แฟรกเกิลร็อก! แฟรกเกิลร็อก!
ทุกวันคือปาร์ตี้เพียงแค่เธอยังไม่รู้
สายรุ้งโปรยปรายสดใสไปทั่วทุกนาที
พวกเราแหวกว่าย พร้อมตบเท้าแสนสุขใจ
เพราะเมื่อเราเป็นแฟรกเกิล…
ปาร์ตี้นี่แหละที่เราต้องการ
วู้
ไม่ยอมพลาดงานฉลองยิ่งใหญ่สุดอลัง
ให้ลุงแมตต์นักเดินทางจากดินแดนพิศวง
- ปาร์ตี้ที่ให้เพื่อนเรา - ร้องลัลลามาเต้นรำ
อย่าลืมนำหมวกใบโปรดมาด้วย
เย่ โอเค วันนี้ที่แฟรกเกิลร็อกมีปาร์ตี้สดใส
สุขใจ
ขอเชิญทุกคนสนุกกับงานเลี้ยง ในวันที่แสนสุขใจ
อย่างน้อยตั้งแต่เมื่อวาน
เย่ โอเค วันนี้ที่แฟรกเกิลร็อกมีปาร์ตี้สดใส
วู้
ฉันทั้งหมุนตัว ดำดิ่ง อย่ามัวอ้อยอิ่ง
ส่วนฉันนั่งสงบนิ่ง เป็นสมาธิไม่ไหวติง
ฉันคือนักสำรวจ นำทางไปข้างหน้า
ฉันขอซักผ้าดีกว่า
ฉันรักผองเพื่อน บอกเขาให้ลั่น
เย่ โอเค วันนี้ที่แฟรกเกิลร็อกมีปาร์ตี้สดใส
สุขใจ
ขอเชิญทุกคนสนุกกับงานเลี้ยง ในวันที่แสนสุขใจ
อย่างน้อยตั้งแต่เมื่อวาน
เย่ โอเค วันนี้ที่แฟรกเกิลร็อกมีปาร์ตี้สดใส
วันนี้พวกเรามากัน
เย่ โอเค วันนี้ที่แฟรกเกิลร็อกมีปาร์ตี้สดใส
เพลงนี้เพราะจัง
เหมาะกับงานเลี้ยงส่งลุงแมตต์นักเดินทางเลย
- ใช่ - งานอำลาโอฬา
เรียกว่าอะไรนะโกโบ ฉันชอบจัง
- ฉันก็ชอบ - โอฬาน่ะเหรอ
ก็ประมาณว่า…
ฉันเข้าใจว่าแปลว่างานเลี้ยงใหญ่นะ
- ไม่ใช่ - โอฬา
ไม่เป็นคำ
- โอฬีโอฬา - ก็ไม่เป็นคำอยู่ดี
เอาเถอะ
ยังไงลุงแมตต์ของฉันก็ต้องกลับไปสำรวจนอกโลก
ดูนี่สิ
ฉันวาดรูปคู่กับลุงเป็นของขวัญอำลาด้วยละ
มีอะไรที่นายทำไม่ได้มั่งไหม
อะนะ…
อ้อ นี่ นายชอบผ้าผืนนี้หรือผืนนี้
ฉันว่าผืนนี้นะ มันอื้มดี
- อื้มดี - ใช่
- แต่ผ้าผืนสั้นดูน่ารักขี้เล่นดี - จริง
แต่ผืนยาวสวยใสไม่ต้องคิดเยอะ
ผืนสั้น
- ผืนยาว - ได้
- ผืนสั้น ผืนยาว ผืนสั้น ผืนยาว - อุ๊ย เขาโลเลแล้ว
เร็ว รีบจับเขาห้อยหัว
ว่าไงเวมบลีย์
ทำตามที่ฉันบอกนะ หายใจเข้าลึกๆ
แสง เสียง สัมผัส
แล้วก็หายใจออก
- อวกาศ ว่างเปล่า เกิดใหม่ - ใช่
- ดีขึ้นยัง โอเค - ดีขึ้น ขอบใจนะโมกี้
- หายแล้ว - เหวอ
- ดีขึ้นไหมเพื่อน ไม่เป็นไร - ขอบใจนะ เกือบแย่แน่ะ
พอรู้ว่าลุงนายตัดสินใจ
จะกลับออกไปนอกโลกเพื่อเผชิญอันตราย
ฉันเลยทำกระเป๋าฉุกเฉินให้
ถ้ามีรอยเปื้อนใช้ขวดน้ำเงิน ถ้ามีรอยเลอะใช้ขวดส้ม
ถ้ามีคราบฝังลึก
ใช้ขวดเหลือง แล้วใช้แปรงถูสักหน่อย
นี่มันอุปกรณ์ซักผ้านี่
อย่ายึดติดกับความหมายมากเกินไปสิ
หวัดดีเพื่อนๆ
ฉันจะทำให้ลุงแมตต์ประทับใจ
ด้วยการไถลดำดิ่งแบบอันตรายที่สุดในร็อก
- โอ้โฮ - สุดยอด
มีหมุนตัว
ขดตัว
ตีลังกา
- โผตัว ฮ่าๆ - โอ้โฮ เจ๋งไปเลยเร้ด
- ว้าว สุดยอดอำลาโอฬาเลย - ใช่
บอกว่าไม่เป็นคำไง
อุ๊ย เสียงอะไรน่ะ
ลุงแมตต์!
ใช่ ลุงเอง หลานโกโบเก่งมากที่จำลุงได้
ใครเอาหินมาวางไว้นี่
ก็ลุงไงครับ
อ๋อ งั้นก็สมควรวางตรงนี้แหละ ขอบใจนะโพกี้
ลุงแมตต์ของโกโบ พร้อมชมโชว์ดำน้ำสุดอลังการรึยังคะ
แน่นอน ลุงจะตั้งใจดูตาไม่กระพริบเลยเร้ด
โอเค เริ่มแล้วนะคะ
- สาม… - โกโบ
- สอง… - มานี่หน่อย
- หนึ่ง… - ตามลุงมา
ฟังนะโกโบ ลุงมีเรื่องจะบอกหลาน
แต่ฉัน… ไม่เป็นไร
ฉันตื่นเต้นอยากโดดแล้ว แต่รอได้
ดูซิเนี่ย เราสองคนเดินไปคุยไป
แฟรกเกิลบางคนก็เดิน แฟรกเกิลบางคนก็คุย
ลุงทำทั้งสองอย่าง…
ลุงสบายดี
- โกโบ ลุงมีอะไรให้หลานดู - เอ๊ะ ได้ครับ
เตรียมใจให้ดีนะ เห็นแล้วหลานจะ…
ทึ่ง
ดูนั่น
โอ้โฮ
- น่าทึ่งมากครับ - ใช่
ก็เหมือนรูธรรมดานะครับ แต่ผมเดาว่ามันไม่ธรรมดา
- เพราะลุงบอกว่ามันน่าทึ่ง - ถูกต้อง
โกโบเอ๊ย นี่เป็นประตูออกไปสู่นอกโลก
ฮะ
ว้าว
นี่นอกโลกเหรอครับ
โกโบ
มองหน้าลุง จ้องลุงเลย
- ผมว่าผมก็มองอยู่นะครับ - มองลุงสิ
- จ้องตาลุงให้เขม็งเลย - ผมก็จ้องลุงอยู่นะครับ
นี่เรื่องสำคัญนะโกโบ แสดงความสนใจหน่อย
ผมก็สนใจที่สุดแล้วนะครับ
เอาจมูกมาชนกัน
โอเค
ปุ้ง
โกโบ ไปนอกโลกกับลุงเถอะ
อะ… จริงเหรอครับลุง
ลุงเป็นนักสำรวจนะโกโบ ไม่ใช่พวกไร้สาระ
ว่าไงล่ะ
ผม… ผมว่าผมต้องเป็นแฟรกเกิลที่ตั้งใจที่สุด
และๆ ซื่อสัตย์ที่สุด และๆ กล้าหาญที่สุด…
บางทีข้างนอกนี่ก็น่ากลัว
คล้องจองกันซะด้วย
ว่าไงสปร็อกเกต
สปร็อกเกต เห่าอะไร
อ้าว ตรงกำแพงมีรูเบ้อเริ่มเลย
เจ้าของบ้านไม่ยอมปิดรูให้แฮะ
แต่ไม่เป็นไร ค่าเช่าถูกก็อย่างนี้แหละ
เดี๋ยวต้องมีเรื่องน่าตื่นเต้นแน่
คอยดูได้เลย
อีกหน่อยบ้านเล็กนี้จะมีแผ่นสลักว่า
"ด็อกอยู่บ้านหลังนี้ก่อนได้ปริญญาเอก สาขาระบบนิเวศน้ำเค็มและการอนุรักษ์ทะเล
จนได้รับฉายา 'ด็อกเตอร์ด็อก'"
เดี๋ยวค่อยหาฉายาใหม่
มีเวลาคิดอีกเยอะ
หิวน้ำเหรอจ๊ะ
ประเดิมวันแรกพอหอมปากหอมคอ
น้ำไม่ไหล กำแพงทะลุ กลิ่นคล้ายๆ เรือ
ใจเย็นๆ จ้ะ
ฉันว่าหลังกำแพง ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากมายหรอก
น่าตื่นเต้นจังเลย
ฉันต้องโดดน้ำ
ลุงแมตต์คงอยากให้ฉันโดดให้ทุกคนดู ได้
พร้อมกันรึยัง
ฉันพร้อมแล้วเร้ด
หวัดดีเร้ด!
วันนี้ฉันหวัดดีหลายครั้งแล้วโพกี้ แต่หวัดดีจ้ะ
- หวัดดี - เอาละ
เงียบด้วยค่ะ
- ทุกคนเงียบด้วย - ตั้งใจดูนะ
ร่างกายคือเครื่องจักร
ฉันรู้แล้ว
สาม สอง หนึ่ง…
นอกโลก!
ประตู น่ากลัว ขนดก สัตว์ประหลาด
แย่แล้ว
เป็นอะไรมากไหม
ฉันไม่เป็นไร
ขอโทษนะดูเซอร์ ที่ทำหอคอยของพวกนายพัง
ตึกถล่มระดับห้า
ระดับห้านี่น่ากลัวนะ
คอตเทอร์พิน เธอว่าทำยังไงดี
เราต้องทำงานหนักกว่าเดิมเพื่อสร้างใหม่หมดค่ะ
ทำงานหนักกว่าเดิมเพื่อสร้างใหม่หมด
- เยี่ยมเลย - ใช่
ทำงานหนักกว่าเดิมเพื่อสร้างใหม่หมด
ทำงานเพิ่มเพื่อเติมน้ำในไหเหรอ
ทำงานเพิ่มเพื่อเติมน้ำในไห
ไหที่ไหนล่ะ
- โกโบ - อะไร
หวังว่านายคงมีเหตุผลดีๆ ที่ทำให้ฉันเสียหลักนะ
สัตว์ประหลาดยักษ์จากนอกโลกจะกินฉันน่ะ
ก็เป็นเหตุผลที่ดีนะ
- ใช่ - อยู่นี่เอง
โกโบ เธอเป็นหลานที่น่ารักที่สุด สำหรับสุดยอดคุณลุง
- ก็แหม… - แต่ว่า
พอเห็นปฏิกิริยาของเธอกับนอกโลกแล้ว
ลุงก็รู้ว่ามันไม่เหมาะกับทุกคน
ฮะ
เพราะฉะนั้น ลุงผู้มีความสามารถพิเศษจะไปคนเดียว
แค่ลุงกับรองเท้าบูตนี่แหละ
ขอบคุณครับ
เธออาจจะเห็นแล้วว่าลุงจะออกเดินทาง…
โดยไม่มีเป้นักสำรวจคู่ใจ
เป้หายไปไหนแล้วล่ะแมตต์
คำถามนี้ดีมากครับทุกท่าน
เมื่อวันก่อน
ผมออกไปสำรวจ รอยแยกแห่งสันโดษที่แสนอันตราย
แฟรกเกิลปกติคงกลัวมาก แต่ผมไม่กลัว
ผมเพลิดเพลินมากเลย
โชคร้ายตรงที่ผมสนุกมากจนเป้หายไป
เหวอ
ผมเลยใช้วิจารณญาณของนักสำรวจ
ทิ้งเป้ไว้ แล้วออกมาจากรอยแยกอย่างสงบนิ่ง
ผมก็อยากกลับไปเอาเป้นะ แต่เขาบอกว่า
นักสำรวจ ไม่เคยหวนคืน
ใครพูดคะ
ก็แทบทุกคนแหละเร้ด
งั้นขอตัวก่อนนะโกโบ
ต้องเตรียมตัวออกไปนอกโลกคนเดียว
- ขอตัวครับ - แต่ลุง…
เขาอยู่นี่เอง
นายโอเคไหมโกโบ
โอเค ฉันไปสติแตกให้ลุงแมตต์เห็นได้ยังไงเนี่ย
ฉันกล้าหาญนะ
ฉันแค่กลัวนิดเดียวเอง
แต่จะบอกว่าฉันเพิ่งเจอ
สัตว์ที่ดุร้ายที่สุดในจักรวาลนี้มา
คนโปรดของฉันอยู่ไหนเอ่ย
ฉันอยากให้มีทาง
ที่จะพิสูจน์ให้ลุงเห็นว่าที่จริงฉันชอบผจญภัย
นายก็พิสูจน์ด้วยการฝ่าอันตราย
ไปเอาเป้ของลุงที่รอยแยกแห่งสันโดษสิ
พิสูจน์ได้เลย
ง่ายและสนุก
เร้ด! ความคิดดีมาก
งั้นก็ตามนั้นเลย
ลุงจะได้เห็นว่าฉันเป็นนักสำรวจใจกล้า
ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวๆ ฉันล้อเล่น
- ไม่ได้บอกให้ไปจริงๆ - ไม่ๆ มัน…
รอยแยกแห่งสันโดษมันอันตรายจริงๆ
- ใช่ - หยุดเดี๋ยวนี้ ห้ามไปนะ
ไม่เอา โกโบจะไป
ฉันจะเอาหมวกสวยๆ ไปกี่ใบดีเอ่ย
- ทำไงดีๆ - พวกเราๆ
- ถอยมา มานี่ๆ - โอเค
โอเค เราต้องกล่อมให้โกโบยอมให้เราไปด้วย
เขาตั้งใจจะพิสูจน์ให้ลุงเห็น ว่าเขากล้าหาญแค่ไหน
เพราะฉะนั้นเราต้องหลอกล่อหน่อย
- โอเค - ฉันนำทีมเอง
โอเค
หมายถึงดูฉันเป็นตัวอย่าง
ว่าไงโก๊บ เรากลับมาแล้ว
กลับมาจากไหน พวกเธอยืนกระซิบกันอยู่
ฉันว่านายจะกล้ามากขึ้นนะ
ถ้าปล่อยให้นักสำรวจ ที่กล้าน้อยอย่างพวกเราไปที่รอยแยกด้วย
ลุงคงคิดว่านายกล้าสองเท่าเลย
- สามสิ - อาจจะสี่เท่าสองหลักเลย
ไม่เป็นคำ
จริงด้วย เธอพูดถูก มันเป็นเรื่องที่กล้าหาญมากเลย
เอาละทุกคน
ตามโกโบมาเลย
ปล่อยมุกตอนเดินทาง เพื่อความบันเทิง เอาละ ไปกันเถอะ
- เย่ๆ - ออกเดินทาง
อย่างกล้าหาญกัน
- การเดินทางของเราเริ่มต้นที่สวนของกอร์ก - เย่
ฉันเข้าใจถูกไหมว่าเราพูดถึงพวกกอร์ก
ยักษ์ที่ชอบฆ่าเราน่ะ
พวกเราไหวใช่ไหม
ไปกันเลย
- ใช่ - อ๋อ ได้ๆ
โอเค พวกนายดูสบายๆ เนอะ
ทำไมพวกกอร์กถึงไม่ชอบพวกแฟรกเกิลนะ
พวกแฟรกเกิลนิสัยดีจะตาย
พวกแฟรกเกิลแย่มาก
แฟรกเกิลดีๆ ไม่มีหรอก โกหก
พวกมันขโมยหัวแรดิชเราไปหมด
พ่อว่าถ้าเจอแฟรกเกิล
- ต้องทุบแฟรกเกิล - ต้องทุบแฟรกเกิล
จูเนียร์!
ทุบพวกแฟรกเกิลเลย!
ระวังพวกแฟรกเกิลและอย่าวอกแวก
ระวัง…
หิ่งเสื้อ
อ้าว จะไปไหนล่ะ มานี่
โอเค พวกเราไปกันเถอะ
มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
หายไปแล้ว จะหนีไปไหน กลับมาก่อน
โอเคๆ ได้โอกาสแล้ว
เดี๋ยวฉันนำนะ เพราะฉันเป็นผู้นำ
ระวังนะโกโบ
ใบไม้แห้งท่าทางกรอบแกรบเสียงดัง
ขอบใจนะเร้ด
ขอบใจมากที่บอก แต่ฉันเป็นผู้นำน่ะ…
- แย่แล้ว - พวกแฟรกเกิล
- เจอแล้ว พวกแฟรกเกิล! - หนีเร็ว!
เวมบลีย์! โอ๊ย
ตายแน่ ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด
เสร็จฉัน
ฉันคือเส้นก๋วยเตี๋ยว
- หายไปไหนแล้ว - ตามมาเร็ว
- ตามฉันมาเร็วเข้า - แฟรกเกิลหายไปไหนแล้ว
ไม่นะๆ
ไม่นะ โธ่
หิ่งเสื้อกลับมาแล้ว
- ขึ้นไปๆ - ไปๆ
ระวังนะๆ
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย กองขยะเหรอ
ขอประทานโทษ นี่ไม่ใช่กองขยะธรรมดา
โอ้โฮ
ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าพวกเธอ…
คือผู้รู้ตัวจริง…
แทรชฮีป แน่ะ!
- ขอบใจมากจ้ะ - ยินดีครับ
ล้นเกล้าล้นกระหม่อมฝ่าขยะบาท
พวกเธอหอบแฮกหรือหิวโหย
ถ้าพวกเธอหิว เด็กๆ จะแบ่งเศษชีสให้กิน
ไม่ให้อะมาร์จอรี!
ใช่ ผมอุตส่าห์เก็บตรงที่ราเยอะๆ ไว้กิน
- กินชีสสิ เอาเลย - ไม่เป็นไรครับ
- อร่อยนะ ท่าทางเธอจะหิว - หนูเพิ่งกินมาค่ะ
ผมกินหัวแรดิชมาแล้ว อิ่มแล้วครับ
- ผมชิมก็ได้ มา - ก็ได้ เอาสิ
ขอบคุณครับ
ผมว่า… ผมเก็บไว้กินทีหลังดีกว่า
โอ้โฮ เป็นเกียรติมากเลยครับคุณแทรชฮีป
เพราะว่าคุณทั้งฉลาดและน่าประทับใจ
ผมจะตักตวงช่วงเวลาที่ได้เจอคุณเอาไว้
- ไปละครับ - อ้าวๆ จะรีบไปไหน
- ลืมปิดแก๊สเหรอ - ก็อยากลืมครับ
คือผมต้องเป็นผู้นำ พาเพื่อนๆ ไปรอยแยกแห่งสันโดษ
รอยแยกเหรอ
- ใช่ค่ะ เขาเป็นผู้นำที่กล้าหาญมาก - ครับ
- อันตราย - ขนลุก
- น่ากลัว - ขึ้นรา
ใช่ไหมล่ะ ผมต้องไปเอาเป้ ของลุงแมตต์นักเดินทาง
เพื่อพิสูจน์ว่าผมเป็นนักสำรวจใจกล้า
เขากำลังใช้ความคิด
ขอโทษนะ อากาศมันแห้งมาก
จนรู้สึกเหมือนเป็นเชื้อไฟ
ขอถามหน่อยว่าทำไมเธอถึงอยากผจญภัย
ก็ๆ เพื่อให้ผมกล้าหาญไงครับ
เธออยากพิสูจน์ว่าเธอกล้าพอที่จะผจญภัย
แล้วจะได้ออกผจญภัยเพื่อให้กล้าเหรอ
ก็ๆ ใช่ครับ
ฉันคิดว่ายังไงรู้ไหม
ฉันว่าเธอต้องถามใจตัวเองแล้วละ
ท่านเจ้าขยะแนะนำแล้ว แน่ะ!
โอ้โฮ
จับใจมาก ถามใจตัวเอง
- ทุกคนสุดหายใจลึกๆ - ต้องเดินทางอีกไกล ไปกันเถอะ
ทบทวนสิ่งที่เพิ่งได้ยินมา อ้าว โอเคๆ
ว้าว
เข้าไปตามหนทาง เดินไปเรื่อยๆ ไม่พัก
เดินผ่านแสงเรืองรอง จากแดดสบายที่รายเรียงอยู่
มาเร็วพวกเรา เร่งหน่อย
สิ่งที่ฉันอยากรู้คือเรื่องของโลกใบนี้
สิ่งที่ฉันฝันใฝ่คือการเป็นนักเดินทางท่องโลก
เดินไปยังทางหนึ่ง แสนสนุกใครๆ ก็รู้
เริ่มสำรวจอีกทางหนึ่ง โอ้ เราผ่านไปอีกทางแล้ว
เราจะถึงเส้นทางต่อไป ไม่แน่ใจว่าราบรื่นไหม
ต้องหาทางที่บอกว่าใช่ ให้ได้กลับสู่บ้านเรา
เวมบลีย์!
เดินไปยังทางหนึ่ง แสนสนุกใครๆ ก็รู้
เริ่มสำรวจอีกทางหนึ่ง โอ้ เราผ่านไปอีกทางแล้ว
เราจะถึงเส้นทางต่อไป ไม่แน่ใจว่าราบรื่นไหม
ต้องหาทางที่บอกว่าใช่ ให้ได้กลับสู่บ้านเรา
นี่โกโบ น่าจะเป็นที่นี่แหละ
นายรู้จักพวกเขาไหม
ไหนดูซิ
ที่นี่แหละ
รอยแยก
ว้าว
- ว้าว นายทำได้แล้วเพื่อน - โอ้โฮ
โกโบ! โกโบ! โกโบ…
ไม่อยากตะโกนกันเหรอ ถ้าเปลี่ยนใจก็บอกนะ
ดูสิ เป้ของลุงแมตต์อยู่บนก้อนหินที่ดูโคลงเคลง
"ก้อนหินที่ดูโคลงเคลง" ตรงนี้แหละ!
ระวังนะ มันอาจจะร่วงมาทางนี้ก็ได้
หรือทางนั้น หรือทางอื่น หรือทางอื่นๆ
เจอแล้ว
ใกล้ถึงแล้ว
- นิ่งๆ นะ - เกือบได้แล้ว
- ฉันไหวอยู่ - อุ๊ยๆ เดี๋ยว
- แย่แล้วๆ เหวอ - แย่แล้ว
โอ๊ย ระวังข้างล่าง
ฉันชอบประสบการณ์ใหม่ๆ นะ แต่ครั้งนี้ไม่ชอบ
ฉันรับนายเองโกโบ!
วันนี้มีแต่ซวยขึ้นเรื่อยๆ แฮะ
นับถือจริงๆ
ก็จริงนี่นา
ฉันคว้าเป้แบบนั้นได้ไงเนี่ย
ฉันอาจจะทำให้เราติดอยู่ในนี้ตลอดไปก็ได้
ไม่แน่หรอก
ทุกคนอยากช่วยแท้ๆ
ฉันเอาแต่คิดจะพิสูจน์ความกล้าหาญจนไม่ฟังใคร
อาจจะจริงของแทรชฮีปก็ได้ ฉันต้องถามใจตัวเองดู
ใช่ ค้นใจ
เริ่มที่การหายใจ
เป็นหนึ่งกับลมหายใจที่เชื่อมต่อกับพลังภายใน
ใช่ แต่เขาอาจจะหมายถึงออกแรงค้นก็ได้นะ
อุ๊ยๆ ฉันว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนี้นะ
มาเร็วเวมบลีย์ มาดูตรงนี้กัน
เหมือนฉันได้ยินเสียงอะไร มาเร็วๆ
- อีกนิดนึง - หวั่นใจยังไงก็ไม่รู้
นั่นมัน…
- น้ำนี่ - น้ำนี่
หยุดให้หน่อย
ฉันเป็นน้ำ น้ำเป็นฉัน
เวมบลีย์!
หยุดให้หน่อย
- ถึงบ้านแล้ว - สุดยอดเลย
แล้วเร้ดล่ะ
หมุนตัว ขดตัว ตีลังกา
และโผตัว
- ว้าว - โอ้โฮเร้ด!
พวกเรามีแหล่งน้ำใหม่แล้ว
ใช่!
น้ำๆ เย่
สวนผัก ไปดูสวนผักดีกว่า!
ไชโยๆ สวนผักได้น้ำเยอะขึ้น
แปลว่าปลูกแรดิชได้เยอะขึ้น
ดูสิ น้ำเต็มเลย
กำลังไฟเลยเพิ่มขึ้นสองเท่า สามเท่า เพียบเท่า
คอตเทอร์พิน แบบนี้แปลว่าอะไร
กำลังไฟเพิ่มขึ้น แปลว่าเราทำงานได้ไร้ขีดจำกัดค่ะ
วินาทีประวัติศาสตร์เลยนะ
ทุกคน ฉลองสี่วินาที
- เอาละ พอได้แล้ว กลับไปทำงาน - กลับไปทำงาน
- ขอบคุณครับ
ใช่ เราฉลองกันนานไปไหม
ไม่เลยค่ะ
- สนุกนะ - เหนื่อยมากเลย
ว้าย ตายแล้วๆ โอ๊ย
โอเค โอ๊ย
เรียบร้อย
ต้อนรับกันตั้งแต่วันแรกเลย
แต่ฉันว่าหลังจากนี้ไปคงราบรื่นแล้วละ
ยังหิวน้ำอยู่ไหม
อุ๊ยๆ โอเค จ้ะ
ฉันว่าเราอยู่กันได้สบายๆ
นายฉลาด น่าชื่นชม น่ารัก
- กล้าหาญ - ลุงแมตต์
แม่จ๋า หนูกลัว
อ้าว โกโบกับเพื่อนๆ นี่เอง
ลุงกำลังยืดเส้นน่ะ
- มีอะไรให้ลุงช่วยเหรอ - เราเอานี่มาให้ลุงครับ
เอ๊ะ นี่… หลานเจอเหรอ
โกโบ น่าประทับใจจริงๆ
รอยแยกแห่งสันโดษไม่เหมาะกับมือสมัครเล่น
ลุงอาจจะด่วนตัดสินใจที่ไม่พาเธอไปนอกโลก
ว่าไง ไปกับลุงไหม
อ๋อ คือ…
ผมอยากพิสูจน์ให้ลุงเห็น ว่าผมเป็นนักสำรวจใจกล้า
แต่การสำรวจมันไม่ใช่การพิสูจน์
มันเป็นการค้นหาอะไรใหม่ๆ ที่มีประโยชน์กับคนอื่น
ซึ่งถ้าไม่ได้เพื่อนๆ ผมคงไม่เข้าใจ
ขอโทษนะครับลุงแมตต์
ผมไปนอกโลกกับลุงไม่ได้
ผมยังต้องสำรวจที่นี่กับพวกเขาอีกเยอะเลย
ได้
เออนี่ ถ้าหลานจะอยู่ที่นี่ก็เอาอย่างนี้สิ
ลุงจะส่งสิ่งประดิษฐ์จากนอกโลก กลับมาให้หลานทางประตูนี้
- หลานมารับได้ไหม - ไม่ครับ
ผมทำไม่ได้
แต่เราช่วยกันได้
ถ้าผ่านวันนี้มาได้ เราก็ทำได้ทุกอย่างแล้ว
ช่วยหน่อย ช่วยด้วย โอ๊ย
คนอื่นทำอะไรหน่อยสิ
เอาเศษชีสไปกินซะ ไอ้ปีศาจนอกโลก
- เออนี่โกโบ - ฮึ
ฉัน… ฉันประทับใจมาก ที่นายบอกว่าอยากทำด้วยกัน
ใช่
แต่นายมารับพัสดุของลุงแมตต์เองเถอะ
- เห็นด้วย - ใช่ ก็ลุงนายน่ะ
ใช่ นายเป็นหลานเขา เป็นสายสัมพันธ์พิเศษ
ใช่
ก็ได้ เดินทางปลอดภัยนะครับลุงแมตต์
ลาก่อนนะโกโบ
ปุ้งจมูกไหม
วันนี้เราไม่รู้เลยนะว่ามีน้ำอยู่หลังรอยแยก
ไม่รู้ว่ามันไหลทะลุอุโมงค์ด้านหลังโถงใหญ่
- ใช่ - ใช่
ทำให้พวกนายสงสัยไหมว่าโลกภายนอกมีอะไรอีก
มีอะไรที่เกี่ยวพันกันอีก
เต้นให้หมดห่วง เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทำงานให้หมดห่วง เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- กลุ่มเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด วู้
จูเนียร์!
หวัดดีจ้ะ
โธ่ หัวแรดิชฉัน
เต้นให้หมดห่วง เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทำนอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
คำบรรยายโดย Navaluck K.