Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy!
Co za paskudztwo! Nie będę tego jadł.
Nie ty jeden.
Dlatego cała sala zawalona jest budowlami.
Już osiem razy przywaliłem sobie w palec…
O, dziewięć.
Nie żebym prowokowała Boobera,
ale nasz wodospad zamienił się w wodociek.
Problemy aż się piętrzą. Przydałaby się pomoc.
Rada Mędrców przybyła.
No wiesz co, Henchy?
Z życiem!
Rada Mędrców przybyła!
Jeśli chodzi o wodospad…
Mroźna, do dzieła.
Mroźna Joe się wykaże.
Płyń!
Nie chce płynąć.
Przykro mi, jesteśmy bezsilni.
Komu chce się jeść?
Ja bym coś wszamał.
Byle nie to.
Dobrze, idziemy.
Nie odchodźcie, proszę.
Wodospad wysycha, Kraglesy musiały opuścić dom,
a te paskudne budynki zajmują całą salę.
Pomóżcie nam.
Z całym szacunkiem, ale może przydałby się wam
ktoś ze świeżym spojrzeniem?
O tak! Kiedy może zacząć?
Chwileczkę.
Czy każdy może wstąpić do Rady?
No cóż…
Serio pytam, bo zapomniałem.
Poszukamy odpowiedniego kandydata.
A kiedy go dostrzeżemy, zabrzmi ceremonialny dźwięk wyboru.
No dobrze.
Pora na zasłużoną drzemkę.
- Ciężkie popołudnie. - Racja.
Słyszeliście?
Jedno z nas może wstąpić do Rady.
Tu jesteście.
Zgubiłem się wśród budynków.
A raz pomyliłem was z kamieniami.
Jak dobrze, że jesteś.
Jedno z nas może wstąpić do Rady Mędrców.
Kto z naszej czwórki się nadaje?
- Które z nas? - Ja się nadaję. Mam werwę.
Może przyda im się odkrywca.
Albo ktoś spokojny, kto medytuje nad rozwiązaniami.
Ja jestem przezorny. Znam każde możliwe zagrożenie.
Kogo wybierasz?
Może… Każde z was by się sprawdziło.
Ale nie wiem. Może ja…
Nigdy się nie zdecyduje.
Chodźmy zaprezentować się Radzie.
Przepraszam, Rado Mędrców!
„Ministra Medytacji” brzmi dobrze.
Nawet nie wzięli mnie pod uwagę.
To ci smuteczek, co?
No.
Wspaniała metropolia.
Tak. A do tego mnóstwo budynków.
Jak mamy dalej pracować?
Zaczyna brakować miejsca.
Spokojnie, Zawleczko.
Fraglesy wszystko zjedzą, jak zawsze.
Problem w tym, że nie jedzą,
odkąd zaczęliśmy używać brei.
Pospieszyliśmy się. Musimy się zatrzymać…
Zatrzymać? Masz na myśli przerwę od pracy?
Czy muszę ci przypominać o Wielkiej Przerwie?
Dawno temu w taki dzień jak ten
źle zapięty kask wpadł do jednej z maszyn.
O nie! Mój źle zapięty kask wpadł do maszyny.
Musimy przerwać pracę.
- Trwała tylko 40 sekund. - Trwała całą minutę!
Breja jest świetna. To nowy smak.
Fraglesy wystarczy do niego przekonać.
Tylko jeden z nas może tego dokonać.
Chodzi panu o…
Duzera Młota?
Żywą legendę. Wymyślił dziewięciodniowy tydzień pracy,
narzędziowe wtorki,
a nawet zmniejszył ilość szyn w kolejce jednoszynowej.
To Duzer Młot.
No dobra, nie ma co przeDuzać.
Dobrze się bawisz?
Nie mam teraz czasu na zabawę.
Lecę do pracy.
Ale znalazłam ci kompana.
Voilà!
Nazywam go DoktoBotem.
Będzie cię wyprowadzał, karmił, bawił się z tobą,
opiekował i przejmie władzę nad światem.
To ostatnie to żart.
Oby. Spójrz.
Umie rzucać piłkę.
DoktoBot.
Przysmak pies.
Kto jest piesek dobry?
Ty jesteś.
No kto jest? Piesek dobry.
Przysmak pies.
Nawet nie poczujesz, że mnie nie ma.
Będę pracować, hodować bakterie, a DoktoBot się tobą zajmie.
Bawcie się dobrze. Muszę pospacerować po desce.
Pies dobry, Spork-let.
Pies dobry.
Jeśli któreś z nas ma dostać się do Rady,
musimy zwrócić na siebie uwagę.
Tak.
Wujek wiedziałby, co zrobić.
Ostatnio nawet o tym pisał.
O nie, kolejna pocztówka.
Wspaniale, prawda?
„Drogi Gobo…”
Muszę przyznać, że doskwiera mi tu samotność.
Dzień dobry.
Ja również lubię wkładać małe rzeczy do dużych rzeczy.
Głuptaski mnie szanują, jednak trzymają się na dystans.
Może ich onieśmielam. Chciałem się do nich zbliżyć.
Wtedy go dostrzegłem.
Głuptasek uwięziony w pudełku wspaniale mi doradził.
Czujesz, że jest ci łyso?
W końcu jest na to rada. Włosy w spreju.
Odzyskałem włosy, pewność siebie
i wiele więcej.
No tak, czuprynka. Tylko gdzie ją znajdę?
Włosy w spreju na wyciągnięcie ręki.
Mam! Przyjaciele w puszce.
Wszyscy patrzyli już tylko na mnie.
Dołączył puszkę przyjaciół.
Pokaż.
Wypróbuj na mnie.
Teraz zwrócę na siebie uwagę?
Powiedz: „Drogi Gobo”.
Drogi Gobo.
Jeśli już ktoś ma zwrócić uwagę Rady,
- będzie to jedno z naszej czwórki. - Chodźcie.
Drogi Gobo. Brzmię tak samo, prawda?
Powiedz to jeszcze raz.
Uważają, że nie nadaję się do Rady.
Wiem, że wembluję, ale potrafię podejmować ważne decyzje.
O, na przykład teraz.
Podniosę ten kamień.
Może jednak większy?
Musimy sprawić, żeby Fraglesy jadły nasze budowle.
Jeśli jednemu z nich zasmakują,
zbudujemy wokół tego kampanię.
Genialne.
Potrzebujemy miłego Fraglesa, którego łatwo przekonać.
- Takiego jak… - Mały kamień, duży kamień.
Duży, mały.
Oto nasz Fragles.
Pies przysmak dobry, dobry Sporket.
Sporket. Dobry, dobry.
Dobry Spork. Dobry.
Na dwór.
Przysmak psa Sprocket.
Czas zabawa. Maksymalna moc.
Cześć, kolego.
Niezła koszula.
Jestem Młot. Jacek Młot. Wiesz…
Jak ci na imię, dziecino?
Wembley.
Masz charyzmę.
Naprawdę?
No pewnie. Będę z tobą szczery.
- Kluczyku. - Sorki, panie Młot.
W naszej krainie nie dzieje się dobrze.
Tylko ty możesz nam pomóc.
Fraglesy nie jedzą naszych budowli.
To wielki problem, który się rozwiązał, bo znaleźliśmy fraglasadora marki.
Fraglasadora marki?
Powiesz pozostałym Fraglesom, że te pałeczki są wyjątkowe.
A dlaczego są wyjątkowe?
Widzisz tę breję?
Dzięki niej budynki są trwalsze.
Ale nie będziemy mieli miejsca na nowe budowle, póki…
Fraglesy nie zaczną ich zjadać.
Nic dodać, nic podać.
Fraglesy nie doceniają brei.
Jaka to byłaby szkoda, gdyby nie dały mu…
To znaczy brei, szansy.
Tak. Breja zasługuje na szansę.
Tak samo jak ja.
Ale próbowałem nowych pałeczek i nie bardzo mi smakują.
To było kiedyś.
Spróbuj jeszcze raz. Może teraz będzie inaczej?
Proszę.
„Mniam, mniam”. Masz rację!
Nie są takie złe.
Wspaniale.
Wembley, zostaniesz gwiazdą.
Serio?
Możesz być królem Fraglesów
Że ja? Nie, jestem tylko Wembleyem.
Możesz być tchórzem
A możesz być królem
Możesz być gwiazdą Która śpiewa z własnym chórem
Zamiast w koszuli Możesz chodzić w spodniach
Możesz być żywą, gadającą kulą ognia
Czasem błyskiem
A czasem gromem
Wijącą rzeką, która tęskni za swym domem
Możesz się czołgać
Lub latać co dnia
Możesz być żywą, gadającą kulą ognia
Dlaczego nagle tyle marzeń mam?
Dlaczego tyle we mnie różnych mnie?
Skąd nagle tyle pokus – nie wiem sam
Czy w tym wszystkim odnajdę siebie?
Hej!
Możesz wybrać mrok
Możesz wybrać blask
Możesz wcielać w życie sny Kiedy nadchodzi brzask
Naprawdę?
Możesz prowadzić innych niczym pochodnia
Możesz być żywą, gadającą kulą ognia
Mogę być żywą, gadającą kulą ognia?
Tak.
Możesz być żywą, gadającą kulą ognia
Powiedz wyćwiczoną kwestię, a potem odejdź.
Obrzydliwe.
Trzeba być na czasie, żeby docenić ten nowy smak.
A potem odejdź.
Nie miałeś tego mówić, tylko odejść.
Wembley! Odejdź!
No tak. Odchodzę.
Hej! Jestem na czasie.
- Ja też! - Ale mi smakuje!
Robię to, co inni i jestem fajny!
Właśnie tak!
Nowy smak jest dostępny tylko przez jakiś czas.
Jedzcie, póki jest.
Tylko przez jakiś czas?
Jedzmy, póki jeszcze są.
Organiczne!
Organiczne.
To jedzą dorośli.
Wyrafinowane i złożone.
Zadziałało! My też możemy działać.
Wracamy do pracy!
Każdy produkt na topie potrzebuje dżingla.
Lecimy.
Nie ma nic lepszego, drogi kolego
Nowe pałeczki pycha są
Jedna to za mało
Schrup sobie ściankę i zaproś koleżankę
- Lubię je! - Tak!
Młotku, rozwaliłeś system.
Jestem fraglasadorem marki!
Jakoś mnie ten smak nie przekonuje.
Ale skoro Wembleyowi smakuje…
Jestem z niego dumna. Zrobił wielką karierę.
Wiem, jest wszędzie.
Skoro to uszczęśliwia jego i innych,
to musi być dobre dla wszystkich.
Tak.
Mają taki inny smak.
Co jest super.
Pycha.
Kolekcja Wembleya!
Kupcie koszulę Wembleya!
To on!
Powiedz to.
No powiedz.
Lubię je!
- Kocham cię! - Powiedział to.
Nie ma za co.
Też was kocham.
Odkryłem swój uśpiony potencjał.
To wszystko kłamstwo.
Czy ten głosik dochodzi ze mnie?
Nie. Posłuchaj mnie.
Co?
Cześć. Jestem Zawleczka.
Mamy wielki problem.
Fraglesy tylko udają, że pałeczki im smakują.
- Co? - Spójrz.
Ale dobre.
Takie ziemiste.
Szkoda, że to limitowana seria.
Zjadłbym cały wieżowiec.
I co ty na to?
Fraglesy wyrzucają je do wody. Nie robią nikomu krzywdy.
Na pewno?
Wasze pałeczki… rozpuszczają się w wodzie,
a przez breję Merglesy mają…
Chwileczkę.
Wieczną czkawkę!
Nie wiem, co robić.
Współczuję Merglesom.
Ale wiem też, że ta kampania bardzo pomaga Duzersom.
Co o tym myślisz?
Myślę, że to od ciebie zależy, jak wykorzystasz swoją popularność.
No tak.
Tu jesteś, Wembley.
Za chwilę premiera podwójnej pałeczki.
Wszyscy tam będą.
Podwójna pałeczka. Więcej pałeczki w pałeczce.
Idealne.
Do zobaczenia. Liczymy na ciebie.
- Nie… - Pa.
Będzie się działo.
- To on. - To Wembley.
Posłuchajcie…
Nie ma nic lepszego, drogi kolego
Nowe pałeczki pycha są
Lubię je. Tak jest!
Posłuchajcie, nie mogę się zdecydować…
Taki byłeś kiedyś. Spójrz na nowego Wembleya.
- Jest pewny siebie. - Klawy.
Radzi sobie pod presją.
- Jest mądry. - Jesteśmy z ciebie dumni.
Nie możemy się doczekać premiery.
A właśnie! Chodźmy zająć dobre miejsca.
- Jedna to za mało - Poczekajcie.
Schrup sobie ściankę
Ja…
To ci zagwozdka, co nie?
Dobry wieczór.
Jestem Duzer Młot.
No proszę.
Miłość do pałeczek połączyła wszystkich.
Aż mam ciarki.
Trochę tu zimno. Możecie coś z tym zrobić?
- Jest okej. - Zajmiesz się tym?
Przed wami Pan „Lubię je” we własnej osobie…
Wembley!
Muzyka!
Nie ma nic lepszego, drogi kolego
Nowe pałeczki pycha są
Jedna to za mało
Schrup sobie ściankę i zaproś koleżankę
Nie lubię ich!
- Tak! - Co? Nie!
Nie smakują mi. Wam również.
Tylko udajecie.
Nie, naprawdę mi smakują.
No dobra, smakują jak kreda.
Przepraszam, ale tak nie może być.
Wyrzucacie je do wody.
A Merglesy dostają czkawki.
Dziękuję… Wembley!
Jestem wemblerem,
ale nad prawdą nie ma co wemblować.
Mierzymy się z poważnymi problemami,
a moje kłamstwa tylko szkodzą.
Dlatego koniec z tym!
Ceremonialny dźwięk wyboru rozebrzmiał.
Wszystkim nam dziś zaimponowałeś.
Czy dołączysz do Rady Mędrców?
Chyba…
Nie, nie „chyba”. Na pewno dołączę.
- Nasz Wembley. - Wiedziałam, że wybiorą jedno z nas.
Ja nie wiedziałem, dlatego bardziej się cieszę.
Do zobaczenia w pokoju!
- Mieszkamy razem. - Szczęściarz.
Wiem.
Nie jestem już fraglasadorem,
ale musicie kogoś wysłuchać.
Mojej koleżanki, Zawleczki.
Malutka.
Nie możemy udawać, że te problemy same się rozwiążą.
Musimy się zatrzymać i zastanowić.
Będzie nam ciężko!
Tak. Ale jeśli zrobimy to teraz,
czeka nas wspanialsza, bardziej zrównoważona przyszłość.
- Tak jest. - To ma sens.
Pięknie.
Moja praca dobiegła końca.
Przecież nic nie zrobiłeś.
Czy na pewno?
- A może rozwaliłem system? - Co?
Odmeldowuję się!
Na pewno. Nic nie zrobiłeś!
Sprocket!
Co tu się stało? Sprocket.
DoktoBot tak narozrabiał?
DoktoBot jest przyjacielem.
Rany, piesku.
Wybrałam drogę na skróty, ale tak nie można.
Oszukiwałam samą siebie.
Koniec z robotami.
Bardzo dobry, bardzo pies.
Już dobrze. Chodź do mnie.
Napisy: Daria Okoniewska