Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Kurtarıcımız Noel günü doğdu…
Bu gece hafif kar yağışıyla sıcaklık sıfırın altına iniyor.
Bu korkunç.
Yarın da soğuk ve karlı olacak.
Maksimum sıcaklık dört ila sıfır derece arasında.
Güneybatıdan rüzgâr bekleniyor.
Evet sevgili dinleyiciler, bu yılki beyaz bir Noel olacak.
Çünkü yarın daha fazla kar bekleniyor.
Daha da fazla kar.
-Şuradan git. -Nereden?
-Oradan. -Emin misin?
-Evet. -Gerçekten mi?
Evet anne.
Tanrım, çok kalabalık.
Geldik mi?
Hiçbir fikrim yok tatlım.
Az kaldı.
-Taşınmamıza yardım ettin ya anne. -O zaman aydınlıktı.
-Hop! -Dikkat! Adama çarpacaktın.
Ama…
Sokaklar çok dar.
En değerli Noel anılarınız neler?
Bizi arayıp paylaşın…
Hey! Önüne bak!
Buradan sağa dön.
Evet, biliyorum.
Kutulara yardım eder misin Jules?
Tabii.
Bu iyi bir fikir değil. Bunu niye yapıyorsun Suzie?
Bak anne.
Güzel, değil mi tatlım?
Niye Hollanda'da kalmadınız?
Niye Belçika'ya taşınmak zorundasın? Burada yapamazsın.
Anne, bunu konuşmuştuk.
Anne ben acıktım.
Bir dakikaya bir şeyler hazırlarım.
Suzie, tatlım…
Noel arifesini kutlamak için çocukları bana bıraksana.
Burada kutlayabiliriz.
Sadece kendini düşünüyorsun!
Ne istiyorsun?
Hollanda'da bir köşede ağlamamı mı?
Burada yeniden başlayacağım.
Bunu atlatacağız.
Peki…
Merak etme.
-Anneannene veda et lütfen. -Hey!
-Güle güle! -Hoşça kalın canlarım.
Yakında görüşürüz.
-Hoşça kal Jules. -Güle güle.
Fikrini değiştireceksin.
Yeni evimiz.
Yeni bir başlangıç.
Hepimiz için.
Noel süsleri nerede?
Almadık daha.
Canım.
Yarın Noel ağacı alacağım.
Söz veriyorum.
Sonra evi dekore edip eskisi gibi Noel'i kutlayacağız.
Hayır! Anlamıyor musun?
Eskisi gibi kutlayamayız! Noel'i bir daha asla kutlayamayız!
Noel'den nefret ediyorum!
Merhaba.
Merhaba demeye geldik. Annen evde mi? Ya da baban?
Merhaba.
Kusura bakmayın. Oğlum…
Noel'i kutlayacağız, değil mi anne?
Evet, tabii ki tatlım.
Jules'un zamana ihtiyacı var.
Ben Suzanne. Bu da Noor.
-Selam Noor. Ben Ella. -Ben de Stefan.
-Size hediye getirdik. -Sokağımıza hoş geldiniz.
-Bir Noel hediyesi. -Evet, Noel'deyiz değil mi?
Çok güzel, teşekkürler.
Tamam.
-Tatlım. -Çok güzel.
Bak tatlım.
Şu ışığı görüyor musun Jules?
Bu hep geri dönen güneşin ışığı.
Bu yüzden Noel'i kutluyoruz.
Değil mi? Daima geri dönen ışığı kutlamak için.
Ne kadar karanlık olursa olsun.
Pekâlâ çocuklar çıkmamız gerek.
Ben kalıyorum.
Üzgünüm tatlım ama olmaz.
Evde yalnız kalmak için çok küçüksün.
Yiyecek bir şey de yok evde.
Kahvaltılık gevrek var ama büyümene yardım etmez.
Ayrıca büyükbaban seni görmek için sabırsızlanıyor.
Büyükbaba!
Hadi Jules. İlk günümde geç kalmak istemiyorum.
-Şuraya ekleyelim. -Evet.
Çok iyi.
Selam komşu.
-Selam. -Merhaba.
Komşu, bunu gördün mü? Bak.
Bizim daha Noel süslerimiz yok.
Ama annem Noel ağacı alacak.
Öyle mi?
Bu harika. Bak.
Bizde fazladan süs var.
Beraber el yapımı süsleme yapalım mı?
-Bunu ister misin? -Evet.
-Günaydın. -Size de.
-Selam. -Gel Noor, büyükbabanı göreceğiz.
-Hoşça kal Ella! -Güle güle.
Yolu biliyorum!
Büyükbaba.
Benim küçük meleğim.
Ben melek değilim.
Geldik.
Günaydın.
-Büyükbaba? -Evet?
Neden ağacı süslemedin?
Seni bekliyordum tabii ki.
Yaşasın!
-Selam Jules. -Selam.
Her şey yoluna girecek.
Vardiyam 18.00'de bitiyor, çıkınca hemen gelirim.
-Bir şeye ihtiyacın olursa… -Merak etme.
Ne kadar uzun kalırlarsa o kadar iyi.
Sen de harikalar yaratacaksın değil mi? Yeni işinde.
Tanıdığım en iyi kurabiyecisin.
Peki kaç kurabiyeci tanıyorsun?
Annem Noel ağacı alacak.
Yok canım.
Alacak.
-Uslu dur. -Tamam.
Hoşça kal Jules.
Akşam görüşürüz.
-Güle güle anne. -Hoşça kalın.
-Girin lütfen, etrafa bakının. -Teşekkürler.
-Ne tatlı. -Öyle.
Neden bu ayının bacağında bandaj var?
Kırıldı.
Ama kırılan her şey onarılabilir.
Peki ya bu yapboz? Çok güzel. Retro…
-Evet, şuna bak. -Evet…
-Vintage bu. -Çok iyi.
Tüm parçalar yerinde mi?
Neredeyse. Bir parça eksik ama bu heyecan verici.
Hangi parça?
Bitirene kadar bilemezsiniz.
Doğru, öyle herhâlde.
-Almayacağız onu, kusura bakma. -Yok, olmaz.
Bak, bu çok eski tarzda. Eskilerden, harika.
-Evet. -Güzel, değil mi?
Bu ne kadar?
O satılık değil, üzgünüm.
Her şey satılık.
Birçok şey. Ama her şey değil.
Peki. Biz çıkalım.
-Başka yere bakalım. -Evet, öyle yapacağız.
Teşekkürler.
Güle güle!
Sıcak çikolata istiyorum.
Ben de.
-Sen Jules? -Umurumda değil.
Üç sıcak çikolata. Üç.
Ben yaparım.
-Emin misin? -Evet.
Peki.
Noortje'ye Noel ağacında yardım edeyim.
-Önce süsleri yapalım. -Peki, gel buraya.
Tamam.
Taksi.
"Noel Baba'ya" mı?
Büyükbaba?
Merhaba Bay Claus. Siz misiniz?
Bay Claus. Geri dönmüşsünüz.
Merhaba, kim var orada?
Evet? Kim var orada? Konuş.
Kendini tanıt. Kimsin?
-Hırsız! -Çocuklar bir hırsız var!
-Hırsız mı? Panik yapma. -Kırmızı alarm!
Hırsız var!
Selam Jules.
Sıcak çikolata hazır mı?
İyi misin oğlum?
Nereye…
Sen Noel Baba mısın?
-Bilmiyorum… -Büyükbaba.
Noel Baba mısın?
-Şimdi sırası değil, Jules. -Noel Baba mısın?
Noel'den nefret ederim.
Jules. Bu imkânsız oğlum.
Büyükbaba, bunu üstüne koymamız lazım.
Evet. Geliyorum.
Sen yapar mısın?
Ver bakalım.
Büyükbaba.
Daima dakikiz. Üniformamız temiz.
Takı takmak yok tabii ki.
Evet, mantıklı.
Brenda, iş yerinde cep telefonu konusunda ne demiştim?
İş yerinde telefon görüşmesi yapıyor. İnanabiliyor musun?
Sorulan hersoruya cevap vermen gerekmez.
Yedi buçuk saat vardiyalı çalışıyoruz.
Kırk beş dakikalık öğle arası var.
Çok kalın olmuş.
Kendi yemeğimizi getiriyoruz, kurabiyeleri yiyecek değiliz, değil mi?
Şey, bazen yemek gerek ama…
Bu ne?
Çok doğru.
Başarısız bir kurabiye. Başarısız kurabiyelerle ne yapıyoruz?
Çok doğru.
Mesai saatlerinde tuvalet molası gerektiğinde ne yapıyoruz?
Gidiyoruz…
Amirden izin istiyoruz.
Tuvalet iznimiz olmadan çalışma alanımızdan ayrılmıyoruz.
Her şeyi anladık mı?
Her şey açık mı diye soruyorum.
Ah, gerçek bir soru. Evet.
Evet, çok açık.
Bu senin çalışma alanın.
Kendi kurabiyemi tasarlayabileceğimi söylediler.
Bunlar da…
Çocuklarımla yaptığım Noel kurabiyeleri.
Herkes seviyor.
Burada kurabiye yapıyoruz, boyama kitabı değil.
-Denesene. -Burada sadece bizim kurabiyemizi yaparız.
Anlaşıldı mı?
Hep böyle midir?
Ben Suzanne.
Ben Jet, memnun oldum.
Paketlemeye başlamamız gerek.
Kim böyle sıkıcı kurabiye ister?
Evet…
Bayan Jantien böyle icat etmiş.
Bir canavarın yaptığı sıkıcı, renksiz kurabiyeler.
Denemek ister misin?
Şey. Eminim çok iyilerdir ama bence şeyde deneyeyim…
-Öğle arasında. -Hadi ama.
Ben yaptım.
Güzelmiş.
Neler oluyor burada?
Ceketini ilikle Farid.
Üzgünüm. Evet?
-Suzanne? -Evet?
Sana telefon var.
-Suzanne sen misin? -Evet.
-Selam, ben Farid. -Merhaba.
Al bakalım.
Alo?
Tamam, geliyorum.
Ne oldu?
Kayınpederim hastanedeymiş.
Düşmüş… Bisikletimi bulmam lazım.
Hayır, seni bırakayım. Arabam var.
-İş ne olacak? -Aile daha önemli. Hadi.
Suzanne? Farid?
Kimse çalışma alanından çıkamaz.
Ama…
Oradalar.
-Anne. -Merhaba tatlım.
İkiniz de iyi misiniz?
Büyükbabam düştü.
-Şimdi nerede? -Orada.
Selam, ben Farid. Annenizle çalışıyorum.
-Arabada beklesem iyi olacak. -Evet, tamam.
Teşekkür ederim.
-Anneleri sen misin? -Evet.
-Nasıl? -Şanslıymış.
Omzu iyileşecek ama düşmesi bir işaret.
Yavaşlamaya başlaması lazım.
Heyecanlanmaması gerek,
bir dahaki sefere o kadar şanslı olmayabilir.
-Onu görebilir miyiz? -Elbette.
Gözlem için gece kalması gerekecek.
Peki. Gelin.
Merak etme. Her şey yoluna girecek.
Hayır.
-Girmeyecek. -Jules.
Anne!
Baban kaza geçirmiş.
Her şey yoluna girecek.
Söz veriyorum.
Jules?
Büyükbaban seni istiyor.
Çok benziyorsunuz.
İkiniz de inatçısınız.
Canım…
Zor olduğunu anlıyorum.
Ama büyükbaban için yap.
Lütfen?
Anne.
-Merhaba anne. -Alo Suzie.
Canım, bak süpermarketteydim
üzerinde çok tatlı ışıklar olan, florasan yeşil
ceketler vardı.
Anne, Belçikalı büyükbaba hastanede.
Ne oldu?
Endişelenecek bir şey yok.
O zaman neden hastanede? Canı istediğinden değil ya?
Pardon hanımefendi.
Bir dakika anne.
Anneannene merhaba de.
-Alo anneanne. -Merhaba Noortje.
Sen de mi hastanedesin?
Evet, ambulans bizi getirdi.
Çok fena olmuş. İyi misiniz?
Annem ağladı, ben de.
Ah canım.
Noel Baba henüz evimize gelmedi.
Ama yakında gelecek.
Yakında Noel ağacının altında bir sürü hediye bulacaksın.
Noel ağacımız yok.
Büyükbaba ne yapıyorsun?
Bunlara ihtiyacım yok Jules. Kalbim iyi.
Biraz başım döndü.
Lütfen büyükbaba, yapma.
İşe dönmem gerek oğlum. Bunu iyi biliyorsun.
-Kar küresi nerede? -Dinlenmen lazım, doktor…
Doktorlar ne dediklerini bilmiyor.
Çocuklar burada kalsın. Beni takip et.
Jules! Madam.
Bay Claus, sensörler yerinde kalmalı.
Kar küresi. Git, kar küresini al.
Gidip onu al Jules!
Jules?
-Sana da sandviç yaptım. -Sağ ol ama tokum.
Havuç sevmem anne.
Havuçsuz sandviç olmaz.
-Kusura bakma. -Önemli değil.
-Alo anne. -Suzie, eve döndün mü?
Evet, yeni döndük.
Neyi varmış?
Ciddi bir şey yok, biraz fazla çalışmış.
Fazla mı çalışmış?
Anne.
-Çocuklar nasıl? -Evet, iyiler.
Yan komşumuz Ella geldi.
İşe dönmem gerektiği için çocuklara bakacak.
Yan komşunuz mu? Kaç yaşında?
-Kaç yaşındasın? -On beş.
Yirmi iki.
-Kalemim. -Çıkıyorum anne, akşam ararım.
-İyi olacak mısın? -Evet, tabii.
Kendi Noel süslemelerimizi yapalım mı?
-Yapalım mı? -Tamam.
Peki. Bizi merak etme.
-Bir şeye ihtiyacın olursa ara. -Peki.
-Görüşürüz Noor. -Güle güle anne.
-Jules'un yediğinden emin ol. -Tamam.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
Hoşça kal Jules!
Hadi Jules. Babam olsa ne yapardı?
Al bakalım. Bir sandviç,
havuçsuz.
-Makas ve yapıştırıcı var mı? -Evet.
-Ama neredeler bilmiyorum. -Tamam.
Büyükbaban için endişelenme. İyileşecek.
Dinlenmesi gerek.
Evet ama dinlenmiyor.
Gerçekten.
O zaman ona da bakıcı gerek.
Büyükbaba?
Ne yapıyorsun?
-Kaçıyorum. -Ben de kaçtım.
Kar küresi sende mi?
-Onu yarın yaparız. -Yarın mı?
-Önce dinlenmelisin. -Yapamam Jules.
Şimdi gitmem gerek.
Çocuklar hediyelerini bekliyor.
Gelip yardım edeyim.
Noel'den nefret ettiğini sanıyordum.
Ediyorum.
Ama senden nefret etmiyorum.
Seni de kaybetmek istemiyorum.
Onu ben de özledim.
Bu gece kalacağına söz verir misin?
Tamam.
Evet.
İyi olacağından emin misin?
Bizimle kalabilirsin.
Hayır. Burası çok daha rahat.
Ben de bakıcılık yapacağım.
Hadi anne.
-Evde sadece kızlar var. -Evet.
Noel süslemesi yapmak istiyorlar.
Peki o zaman.
-Tamam. -Ama…
Ağır hareket yapma tamam mı?
Ve ilacını da unutma.
-Ve omzunun merhemini. -Tabii.
Tamam…
-Ona iyi bak tamam mı? -Tamam.
Peki.
Bize gelmek istemediğine emin misin?
-Güle güle! -Güle güle!
Evet!
Sen iyileşene kadar yanında kalacağım.
Tamam mı?
Burası güzel görünüyor, değil mi?
Ama burası nerede?
İşte burada.
-Bu nasıl olur? -Hey!
Başka bir yerde konuşabilir misiniz?
Bazılarımızın işi var.
Yavaş, sakin ol.
İyi haberlerim var.
Senin adına sevindim.
İşte burada.
Holger.
Bu Jules.
Programın gerisindeyiz.
Biliyorum. Bu yüzden Jules'u getirdim.
Bir çocuk mu?
Ikka, bir çocuğumuz olacak!
Ne? Bir çocuk mu? Ne zaman?
-Şu anda. -Tamam, panik yapma.
Havlu, sıcak su, masaj yağı.
Nefes al Gunna. Nefes al, tamam mı?
Ikka, şeyden bahsediyor…
Holger, kadın işine karışma.
Nefes al Gunna, nefes al, tamam mı?
Ve sakin ol. Sakin!
-Adını ne olacak? -Jules.
Jules mu?
Komikmiş.
Bay Claus.
Bütün gece neredeydin?
Çok endişelendik.
Sevgili Assa.
-Bu Jules. -Jules mu?
-Şıp demiş burnundan düşmüş. -Jules bize yardım etmeye geldi.
Çünkü dokto, büyükbabamın zor işler yapmaması gerektiğini söyledi.
Ama o doktorlar ne dediklerini bilmiyor.
-Ne diyorlar? -Büyükbabamın dinlenmesi gerektiğini.
Bir şeyim yok.
Sadece omzum ağrıyor.
Doktor notun var mı?
İdare için kaydetmem gerek.
Holger.
Bay Claus, bırak beni.
Peki. Otur yerine.
Ikka, battaniye.
Bay Noel dinlenmeli.
Başüstüne. Hallediyorum.
Çay yapsan Gunna?
Çay mı?
Ama saçım buhardan kıvrılıyor.
Boş ver Gunna. Boş ver, çay istemiyoruz.
Ikka geri gel. Gel, buraya in.
Bakın arkadaşlarım.
Hastanede gereksiz kaldığım için
fazla zaman kaybettik.
-Evet. -O yüzden çok çalışmamız lazım.
Çünkü yarın Noel arifesi.
Bay Claus. Hayır, dinlenmen gerek.
-Dinlenmelisin. -Ama…
Bu yüzden buradayım.
Eminim öyledir.
-Holger! -Ne yapayım?
Evet, ne yapmasını istiyoruz?
Jules her şeyi en baştan öğrenmeli.
Bay Noel!
Başından mı? Lütfen ben yapayım.
Buyur.
Çok uzun zaman önce,
büyük bir patlama yaşandı.
Devasa, çok büyük bir bom!
Bu durumda nasıl çalışılır ki?
Teşekkürler Gunna. Sağ ol.
Ama bence şey yapalım,
Jules iş üstünde öğrenirse daha iyi olur,
zamanımız az çünkü.
Harika fikir. Ikka…
Evet.
-Bu iş yürümeyecek. -Ne?
Sonumuz geldi.
Her son yeni bir başlangıçtır.
Gel Jules.
Bu durumda nasıl çalışılır ki?
Niye küçüksünüz?
-Biz küçük değiliz. -Sen büyüksün.
Cidden. İnanabiliyor musun?
Bu hassas bir konu.
Peki.
Peki Noel, yani büyükbabam için çalışmayı
seviyor musunuz?
-Çalışmak mı? -Buna çalışmak denmez.
Hayır, şapşal çocuk.
Noel gelmiş geçmiş en güzel şey.
-Öyle. -Düşünsene…
Noel geldi!
Tüh! Çalışmamız gerek.
Noel'den nefret ediyorum.
Bay Claus?
-Güzel değil mi? -Çok tatlı ya.
Baksana ona.
Bak.
Çok dokunaklı.
Bu önemli bir an.
Noel'den nefret ediyor.
Geçecek.
Bilmiyorum, henüz hazır değil.
-Bence bu iyi bir fikir değil. -Öğrencek Assa.
Ve yapamazsa…
O zaman…
-O zaman düşünürüz. -Büyükbaba.
İşte asistanım.
Tamam, başlayalım.
Bir saniye. Ne yapıyorsunuz?
Noel çuvallarını dolduruyoruz.
Hayır. O çuvallar boş kalacak.
Doktor ağır iş yapma dedi sana.
-Bir şey yapmıyorum. -Ben yaparım.
Hadi.
Liste burada Gunna.
Teşekkürler Bay Claus.
Vay canına.
Harika değil mi?
Evet Gunna, başla bakalım.
Tamamdır, bakıyorum.
"Mila için bloklar."
Bloklar…
Tam burada.
Bloklar burada.
Hayır.
"Tommy için prenses elbiseli bir bebek."
-Orada. -Peki.
Gunna?
''Dominique için deniz simidi."
-Hemen geliyor. -Dikkat.
-Yakala. Hadi bakalım. -Evet.
Bravissimo.
Bravissimo
Üzgünüm Gunna
ama buna vaktimiz yok. Yapacak işlerimiz var.
Yeteneğim burada harcanıyor.
"Çikolata kaplı marşmelov, şekerleme ve şekerler."
Şekerler.
Gel hadi Jules.
Bak, en sevdiğim koridor.
Şekerler.
Müthiş değil mi?
Ye biraz Jules. Yiyebilirsin, hepsi senin.
O ikisi nerede?
İş yerinde cep telefon kullanma hakkında ne demiştik?
Oğlum için endişeleniyorum.
Öğle arasında endişelenebilirsin.
Meşguller. Seni duyamazlar.
Ama meşgul olmamalılar. Büyükbabaları dinlenmeli.
Dinleniyorlar. Seni duymazlar.
Kötü haber.
Bu yıl fazla Noel kurabiyesi satamazsak fabrikayı kapatacaklar.
-Ne? -Evet, ofiste duydum.
Ama hayatım boyunca burada çalıştım.
İnsanlar artık o eski kurabiyeleri istemiyor.
Bir şey yapmalıyız.
Bu gece benim evde.
Kurabiye devrimi zamanı.
-Özel bir isteğin var mı? -Hayır.
Artık çocuklar düzgün yazamıyor.
-Nasıl okuyacağım ki bunu? -Ver bakalım.
Ufak bir çocuğun mektubu bu.
Resim yapmış.
Sen buna resim mi diyorsun?
-Çok belli değil mi? -Sorun bende o zaman.
Holger… Yapma ama…
Bak, "Otto, onunla oynayacak bir kardeş istiyor."
Gördün mü? Ona bir şey öğretmemiz gerekmiyor, değil mi?
Otto, iki nokta üst üste, erkek kardeş istiyor.
Erkek kardeş.
Evet ama durun.
Birine hediye olarak erkek kardeş veremeyiz.
Peki, kardeş yok.
Bekleyin, o zaman…
Ona futbol topu veririz. Beraber oynayacak arkadaş bulur.
-Hey! -Tamam.
Bir futbol topu.
Ya da masa oyunu.
Elbette, evet.
-Bu iş yürümez. -Yürüyecek.
Bak ne kadar çok şey yaptık.
Kırmızılar hediyelerini almayanlar, değil mi?
Düşündüğümden de kötü.
Ama bu gece birlikte yetişebiliriz.
Bu gece mi?
Hayır. Bay Claus dinlenmeli.
Assa.
Noel Baba yapması gerekeni yapmalı.
Viyana'dan yola çıkacağız. Sonra Roma'ya gidip
Paris'e döneceğiz ve Londra'da bitireceğiz. İşte.
Vay be!
Viyana, Roma, Paris, Londra'da konser vermek.
Burada ne işim var?
Işığımı engelliyorsun.
Bu gürültüde nasıl çalışılır ki?
Annen gelmeden eve dönmeliyiz.
Jules?
Noël?
Jules?
Annem geldi bile.
-Anne. -Jules.
Nihayet!
Çok endişelendim.
Bir sorun var sandım. Neden telefonu açmadın?
Duymadım. Dinleniyordum. Sen duydun mu Jules?
-Görüşürüz. -Yarın görüşürüz büyükbaba.
Geliyor musun?
-Geliyorum. -Hoşça kal.
Ne yaptığını bilmiyorum ama sağ ol.
Hiçbir şey yapmadım.
Vay canına.
Büyükbaban çok mutlu görünüyor. Seninle gurur duydum.
Ceketini ilikle.
Buraya taşınmak kötü bir fikir değilmiş değil mi?
Büyükbabana daha yakın olmak. Baban da bunu istiyordu.
-İş nasıldı? -Eğlenceliydi.
Hâlâ alışma sürecindeyim.
-Çok komik biri. -Farid mi?
Evet.
Beni hastaneye getiren adam. Hatırlamıyor musun?
Çok yardımcı oldu.
Jet de öyle.
-Bu gece geliyorlar. -Neden?
Fabrikada büyük bir sorun var
ve Noel kurabiyelerimizle onlara yardım etmek için bir fikrim var.
O kurabiyeleri de seviyorsun, değil mi?
Çok zor ama devam etmeliyiz.
Değil mi? Kız kardeşinin kitabında…
-Hiçbir şey yapmak zorunda değilim! -Jules.
-Üzgünüm anne ama vaktim yok. -Ne oldu?
Hiçbir şey olmadı.
Tuhaf.
Jantien'inkiler yerine senin kurabiyeleri yapıp,
fabrikada paketleyip
mağazalara mı dağıtalım diyorsun?
Ve umarım insanlar sever.
Büyük bir sipariş alırsak fabrika kurtulur.
Bu harika bir plan.
Belki biraz fazla basit.
Hayır. Basit planlar en iyisidir.
Suzie sen bir tanrıçasın.
Kurabiye devrimine.
Jet?
Bilmiyorum.
Ya başarısız olursak?
Başarısız olamaz.
Bu karanlık günlere biraz renk katmalıyız.
Jules ve Noor'a geçmişte kalınmayacağını ve devam etmemiz gerektiğini
göstermek istiyorum. Sonra da yeniden başlamayı.
Zor olsa bile.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Bu yarın için, büyükbabamda.
Sen ne yapıyorsun?
Hiç.
Noor.
Peki, biraz kalabilirsin.
Noel Baba bu gece gelecek mi?
Olabilir.
İyi geceler.
Dinlesene. Bu onun kızağı.
-Noel Baba'nın kızağı bile yok. -Var.
Yok, iyi geceler.
Yoksa evimize nasıl girecek?
Şeyi var…
Ziyarete geldiğinde çocukların uyanık olmasını istemiyor.
-Nedenmiş? -Öyle işte. Hadi uyu.
Ama ona bir şey sormak istiyorum.
Ne?
Babamın da hediye alıp almayacağını.
Nasılsın?
İyiyim Assa.
Evet ama gerçekten soruyorum.
Gerçekten nasılsın?
Birini kaybeden tek kişi Jules değil.
Sen de onu özlüyorsun, değil mi?
Evet.
Onu özlüyorum.
Ama devam etmeliyiz.
-Ağır ol lütfen, kendini yorma. -Tamam.
Ama çok da ağırdan alma.
Yoksa Paskalya'ya kadar iş bitmez.
Jules.
-Gidiyor muyuz, yoksa… -Jules.
Gelmezsin sanıyordum.
Bu gerçekten gerçek.
Evet, hepsi gerçek.
Niye Noel Baba şapkası takmadın?
-Oldu mu? -Tabii. Evet.
-Hazır mıyız? -Dur.
Tamam.
Nereye gideceğiz?
Hoffmeyer adından bir aile.
-Neredeler? -Avusturya'da.
Avusturya.
Noor'un hediyesiyle başlasak?
Hayır, sizin hediyeleri hep en sona bırakırım.
Peki.
Tamam.
Hans ve Heinz.
Heinz'a.
Hiçbir şeye dokunma Jules.
"Noel Baba için" mi?
O biziz.
Hiçbir şeye dokunmamalıyız.
Özellikle bizim için değilse.
"Delphine…"
-Lecomte. -Evet.
-Çok tatlı bir kız. -Oyuncak araba.
Bu.
Kurabiyeni ver.
Kalmadı.
-Kimsenin olmadığından emin misin? -Kayağa gittiler.
Peki.
Noel Baba olmak harika.
Evet, bir tane daha.
Ve bir tane daha! Hızlı gidiyor!
Hop!
Başka bir yerde zıplayamaz mısınız?
Holger, bir kez olsun mutlu ol.
Harika gidiyorlar.
-Öyle. -Harika mı?
Ya geri döndüklerinde yeni listem bitmezse?
Bu kimin suçu olur?
Bitirdik.
Bu çuvalların hepsi dolu mu?
Yapabildiklerimizi yaptık.
Yeni listeyi bekliyoruz, Holger yetişemiyor.
-Geliyor musun büyükbaba? -Evet, tabii.
Hayır.
Eksi ikinci katta ne var?
Eksi iki mi?
Aslında. Bilmiyorum.
-Gunna? -Evet, Bay Claus?
-Eksi ikinci katta ne var? -Eksi iki mi?
Kitaplar.
Evet, çok. Çok kitap var.
Büyük, ağır kitaplar…
Matematik.
Matematiği sever misin?
Severim.
Fransızca.
Birçok Fransızca kitap var.
Fransızca sever misin?
Pek sayılmaz.
Vay canına.
Çok çalışmışsınız.
-Evet. -Evet.
Peki Jules.
Noel Baba'ya yardım etmeyi sevdin mi?
Sevdim ama bir kerelik yapıyorum.
Evet, harika.
-Şu. -Bay Claus?
Sadece bir kerelik mi?
Londra'ya.
Noel Baba Kurabiyesi mi?
Hayır.
-Ne diyor? -Hiç.
"Noel Baba, babamı eve getir lütfen."
Gördün mü, yalnız değilsin.
Babaları geri getiremezsin, değil mi?
Hayır.
Merhaba.
Tatlım, ben geldim.
-Baba! -Buradaymışsın.
Seni çok özledim. Nasılsın?
Gidip anneni görelim, tamam mı?
Eve gitmek istiyorum!
Sıradaki, Max.
Öz…
Özbekistan'dan.
Paten istiyor.
Ne çabuk döndünüz.
İyi değil misin?
Omzun nasıl? Ne oldu?
Eve dönmek istiyor.
Biliyordum! Demiştim sana.
Çok erken. O…
Yarın tekrar deneyeceğiz, tamam mı?
Denemek mi?
Tek bir işimiz var.
-Holger. -Bir iş.
-Holger, Max… -Boşuna çabalıyorum.
Hadi Jules.
Dün büyükbabanla çok eğlendin.
Gelmezsen çok üzülür.
-Merhaba. -Merhaba!
Bugün kurabiye yapacağız.
Ne güzel.
-Kurabiye. -Tamam.
Noel arifesinde ne yemek istersin?
Çok karmaşık bir şey olmasın.
Kurabiye!
Ya sen Jules?
Jules!
Benim remim o Jules!
Jules resmime yazı yazdı anne.
"Babamı eve getir."
Artık Noel'i kutlamak istemiyorum! Çok mu zor? Çince mi konuşuyorum?
Jules çok salak! Salak!
Onunla konuşacağım.
Resmim.
Çince'de "Merhaba, nasılsın?" demek, galiba.
Bildiklerim bu kadar.
-Nasılsın? -İyi değil.
Peki…
Ben buradayım. Konuşmak istersen.
Yok, sağ ol.
Babam geçen yıl öldü.
Noel arifesinde.
Onu özlüyorum.
Noel'i kutlamak istemiyorum, asla. Ama annem ve Noor…
Hiçbir şey olmamış gibiler.
Kimse seni mutlu olmaya zorlayamaz.
İstemediğin bir şeyi yapmaya da.
Özellikle de hazır değilsen.
Ama önceden kabul ettiysen?
Önemli değil.
İstemiyorsan istemiyorsun.
Merhaba büyükbaba.
Nasıl gidiyor? Omzun nasıl?
Bir gün daha dinlenirsem zıpkın gibi olurum.
Merhaba Jules.
Jules, merhaba de.
-Anlamıyorum. Dün çok mutluydu. -Ben keyfini yerine getiririm.
Üzgünüm. Onu evde bırakırdım ama…
Merak etme. Harika bir gün olacak, değil mi Jules?
Peki.
Kusura bakma.
"Palet…"
''Mikroskop, renkli kalem…''
Jules?
Acele etmeliyiz Jules. Paletler orada.
Jules, Amerika bekliyor.
Amerika.
Broadway
Şikago
Las Vegas…
Tamam, sıradaki.
"Mikroskop."
Mikroskopu kim istemiş?
"George, sekiz yaşında, New York'tan."
New York
Mikroskop. Bir kez oynar bir kenara atar.
Bence New Yorklu George'un ragbi topu olması daha iyi olur.
Haydi çocuklar.
Ama mikroskop istiyor.
Tamam, sıradaki.
Peki.
"Boya Kalemi."
Tam şurada. Şu küçük kutular. Görüyor musun?
Evet. Gidip al.
Küçük insanlar, küçük kutular.
Hadi ama, böyle yürümez.
Liste çok uzun.
"Bisiklet kaskı, yapboz, oyuncak ayı."
Hayır Jules, kaykay yok. Hayır.
Kaykay olmaz.
Çalışmaya devam etmeliyiz yoksa bitiremeyiz.
Koridorun sonuna yarışalım.
Üç, iki, bir, başla!
Jules!
Bu hiç adil değil. Hazır değildim.
Ikka! Hadi!
Teker teker yapmıyoruz. Anlaşıldı mı?
Evet efendim.
Bırakayım mı?
Eğer bunu görürse kovulurum.
Fabrikayı kapatırlarsa da kovulursun.
Pekâlâ, bundan biraz al ve sonra yay.
Sonra?
Hepsi kurabiye devrimi için.
-Ne yapıyorsun Jet? -Jet.
Tuvalet molası için iznin var mı? Jet?
Görmediğinden emin olun.
Bizi kurtardın.
Şimdi gerçekten tuvalete gitmem gerekiyor.
O kadar kötü olamaz.
Olur, berbattı.
Hâlâ tüm kalbiyle Noel'den nefret ediyor.
Jules, işin bitti mi?
Eve gitmek istiyorum!
Jules…
Amerika'ya hediyeleri daha göndermedik.
-Evet. -Tabii, devam et.
Ama Jules…
Kimse bana zorla bir şey yaptıramaz.
Beni eve götürür müsün?
Vazgeçmiyorum.
Cesaretlendirmek lazım.
Bunu nasıl yapacaksın?
Sana söylemeyeceğim.
-Bize katılacak mısın? -Hayır.
Ama bunlar kurabiye devriminin kurabiyeleri.
Annen gerçek bir kahraman.
Tüm fabrikayı kurtaracak.
Hadi.
-Alo? -Jules?
-Selam anneanne. -Annen orada mı?
Bilmiyorum.
-Evde yalnız mısın? -Hayır.
-Noel ağacınız hazır mı? -Hayır.
Eminim annen bu akşam için yiyecekler almıştır. Noel arifesi için?
-Almadı. -Almadı mı?
Çok yazık.
Belki şu anda alışveriş yapıyordur?
-Belki de, bilmiyorum. -Tamam.
-Peki. -Hoşça kal anneanne.
Büyükbaba?
Jules!
Gunna.
Merhaba!
Burada ne yapıyorsunuz?
Jules, feci bir şey oldu. Gerçek bir felaket.
Çok kötü.
Neler oldu?
Ben orada değildim. Bu korkunç. Kendimi çok suçlu hissediyorum.
Orada olsaydım bir şey yapabilirdim.
Ne yapabilirdim bilmiyorum, çok iri biri o.
Sakin ol Gunna.
Neler oldu?
Bay Claus dağıtıma tek başına gitti.
Ve o…
…düştü!
Jules.
Büyükbabana göz kulak olacak mısın?
Taşınmak zorunda mıyız?
Büyükbabana yakın olacağız.
Ona iyi bakacağıma dair babana söz verdim.
Onun son dileğiydi.
Jules?
Olamaz! Onu bozdum. Jules?
Bir şey yap. Öylece durup seksi görünmeyi bırak.
-Jules. -Tamam.
Jules. Çok şükür. Hemen gitmemiz lazım, şimdi.
-Peki. -Hemen şimdi.
Merhaba tatlım. Merhaba!
Kurabiye yaptık.
Merhaba.
-Kimsin sen? -Ella, bakıcı.
-Jules nerede? -Yukarıda.
-Evet anne. -Yirmi iki mi?
Daha on dört bile değil.
On beş.
Yazıklar olsun.
Şimdi sırası değil anne.
Sırası değil mi?
-Jules nerede? -Belçikalı büyükbabasında.
Hayır, orada değil. Ev boş.
Senin evde de değiller.
Çocuklarının nerede onu bile bilmiyorsun.
Hemen geliyorum.
Eve gitmem gerek, Jules kayıp.
Ne yapıyoruz biz?
Oğlum…
Zavallı büyükbabam.
-Acıyor mu? -Evet.
Kırılan her şey
tamir edilebilir. Değil mi oğlum?
Niye tek başına gitmek gibi bir salaklık yaptın?
Salaklık mı? Başka seçeneğim yoktu ki, değil mi Jules?
Noel Baba olmak, halka hediye vermek benim görevim.
Senin öyle hissetmediğini biliyorum. Ama bu benim fikrim.
Bastonu uzatıp kalkmama yardım eder misin?
-Hayır, ben yaparım. -Gitmem gerek.
Büyükbaba kalkma, sakin ol.
Seni asla bırakmamalıydım.
Babam, o…
Burada kal, tamam mı?
Ben yaparım.
Tek başıma.
Amerika için çuvallar hazır mı?
-Neredeyse. -Hemen hallediyoruz.
-Bittiler mi? -Hayır ama yaparız.
-Hallederiz. -Kolay iş.
Bu boyama kitaplarını tanımayacağımı mı sandınız?
Çok şanslısınız!
Çünkü tüm çalışanlarıma ihtiyacım var yoksa kovardım sizi.
Hepinizi!
Gidip Jules'u bulmam lazım.
Sen git, fark etmemesini sağlarız.
Emin misin? Kovulmanı istemem.
Hayır. Git oğlunu bul.
Bela çıkardığım için özür dilerim.
Bela mı? Hiç bu kadar eğlenmemiştim.
Git.
Yirmi yılı aşkın süredir bu meşhur Noel kurabiyesini yapıyorum.
Gelenekler devam etmek için vardır, yok edilmek için değil.
Son bir şansınız veriyorum.
Tüm kurabiyeleri yapmak için dört saatiniz var.
Başlasanız iyi olur.
Fazla büyük, değil mi?
Bakalım. Bir gün
sana tam olacak Jules.
İşte.
Ama sadece bir kerelik yapıyorum.
Göreceksin, inanılmaz olacak. Harika görünüyorsun.
Harika ya da değil, asla yetişemeyeceğiz.
Yetişeceğiz, inanman yeter.
Ne yapıyorsun?
İnanıyorum. Gördün mü?
Hayır, hâlâ inanmıyorum.
Jules. Dikkatli ol, tamam mı?
Jules?
Evet.
-Evet, biliyordum! -Hadi Jules!
Seni seviyoruz Jules.
-Acı geçti mi? -Bacağın kırık değil mi?
Çok çabuk iyileşmiş.
Bak!
Suzanne arıyor.
Onu buldun mu?
Hayır, daha değil. Nerede olduğunu bilmiyorum.
Zeki bir çocuk. Aptalca bir şey yapmayacak.
Arabanı alabilir miyim?
-Bu ne cüret! -Tabii.
-Farid? Alo? -Suzanne.
Önce fabrikanın başını derde soktun,
şimdi de izin almadan işten ayrılıyorsun.
Jules'u bulunca döneceğim.
Olmaz, ya hemen gelirsin ya da hiç gelme.
Oğlumu bulacağım.
Ben de yardım edeceğim.
Ben de.
O zaman kovuldunuz.
Hepiniz!
İşinize bakın.
Yani yalan söyledin.
Başka şansım yoktu Assa.
Hazır olmadığını söylediğimi hatırlıyorum.
Ama hayır. "Bacağım da bacağım." Yalan söyledin.
İstemediği hâlde zavallı çocuk işi almak zorunda kaldı.
Bu doğru değil.
O istiyor. Henüz bilmiyor.
Noel'i tekrar sevmeye başlaması gerek. Hepsi bu kadar.
Jules! Durdurun onu!
Gitme Jules!
-Lütfen geri dön. -Dur!
Eksi ikiye gitme!
Eksi ikiye gitti Bay Claus.
"Elizabeth Claus."
"Wilhelmus Claus."
"Otto Claus."
"Henricus Claus."
"Virginie Claus."
NOEL CLAUS
Büyükbabam.
PIETER CLAUS
Babam.
JULES CLAUS - JULES
Üzgünüm Jules.
Üzgünüm. Üzgünüm oğlum.
Noel'i tekrar seveceğini umuyordum.
Böylece bunu açıklamak benim için
daha kolay olurdu.
Noel Baba ya da Noel Anne ünvanı
zamanın başlangıcından beri Claus ailesinde,
yani ailemizde nesilden nesle aktarılmıştır.
Noel Baba ölümsüz değil mi?
Hayır, oğlum.
Bana baksana, değil.
Hepimiz yaşlanıyoruz.
Ve bir gün sıra, bir sonraki kişiye gelecek.
Baban bir süredir Noel Baba olarak çalışıyordu.
Ta ki…
Kazaya kadar.
Evet.
Senin çok genç olduğunu düşündüm.
Tekrar kendim yapmaya başladım.
Ama oğlum ben yaşlıyım.
Yorgunum Jules.
Düşüşüm, hastaneler.
Bak, bu mektup babandan geldi.
Sana yazmış.
Her Noel Baba
haleflerine böyle bir mektup yazar.
Çünkü oğlum, doğru zamanda
yeni Noel Baba sen olacaksın.
Olmaz!
Sadece bir kez yardım edecektim.
Babam öldü.
Yani Noel Baba da öldü.
On bir yaşında, sarı saçlı.
Hayır, bu öğleden sonra. Evet, tamam.
Evet, teşekkürler. Arama yapacaklar.
Her şey yoluna girecek. Her şey düzelecek.
Jules!
Nerelerdeydin?
Her yerde seni arıyorduk.
-Büyükbaban nerede? -Evde.
Niye orada değilsin? Onunla ilgilenmen gerekiyordu.
Jules çok bencil davranıyorsun.
Kayıp oğul geri dönmüş.
Herkes çok endişelendi.
Kendine gel Jules.
İstemiyorsam mutlu olmamı söylemiştin.
Dedim evet.
Ama mutlu olmamak ile
kendine acıyarak etrafındakilere işkence etmek arasında fark var.
Annen senin yüzünden işini kaybetti.
Ne?
Bunu söylememeliydim.
Bak, herkes hata yapar.
Anneler de.
Hata yaptığımı mı düşünüyorsun?
Hayır, sen elinden geleni yapıyorsun.
Ve Jules da biliyor.
O nedir?
Hiç.
Babamdan.
Açman gerekmiyor mu?
Nedenmiş?
Çünkü bu bir veda mektubu, tamam mı?
Okursam…
…gerçekten biter.
Unutmayı öğren.
Sen ne anlarsın ki?
Baban yanında.
Benimki değil.
Her şeyimi kaybettim.
Artık bale yok.
Artık kısa etek yok.
Aptal bir kaza yüzünden.
Kimse düzeltemez.
Dünyaya kızgın olmak bunu değiştirmez.
Hâlâ çok şeyin var Jules.
Aç ve oku lütfen.
Konuş onunla, tamam mı?
Tamam.
Olanlar için üzgünüm.
Ben de.
Benim yüzümden mi kovuldun?
Hayır. Hiç de değil.
Sadece aptallık ettim.
Basit plan her zaman iyi plan değildir.
Fabrikayı kurtarabilirim sandım.
Herkesin kurabiyelerimizi seveceğini.
Büyük bir sipariş alırsak olur
diye düşündüm.
Karanlık günlere biraz renk katmak istedin sadece.
Jules, bunu okuyorsan bir sebepten aranızda değilim demek.
Bu bir veda mektubu değil. Bu yeni bir başlangıç.
Tıpkı büyükbabanın babasından devralıp devam etmesi gibi
sen de bu geleneği devam ettireceksin.
Artık burada değilim ama senin içinde yaşıyorum.
Karanlığa ışık getirmek sana kaldı.
Sen benim kalbimsin.
Birlikte biz Noel Baba'yız.
Sonsuza dek.
Jules?
Gitmem gerek ama ailem öğrenmemeli.
Ne yapacaksın?
-Unutup devam edeceğim. -Neye?
Noel'i kurtaracağım.
İyi misin?
Hiç bu kadar iyi olmamıştım.
Teşekkürler.
Ne için?
Mutlu Noeller.
-Neden herkes bu kadar üzgün? -Jules döndü.
Bir kutlama var. Yeni bir başlangıcın kutlanması.
-Gerçekten mi? -Ciddi mi?
-Hadi, işe koyulalım. -Çocuklar!
-Geliyoruz. -Tamam.
Şıp demiş burnundan düşmüş.
Hoş geldin, Noel Baba Jules.
Vakit geldi, değil mi?
Jules, gelmem gerekmediğinden emin misin?
Eminim, hem ben turlayacağım.
Sağlığın için iyi olmaz.
Endişelenmeli miyim?
Yaşasın kurabiye devrimi.
Birisi bana kurabiye devriminin ne olduğunu açıklayabilir mi?
Evet.
Bunun tadı Noel gibi.
Büyük bir sipariş.
Afiyet olsun Başkan hanım.
Kurabiye ister misin?
Güzel, değil mi?
Evet, seni seviyoruz!
Evet!
Güzel oldu, değil mi Holger?
Bak.
Çok güzel, Holger. Çok güzel.
Jules!
Amerikan Başkanı hanım kurabiyelerimi mi istiyor?
Renkli olan kurabiyeleri, peki. Renkliler, evet.
Tamam.
Renkli kurabiyeler.
Renkli kurabiyeler. O…
Renkli kurabiyeler nerede?
Nerede o renkli kurabiyeler?
Niye soru sorduğumda kimse cevap vermiyor?
Bir Jules'a bakacağım. Yok, ben baktım.
Odasında biraz daha kalmak istiyor.
Peki.
Noel arifesi boyunca odasında sızlanmayacak değil mi?
Acıktım anne.
Akşam yemeği için ne düşündün?
Hiçbir fikrim yok.
-Kilerde ne var? -Hiçbir şey.
Ben açarım.
İşten güçten sıra gelmedi ki.
Noortje gel, alışverişe gidelim. Tamam mı?
Noel için güzel yiyecekler alalım.
Spagetti!
Yok…
Geri dönmelisin.
Amerika Başkanı hanımefendi
kurabiyelerini istiyor.
Ne? Bu nasıl mümkün olabilir?
Tüm valilerine vereceği Noel yemeği için büyük bir sipariş verdi.
Bu işi düzgün yaparsak
temelli müşterimiz olacak, böylece fabrika kurtulacak.
Ne?
Hadi ama, kurabiyeleri bu gece göndermeliyiz.
-Bu gece mi? -Evet.
Üzgünüm ama yapamam.
Nedenmiş?
Akşam Noel'i kutlayacağız.
Söz verdim.
Noel'i yarın kutlayabiliriz.
Emin misin?
Evet.
Pekâlâ, kim yardım etmek ister?
-Ben isterim. -Ben istemiyorum.
Büyükannemle alışverişe gidiyorum. Ve Ella da gelebilir.
Başaramayacağız.
En azından denedik.
Yardım lazım mı?
Noel'i kutluyor olmanız gerekmiyor mu?
Gerekiyor.
O yüzden sıkı çalışıp akşam yemeğine yetişeceğiz.
Hadi.
Jantien o hamur nerede?
Hazırlıyorum.
Sorulan her soruya cevap vermen gerekmez.
Hadi pişirmeye başla.
Jantien!
Hadi!
-Bu son muydu? -Londra'da bir ev daha.
Kalkışa hazır mısın bakalım?
Üç, iki, bir.
-Hadi. Neden bu kadar gecikti? -Kaldıramıyorum.
Annene bakalım.
Hadi Jules.
Biliyordum.
Hadi, biraz heves göster.
Aferin oğlum. Aferin.
Jules!
Jules'cuğum. Nasıl bu kadar hızlı öğrendin?
Babamın burada olduğunu öğrendim.
Tabii ki oğlum.
Sende iş olduğunu biliyordum.
Başarabilirsin.
Bitirdik.
Daha değil.
Başardık.
Herkese Mutlu Noeller. Mutlu Noeller.
-Mutlu Noeller. -Mutlu Noeller.
Gel.
Ne var?
Jules?
Her şey yoluna girecek.
Mutlu Noeller!
Onun fikriydi.
Sen mi yaptın?
Ne bu?
Noel ağacı ve bir sürü hediye.
Vay canına.
Jules.
Tamam.
Noel'i kurtarmak mı?
Ella.
Sana da hediye var.
Bak.
Sevgili dostlar, ben gidiyorum.
Güzel, değil mi?
Farid bekle.
Gel.
Dikkatli olun millet. Çok sıcak.
-Tebrikler. -Dikkat edin.
-Tamam. -Leziz.
Kar yağıyor!
Kadeh kaldırmak istiyorum.
Güzel ve beyaz bir Noel'e.
Tamam.
-Şerefe! -Şerefe!
Beyaz bir Noel.
Ne düşünüyorsun Jules?
-Gelecek sene aynı zamanda. -Kesinlikle.
Çok şirin.
Bom!
Mutlu Noeller.
Alt yazı çevirmeni: Sinem Morgan