NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
IZUMO, ROK 1985
- Nadchodzi! - Więc trzeba go będzie zabić.
Lecz jeśli to będą bliźnięta?
Co takiego?
Jeśli to identyczne bliźnięta,
nie damy rady odróżnić,
które jest które.
Bez różnicy.
Zabiję jedno i drugie!
Jak długo ród Asakura trwa,
powstrzymamy cię!
Shikigami!
Zabij to dziecko!
Wybacz mi,
wnuku!
Tak niewielki.
Niemożliwe! Odrodził się z duchem-stróżem?
Bez wątpienia.
To jest to dziecko!
Ojcze! Uważaj!
Kararincho-kararinsowaka!
Wielcy bogowie gór!
Zniknął!
Potrzeba czegoś więcej, by mnie złapać.
Kiedyś ty…
Toż to…
Wielki Onmyoji, który zniknął przed tysiącem lat!
Hao Asakura!
Wielce się przysłużyłaś, rodząc to dziecko, Keiko.
- Że co? - Przestań!
Wciąż nosisz w sobie jedno dziecko.
Ta moja połowa z pewnością zapragnie zostać królem.
A jeśli tak zrobi,
przyjmę tę połowę z powrotem.
Zyskam wtedy jeszcze większą moc!
Nie uciekniesz przeznaczeniu.
Dziecko na pewno będzie cierpieć,
ale nie ma wyjścia poza walką!
On jest naszą jedyną nadzieją!
Wędrowne dusze zmarłych,
duchy wyższego rzędu kroczące po lasach
oraz bóstwa…
Niektórzy potrafią z nimi rozmawiać
i władać na tym świecie mocą, której nie posiadają zwykli ludzie.
Zwą ich szamanami!
13 LAT PÓŹNIEJ
Przez te zajęcia dodatkowe strasznie się spóźnię!
ODCINEK 1 CHŁOPIEC, KTÓRY TAŃCZY Z DUCHAMI
Jak pójdę tędy na skróty, to oszczędzę kupę czasu.
Choć czuję ciarki na plecach.
Co się tak śpieszysz?
Kto to taki?
Co on robi sam w takim miejscu i o tej porze?
Oby to nie był duch!
Zaczekaj!
Dzisiaj wspaniale widać gwiazdy.
Skoro tu jesteś, chodź do mnie.
Wszyscy je pooglądamy.
Gwiazdy? Po co miałbym je oglądać?
Poza tym jest nas dwóch. Żadni z nas „wszyscy”.
Nie, jesteśmy tu wszyscy.
Wszyscy z cmentarza!
Dobra, nie zgrywaj zdziwionego!
To są moi przyjaciele!
Choć beznadziejni z nich kretyni,
bo nie przeszli do następnego świata!
No co jest?
AMIDAMARU
Mówię wam, widziałem na własne oczy!
Na cmentarzu!
Duchy!
Duchy nie istnieją.
Coś ci się przywidziało.
Za dużo nauki.
Mózg się zlasował, co?
Słuchajcie, gościa pewnie jakiś duch opętał.
- Co? - Ciszej tam, Oyamada.
Macie już siedzieć, jak lekcja się zaczyna.
Dobrze więc…
Co ja niby wczoraj zobaczyłem?
Przyśniło mi się?
To jest Yoh Asakura.
Ze względu na sprawy rodzinne w Izumo
musiał się tu przenieść sam.
Co się tak szczerzysz, Oyamada?
Kumple, to on! Ten typ z duchami, o którym wam mówiłem!
Duchami? One nie istnieją.
Poza tym ktoś ty?
Że co?
Ożeż ty!
Nie skupię się przez to na nauce!
Muszę ujawnić, co to za koleś!
Ile on będzie tak sterczał i gapił się w pustkę?
Wspaniale tak zjednoczyć się z przyrodą!
Że niby co?
Co?
Wybacz mi.
Co? Nie jesteś zły?
A dlaczego? Poszedłeś za mną, bo zgrywałem głupka, co?
Czyli miałem rację!
Bo widzisz, nie lubię robić sobie kłopotów.
Nie chcę się męczyć z całą tą draką, gdyby szkoła poznała mój sekret.
Sekret?
Bo przybyłem tu po to, by ćwiczyć.
Jestem szamanem.
Szamanem?
Szamani łączą ten świat z następnym.
Gdybyś miał kłopoty, dawaj znać!
Chętnie pomogę.
A słyszałeś może o Amidamaru?
Pewnie, że tak!
Legendarny samuraj, najsłynniejszy z tego miasta!
W miejskim muzeum zrobili chyba wystawę jego rzeczy!
Dzięki!
Nie ogarniam!
Co to w ogóle za koleś?
Szaman? Niby łączy ten świat z następnym? Tylko co to znaczy?
Może będzie w słowniku?
Co to?
„Szaman. Osoba wprowadzająca się w trans,
by rozmawiać z bóstwami, duchami wyższego rzędu i zmarłymi”.
„Szamani korzystają z mocy tychże,
by leczyć, wpływać na decydentów oraz przekazywać wiadomości od zmarłych
dla żywych jako medium”.
„W starożytnych czasach tworzyli rdzeń społeczeństwa
i wciąż istnieją na całym świecie”.
Coś mi tu nie gra!
MUZEUM WZGÓRZA FUNBARI
Żałujesz czegoś?
Zabiłem najbliższego mi przyjaciela.
Rozumiem. Kim jesteś?
Mosuke, miecznik!
Zresztą nieważne. Nie uciekasz na mój widok! Kim jesteś?
To dla mnie nie pierwszyzna.
Opowiesz mi trochę o tym przyjacielu, którego zabiłeś?
Powaga! Szaman czy nie szaman,
ale on zadufany.
Nic się nie uczy, słucha muzyki, jakiej chce,
gapi się na gwiazdy,
gapi na rzeki…
Też chciałbym robić takie rzeczy.
Gwiazdy…
Ciekawe, czy on jutro też tam przyjdzie.
Świetnie, że znalazłeś taką miejscówkę!
Nikt nam tu nie będzie zawracał głowy!
Jesteśmy niedaleko sklepu i możemy się drzeć!
Możemy robić, co chcemy!
Tylko podobno jakiś dzieciak tu ostatnio przychodzi.
Mówisz serio?
Jak się Ryu dowie…
Jakiś dzieciak przychodzi na naszą miejscówkę?
Smarkacz musi oberwać,
żeby czuł respekt przed Ryu „Drewnianym mieczem”.
Ryu! Przyszedłeś?
Tak, dopiero co.
Ryu?
Co tam, Ball Boyu?
Stoisz na grobie uciętej głowy Amidamaru.
Amidamaru? Kto to taki?
„Kto to taki”?
Samuraj sprzed 600 lat, który był wyjątkowo silny
i zabił tak wielu,
że ludzie się go bali i skazali na śmierć!
Stoisz na jego grobie, a klątwa…
Co z tego?
- Zniszczył grób! - Rozwalił go!
Klątwa?
Ucięta głowa? Co za bujda.
Jeśli duchy istnieją, to zapraszam.
O ile cię wkurzyłem.
- Co z nim? - Szkoda, że nie przyjdziesz.
Jesteś byle duchem.
A ty to kto?
- Ja tylko… - Już wiem!
To ty, tak? Ten głupi dzieciak.
To nie ja!
PRYWATNA SZKOŁA SHINRA
Co z twoją gębą, Manta?
Mówiłem ci, żebyś nie łaził na ten cmentarz.
Co w ciebie wstąpiło?
Tak nagle zacząłeś nawijać o duchach…
A teraz to?
Duchy istnieją.
To ten nowy!
Ludzie z cmentarza mówili, co zaszło.
Jak to „ludzie z cmentarza”?
Zostaw mnie, dobra?
Nazywasz się Manta, tak?
Chodź, Manta! Wyrównamy rachunki.
Zaczekaj chwilę!
Czy ja cię prosiłem o pomoc?
Nie pozwalasz sobie na zbyt wiele?
Przyjaźnimy się, więc sobie pomagamy.
Dziadek powiedział,
że żaden zły człowiek nie może zobaczyć duchów.
Właśnie dlatego,
gdy zobaczyłeś wtedy duchy, wyjawiłem ci swój sekret.
Bo się przyjaźnimy, jasne?
Nie! Nic nie jest jasne!
Kto by się przyjaźnił z takim porąbanym typem jak ty?
Chyba nie wiesz, jacy oni mocni!
Ryu „Drewniany miecz” jest groźny!
Tylko idiota wszedł by mu w drogę!
Ktoś twojego wzrostu nie ma szans!
Masz rację, jestem słaby.
- A czemu chcesz się bić? - Nic mi nie będzie.
Nie martw się.
Mam ze sobą kogoś, kto jest silniejszy od niego!
YOH ASAKURA
AMIDAMARU
Coś ty powiedział?
Opuśćcie to miejsce.
Chcesz zobaczyć życie po życiu czy co?
Chodzi o to,
że umarli skarżą się na wasze zachowanie.
Głupi dzieciak!
Ryu nie boi się byle duchów!
Właśnie.
- Jeśli chcesz się bić… - „To zapraszam”?
- Co? - Jak to?
Kogoś tu już od dłuższego czasu pięści świerzbią do walki.
Czy nie mam racji…
Amidamaru?
To ten duch samuraja!
Jestem wdzięczny
za danie mi szansy na zemstę po takim zhańbieniu,
mistrzu Yoh.
Nie mówcie, że ten duch
z tego zniszczonego grobowca
to Amidamaru!
Legendarny samuraj!
Dobra, dobra.
Skończ z tym zasmarkanym Amidamaru.
Wiedziałem! To tylko duch…
- Zabić ich! - Robi się!
Dobrze.
Pokażmy im co nieco.
- Co, Amidamaru? - Tak.
Twoje umiejętności połączone z moimi
czynią nas nie do pokonania!
Amidamaru!
Płomień ducha!
Mówiłem, co nie?
Łączę ten świat z następnym.
To właśnie zadanie szamana!
Zaczynamy!
Scalenie z duchem!
Ten płomień ducha w niego wchodzi!
Scalenie z duchem?
Czyli że opętanie?
Opętanie…
„Osoba owładnięta przez ducha”.
Nie mówcie, że o to mu chodziło przez „łączenie tego świata z następnym”!
Tyle powinno wystarczyć na takich.
Dobra! Moja kolej.
Gotowi?
Co to za dzieciak?
Jakby nagle stał się kimś innym!
O co chodzi?
Czyżby na widok prawdziwego szermierza
przeszył cię strach,
dzieciaku?
Ty mały…
Wiesz, z kim zadzierasz, mierny samurajku?
Teraz wszystko rozumiem!
„Łączy ten świat z następnym”,
czyli pozwala, by opanował go duch!
Ruchy ducha, jego umiejętności…
Może z nich skorzystać w świecie żywych!
AMIDAMARU
Uspokój się, nie zabiję cię.
Tacy jak ty nie są godni, by ich traktować na równi z nami.
- Ryu! - Ryu!
- Uciekać! - W nogi!
Już wiem, czemu zawsze gapi się w gwiazdy.
Właśnie wtedy oczyszcza swój umysł.
Umiejętność oczyszczenia umysłu sprawia,
że duch może go opętać!
Łączy ten świat z następnym.
Yoh Asakura, istny szaman!
Na tym świecie jest wiele duchów.
Duchów potężnych osób, które z jakiegoś powodu tu utknęły.
Chcę się z nimi zaprzyjaźnić,
by zostać królem szamanów.
Królem szamanów?
Skoro już o tym mowa, może dołączysz, Amidamaru?
Ja? Mam dołączyć do ciebie?
Wspaniale władasz mieczem.
A gdy się scalamy, czuję przyjemne ciepło!
- Odmawiam. - Dlaczego?
Tkwię tu w oczekiwaniu już sześć wieków!
Mosuke, tak?
Skąd wiesz?
Wszystko mi powiedział.
Byliście najlepszymi przyjaciółmi
od samego dzieciństwa.
Twierdzicie, że ten wspaniały miecz
wykuliście wy dwaj?
Owszem, panie.
Abym został najpotężniejszym samurajem.
Zaś ja największym miecznikiem.
Od dawna poświęcaliśmy czas,
by za dnia i w nocy ulepszać nasze umiejętności!
Cóż, doskonałe oręże jest mi bliskie.
Może zechcielibyście tu pracować?
Mamy to, Amidamaru!
Dwóch osieroconych gości udowodniło swą wartość!
Kto by pomyślał, że będziesz tworzył miecz dla pana?
A ja tylko tworzyłem broń, która mogła dorównać twoim zdolnościom!
Masz zostać doskonałym samurajem pana, Amidamaru!
Zostanę!
Nigdy więcej nie będziemy cierpieć głodu.
Mam zabić Mosuke?
Dziwi cię to?
Mosuke wykuł doprawdy cudowny miecz.
Nie pozwolę, by istniało takich więcej.
Nie sądzisz, że śmierć z ręki przyjaciela takiego jak ty
będzie uprzejmym wyjściem?
O czym ty mówisz?
Tak ciężko pracowaliśmy, by tu trafić.
Co teraz?
Uciekaj jak najszybciej.
A co z tobą?
Wiem! Uciekniemy razem!
- Wtedy… - Nie!
Samuraj nie może zdradzić swego pana ucieczką.
Co więcej,
ja nie mogę zabić ciebie!
Zaakceptuję hańbę, czyli twoją ucieczkę.
Amidamaru…
Rozumiem.
Daj mi jednak dzień.
- Odstąpisz mi Harusame na noc? - Co?
Być może już nigdy się nie spotkamy.
Dlatego chcę, byś miał najpotężniejszy miecz na świecie.
Miecz znacznie lepszy od tego, który otrzymał ten pan!
Najwspanialszy Harusame!
Cóż to?
Co tu robisz?
Nie przybędzie tu ten, na którego czekasz.
- Wczoraj… - Milcz!
Nie zamierzam stąd odejść,
gdyż złożyłem przysięgę!
W ten sposób stałeś się legendą.
Swoją zażartą walką pokonałeś tysiąc osób.
Nazwali cię demonem.
Niestety,
bez Harusame moja siła zniknęła.
Dlatego chcę ci go dać.
Przecież to…
Harusame!
Mosuke stwierdził, że nie może umrzeć, póki go nie dostaniesz.
Cały ten czas czekał z tym mieczem.
Gdy powiedziałem, że i ty czekasz od 600 lat…
Niemożliwe!
Co za głupiec!
Nie wierzę, że czekał.
Ty też jesteś głupcem.
Chodź no, zobaczymy się z Amidamaru!
Niczego nie rozumiesz, co?
Jak spojrzę mu w oczy?
Harusame się rozpada.
- Jako duch go nie naprawię! - Ale naprawisz!
Użyczę ci mojego ciała.
Bo widzisz,
jestem szamanem.
Co się dzieje?
Zaczynamy! Scalenie z duchem!
Dobra, pora znaleźć kuźnię w tym mieście!
Razem naprawiliśmy Harusame.
Przyjmuję z wdzięcznością
dowód waszej uprzejmości.
Uprzejmość jest tu ważna.
Doprawdy, ten miecz
mógł wykuć tylko on.
Mosuke przekazał wiadomość.
„Wybacz, że tyle to trwało”.
Zrozumiałem.
Gdzie ten cały Mosuke?
Nie dał rady spojrzeć ci w oczy, więc sam już ruszył dalej.
Ten głupiec.
Kazał mi czekać 600 przeklętych lat…
Chciałbym podążyć za nim i sprawić mu srogie cięgi,
lecz czuję, że moja dalsza podróż
będzie musiała jeszcze poczekać.
Dotrzymam ci towarzystwa,
mistrzu Yoh.
Znalazł sobie niezłego ducha.
Nie sądzisz, Basonie?
Napisy: Cezary Kucharski