‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎บอกแล้วไงว่าจะไม่ย้ายโรงเรียน
‎ผมแค่โดนหางเลขจากการทะเลาะวิวาท
‎ขอร้องล่ะ ช่วยฟังแม่หน่อย
‎เปล่าประโยชน์ค่ะ แม่
‎พี่มีเพื่อนคนสำคัญ ‎ถึงขั้นโดดเรียนพิเศษ
‎เพื่อไปเที่ยวด้วยเลยนะ
‎มันโนโกะรู้
‎เพื่อนเหรอจ๊ะ
‎แบบว่าผม
‎ยัยมันโนโกะพูดอะไรไม่เข้าเรื่อง
‎อาซาคุระ โย
‎มีประวัติไม่ยอมไปเรียน ‎ตอนอยู่อิซุโมะ
‎ตอนนี้อยู่กินกับคู่หมั้น
‎เป็นเพื่อนที่ไม่น่าไว้ใจเลย
‎ท่านพ่อ
‎ฉันให้ทามุระซากิสืบมาหมดแล้ว
‎สืบเหรอ ทำไมทำแบบนั้น
‎เพื่อนสนิทของลูก อาซาคุระ โย
‎อยู่ในตระกูลคนทรง ‎ที่สืบทอดมานานสินะ
‎คนทรงเหรอคะ
‎คบคนพาล พาไปหาผิด
‎ถ้าไม่อยากกลายเป็นคนโง่
‎ก็อย่าไปเจอเด็กนั่นอีก
‎หลังออกจากโรงพยาบาล ‎ก็ไปต่อมหาวิทยาลัยที่อเมริกา
‎จะได้เรียนรู้โลกความจริง
‎เพราะแกคือผู้สืบทอดกิจการ ‎ที่โลกให้การยอมรับ
‎อย่างบริษัทพัฒนาพลังงาน ‎โอยามาดะ คอมปะนี
‎(ตอน 8 พัฒนาการ)
‎ให้ตายสิ ท่านพ่อก็ยังเหมือนเดิม
‎อเมริกาเหรอ
‎แต่ฉันไม่ได้อยากทำอะไร ‎เป็นพิเศษอยู่แล้ว
‎พอมาคิดดูดีๆ
‎ฉันอาจถูกโยคุงที่มีความฝันดึงดูด
‎โยคุงทำอะไรอยู่นะ
‎นี่ก็ผ่านมาสักพักแล้ว
‎แต่ไม่มาเยี่ยมเลย
‎(อาซาคุระ โย)
‎โยคุง
‎ทำไมบรรยากาศตึงเครียดจัง
‎ทั้งที่ไม่ได้เจอตั้งนาน
‎ฉันแพ้การแข่งไปแล้ว
‎เฟาสต์ชนะสองครั้งเลยผ่านเข้ารอบ
‎ขอโทษ
‎ถ้าฉันไม่ซุ่มซ่าม ‎เรื่องคงไม่เป็นแบบนี้
‎ก็นั่นน่ะสิ
‎ฉันบอกนายแล้วว่าอย่าไป
‎แต่นายกลับวิ่งหนีเหมือนคนบ้า
‎มันเลยจบแบบนี้
‎ความฝันของฉันเกือบพังเพราะนาย
‎เดี๋ยวก่อนสิ โยคุง
‎จู่ๆ พูดอะไรออกมา
‎กลับไปซะ
‎ฉันกับนาย ‎ไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว
‎- ไม่จริง ‎- กลับไป
‎เมื่อกี้ที่บ้านเพิ่งบอกฉัน ‎ว่าอย่าสุงสิงกับนาย
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎โยคุงก็เป็นเพื่อน
‎ฉันเลยตั้งใจจะไม่ไปอเมริกา
‎แต่ทำแบบนี้มันเกินไปแล้ว
‎นายก็กล้าพูดเรื่องไร้หัวใจได้แฮะ
‎เก่งมากเลย
‎ท่านโย แบบนี้ดีแล้วหรือขอรับ
‎ดีแล้ว
‎มันตะบาดเจ็บเพราะฉันคนเดียว
‎เลยลากเขามายุ่งมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‎ยิ่งคู่แข่งคนต่อไปคือหมอนั่นด้วย
‎นายคือคู่แข่งคนต่อไปเหรอ
‎ใช่แล้ว ฉันเลยมาแสดงให้ดูไง
‎โอเวอร์โซลอันแสนเจิดจรัสของฉัน
‎ฉันในตอนนี้คงเอาชนะเร็นไม่ได้แน่
‎เลยไม่อยากลากเพื่อน ‎มาเจออันตรายอีกแล้ว
‎ท่านโย
‎ห่วงเพื่อนก็ดีแล้ว ‎แต่นายคิดจะทำยังไงต่อ
‎กลับไปอิซุโมะ
‎กลับไปฝึกอีกครั้งจะได้แข็งแกร่งขึ้น
‎และสักวันจะไปขอโทษมันตะ
‎พี่ขี้โกง ได้ไปอเมริกาอยู่คนเดียว
‎แต่ค่อยยังชั่วที่ลูกยอมไป
‎แต่มีเพื่อนเป็นคนทรงมันก็…
‎มันก็อะไร
‎ท่านแม่ห่วงแต่สายตาคนนอก
‎บอกให้ผมเรียนๆ ตลอด
‎ท่านพ่อเองก็เหมือนกัน
‎ผมไม่เคยมีความสนุกเลยสักครั้ง
‎จู่ๆ พูดอะไรออกมาน่ะ
‎ไม่ว่าโยคุงจะเป็นยังไง
‎แต่เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ผมสนุก
‎และมันก็ไม่มีวันเปลี่ยน
‎มันตะ
‎ฉันอยากรู้เรื่องของโยคุงมากกว่านี้
‎เพราะฉะนั้น
‎ฉันจะไปหาโยคุง
‎กระเป๋าตังค์อยู่ในกระเป๋าเดินทาง
‎อ้าว มันตะไม่ใช่เหรอ
‎แถมริวดาบไม้ก็โผล่มาเฉยเลย
‎มีอะไรงอกออกมานิดหนึ่งด้วย
‎จะไปฝึกเป็นเชฟซูชิที่อเมริกาเหรอ
‎ก็นะ ฉันคิดว่าจะเอาจริงดูสักตั้ง
‎พอฉันได้เป็นเชฟซูชิคนดัง
‎ก็จะกลับมาหาคุณนายแอนนา
‎รอไม่ไหวแล้ว
‎แล้วพวกพ้องของคุณริวล่ะ
‎พวกนั้นได้งานทำแล้ว
‎เพราะฉันบอกให้พวกนั้น ‎รักษาที่ของตัวเองไว้
‎ที่ของตัวเองเหรอ
‎ผมอิจฉาคุณริวจัง
‎มีทั้งพวกพ้องและความฝัน ผิดจากผม
‎ได้ยินว่าลูกพี่โยกลับไปอิซุโมะแล้ว
‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาย
‎แต่ฉันเป็นมิตรกับคนไร้ที่ไปนะ
‎แน่ใจเหรอ ‎ถึงกับเลิกไปฝึกที่อเมริกาเพื่อผม
‎เออ บาร์ซูชิไม่หนีไปไหนหรอก
‎ไปกันเลย ‎ทริปอิซุโมะแบบลูกผู้ชายสองคน
‎แกกลับมาบ้านหลังหายไปนาน
‎ไม่นึกว่าจะเสนอตัว ‎อยากฝึกพลังชาแมนเพิ่ม
‎ดูมีอนาคตขึ้นเยอะเลย
‎ครับ ผมมีเหตุผลที่ต้องชนะให้ได้
‎พลังชาแมน
‎คือตัววัดพลังวิญญาณ ‎ที่ชาแมนมีมาตั้งแต่เกิด
‎มันเหมือนประสาทสัมผัสทั้งห้า ‎อย่างการมองเห็นและได้ยิน
‎ต่อให้พยายามยังไง ‎ก็ไม่มีวันเพิ่มขึ้น
‎แต่ว่า
‎ถ้าเป็นพลังที่มีมาแต่เกิด
‎ก็แค่ตายและเกิดใหม่
‎โอเค
‎อะไรนะ
‎แกจะตายครั้งหนึ่ง
‎ตรงโพรงปรภพที่เรากำลังมุ่งหน้าไป
‎เดี๋ยวก่อนสิตา
‎พูดอะไรออกมา จะให้ผมตายเหรอ
‎ปรภพคือดินแดนของคนตาย
‎และเป็นสถานที่ฝึกของเหล่าชาแมนด้วย
‎จากนี้ไปอย่างต่ำเจ็ดวันเจ็ดคืน
‎จงมุ่งหน้าไปสู่ทางออกตามลำพัง
‎เจ็ดวันเจ็ดคืนเหรอ
‎ภายในความมืดมิด ‎ที่ไม่อาจแยกแยะทิศทางได้
‎ประสาทสัมผัสทั้งห้าจะค่อยๆ ด้านชา
‎จนเหลือเพียงพลังสัมผัสวิญญาณ
‎สิ่งที่อยู่ตรงนั้น
‎คือโลกที่สูญเสียกายเนื้อ ‎และเหลือเพียงวิญญาณของตัวเอง
‎ยังอยากจะเข้าไปท้าทายในโพรงนั้นไหม
‎โย
‎ครับ
‎เพราะผมตัดสินใจแล้วว่าจะเป็น
‎ชาแมนคิงให้ได้
‎งั้นผมไปก่อนนะ
‎งั้นตาจะไปสวดมนต์หน่อยแล้วกัน
‎(ทางขึ้นภูเขาอิบุกิ)
‎ผมไม่มีอะไรที่อยากทำเลย ‎ต่างจากคุณริวกับโยคุง
‎เลยหนีไปหาโยคุงที่มีชีวิตสบายๆ
‎ไม่แปลกหรอกที่โดนเกลียด
‎แต่ฉันไม่คิดว่าลูกพี่โย
‎พูดแบบนั้นจากใจจริงหรอก
‎อุตส่าห์ให้ช่วยพาผมมาถึงนี่
‎แต่ต่อให้ไปถึงอิซุโมะ ก็คงเป็น ‎เพื่อนกับโยคุงเหมือนเดิมไม่ได้
‎นายนี่โง่ชะมัด
‎ไหงงั้น
‎(แผนที่ท่องเที่ยว)
‎นายไปอยู่กับลูกพี่โย
‎เพราะมีเรื่องอยากทำไม่ใช่หรือไง
‎พูดง่ายๆ ‎มันคือที่สุดเจ๋งสำหรับนายไง
‎ที่สุดเจ๋งเหรอ
‎ความชอบไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล
‎แค่อยู่ในที่ที่อยากอยู่ก็พอ
‎คุณริว
‎นี่คือการเดินทางเพื่อตามหาสิ่งนั้น
‎ที่จริงฉันเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
‎ถ้าได้ไปบ้านลูกพี่โย
‎ฉันอาจได้ฝึกการเป็นชาแมนก็ได้
‎แล้วเชฟซูชิล่ะ
‎จะเชฟซูชิหรือชาแมนก็ช่าง
‎ขอให้เท่ในแบบของฉันก็พอ
‎เพราะคนเท่จะเนื้อหอมใช่ไหมล่ะ
‎อิจฉาคุณริวจังที่เป็นคนง่ายๆ
‎(อิซุโมะ ภูเขาซันเบ)
‎(โรงฝึกอาซาคุระ)
‎อุตส่าห์กลับมาแท้ๆ
‎แต่ให้ไปโพรงปรภพ ใจร้ายเกินไปแล้ว
‎ท่านโยจะปลอดภัยไหมนะ
‎ตอนนี้ปลอดภัย
‎แต่ว่า
‎เจ้าตัวเล็กกับเจ้าตัวยาว ‎ที่มาไกลจากทิศตะวันออก
‎จะนำหายนะมาให้โยเหรอ
‎เขียนว่าอะไรนะ
‎"สำหรับฉันที่รับใช้บ้านอาซาคุระ
‎ท่านโยเป็นคนสำคัญมาก ‎จึงต้องปกป้องให้ได้" เหรอ
‎ทามาโอะ
‎เลิกคุยผ่านสมุดสเกตช์ภาพนั้นได้ไหม
‎ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนขี้อายมาก
‎แต่มันอ่านลำบาก
‎แต่ที่ว่านำหายนะมาให้ ‎มันหมายความว่าไง
‎เอาเถอะ
‎การทำนายของเธอยังอ่อนหัด ‎ไม่ต้องคิดอะไรมากหรอก
‎ถูกมองเป็นเด็กอ่อนหัดตามเคย
‎ทั้งที่ฝึกมาเจ็ดปีแล้ว
‎ทามาโอะ
‎แน่ใจแล้วจริงเหรอ
‎เจ้าตัวเล็กกับเจ้าตัวยาว ‎ต้องนำหายนะมาแน่
‎ไม่เอาด้วยนะ
‎เพราะสำหรับฉันแล้ว ท่านโย…
‎- ถ้าอย่างงั้น ‎- ถ้าอย่างงั้น
‎ก็ต้องทำอะไรสักอย่าง
‎คงเข้าใจใช่ไหม
‎ปอนจิ คอนจิ
‎ฉันจะสู้
‎(ทามามูระ ทามาโอะ)
‎(ปอนจิ คอนจิ)
‎แย่แล้ว
‎ไม่รู้สึกเลยว่ายังมีชีวิต
‎(ทางด่วนโยนาโกฮิกาชิ)
‎ในที่สุดก็มาถึงสักที
‎เหลือแค่จะหาบ้านโยคุงให้เจอยังไง
‎ไม่จำเป็นต้องหา
‎ฉันไม่ให้ขวางการฝึกของท่านโยหรอก
‎อะไร หมายความว่าไง
‎- พวกเราปอนจิและคอนจิ ‎- พวกเราปอนจิและคอนจิ
‎วิญญาณคู่ชีพของทามาโอะ
‎คุณริว
‎พวกเราคือวิญญาณคุ้มครองทามาโอะ
‎พวกเจ้าคือหายนะ
‎คำทำนายบอกอย่างนั้น
‎น่าอายที่สุด
‎เธอเป็นใครกันแน่
‎ศิษย์ในสำนักตระกูลอาซาคุระ
‎ฉันทำงานมาตั้งแต่อายุสี่ขวบ
‎เลยรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับท่านโย
‎ฉันเป็นคนท้อแท้และขี้กลัว
‎เขาเลยให้กำลังใจฉันตลอด
‎ฉันจึงยินดีทำทุกอย่าง
‎เพราะชอบท่านโยที่สุด
‎แต่โยคุงเขา…
‎ถ้าเป็นเรื่องท่านแอนนา ฉันก็รู้ดี
‎เธอเป็นชาแมนที่ทรงพลังมาก
‎แถมยังสวยผิดกับฉัน
‎แต่ไม่เป็นไร
‎ต่อให้เป็นรักที่ไม่สมหวัง
‎ความรู้สึกที่ฉันมีให้ท่านโย ‎ก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน
‎โอเวอร์โซล คุณคิวปิด
‎ฉันจะเล็งที่หัวใจของนาย
‎ว่าไง จะยอมถอยกลับไปดีๆ
‎หรือจะไม่ถอย
‎ฉันไม่กลับหรอก
‎ถ้าโยคุงอยู่ใกล้ๆ ‎ยิ่งต้องไปเจอให้ได้
‎งั้นเหรอ
‎ถ้างั้นฉันจะยิงนายเพื่อท่านโย
‎หยุดนะ ทามาโอะ
‎ไม่ไหวเลย
‎พอถูกวานให้คอยดูมันตะแล้วไล่ตามมา
‎ก็ดันมาเจอแบบนี้
‎ท่านแอนนา
‎อามิดามารุด้วย
‎สมกับเป็นท่านแอนนา
‎ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหน ‎พอถามวิญญาณก็มาจัดการได้ทันที
‎เลิกแกล้งชาวบ้านได้แล้ว
‎เจ้าสัตว์จอมลวนลาม
‎ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกเหรอ
‎พวกเราแค่อยากเล่นสนุกเอง
‎แบบว่าอยากออกไปข้างนอกบ้างน่ะ
‎ไม่จริง
‎ฉันยังอ่อนหัดจริงๆ ด้วย
‎- ทามาโอะ ‎- ค่ะ ท่านแอนนา
‎- พยายามได้ดีมาก ‎- เอ๊ะ
‎ฉันกำลังขอบคุณเธอ
‎ที่ทำถึงขนาดนี้ทั้งที่เป็นคนขี้กลัว
‎ท่านแอนนา
‎แต่ฉัน…
‎ไม่ต้องห่วง
‎เพราะฉันเป็นภรรยาของโย ‎แต่เธอเป็นแฟนคลับ
‎ใจร้าย
‎คุณแอนนาใจร้ายจัง
‎เอาล่ะ พวกเราไปรับโยกันเถอะ
‎ฝึกในถ้ำนี้เจ็ดวันเจ็ดคืน ‎โดยไม่กินอะไรเลยเหรอ
‎มันโหดเกินไปแล้วนะ
‎มันถึงเรียกว่าการฝึกไง
‎โยคุงจะเป็นยังไงก็ไม่แคร์เหรอ
‎เขาไม่ใช่คนสำคัญเหรอ
‎โยเจตนาเข้าไปในโพรงปรภพเอง
‎คนอื่นไม่มีสิทธิ์ไปห้าม
‎พวกเราน่ะ
‎ทำได้เพียงเชื่อและรอโยเท่านั้น
‎หลังผ่านการฝึกสุดโหดแบบนี้
‎ท่านโยอาจไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
‎สินะขอรับ
‎ต่อให้เปลี่ยนไปยังไง
‎ฉันก็เป็นเพื่อนของโยคุง
‎มาแล้วค่ะ
‎อีกแค่สิบเมตร
‎ไง ไม่เจอกันตั้งนาน
‎สบายใจเฉิบ
‎ถ้างั้น
‎เชิญตามสบายเลยนะคะ
‎- อือ ‎- โอ้
‎ตอนแรกมันมืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรเลย
‎เลยมีเรื่องสารพัดผุดขึ้นมาในหัว
‎ยิ่งคิดก็ยิ่งลำบากใจ
‎ฉันเลยเลิกคิดน่ะ
‎ตอนนี้แค่ต้องเดินไปข้างหน้า
‎เพราะเดี๋ยวมันก็มีทางออกเอง
‎สมกับเป็นโยคุง
‎เอาเถอะ ถือว่านายทำได้ดีแล้วล่ะ
‎แต่ไม่อยากเชื่อเลยนะ
‎ว่าบ้านของโยคุงจะใหญ่โตขนาดนี้
‎เมื่อก่อนได้ยินว่า ‎มีคนอยู่เยอะแยะเลย
‎ใช่ไหม ทามาโอะ
‎ค่ะ
‎ในยุคที่ผู้คนยังต้องการ ‎พลังของชาแมนอยู่
‎ถ้ารวมศิษย์ในสำนัก
‎ก็มีมากถึง 171 คนค่ะ
‎แต่ตอนนี้มีแค่ท่านโยเมย์ ‎กับท่านเคโกะ
‎จะว่าไป ไม่เห็นตากับแม่เลย
‎ท่านโยเมย์มีประชุม ‎กับคนในแวดวงการเมือง
‎ส่วนท่านเคโกะ ‎ไปเที่ยวจีนกับสมาคมแม่บ้านค่ะ
‎คนบ้านนายเป็นอะไรกันหมด
‎ทั้งที่นายเสี่ยงชีวิตฝึกขนาดนี้
‎บ้านฉันเลี้ยงฉันแบบปล่อยอยู่แล้วน่ะ
‎ปล่อยขนาดนี้เลยเหรอ
‎แอนนาบอกฉันแล้ว
‎ขอโทษ ฉันมากวนสินะ
‎จู่ๆ ก็บุกมาหา
‎กลับกันต่างหาก
‎ฉันอยากขอบคุณด้วยซ้ำ
‎ทั้งที่ฉัน
‎ทำให้นายเจอเรื่องเลวร้ายแบบนั้น
‎แต่นายกลับบอกว่าฉันเป็นเพื่อน
‎โยคุง
‎คำขอบคุณ เอาไว้ฝึกเสร็จแล้วค่อยพูด
‎ตา
‎หมายความว่า
‎เขาคือหัวหน้าตระกูลอาซาคุระเหรอ
‎นายช่วยโยไว้เยอะสินะ
‎ครับ
‎นั่นฮารุซาเมะเหรอ
‎ตาขอให้แอนนาเอามาเอง
‎เพราะอยากเห็น ‎วิญญาณคู่ชีพของแกเหมือนกัน
‎การฝึกฝนน่ะ
‎ต้องเห็นผลลัพธ์ก่อน ‎ถึงจะเรียกว่าฝึกสำเร็จ
‎เอาล่ะ
‎ไปหยิบฮารุซาเมะมา
‎ตัวแปลกๆ โผล่มาเต็มเลย
‎ชิกิงามิ วิชาที่องเมียวจิถนัดที่สุด
‎นั่นคือโอเวอร์โซลของโยเมย์
‎แปลกจัง
‎ทั้งที่เมื่อก่อนชิกิงามิดูน่ากลัว
‎แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามีทางชนะ
‎ถ้างั้นก็จงรับมันไป ‎วิชาโจมตีองเมียวจิ ตระกูลอาซาคุระ
‎ชิกิงามิร้อยตน
‎โยคุง
‎โพรงปรภพ
‎มอบพลังชาแมน ‎เหนือความคาดหมายให้แกสินะ
‎อะไรน่ะ
‎อามิดามารุของฉันเปลี่ยนรูปร่างไป
‎พลังชาแมนที่แข็งแกร่ง ‎จะสร้างพลังที่ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก
‎โอเวอร์โซลของแก ‎วิวัฒนาการไปอีกขั้นแล้วไงล่ะ
‎- ท่านโย ‎- หือ
‎วิวัฒนาการหมายถึงอะไรหรือขอรับ
‎อามิดามารุพูดได้
‎ทั้งที่อยู่ในสภาพโอเวอร์โซล
‎โอเวอร์โซลมีวิวัฒนาการไม่สิ้นสุด
‎วิญญาณซามูไรดวงนั้น
‎เลยเป็นรูปเป็นร่างมากกว่าเดิม
‎และนี่คือหลักฐาน
‎พยายามได้ดีมาก โย
‎เรื่องชาแมนไฟท์ ตากับครอบครัว
‎คอยเชียร์แกอยู่นะ
‎อืม
‎ผมจะลองดูแล้วกัน
‎เอาล่ะพี่
‎ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว
‎ขอผ้าขนหนูกับนมเหมือนเดิม
‎ตอนนี้ท่านจุน ‎กลับไปบ้านเกิดที่จีนขอรับ
‎จริงด้วยแฮะ
‎ตระกูลเต๋า
‎ตระกูลที่แม้จะผ่านไป 1,800 ปีแล้ว
‎ก็ยังมีชีวิตอยู่เพื่อล้างแค้น
‎ช่างเป็นบ้านที่น่าโมโห ‎และน่ารังเกียจสิ้นดี
‎ข้าน้อยบาซอน รับใช้ตระกูลเต๋า
‎ตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่จนตาย
‎เพื่อให้ตระกูลเต๋ากลับมา
‎พลังของชาแมนคิงถือเป็นสิ่งจำเป็น
‎กรุณาเข้าใจด้วยเถอะขอรับ
‎ยังมีหน้าพูดแบบนั้นอีก
‎แกแพ้วิญญาณซามูไรนั้นไม่ใช่หรือไง
‎แต่ข้าน้อยบาซอน ‎ตอนยังมีชีวิตอยู่เมื่อ 1,800 ปีก่อน
‎เคยควบม้าคู่ใจ โคคุโตว ‎ต่อสู้ในสงคราม
‎จนได้ฉายาว่าผู้ใช้ดาบยาวอันน่ากลัว
‎จะแก้ตัวว่าเพราะไม่มีม้าเหรอ
‎นายน้อยก็พูดเกินไป
‎เพราะเหตุนั้น
‎ท่านถึงมอบม้าชาแมนฮาคุโอ ‎เป็นสื่อกลาง
‎ให้วิญญาณโคคุโตวไม่ใช่หรือขอรับ
‎ฉันเกลียดตระกูลเต๋า
‎ต่อให้ล้างแค้น ‎และฟื้นฟูตระกูลเต๋าได้
‎มันก็มีแต่จะสร้าง ‎ความเกลียดชังครั้งใหม่
‎ห่วงโซ่แห่งความเกลียดชังนั้น
‎ฉันจะตัดมันด้วยมือคู่นี้เอง
‎ถ้าเพื่อการนั้น
‎ต่อให้ต้องทำลายตระกูลเต๋าก็ยอม
‎ฉันจะเป็นชาแมนคิง
‎และทำลายสิ่งกีดขวางในโลกนี้ให้หมด
‎คำบรรยายโดย: จีระนันท์ ชัยสุวรรณ