Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Przepracuj troski swe
Jutro znów wytańczysz się
Niech zabawa trwa
Tu Gobo. Mokey. Wembley. Boober. Red!
Juniorze!
Halo!
Moja rzodkiewka!
Przetańcz troski swe
Później będziesz martwić się
Niech muzyka gra
W Skale Fraglesów
Fraglesy powracają!
Czas na Fraglesy!
Odbijam piłkę ja.
Odbija piłkę kret.
Odbijam piłkę wciąż.
I rzucam piłkę Red!
Odbijam zawodowo
niczym gracz hokeja.
Odbijam piłkę, hop! I rzucam do Wembleya.
Mokey!
Rzucam do Mokey.
Mokey.
Gdy odbijam piłkę,
będę z wami szczera,
nie mam sobie równych
i rzucam do Boobera.
Twoja kolej, Boober!
A ten gdzie się zgubił?
Sprawdzę jego norkę. Może coś ugotował.
Skoro już nie gramy,
to pójdę sprawdzić, czy przyszło coś od wujka.
Ścigamy się na rękach!
Idealnie.
- Cześć. - O, Wembley.
Takiego urządzenia do prasowania Fraglesy jeszcze nie znają.
Żegnajcie, zagniecenia.
Gładkie jak nowo narodzony Mergles.
- Boober! - Co?
Balubius ci się pali!
Nie pali się, tylko świeci.
Nie mam pojęcia, co się stało!
- Nigdy tak nie miałem. - Spokojnie.
- Bajerancko to wygląda. - Nie, wcale nie.
To nic takiego. To się nigdy nie wydarzyło.
- Zrozumiano? - Okej.
Wembley!
Obiecaj, że nikomu nie powiesz!
Obiecaj!
Dobrze, obiecuję.
Cześć, piesku.
Już dobrze. Wiem, że się cieszysz.
Cześć, cześć.
Ja w sumie też cię lubię.
Poszłam pobrać nowe próbki,
a plaża wygląda jak wysypisko!
W kilka minut zebrałam cały wór śmieci!
Wyglądam jak Śmieciowy Mikołaj.
Kolejna paczka do Gobo?
Może ktoś nadał mi taką ksywkę?
Ciotka nazywała mnie Gobo.
A nie, nazywała mnie Jojo.
To ma być jakiś żart?
Ktoś wysłał mi butelkę?
Śmieci w oceanie, śmieci w paczkach.
To poważny problem dla środowiska.
Świat urządził sobie śmieciową imprezę.
Trafiłam!
Kto mógł mi to wysłać?
To ja!
Wujek Matt z podróży.
Byłem na krańcu Pozaprzestrzeni, gdzie – mówiąc w języku laików –
twarde rzeczy przechodzą w mokre.
Znalazłem tam wyjątkowy artefakt.
Od razu wiedziałem, jak się nazwa – Bryzel!
Wiedziałem też, do czego służy – do zbierania sekretów.
Boję się swoich wąsów.
Ni stąd, ni zowąd zniknął.
Czy byłem smutny? Tak.
Czy to pokazałem? Ani trochę.
Nie martw się, Gobo. Bohaterowie smucą się krótko,
a potem odnoszą wielkie sukcesy.
Przysięgłem już go nie zgubić.
Załóż w Skale Fraglesów muzeum i umieść w nim Bryzla.
Możesz je nazwać jakoś zwyczajnie:
„Muzeum im. Wujka Matta z podróży – Niech żyje Wujek Matt”.
Ściskam, Wujek Matt z podróży.
„PS. Aby się upewnić, że Bryzel jest dobrze opisany,
wysłałem do was Archiwistkę”.
Archiwistkę?
Opiekunka cennych skarbów pomoże nam z Bryzlem Tajemnic.
Bryzel Tajemnic. Super!
Bardzo się cieszę,
bo sam obecnie nie mam żadnych sekretów.
To żaden sekret,
że bardzo się cieszę na wizytę Archiwistki.
Jest taka obyta, światowa i…
podobna do mnie.
Obie jesteśmy nieziemskie.
Nie wiem, co to jest, ale ona to ma.
Piękna.
- Cudowna. - Olśniewa.
Zachwyca.
Już wystarczy. Wróćmy do mnie.
Z bliska więcej zobaczysz.
Niekoniecznie.
Niektóre Fraglesy widzą lepiej z daleka.
Boober tak ma.
No tak, słyszałam o tym.
Woda.
Ale mokra ta woda.
Chce ci się pić?
Co ty robisz, Juniorze?
Pomyślałem, że skoro mamy tyle wody,
to możemy się podzielić z roślinkami?
- Nie. - Z drzewami?
- Nie. - Z warzywami?
Nie!
Żadnego rozczulania się, kapujesz?
Kapuję.
Pić mi się chce.
Powstrzymaj ją!
Już się robi!
Ostatni raz Fraglesy kradną naszą wodę.
Musimy ją ochronić i się nią pochwalić.
Zbudujemy fontannę?
Nie! Zbudujemy fontannę!
Tak jest, tatku.
Archiwistka zaraz tu będzie.
Musimy znaleźć siedzibę dla muzeum.
Może Jaskinia Wiecznej Ciemności?
Trochę tu za ciemno.
To może Jaskinia Klejącego Podłoża?
Zbyt lepka. Co tak milczysz, Boober?
Nie żeby coś ukrywał.
A może Jaskinia Półek Skalnych?
Idealnie się nadaje.
Potrójne zdrowie Boobera!
- Zdrowie, zdrowie, zdrowie, zdrowie! - Wyszło poczwórne.
Dajcie spokój.
Uczcimy to rundką hop i kop?
Hop i kop?
O nie!
I co teraz? Muszę go ukryć.
- Wembley? - Tak?
- Co ty właśnie zrobiłeś? - To ten…
O nie! Bryzel!
Założyłeś Bryzla na mój…
Halo?
Jeśli kogoś to interesuje, Archiwistka przybyła.
To ja. Cześć.
Archiwistka.
Witamy ciepło.
Jestem Red!
Witajcie, słodkie Fraglesy.
Cześć.
- Witaj. - Gdzie ten niesławny Bryzel?
Jest…
O nie! Bryzel zniknął!
Jak to się stało?
Ale wcześniej tu był, tak?
No pewnie.
Nie przyśnił się wam?
Nie.
Choć miewam barwne sny, o których z chęcią porozmawiam.
- Chcę tylko odnaleźć Bryzla. - Lecę szukać!
- Bryzel, do nogi! - Znajdziemy go. Przysięgamy.
Masz taki szczery pyszczek. Wierzę ci.
Ale jeśli twoja kamizelka to wszystko, co tu zobaczę, będę zawiedziona.
Jest bardzo ładna. Pasuje ci.
Mam takie dwie.
- Pójdę poszukać Bryzla. - Dziękuję.
Tu go nie ma.
Czemu założyłeś mi go na balubiusa?
Zauważ, że jest przezroczysty.
Nie pomyślałem o tym.
Ale nie martw się. Musimy go tylko potajemnie odnieść.
Mam już nawet plan…
Przebiorę się za Najstarszego Fraglesa
i poczekam, aż ten prawdziwy pójdzie spać.
Potem sam udam, że jestem śpiący,
ale zamiast spać, zrobię podkop do muzeum.
Królowa Merglesów.
Spotkam Henchy, która powie…
Wcale nie jesteś Najstarszym.
A ja na to…
Właśnie, że jestem.
- A ona powie… - Udowodnij.
- A ja na to… - Jestem taki stary.
Zaraz, co?
Może wniesiesz go do muzeum pod koszulą?
W tym szaleństwie jest metoda.
Spróbujemy jeszcze raz?
Pewnie, co może pójść nie tak?
Myślałem, że się uda.
Zostaw w spokoju mój ogon.
To tylko parę siniaków.
Wciąż tu jest.
Super, próbuję ukryć rzecz,
która utknęła w czymś, czego wszyscy szukają.
Nie wszyscy szukają Bryzla.
- Wszyscy szukają Bryzla. - Widzieliście go?
Nie.
Zdecydowanie nie.
Jak coś, to dajcie znać.
Super. Po prostu super.
A jeśli jestem dziwny?
A jeśli nie wyglądam jak inni?
Ściany polecą i zasypie nas gruz
A jeśli czuję strach?
I wstyd widać w mych oczach?
A ten mój ogonek Co wygląda jak płomyk
Podświetla wady me?
Czemu nie zgaśnie, zgaśnie już?
Żeby był właśnie, właśnie tym Czym każdy inny jest?
Bo kiedy tylko robi się ciemno
Ze strachu kolana od razu mi miękną
Patrzą na płomyk Którym jest mój ogonek
Wstydzę się
W głowie wiruje, a ja się stresuję
Moja niepewność się potęguje
Gdy noc ma zapaść tuż, tuż
Chciałbym, by zgasł, zgasł, zgasł
Chciałbym, by zgasł, zgasł, zgasł już
Skarpetka sprawiła, że „zgasł”.
Nie ma za co.
Czy tak trudno jest podejść do śmietnika?
Wiesz, piesku,
całymi dniami mogę wyławiać plastik,
ale jeśli reszta rozrzuca śmieci jak konfetti,
to nic to nie zmieni.
Choć ja przynajmniej dałam śmieciom drugie życie.
Tak się macza ciastka w mleku!
Grudkowe.
Spójrz, plastikowa tacka.
Co z nią zrobić? Wrzucić do oceanu?
Wysłać ją zmyślonemu Gobo?
Mam szalony pomysł. Może wrzucę ją do kosza?
Chwileczkę.
O rany!
Na plaży nie ma kosza na śmieci.
Trzeba się tym zająć. Ja mogę się tym zająć.
Nie muszę być jak reszta. Mogę działać.
O, kolego.
Za dużo herbatników.
Nie, to się nie uda.
Utknął.
- O czym rozmawiacie? - Ten, no…
Wszyscy klaszczemy!
Czy to Bryzel?
Co on robi na twoim ogonku?
Boober prasował ubrania, prawda,
i usiadł na Bryzlu.
No i Bryzel się zaklinował.
- Nie z jego winy. - Ani trochę.
Znam się na Fraglesach…
i wierzę ci we wszystko. Pomogę wam.
Super, dzięki.
Najpierw zdejmę to.
Chwytam. Gotowy?
O! Gracie w przeciąganie ogona?
Bryzel!
Wyjaśnię to.
Bryzel już miał upaść,
kiedy Boober bohatersko wyciągnął ogonek…
- A mi powiedziałeś, że na nim usiadł. - Wszystko rozumiem!
Dobra, odwróć się.
Zaraz się wszystkim zajmę.
Jesteś w dobrych rękach.
Tylko delikatnie!
I w kółeczko.
Delika… Ja latam!
Cześć wam. Co tu się…
Co tu się dzieje?
Bryzel ma obsesję na punkcie Boobera.
Że co?
Nie obchodzi mnie, jak to się stało. Musimy mu pomóc.
Wiem, kto rozwiąże nasz problem.
- Duzersi naprawią wszystko. - Pewnie!
Wszystko będzie dobrze.
Poczułem!
Hej, poczułem to!
Naprawa zajmie długie godziny.
Wspaniale!
Utknął na dobre.
Możemy go posmarować olejnikiem.
Zaklinujemy Bryzla w skałach, a potem zrzucimy cię w przepaść!
Nie ma mowy!
Ustawmy się w krąg, chwyćmy za ręce i zatańczmy.
Dość tego!
Skoro wszystkim tak zależy na Bryzlu,
to wróci do muzeum, wraz z moim ogonkiem.
Buduję fontannę dla mego tatulka
Żeby ze złości nie wyszła mu gulka
Ale się nadźwigałem.
A kogo ja tu widzę?
Młode drzewko.
Śliczności.
Chciałbym cię podlać, ale nie mogę.
Tatuś mi zabronił.
Ale może zrobię wyjątek?
Jesteś moim maluchem.
Moim Juniorem.
Juniorem Juniorem.
Podoba mi się to imię.
Masz tu wody, Juniorze Juniorze.
Zdaje się, że to mój nowy dom.
Przynajmniej jest cicho.
Cześć!
Nazywam się Dżugi.
Witam nowego sąsiada!
Dobra, dam ci spokój.
Przepraszam. Zapominam, jak bezszelestnie się poruszam.
Mogę zapytać, czemu siedzisz w muzeum
i masz Bryzla na ogonku?
Po prostu uważam, że ktoś powinien go pilnować.
Nie ma lepszej metody niż przyczepienie go do ciała.
Przez długi czas również ukrywałam swojego balubiusa.
Dorastałam niedaleko Stawu Cii.
- Jakiego? - Cii.
- Jakiego? - Nie, nazywa się Cii.
Przepraszam.
- Pewnie wszyscy się na to łapią? - Nie.
Przepraszam.
Świecące ogonki są tam rzadkością.
- Świecące? - Myślałam, że jestem jedyna.
Twój ogonek też się świeci?
Znaczy, świeci się? Bo mój nie. Czemu miałby?
Często jeździsz w delegacje?
Mój ogonek się świeci.
Kiedy czuję, że jestem w zgodzie z sobą.
To wspaniałe uczucie.
Tyle czasu zmarnowałam, siedząc na brzegu stawu
i chowając ogon w wodzie, żeby nikt go nie zobaczył.
Ale pewnego dnia zrozumiałam, że mogę być kimś więcej.
Mogę być sobą.
Czasem kiedy marzę
O sekretnym miejscu, które kocham Wewnątrz mnie
Gdzie skrywam się
Gdzieś głęboko czuję Że siebie odnajduję
Nie chcę się już kryć, chcę sobą być
Mogę gonić wiatr
Mogę ścigać deszcz
Mogę błysnąć niczym piorun I odegnać ciemność precz
Nawet słońca blask
Nawet nieba kres
Mogę posmakować świata Osuszyć życie z gorzkich łez
Mogę gonić wiatr
Czasem jakaś cząstka mnie
Skryta gdzieś w sercu na dnie Chce przestać śnić
I zacząć żyć
Gdy czuję tę iskrę na dnie Pozwalam jej rozpalić się
I to nie sen, szybuję hen
Mogę gonić wiatr
Mogę ścigać deszcz
Mogę błysnąć niczym piorun I odegnać ciemność precz
Nawet słońca blask
Nawet nieba kres
Mogę posmakować świata Osuszyć życie z gorzkich łez
Mogę gonić wiatr
Myślałem, że jestem jedyny, a świecenie jest złe.
Świecenie nie może być złe.
Spójrz na mnie.
Świetna ze mnie babka.
Co?
Niesamo-Bryzel!
Balubiustyczne.
Boję się swoich wąsów.
- Co się dzieje? - Pamiętaj, że cię kochamy!
Nie powiedziałem im o tym, co się nie wydarzyło.
Chcę wam coś pokazać,
ale boję się, że wam się nie spodoba.
Co takiego?
To.
- Wiem, że to dziwne… - Imprezowy ogonek!
Superastyczny!
Wygląda jak z mojego snu.
Miewam prorocze sny.
Nie jest dziwny?
Bombowo dziwny.
No dalej, ogonku, zrób coś.
Skoro Bryzel bezpiecznie wrócił do…
Muzeum im. Wujka Matta z podróży – Niech żyje Wujek Matt.
Ale to wpada w ucho!
Zgadza się. Moja praca jest skończona.
Booberze, każdy z nas świeci na swój własny sposób.
I wiesz co?
W życiu zawsze należy być prawdziwym sobą.
Tak.
Jesteś taka superowa!
Dziękuję.
Ktoś się zbliża i…
Bum!
Butelka jest w kuble!
Butelka jest w kuble
Taka prosta rzecz, a robi taką różnicę.
O tyle mniej śmieci trafi do oceanu.
Drobne rzeczy się liczą.
Nieważne, kim jesteś.
Nieważne, skąd dochodzi twój blask.
Kiedy pokochasz swoją wyjątkowość,
ona stanie się najjaśniejszym skarbem na świecie.
Napisy: Daria Okoniewska