Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy!
Ale będzie super!
Chodźcie.
Czy ty to widzisz?
Kraglesy i Fraglesy, łapka w łapkę, krok w krok.
Uwielbiam integrację!
Ależ ty masz technikę.
Ja medytuję głęboko, ale ty dogłębnie!
Mam nadzieję, że wszyscy dbają o humor gości.
Obyście lubili spadać z krzeseł, bo zaraz wykonam
dogóronożne pobrykiwanie na jednej ręce z zamkniętymi oczami.
Tłum szaleje!
Zaczynam. I hops!
Rany, ziewnięcie?
To zasługiwało co najmniej na oklaski. Ale rozumiem.
Nie pojmuję, ale rozumiem.
Tędy, Kraglesy.
Mam dla was świetną zabawę.
Tędy.
Albo może…
Wiecie co? Chyba…
Nie umiem się zdecydować.
Macie czasem tak, że chciałybyście odpocząć od samych siebie?
Tędy? Dobra, to ma sens.
Czeka was nie lada gratka.
Ale wam zazdroszczę.
Świeże pranie.
Serio?
Dajcie mi chwilę.
Dziękuję.
Wiem, czego wam trzeba – wyżerki.
Zjadamy budynki Duzersów, żeby mogli więcej budować.
Harmonia wokół nas gości
Smacznego.
Normalnie tak nie smakują.
Nieudana partia.
Mokey!
Fraglesom nie smakują pałeczki z dodatkiem brei.
Jeśli przestaną je zjadać, to będziemy mieli problem.
Dlatego centrala miała o niej nie wiedzieć.
Jestem zły na tego, kto się wygadał.
To wy się wygadaliście.
Wiemy. Źle nam z tym, ale staramy się sobie wybaczyć.
- Co tam, psiapsiele? - Tu psiapsiel Gobo.
Coś nam nie idzie ta integracja.
Stanęłam na jednej ręce, a one zaczęły ziewać!
Nie żeby mnie to jakoś dotknęło,
ale wyobrażasz sobie?
Moje niezdecydowanie jest urocze, ale nie dla nich.
Wysmarkały się w moje pranie!
Dla niektórych nie jest to takie proste,
jak dla innych – choćby mnie.
Ale spoko loko luz i spontan.
Zajmę się tym. Jestem urodzoną łączniczką.
Poza tym się przygotowałam.
Książka o Kraglesach?
Przeczytałaś całą?
Od początku do końca.
A nawet z lewej do prawej.
Gorąco ją polecam.
Jako ktoś, kto je rozumie, uważam,
że powinniśmy sprawić, żeby poczuły się jak w domu.
Wiem, że pewnie jest wam źle
Mimo wielu prób nie dogadujecie się
To niełatwe Myślicie, że tak wiele różni was
Powiedzcie temu dość
Bo dużo więcej łączy nas
Fragles, Kragles dwa bratanki
Hej, i Gadzinek z nami wraz
I do gry, i do kołysanki
To samo światło świeci w każdym z nas
Wkrótce zaczniesz to widzieć
Wystarczy przecież tylko chcieć
To takie łatwe Jak w domu wnet poczują się
Będą chrupać też pałeczki Rzodkieweczek wsuną całą tonę
Fragles, Kragles dwa bratanki
Hej, i Gadzinek z nami wraz
I do gry, i do kołysanki
To samo światło świeci w każdym z nas
To samo światło świeci w nas
Czyś niski, średni czy dryblas
To samo światło świeci w nas
Tak!
Świeci w nas
Ładna piosenka.
Pięknie śpiewasz. I mądrze.
Lyle, w to mi graj.
Jak kraga-laga-leci?
No proszę, znasz nasze tradycyjne pozdrowienie.
Staram się, jak mogę.
Wiadomo coś w sprawie wody?
Którą wam ukradliśmy?
Przez przypadek.
Rada Mędrców szuka rozwiązania.
To najtęższe głowy w Skale.
Na pewno opracowują już plan.
Tak.
Szanowna rado, znaleźliśmy rozwiązanie.
- Tak? - Nareszcie.
Najpierw przekąska, potem obiad.
- Wspaniale! - Tak.
- To zajęło cały ranek! - Mieliśmy rozwiązać problem z wodą.
- No tak. - Musimy coś wymyślić.
Po obiedzie!
Dobry pomysł!
Genialny.
Pewnie już coś wymyślili.
Wzięli nadgodziny.
A my w tym czasie będziemy się bawić z wami.
Nie trzeba.
Może sobie odpoczniemy?
To dla nas przyjemność.
O gości trzeba dbać i razem z nimi grać,
a w dodatku… nie umiem znaleźć rymu.
- Spać? - Spać!
Tak.
Ale nie, bo zaplanowałam coś specjalnego.
Zbierzcie swoją ekipę i przygotujcie się na świetną zabawę.
- Okej. - Widzimy się niedługo.
Trochę życia!
Myślę, że Kraglesy chcą…
Poznać się z nami dzięki grom?
Wiem, wpadłam na to samo.
Gobo chciał powiedzieć, że…
Powiedziałaś gier? Wchodzę w to!
No co? Wiecie, że kocham gry.
Tak jest, siostro!
Cały rozdział poświęcono temu, jak Kraglesy kochają gry.
Nie ma lepszego sposobu na integrację.
Tak!
Prosto do ucha. Prościuteńko.
Przepraszam.
Integrujmy się.
Grajmy tak długo, aż gry się skończą.
Zaraz, czy myślimy o tym samym?
Wielkie Śmichy-Chichy!
Przy tym jest sporo roboty.
Wcale nie.
Tu Jaguś Jagodny. Pora na Wielkie Śmichy-Chichy.
No dobra, trochę roboty było.
Pani Shimmelfinney.
Nie chcę pani nic sprzedać. Jestem pani lokatorką.
Sprocket, rozmawiam.
Mogłabym założyć panele słoneczne? Potrzebuję więcej prądu.
Prowadzę badania nad usuwaniem plastiku.
Wiem, że śmieci wywożą w czwartki.
Chodzi mi o mikroplastik.
To projekt na zajęcia. Nie do szkoły. Jestem już duża.
Jestem dorosła.
- Nie… Halo? - Halo?
- Słyszy mnie pani?
Przerwało.
A już miała się zgodzić i nazwać mnie geniuszką.
Pamiętasz, jak na lotnisku nie uznali cię za zwierzę wsparcia emocjonalnego?
Zaczynam ich rozumieć.
Mokey?
To niepotrzebne.
Pójdziemy sobie do Jaskini Spokoju i…
Przygotowałam się i wiem, że uwielbiacie zabawy.
My też.
- Integrujmy się. - Ale…
Zaczynaj, Jaguś!
Nadajemy na żywo.
To ja, Jaguś Jagodny, wasz barwny komentator.
Niebiesko mi!
Niech rozpoczną się Śmichy-Chichy!
- Teraz? - Tak, teraz.
Widziałeś to, Gobo?
Widziałem.
Na początek ulubiona gra Fraglesów – Słup Nonsensu.
Super, prawda?
Gumi, gumi bu i gumi, gumi du.
Miła zabawa.
Gumi, gumi…
Wiesz, Mokey, nie musimy tego robić.
Czuję się taka zintegrowana.
Ja też.
Rzodkiewkola! Świeża rzodkiewkola!
Która godzina?
Godzina Biegu z rzodkiewką! Tu Jaguś Jagodny.
Kocham konfetti.
Śmigu, śmigu do wyścigu!
Fraglesy prezentują wzorową technikę balansowania na nosie,
jednak Kraglesom to nie wychodzi.
Świetna zabawa, prawda?
Coś w tym stylu.
Dziś na obiad będą poobijane rzodkiewki.
Jestem Jaguś Jagodny.
Konfetti.
A teraz pora na moją ulubioną grę, czyli Ślizgawicę.
Oby nikt się nie połamał.
Fraglesy ślizgają się z taką łatwością.
Wspaniałe noty od sędziów.
Natomiast Kraglesom…
coś nie idzie.
Piękny bałagan radości!
A teraz pora na tradycyjną przerwę taneczną.
Przerwa taneczna.
Przepraszam.
- Hej, Mokey? - Tak?
Nie zrozum mnie źle, ale to jakiś niewypał.
Kraglesy się męczą.
Może trzeba znaleźć inną grę.
A teraz wybaczcie, ale mam przerwę taneczną.
Raju!
Takie słowa z jej pyszczka?
Wściekła się.
Naprawdę zależy jej na Kraglesach.
Miejmy nadzieję, że Rada Mędrców coś wymyśliła.
Wymyśliłam!
Co takiego?
Jaka jest różnica między Duzerem a Gorgiem?
Jaka?
Gorga dużo dłużej by się jadło!
- Mroźna, ale z ciebie łobuziara. - Wiem.
Uwaga wszyscy! Przerwa nr 32 na toaletę.
Idź. Mam kolejny żart!
Jak mamy jej to powiedzieć?
Nie wiem.
Przetańczyłam troski swe. Zbierzmy pozytywną energię
i zagrajmy w chowanego.
Gdzie są Kraglesy?
- Schowały się. - Tak.
Już?
Przewidziały, że w to zagramy.
One się nie bawią, naprawdę się schowały.
Co? Czemu?
Chciały uciec od ciebie.
Nie bawią się dobrze. Tu Jaguś Jagodny.
Przepraszam. Łapka mi się omsknęła.
Wiem, że w bardzo złym momencie.
Jest mi przykro, bo myślałam, że je rozumiem.
Myliłam się.
Nie mogę patrzeć, jak płaczesz na rękach.
To imponujące, ale przykre.
Mokey, przecież chciałaś dobrze.
Starałaś się.
Może przeczytanie książki
nie wystarczy, żeby zrozumieć Kraglesy?
Nawet Wujek Matt miewa problemy ze zrozumieniem innych.
O nie.
Ostatnio o tym napisał.
Przeczytaj mi.
„Drogi siostrzeńcze Gobo, piszę do ciebie…”
Z krainy włochatych, inteligentnych istot.
Głuptaski są na każde skinienie ich łapy.
Musiałem się zapoznać z tymi mędrcami.
Cześć, miło mi poznać.
Poznały, że nie jestem byle kim.
- Próbowałem z nimi rozmawiać. - Hau!
Nie rozumiały mnie i wtedy mnie to uderzyło.
Nic o nich nie wiedziałem.
Dopiero kiedy to przyznałem, odkryłem coś niesamowitego.
Kulę Zrozumienia.
Machnięcie tą kulą oznacza…
Nie znam cię, ale chciałbym poznać.
Nic tak nie cieszy, jak nowa znajomość.
Przesyłam ci Kulę Zrozumienia.
Jak mówią głuptaski, używaj jej jak…
Dobry piesek.
Kto jest dobrym pieskiem?
Tak bardzo chciałam ugościć Kraglesy,
że zapomniałam o najważniejszym:
zapytaniu, czego one chcą.
Może powinnaś im o tym powiedzieć.
Znajdę je i wszystko naprawię.
Tylko gdzie one są? Pewnie gdzieś, gdzie jest cicho.
Zaraz, mówiły coś o Jaskini Spokoju.
Chodźmy tam!
Szybko.
Chcemy budować!
Słyszysz to, Zawleczko?
Wszyscy chcą budować większe, wyższe, bardziej duzerskie konstrukcje.
To dzięki twojemu odkryciu.
Proszę pana, potrzeba więcej badań.
Fraglesom nie smakują pałeczki z breją,
a to może zaburzyć naszą produkcję.
Też bym sobie poskandował.
Dokończ naprawę duzertuby. Porozmawiamy później.
- Ale… - Lecę!
- Breja! Uwielbiam skandować. - Proszę pana…
Nikt mnie nie słucha.
Żałuję, że odkryłam tę okropną breję!
Czemu nikt mnie nie słucha?
Jak podciągnę tu prąd, skoro właścicielka mnie nie słucha?
Ja chcę tylko ulepszyć świat.
Właśnie!
Bluetooth dziś wariuje. To jakiś podkast?
Za każdym razem ktoś rzuca mi kłody pod nogi.
„Dzięki, koleżanko. Może później”.
Znam to uczucie.
W kółko to samo!
Zaraz, w kółko to samo.
Ja też muszę w kółko próbować.
Nie poddam się, choćby nie wiem co!
Oni nie odpuszczają.
Ja też nie odpuszczę.
Niesamowite. Halo?
Jeśli mnie słyszysz, to wiedz, że ci kibicuję!
Jesteś inspiracją!
Masz rację, piesku.
Ty i klawa pani z głośnika Bluetooth.
Nie poddam się.
- Halo? - Dzień dobry pani.
Musi pani wiedzieć, że jestem doktorantką
i pracuję nad czymś, co może uratować świat.
Muszę tylko założyć panele słoneczne.
- Zanim pani odmówi… - Dobrze.
- Zgadza się pani? - Tak.
Okej.
Dziękuję pani. Kocham panią.
Kocham?
Sukces!
Jesteśmy!
Co tu się dzieje?
Ciszej proszę.
Pełnię teraz wartę, a Kraglesy są bardzo zmęczone.
To moja wina, przepraszam.
Proszę, to dla ciebie.
Dziękuję.
To… Co to jest?
Kula Zrozumienia.
Nie znam was, ale chciałabym poznać.
Z chęcią posłucham, jak o sobie opowiadacie,
ale zrozumiem też, jeśli pragniecie spokoju.
Wiesz, dlaczego śpimy?
- Bo macie mnie dość? - Nie, nie masz z tym nic wspólnego.
Kraglesy śpią przez większość dnia.
- Naprawdę? - Serio?
Potrzebujemy dużo snu. Dlatego tu przyszliśmy.
To miejsce przypomina nam naszą lagunę.
Idealny półmrok i temperatura. Aż chce się drzemać.
W książce nie wspomnieli o tym ani słowem.
Jakiej książce?
Nie napisał jej Kragles.
Ciężko jest zawrzeć w książce, kim naprawdę jesteśmy.
Kraglesy żyją i bawią się w innej krainie,
którą odwiedzamy w czasie snu.
Naprawdę?
- Przepraszam, za głośno. - Dzięki.
Brzmi fantastycznie.
Jak to działa?
Chcecie sami sprawdzić?
Tak.
Wyśnij sen i zobacz
Co może się w nim chować
Co takiego sny w sobie mają
Że tak prawdziwe się wydają?
Dlaczego sny ujawniają
Co nasze dusze głęboko skrywają?
Wyśnij sen i zobacz
Co może się w nim chować
Wyśnij sen i sprawdź
Co słodkie mary mogą ci dać
Budząc się, widzę
Kolejną tajemnicę
Czy jest ktoś na tym globie Kto śni o mnie i o tobie?
Wyśnij sen i zobacz
Co może się w nim chować
Wyśnij sen i sprawdź
Co słodkie mary mogą ci dać
Wyśnij sen i zobacz
Co może się w nim chować
Wyśnij sen i sprawdź
Co słodkie mary mogą ci dać
Wyśnij sen i zobacz
Co może się w nim chować
To było ekstra.
Niesamowite.
Gra w sen!
Dziękuję, że nam to pokazałeś.
Masz rację, nie da się tego opisać.
I nawet to tego nie opisuje.
Powiedz mi, proszę, czy jest coś, czym możemy wam dogodzić?
Możemy zostać w Jaskini Spokoju, póki nie wrócimy do laguny?
Oczywiście.
Nie martwcie się. Robimy, co możemy,
żeby do waszej laguny wróciła woda.
A do tego czasu nasza woda jest waszą wodą.
Wystarczy dla wszystkich.
Tak.
Tatku! Tatku!
Fontanna jest prawie skończona.
Ale jesteś pewien, że chcesz przejąć całą wodę?
Pewnie, że jestem pewien!
Aż męczy mnie ta pewność.
- Kończ to, Juniorze. - No dobrze.
To my kontrolujemy wodę!
To załatwi sprawę.
Mamo, przygotuj musujący sok z rzodkwi!
Ten, który trzymamy na specjalne okazje.
Co się stało z wodą?
O nie!
Gdzie ona się podziała?
Co to znaczy?
Wiem jedno – nic dobrego.
Zostawiamy was w zawieszeniu!
Tu Jaguś Jagodny.
Napisy: Daria Okoniewska