Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka.
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglsy!
Trubadurzy przyszli!
To Trubadurzy!
Dzisiaj musi być święto Nowego Dnia!
Panie Mandolinie!
Czy to prawda, panie Mandolinie? Mamy święto Nowego Dnia?
Tak, dziś jest święto Nowego Dnia.
Czas się zabawić.
Do dzieła, panowie!
Bracia. Siostry!
I ci pomiędzy. Gramy!
Bawmy się.
Co tu się dzieje?
Odmrożona podróżniczka nie może spać.
Święto Nowego Dnia jest najlepsze!
Spodoba ci się, Lodowa Joe.
Rodzą się motylki świętojańskie.
I przychodzą Trubadurzy.
Tak jest!
Przynoszą skrzynkę pełną kokonów.
I urządzamy huczną zabawę!
Całonocną!
- Co za muzyka. - Co za tańce.
Co za bezsens.
No co? To nie dla mnie.
To święto na cześć nadziei i nowych początków?
Lodowa Joe rozumie, jakie to niedorzeczne.
Superowo!
Lodowa Joe kocha nowe początki.
Byłam zamrożona i wredna, a teraz jestem rozmrożona i miła.
Nie bawi mnie to święto.
Spędzę je po łokcie w praniu.
Dziękuję bardzo.
Boober.
Przepraszam.
To co teraz?
Moje drogie Fraglesiątka, pora na Bryku Smyku.
Bryku Smyku to gra.
Biegamy za kamieniem.
Ktokolwiek go złapie, uwolni motylki świętojańskie.
Ja chcę uwolnić motylki świętojańskie.
Ja chcę. Taka już jestem. Tego właśnie chcę.
Wszyscy tego chcemy.
Zanim uwolnisz motylki, wygłaszasz przemowę.
Uwielbiam przemowy.
Nie cierpię przemów, zwłaszcza przed całą kadrą profesorów.
A teraz od tego zależy moja kariera akademicka!
Luzik, nie?
Zamiast się śmiać, może się do czegoś przydasz
i wysłuchasz mojej prezentacji?
Jeśli nie dostanę dostępu do laboratorium,
nigdy nie odkryję bakterii, które jedzą mikroplastik.
Gdzie ty…
Przebrałeś się za profesora.
Dziękuję.
Nie wiem, po co ci ta korona, ale rób, co uważasz.
H2… O! Nie zauważyłam państwa.
Jestem Spaghetti. Wcale nie. Doktorka.
To taka ksywka, którą sobie nadałam.
Byłby obciach, gdybym tak palnęła.
Drogie psorki, chcę znaleźć i rozmnożyć
bakterie rozkładające mikroplastik.
Okej, chwilunia.
Będzie dobrze.
Nie, nie.
Okej.
Drogi Pamiętniczku… Znaczy, nauczyciele. Dziękuję.
Kocham was. Co ja gadam?
Muszę już iść.
Może wyczerpałam limit pecha.
Kiepska próba, dobry występ. Będzie dobrze.
Życz mi powodzenia.
Ja złapię tego smyka!
Serio?
Jeśli złapię kamień,
wzniosę toast i wypuszczę motylki?
I dostaniesz kapelusz.
Kochamy kapelusze.
Tak czy siak, obserwuj mnie, jeśli chcesz się czegoś nauczyć.
Red daje radę, ale to będzie mój rok.
Gobo.
Musisz zagrać w Bryku Smyku.
Mam szybkie pytanko.
Po co?
Nie złapię tego kamienia choćbym chciał, a nie chcę.
Te łapki stworzono do prania.
Ponoć to kamień wybiera, kto go złapie.
Tak jest.
Kamień ma swój rozum.
No co ty?
Przecież niczego nie zdradzam.
Niech kamień „szuka” właściciela,
a ja poszukam sobie rzeczy do prania.
Będzie fajnie.
Martwię się o Boobera.
Smuci się w trakcie święta. Nie będę umiała się bawić…
Gotowi?
Mam bardzo pilne pytanie.
Ja mówię „bryku”, a wy?
Smyku!
Zaczynamy!
Gdzie on jest?
Wybierz mnie!
Widzicie go? Gdzie poleciał?
Nie daj mu uciec!
Ja?
Ja miałbym porzucić pranie, żeby zagrać w Bryku Smyku?
Mam tu szaliki.
Szaliki. Liczba mnoga.
Kamień wybrał ciebie.
Muszę załatać tę dziurę.
Boober!
To taka magiczna chwila, co nie?
Obstawiam „nie”.
To taka przyjemna zabawa.
Wygłosisz toast, otworzysz skrzynkę, wylecą motylki, zaczniemy imprezę
i porwie nas wir tańca.
Staniemy się muzyką.
Uwierz mi, Mokey.
Sknocę to.
Zawsze spodziewasz się najgorszego.
Spróbujmy napisać szczęśliwe zakończenie.
Jak sądzisz, co się dziś stanie?
No cóż…
Jeśli musiałbym wybrać jedno nieszczęście…
Zjedzą mnie nerwy i rozkwaszę sobie nos.
Wszyscy będą się śmiać z mojego krzywego kulfona.
Kulfon!
A może to wiwaty,
ponieważ upadłeś na szybko rosnące kwiaty.
Ale odjazd.
Wszystko dobrze się skończyło.
Teraz to podnosząca na duchu historia.
Załapałeś? Kwiaty cię podniosły.
Tak. Ale to nie jest miła historia.
Szybko rosnące kwiaty wywołują wysypkę.
A to zapoczątkowuje nowy taniec.
To taniec mojego pokolenia.
Kocham cię, Boober!
A potem pijemy koktajle.
Skąd się wziąłeś?
Też chciałem poopowiadać historie.
Lubię koktajle z rzodkiewek.
Widzisz? I już jakiś pozytyw.
Nie skończyłem.
Wypijam swój za szybko i dostaję czkawki.
Aż cały podskakuję,
więc nie mogę otworzyć skrzynki.
Nowy Dzień staje się Dniem Boobera,
w którym Boober wszystko popsuł.
Musiałeś wszystko zepsuć?
Jesteś beznadziejny.
Kompletnie!
Nic takiego się nie wydarzy.
- Nie wiesz tego. - Ty tego nie wiesz!
Nie zawsze wszystko się psuje!
Wypiłbym sobie koktajl.
Żadnego podglądania.
Święto Nowego Dnia!
Co tam, motylasty? Cieszysz się na swój toast?
Chciałbym, żeby to się już skończyło.
No co ty, smutasie. Życie jest rzeką.
Może być pełne zakrętów, ale po prostu płynie dalej.
Nie ma co walczyć z prądem, rozumiesz?
Nie.
Ujmę to inaczej.
Dwa, trzy, cztery.
Kiedy marzenia twe
Walnęły o ziemię
Rusz do przodu
I z prądem płyń
I kiedy droga twa Zdaje się zbyt sroga
Rusz do przodu
I z prądem płyń
Próbujesz cały dzień
I całą noc
Dajesz z siebie wszystko I nadal wychodzi klops
Jeśli do przodu chcesz mknąć Musisz z prądem płynąć
Kiedy zapada zmrok I kiedy przychodzi noc
Rusz do przodu
I z prądem płyń
Bierz z niego, ile się da Bo życie swój koniec ma
Rusz do przodu I z prądem płyń
Bo kiedy boisz się I lęk zjada cię
Co ci z tego życia? Chyba same pomyje
Jeśli do przodu chcesz mknąć Musisz z prądem płynąć
Rusz do przodu I z prądem płyń
- Dobrze mówicie - Rusz do przodu
Kiedy świat nie działa
I wychodzi chała
Rusz do przodu I z prądem płyń
Gdy dołek łapie cię
Jak kołek czujesz się
Rusz do przodu I z prądem płyń
Kiedy myślisz: „Cześć Chcę z tego świata zejść”
Ponad swe problemy Musisz się wznieść
Jeśli do przodu chcesz mknąć Musisz z prądem płynąć
Rusz do przodu I z prądem płyń
- Jeszcze raz - Rusz do przodu
I z prądem płyń
Rusz do przodu I z prądem płyń
Tak jest!
- Już ci lepiej? - Tak. Wiem, co robić.
To dobrze.
Piosenka jest dobra na wszystko.
Zbierzcie się, Fraglesy. Zaraz zacznie się główna atrakcja.
Boober wzniesie toast, że fiu, fiu.
A wtedy motylki zrobią fru, fru!
Cieszysz się?
Wszystko z nim okej?
Po prostu kocha to święto.
Myślicie, że Duzersi mają święta?
Oby. Tak ciężko pracują.
Świetnie się bawimy. Tańczymy.
Rozpracowujemy parkiet.
Szczęśliwego Dnia Kasku!
To pozostanie tajemnicą.
Zaczyna się!
Przed wami zwycięzca zabawy.
Super Boober wygłosi toast z okazji święta Nowego Dnia.
Powitajmy go na scenie.
Poradzi sobie?
Pewnie. Wykaże się.
Nie pokazał się.
Śpiewali „płyń z prądem”, więc odpłynąłem od świętowania.
Oby niedługo się pojawił.
I co teraz?
Ktoś z nas otworzy skrzynkę?
Ja chcę!
Przykro mi, lodowata. Kamień wybrał Boobera.
W porządku, nie znała zasad.
Motylki! Motylki!
Boober po prostu się spóźnia.
Zagadam ich.
Znam świetne historyjki.
Żadnej nie pamiętam. Pospieszyłam się.
Zaraz wracam!
Cześć wam.
Skoro czekamy na Boobera,
to może przeczytam wam kartkę od wujka?
Dobry pomysł.
„Drogie Fraglesy…”
Napisał „Drogi Gobo”, ale umiem improwizować.
W święto Nowego Dnia wyjątkowo tęsknię za naszą Skałą.
Chciałem świętować z głuptaskami, ale wszyscy byli jacyś ospali.
Pobudka! Życie ucieka!
Już miałem się poddać, gdy ujrzałem…
nowe życie.
Proszę zejść mi z drogi.
Cześć.
Urocze.
Jak powstają te bąbelki?
Tak.
Zrodzone z niczego wznosiły się w przestworza.
Były takie piękne…
i delikatne.
Krąg życia.
Kocham bąbelki!
Z tego wrażenia nawet się nie podpisał.
No dobrze.
Zaraz padniecie z wrażenia.
Niezłe, nie?
- Motylki! - O raju.
Co się dzieje?
- Nigdy tak nie robiły. - Chyba są złe.
Luzik, maleństwa. Mamy święto.
Może powtórzymy Bryku Smyku
i ktoś inny otworzy skrzynkę? Co o tym sądzisz?
Mandolinie? Gdzie on poszedł?
Czas na historyjkę!
Byłam…
Znowu zapomniałam!
Słyszeliście bajkę o drzemiącym Duzerze?
Tak!
Bez świąt, bez problemów.
Mam święty spokój.
Powiedziałem, że mam święty spokój, więc…
Na czym skończyłem?
Super.
Już wiem. Widzisz to…
tam?
Mam plan.
Jak mnie poznałeś?
Wybrała cię.
Czemu mnie?
Nawet nie lubię tego święta.
Celebrujemy nadzieję na przyszłość.
Co w tym złego?
Nowe dni wcale nie muszą być miłe.
Zawsze myślę o tym, co może pójść nie tak,
żeby być przygotowanym.
Wtedy czuję się bezpieczny.
Rozumiem, kapelutku.
Booberze.
Kapelutku, spodziewałeś się rozmowy ze mną?
Nie wiem.
A ze mną?
Tak, ona umie mówić. Zwykle odzywa się tylko do mnie.
Ale ten gość działa mi już na nerwy.
- Serio! - Serio!
Nie ma nic złego w byciu sobą.
Możesz się martwić i bać, ale przyznaj,
że nie możesz przewidzieć wszystkiego.
A w tym także miłych wydarzeń.
Tylko to mi chciałeś powiedzieć?
Tak. No i jesteś jedynym, który może otworzyć skrzynkę,
a ona zaraz wybuchnie. Może się zrobić bałagan.
- Co? Musimy lecieć! - Gra gitara!
Musi być jakiś sposób, żeby je wypuścić.
Niech każdy wzniesie toast!
Cześć.
Spojrzał na mnie jeden ptak.
Czy to znaczy, że kontroluję ptaki?
Szczęśliwego Nowego Dnia!
Klops. Red?
- Chodź. - Nazywam się Red.
To nie toast, tylko fakt.
Nie czarujmy się, potrzebujemy Boobera.
A on się tu nie zjawi.
Tym razem się mylisz.
Tak sobie myślałem.
Chodzi o to…
że nie wszystko można przewidzieć.
Może nadzieja to zgoda na to, że nie wiemy, co się wydarzy,
bo życie jest nieprzewidywalne.
I jest też niesamowite.
W miarę tego, jak upływa, możemy się nim cieszyć razem.
Miłego Nowego Dnia.
Spisałeś się.
W porządku!
Pora zakręcić kuprem i zaszczebiotać!
Nowym początkiem pachnie dzień
Ten rok należy do nas, wiem
Wszyscy się śmieją wokół mnie
Wokół mnie
Wokół mnie!
Nadzieją kipi każde z nas
Bo każdy dzień to dobry czas
Żyje się przecież tylko raz
Tylko raz
Tylko raz!
To dzień Nowego Dnia
Czas życia świętowania
Nie do podrobienia
I jest tak bosko, beztrosko
To Nowy Dzień
Chociaż czasem życie w kość mi da
Z każdym krokiem lżejsza droga ma
Niech to uczucie wiecznie trwa
Wiecznie trwa
Nie wszystko oczy dojrzą twe
Czasem coś żyje w serca dnie
Ten dzień tak dobrze zapowiada się
Tak dobrze
Tak dobrze!
To dzień Nowego Dnia
Czas życia świętowania
Nie do podrobienia
I jest tak bosko
I tak beztrosko
Energia rozpiera nas
To Nowy Dzień
Jak udało ci się pokonać strach?
Nie pokonałem go.
Cały czas się bałem.
Strach jest częścią mnie. Ale nie dałem się mu opanować.
To najbardziej inspirujący toast z okazji Nowego Dnia, jaki słyszałam.
Serio?
Przypomnij mi o tym, jeśli zapomnę.
- Dobrze? - Obiecuję.
Ja też obiecuję.
Przepraszam, przeszkodziłem wam.
Już rozumiem.
Nie przeszkadzajcie sobie.
Szczęśliwego Nowego Dnia!
Jaki piękny.
Szczęśliwego Nowego Dnia!
Tego życzymy wam wszystkim!
Co?
Co za widok.
Tak jest, piesku.
Poszło mi…
tragicznie.
Ale jestem zadowolona,
bo stało się najgorsze, a ja wciąż tu jestem.
Odmówili mi dostępu do laboratorium,
ale potknięcia to część nauki,
a ja dzisiaj nieźle wyrżnęłam!
Zadzwoniłam do babci i przedstawiłam ją wszystkim.
Ale to nie koniec. To początek.
Wiesz, kiedy odkrywasz coś wielkiego? Kiedy podnosisz się i próbujesz.
Skoro przeżyłam taki wstyd,
to przeżyję wszystko.
Trzeba to uczcić.
Zechcesz ze mną zatańczyć?
Jutro jest nowy dzień, piesku!
Nie mogę się doczekać!
Napisy: Daria Okoniewska