Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy.
Dzień dobry, Skało Fraglesów.
Mamy sporo problemów do rozwiązania.
Duzersom zabrakło miejsca, wodospad wysechł, Merglesy czkają!
Będę bardziej pomocna po porannej gimnastyce, zatem…
Na dzień dobry dam nura!
Okulary? Są. Ręcznik? Wisi na szyi.
Ja za drzwiami? W tej chwili.
Nie ma to jak poranne taplanko.
Nie ma to jak chlupanko!
To moja ulubiona część dnia. Gotowa…
Nie skacz tam!
Spójrz!
Woda się zbreiła!
Niezjadliwe pałeczki się rozpuściły. Nie możesz w tym pływać.
A wiesz, że ktoś dał mi gwizdek?
Tak jak podejrzewałem.
Breja z pałeczek zanieczyściła wodę, przez co Merglesy mają czkawkę.
Jaskini nie odkryłeś.
Wiem, ale może po prostu chciałem założyć fartuch.
Taką szczerość się ceni.
Przynajmniej już nie pływamy w tym fuj, fuj bajorze.
No tak.
Dzięki, że pozwoliłeś nam odpocząć w twoich baliach.
Nie ma za co.
Przepadam za tymi baliami.
Szanujcie je.
A może wystraszymy Merglesy?
Wtedy przestałyby czkać.
Geniusz! Mój przyjaciel jest geniuszem!
Ty jesteś geniuszem.
- Nie, ty. - Nie, ty.
- Ty. - Ty.
Wystarczy. Oboje jesteście geniuszami.
- Okej. - Wembley,
urządźmy burzę mózgów. Wymyślimy coś strasznego.
Super!
Ale co to jest burza mózgów?
Nie będzie błyskawic?
Jak leci, Red?
Bywało lepiej.
Mamy tyle problemów w Skale.
Chciałabym pomóc.
Ale najpierw muszę zanurkować.
A nie mogę zanurkować w tej brei.
A nie pomogę pozbyć się brei, bo nie mogę zanurkować.
To jakieś błędne koło!
Wiem, jak bardzo lubisz pomagać.
A bezsilność dokucza jak czkawka.
Z czkawką też chcę pomóc!
Red, targają tobą wszystkie emocje naraz.
Mamy sporo do zrobienia,
ale może wszechświat chce, żebyś się zrelaksowała.
Zrelaksowała…
Zrelaksowała.
To nie dla mnie.
Może coś innego ci pomoże?
Wiesz, kto próbuje nowych rzeczy?
- Tylko nie Wujek Matt. - Skąd wiedziałaś?
Posłuchaj, co napisał:
„Drogi Gobo…”
Pewnego dnia obserwowałem dziką naturę.
Robiłem to z wielką powagą.
Wtedy je zobaczyłem.
Najpiękniejsze stworzenia w Pozaprzestrzeni: kłębopuszki.
Były takie spokojne.
Chciałbym z wami poszybować.
Szczęście mi sprzyjało.
Odkryłem, jak mogę się z nimi zapoznać.
Czy wyobrażasz sobie coś bardziej relaksującego?
Pomocy!
Bez niczyjej pomocy szybowałem pośród kłębopuszków.
Okropność!
Byłem na wskroś zachwycony.
Gdyby to mogło trwać wiecznie.
Ja już nie chcę!
To był dla mnie dziś triumfu.
Chciałbym nauczyć cię jednego:
nie bój się próbować nowych rzeczy.
„Ściskam, Wujek Matt”.
Twój wujek ma rację.
Co?
Sama nie wierzę, że to mówię.
Muszą istnieć inne sposoby na relaks. Potrzebuję nowego sportu ekstremalnego.
Przejadę na tyrolce wzdłuż całej sali!
To zbyt niebezpieczne.
Wszechświat chce, żebyś zwolniła.
Nie będę zwalniać. Jestem Red!
Chodzę, skaczę, robię wykroki, ale nigdy nie siedzę bezczynnie.
Mam dość siedzenia bezczynnie.
Fraglesy nie jedzą budowli,
my nie pracujemy – oszaleję, doktorze Równy.
Dziękuję, że się zwierzyłeś.
Dzięki rozmowie uda nam się to przetrwać.
Czy na pewno?
Już dobrze.
Oby ten hydrocedzak wybrał breję z wody,
żebyśmy mogli znów budować.
Żałuję, że odkryliśmy ten pęd i breję.
Zawleczko!
Mamy Wielką Przerwę, a ty pracujesz.
Dołącz do nas. Doktor Równy bardzo mi pomógł.
Zeszłej nocy przespałem całe pięć minut.
Nie spocznę, póki nie pozbędę się tej brei.
Muszę się skupić.
Rozumiem, co chcesz mi przekazać i szanuję twoje potrzeby.
Doktor Równy mnie tego nauczył. To świetny terapeuta!
Podniebne wiaderko! Uwaga na podniebne wiaderko!
Juniorze Juniorze, to ostatnie wiadro wody do wanny.
Chyba dobrze się spisa…
O cholibka.
Co to za breja?
Chyba nie wlałem tego rodzicom do…
Juniorze!
Co to za oślizgłe gluty w mojej wannie?
Są takie maziste i zawiesiste.
Gluty? Nie widziałem żadnych…
Są wspaniałe!
Moje futro na brodzie nigdy nie było tak miękkie.
Spisałeś się, pączusiu!
Lecę po więcej brei!
Breja, breja…
Znowu?
Już dobrze, Sprock!
Że też dopadły cię pchły.
Nie mam na to teraz czasu.
Nie drap się! Na to jest lekarstwo.
Jeśli ci to poprawi humor, to urocza z ciebie lampa.
Weterynarz powiedział, że to pomoże.
Załatwmy to szybko, bo muszę hodować bakterie.
Powiedz „A”.
Zrobione. Wracam do pracy.
Wyplułeś to?
Biedne Merglesy. Ta breja bardzo im dokucza.
Jeśli ich nie wystraszymy,
- nie pozbędą się czkawki. - A ja nie odzyskam balii.
Co nie jest takie ważne.
Ale wciąż jest ważne.
Nie martwcie się.
Wymyśliliśmy coś przerażającego.
Tak!
Gotowy? Do dzieła.
Zniknęliście na pół dnia.
I wróciliście z tym?
Wembley sporo tańczył.
Mam nowy układ.
Może jednak wam pomogę.
Dobra, ale tego nie da się przebić.
Jasne.
Niepotrzebnie się martwią.
Ryzyko-śmizyko. Nic mi nie będzie.
Coś mi jest.
Nie mówcie, że to balubius.
To twój balubius!
Cześć, Red!
Pyszne masło orzechowe.
Serek!
No wiesz co? Był drogi.
Gili, gili, gili!
Otwieraj! Musisz wziąć lekarstwo.
No dalej!
Pięknie.
No i pięknie. Zwichnięty balubius.
Teraz już w ogóle nikomu nie pomogę.
Jestem taka zagubiona.
Kiedyś wiedziałam, jak należy działać
Kiedyś wiedziałam, kim jestem
Szeroka czy ciasna
Moja droga była jasna
A życie nie było testem
Teraz stanęłam przed rozstajem
Bo nic nie jest takie, jakie się wydaje
Tęsknię za czasami
Z prostszymi problemami
Kiedyś, dawno temu
Wiedziałam, kim jestem
Nikt nie jest z żelaza, wiem
Ale czasem myślę, że to sen
Rozglądam się dookoła
Bo czuję się zagubiona
Kiedyś, dawno temu
Wiedziałam, kim jestem
Red?
Co się stało?
Nic.
Tylko jak mam pomóc, kiedy czuję się taka bezsilna?
Jasne. Wyrzuć to z siebie.
Wiem, co poprawi ci humor!
Nurkowanie?
Dowiesz się, jak ze mną pójdziesz.
Co to za miejsce?
To jest Krąg Ducha.
Nauczysz się tu medytacji.
Pamiętajcie, musimy je wystraszyć.
Bądźcie naprawdę cicho.
Ale się wystraszą!
Teraz!
Wszystko okej?
Tak.
Medytacja?
Mówiłam, że nie lubię siedzieć bezczynnie.
Polubisz to. To proste. Pokażę ci.
Zmiana oświetlenia.
Uważaj! Coś koło ciebie lata!
To bańki myśli. Każda pokazuje co innego:
zmartwienie, stres, szczęście, strach.
Należy je zauważyć i pozwolić im odejść.
Tak, martwię się, że nie spełniam oczekiwań innych.
Mogę tylko dawać z siebie wszystko.
Czuję się wspaniale. Twoja kolej.
Wiesz co, policzę swoje kucyki.
Niby prosta sprawa. Raz, dwa. Ale trzeba się upewnić.
- To cała procedura. - Po prostu usiądź i się uspokój.
Kiedy mi się nudzi.
Oddychaj.
No nie wiem.
Przekształć swoje obawy w oddech.
Czy ja oddycham?
Zauważ myśli i pozwól im odpłynąć.
Niech odejdą. Nie bij się z nimi. Pozwól im być.
- Staram się. - Staraj się nie starać.
To nie ma sensu.
Odpręż się!
To mnie wcale nie odpręża!
Nie poszło tak źle. Za chwilę znów spróbujemy.
- Włóż w to więcej serca. - Ani mi się śni.
Ale Red…
Mój balubius.
Wiem, też się o nią martwię.
- Zawleczko. - Tak?
Cały dzień pracujesz. Musisz odpocząć.
Jak mam odpocząć, skoro nie rozwiązałam problemu?
Czasem trzeba odsapnąć i wrócić ze świeżym śrubokrętem.
Masz rację, Kluczyku.
Może lepiej podejść do tego na świeżo.
Chodź do nas, mamy ciastka.
Mama i tata mnie kochają.
Dzięki tej brei zrobiłem coś dobrego.
Tobie też doleję, Juniorze Juniorze.
Juniorze Juniorze? Co się dzieje?
Breja ci szkodzi? Trzymaj się, mały.
Przyniosę ci świeżej wody z fontanny.
To, co służy Gorgom, nie musi służyć wszystkim.
Zajmę się tobą.
Wrócisz do zdrowia.
Tym razem padną ze strachu.
Cześć. Zgadnij.
Mamy niezawodny plan wystraszenia Merglesów.
Oby chociaż wam się coś udało.
Dobra, powtórzmy.
Ja podejdę do nich z ciastem i powiem:
„Witajcie, Merglesy. Macie ochotę na pyszne ciasto?
Obiecuję, że nie jest fuj, fuj”.
Używasz ich języka, no i wszyscy lubią ciasto.
Każdy jakieś lubi.
Nie z owocami? Mamy czekoladowe.
Wolisz wytrawne? Mamy rzodkiewkowe.
- I niebieskie! - Super! Wembley.
Wtedy rzucę parę dymników,
żeby zrobiło się złowrogo.
Mam gęsią skórkę i ciarki.
Boober zniknie w dymie. Ja wciągnę Wembleya na grabie,
żeby był wielkim potworem.
Wtedy Merglesy zapytają: „Gdzie jest kolega od ciasta?”.
Wembley jako wielki potwór wyłoni się z mgły i powie…
Pożarłem go!
Bum! Czkawka zniknie. Niezawodny plan. Do dzieła.
Chodźcie.
O nie, upuściłem dymniki.
Zaraz, to nie są dymniki.
- Co się dzieje? - To są smarojagody!
O nie.
Jesteśmy tak kiepscy w straszeniu, że aż je rozbawiliśmy.
Wiemy, że daliśmy ciała. Nie śmiej się z nas.
Nie, słuchajcie.
Czkawka im przeszła.
To znaczy…
- Udało nam się! - Ekstra.
Wyleczyliście nas, chłopaki.
Próbowaliście na siłę i nie wyszło.
To samo robiłam z Red.
Ale zobaczcie.
Osiągnęliście cel w nieplanowany sposób.
Tak, bańko myśli. To dobry pomysł.
Ja idę w lewo, a ty możesz iść w prawo
Do celu dotrzemy każde w swoim czasie
I każdy powinien doceniać wszystko
Czego nauczył się po drodze
Istnieje niezliczona ilość dróg
Cel osiągniesz na milion sposobów
Nieważne, jak to zrobiłeś
Ważne, że jesteś u celu
Nie ma dwóch
Takich samych dróg
Nie ma dwóch
Może myślisz, że wiesz najlepiej
I reszta ma iść w twoje ślady też
Ale pamiętaj, co służy tobie
Może nie służyć komuś innemu
Istnieje niezliczona ilość dróg
Cel osiągniesz na milion sposobów
Nieważne, w jaki sposób
Ważne, że jesteś u celu
Nie ma dwóch
Takich samych dróg
Nie ma dwóch
Nie ma dwóch takich samych dróg
Poszukam Red.
Spoko, to jednorazowe.
Co za dzień.
Panele słoneczne dają mało mocy.
Szósta szalka bakterii to niewypał.
Nie wiem, co jeszcze mogłabym zrobić.
Mógłbyś ułatwić mi choć jedno i zjeść lekarstwo?
Nie mam czasu na to wszystko.
No dobrze.
I co teraz?
Jesteś taki słodki.
Dobrze jest odsapnąć.
Serio? Teraz ją połkniesz?
Chciałeś się pomiziać.
Pokaż.
Dobry piesek.
Że też zmarnowałam tyle sera.
Wisisz mi cheddara.
Jak się czujesz, Red?
Źle. Czuję się bardzo źle.
Przepraszam cię.
Zmuszałam cię do medytacji, bo ja się po niej świetnie czuję
i myślałam, że tobie też pomoże.
Ale musisz działać po swojemu, a nie po mojemu.
Z chęcią pomogę ci znaleźć twój sposób na relaks.
Dziękuję, Mokey.
Medytowanie nie jest dla mnie.
Ja lubię działać. W ten sposób oczyszczam głowę.
Lubię skakać na główkę i krzyczeć „jupi!”.
Kiedy zanurzam się w wodzie, wszystko inne znika.
Brzmi relaksująco.
Bo takie jest.
Uwielbiam czuć wodę w kucykach, kiedy płynę z prądem.
Tak.
Jakby woda mnie przytulała.
Uwielbiam przytulasy.
Nie ma nic lepszego.
Mogę się dołączyć?
Liczyłam na to.
To niesamowite.
Znów czuję się sobą.
Jestem z ciebie taka dumna…
Nie rozpraszaj mnie.
Przepraszam.
Napisy: Daria Okoniewska