เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทำงานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์!
ว่าไงจ๊ะ!
โธ่ หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
พร้อมไหม หนึ่ง…
- สอง สาม - สอง สาม
อร่อยๆ
พักเที่ยง
เสียเวลาจริงๆ น่าจะทำงานต่อ
ฉันแอบใช้มืออีกข้างตอก
น่าตื่นเต้นจังเลยสถาปนิก
น้ำเยอะขึ้น พลังไฟก็แรงขึ้น และสร้างหอคอยได้ใหญ่ขึ้น
โชคดีจังที่เกิดเป็นดูเซอร์!
แหมคอตเทอร์พิน
หอคอยดูเซอร์แห่งล่าสุดของเธอ น่าจะสูงเท่าพวกดูเซอร์พันคนนะ
แค่ร้อยคนเองค่ะ
ฉันรู้แล้ว
ฉันภูมิใจในตัวเธอน่ะ ขอชมหน่อยนะ
หวังว่าพวกแฟรกเกิลคงชอบกิน เหมือนที่เราชอบสร้างนะคะ
นั่นสิ
อร่อยจังเลย
ถ้ามีสองปากฉันจะกินทีละสองชิ้นเลย
เดี๋ยวสิ ห้ามกินหอคอยนี้ของดูเซอร์นะ
- เราไม่กิน - นี่เร้ด มีอะไรเหรอ
เธอมีพลังอยู่เต็มเปี่ยม ปล่อยมันออกมาเลยแฟรกเกิล!
ฉันรู้ว่าหอคอยของดูเซอร์อร่อย พอเรากิน พวกดูเซอร์ก็สร้างใหม่
- เป็นวงจรที่ลงตัวดี - ใช่ๆ ลงตัวมาก
แต่หอคอยนี้น่าจะเหมาะ กับการโดดน้ำสนุกๆ แน่เลย
ใช่ ถ้าเธออยากให้พู่ปลายหางหัก
โธ่ อย่าพูดแบบนี้สิบูเบอร์
ทั้งน้ำใหม่ ทั้งหอคอยใหม่
โชคดีจังที่ได้เป็นแฟรกเกิล!
ใช่!
ไชโยๆ
เย่ เราจะร้องเต้นรำทั้งวัน
พวกเราคือที่หนึ่ง พวกเราเพิ่งเริ่มต้น
มาเล่นกันให้สุดเหวี่ยง
ไชโยๆ เย่ ตะโกนเชียร์เธอกับฉัน
เราทำเต็มที่เพื่อสิ่งที่ฝัน
เอาละมาพักกันก่อน
ไชโยๆ เย่
ไชโยๆ เย่ เราจะร้องเต้นรำทั้งวัน
พวกเราคือที่หนึ่ง พวกเราเพิ่งเริ่มต้น
ตอนนี้เวลาของฉันๆ
ไชโย ไชโยๆ เย่
เร้ด แล้วเกมโดดน้ำใหม่นี่ชื่ออะไรเหรอ
ชื่อ…
เอ๊ะ แล้วโกโบล่ะ
"เอ๊ะ แล้วโกโบล่ะ" เกมนี้น่าสนุก
ไม่ ถามจริงๆ โกโบไปไหน
ลืมไปเลย เขาขึ้นไปบนรูออกนอกโลก
ไปรับพัสดุชิ้นแรกจากลุงแมตต์นักเดินทาง
ช่างกล้าหาญ ช่างสำคัญ ช่างห้าวหาญ
เขาจะไปนานไหม
อะไรล่ะ ก็ฉันอยากเล่นแล้วนี่
โอเคโกโบ นายทำได้
นายกล้าหาญ ว่องไว ใส่หมวกแล้วเท่
แค่วิ่งไปหยิบพัสดุจากลุงแมตต์
แล้ววิ่งกลับบ้าน
ไม่น่ากลัวเลย
สปร็อกเกต
เอาเถอะ หัวเราะไปเถอะ รองเท้าแตะฉันดูดีจะตาย
แล้วถ้าจะไปเยี่ยมปลาก็ต้องแต่งตัวให้เหมาะสม
มันอาจจะดูเหมือนน้ำ แต่เราไม่รู้หรอกว่าจะเจออะไร
ไม่ทันขาดคำ โถ สงสัยจะแอบเข้ามา
น่าสงสารจัง
อย่านะๆ สปร็อกเกต อย่าไปกวนเขา
หวัดดีจ้ะ
นี่บ้านฉันเอง เธอตัวจิ๋วน่ารักจัง
เดี๋ยวเราจะพาเธอกลับชายหาดนะ
แต่ตอนนี้เธอต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน
กฎของบ้านนี้คือ ถ้าเธอหนีบฉัน ฉันจะหนีบเธอคืน
หนังสือสมุทรศาสตร์ของฉันละมั้ง
เอ๊ะ "โกโบ แฟรกเกิล" คือใคร
สงสัยชื่อผู้เช่าบ้านคนเก่า รอเอาไปคืนทีเดียวเลยแล้วกัน
ฉันต้องลุยแล้ว
ได้แล้ว
หนีเร็ว อย่าให้แฟรกเกิลเสียชื่อ
สปร็อกเกต เห่าอะไรน่ะ
สปร็อกเกต! มีเรื่องอะไร
เป็นอะไร ตายแล้วสปร็อกเกต
ฉันรอโกโบไม่ไหวแล้ว ตื่นเต้นมากเลย
- พวกเราเล่นเลยได้ไหม - ก็ได้
เราจะเล่นบนหอคอยใหม่ของดูเซอร์แล้วกัน…
- เพื่อนๆ ฉันได้ของชิ้นแรกมาแล้ว - นายเก่งมาก
- ดูสิ มีจดหมายจากลุงแมตต์ด้วย - ใช่
- โอ้โฮ ลายมือสวยจัง - เร็วๆ สิ
ขอโทษนะเร้ด เดี๋ยวฉันจะรีบอ่านเลย
จดหมายจากลุงแมตต์ไม่เคยสั้น
"โกโบหลานรัก…"
ลุงได้กลับออกมาผจญภัยนอกโลกแล้ว
ทุกคนต้อนรับลุงดีมาก
แย่แล้ว
รู้สึกว่าฝ่ายต้อนรับของตัวประหลาดติงต๊อง
จะทิ้งของขวัญไว้ให้ลุง
ขอบใจนะตัวประหลาดติงต๊อง เกรงใจจังเลย
มีแต่ของขวัญดีๆ เต็มไปหมด
ลุงอยากให้ของชิ้นแรกที่ลุงส่งกลับมา
มีคุณค่าและจรรโลงใจจริงๆ
อะ… อะไรเนี่ย
เอ๊ะ นี่อะไรกัน
"ผ้าคลุมคริสตัลแสนนุ่ม
เป็นของล้ำค่าอย่างนึงของตัวประหลาดติงต๊อง
ด้วยรัก ลุงแมตต์นักเดินทาง"
- หือ ว้าว - ว้าว
- นี่อะไรเนี่ย - โอ้โฮ
เรามีรางวัลแจกในเกมแล้ว
ผู้ชนะจะได้ผ้าคลุมไป
- เย่ - เกมอะไร ขอบใจนะที่ถาม
เกมนี้มีชื่อว่าโดด ดิ่ง และว่าย!
น่าสนุกนะเร้ด
สอนพวกเราโดด ดิ่ง และว่าย! หน่อยสิ
- ใช่ - อธิบายไม่ได้หรอกเวมบลีย์
แต่แสดงให้ดูได้
เริ่มเลย
- ขั้นแรกคือโดด - ขั้นแรกคือโด
- แล้วก็ดิ่ง - แล้วก็ดิ่ง
ขั้นสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด…
- ก็ว่าย! - ก็ว่าย!
แล้วก็ว่าย!
โดด ดิ่ง ว่าย! โดด ดิ่ง ว่าย!
โดด ดิ่ง ว่าย!
โอเค โกโบกับฉันเป็นหัวหน้าทีม
เริ่มเลยดีกว่า!
ได้เลยเร้ด แฟรกเกิล
ช่วยอธิบายหน่อยสิว่าเราทำอะไรกันอยู่
ขอเป็นเพลงด้วยนะ
ฉันเรียนดนตรีน่ะ
จัดมาเลย ได้
- ตื่นเต้นจริงๆ นะเนี่ย - ดีใจจังที่ได้อยู่ทีมเธอ เร้ด
ฉันจะเล่นใหญ่กว่าแฟรกเกิลทุกคนเลย
พร้อมกันไหม จะเริ่มแล้วนะ
- เริ่มแข่งกัน… - ขอโทษนะเร้ด
ขอแทรกหน่อย แต่ในฐานะกรรมการ/ทีมแพทย์/กู้ภัย
เราต้องอธิบายกฎและข้อบังคับด้านความปลอดภัย
แป๊บเดี๋ยวก็เสร็จ
เอาละ กฎมีทั้งหมด 800 ข้อ
กฎข้อที่หนึ่ง: ต้องอ่านกฎสองรอบ
กฎข้อที่ 800 ส่วนดี
ถ้าไม่มีเปลือกหอย ให้ใช้ผลต้นโอ๊กแทน
ขอบคุณมาก นี่คือกฎทั้งหมด บอกแล้วว่าแป๊บเดียว
ต่อไปก็เป็นการถามตอบ
- ไม่! เล่นเกมได้แล้ว เร็ว - อ้าว
อ่า โอ้โฮ
ขั้นแรกโดด!
เย้
จากนั้นก็ดิ่ง!
เธอจงดิ่ง
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด แล้วก็ว่าย
เอาก็เอา
ว่าย!
ใช้ได้นะ
โอเค
- ฉันเก่งแฮะ - ตาทีมเร้ดแล้ว
-มาเร็วเวมบลีย์ -เธอด้วยโพกี้
โอ้โฮโมกี้! เป็นการดิ่งที่สุดยอดมาก สนุกไหม
หอคอยสูงกว่าที่เห็นเยอะเลยเวมบลีย์
- ตอนมองลงมา… - เหรอ
มีลมพัดโหมแล้วฉันดิ่งตัวโดดลงมา
แต่มันเยี่ยมมากเลย
โมกี้ ฉัน…
เขาบอกว่ามันสูงกว่าที่คิดเหรอ
ไปเร็วเวมบลีย์ ถึงตาเราแล้ว
เราต้องชนะ!
- เร็ว ขึ้นไปเลย - เร้ด เดี๋ยว รอก่อน
เดี๋ยว
ฉันชอบโดดน้ำจากข้างๆ บ่อนะ
แต่นี่มันสูงกว่าที่ฉันคิดเยอะเลย
ใช่ สุดยอดเลยเนอะ
เอาเลย นายทำได้เวมบลีย์
แค่สูงสุดขอบฟ้า
แล้วก็น่ากลัวเอง
จากนั้นก็ดิ่ง!
เอ๊ะ นี่มันอยู่นอกเหนือกฎนี่นา
จากนั้นก็ดิ่ง!
เร็วสิเวมบลีย์ ตานายโดดแล้ว
ฉัน… ได้ ฉันจะโดด
- ดี เอาเลย - ใช่ ฉันจะโดด
จากนั้นก็ดิ่ง
- ไม่ละ ไม่โดด - ฮะ
เร็วสิเวมบลีย์ นายทำได้
โดดเลยเวมบลีย์!
สูงจังเลย
เร้ด ฉันไม่อยากโดดเลย
โดดเถอะน่า ทุกคนโดดกันหมดแล้วนะ
- ท่องไว้ โดด ดิ่ง ว่าย! - ฉันไม่สนแล้ว
- เวมบลีย์ เราต้องชนะนะ - ดิ่งๆ
ไปเถอะ สนุกนะ
- ดิ่งๆ - ไม่เอา เธอทำอะไรน่ะ ว๊าก
แย่แล้ว เขาเป็นอะไรมากไหม
เวมบลีย์ๆ ตายแล้ว
ตัวแข็งทื่อเลย
กฎข้อที่ 247 นักกีฬาที่ตัวแข็งต้องลงทะเบียนใหม่
เพราะแบบนี้ไงถึงต้องมีถามตอบ
เรียบร้อย หายรึยัง
ที่จริงนายไม่เป็นไรเลยนะ
แต่ฉันรู้ว่านายชอบผ้าปิดแผล
อย่าไปโทษปูสิ ปูเป็นเด็กดีนะ
ฉันบอกแล้วไง
ว่าเขาอยากอยู่เงียบๆ นายต้องเกรงใจเขา
เอาละ ฉันเอาพัสดุของโกโบ แฟรกเกิลไปคืนละ
พัสดุของโกโบ แฟรกเกิลไปไหนล่ะ
สปร็อกเกต นายเอาพัสดุของโกโบ แฟรกเกิลไปเหรอ
ฉันพูดว่าพัสดุของโกโบ แฟรกเกิลทำไม
เพราะมันสนุกดี สงสัยฉันวางไว้ข้างนอก
พัสดุของโกโบ แฟรกเกิล โกโบ แฟรกเกิล โกโบ แฟรกเกิล
พัสดุของโกโบ แฟรกเกิล โกโบ แฟรกเกิล
ทำไมเวมบลีย์ไม่โดดล่ะ
- โดดสิ - อันนี้อยู่ในกติกาเหรอ ฉันหลับ
เขาอยากอยู่ทีมฉันนะ
เวมบลีย์โดดเลย เราจะได้ชนะ
ได้ยินไหม
พยายามอยู่นิ่งๆ นะ
เร้ด เขากลัวจนตัวแข็งน่ะ
แข็งจนน้ำแข็งเกาะจมูกเลย
จะโดดรึยัง
ยังเลยโพกี้
โอเค
ในฐานะกรรมการ/ทีมแพทย์/กู้ภัย
ไม่ต้องกลัวและกังวลอะไรทั้งนั้น
เขาแค่ตัวแข็ง ได้เบอร์รี่เหม็นโฉ่ก็หาย
มันขึ้นแถวๆ แทรชฮีป กลิ่นเหม็นจนตัวเขาจะหายแข็งเลย
สุดยอด
ฉันจะไปเก็บเบอร์รี่เหม็นโฉ่ พอเวมบลีย์หายตัวแข็งจะได้โดด
คอยดูนะ
ฉันหมุนตัว ฉันย่ำเท้า ฉันหมุนตัวแล้วก็ย่ำเท้า
หมุนตัว หมุนตัว หมุนตัว ย่ำเท้าและก็หมุนตัว
ย่ำเท้าและหมุนตัวทั้งวัน
เย่ ย่ำเท้าและหมุนตัว…
ฉันต้องเดินผ่านสวนไปเอาเบอร์รี่เหม็นโฉ่
โดยไม่ให้โดนกอร์กเหยียบ
ได้ โอเค
จูเนียร์!
เหยียบแฟรกเกิลเลย
ได้ครับพ่อ
ฉันเวียนหัว ฉันย่ำเท้า
อยู่นั่นไงจูเนียร์
- ข้างๆ เท้าลูกเลย - ข้างๆ เท้าเหรอ
ดูตรงที่พ่อชี้สิจูเนียร์
- ขอโทษครับพ่อ ผมเวียนหัว - โธ่เอ๊ยลูก
อันนี้เพราะนะ
- อันไหน - ดีครับๆ
- "กุหลาบสีแดง ไวโอเล็ตสีม่วง" - ครับ
ถูก
"อย่าให้หมากฝรั่งติดรองเท้า"
- ช่างลึกซึ้งยิ่งนัก - ชอบจัง
เป็นขยะชั้นสูงจริงๆ ครับมาร์จอรี
- เพราะมากเลย - มีคนมาหา
ผู้ที่อยู่ข้างหน้าท่าน…
คือผู้รู้ตัวจริง…
แทรชฮีป แน่ะ
ว่าไงจ๊ะ แฟรกเกิลเด็ก
อยากได้คำแนะนำอะไรเหรอ
สวัสดีค่ะคุณนายฮีป
หนูแค่จะมาเก็บ…
เบอร์รี่เหม็นโฉ่
เธอจะเอาเบอร์รี่เหม็นโฉ่ไปทำอะไรจ๊ะ
ฉันเป็นขยะยังรู้เลยว่ามันเหม็น
- เชื่อเรา - เหม็นๆ แหวะ
อ๋อ
เราเล่นเกมโดด ดิ่ง และว่าย! กันอยู่ หนู…
ฉันชอบมาก
สมัยสาวๆ ฉันก็โดดเก่งนะเด็กๆ
- ผมมั่นใจครับ - ไม่เถียงเลย
แต่เพื่อนหนูตัวแข็งค่ะ
หนูก็เลยมาเอาเบอร์รี่เหม็นโฉ่
ไปทำให้ตัวเขาหายแข็ง เราจะได้ชนะ บายค่ะ
อ๊ะ เดี๋ยวๆ
เพื่อนเธออยากโดด
หรือเธออยากให้เพื่อนโดด
- นั่นสิ - น่าคิดนะ
เขาอยากโดดสิคะ ทำไมจะไม่อยากล่ะ
นึกถึงบทกลอนที่ฉันเพิ่งท่องให้เด็กๆ ฟังเลย
จริงด้วย
"เอาคือเอา ไม่เอาคือไม่เอา
ถ้าน้ำเสียงไม่มั่นใจ ก็แปลว่าได้ว่าไม่เอา"
มาร์จอรี เมื่อกี้ไม่ใช่กลอนนี้นี่
- ชู่ เขาเรียกว่าด้นสดจ้ะ - อ๋อ
ใช่จ้ะ เออออหน่อยนะ ฉันมีแผนน่ะ
ขอบคุณที่ท่องกลอนให้ฟังนะคะ
แต่หนูต้องกลับไปแข่งเกมต่อแล้ว ไปนะคะ
ได้จ้ะ บ๊ายบายแฟรกเกิลเด็ก
- จำกลอนบทนั้นไว้นะ - ใช่
ท่านเจ้าขยะแนะนำแล้ว แน่ะ!
โอ้โฮ ทั้งแต่งกลอน ทั้งด้นสด
ใช่ แถมยังดิ่งได้ด้วย เก่งสามด้านเลย
- เลิกชมได้แล้วเด็กๆ พวกเธอนี่ขำจัง - จริง
- ไม่มีอะไรที่คุณทำไม่ได้ - ฉันหน้าแดงหมดแล้ว
มีอะไรเพิ่มเติมไหมบูเบอร์
มี
ยังแข็งอยู่
ฉันเป็นห่วงเพราะ ออร่าของเวมบลีย์กลายเป็นสีเขียว
- โมกี้ เขาตัวเขียวนะ - จริงด้วย
เฮ้อ ว่าแต่เร้ดอยู่ไหนเนี่ย
- ยังเลยโพกี้ - ยังเลยโพกี้
- พร้อมเชียร์ตลอดนะ - ขอบใจ
รอบนี้ฉันไม่ปล่อยแฟรกเกิลหลุดมือแน่
รอบนี้ฉันไม่… ใบไม้ทรงใบไม้
"เอาคือเอา ไม่เอาคือไม่เอา
ถ้าน้ำเสียงไม่มั่นใจ ก็แปลว่าได้ว่าไม่เอา"
เฮ้อ เขาบอกฉันทำไมนะ
แย่แล้ว กอร์ก!
สำเร็จแล้วครับพ่อ
ผมจับแฟรกเกิลได้แล้ว
ฆ่ามันเลยลูก โยนลงบ่อน้ำเลย
ไม่เอาๆ
อย่านะ ฉันไม่อยากลง
ไม่… ผมไม่อยากทำ
เอาเลยจูเนียร์
- อย่า - โทษนะแฟรกเกิล
อย่า
เก่งมากลูก
ว้าว
ขอยืมคำพูดลุงของโกโบมาใช้นะ อลังการมาก
ไม่อลังการเลย
มันแย่มาก
แต่เธอเคยโดดน้ำบ่อนี้มาตั้งหลายครั้งนะเร้ด
ใช่ เคยโดด
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง ฉันจำใจทำ
ฉันไม่ได้อยากโดด
เวมบลีย์ก็เหมือนกัน
- เร้ด - ไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันเอาเบอร์รี่เหม็นโฉ่มาให้
ขอบคุณค่ะ แต่…
หนูไม่ต้องใช้แล้วละค่ะ
ก็ดีแล้ว เพราะมันเหม็นมาก แหวะ
กลิ่นคงติดมือฉันไปหลายอาทิตย์เลย
โธ่เวมบลีย์ ฉันน่าจะฟัง ตอนที่นายบอกว่าไม่อยากโดด
แทรชฮีปท่องกลอนที่ฉันจะไม่มีวันลืมให้ฟัง
"เอาคือเอา ไม่เอาคือ…"
ตอนนี้ฉันจำที่เหลือไม่ได้แล้ว
แต่มันแปลว่า อย่าบังคับจิตใจใคร
ฉันขอโทษ
ที่ไม่ได้สนใจ
ว่าเวลากลัวเราจะรู้สึกยังไง
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าเป็นเช่นไร
เมื่อไม่มีใครรับฟังเธอ
ให้ทำสิ่งที่ขัดกับใจ
จะเสียงน้อยหรือว่าเสียงดัง
หรือแว่วเบากลางหมู่ชน
ทุกเสียงล้วนสำคัญ
ไม่ว่าเสียงนั้นจะเป็นยังไง
เรามาฟังเสียงของเพื่อนเรา
พยายามช่วยพูดให้ดัง
รับฟังให้ขึ้นใจ
รับฟังทุกความคิด
ของทุกๆ คน
เวมบลีย์! นายหายแข็งแล้ว!
ใช่
- เร้ด - ว่าไง
ฉันไม่อยากโดดลงไปจริงๆ นะ
ไม่เป็นไรเลยจ้ะเวมบลีย์
เหรอ
จงจำไว้ว่าเธอมีใจแข็งแกร่ง
และเมื่อรู้สึกแคลงใจ
- จนจำขึ้นใจไว้ให้ดี - จำเอาไว้
จะเสียงน้อยหรือว่าเสียงดัง
หรือแว่วเบากลางหมู่ชน
เย่
ทุกเสียงล้วนสำคัญ
ไม่ว่าเสียงนั้นจะเป็นยังไง
เรามาฟังเสียงของเพื่อนเรา
พยายามช่วยพูดให้ดัง
รับฟังให้ขึ้นใจ
รับฟังทุกความคิด
ของทุกๆ คน
- นี่ - อะไรเหรอ
ฉันอยากโดดจากจุดต่ำสุดของหอคอย
ฉันว่าเหมาะมาก จริงๆ
- ใช่ๆ - เย่!
จากนั้นก็ดิ่ง!
ขั้นสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด…
ก็ว่าย!
- แล้วโพกี้ล่ะ - โพกี้
โพกี้
ฮะ อะไร เหวอ ฉันมาแล้ว
ว่าย!
จบการแข่งขัน
แล้วใครชนะ
ไม่มีกติกาเรื่องคนชนะ
จนปัญญาเหมือนกัน
นี่โกโบ นาย…
นายคิดเหมือนฉันรึเปล่า
ว่าฉันใส่หมวกน้อยไปเหรอ ฉันก็คิดนะ
มีหมวกเพียบแต่ไม่เคยใส่เลย
ฮะ ไม่ใช่ มานี่
ให้ผ้าคลุมเวมบลีย์เป็นรางวัล
ฉันไม่ได้คิดแบบนี้หรอก แต่เห็นด้วยนะ
ทุกคนฟัง ในฐานะหัวหน้าทีมโดด ดิ่ง และว่าย!
โกโบกับฉัน มีมติเป็นเอกฉันท์ว่าเราควรยอมแพ้
เพราะผู้ชนะคือ…
- เวมบลีย์! - เวมบลีย์!
ฮะ ฉันเหรอ
- ใช่แล้วเพื่อน - เย่
เราขอมอบผ้าคลุมคริสตัลแสนนุ่มให้นาย
- ใช่ เอาไปเลย - เย่
- ว้าว - เราขอกอดนายได้ไหม
กอดเลย
- เย่ - สุดยอด
เรารักนายนะเวมบลีย์
- ฉันก็รักทุกคน - นายโดดเก่งมากเพื่อน
ฉันภูมิใจจริงๆ
โอเคสปร็อกเกต
ฉันหาพัสดุของโกโบ แฟรกเกิลทั่วบ้านแล้ว
สงสัยคงฝันไปน่ะ เพราะฉันหาไม่เจอ…
แหม น่ารักจัง
เห็นไหม พอนายเกรงใจ เขาก็เลยยอมสนิทด้วย
ซี้กันแล้วเหรอ
แหม โอ้โฮ *MERGED* - ทิ้งฉันไปเลยนะ
ต้องพาเขากลับทะเลแล้ว
อะไร เศร้าเหรอ เมื่อสามนาทีก่อนนายยังไม่ชอบเขาอยู่เลย
อะไร อย่าพูดมาก เวลาไปทะเลฉันก็ใส่แบบนี้แหละ
ไปเร็วสปร็อกเกต
คำบรรยายโดย Navaluck K.