Gdzie ja jestem?
O nie!
Czego ja się trzymam?
Niczego!
Dziękuję, panie Gorgu.
Nie ma za co.
Jeśli to ma się udać, musimy działać wszyscy razem.
Wszyscy razem.
Wszyscy… wszyscy razem!
No tak, jesteśmy razem.
Mamrotałeś coś przez sen.
Przyszliśmy to sprawdzić.
Potrafię świetnie interpretować sny.
Tańcem, malunkami. Jak tylko zechcesz.
Dobrze, że was widzę.
Wspólnie rozwiązujemy problemy, prawda?
Duzersi układają kamienie, żeby zatkać dziurę w Szczelinie Samotności
i skierować wodę do Kraglaguny.
A my za pomocą pędów usuwamy breję, by pomóc Merglesom.
Natura uzdrawia naturę
Pięknie.
Wcześniej nie było „u-a-u”, a to wiele zmienia.
- Dziękuję. - Poza tym Rada Mędrców opracowała plan
podstępnego ataku na fontannę, żebyśmy odzyskali nasz wodospad.
Moim zdaniem nie powinniśmy tego robić.
Powinniśmy współpracować z Gorgami.
Poprośmy je o pomoc. Dobry pomysł, nie?
Nie mogę, nie mogę…
Gorgi!
Zapomniałem, z czego się śmiejemy, ale rozśmiesza mnie wasz śmiech.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy!
Zaczynamy.
To moje być albo nie być.
Albo wyhoduję bakterie,
które oczyszczą oceany z mikroplastiku,
albo na uczelni mnie wyśmieją i będę musiała znaleźć nowy zawód.
Może jako treserka cyrkowych psów.
No nie wiem.
Hej.
Ustawiłam kilka kamer, żeby zarejestrować cały proces.
Kolejną zamontowałam na mikroskopie,
żeby nagrała moment, w którym Chrupcia zje plastik.
No dobrze.
Ruth, Michelle, Shirley i cała reszto bohaterek –
trzymajcie kciuki za mój sukces.
Zaraz, gdzie są zapasowe akwaria?
No tak, przed tą dziurą w ścianie.
Przydadzą się.
Ale najpierw muszę pobrać z oceanu więcej próbek.
Dobrze.
Pilnuj, żeby nie działo się nic dziwnego.
Dziękuję pani.
A co to za blokada drogi?
Dzień dobry, Kudłaczu.
Już rozumiem.
Gobo wie, że wracam z Pozaprzestrzeni
i wyprawia mi przyjęcie niespodziankę,
a ty masz mnie czymś zająć.
Poczekam tu, aż wszystko będzie gotowe.
Ten stworek żyje w ścianie i to ty go odkryłeś, piesku?
Ja robię doktorat, ale to ty jesteś geniuszem.
Kudłaczu.
Opowiadałem ci, jak wynalazłem budyń?
Miło, że przygasiłeś światło. O czym to ja mówiłem?
Powiedz to jeszcze raz. Stylus nie słyszał.
Poprośmy Gorgi o pomoc.
Nie żartuję.
Uważam, że powinniśmy współpracować.
Poważnie?
Ale Gobo, współpraca z nimi jest…
Niebezpieczna.
Booberowi chodzi o to, że cię kochamy,
ale nie podoba nam się pomysł współpracy z Gorgami, bo…
To Gorgi!
Lepiej przeprowadźmy podstępny atak.
Co sprawi, że zapomnisz o tym śnie?
Chcesz przeczytać kartkę od wujka?
Nie dostałem od niego kartki,
bo wujek wraca już do Skały Fraglesów.
Ale powiem wam jedno.
Wujek by mnie poparł, bo jest najmądrzejszy z nas.
Zauważam wszystko.
Przed budyniem wynalazłem jadalny piasek.
Zapomnij o tym śnie i pomóż nam zaplanować atak.
Chodźmy!
- Boober zrobił przekąski. - Co?
- Nie? - Mogę zrobić.
Byłoby super, dzięki.
Coś lekkiego i pożywnego. Może rzodkiewkowa pizza.
Później do was dołączę.
Bo Gobo wkracza do akcji.
Mój Junior Junior, kochane drzewko.
Tak za tobą tęsknię.
Przepraszam, panie Gorgu.
Cześć.
Tu Gobo Fragles, jestem Fraglesem.
To nie tylko moje nazwisko.
Przyszedłem do pana, bo mamy poważny problem z wodą.
Dotyczy nas wszystkich, bo jesteśmy połączeni.
Wszyscy myślą, że zwariowałem,
ale gdybyśmy działali razem…
O nie!
No tak. To nie był najlepszy pomysł.
Po co ci duzerofon?
Chcę sprawdzić, jak Duzersom idzie przekierowywanie wody do Kraglaguny.
Baza do dziury. Baza do dziury. Odbiór.
- Skąd znasz duzerski żargon? - Bajer, co nie?
Zgrywaj luzaka.
Dziura do bazy. Odbieram odbiór.
Odbieram odbiór odbioru. Jak idzie Projekt Kamienny Czop?
Projekt Kamienny Czop idzie zgodnie z planem.
Do końca dnia Kraglaguna wypełni się wodą.
Dziękuję, Zawleczko.
Bez odbioru.
Sorki.
Uwaga. Po zaczopowaniu przechodzimy do ataku na fontannę.
Boober, ty masz plan.
Co? Byłem zajęty przekąskami.
Dobrze, że mam zapasowy.
Do dzieła.
Odbiór!
Krok pierwszy: rozrysować plany.
Bardzo ładne.
Śliczne. Kto je narysował?
Nie uwierzycie.
- Jaguś Jagodny. - Co za talent.
Skupcie się. Krok drugi: Zawleczka za pomocą projektora
wyświetli w ogrodzie Gorgów wielki wizerunek Pogeya.
Że niby tam jestem, a tak naprawdę mnie nie będzie.
Dzięki. Szczegóły zostaw mnie.
Krok trzeci: Gorgi będą zaaferowane,
a wtedy Duzersi podkradną się pod fontannę
i zburzą ją przy pomocy swoich maszyn, narzędzi i reszty duzerskich cosiów.
O właśnie, cosiów.
Krok czwarty: kiedy fontanna runie,
odzyskamy wodę i nasz wodospad.
Co ułatwi krok piąty.
Rany, masz na myśli tańce?
No pewka-rzodkiewka!
A gdzie Gobo? Mówił, że do nas dojdzie…
Pewnie wyszedł naprzeciw wujkowi.
Mają tyle do opowiadania.
Raczej Gobo ma tyle do wysłuchiwania.
Wujek Matt gada nawet przez sen.
Wspaniała drzemka.
Szkoda, że nie ma sensu śnić, bo nic nie przebije mojego życia.
Spóźnię się na przyjęcie.
Nieważne, czy są gotowi. Ważne, że się pojawię.
Dwulica ośmiornica!
Udawaj martwego.
Dzień dobry, piesku.
Badania zakończone.
Chrupcia jest gotowa i za chwilę
wsadzę ją do wody pełnej mikroplastiku, żeby sobie coś schrupała.
Mam dobre przeczucia.
Potowarzyszysz mi w trakcie najważniejszych dni mojego życia?
Dziękuję za gościnę. Wspaniały z pana gospodarz.
Przydałoby mi się twoje wsparcie, piesku.
Oczekują mnie na przyjęciu. Proszę mnie przepuścić.
Idziesz czy nie?
Proszę pana.
Możemy porozmawiać? Kiedy mnie pan wysłucha…
Cicho!
Okej, przepraszam.
- Powiedziałem przyjaciołom… - Przyjaciele.
O co panu chodzi?
Przyjaciele są głupi.
Miałem kiedyś jednego, ale tacie się to nie spodobało.
To… okropne.
Gdybym mógł pana teraz dosięgnąć,
poklepałbym pana pocieszająco w ramię.
Nie powinienem był wrzucać go do studni.
Wrzucił pan go do studni?
To… dość brutalne.
Junior Junior, moje kochane drzewko.
To było drzewo. Teraz to ma więcej sensu.
Zaraz, kojarzę to drzewo.
Wpadło do stawu w sali głównej.
Mogę je panu przynieść.
Skąd mam wiedzieć, czy mogę ci zaufać? Jesteś Fraglesem.
Przyszedłem prosić, by usunął pan fontannę,
bo zabiera nam wodę i przez to mamy problemy.
Pomóżmy sobie nawzajem.
Tylko tak możemy coś zmienić. Co pan na to?
Umowa stoi?
- No cóż… - Tak.
Może jak…
Może lepiej z lewej.
Może trochę… o, właśnie.
Umowa stoi.
No to…
Zaraz wrócę.
Juniorze!
Cześć, tatku!
Tylko sobie tańczę.
Nie mydl mi tu oczu. Wypuściłeś właśnie Fraglesa!
Mamy do pogadania.
No dobrze…
Słuchajcie!
Gorg mnie uwięził.
Naprawdę tam poszedłeś? Nie wierzę.
Mówię wam, może to i Gorg, ale on nie jest zły.
Zrobił coś złego, bo cierpiał.
Każdemu się zdarza, prawda?
Mnie nie.
No dobra, mnie też.
Wy mnie wspieraliście, kiedy przeżywałem trudne chwile.
Liczy się to, jak zachowamy się później,
czy przeprosimy i się poprawimy.
Ma rację. Fragles ma rację!
Odpuśćmy sobie ten atak.
Zdobądźmy przyjaciela i zbudujmy wzajemne zaufanie.
Gorg nam pomoże, jeśli damy mu drzewko.
Chodźcie, zanieśmy mu je razem.
Fragles dobrze mówi!
Każdy świt przynosi nowy dzień
Choćby padał deszcz
Ruszaj ze mną w dal
Każdy świt odkrywa nowy los
Przygód czeka sto
Ruszaj ze mną w dal
Każdy ranek, każdy dzień
Każdy wieczór w drogę woła mnie
Póki słońce trwa, nie zgubię się
Przygód czuję zew
On prowadzi mnie
Gdy po dniu przychodzi ciemna noc
Wspomnień pięknych moc
Ukołysze mnie
Każdy ranek, każdy dzień
Każdy wieczór w drogę woła mnie
Prawie jesteśmy na miejscu!
Każdy ranek, każdy dzień
Każdy wieczór w drogę woła mnie
Dobra, tu będzie idealnie.
Podnieśmy je.
Ekstra. Dziękuję wam.
Dzięki!
No proszę.
Uśmiech nie schodzi mi z mordki.
Jestem z was dumny i dziękuję, że mi zaufaliście.
No i…
Fraglesy!
Mówiłeś, że możemy mu zaufać.
Musiał nagle zmienić zdanie.
Uciekajmy!
Szybko, Wembley.
Przepuść mnie.
Chrupcia zbliża się do mikroplastiku,
więc na razie wszystko idzie zgodnie z…
O nie! Zabrakło prądu!
Muszę włączyć korki. Potrzebuję twojej pomocy, piesku.
Podejdź do mikroskopu
i gdy tylko wróci prąd, włącz w kamerze nagrywanie.
Tatko mówi, że nie można wam ufać.
Chcecie tylko kraść.
Musiałem wrzucić drzewko do studni, żeby mnie nie rozpraszało.
Już nigdy nie umknie mi żaden Fragles!
Brawo, synu! Jesteś prawdziwym Gorgiem.
Jak mogłem się tak pomylić?
Spójrz na to inaczej.
Gorzej być nie może.
Nie mów tak.
Zawsze może być gorzej.
Mamy problem.
- Widzisz? - Kamienie się sypią.
Woda nie leci do Kraglaguny.
Plan zawiódł.
Bez odbioru.
Wszystkie plany zawiodły.
Przeze mnie utknęliśmy tu bez nadziei na ratunek.
Uwierzyłeś, że Gorgi mogą być dobre. To było piękne.
Sam mówiłeś, że porażki nas nie definiują.
- Właśnie. - Dzięki.
Przypomnieliście mi o kolejnej pomyłce.
Porażki nas definiują, bo ja jestem chodzącą porażką.
Gobo Fragles wszystko zepsuł.
Nie patrzcie na mnie. Idę stąd.
Nie patrzcie!
Nie patrzcie na mnie.
Martwię się o niego.
Nigdy się tak nie zachowywał.
Nawet jak pokonałam go w skoczka. On wymyślił grę, a ja zostałam mistrzynią.
Może go przytulimy?
Nie wiem, czy to wystarczy.
Myślałem o przytulasie na wypasie.
A gdyby tak odhopsać sytuację?
Co doradziłby nam Gobo?
Przypomniałby nam, że wszystko się ułoży.
I że nie definiują nas porażki,
tylko to, jak sobie z nimi radzimy.
I że razem możemy wszystko.
Tak twierdzi Gobo. Ja uważam to za uproszczenie.
A potem by zaśpiewał.
Macie rację.
Musimy żyć ze sobą w zgodzie
Zadbać o innych jak o siebie
Nawet gdy burza wyje co dzień
Promyków szukać na niebie
Więc daj nam miłość i tęsknotę
Tylko tego trzeba nam
Bo ty i ja
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą razem idziemy
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Stoję tu, choć na dworze burza
Bo nigdy nie jest za późno by
Pokonać mrok, co światłość zaburza
Którą ja noszę w sercu i ty
Więc…
Daj nam miłość i tęsknotę
Junior Junior!
- Tylko tego trzeba nam - Muzyka cię obudziła.
Dzielimy serce
- I dzielimy też drogę - Wiem, co robić.
Którą razem idziemy
- W dobrą stronę - Dziękuję!
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Gdy jesteśmy razem, nie straszny nam trud
Bo dzięki wspólnocie Wszystko idzie jak z nut
- To ja tak potrafię? - Tak.
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą razem idziemy
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Juniorze! Moja fontanna!
Co ty robisz?
To, co należy, tatku. Woda jest wspólna.
Wspólna!
- Kamień załatał dziurę. - Woda leci tam, gdzie powinna.
Fraglesom się udało!
Kraglesy wrócą do domu.
Wody starczy dla wszystkich.
- Mamy wodę. - Mamy prąd.
Mamy pracę.
Hura!
Ocaliliśmy Kraglagunę!
Udało się!
Dzięki, Juniorze.
Bardzo proszę!
Nasza woda!
Tato, wystarczy dla nas wszystkich.
Ale jesteśmy Gorgami.
Skończ już.
To dobry chłopiec.
Prąd wróci za trzy, dwa…
Teraz, Sprocket!
Włączaj nagrywanie.
Proszę, piesku!
Żegnaj.
Dziękuję, co za miły prezent.
Fascynujący artefakt.
Wszystko działa.
Chrupcia się spisała.
Ty też, kolego.
Chodź do mnie.
Hura!
Uwielbiam szczęśliwe zakończenia.
Ja też.
Udało się nam!
- Dzięki, Juniorze. - Dzięki, Gobo.
Wielkie dzięki.
- Doceniam to. - Ja też doceniam.
- Do zobaczenia. - Oby.
- Dzięki. - To ja dziękuję.
Wracajmy już.
Do zobaczenia.
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą idziemy razem
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Dziękuję. Wspaniałe powitanie.
Dziękuję!
Uwierzysz, że wyhodowaliśmy jedzącą plastik bakterię
w domowym laboratorium i wszystko udokumentowaliśmy?
Jak się wprowadzaliśmy, mówiłam, że zmienimy świat.
Co jeszcze odkryjemy?
Wystawiliśmy w twoim muzeum różnego rodzaju przedmioty.
To peleryna Kraglesów.
Muszelkowa opaska Merglesów.
I rysunki Duzersów.
Ponoć są jakieś techniczne.
Tylko je wam wypożyczyliśmy.
I kawałek fontanny Gorgów.
Którego nie pozwolono mi doczyścić.
Chcieliśmy wypełnić muzeum przedmiotami,
które upamiętnią naszą współpracę.
Nie taki miałeś zamysł,
ale to dla nas bardzo ważne.
Taką…
miałem wizję od początku. Dobrze, że ją zrozumieliście.
Mam tu jeszcze jeden artefakt.
Podziwiajcie.
Co to jest, wujku?
Czy to nie oczywiste?
To jest…
Gapek-zdrapek.
Jak się pogapisz, wyleci zdrapka.
No tak, to logiczne.
Super.
No i gdzie ta zdrapka?
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą razem idziemy
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Gdy jesteśmy razem, nie straszny nam trud
Bo dzięki wspólnocie Wszystko idzie jak z nut
To ja tak potrafię?
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą razem idziemy
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Dzielimy serce
I dzielimy też drogę Którą razem idziemy
W dobrą stronę
To wspólna wyprawa
I wspólna historia Co nie kończy się
Dzielimy jedno serce
Napisy: Daria Okoniewska