‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎เอาล่ะ
‎ในที่สุดก็ถึงโถงทางเข้า ‎ที่ริวกับโฮโรโฮโรรออยู่
‎อือ
‎ถ้าผ่านด่านนี้ได้ ‎จะตรงไปถึงเต๋า เอ็นชั้นบนสุด
‎บอกตามตรงว่าเขาแข็งแกร่ง ‎แถมโหดเหี้ยมสุดๆ
‎เตรียมใจไว้แล้วใช่ไหม โย
‎- แน่นอน ‎- งั้นลุยกันเลย
‎(ตอน 12 เร็น ปะทะ เอ็น: ‎จุดสิ้นสุดวิถีของตระกูลเต๋า)
‎ฉันไม่ให้ผ่านไปหรอก
‎เพราะฉันจะทำให้พวกแกทุกคน
‎เป็นศพอยู่ที่นี่ซะ
‎- ริว ‎- ริว
‎- โฮโรโฮโร ‎- โฮโรโฮโร
‎พวกมันประมาทเลยจบแบบนั้น
‎เหมือนพวกแกตอนนี้ไง
‎ตายซะ
‎จรวดทะยานฟ้า
‎อะไรกัน
‎ท่าจรวดทะยานฟ้าเหรอ
‎หรือว่านี่คือ…
‎ตอร์ปิโดพสุธา
‎เต๋าดันโดแบบเดียวกับของไป่หลงนี่นา
‎เจ้านี่มันใครกัน
‎ไม่เห็นเข้าใจยากเลย
‎มันตะ ปลอดภัยเหรอ
‎คนที่ใช้เต๋าดันโดได้ ‎มีเพียงคนเดียวในโลก
‎นั่นคือลี ไป่หลง
‎ถ้ามีคนอื่นใช้เต๋าดันโดได้
‎ก็มีความเป็นไปได้เดียว
‎ผู้ใช้กระบวนท่าหมัดปืน ‎ต้นกำเนิดของเต๋าดันโดอีกที
‎และเป็นอาจารย์ของไป่หลง
‎ชาม่อนคนนั้นไงล่ะ
‎บ้าน่า
‎ชาม่อนคือผู้เฒ่าคนที่ฉัน ‎เคยเข้าทรงรวมร่างต่อสู้ด้วย
‎เขาอายุตั้ง 96 ‎แถมเดินแทบไม่ไหวไม่ใช่เหรอ
‎แกไม่เข้าใจความน่ากลัว ‎ของเรา เบญจดาราทั้งห้า
‎พลังของเราที่ทำลายจิตใจกับร่างกาย
‎ของผู้ที่มองเห็นเราได้ในพริบตา
‎อย่างงี้นี่เอง
‎เบญจดาราทั้งห้าคือกลุ่มเจียงซือ
‎จากการนำศพชั้นยอด ‎มาดัดแปลงจนสุดขีดจำกัด
‎ไม่มีทางเปลี่ยนใส่ ‎ร่างหนุ่มกว่าเฉยๆ อยู่แล้ว
‎บ้าน่า
‎เอ็นกล้าฆ่าแม้แต่คนแก่ ‎เพื่อเป้าหมายของตัวเอง
‎ดูเหมือนเบญจดาราทั้งห้า ‎ที่เหลือสี่ตัว
‎จะเป็นเหยื่อล่อให้ศัตรูตายใจ
‎และเมื่อศัตรูติดกับเข้าเต็มเปา
‎เจ้านี่จะเข้าไปจัดการ
‎วิธีการสมเป็นเอ็นจริงๆ
‎สมเป็นท่านนายน้อย
‎ถูกต้องแล้ว
‎นี่ชาม่อนไงขอรับ
‎แต่ตายซะเถอะ
‎ไป่หลง
‎แก
‎ท่านเอ็นจัดการแกไปแล้วนี่
‎ฉันเป็นคนซ่อมเขาเอง
‎ค่อยยังชั่วที่ทันเวลา
‎พี่
‎โอ้ ท่านจุนเองเหรอขอรับ
‎เป็นเกียรติที่ได้พบ
‎แต่เกเรแบบนี้ไม่ดีเลย
‎อยากโดนท่านเอ็นดุอีกเหรอขอรับ
‎ต่อให้ท่านพยายามยังไง
‎ไป่หลงก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
‎คิดเหรอว่า
‎ศิษย์จะล้างครูได้
‎พวกฉันอาจอ่อนต่อโลกเกินไป
‎ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากต่อสู้อีก
‎และคิดว่าตราบใดที่มีชีวิตอยู่ ‎โดยไม่ต้องทำร้ายใครอีก
‎ก็เพียงพอแล้ว
‎แต่ตอนนี้…
‎ฉันรู้แล้วว่าในโลกนี้มีศัตรู
‎ที่ต้องกำจัดให้ได้
‎เพ้อเจ้ออะไร
‎ฉันไม่ลังเลแล้ว
‎เพราะฉัน…
‎ตัดสินใจแล้วไง
‎คนที่แตะต้องจุน
‎ฉันจะไม่ยกโทษให้แม้จะเป็นใครก็ตาม
‎เป็นแค่ลูกศิษย์ ‎คิดว่าจะชนะฉันได้เหรอ
‎เอาไปซะ
‎สุดยอดท่าไม้ตายหมัดปืน หมัดปืนคู่
‎สถานีอวกาศร่วงปะทะ
‎คนไร้หัวใจไม่ควรค่าแก่การชีวิตอยู่
‎ศพไร้จิตวิญญาณ ‎ก็ไม่มีทางมีชีวิตได้เช่นกัน
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะ
‎พี่โมโหแล้ว
‎สุดยอด
‎ไม่นึกว่าจุนก็เป็นไปกับเขาด้วย
‎ได้เลย
‎ถ้านั่นคือวิถีตระกูลเต๋าของพวกแก
‎ฉันก็แค่แสดง ‎วิถีตระกูลเต๋าของฉันให้ดู
‎เจ็บชะมัด
‎หัวฉันยังหมุนอยู่เลย
‎ไหวหรือเปล่า
‎แต่ก็เข้าใจได้
‎โดนอัดจนน่วมยังไม่พอ
‎ดูสภาพที่นี่สิ
‎มันอะไรกัน
‎ศพเกลื่อนไปหมด
‎แถมยังลุกขึ้นมาจู่โจมเราอีก
‎ไม่นึกว่าจะมีคน ‎อาศัยอยู่ในที่บ้าบอแบบนี้ได้
‎คุณริว
‎ช่างเถอะ
‎เรื่องแค่นั้นฉันเองก็รู้ตัว
‎แต่ปลายทางของเรามันโหดกว่านี้เยอะ
‎ฉันย้ำหลายครั้งแล้วว่า ‎นี่คือการต่อสู้ของฉัน
‎ใครไม่อยากโดนขยี้ก็รีบไสหัวกลับไปซะ
‎เร็น
‎เป็นห่วงพวกพ้องเหลือเกิน
‎ไม่เจอกันแป๊บเดียว ‎อ่อนหัดลงไปเยอะเลยนะ เร็น
‎หมอนี่มันอะไร
‎ตัวใหญ่ชะมัด แถมหนวดนั่นอีก
‎อย่าบอกนะว่าหมอนี่คือ…
‎พ่อของเร็น เอ็น
‎ยินดีต้อนรับ
‎ดูเหมือนทุกคน
‎จะเป็นเพื่อนที่ดีกับเร็นของฉัน
‎และมันก็สร้างความเดือดร้อนมาก
‎ทุกคนหมอบลง
‎หน็อยแน่
‎ก็เอาสิ
‎ได้ยินว่าแกแข็งแกร่งมาก
‎งั้นฉันก็จะไม่ออมมือเหมือนกัน
‎อ่อนหัดสิ้นดี
‎เมื่อกี้พวกแกลังเล
‎ที่จะโจมตีมนุษย์เป็นๆ
‎แขนของเจ้านี่
‎กลับมาเหมือนเดิมเหรอ
‎ไม่รู้เหรอว่า
‎ความลังเลนั้นส่งผลถึงชีวิต
‎ริว โฮโรโฮโร
‎โธ่เว้ย
‎พูดไม่ทันขาดคำ
‎ห่วงเพื่อนอีกแล้วเหรอ
‎แกกลายเป็นคนอ่อนแอ ‎ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎หน็อย เจ้าปีศาจ
‎ช้าไปแล้ว แกมีช่องโหว่เต็มไปหมด
‎- เอ็น ‎- หือ
‎ฉันไม่เห็นผู้ชายอย่างแก
‎เป็นพ่ออีกต่อไปแล้ว
‎ฉันจะเจาะหัวแกให้ทะลุเอง
‎ไม่ไหวนะจุน
‎ถ้าจะฆ่าก็อย่าลังเลสิ
‎ลี
‎เจ้านี่มันตัวอะไร
‎โดนตัดแขนก็แล้ว เจาะหัวก็แล้ว
‎แต่ไม่สะทกสะท้าน บ้าไปแล้ว
‎เป็นอมตะเหรอ
‎ไม่มีมนุษย์อมตะหรอก
‎เจ้านี่ต้องมีอะไรสักอย่าง…
‎จะบอกว่ามีความลับอะไรสักอย่างเหรอ
‎แกไม่มีทางรู้หรอก
‎เพราะแกคือคนอ่อนแอ
‎ที่บิดเบือนวิถีตระกูลเต๋า ‎แล้วหันไปลุ่มหลงพวกพ้อง
‎เต๋าเหรอ
‎ใครออกนอกลู่นอกทางต้องตาย
‎ความลับของเขาคืออะไรกันแน่
‎ความเร็วสูงเหรอ
‎ภาพติดตาหรือภาพหลอน
‎หรือจะเป็น…
‎เราต่างมีทางเดินของตัวเอง
‎แต่คนอ่อนแอไม่กล้าเดินตามทางนั้น
‎และลังเลจนออกนอกลู่นอกทาง
‎แกพล่ามจนมีแต่ช่องโหว่แล้ว
‎คนที่ออกนอกลู่นอกทาง
‎ไม่มีทางก้าวไปถึงจุดสูงสุด
‎และที่น่าเอือมระอายิ่งกว่า
‎คือดันหนีไปหา "พวกพ้อง"
‎เราต่างมีเส้นทางของตัวเอง
‎และไม่มีวันเป็นเส้นทางเดียวกัน
‎เพราะคนเราไม่เข้าใจกันอยู่แล้ว
‎แกแค่ออกนอกลู่นอกทางจนลังเล
‎และถอยห่างจากเส้นทางของตัวเอง
‎ถ้าพูดขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจ ‎ก็พอกันที
‎ตายซะเถอะ
‎(เต๋า เอ็น)
‎(มังกรแห่งเต๋าผู้ยิ่งใหญ่)
‎ตายซะเถอะ
‎โย
‎ฉันไม่ยอมปล่อยให้เร็นตายหรอก
‎แกคือโยสินะ
‎ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเหรอ
‎ว่าถ้ามัวคิดถึงพวกพ้อง
‎สุดท้ายจะสูญเสียเส้นทางของตัวเอง
‎โย
‎เท่านี้พวกพ้องที่แกพามา ‎ก็ถูกกำจัดแล้ว
‎พอได้แล้วมั้ง เร็น
‎เชื่อฟังฉัน
‎แล้วเดินตามเส้นทางตระกูลเต๋า ‎ที่แกควรเดินก็พอ
‎เพราะแกยังอ่อนแอทั้งร่างกายและจิตใจ
‎ฉันทำให้พวกนี้ถูกกำจัด
‎ไม่จริง
‎เร็น
‎เป็นเพราะฉัน
‎ใช่ ฉันอ่อนแอจริงๆ แหละ
‎โอ้
‎เข้าใจจนได้นะ เร็น
‎สมเป็นลูกชายของฉัน
‎เอาล่ะ ‎เริ่มจากการลงโทษเรื่องคราวนี้
‎แต่ว่า…
‎เพราะเหตุนี้ฉันถึงได้พลังใหม่
‎บอกแล้วไง
‎ว่าเราไม่ยอมให้เร็นตาย ‎ไอ้ปลาหมึกเฮงซวย
‎เราถ่อมาถึงจีนเพราะเหตุนี้นะเฟ้ย
‎ถึงยังไงเราก็นิ่งดูดายไม่ได้
‎เจ้าพวกโง่
‎ลุกขึ้นมาทำไม
‎ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ ‎เพื่อคนแปลกหน้า
‎นี่คือพลังใหม่ของฉัน
‎ฉันไม่รู้เหตุผลหรอก
‎แต่ถ้าฉันเป็นพวกนั้น ‎ก็คงทำแบบเดียวกัน
‎ทำไมต้องเสียสละตัวเอง ‎เพื่อช่วยคนอื่น
‎ทำไมถึงเชื่อใจคนอื่นได้ขนาดนั้น
‎ทำไมกัน
‎ยอมรับไม่ได้
‎ฉันไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด
‎เห็นแกสติหลุดแล้วสะใจจัง
‎เอ็น
‎เมื่อกี้แกเผยความลังเล
‎เท่านี้ฉันก็ชนะแล้ว
‎ฉันเนี่ยนะลังเล อย่ามาพูดบ้าๆ
‎วิถีตระกูลเต๋าของฉันถูกต้องแล้ว
‎จะลังเลได้ยังไง
‎ให้ตายสิ
‎ดูเหมือนมนุษย์ที่ลังเล
‎มักจะหลงทางจริงๆ แหละ
‎นี่ จะทำอะไรน่ะ ‎อย่าคลายโอเวอร์โซลนะ
‎เร็น
‎แกก็เป็นแค่มนุษย์วันยังค่ำ
‎มือทะลุผ่านไปได้
‎นี่มัน…
‎โอเวอร์โซลไง
‎โอเวอร์โซลก็คือ…
‎สิ่งที่ชาแมนใช้พลังชาแมน ‎สร้างวิญญาณขึ้นเป็นรูปร่างบนโลกนี้
‎แต่เมื่อจิตใจ ‎ที่สร้างพลังชาแมนอ่อนแอลง
‎โอเวอร์โซลจะอ่อนแอตามด้วย
‎ไม่จริงน่า
‎พี่
‎ยิ่งเราประจันหน้ากับเขาเท่าไร
‎เรายิ่งต้องสำแดงพลังในฐานะชาแมน
‎เลยไม่ทันสังเกตว่านั่นคือโอเวอร์โซล
‎แต่ตอนนี้เห็นแล้วใช่ไหม
‎ว่านั่น ‎คือร่างที่แท้จริงของเต๋า เอ็น
‎ที่ไม่ได้สวมโอเวอร์โซล
‎ไม่อยากเชื่อ
‎ว่าท่านพ่อที่เราเห็นมาตลอด ‎คือโอเวอร์โซล
‎งั้นคนตรงหน้าเราตอนนี้คือ…
‎ฉันก็คิดว่ามันแปลกๆ
‎อือ คนอะไรตัวใหญ่ขนาดนั้น
‎เอาเข้าจริงก็เป็นคนธรรมดา
‎ยกเว้นเรื่องหนวด
‎คนธรรมดาที่ไหนกัน
‎ที่แน่ๆ คือ ‎เขาคงโอเวอร์โซลขนาดมหึมานั่น
‎ต่อเนื่องมาตลอดสิบกว่าปี
‎พลังชาแมนย่อมไม่ธรรมดา
‎ยิ่งกว่านั้น
‎ยังไม่เชื่อใจคนสุดๆ ขนาดที่ว่า
‎หลอกได้แม้กระทั่งลูกตัวเอง
‎ฉันขอชมที่แก ‎มองเห็นร่างแท้จริงของฉัน
‎แต่อย่าเข้าใจผิดล่ะ
‎ฉันไม่ได้หลอกพวกแก
‎และไม่ได้ลังเลเลยสักนิด
‎เมื่อกี้ฉันแค่ตกใจแวบเดียว
‎แบบนั้นเขาเรียกว่าลังเลเว้ย
‎- หน็อย ‎- อย่ามาล้อเล่นนะ
‎ใช่ ใครจะไปลังเลได้ล่ะ
‎ถ้าเพียงรู้ความจริงว่ามนุษย์เรา
‎น่ารังเกียจและเกินเยียวยาแค่ไหน
‎จงดูซะ
‎พวกเขาจะเป็นคนบอกเอง
‎ดวงวิญญาณเหล่าบรรพบุรุษ ‎ตลอด 2,000 ปีของตระกูลเต๋า
‎หมอนั่นเอาป้ายวิญญาณบรรพบุรุษ ‎มาพันรอบตัว
‎โอเวอร์โซลของฉัน ‎ราชาแห่งเต๋าผู้ยิ่งใหญ่
‎คือร่างรวมดวงวิญญาณ ‎ของพวกเขาเหล่านี้
‎ในฐานะหัวหน้าตระกูลเต๋า ‎เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์นั้น
‎ฉันจำต้องอยู่กับ ‎วิญญาณพวกเขาตลอดเวลา
‎ราชาแห่งเต๋าผู้ยิ่งใหญ่เหรอ
‎จุน เร็น และบาซอน
‎พวกแกคงรู้อยู่แล้ว
‎ความจริงที่ตระกูลเต๋า ‎ของเราเผชิญมา 2,000 ปี
‎ความจริงอันโหดร้ายที่เราถูกหวาดกลัว
‎ถูกหักหลัง ถูกกดขี่ข่มเหง
‎เพียงเพราะเราเป็นชาแมน
‎แล้วทำไม…
‎ทำไมถึงบอกว่ามนุษย์เชื่อใจได้
‎ฉันไม่มีวันเชื่อใจใคร
‎อยู่ต่อหน้าวิญญาณบรรพบุรุษ ‎ผู้น่าสงสารแล้วไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ
‎เร็น
‎พวกพ้องอะไรกัน
‎ชนะแล้วยังไงกัน
‎คนนอกยังไงก็เป็นแค่คนนอก
‎ถ้ายังอยากตัดขาดกับบรรพบุรุษ ‎และวงศ์ตระกูลเพื่อสู้ต่อ
‎ฉันก็จะไม่ห้ามแล้ว
‎มาดูกันว่าแกเด็ดเดี่ยวแค่ไหน
‎โอเวอร์โซล มังกรแห่งเต๋าผู้ยิ่งใหญ่
‎ดวงวิญญาณตระกูลเต๋าทั้งหมด ‎ตลอด 2,000 ปี
‎จงดูดพลังชาแมนของฉัน
‎วงก้นหอยอภิมหาแผ่นดินใหญ่
‎แล้วไงล่ะ
‎มันไม่สำคัญกับฉันในตอนนี้แล้ว
‎ฉันตัดสินใจทุกอย่าง ‎และเลือกเดินทางนั้นเอง
‎ต่อให้ระหว่างทางฉันเชื่อใจใคร
‎แล้วถูกหักหลัง
‎มันก็คือเส้นทางที่ฉันเลือกเอง
‎โดยไม่ลังเล
‎บาซอน
‎โกลเด้นพันช์
‎พวกดวงวิญญาณ…
‎ยังหรอก
‎ฉันยังมีชีวิตอยู่
‎ฉันยังไม่ได้แพ้
‎พอได้แล้ว
‎เอ็น
‎นายแพ้ตั้งแต่ตอนสูญเสียตัวเองแล้ว
‎เอ็น ถ้านายไม่รู้เหตุผลนั้น
‎ก็จงตายซะ
‎ที่รัก ตายไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก
‎ท่านปู่
‎ท่านแม่
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ไม่มีอะไรสักหน่อย
‎เราคิดว่าเร็นไม่มีทางหาเพื่อนได้ ‎แต่พวกนายก็มาหาถึงที่นี่
‎เราเลยอยากเลี้ยงอาหารรับรอง
‎ถือเป็นการต้อนรับเร็นกลับบ้านด้วย
‎ไม่ใช่ว่าเจ้านี่
‎จะฟื้นคืนชีพมาอาละวาดอีกนะ
‎ไม่หรอกจ้ะ
‎นี่เป็นงานเลี้ยงแห่งมิตรภาพ
‎ทานอย่างสบายใจเถอะ
‎ไม่เห็นเข้าใจเลย
‎ตระกูลเต๋าเป็นคนชั่วไม่ใช่เหรอ
‎ดีล่ะ
‎ฉันจะไขข้อสงสัยนั้นเอง
‎จริงอยู่ว่า ‎เราฆ่าคนมากมายเพื่อตระกูลเต๋า
‎หรือที่คนเรียกกันว่าพวกอธรรม
‎แต่ความคิดแบบนั้น
‎ไม่มีความหมายอะไรเลย ‎ในโลกที่ไม่หยุดเปลี่ยนแปลงนี้
‎ไม่หยุดเปลี่ยนแปลงเหรอ
‎ดูอย่างแผ่นดินผืนฟ้าของจีน ‎อันเป็นนิรันดร์
‎ป่าเขาดูงดงามตอนกลางวัน
‎แต่ตกกลางคืนกลับกลายเป็น ‎โลกแห่งความมืดที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว
‎ธรรมะและอธรรมก็เช่นเดียวกัน
‎หากประวัติศาสตร์หรือจุดยืนเปลี่ยน ‎ก็จะมีความหมายตรงกันข้าม
‎เหมือนแสงสว่างกับความมืด ‎ความงามกับความอัปลักษณ์
‎ที่ไม่ได้มีแค่ด้านใดด้านหนึ่ง
‎พูดง่ายๆ สิ่งสำคัญคือ
‎จิตใจที่ยอมรับทั้งสองด้านได้ ‎และรักษาสมดุลนั้นไว้
‎เอ็นน่ะ…
‎ยึดติดกับความถูกต้องของตระกูลเต๋า ‎มากไปจนปิดใจ
‎และสูญเสียเส้นทางตัวเอง
‎จิตใจที่คับแคบ ‎ไม่อาจรับวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ได้
‎เขาจึงพ่ายแพ้
‎ให้กับเร็นที่ยอมรับทุกอย่าง ‎จนค้นพบวิถีของตระกูลเต๋า
‎พูดอะไรออกมา
‎ผมชนะเพราะผมแข็งแกร่งต่างหาก
‎ตอนนี้อยากคิดแบบนั้นก็เชิญ ‎เจ้าหลานบ้า
‎แต่แกเก่งมากที่มาถึงจุดนี้ได้
‎เท่านี้ก็ฝากฝังตระกูลเต๋า ‎ไว้ได้อย่างสบายใจ
‎เอาล่ะ ผมเสร็จธุระแล้ว
‎ถึงเวลาต้องกลับสักที
‎จะกลับแล้วเหรอ
‎นี่เร็น
‎พักอีกสักหน่อยแล้วค่อยไปเถอะ
‎อย่ามาตลก
‎ศึกชาแมนไฟท์รอบจริง ‎ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
‎เดี๋ยวฆ่าซะเลย
‎โอ้ จะเอาเหรอปู่
‎ช้าก่อน
‎ทำไมนายได้ขี่ม้ากลับคนเดียว
‎ลืมบุญคุณที่เรามาช่วยแล้วเหรอ
‎ฉันไม่ได้ขอร้องใครสักหน่อย
‎พวกนายก็พยายามอย่าไปสายล่ะ
‎จนแล้วจนรอด ‎พ่อนายก็ไม่ยอมโผล่หน้ามาแฮะ
‎ฉันไม่สนหรอก
‎นายช่วยฉันไว้ โย
‎แล้วเจอกัน
‎อือ
‎และแล้วทริปจีนของเราก็ปิดฉากลง
‎โลกนี้ไม่มีทั้งธรรมะและอธรรม
‎ปู่ของเร็นพูดไว้แบบนั้น
‎แต่ผมในตอนนี้ ‎ยังไม่เข้าใจความหมายนั้น
‎แต่สักวันหนึ่ง…
‎พ่อมีธุระอะไร
‎ทำไมไม่ตอบ
‎อยากสู้อีกครั้งหรือไง
‎รับนี่ไปซะ
‎- นี่คือ… ‎- ดาบมณีสายฟ้า
‎สมบัติตกทอดรุ่นต่อรุ่นของตระกูลเต๋า
‎ดาบนี้จะเปิดทางสู่อนาคตให้แกได้แน่
‎สู้เขานะ เร็น
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ขอเดิมพันด้วย ‎แผ่นดินผืนฟ้าอันเป็นนิรันดร์นี้เลย
‎(ฟุนบาริกาโอกะ โตเกียว)
‎(คุณได้รับข้อความ)
‎(อาโอกิ เรคคอร์ด)
‎โยคุง
‎ศึกชาแมนไฟท์รอบจริงจะเริ่มแล้วนะ
‎เพลงของบ็อบเจ๋งจริงๆ
‎คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน