Dans je zorgen weg
Zorgen voor een andere dag
Zingen doen we vlot
In de Freggelgrot
Werk je zorgen weg
Anders heb je morgen pech
Freggels opgelet
Wij zijn Gobo. -Mollie.
Wimmie. -Bobbie.
Jet.
Junior.
Hallo.
Mijn radijs.
Werk je zorgen weg
Anders heb je morgen pech
Zingen doen we vlot
In de Freggelgrot
De Freggels: terug naar de grot
In de Freggelgrot.
Goeiemorgen, Freggelgrot.
Oké, veel te doen. Heel wat problemen om op te lossen.
Overal Doenergebouwen, droge waterval, en de Merggels hebben hulp nodig.
Maar ik zal veel beter kunnen helpen, nadat ik wat oefeningen doe.
We starten de dag met een duik.
Duikbril? Heb ik. Handdoek? Rond mijn nek.
Ik op weg? Geef me een secondje.
Niets beter dan een ochtendduik
Niets geweldiger dan een ochtendduik
Het beste deel van mijn dag. Oké…
Sorry, Jet. Niet duiken.
Kijk.
Het water zit vol smurrie.
Die smerige Doenerstokjes smolten. Daarin kan je niet zwemmen. Zie je?
Iemand gaf me trouwens een fluitje.
Precies zoals ik al vermoedde.
De smurrie van de nieuwe Doenerstokjes vervuilt het water…
…en geeft Merggels de hik.
Dat wisten we toch al?
Ja, maar misschien wilde ik gewoon eens mijn doktersjas aantrekken.
Bedankt voor je eerlijkheid, Bobbie.
Gelukkig zitten wij niet in dat vieze, vuile smurriewater.
Ja.
Dank je dat we wat mogen rondhangen in je waskuipen, Bobbie.
Graag gedaan.
Ze zijn mijn dierbaarste bezit.
Behandel ze goed.
Misschien moeten we de Merggels laten schrikken?
Dan jagen we die hik zo weg.
Geniaal. Mijn beste vriend is een genie.
Nee, jij bent een genie. -Nee, jij.
Nee, jij bent een genie. -Jij.
Jij. -Nee, jij.
Oké. Jullie zijn alletwee een genie.
Goed dan. -Oké, Wimmie.
Zullen wij brainstormen over manieren om hen te laten schrikken?
Heel goed.
Eerste gedachte: wat is een brainstorm?
Hoort daar bliksem bij?
Hé, Jet. Hoe gaat het?
Eerlijk? Niet zo goed.
Er zijn zoveel problemen in de Freggelgrot.
Ik wil helpen. En ik ben een betere helper nadat ik duik.
Maar nu kan ik niet duiken door dat water.
En het water is een van de problemen die ik wil oplossen.
Ik kan pas helpen als ik duik. En alles is nu zoals zo'n cirkelding.
Jet, ik weet hoe graag jij wil helpen.
Als je dat niet kan, ben je niet in je schik.
Hik? Nog zo'n probleem om op te lossen.
Jet, luister. Je bent een kaleidoscoop van gevoelens.
We hebben veel werk…
…maar misschien zegt het universum jou dat je even moet ontspannen.
Ontspannen.
Nee, niets voor mij.
Er kan iets anders zijn dat je goed laat voelen.
Je kan iets nieuws proberen. Weet je wie dat vaak doet?
Zeg alsjeblieft niet Reizende Roel. -Ja, Reizende Roel.
Luister wat hij schreef. Misschien helpt het.
'Beste neef Gobo.
Onlangs bestudeerde ik het wildleven van het wereldruim.
Het was een ernstige zaak.
Daar waren ze.
Het mooiste wat de natuur kan bieden: Wolle poffies.
Ze zagen er zo ontspannen uit.'
Ik wil met je meezweven. Echt waar.
'Wel, Jonge Gobo, het geluk stond aan mijn kant die dag.
Ik wist hoe ik naar het terrein van de Wolle poffies moest.
Er is toch niets ontspannender dan dat?'
Help me.
'Zonder enige hulp zweefde ik tussen de poffies.'
Ik haat het.
'En ik genoot ervan, Gobo. Echt waar.
Kon het maar eeuwig duren.'
Laat het ophouden. Nu.
'Het was een dag vol overwinningen voor oom Roel.
En als ik je iets wil meegeven, is het dit:
Wees nooit bang om iets nieuws te proberen.
Liefs, je oom, Reizende Roel.'
Je oom Roel heeft gelijk.
Wat? -Wat?
Ik geloof niet dat ik dit zeg, maar het is zo.
Duiken kan niet de enige manier zijn.
Ik heb een nieuwe extreme activiteit nodig.
Ik ga door de Grote Hal zoeven aan een kabel.
Nee, Jet. Dat klinkt onveilig.
Ik zeg het je. Het universum vraagt om het kalmer aan te doen.
Ja. -Ik doe het niet kalmer aan. Ik ben Jet.
Ik beweeg, ik spring, ik stretch, maar ik zit niet stil.
Ik kan niet langer stilzitten.
Nu de Freggels onze bouwels niet meer opeten…
…en we niet meer kunnen werken, word ik langzaam gek, dr. Level.
Oké, bedankt om dat te delen.
Als we hier samen over spreken, geraken we er wel door.
Echt?
Toe maar.
Hopelijk krijgt deze filter de smurrie eruit…
…en kunnen we weer bouwen.
Als we die rank niet hadden gebroken, hadden we die smurrie nooit gevonden.
Splitpen.
Dit is een Pauze Dag, maar jij pauzeert niet.
Kom bij de groep. Dr. Level is me echt aan helpen.
Ik sliep bijna vijf minuten vannacht.
Ik kan niet rusten voor ik de smurrie uit het water krijg.
Ik moet me concentreren.
Oké. Ik hoor je. Ik zie je, en ik respecteer je behoeften.
Dat leerde dr. Level me.
Hij is echt geweldig.
Luchtemmer. Er komt een mysterieuze luchtemmer binnen.
Ja.
Junior Junior, dit is de laatste emmer voor het bad van Ma en Pa.
Ik heb het goed ged…
Lieve help.
Wat is die smurrie?
Hopelijk zit dat niet in Ma en Pa's…
Junior.
Wat is dat slijmerig spul in mijn bad?
Ja, het is smodderig smeersel.
Welke smurrie? Ik zag geen…
We vinden het fantastisch.
De haren op mijn kin waren nog nooit zo zacht.
Goed gedaan, koekje van me.
Ik haal nog wat smurrie.
Smurriewater, smurrie…
Opnieuw?
Oké, Sprokkel.
Ongelooflijk dat je vlooien hebt.
Hier heb ik geen tijd voor. Ik heb al zoveel te doen.
Nee, niet krabben. Daar hebben we medicijnen voor.
Als het kan helpen: je ziet eruit als een schattige lamp.
Goed. Volgens de dierenarts moet dit medicijn helpen.
Maar snel, oké? Ik moet plastic-etende bacteriën kweken.
Zeg eens 'A'.
Goed zo. Terug naar mijn lab.
Spuugde je het uit?
Arme Merggels. Ze bezweken helemaal door die smurrie.
Als ze niet van hun hik afkomen…
…komen ze nooit op adem. -En zie ik m'n badkuipen niet terug.
Dat is duidelijk maar 'n bijkomstigheid.
Maar het komt er wel bij.
Maar geen zorgen.
Wimmie en ik hielden een brainstorm en bedachten iets schrikbarends.
Klaar, Wimmie?
Jullie waren wel een tijdje weg.
Dat is wat je bedacht?
Nou, Wimmie heeft veel gedanst.
Ik had een dansmicrobe.
Ik zal de volgende keer wel helpen.
Oké, maar ik weet niet hoe dat ooit beter kan.
Ja.
Mijn vrienden maken zich zorgen om niets.
Gevaarlijk, laat me niet lachen. Dit lukt best.
Dit lukt niet.
Zeg niet dat het mijn baloebius was.
Dat was je baloebius.
Dag, Jet.
Lekkere pindakaas.
Kaas.
Kom op, dat was mijn beste cheddar.
Kietel, kietel.
Kom op, open. Je moet je medicijn nemen.
Kom op.
Goed zo.
Geweldig. Een verstuikte baloebius.
Nu kan ik echt niemand meer helpen.
Ik voel me zo verloren.
Ooit wist ik precies wat ik moest doen
Ooit wist ik mijn naam
Ver weg of dichtbij
De weg lag open
Leven was een spel
Maar nu wandel ik in mijn dromen
En niets blijft zoals het lijkt
Wat verlang ik naar toen
Weer zo makkelijk
Ooit, lang geleden
Wist ik mijn naam
Ik weet dat niemand van staal is
Soms denk ik dat niets echt is
Dan word ik 's nachts wakker
En weet ik niet wat goed is of fout
Ooit, lang geleden
Wist ik mijn naam
Jet?
Alles goed?
Ja, hoor.
Het is gewoon… Hoe kan je helpen als je hulpeloos bent?
O, Jet.
Oké. Ja, laat het er maar uit.
Hé, Jet.
Ik weet iets waardoor je je beter zal voelen.
Is het duiken?
Volg me, en dan wordt alles duidelijk.
Waar zijn we?
Dit, lieve Jet, is de Sfeer Ring.
Hier zal je leren… mediteren.
Oké, goed onthouden: we moeten de Merggels laten schrikken.
Oké, wees heel erg stil.
Ze weten nog niet hoe bang ze straks zullen zijn.
En… Nu!
Gaat het?
Ik ben oké.
Mediteren?
Ik zei toch dat stilzitten niet mijn ding is?
Het kan iedereens ding zijn. Het is makkelijk. Kijk maar.
Het licht verandert. Oké.
Kijk, er vliegen blobs rond je.
Het zijn gedachteballonnen. Elk van een andere soort:
zorgen, stress, geluk, angst.
Het komt erop neer ze te erkennen en te laten passeren.
Ja, ik ben bang dat ik niet altijd aan anderen hun verwachtingen voldoe.
Ik kan enkel m'n best doen. Dank je.
Ik voel me geweldig. Jouw beurt.
Ik moet mijn staartjes gaan tellen.
Ziet er makkelijk uit: een, twee. Maar dan moet je weer tellen.
Het is een heel ding. -Jet. Zit even stil en wees rustig.
Ik verveel me al.
Adem gewoon.
Ik weet het niet.
Neem al die twijfels en zet ze om in adem.
Adem ik?
Erken je gedachten en laat ze dan zachtjes los.
Laat ze passeren. Sla ze niet. Laat ze toe.
Dat probeer ik. -Probeer niet te proberen.
Dat slaat nergens op.
Ontspan je gewoon.
Ik vind hier niets ontspannends aan.
Goede eerste poging. Even wachten en opnieuw proberen.
Maar dan doen we het wel beter. -Nee, Jet is klaar.
Maar Jet…
Baloebius.
Ik weet het, ballon. Ik maak me ook zorgen.
Splitpen. -Ja?
Je bent hier al heel de dag mee bezig. Even pauzeren.
Hoe moet ik pauzeren als dit probleem nog niet opgelost is?
Soms moet je je materiaal even neerleggen en terugkomen met verse vijzen.
Wauw, Moersleutel. Je hebt gelijk.
Misschien moet ik een stapje terug doen om perspectief te krijgen.
Kom naar de groep. We hebben koekjes.
Ma en Pa houden van me.
Ik deed iets goed dankzij die smurrie.
Ik haal wat smurrie voor jou, Junior Junior.
Junior Junior? Wat scheelt er?
Doet de smurrie je pijn? Hou vol, vriendje.
Ik haal wat vers water voor je, van onze Griezelfontein.
Wat goed voor ons Griezels is, is misschien niet goed voor iedereen.
Ik zorg wel voor je.
Alles komt goed.
Dit wordt zo goed, jongens. -Ja.
Mollie, we hebben een doordacht plan om de Merggels te laten schrikken.
Hopelijk gaat er nog iets goed vandaag.
Oké, we overlopen even.
Ik kom met een taart en zeg:
'Hallo, Merggels. Wie wil graag wat heerlijke taart?
Ik beloof dat het geen vies, vuil smurriewater is.
Goed. Je spreekt hun taal en iedereen houdt van taart.
Ja. -Taart voor iedereen.
Lust je geen fruit? Chocoladetaart. Geen stukjes? Limoen.
Iets lekker met kaas? Omgekeerde radijstaart.
Blauwe taart? -Goed.
Ja. -Oké. Ga maar.
En dan gooi ik een rookbom…
Ja. -Om een griezelige sfeer te creëren.
Ik heb kippenvel. En rillingen.
Dan verdwijnt Bobbie in de mist. Ik trek Wimmie hiermee op.
Zo lijkt hij op 'n groot monster.
En dan zullen de Merggels zeggen: 'Waar is die taartkerel nu?'
En dan komt grote, enge Wimmie uit de mist en zegt:
Ik at hem op.
Voilà, hik weg. Dat werkt zeker. Oké, hier gaan we.
Kom op.
O, de rookbommetjes zijn gevallen.
Wacht, dat zijn geen rookbommetjes.
Wimmie, wat gebeurt er? -Het zijn vetbessen.
O, nee.
In plaats van hen te laten schrikken, brengen we hen aan het lachen.
Oké, Mollie. We verpestten het. Je moet ons ook niet uitlachen.
Nee, jongens. Luister.
Hun hik is verdwenen.
Bedoel je…
Het is gelukt. -Joepie.
We zijn helemaal genezen, kerels.
Je probeerde het te forceren en toen werkte het niet.
Ik deed hetzelfde met Jet.
Maar kijk nu.
Je geraakte waar je moest zijn via een onverwachte weg.
Ja, gedachteballon. Goed idee.
Als ik naar links ga Ga jij misschien rechts
Maar we geraken er alletwee wel
En iedereen zou moeten fier zijn
Op de dingen die we onderweg leerden
Want er zijn oneindig veel paden Om uit te kiezen
En je kan er geraken Op een miljoen verschillende manieren
Doe-doe-doe -Het doet er niet toe hoe je er komt
Als je naar dezelfde plek gaat
Geen twee paden -Geen twee paden
Zijn gelijk -Zijn gelijk
Geen twee paden
Doe-doe-doe-doe-doe
Je denkt misschien dat je het zeker weet
En dat iedereen jou moet volgen Stap voor stap
Maar wat voor jou goed werkt
Werkt misschien niet In het hoofd van iemand anders
Want er zijn oneindig veel paden Om uit te kiezen
En je kan er geraken Op een miljoen verschillende manieren
Doe-doe-doe -Het doet er niet toe hoe je er komt
Als je naar dezelfde plek gaat
Geen twee paden -Geen twee paden
Zijn gelijk -Zijn gelijk
Geen twee paden
Geen twee paden zijn gelijk
Ik moet Jet gaan zoeken.
Geen zorgen, die staat op zichzelf.
Wat een dag.
De zonnepanelen blijven het begeven.
Potje zes was een flop. Niets eet plastic.
Ik weet niet wat ik meer kan doen dan ik nu al doe.
Wil je dus één ding makkelijk maken en je medicijn innemen?
Je weet dat ik geen tijd heb voor wat dit ook is.
Goed dan.
Wat nu?
Je bent wel schattig.
Kalmer aan voelt goed, hè?
Meen je dat? Nu wil je het innemen?
Je wilde gewoon een knuffel.
Open.
Zo ken ik je weer.
Ongelooflijk dat ik een blok kaas verspilde.
Je moet me wat cheddar.
Jet, hoe gaat het?
Slecht. Het gaat heel slecht.
Jet, het spijt me.
Ik wilde zo graag dat je leerde mediteren omdat het voor mij goed werkt.
Dus ik dacht voor jou hetzelfde.
Maar het moet op jouw manier gebeuren, niet de mijne.
Dus als je ooit iemand zoekt die je daarmee wil helpen, ben ik er.
Dat waardeer ik, Mollie.
Maar ik denk dat mediteren niet mijn ding is.
Ik ben een actie-Freggel. Zo krijg ik mijn hoofd leeg.
Ik duik ondersteboven, roep: 'Joepie'…
…en dan voel ik het water en verdwijnt alles rond me.
Dat klinkt vredig.
Dat is zo.
Ik hou van m'n staartjes in het water terwijl ik door de stroming zwem.
Ja.
Het voelt als een warme knuffel.
Ik hou van warme knuffels.
Niets is beter dan dit.
Mag ik erbij?
Dat hoopte ik al.
Mollie, dit is geweldig.
Ik voel me eindelijk weer mezelf.
Jet, ik ben zo trots op je…
Ik ben nog in de zone.
Sorry.
Vertaling: Elke Van de Kerckhove