Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka!
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy!
Drogi Gobo, świetnie mi się wiedzie.
Nic mi nie jest.
Niedawno postanowiłem, że będę obchodził urodziny.
Fraglesy wybierają, kiedy chcą mieć urodziny.
Moje są dzisiaj.
Tak! Ja również się cieszę.
Pięknie pachniało i grała muzyka.
Głuptaski w mig urządziły mi przyjęcie.
To dla mnie? Nie musieliście.
Były nawet urodzinowe czapki.
Hej, to moja tortilla!
I imprezowe przekąski.
O rany.
Ostre!
Było wspaniale, a muzyka koiła moją duszę.
Wszędzie wokół były skarby.
Ale zachowałem stoicki spokój.
Tort!
Tort był pycha, ale dość szybko wyszedłem.
Zaraz! To moja impreza urodzinowa!
To był naprawdę piękny dzień.
Ściskam, Wujek Matt z podróży.
„PS. Przesyłam jeden z upominków”.
Wygląda jak konfetti.
Może też wyprawię tam urodziny?
Jeśli chodzi o mnie…
uwielbiam imprezy urodzinowe!
Dziś będą moje urodziny!
Nie żebym się czepiała, ale dopiero co miałaś urodziny.
- Serio? - Tak.
Tak! Został jeszcze tort zazulkowy.
Zjadłem pięć kawałków!
- Dzięki, Pogey. - No dobra, mogę poczekać.
A teraz?
Pamiętam moje urodziny.
Rany, to był dopiero odlot.
Rany, ale odlot.
Nie gadaj.
Pomyślmy, kto dawno nie miał urodzin?
- Coż… - To tak…
Fragus-pokus! Wielki Wemblino!
Cześć, Wembley.
Ćwiczę pojawianie się pośród dymu.
Ale nadal nie potrafię zniknąć.
Rozmawiamy o urodzinach.
Nie pamiętam, kiedy je miałem.
O to, to! Zajrzyj w głąb siebie, Wembley.
Nie czujesz się starszy?
Chyba czuję się…
tak trochę…
głodny?
Zjem kawałek tortu.
Wybacz, zjadłem ostatni kawałek.
No wiesz co, Pogey?
Chcemy balować na twoją cześć.
Świetny z ciebie Fragles.
No dobrze.
No to mam urodziny.
To co chcesz robić?
Co ja chcę robić?
- Muszę wybrać nam zabawę? - Tak.
Czyli to ode mnie zależy, czy będziecie się dobrze bawić?
Tak.
Szybko.
Zdecydowanie ma problem ze znikaniem.
Musi nad tym popracować.
Każdego dnia do oceanu trafia osiem milionów kawałków plastiku.
Gdyby były duże jak butelki,
wyłowienie ich byłoby bardzo proste.
Jednak plastik łamie się na malutkie kawałeczki.
Nie chcemy tego w wodzie!
Musimy znaleźć sposób, by się tego pozbyć!
Ponieważ tego…
nie da się wyłowić.
Musimy wyhodować bakterie, które jedzą mikroplastik.
Tydzień od publikacji i żadnych wyświetleń.
Licznik się zepsuł?
Co robię nie tak? To ważne.
Przynudzam?
Zobaczmy, co jest popularne.
…polub moje filmy.
Dużo hałasu.
Dużo efektów specjalnych.
Dużo…
tego czegoś.
Czas trochę zaszaleć.
Internet wyskoczy z butów!
Przykro mi, pnącze blokuje drogę. Musimy poczekać, aż zostanie usunięte.
Dam znać szefowi, że się spóźnię.
Szefie! Spóźnię się do pracy!
To niedopuszczalne!
Zaraz zajmą się tym najlepsi Duzersi.
Wszyscy Duzersi do roboty!
Musimy usunąć pnącze.
Duzersi realizują marzenia Nawet te trudne do spełnienia
Od razu wyciągamy swoje buldożery
Dwa, trzy, cztery!
Nieustannie świat się zmienia
Skupmy się więc na marzeniach
Budynek przetrwa wszystkie afery Dwa, trzy, cztery!
Chwyć za głaz i odrzuć go na raz
Dwa, trzy, cztery
Tylko wspólną pracą Duzersi się bogacą
Dwa, trzy, cztery, dwa!
Na Duzera po robocie
Czeka jeszcze zabaw krocie
Więc kaski z głów i do jutra znów
Dwa, trzy, cztery!
Każdej pracy się imamy
A gdy się z nią uporamy
Z miejsca nowy pomysł mamy
Dwa, trzy, cztery!
Chwyć za głaz i odrzuć go na raz
Dwa, trzy, cztery!
Tylko wspólną pracą Duzersi się bogacą
Dwa, trzy, cztery, dwa!
Bierzmy się do roboty.
Streść mi sytuację.
Kiedy nadeszła nowa woda, pojawiły się te dziwne pnącza.
Poważna sprawa. Poradzimy sobie, Kluczyku?
A co ja jestem – Fragles?
Chrup, chrup. Zabawa, zabawa.
„Jestem Fraglesem”.
- Dobre! - Boki zrywać.
Nie chcę wybierać nam zabawy.
Może o tym zapomną.
Co chcesz dziś robić, jubilacie?
- Ja… ten… - Nie wembluj tak.
Zaśpiewać ci urodzinową piosenkę?
Muszę rozgrzać struny głosowe.
Mi, mi, mi, mi
Wembley!
Może pomedytujemy z okazji twoich urodzin?
To chyba… fajny pomysł.
Super! Daj mi chwilkę na przywołanie muzy radości.
Wemblisław, a co powiesz na urodzinowy konkurs piruetów?
Że mi niedobrze.
Kto ostatni przy stawie ten rzodkiewka!
Wembley!
Mam świetny pomysł!
Będziemy pilnować, by nikt nie pośliznął się na mchu.
Ja nie…
Wiem.
Aż zaniemówiłeś z wrażenia.
- Pójdę po pachołki. - Ale…
Nie chcę robić żadnej z tych rzeczy.
Ale może wystarczy,
że uszczęśliwię przyjaciół?
Mówiłeś coś do mnie?
Nie, panie Gadzinku. Mówiłem do siebie.
Wszystkiego najlepszego.
Chodź się pokręcić!
Już lecę!
Ale frajda, co nie?
Tak!
Zaraz wrócę!
Wszystkiego najlepszego Dużo zdrowia i humoru dobrego
Postarałeś się.
- Dzięki. - Wembley!
Zaraz wrócę.
Zwolnij! Ryzyko upadku.
- Uwaga! - Dzięki.
- Zwolnij! - Wembley!
Zaraz wrócę.
Pomyśl o dźwięku, który najbardziej cię uspokaja.
Zaraz wrócę!
- Ślisko! - Co to my…
- Wembley, chodź! - Zaraz wrócę.
Wembley!
- Wembley! - Już lecę!
- Wembley! - Już idę!
- Gdzie jesteś? - Wembley?
Dzięki za piosenkę.
Dzięki za piosenkę!
Dobrze się bawisz?
Red?
Gdzie on jest?
Stoję obok ciebie.
Mokey?
Ty to ja!
Nie, ty to ja!
Wszyscy to ja!
Podzieliliśmy się i nikt nas nie widzi.
Nie mam nic do dodania, ale bardzo mnie to martwi!
Wodospad mikroplastiku!
Tańczymy!
Nauka! Polub i subskrybuj!
Śledź mój odjazdowy kanał!
I co myślisz, piesku?
Nauka zeszła na dalszy plan, ale zdobędziemy więcej wyświetleń.
Nie znasz się na filmach.
Wczoraj przez dwie godziny oglądałeś pociąg.
Wysyłam.
TRWA WYSYŁANIE
Wciąż usuwamy blokujące tory pnącze.
Pociągnij za nie, ale nie za mocno.
Pociągnąć mocno? Już się robi.
Nie, powiedziałam…
A niech to Duzer świśnie! Ile brei!
Ale bałagan!
Nie jest tak źle.
No dobra, jest źle.
BŁĄD WYSYŁANIA
Nie ma internetu? O nie!
I cały misterny plan na nic.
Tatku, mogę przymierzyć zbroję?
To królewska zbroja, synu.
Założysz ją, jak rzodkiewki zaczną fruwać!
Dobrze robimy, nie?
- Wiedźma znajdzie radę. - Pewnie!
Dobrze, że zabraliśmy rzodkiewki.
Byłem taki głodny!
Pogey zjadł cały tort.
Tato! Rzodkiewki fruwają!
Czyli mogę przymierzyć zbroję!
Cuda robisz z tego spaghetti.
Będę miał bombowy sweter.
Powinnaś zaprojektować kolekcję gastronomiczną.
Spodenki z pizzy, czapki z makaronu.
Jak Wiedźma nam pomoże, skoro nas nie zobaczy?
Ja widzę wszystko, Fraglesie.
Jestem Wiedźmą Ple-Ple.
Czy ty rozmawiasz z nadgryzionymi rzodkiewkami?
Cicho, chłopcy. Mam zadanie.
A więc o co chodzi?
Widzi pani…
- Chodzi mu o to… - Było tak…
- Mów pierwszy. - Jak mówiłem…
Dobrze, wystarczy już tego dobrego.
Niech jeden mówi.
Przyjaciele wybrali dla mnie urodzinowe zabawy.
Chciałem im sprawić przyjemność,
więc starałem się bawić we wszystko jednocześnie i bum!
Zamiast wyrazić swoje zdanie, postanowiłeś siedzieć cicho.
I się skonfundowałeś.
Lubię sprawiać im przyjemność.
Bo jesteś dobrym przyjacielem.
Ale musisz się zastanowić, czego ty chcesz, drogi Fraglesie.
Idź do Jaskini Zdekonfundowania.
Do Jaskini Zdekonfundowania?
Brzmicie tak, jakbyście śpiewali w kwartecie.
Wejście do jaskini jest za mną.
W środku powiedzcie:
„Ple-Ple mówi, Ple-Ple wie, zdekonfundować musimy się”.
A potem na siebie wpadnijcie.
- Umiemy mówić. - I wpadać na rzeczy.
Dziękujemy.
Mam do ciebie sporo pytań,
ale najważniejsze brzmi: z kim ty żeś rozmawiała?
Cierpliwości, chłopcy. Niedługo się dowiecie.
Co powiecie na guziki z klopsików?
Dla mnie z dokładką sosu.
Jak to nazywają? Popas mody.
To na pewno ta jaskinia?
Może jest jakaś inna?
O nie.
Jest nas jeszcze więcej!
A nie, zaraz.
To tylko moje odbicie.
Piękne.
Będzie mi was wszystkich brakować.
- Wszystkich mnie? - Nas?
Wszystkich ja.
Dobrze, do dzieła.
Ple-Ple mówi, Ple-Ple wie, zdekonfundować musimy się.
To działa!
Nie działa.
Przebiegliśmy przez siebie.
Jakim cudem wróciliśmy do domu?
Co my tu robimy?
Wiem, czego Wembley chce Zaśpiewa ze mną piosenkę
Rany, wcale tego nie chcę Nie wiem, czego chcę
Medytować ze mną chce Głęboki wdech i namaste
Wcale nie chcę tego robić, nie!
Ja znam go najlepiej On chce się kręcić, kręcić…
Wcale nie chcę tego robić
Nikt mnie nie słucha.
Chce jak syrena wyć Przez niego ogłuchniesz tyć
Przestańcie!
Wcale tego nie chcę
Wcale nie chcę tego robić Wcale nie chcę, nie
Nie
Wybór nie należy do was
Więc przestańcie!
Wcale tego nie chcę
- Nie chcę śpiewać - Nie
- Ani kręcić się - Nie
- Nie chcę medytować - Nie
- Słuchacie mnie? - Nie
Wcale nie chcę tego robić
- Nie - Przestańcie!
Wcale tego nie chcę
Wcale tego nie chcę!
Wcale tego nie chcę
Nie!
Co się dzieje?
Wróciliśmy do Jaskini Zde… Chłopaki?
Na Wembleya!
Jestem tylko ja.
To wszystko to była tylko wizja.
Jaskinia zadziałała!
Drugi ja!
To tylko odbicie.
Dobrze jest.
Udało mi się, pani Wiedźmo!
Powiem przyjaciołom, co chcę dziś robić.
Wspaniale, mały Fraglesie.
Skąd on się wziął?
Co to ma być?
Już dobrze, chłopcy.
Pasują wam nowe swetry?
Modne i smaczne.
Przeszłaś samą siebie.
Gorg Junior, obrońca zamku Gorgów.
Wrogi Fragles!
Wracaj tu!
Zaraz go dorwę!
Zwiał mi.
Zresetowałam go, potrząsnęłam nim, nakrzyczałam na niego i nic.
Nie opublikuję moich doświadczeń.
To takie frustrujące!
Chcę uratować oceany!
Ja też!
Naprawdę? Robię doktorat
i nagrałam kilka filmów.
Super, obejrzę sobie.
- Muszę dotrzeć do pracy. - Przepraszam, długo jeszcze?
Musimy posprzątać breję i naprawić tory.
Pomysły?
Pomyślmy… To się do wszystkiego lepi.
Mam pomysł.
Słucham.
Brody z mchu!
Superowe, nie?
To jest jakiś pomysł, choć mało pomocny.
Ale skoro ta breja się klei,
to chyba coś wymyśliłam.
Naprawiliśmy tory, a nawet kabel.
Tak jak myślałam – ta kleista breja jest przydatna.
Super!
Wszyscy świetnie się spisaliśmy.
O rany.
Utknęliśmy!
Rety.
- Ciągnij w lewo. - A ja pociągnę w lewo.
Internet wrócił.
Muszę wysłać ten filmik, zanim sąsiadka…
Oglądam twój filmik!
Nie, poczekaj! Zaraz wrzucę lepszy!
Nie wiedziałam, że mikroplastik to taki problem.
Dziękuję!
No proszę.
Internet dał mi znak, że jestem wyjątkowa.
Muszę pozostać wierna sobie.
Dzięki, sąsiadko!
Prześlę to mojej mamie.
Mamo!
Przecież nie mógł tak prostu sobie pójść.
Może nie chciał wirować.
Wirować?
Przecież medytował ze mną.
Nie, pilnował śliskiego mchu.
To była dzika impreza.
Ja dla niego śpiewałem.
Każde z nas robiło coś innego.
To musiał być dla niego koszmar.
- No tak. - I był!
To jedna z twoich magicznych sztuczek?
Nie, umiem cicho siedzieć.
Gdzie byłeś?
Podzieliłem się na czterech Wembleyów.
Nie widzieliście nas ani nie słyszeliście. Byliśmy tacy sami, ale inni.
Jasne.
W końcu musiałem pójść do Jaskini Zdekonfundowania.
Jasne.
- Rozumiem. - Jaskinia Zde… fundo…
- Nie rozumiem. - Ja też nie.
Że co?
Nieważne. Już wiem, co chcę dziś robić.
Chcę spędzić czas z moimi przyjaciółmi.
Może to nudne i rozczarowujące,
ale tego właśnie chcę.
Hura!
Świetny pomysł!
I bezpieczny.
Cieszę się, że wyraziłeś swoje zdanie.
Będziemy kręcić piruety na moich urodzinach…
po południu.
Żartuję!
Wszystkiego najlepszego!
Napisy: Daria Okoniewska