‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪หัวใจฉันเต้นแรง
‪ชีพจรของเธอ
‪ก็กำลังเต้นแรงเช่นกัน
‪อย่าบอกนะว่าคนที่ร้องเพลงอยู่ตรงนั้นคือ…
‪ความรักจะคงอยู่ตลอดกาล ‪เช่นการเต้นของหัวใจ ลืมตาขึ้น…
‪ต้องหนี
‪ถึงจะอยากรู้เนื้อเพลงก็เถอะ
‪โปรดมองมาที่ฉัน
‪ถ้าเข้าไปยุ่ง ฉันจบเห่แน่
‪เอลิซ่าที่สามของฉัน
‪มาย เฟาสต์ เลิฟ
‪นาย…
‪เด็กจิ๋วจากตอนนั้นนี่
‪ต้องพูดกี่ครั้งถึงจะเข้าใจ
‪ฟังนะ วิธีการออกเสียงชื่อฉัน
‪ไม่ใช่โชโก้
‪แต่เป็นโจโก้ เข้าใจไหม
‪เอ้า พูดพร้อมกัน โจโก้
‪หนวกหูชะมัด
‪ฉันโมโหเจ้าหัวหนามนั่นอยู่
‪หุบปากหน่อยเถอะ โชโก้
‪อะไรของนายฟะ
‪ทำแบบนี้กับเพื่อนร่วมทีมเหรอ
‪ใครเป็นเพื่อนร่วมทีมนาย
‪อย่าพูดเย็นชาแบบนั้นสิฟะ
‪แอนนา เธอเก่งนะที่มาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย
‪เพราะฉันคือฉันไง
‪แต่พอเจอเกรทสปิริต ‪มันตะกับทามาโอะก็แย่เหมือนกัน
‪มันตะเหรอ
‪ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นเลย
‪แบบว่ามันตะ…
‪ไง โยคุง…
‪ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
‪เฟาสต์ที่แปด
‪เดี๋ยว นี่มัน…
‪หมาโครงกระดูกนั่นมันอะไร
‪พวกนายดูครึกครื้นเหมือนเคยเลยนะ
‪น่าอิจฉาเหลือเกิน
‪ว่าแต่ทำไมมันตะถึงอยู่บนตักนาย
‪ผมแค่บังเอิญเจอเขา
‪แล้วเขาก็หมดสติไปเฉยๆ
‪เลยพามาด้วยน่ะครับ
‪แต่โชคดีที่เจอนาย
‪เพราะมีธุระกับนายพอดี
‪ธุระเหรอ
‪อย่าบอกนะว่าเรื่องแก้แค้น
‪ถ้าแก้แค้นแล้วเอลิซ่ากลับมา
‪ไม่ว่ากี่ครั้ง ผมก็จะแก้แค้น
‪ผมแค่อยากคุยกับเอลิซ่า
‪แค่อยากจับมือเต้นไปด้วยกัน
‪นั่นเป็นเหตุผลเดียว
‪ที่ผมเข้าแข่งขันเพื่อเป็นชาแมนคิง
‪แต่ดันได้รับข่าวร้าย
‪ถ้าปล่อยไว้ คงลงแข่งรอบต่อไปไม่ได้
‪แถมไม่รู้จักใครนอกจากนาย
‪โยคุง
‪ร่วมทีมกับผมได้ไหม
‪ว่าไงนะ
‪ไม่ได้
‪เด็ดขาด
‪รีเซิร์กจะเป็นสมาชิกที่เหลือของเรา
‪ทีมเราครบแล้ว
‪จะไปไหนก็ไป
‪งั้นเหรอ
‪มันก็เข้าใจได้
‪เอ้า ไปกันเถอะ
‪แฟรงเกนสไตนี่
‪ขอโทษนะ เฟาสต์
‪ฉันพูดแรงไปไหมนะ
‪แต่ตกใจหมดเลย
‪ไม่คิดว่านายจะโผล่มาในสภาพนั่งตักเฟาสต์
‪ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
‪ก็นายถูกหมอนั่นผ่าท้องนี่
‪ผ่าท้องเหรอ
‪ผมไม่เอาด้วยหรอกนะ
‪หมอนั่นมีเหตุจำเป็นอะไรไม่รู้
‪แต่รีเซิร์กเองก็น่ารักไม่แพ้ใคร
‪หมายถึงน่ารักษาไว้เพื่อประโยชน์ของทีม
‪เฟาสต์เอง จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่คนไม่ดี
‪จิตใจเขาบริสุทธิ์เกินไปน่ะ
‪ทั้งความรักที่มีต่อคุณเอลิซ่าผู้ล่วงลับ
‪ทั้งความรู้อยากเห็นเรื่องการแพทย์
‪ฉันว่าเขาบริสุทธิ์เกินไปจนกลายเป็นแบบนั้น
‪แต่การมีหมออยู่ในทีมก็ไม่เลวนะ
‪ตัดสินใจแล้ว
‪ฉันจะให้เขาเข้าทีมนาย
‪- หา ‪- เดี๋ยวก่อนสิครับนายหญิง
‪เงียบซะ ริว
‪ฉันไม่รู้จักคนชื่อรีเซิร์ก
‪แต่เคยเห็นฝีมือเฟาสต์มากับตา
‪เขาแข็งแกร่ง เพราะมีความแน่วแน่เด็ดเดี่ยว ‪จากจิตใจอันบริสุทธิ์
‪และถ้าฉันดึงพลังของเขาออกมาได้อีก
‪เขาจะสมหวัง
‪ฉันในตอนนี้ฝึกเขาได้
‪เพราะวิชาชาแมนของเขาเป็นแค่วิชาที่ฝึกเอง
‪ถ้าฝึกวิชาเนโครแมนซี่จนสมบูรณ์แบบ
‪และปลุกเอลิซ่าได้
‪เขาจะบรรลุเป้าหมาย
‪และทุ่มความจงรักภักดีให้ฉัน
‪และมาเป็นหมอประจำ ‪โรงเตี๊ยมบ่อน้ำพุร้อนของฉัน
‪ซึ่งเป็นตัวเรียกแขกชั้นยอด
‪สุดยอดบ่อน้ำพุร้อนบำบัดที่เหนือกว่าสปา
‪ทุกคนจะสุขภาพดี
‪ป้าๆ ทั่วญี่ปุ่นจะยิ้มไม่หุบ
‪นั่นเป้าหมายที่แท้จริงเหรอ
‪เผยแอนนาสปิริตเต็มที่เลย
‪ถ้าตกลงตามนี้
‪ก็เหลือแค่การฝึกของนาย
‪เพราะฉันมาที่นี่เพื่อเหตุนั้น
‪โธ่เว้ย มันใช่เวลาเหรอ
‪ต้องรีบหารีเซิร์กให้เจอก่อน
‪ถ้าเป็นลอวส์…
‪คงโค่นฮาโอได้จริงๆ สินะครับ
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪เรามีพรรคพวกมากมาย
‪ที่สำคัญคือผู้นำของเรา
‪มีพลังยิ่งใหญ่เหนือกว่าฮาโอ
‪ดังนั้นไม่ต้องร้องไห้แล้ว
‪รีเซิร์ก ไดเซล
‪ที่ผ่านมา เธอก็พยายามคนเดียวได้ดีแล้ว
‪พ่อแม่ของเธอ
‪คงวางใจที่เห็นเธอเติบโตอย่างสง่างาม
‪ยังหรอกครับ
‪ผมยังอ่อนแอ
‪อยากแข็งแกร่งขึ้นสินะ
‪ฉันอยากให้เธอพบผู้นำของเรา
‪อยากมอบพลังให้เธอ
‪คัมภีร์มหาเวทตามที่สัญญาไว้
‪ตลกร้ายสิ้นดี
‪ขนาดฉันยังต้องพึ่ง
‪มรดกที่ฮาโอทิ้งไว้
‪ขอบคุณนะ
‪เพราะมันเหมือนบอกให้เธอมาอเมริกาเพื่อเหตุนี้
‪ฉันแค่ทำตามคำสั่งของตระกูลอาซาคุระ
‪แล้วแน่ใจเหรอว่าจะให้ฉันเก็บไว้
‪ยังไม่ได้ถ่ายทอดวิชาให้โยนี่
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ทั้งหมดก็เพื่อโค่นฮาโอ
‪อีกอย่างฉันก็…
‪จำทุกอย่างในคัมภีร์มหาเวทได้แล้ว
‪ไม่จริง
‪นั่นมันอดีตชิกิงามิในอาณัติฮาโอ
‪เซนกิ
‪โกกิ
‪มันติดมากับภาคผนวกท้ายเล่ม
‪เจ้าพวกนี้ดูเทอะทะสำหรับใช้งานทั่วไป
‪แต่ไหนๆ แล้วเลยให้เป็นวิญญาณคู่ชีพฉัน
‪แอนนาจัง เธอเป็นใครกันแน่
‪ฉันก็ต้องถามนายเหมือนกัน ซิลเวอร์
‪นายออกตัวปกป้องโยเป็นพิเศษ
‪แต่คงมีเบื้องหลังสินะ
‪แต่ในที่สุดฟันเฟืองก็ประสานกัน
‪และเริ่มขยับแล้ว
‪นั่นคือฟันเฟืองแห่งดวงดาวอันยิ่งใหญ่
‪ที่จะขับเคลื่อนโลกอันว่างเปล่านี้
‪การประสานเสียงของชาแมน ‪ที่ปะทะจิตวิญญาณมุ่งมั่นใส่กัน
‪ราชาแห่งดวงดาวนั้นชื่อ
‪ชาแมนคิง
‪ต่อให้เจอศัตรูแบบไหน ฉันก็จะนำทาง
‪ให้โยเป็นชาแมนคิงให้ได้
‪ฉันคือเทพีแห่งชัยชนะ
‪(เกาะร้างในโตเกียว)
‪และแล้ววันนั้นก็มาถึง
‪ไม่นึกว่าจะจัดทัวร์นาเมนต์ที่เกาะร้าง
‪และมันก็คือโตเกียวจริงๆ
‪ที่นี่ห่างจากโตเกียวมาทางทิศใต้ 800 กิโลเมตร
‪เป็นเกาะร้างแต่มีซากโรงงานอยู่
‪มีคนมาบ้างในฤดูท่องเที่ยวเลยมีที่พักนิดหน่อย
‪เลยเหมาะจัดทัวร์นาเมนต์ที่สุด
‪แต่เฮลิคอปเตอร์เยอะชะมัด
‪ไม่น่าเหลือผู้แข่งขันขนาดนี้นี่
‪กองเชียร์จากประเทศต่างๆ ไง
‪เพราะถึงรอบหลักรอบสุดท้ายแล้ว
‪พวกเขาเลยควักเงินตัวเอง ‪เพื่อมาเชียร์พวกเธอที่ผ่านบททดสอบต่างๆ
‪และเอาชีวิตรอดมาได้ยังไงล่ะ
‪ดูสิ สนามประลองที่เราสร้างขึ้น
‪โอ้โฮ สุดยอดเลย
‪เพ้อเจ้อชะมัด
‪พวกนายก็แค่อยากรวบรวมคนดู
‪เพื่อกอบโกยเงินเฉยๆ แหละ
‪ตอนแรกบอกว่าจะไม่ได้เจอครอบครัวแล้ว
‪แต่แค่ผ่านบททดสอบเล็กน้อยก็…
‪- มีอะไรเหรอ เร็น ‪- ภาพหลอนน่ะ
‪ถ้ามองข้างนอก ฉันจะฆ่านาย
‪เร็วเข้าสิ
‪เขาติดประกาศแล้วนะ
‪ตารางการแข่งขันทัวร์นาเมนต์
‪ผู้แข่งขันทุกทีมรวม 63 คน
‪จะมีแค่ 12 คนหรือสี่ทีมเท่านั้น
‪ที่จะได้เข้าสู่รอบต่อไป
‪โหดกว่าที่คิดนะเนี่ย
‪แต่พอระบุแค่ชื่อทีม
‪ก็ไม่รู้ว่าต้องเจอกับใครบ้าง
‪แบบนี้ก็ไม่รู้สิว่ารีเซิร์กอยู่ไหน
‪ไม่ต้องห่วงน่า
‪เลิกร้องไห้ได้แล้ว
‪ใช่แล้ว ริวคุง
‪ถ้าเขายังไม่ตายล่ะก็
‪อาจได้ต่อสู้กันนะครับ
‪ไม่เอา
‪ฉันไม่อยากสู้กับรีเซิร์ก
‪เฟาสต์ อย่าพูดไม่เข้าเรื่องสิ
‪ขออภัย
‪นายรู้ใช่ไหม
‪ว่าถ้าจะผ่านรอบทัวร์นาเมนต์นี้ไปได้
‪ก็ต้องสู้กับทีมของเร็น
‪ฉันบอกเรื่องที่ควรบอกหมดแล้ว
‪เหลือแค่การเตรียมใจของนาย
‪ไม่คิดว่าจู่ๆ จะเป็นแบบนี้
‪แต่ก็ดีแล้ว
‪หมอนั่นคงหวังแบบนี้เหมือนกัน
‪(โจโก้ แมคดอนเนล)
‪(มิค)
‪กระผมหนึ่งในสิบผู้คุมกฎเผ่าปัจ
‪จะเป็นผู้ดำเนินรายการ
‪ชื่อราดิมครับ
‪ก่อนจะเริ่มการแข่งขัน
‪ฉันจะอธิบายกฎให้ฟังโว้ย
‪ถึงจะโคตรน่าเบื่อ แต่ทนฟังหน่อยนะเฟ้ย
‪ชาแมนไฟท์ อิน โตเกียว
‪กฎทัวร์นาเมนต์รอบแรก
‪สู้แบบสามต่อสามอย่างอิสระ ไม่จำกัดเวลา
‪ใช้วิญญาณคู่ชีพได้ตามใจ
‪ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ‪ถ้าทุกคนใช้โอเวอร์โซลไม่ได้
‪หรือหลุดออกจากเขตเสาโทเทม
‪หรือจงใจทำให้เข้าเงื่อนไขด้านบนเอง
‪จะถือว่าแพ้
‪จบแล้ว
‪แน่นอนว่า
‪ห้ามคนนอกช่วยเหลือ
‪หรือขัดขวางเด็ดขาด
‪เสาโทเทมทั้งสี่นี้
‪มีโอเวอร์โซลพิเศษที่ไม่มีอะไรผ่านไปได้
‪นอกจากผู้เข้าแข่งขัน
‪ต่อให้โยนของอะไรใส่ฉันก็เปล่าประโยชน์
‪ยะฮู้
‪ผู้คุมกฎบางคนก็เพี้ยนเนอะ
‪ฉันว่าสิบผู้คุมกฎมีแต่คนแปลกทั้งนั้น
‪หมอนี่ตลกจัง
‪นี่ไม่ใช่เวลาหัวเราะนะ
‪- ลูกพี่ ‪- โยคุง
‪ให้ตายสิ ไม่ได้เรื่องกันหมด
‪รู้ใช่ไหมว่าใครแข่งรอบแรกวันนี้
‪ถึงเวลาแนะนำผู้แข่งขันแล้ว
‪คู่แข่งขันที่เกรทสปิริตสุ่มเลือก
‪ทีมแรกก็คือ
‪ทีมเดอะเร็น
‪อะไรกันเนี่ย
‪เดอะเร็น
‪เอาชื่อตัวเองตั้งเป็นชื่อทีม ‪หนุ่มน้อยคนนี้คงไม่เบา
‪วู้ เยี่ยมเลยเร็น
‪เป็นเร็นแล้วมันยังไง
‪ตาบ้า
‪ฉันหมายถึงทีมคู่แข่งขันย่ะ
‪สึจิกุมิ ฮานะกุมิ
‪สึกิกุมิ โฮชิกุมิ
‪มีกลุ่มชื่อคล้ายกันอยู่สี่กลุ่มใช่ไหม
‪สึจิกุมิน่าจะเป็นกลุ่มของพวกฮาโอ
‪โอ้โฮ สุดยอดไปเลย
‪ชักประหม่าแล้วสิ
‪งั้นเหรอ แต่ฉันกลับยิ่งตื่นเต้น
‪ถึงเวลาทีมคู่ต่อสู้ลงสนาม
‪- นั่นคือพวกเราเอง ‪- นั่นคือพวกเราเอง
‪ใครนะหน้าคุ้นๆ
‪อ๋อ โบซนี่เอง
‪ว่ายังไง
‪ชื่อทีมพวกนายแปลกดี
‪แต่ทำไมถึงถือเครื่องดนตรี
‪เพราะพวกเรา
‪คือนักดนตรีไงล่ะ
‪แย่แล้ว พวกนี้มันลูกน้องของฮาโอนี่
‪ทำยังไงดี เร็น
‪ศึกแรกก็เจอตัวเต็งเลย
‪แต่พวกโบซเนี่ย…
‪ไม่ต้องพูด โฮโรโฮโร
‪ปล่อยให้โจโก้จัดการ
‪ฉันไม่อยากเสียเวลากับลูกกะจ๊อก
‪อะไรนะ
‪ฉันจะจัดการตัวปัญหาของจริงข้างหลัง
‪เดี๋ยวก่อนสิ
‪เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้นะ เฮ้ย เร็น
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- เดี๋ยวก่อน
‪- แกว่าใคร ‪- เป็นลูกกะจ๊อก
‪รู้ไหมว่าพวกฉันเป็นใคร
‪แล้วรู้ไหมว่าหัวหน้าเราคือใคร
‪เอ่อ คือว่า…
‪สึจิกุมิหัวเสียแล้วครับ
‪ใกล้ระเบิดอารมณ์โกรธแล้ว
‪สนามแข่งคึกคักกันใหญ่
‪ว่าไงครับ ท่านโกลบะจากห้องส่ง
‪ชาแมนผู้ถูกเลือกทั้ง 63 คน
‪มารวมตัวกันที่นี่ ‪ตามความปรารถนาของเกรทสปิริต
‪เหลือเพียงการต่อสู้กันเท่านั้น
‪โอเค
‪โอเค ขอบคุณครับ โอเค
‪ถ้างั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่า
‪ชาแมนไฟท์ อิน โตเกียว
‪ศึกนัดแรกในทัวร์นาเมนต์แรก
‪ทีมเดอะเร็น
‪ปะทะ ทีมสึจิกุมิ
‪พร้อม เริ่มได้
‪เพลงเปิดต้องเร้าใจหน่อย
‪ถ้าไม่ฆ่าแกสร้างขวัญกำลังใจ งานคงกร่อย
‪ทำไมต้องเป็นฉัน
‪- หมู่มวลภูตนานาชนิด ‪- หมู่มวลภูตนานาชนิด
‪นี่มัน…
‪จู่ๆ สึจิกุมิก็กระหน่ำโจมตี
‪ขอบคุณที่ทำให้เพลง ‪"หมู่มวลภูตนานาชนิด" ดังระเบิด
‪เอ้า ต่อไปตาแกแล้ว
‪เห็นไหมว่าพวกนี้ไม่เจ๋งอะไร
‪อือ
‪เหลือเชื่อเลย
‪ลูกน้องฮาโอไม่เห็นเก่งอย่างที่ลือแฮะ
‪นั่นมันกรงเล็บเหรอ
‪บ้าน่า ทำไมหมอนี่ถึง…
‪แบบนี้ต้องเจอ…
‪- "หมู่มวลภูตนานาชนิด" ‪- แบบรีมิกซ์
‪เอ่อ ถึงจะรีมิกซ์แต่ก็คือเพลงเดิมนะ
‪ขอโทษนะ
‪แต่ฉันว่ามันไม่ได้ผลหรอก
‪เพราะจมูกและความเร็วของมิคของฉัน
‪จับภูตระดับนี้ได้ง่ายๆ เลยล่ะ
‪หมอนี่จับภูตนานาชนิดไปหมด
‪เชอะ ทำเป็นเท่แต่ข้างในกลวงโบ๋
‪ถึงเวลาฉันแสดงศิลปะบ้างแล้ว
‪ศิลปะเหรอ
‪หมอนั่นกำลังจะทำอะไร
‪ฉันเรียนวิชาชาแมน
‪จากคุณปู่คนหนึ่งที่นิวยอร์ก
‪ฉันคือจากัวร์
‪ทายาทแห่งจากัวร์
‪จมูกของเจ้ารับรู้ทุกกลิ่น
‪ดวงตาของเจ้ามองเห็นทุกอย่าง
‪อุ้งเท้าของเจ้าจับได้ทุกสิ่ง
‪กรงเล็บของเจ้าฉีกได้ทั้งหมด
‪เจ้าแข็งแกร่งที่สุดในทวีปนี้
‪หากเจ้ายอมรับชื่อเรียก "จากัวร์"
‪จิตวิญญาณจากัวร์จะเป็นหนึ่งเดียวกับเจ้า
‪อะไรของมัน
‪- อย่าเข้ามานะ ‪- อย่าเข้ามานะ
‪- หลบได้เหรอ ‪- หลบได้เหรอ
‪หมัดกรงเล็บ
‪นี่มันอะไรกัน
‪โจโก้จากทีมเดอะเร็น
‪เพียงแค่
‪พริบตาเดียว
‪ก็โค่นโบซจากทีมสึจิกุมิได้
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เร็วจนมองไม่ทันเลยโว้ย
‪ความเร็วสุดยอด เขาทำได้ไง
‪อือ สมเป็นจากัวร์
‪หมอนั่นเจ๋งกว่าที่คิดแฮะ
‪ไม่คิดว่าจะใช้โอเวอร์โซลกับร่างตัวเอง
‪ท่านแอนนาดูออกเหรอคะ
‪ใช่ แหงอยู่แล้ว
‪หมอนั่นโอเวอร์โซล
‪จากัวร์วิญญาณคู่ชีพ ‪รวมไว้ที่มือ เท้า และหน้าของตัวเอง
‪ถ้าพูดแบบลงรายละเอียด
‪คงเป็นเล็บและลูกตา
‪ต่างจากเข้าทรงรวมร่างที่ทำจิตให้อยู่ในภวังค์ ‪และปล่อยให้วิญญาณควบคุม
‪ถือเป็นวิชาขั้นสูง
‪พูดง่ายๆ คือหมอนั่นเป็นชาแมนที่ใช้โอเวอร์โซล
‪เปลี่ยนตัวเองกลายเป็นเสือจากัวร์
‪ทุกคนกลัวพลังของโจโก้กันหมด
‪ถือเป็นสัญญาณการเริ่มต้นที่ดีนะ เร็น
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันเองก็ตกใจตอนเห็นครั้งแรก
‪แต่หมอนั่นดูใจเย็นราวกับทุกอย่างเข้าทาง
‪โดนเล่นงานซะยับเลย
‪พวกนี้สร้างความบันเทิงได้จริงๆ
‪ฉันคิดถูกไหมที่ให้โบซร่วมทีม
‪ถูกที่สุดครับ ท่านฮาโอ
‪แต่เหลือปิโยเตคนเดียวจะไหวเหรอครับ
‪ฉันไม่สนใจหรอก
‪เพราะแค่ดูการแข่งขันพรรค์นี้เอาสนุก
‪แต่ก็นะ ถ้าไม่ชนะก็ไม่สนุก
‪แค่นี้ก็ลงไปกองแล้ว น่าสมเพช
‪จะนอนไปถึงไหน
‪- อ๊ะ ‪- หา
‪นั่นมัน…
‪เดี๋ยวก่อนสิ ปิโยเต
‪เราสู้ต่อไม่ไหวแล้ว
‪ขอโทษนะ…
‪พวกนั้นพูดถูกแล้ว
‪หมัดกรงเล็บของฉันไม่ใช่เล่นๆ
‪ถ้าโดนมากกว่านี้คงถึงตายแน่
‪งั้นก็ฆ่าเลยสิ
‪มันเป็นศัตรูของแกนะ
‪เชอะ พวกงี่เง่า
‪บอกแล้วไงว่าจะจบไม่สวย
‪โบซรับมือไม่ไหวแล้วครับ
‪ยังก่อน สู้ต่อไป
‪บ้าน่า ยืนไหวได้ไง
‪มีอะไร
‪ฆ่าพวกมันสิ
‪ถ้าไม่ฆ่า แกก็ไม่ชนะ
‪นี่มันอะไรกัน
‪ถ้าโดนมากกว่าได้ตายจริงๆ แน่
‪เร็น แย่แล้ว
‪พวกมันอึดกว่าที่คิด
‪เจ้าบ้า พวกโบซน่ะหมดสติไปแล้ว
‪ตบตาฉันไม่ได้หรอก
‪หมอนั่นรอสิ่งนี้อยู่
‪เพื่อใช้โบซเป็นสื่อกลางไง
‪คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน