้าย ‪ต่อร่างกายและจิตใจนะขอรับ
‪ฉันไม่อยากเสียเวลามากกว่านี้แล้ว
‪ใจเย็นสิ เร็น
‪เรายังมีเวลาเหลืออีกเยอะ
‪ฉันไม่กลับเข้าเมืองหรอกนะ
‪ฉันมาถึงที่นี่เพื่อโค่นฮาโอ
‪แต่นายกลับช่วยลูกน้องฮาโอ
‪จนสูญเสียวัตถุสื่อกลางของตัวเอง
‪เฮ่ รีเซิร์ก
‪ยังไม่เลิกพูดเรื่องนั้นอีกเหรอ
‪ก็มัน…
‪โฮโรโฮโร
‪อาการเขาเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่ค่อยดี
‪ลมเย็นจากโคโรโระ ‪ใช้ปฐมพยาบาลไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪งั้นเหรอ
‪งั้นเราแบกหมอนี่ไปด้วยแล้วกัน
‪เดี๋ยวก่อน โยคุง
‪จากตรงนี้ก็ใกล้ถึงหมู่บ้านเผ่าปัจแล้ว
‪พอไปถึงเดี๋ยวก็เจอทางแก้เอง
‪แต่ถ้าทำแบบนั้น…
‪ว่าไง อามิดามารุ
‪ไว้ไปถึงแล้ว ‪ค่อยเรียกโมสุเกะมาซ่อมดาบฮารุซาเมะกัน
‪จริงหรือขอรับ
‪บรรยากาศตึงเครียดเมื่อกี้สดใสขึ้นมาทันที
‪ฉันรู้ว่านี่คือพลังของโยคุง
‪แต่มันทำให้ฉันกลัว
‪ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันคงสูญเสียความเป็นตัวเอง
‪ไหวหรือเปล่า ริว
‪สบายมาก
‪เพราะผมอึดผิดมนุษย์
‪แต่ขนาดมาถึงนี่แล้ว ‪กลับไม่รู้ความหมายของอะไรสักอย่าง
‪ความหมายเหรอ
‪ก็เราถูกพาขึ้นปัจจัมโบ้บินมาถึงอเมริกา
‪กับเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้น
‪เรื่องริริลาล่าและนักรบเผ่าเซมิโนอา
‪เรื่องฮาโอและเอกซ์ลอวส์
‪ทุกอย่างมันดูยิ่งใหญ่เกินไป
‪จริงของนาย
‪อือ พวกเราเล็กนิดเดียวเอง
‪ฉันพูดอะไรแปลกๆ เหรอ
‪เปล่าขอรับ
‪ข้ารู้สึกแปลกๆ อีกแล้ว
‪ช้าก่อน
‪เจ้าก็รู้สึกเหมือนกันเหรอ
‪ไม่ได้คิดไปเองจริงๆ ด้วย
‪ความรู้สึกเหมือนถูกใครเรียกอยู่
‪จิตวิญญาณถูกนำทางมาน่ะ
‪รู้สึกตัวแล้วเหรอ
‪ปล่อยฉันลง
‪ฉันไม่เป็นไรแล้ว
‪บาดเจ็บขนาดนั้นจะไม่เป็นไรได้ไง
‪แกใกล้ตายแล้วนะ
‪ขอโทษที แต่ฉันไม่รับทานจากใคร
‪เลยจะตอบแทนที่ช่วยฉันไว้
‪ที่นี่คือเส้นทางแห่งสัจจะ ‪ที่เปิดให้เฉพาะชาแมนผู้ถูกเลือก
‪เส้นทางแห่งสัจจะเหรอ
‪ปลายทางคือหมู่บ้านเผ่าปัจ
‪แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายของพวกเรา
‪พวกเผ่าปัจ
‪เป็นแค่ผู้ปกป้องที่นั่นมาแล้วหลายรุ่น
‪แดนดาราศักดิ์สิทธิ์
‪แดนดาราศักดิ์สิทธิ์คืออะไร
‪เราไม่มีหนี้บุญคุณต่อกันแล้ว
‪ไปซะ
‪- แก ‪- พอเถอะ เร็น
‪แต่ว่า
‪แล้วนายจะทำยังไงต่อไป
‪ฉันจะไปที่นั่นด้วยตัวเอง
‪ฉันแข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกพ้องท่านฮาโอ
‪บิ๊กกาย บิล ไม่ตาย…
‪ง่ายๆ หรอก
‪โย
‪อือ
‪ถ้าเป็นแบบนี้
‪ก็ต้องเตรียมใจไปต่อสถานเดียว
‪ใกล้ถึงเวลาได้รู้ ‪ความหมายทั้งหมดของการเดินทางแล้ว
‪แดนดาราศักดิ์สิทธิ์
‪ที่ที่ทุกดวงวิญญาณกลับมาเกิดใหม่
‪ที่ที่เก็บความทรงจำของโลก 4,600 ล้านปี
‪วิญญาณคู่ชีพสุดแข็งแกร่ง
‪ที่ชาแมนคิงครอบครองได้เท่านั้น
‪เวลาแห่งการรับพรจากเกรทสปิริต
‪มาถึงแล้ว
‪เมื่อกี้มัน…
‪อะไรกัน
‪แล้วทุกคนล่ะ
‪ตื่นจนได้นะ
‪ซิลเวอร์
‪ที่นี่คือหมู่บ้านเผ่าปัจ
‪แดนดาราศักดิ์สิทธิ์ที่บูชาเกรทสปิริต
‪มาถึงจนได้นะ โยคุง
‪ดื่มนี่แล้วสงบสติก่อน
‪หลังมองเห็นนิมิต
‪กินซุปปลากับกล้วยแล้วจะดีขึ้น
‪นิมิตเหรอ
‪เห็นแล้วใช่ไหม
‪ความทรงจำของดาวดวงนี้ ‪ที่หลับลึกอยู่ในหัวใจเธอ
‪อะไรนะ
‪ไม่แปลกหรอกที่เธอไม่เข้าใจ
‪ดูสิ
‪นั้นคือสิ่งที่แสดงนิมิตให้เธอ
‪เธอได้รับพรจากเกรทสปิริต
‪อะไรกัน
‪ดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนมารวมกัน…
‪เชื่อมต่อกัน
‪นั่นคือ
‪เกรทสปิริตหรอกเหรอ
‪อีกแล้ว
‪มีอะไรเข้ามาในหัวฉันอีกแล้ว
‪จำได้แล้ว
‪ตอนฉันออกจากถ้ำ
‪แล้วเห็นสิ่งนั้น…
‪ถ้ายังไม่ชินก็อย่ามองตรงๆ
‪เดี๋ยวเป็นลมล้มพับไปอีก
‪เกรทสปิริตคือแหล่งกำเนิดของดวงวิญญาณทั้งปวง
‪และเป็นที่ที่ทุกดวงวิญญาณกลับมา
‪ชาแมนที่มาที่นี่
‪ล้วนได้สัมผัสมันแล้วปลุกความทรงจำ ‪ที่หลับใหลอยู่ในพันธุกรรมให้ตื่นขึ้น
‪แน่นอนว่าสิ่งที่เห็นแตกต่างกันไป ‪ตามการเลี้ยงดูและความคิด
‪บางคนก็ทนแรงช็อก ‪จากความทรงจำ 4,600 ล้านปีไม่ไหว
‪จนไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย
‪เดี๋ยวก่อนสิ
‪ทุกอย่างมันปุบปับจนตามไม่ทันแล้ว
‪ฉันถึงบอกให้สงบสติไง
‪แล้วกินซุปของฉันทำไม
‪เอาเป็นว่า
‪เธอถูกนำทางมาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย
‪แสดงว่าจิตวิญญาณของเธอ ‪สามารถรับเกรทสปิริตได้
‪เธอผ่านบททดสอบแรก ‪ของการแข่งขันรอบจริงแล้ว
‪จริงเหรอเนี่ย
‪น้ำเสียงอวดดีนั่นมัน…
‪เท่านี้ฉันก็เข้าใกล้ความฝันไปอีกก้าวแล้ว
‪ยอดไปเลย คาลิม
‪โฮโรโฮโร
‪โย นายก็ปลอดภัยสินะ
‪แต่เกรทสปิริตสุดยอดไปเลยเนอะ
‪แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
‪พอฉันรีบวิ่งไปดู
‪ก็ไม่เจอรีเซิร์กแล้ว
‪ถ้าเขารอดชีวิต
‪ผู้คุมกฎที่ดูแลเขาคงพาไปแล้ว
‪- ถ้ารอดชีวิตเหรอ ‪- ถ้ารอดชีวิตเหรอ
‪เฮ้ย ถ้างั้นแล้วคนอื่นล่ะ
‪ซิลเวอร์ดูแลเร็นกับริวด้วยนี่
‪นายหายไปไหน
‪รีเซิร์ก
‪- ริว ‪- ริว
‪อ้าว โฮโรโฮโร ลูกพี่
‪จริงสิ ริวคุงฟื้นก่อน ฉันเลยให้ออกมาเดินเล่น
‪- รีบๆ บอกสิ ‪- เร็นล่ะ
‪ฉันล่ะยอมแพ้เลย
‪นอกจากไม่หมดสติ
‪ยังจ้องมองเกรทสปิริตตรงๆ ด้วย
‪วิเศษมาก
‪อยากได้สุดๆ เลย บาซอน
‪ขอรับ นายน้อย
‪นี่มันฝันร้ายอะไร
‪แต่ฉัน…
‪จะตายก่อนโค่นฮาโอไม่ได้
‪ในวันนั้น
‪ผมรู้สึกเหมือนได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น
‪การได้ครอบครองเกรทสปิริต
‪และเป็นชาแมนคิง
‪อาจเป็นเรื่องยิ่งใหญ่และน่ากลัว
‪กว่าที่ผมคิดไว้หลายเท่า
‪(เคียวยามะ แอนนา)
‪(บิ๊กกาย บิล)
‪ถูกบอกให้พักผ่อนที่หมู่บ้านผู้เข้าแข่งขันเผ่าปัจ
‪จนกว่าผู้แข่งขันที่เหลือจะมาถึง
‪แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
‪อย่างกับแหล่งท่องเที่ยวเลยนะ
‪โอ้โฮ พวงกุญแจเผ่าปัจ
‪เขาว่าเอามาติดออราเคิลเบลแล้วจะเท่ขึ้น
‪มาถึงขนาดนี้แล้วยังตื่นเต้นกับของฝากเหรอ
‪ใจเย็นชะมัด
‪แกหายหัวไปไหนมา
‪อะไร ฉันก็แค่ไปสืบข้อมูลคู่แข่งนิดหน่อย
‪แต่ไม่มีใครเจ๋งพอเป็นคู่แข่งฉัน…
‪เร็น อันนี้สุดยอดเลย
‪ตุ๊กตาเผ่าปัจ
‪ฉันชอบตุ๊กตานี้
‪เสียงนี้มัน…
‪ไม่จริงน่า…
‪คุณลูกค้าตาถึงจังครับ
‪ซิลเวอร์ปัจแมน งานฝีมือเผ่าปัจ
‪ราคา 380 ดอลลาร์ครับ
‪แพงจังเลย
‪ฉันให้ 380 เยนแล้วกัน
‪แอนนา
‪แบบนั้นมันกดราคาเกินไปนะ
‪โย พูดอะไรน่ะ
‪ปกติพวงกุญแจก็ 380 เยนแหละ
‪คนเผ่าปัจที่ตั้งใจทำขึ้นมา
‪ก็น่าสงสารแย่สิ
‪นายหญิง ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้
‪เพื่อทำให้โยแข็งแกร่งขึ้นไง
‪อะไรนะ
‪ถ้านายไม่เก่งกว่านี้ ฉันก็ลำบากสิ
‪ไม่อย่างนั้น…
‪ฉันอาจถูกใครบางคนแย่งไป
‪อือ ขอโทษนะ
‪อะไรฟะเนี่ย
‪ข้าชักสังหรณ์ไม่ดีอีกแล้ว
‪ว่าแต่เจ้าลืมเรื่อง ‪ดาบฮารุซาเมะไปสนิทหรือเปล่า
‪พาสาวมาชาแมนไฟท์เหรอ
‪ดูถูกกันเกินไปแล้ว
‪พวกนายทุกคนดูสนิทกันดี
‪แต่จะรอดการแข่งขันต่อไปได้เหรอ
‪อย่าเมินสิเฟ้ย ฉันพูดเพราะเห็นแก่พวกนายนะ
‪รู้ไหมรอบต่อไปเป็นทัวร์นาเมนต์น่ะ
‪ทัวร์นาเมนต์เหรอ
‪เพอร์มาเนนต์
‪เฮ้ย ฟังฉันก่อนสิ
‪ฉันพูดจริงนะ พูดจริงๆ
‪ถ้ามีธุระก็ขอสั้นๆ
‪ถ้ายังล้อเล่นอีก นายโดนแน่
‪โอเค ไม่ล้อเล่นแล้ว
‪ฉันหาเพื่อนร่วมทีมอยู่น่ะ
‪เพื่อนร่วมทีมเหรอ
‪อือ
‪ทัวร์นาเมนต์ที่จะถึง ‪เป็นการแข่งแบบทีมสามต่อสาม
‪เราเลือกทีมได้เอง
‪แต่คนที่หาทีมไม่ได้จะตกรอบ
‪ฉันเห็นว่าจำนวนพวกนายยังไม่พอดี
‪เลยอยากขอร่วมทีมด้วยน่ะ
‪นายชื่ออะไร
‪โจโก้
‪หมอนี่แทงกันจริงๆ ด้วย
‪นั่นชื่อจริงเหรอ
‪ก็แหงน่ะสิ
‪อะไรน่ะ
‪ตรงลานโหวกเหวกอะไรกัน
‪พวกนายควรรีบดึงฉันเข้าทีมนะ
‪เพราะตัวเต็งจอมโฉดของศึกครั้งนี้มาถึงแล้ว
‪ตัวเต็งจอมโฉดเหรอ
‪แทบไม่มีชาแมนคนไหนไม่รู้จักเขา
‪เพราะว่าเขา
‪อยู่มาตั้งแต่พันปีก่อนเพื่อเป็นชาแมนคิง
‪แถมมีลูกน้องผู้ซื่อสัตย์
‪คอยเป็นเปลวไฟแผดเผาทุกอย่าง
‪ฮาโอ
‪ทีมของเขาคือตัวเต็งในกลุ่มสามขั้วอำนาจ
‪สามขั้วอำนาจเหรอ
‪สามขั้วลีลาศ
‪หมายความว่าไง
‪ศึกนี้มีการตั้งกลุ่มสามกลุ่มแล้ว
‪กลุ่มแรกคือทีมของฮาโอ
‪อีกสองกลุ่มคือกลุ่มที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านฮาโอ
‪คันธาระและเอกซ์ลอวส์
‪เอกซ์ลอวส์เหรอ
‪อ้าว ถ้ารู้จักแล้วก็คุยกันง่ายหน่อย
‪เพราะพวกนายคงเดาได้ว่า
‪หัวหน้าของทั้งสามขั้วอำนาจ
‪ล้วนเป็นชาแมนระดับเทพ
‪- ระดับ… ‪- เทพเหรอ
‪ระดับเครป
‪สรุปก็คือ
‪ไม่มีใครโง่ต่อกรกับชาแมนระดับเทพ
‪ทางที่ดีคือยอมเป็นลูกน้องของพวกนั้น
‪ให้ความฝันของตัวเองเป็นจริงดีกว่า
‪อยากพูดอะไรแน่
‪ชาแมน 70 เปอร์เซ็นต์ที่มาที่นี่
‪สังกัดอยู่หนึ่งในสามขั้วอำนาจนี้แล้ว
‪ฉันถึงดิ้นรนหาเพื่อนร่วมทีมอยู่ไง
‪แล้วทำไมนายรู้เรื่องพวกนี้
‪เพราะอาวุธของฉันคือข้อมูลไง
‪ถ้าอยากประสบความสำเร็จในโลกนี้ ‪ก็จำเป็นต้องมีข้อมูล
‪ที่แม่นยำและรวดเร็วกว่าใคร
‪อะไรนะ
‪เพราะการรู้ข้อมูล
‪หมายถึงการรู้จักศัตรูไงล่ะ
‪ฉันเลยรู้เวลาที่ฮาโอจะมา
‪ถึงไม่เห็นกับตาก็รู้ว่าเป็นพวกมัน
‪ขอแนะนำวิญญาณคู่ชีพของฉัน มิค จากัวร์
‪ด้วยจมูกของเจ้านี่และเซนส์ของฉัน
‪การเป็นตลกอันดับหนึ่งของโลกที่ทุกคนเรียกหา
‪คือความฝันของฉัน
‪ไม่มีทาง
‪ว่าไงนะ ทำไมถึงพูดหอยๆ แบบนั้น
‪- ไม่น่ารอด ‪- ไม่ไหว
‪ทีมของฮาโอและอีกสองขั้วอำนาจ
‪เรื่องวุ่นวายกว่าที่คิดอีก
‪เป็นอะไรไป แอนนา
‪เธอก็คิดว่าเขาไม่ไหวเหรอ
‪เงียบไปเลย
‪เรื่องนั้นจะเป็นไงก็ช่าง
‪จะเป็นไงก็ช่างได้ไง พูดมาสิ
‪มุกฝืดชะมัด
‪เธออารมณ์เสียสุดๆ เลย
‪ฉันอยากรีบกลับไปที่พัก
‪แล้วนายจะเอาไง
‪ถ้าโชโก้อยากเป็นพวกเรา
‪- ฉันก็ไม่ขัด ‪- ฉันโจโก้
‪อีกแล้วเหรอ
‪หัดคิดบ้างสิ
‪แต่พวกเรา
‪ถ้ารวมรีเซิร์กแล้วก็ห้าคนใช่ไหม
‪ยังไงก็ต้องหาคนเพิ่มคนหนึ่งอยู่ดี
‪น่าสนใจ
‪งั้นฉันรับมาอยู่ในทีมของฉันแล้วกัน
‪"ทีมของฉัน" เหรอ
‪เป็นโอกาสที่ดีออก
‪ยังไงเราก็ต้องสู้กันเองอยู่ดี
‪ถ้าเราอยู่คนละทีมกันตอนนี้
‪จะยิ่งรู้ผลเร็วขึ้นไม่ใช่เหรอ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ
‪ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะ
‪แล้วสมาชิกอีกคนล่ะ
‪ยังไงพวกนายก็จะหารีเซิร์กจนกว่าจะเจอใช่ไหม
‪ขอโทษนะ แต่ฉันไม่ฝากความหวังไว้ ‪กับความไม่แน่นอน
‪พวกนายสองคน ใครก็ได้
‪ตัดสินกันเองแล้วกัน
‪ใครก็ได้เหรอ อย่ามาดูถูกกันนะ
‪ฉันไม่อยู่ทีมที่ไม่มีรีเซิร์กหรอก
‪- ริว ‪- หือ
‪ลงตัวแล้วสินะ
‪โจโก้และโฮโรโฮโร
‪เท่านี้ทีมของฉันก็ครบแล้ว
‪ครบอะไรกัน เดี๋ยวสิ
‪ทำไมฉันต้องร่วมทีมกับคนแปลกหน้า
‪แถมฉันก็ไม่ถูกกับแกด้วย
‪ไม่เป็นไร
‪คณะตลกอย่างพวกนายหุบปากอยู่ข้างหลังเถอะ
‪ฉันสู้คนเดียวก็พอแล้ว
‪ไว้เจอกันหลังได้รับแจ้งข่าว
‪ห้ามหนีล่ะ
‪เชื่อเขาเลย ไปซะแล้ว
‪เอาแต่ใจชะมัด
‪ช่างเขาเถอะ
‪นานๆ ทีจะได้เห็นเร็นดูสนุกแบบนั้น
‪เร็นน่ารักตรงนั้นแหละ
‪น่ารักเหรอ
‪สู้คนเดียวก็พอเหรอ
‪หยามกันเกินไปแล้ว
‪ต้องแสดงฝีมือที่แท้จริงให้หมอนั่นเห็นหน่อยแล้ว
‪ต้องทำให้สำนึก
‪โอ้ โฮโรโฮโรก็หึกเฮิมไปด้วยแฮะ
‪โจโก้เหรอ
‪หมอนั่นก็ดูไม่เลวร้ายอะไร
‪คนที่คล้ายมัสเซิลพันช์นิสัยดีอยู่แล้ว
‪เอ้า ไปตามหารีเซิร์กกัน
‪คอยดูเถอะ เร็น
‪นายอยู่กับเจ้าพวกนี้
‪ยังอุตส่าห์รอดมาได้นะ
‪เพราะพวกเขาเป็นแบบนี้ไง
‪ได้ยินเสียงหัวเราะของท่านโย ‪ข้าน้อยก็สบายใจแล้วขอรับ
‪เขาลืมเรื่องฮารุซาเมะไปแล้วแหง
‪จากนี้ไปเราคงยุ่งอีกแน่ๆ
‪ดูกี่ทีเกรทสปิริตก็สุดยอดจริงๆ
‪ถ้าไม่ได้พ่อของโยคุง
‪ฉันจะเป็นไงก็ไม่รู้
‪แต่ท่านมิกิฮิสะก็หายตัวไปอีก
‪ท่านแอนนาออกไปหาท่านโยก็ยังไม่กลับมาเลย
‪ทำเป็นเงียบสร้างบรรยากาศอยู่ได้
‪จะนั่งเงียบอมสากกันหรือไง
‪เดี๋ยวเถอะ ปอนจิ คอนจิ
‪มันเสียมารยาทกับเพื่อนท่านโยนะ
‪เดี๋ยวฉันลองออกไปตามหาข้างนอกดูนะ
‪ไม่ถนัดการอยู่กับผู้หญิงสองต่อสองเลย
‪เสียงเพลงเหรอ
‪ชีพจรของเธอ
‪ก็กำลังเต้นแรงเช่นกัน
‪คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน