เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทำงานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์!
ว่าไงจ๊ะ!
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
สปร็อกเกต ฉันต้องหาทาง ทำโปรเจกต์ใหญ่โดยไม่ใช้ห้องแล็บ
เพราะมหาลัยไม่ยอมให้ฉันใช้
ฉันกำลังเครียด ว่าจะเลี้ยงตัวอย่างแบคทีเรียหลายสิบชีวิตยังไง
แต่เพื่อนในชั้นเดียวกัน กำลังเพลิดเพลินกับวันหยุดยาว
ไม่แฟร์เลย ฉันต้องพักสมองแล้ว
เซิร์ฟบอร์ดเท่นะมาร์แชล
มาแล้ว
ฉันขอสงสารตัวเองแป๊บนึงได้ไหม
เป็นอะไรเนี่ยสปร็อกกี้
มีอะไร คิดออกแล้ว
ไอเดียนี้ดีมากสปร็อกกี้ เราเที่ยวอยู่ที่นี่ก็ได้
แค่ต้องใช้จินตนาการนิดหน่อย
ซึ่งไม่เหมือนเงิน เพราะเรามีจินตนาการเพียบ
ขอบใจนะสปร็อกกี้ กำลังต้องการเลย
บอกให้นะ วันนี้ฉันเกือบเอาชีวิตไม่รอด ตอนไปรับพัสดุ
โห แต่ท่าทางรอบนี้จะของพิเศษ
ใช่ ลุงพูดถึงสิ่งที่เรียกว่า "พักร้อน"
"อบร้อน"
ไม่ๆ ใจร้อน
- คือ… - "พักอบใจร้อน"
พักร้อนคืออะไร
- เร้ด พัก… - นั่นสิ
- มันก็คือ… - คือ
เดี๋ยวก็รู้
"โกโบหลานรัก…
บางทีการสำรวจก็ทำให้ล้า ลุงเลยต้องหาทางผ่อนคลาย"
แล้วลุงก็ได้ค้นพบคำว่า…
พักร้อน
มันคือที่พักผ่อนของตัวประหลาดติงต๊อง
พวกเขาชอบมาก ไม่งั้นจะมาทำไมทุกวัน
หวัดดี
ว่าไง
ถ้าอยากผ่อนคลายกับสายน้ำ
พวกเขาก็มีให้
ตามสบายเลย สดชื่นมาก
พวกเขามีเตียงผ่อนคลายด้วยแสง
ลุงรู้สึกได้ว่าความเครียดมลายหายไปสิ้น
ขออีกห้านาที
หลังจากพักผ่อนมาทั้งวัน ลุงก็เริ่มคอแห้ง
ผมคอแห้งมากเลย
อะไร
"ลุงส่งของที่ระลึกจากการพักร้อนมาให้ นั่นคือแก้วน้ำยักษ์"
ว้าว
"ใหญ่พอที่จะดับกระหายความอยากผจญภัย
รัก จากลุงแมตต์นักเดินทาง
ปล. ทุกคนควรจะพักร้อน"
"ปปล. ลุงทำหวีสางหนวดหาย
ถ้าหลานหาเจอ ฝากเก็บให้ด้วยนะ"
ว้าว การพักร้อนคืองี้นี่เอง
ใช่
ผ่อนคลาย สายน้ำ เหมือนที่พวกเราชอบทำกันเลย
ใช่ เวมบลีย์
แต่ลุงหมายถึงเปลี่ยนสถานที่ทำน่ะ
- ใช่ - ฉันอยากไปพักร้อน
- จริง - ใช่
พักร้อนต้องรอก่อนละ
เราต้องทำงานทั้งอาทิตย์เลย
- ใช่ ไปกันเถอะพวกเรา เร็วเข้า - ไปๆ
- เดี๋ยวเจอกันนะเวมบลีย์ - ได้เลย ฉันขอใส่หมวกก่อน
ว่าไงเพื่อนรัก
นี่คอตเทอร์พิน
นี่ใช่เมือกเหนียวที่ไหล ออกมาจากเถาวัลย์ตอนนั้นรึเปล่า
เมื่อไหร่จะเอาไปสร้างอาคารได้ล่ะ วันนี้ พรุ่งนี้ วันนี้
เดี๋ยว ใจเย็นนะเทอร์โบ
เราต้องทดสอบอีกหลายครั้ง
ถ้ามันไม่เหนียวจริง หรือไม่ถูกปากพวกแฟรกเกิลล่ะ
แล้วยัง…
อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เธอนี่กังวลไม่เข้าเรื่อง
เธอควรได้หน้าว่าเป็นผู้ค้นพบมันนะ
ใช่
ฉันไม่อยากได้หน้า พวกเราทำงานเป็นทีมและเหนียวแน่น
เมือกนี่ทำให้เราเหนียวแน่น
เรารู้ว่าเธอไม่ได้หมายถึงแบบนี้ เราผิดไปแล้ว
บื้อจริงๆ
งานจบแล้ว
ค่อยยังชั่ว
ฉันนึกว่าจะไม่ได้เลิกงานซะแล้ว
นั่นสิ
ที่จริงก็ทำแค่ 30 นาทีเองนะ
เป็น 30 นาทีที่เหนื่อยมาก
ฉันต้องเป่านกหวีดหน่วยกู้ภัยแล้วตะโกนว่า
"อย่าเพิ่งหมดสนุก" กระตุ้นพวกแฟรกเกิลในบึง
หมดแรงเลย
ฉันรู้สึกสดชื่นนะ
การไปเก็บหัวแรดิชที่สวนของกอร์ก เหมือนน้ำใจที่หลั่งไหลออกมา
ฉันรักงานนี้จัง
เหมือนกัน ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก ที่ได้ทำความสะอาดพิพิธภัณฑ์ของลุงแมตต์
ฉันตั้งใจมาก มันสะอาดแล้วนะ
แล้วฉันก็ทำความสะอาดอีก แล้วก็ทำอีกรอบ
- ตอนนี้มันสะอาดมากเพื่อน - เจ๋ง
ฉันได้ทำสัญญาณเตือนภัยดัง แล้วช่วยลำเลียงถังน้ำไปดับไฟ
ไม่ใช่ไฟไหม้หรอก ซุปฉันเอง
ซุปเย็น
- ขอโทษนะ - เหนื่อยใจ
- ลืมเรื่องงานไปเถอะ - ใช่
เพราะเราต้องไปพักร้อนให้หายเหนื่อย
ไปเลย
จับพู่ปลายหางไว้ให้มั่น เพราะฉันรู้ว่าเราควรจะไปไหนกันดี
เล่าเป็นเพลงนะ
นึกว่าจะไม่บอกซะแล้ว
เราตรากตรำทำงานทั้งอาทิตย์
ควรได้พักกันสักนิด
พักร้อนให้สบายใจกันหน่อย
พักกันหน่อย
มีสายน้ำกว้างไกลสุดสายตา
เมื่อสาดกระเซ็นสดชื่นเหมือนดั่งฝัน
รับรองว่าต้องถูกใจอย่างแน่นอน
ถูกใจแน่
ความเครียดนั้นก็หายไป เรื่องกลุ้มใจห่างไกลแสนไกล
- ไกล - และฉันมักจะลืมเรื่องเมื่อวันวาน
เมื่อไปตามทางเรา
- สู่บึงเค็มแคร็กเกิ้ล - ใช่
ถ้าแดดยิ่งร้อนและสายน้ำหลั่งไหล
- ไปที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ลกัน - ใช่
สายลมชื่นใจให้อารมณ์ดี
- สู่บึงเค็มแคร็กเกิ้ล - ใช่
- จะว่ายน้ำทั้งวัน - โลดแล่นสุขสันต์และสัมผัสเกลียวคลื่น
- ไม่มีคำว่าไปแล้วเสียเที่ยว - ใช่!
- ไปที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ลกัน - ใช่
ไปดำดิ่งสู่ทะเลฟ้าคราม
- ไปที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ลกัน - ใช่
ฟังทำนองและสัมผัสดนตรี
- ไปที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ลกัน - ใช่
ว่ายน้ำทั้งวัน
- แสนสุขสันต์จนอยากอยู่ไม่กลับ - ว้าว!
ไม่มีคำว่าไปแล้วเสียเที่ยว
ใช่แน่นอน
แบบว่าดีจนอยากไปอยู่
- ที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ล - ใช่!
เย่ พวกเรา ไปกันเถอะ
ไปบึงเค็มแคร็กเกิ้ลกันเลย
จูเนียร์ จูเนียร์อยู่ไหนน๊า
ล้อเล่นนะ ฉันรู้ว่าเธออยู่ไหน
ตอนนี้พ่อกับแม่ไปพักร้อนกัน
ไปจู๋จี๋กันที่ผาจูจุ๊บ
วันนี้ฉันเลยจะอยู่กับเธอ ดีไหมล่ะ
"อืม ดีมากเลยจ้ะ"
โอเค เยี่ยม
ฉันจะย้ายเธอไปที่ที่ดีกว่านี้นะ
เพราะยังไงเธอก็เป็นกอร์ก
และกอร์กต้องได้สิ่งที่ดีที่สุด
อยู่นั่นไง!
ว้าว พักร้อนแรกของเรา
ทะเลสาบใหญ่กว้างไกลสุดสายตา
ปกติทะเลสาบต้องมีน้ำไม่ใช่เหรอ
ใช่ น้ำหายไปไหน
ทำไมทะเลสาบแห้งเหือด
มันเป็นเรื่องลี้ลับ
ใช่! เรื่องลี้ลับ
เรื่องลี้ลับสำหรับ…
ยอดนักสืบเร้ด!
สุดยอดนักสืบแห่งเดอะร็อก
และแฟรกเกิลคนเดียวที่มีแว่นขยาย
- ใช่ - ใช่แล้ว
นี่คือคดี ใครพรากพักร้อนของเราไป
สมูตี้มะม่วง
ชีวิตสุขสันต์
นี่สปร็อกเกต ย้ายประเทศกันหน่อยไหม
แตงกวาโรล
ฉันก็ชอบเมืองนี้นะ
แต่เราไปที่ที่คึกคักกว่านี้ดีไหม
- ฮี้กับกับ - โอเคๆ พอแล้ว
บลูเบอร์รี่สดๆ จากธรรมชาติ
สดจากธรรมชาติ
แล้วเอาไปแช่แข็ง แล้วค่อยส่งออก
แล้วฉันก็ซื้อมา
พอเห็นรอยเท้าฉันก็รู้เลยว่าได้เบาะแสแรกแล้ว
เจ้าของรอยเท้านี้ขโมยน้ำเราไป และที่สำคัญคือขโมยพักร้อนฉันไป
เร้ด เราได้ยินที่เธอพูดนะ นั่นก็รอยเท้าพวกเราไง
ฉันโดนกระแสต่อต้าน
ที่นี่มีพลังงานผ่อนคลายอยู่นะ
ฉันว่าเราก็มาสนุกกันเถอะ
ใช่ แล้วห่วงแขนฉันก็เท่ดีด้วย
ฉันไม่พักหรอกนะ จนกว่าจะเจอน้ำ
น้ำไม่อยู่ในดินพวกนั้นหรอกนะ
ผู้ต้องสงสัย
หวัดดี นี่ไลล์นะ พวกเธอมาที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ลทำไมเหรอ
นี่ ฉันสิต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่า
นายเป็นใคร
ไลล์ไง ก็เพิ่งบอกไป
ฉันเป็นแคร็กเกิ้ล นี่ทะเลสาบของพวกเรา
จนกระทั่งน้ำแห้งนั่นแหละ
พวกเราเป็นแคร็กเกิ้ล อาศัยอยู่ที่นี่
มีผู้ต้องสงสัยเพิ่ม
เร้ด ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย
พวกเขาโดนขโมยน้ำไป
- รวมพลแฟรกเกิล - ใช่
โกโบเรียกรวมพลแฟรกเกิลกลางทะเลสาบได้…
- เร้ด รีบๆ มาเหอะ - ก็ได้
- เราต้องช่วยพวกแคร็กเกิ้ลนะ - ใช่
หรือเราจะลำเลียงถังน้ำมาเติม เหมือนเวลาไฟไหม้ดี
เหมือนตอนแฟรกเกิลใสซื่อทำซุปเย็นอยู่น่ะเหรอ
- ขอโทษอีกทีนะบูเบอร์ - เวมบลีย์พูดถูก
เราน่าจะขนน้ำมาให้พวกเขา เรามีเต็มเลย
- ใช่ - ไอเดียดี
เดี๋ยวฉันจะช่วยอยู่คลี่คลายคดีที่นี่เอง
เราจะได้กลับมาพักร้อนกัน
แล้วพวกแคร็กเกิ้ล จะได้มีน้ำใช้ในชีวิตประจำวันซะที
- ใช่ - แยกย้าย
ไม่ต้องห่วงนะแคร็กเกิ้ล เดี๋ยวเราจะเอาน้ำกลับมาให้
ใช่
ฮ่ะ เอาละไลล์ ฉันจะเริ่มสอบสวนนายเป็นคนแรก
ได้ดิ
รู้สึกได้เลยว่าเขากังวล
อ๋อ ไม่นะ ฉันยินดีให้ความร่วมมือ
จุดที่แดดลงเยอะที่สุดในสวน
ดีสำหรับพวกกอร์กอย่างเราที่สุด
ใช่
นี่นาย
ไอ้ตัวที่มีหน้า มีหัว มีอะไรพวกนั้นน่ะ
ฉันเหรอ
นายย้ายไอ้ต้นไม้เสียบลูกชิ้นมาตรงนี้ทำไม
ใช่ เขาบังวิวเราหมดเลย
นายคิดว่าเขาดีกว่าเราเหรอ
ตะ… ตะ… แต่พวกกอร์กต้องได้สิ่งที่ดีที่สุด
- นายเป็นตัวอย่างที่ดีมากเลยนะ - ใช่
มีหวังเราจะโดนแย่งแดดจนเหี่ยวตาย
ไม่หรอกๆ
นี่ไง ฉันเริ่มเหี่ยวแล้ว
โธ่ ฉันจะทำยังไงดีล่ะ
แฟรกเกิล! แฟรกเกิล!
ตอนนี้พวกแคร็กเกิ้ลต้องการน้ำมาก
เราต้องลำเลียงถังน้ำไปที่บึงเค็มแคร็กเกิ้ล!
ใช่
เป็นห่วงกันใหญ่เลย เดี๋ยวต้องมีการเปลี่ยนแปลง
เริ่มกันเถอะ
โอ้โฮ ดีใจนะที่เสียงหวอมีประโยชน์ซะที
ขอโทษนะๆ
- ฉันทำซุปเย็น - ฉันขอโทษ
โอ้โฮ
แก้วน้ำยักษ์จากลุงแมตต์ ต้องช่วยพวกแคร็กเกิ้ลได้เยอะแน่
น้ำหกหมดแล้ว
แบบนี้น้ำไปไม่ถึงพวกแคร็กเกิ้ลแน่
นี่ นายสองคนช่วยเฝ้าเมือกแทนฉันหน่อยสิ
ได้เลย
เราจะคอยดูไม่ให้เมือกหนีไปไหน
ขอบใจนะ ฉันปล่อยให้พวกแฟรกเกิล ล้มเหลวต่อหน้าต่อตาไม่ได้จริงๆ
- แล้วเจอกันนะเพื่อน - บาย
- นี่เรนช์ - ว่าไง
ฉันว่าเมือกนี่ควรไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่
มันต้องเปลี่ยนโฉมวงการก่อสร้างได้แน่
และคอตเทอร์พินก็ควรได้หน้า
จะดีเหรอ ฉันรู้สึกกระอักกระอ่วนน่ะ
- ไม่หรอก ดีจะตาย - ดีเหรอ
คำว่า "ดีเมือก" ยังมีคำว่า "เมือก" เลยจริงไหม
นายพูดถูก งั้นไปกันเถอะ
- โอเค เอาละ ใช้หลังฉันสิ - ใช้ข้างหน้าสิ
ตอบอีกทีซิ
นายอยู่ไหนตอนที่น้ำหายไป
พร้อมกับวันพักร้อนของฉัน
เราคุยเรื่องนี้ตรงนี้ไม่ได้
เธอต้องไปคุยกับผู้นำหมู่บ้าน
- อ๋อ ได้ - ไปกันเถอะ
ฉันเอง
เท่ดีเนอะ
ใช่ๆ
ยอดนักสืบเร้ดรู้อยู่แล้ว
เดี๋ยวแมนตี้วอร์ตื่น
แมนตี้วอร์คืออะไร
สัตว์ประหลาดยักษ์น่าสยอง ที่อยู่ในทางน้ำข้างทะเลสาบ
แต่เราไปคุยกับเขาไม่ได้ เพราะอาจจะโดนเขากิน
หนักกว่านั้นคือ…
โดนตวาด
ไม่แน่ แมนตี้วอร์อาจจะเอาน้ำไปก็ได้
- ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะน่ากลัวแค่ไหน - ใช่
เขาไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับฉัน
- และนาย - โอเค
- มันแย่มากที่น้ำพวกนายแห้งแบบนี้ - ใช่
แต่ไม่ต้องกลัว
ยอดนักสืบเร้ดจะสืบให้
จะตอบสิ่งตั้งใจ ต้องตั้งข้อสงสัย เก็บข้อมูลอย่าหยุด
ใช่เลย
บอกเลยความตั้งมั่นในคดีของฉัน คนนี้มีมากจริงๆ
แต่แรงจูงใจให้ทำแบบนั้นลงไป มันช่างน่าสงสัยเสียจริง
และการเตรียมตัวหาคนร้ายใจชั่ว ก็แสนจนหนทาง
แต่มาทำคดีต้องไล่ตามความจริง
จะไม่คิดถอยหนี เพราะว่าฉันกำลังข้องใจ
ข้องใจ
- ข้องใจ - ข้องใจ
เมื่อล่วงรู้ความจริง สุดลำบากแสนหิน
จะเชื่อตามใจ แค่เราค้นพบเพราะว่าข้องใจ
- ข้องใจ - ข้องใจ
ข้องใจ
อีกมากที่ยังข้องใจ
ยิ่งคดียิ่งร้ายแรง จนทำเดือดเนื้อร้อนใจ
จะเดาไปทั่วก็แย่ ผิดเขลาเอา
แล้วก็จะกลายเป็นคนปลิ้นปล้อน กะล่อนตลบตะแลง
มีฉันคอยฟัง
แต่ชื่อเสียงเรียงนาม ถ้าความตั้งใจมั่น คือแรงใจก็ต่างเพิ่มพูน
ทุ่มเททั้งหมดให้สมดั่งฝัน
ให้ส่งเสียงก้าวไกล
เมื่อมาทำคดี ต้องไล่ตามความจริง
จะไม่คิดถอยหนี เพราะว่าฉันกำลังข้องใจ
ข้องใจ
- ข้องใจ - ข้องใจ
- เมื่อล่วงรู้ความจริง - สุดลำบากแสนหิน
- แต่เชื่อมั่นตั้งใจ - แกะรอยคนก็เพราะข้องใจ
- ข้องใจ - ข้องใจ
ข้องใจ
มีอีกมากที่ยังข้องใจ
อุ๊ย เขาอยู่นั่นไง
นั่นแหละแมนตี้วอร์
ฮ่า
ฉันน่าจะเจอผู้ต้องสงสัยแล้ว แมนตี้วอร์นั่นเอง
เขาดูตัวใหญ่เพราะฉันใช้แว่นขยาย
โอ้โฮ เขาตัวใหญ่จริงๆ ด้วย
พวกเธอ!
ถ้าฉันอยากวางต้นไม้ตรงที่ที่ดีที่สุด ฉันก็จะวาง
ฉันเป็นกอร์ก ฉันไม่ต้องเกรงใจใคร
แต่ทำไมฉันรู้สึกผิดล่ะ
ไม่ได้ๆ
ขอโทษนะ จูเนียร์ จูเนียร์
ฉันอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ แต่ฉันก็ไม่อยากให้ต้นไม้อื่นเดือดร้อน
อาจจะไม่ดีที่สุด แต่ก็ยังดีมากนะ
พอใจไหม
พอใจแล้ว
พอใจ ถ้านายไม่เอาเจ้าต้นโย่งโตเร็วมาบังเรา
เข้าใจ๊
โอเค เข้าใจ
นายยังดูโกรธอยู่เลย
เขาทำดีแล้วนี่ ชมเขาหน่อยสิ
ที่จริงมันไม่เกี่ยวกับเขาหรอก
- ฉัน… ฉันนอนไม่หลับมาหลายวันน่ะ - อุ่ย
พวกเธอ…
ขอต้อนรับสู่บ้านฉัน
- ฮะ - เดี๋ยวนะ
- คุณต้อนรับเราเหรอ - ทำไมพูดซะน่ากลัวเลย
จะว่าไป
ฉันไม่เคยคิดว่าน่ากลัวนะ
ปกติฉันก็พูดแบบนี้
เพราะแบบนี้รึเปล่าพวกแคร็กเกิ้ลถึงได้กลัวฉัน
มันไม่ได้ช่วยเลยนะเนี่ย
เอาละ เลิกคุยเล่นแล้วมาเข้าเรื่องกันดีกว่า
- คุณเอาน้ำไปทำไมคะแมนตี้วอร์ - ใช่
เรียกแมนตี้ดีกว่า
ฉันไม่ได้เอาไปนะ
แล้วใครเอาไปคะ
ก็…
เธอไง
ฉันต้องพลาดอะไรไปแน่ๆ
นั่น… ที่ผูกผมของฉัน
แต่มันโผล่มาถึงนี่ได้ยังไง
ฉันทำที่ผูกผมหายตอนที่…
ฉันมาแล้วโกโบ!
เราออกไปตามหาเป้ ของลุงของโกโบแล้วติดอยู่ในถ้ำ
เราขุดหินแล้วมีน้ำไหลทะลักออกมา
- นั่น… - น้ำ!
เราถลาไปตามทางน้ำไหล
จนเกิดเป็นน้ำตกสวยงามแห่งใหม่ในโถงใหญ่
- ว้าว - ว้าว
ดูแหล่งน้ำใหม่นี่สิ
ใช่ แต่เธอเคยคิดบ้างไหม ว่าน้ำพวกนั้นมาจากไหน
พวกเขาต้องโทษนายแน่เลยแมนตี้
การย้ายหินทำให้น้ำเปลี่ยนทิศทาง
จนทะเลสาบแห้งเหรอคะ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าผู้ต้องสงสัยที่ฉันตามหาตัวอยู่คือ…
เธอ
โอ้โฮ คุณพูดซะเบาเชียว
ก็ฉันว่ามันได้อารมณ์กว่าน่ะ
โอ้โฮ เราไม่ต้องไปไหนก็สนุกได้เนอะ
คนอื่นอาจจะได้ไปพักร้อนหรูๆ แต่ที่จริงเราโชคดีนะสปร็อกเกต
ก็ดูสิว่าเราทำที่นี่ไว้ดีแค่ไหน
เดี๋ยวนะ
ที่นี่
ทำไมฉันไม่คิดทำห้องแล็บที่นี่ล่ะ
อาจจะต้องใช้เส้นนิดหน่อย เอาอุปกรณ์มาปรับใช้บ้าง
แต่คนเปลี่ยนโลก ไม่เคยคิดอะไรธรรมดาอยู่แล้ว
สปร็อกเกต เราจะแก้ปัญหาขยะในทะเลให้ได้
โดยเริ่มจากที่บ้านนี่แหละ
ไม่ต้องห่วง
ตั้งแคมป์เสร็จค่อยทำ
นายทำหกหมดแล้ว
- รู้ไหม ถือนิ่งๆ สิ - ได้เลยโกโบ โอเค เหวอ
อย่าทำน้ำหก
- ฉันเทเองๆ - ฉันเทอยู่
เทพร้อมกันไม่ได้นะ ต้องมีคนนึงถือถัง
- ฉันเทอยู่ - ใช่
น้ำหกหมดๆ
น้ำไหล ก็ไหลไปตามน้ำสิ
แล้วทำยังไงล่ะ
โอเคทุกคน ยอดนักสืบเร้ดไขคดีได้แล้ว
- แจ๋วมาก - ทำได้แล้วเหรอ
คดีไหน
ฉันว่าพวกเราควรได้รางวัลหน้าโง่พักร้อน
ที่เป็นสาเหตุทำให้พวกแคร็กเกิ้ลไม่มีน้ำใช้
ฮะ เราทำอะไรเหรอ
เดี๋ยวฉันค่อยเล่าให้ฟัง แต่ตอนนี้
พวกแคร็กเกิ้ลจะมาอยู่กับเรา
และใช้ให้น้ำเต็มที่ ในช่วงที่เราหาทางแก้กัน
ค่อยโล่งอกหน่อย เพราะแผนลำเลียงถังน้ำใช้ไม่ได้เลย
ใช่ นายทำน้ำหก
- ต้องดุกันด้วยเหรอ - ดีแล้วเร้ด
ใช่ โอ้โฮเร้ด
เธอมีน้ำใจมากเลย
ฉันไม่ชอบน้ำเสียงเซอร์ไพรส์ของเธอเลย
ดีมาก เข็นเมือกมาตรงนี้
เทลงไปแล้วเดี๋ยว เราจะเอาแท่งของดูเซอร์มาผสม
เอาละ ฉันกลับมาทดสอบเมือกต่อแล้ว
- ฮูเร - เย่
แจ๋วเลย
คอตเทอร์พิน ยินดีด้วยนะที่ค้นพบเมือกเหนียว
ที่เราเอามาใช้ผลิตของกันอยู่
เมือก
แต่ฉันยังทดสอบไม่เสร็จเลยนะคะ
โธ่ คอตเทอร์พิน!
เราอยากให้เธอได้หน้าในผลงานของตัวเองน่ะ
- อืม ใช่แล้ว - ใช่
- ยินดีด้วยนะๆ - ยินดีด้วย ใช่
นี่มันดูเซอร์อะไรกันเนี่ย
ฉันขอชมเชยเธอจริงๆ เร้ด
เธอดีกับพวกแคร็กเกิ้ลมากๆ
ฉันมองข้ามด้านดีๆ ของที่นี่ไปน่ะ
น่าจะถึงเวลาให้พวกแคร็กเกิ้ลพักร้อนบ้าง
- ใช่ - ใช่
แล้วจะให้พวกเขานอนไหน
แล้วจะเอาน้ำกลับไปให้พวกเขายังไง
แล้วใครจะซักผ้าให้พวกเขา
ไม่ต้องห่วง
ถ้ายังไม่ได้คิดให้รอบคอบ เร้ดไม่พาพวกแคร็กเกิ้ลมาหรอก
- ใช่ไหมเร้ด - ก็ใช่น่ะสิๆ
แต่เพื่อนๆ ไม่รู้เลย
ว่ายอดนักสืบเร้ดไม่ได้คิดให้รอบคอบ
ขอย้ำนะ ว่าเราได้ยินเธอ
อุ่ย
คำบรรยายโดย Navaluck K.