Nazywam się Percy Jackson.
Jesteś półbogiem.
A półbogowie nie są tu bezpieczni.
Historie o bogach, herosach i potworach są prawdziwe.
Dlaczego masz w spodniach pół kozła?
Jestem satyrem i twoim opiekunem.
Witaj w obozie. Oczekiwaliśmy cię.
Jestem Luke. Moim ojcem jest Hermes.
To bez znaczenia. Jesteśmy tacy sami.
Przestań, Clarisse.
Każdy nowy, który się tu zjawia, myśli, że jest wyjątkowy.
Jestem Annabeth.
Annabeth widzi świat inaczej. Jest sześć kroków przed wszystkimi.
Percy Jacksonie, zostałeś uznany przez Posejdona.
Zanim tu trafiłem, żyłem w trasie ze spotkaną po drodze zakazaną.
Na imię miała Thalia.
Gdy Annabeth zjawiła się tu z Thalią i Lukiem,
goniły ich potwory.
Aby ocalić jej życie, Zeus ją przeobraził.
Zeus idzie na wojnę z Posejdonem.
Olimpijczycy walczą. Zdradzamy i wbijamy nóż w plecy.
Ares.
Witaj ponownie, mały herosie.
To Kronos. On stoi za tym wszystkim.
Wiem, gdzie jest Kronos. To ja go tam posłałem.
Każde słowo Wyroczni albo się ziściło, albo nabrało sensu.
„Ruszaj na zachód - ku bogu, który się odwrócił
Odnajdziesz, co skradziono, i światu zwrócisz
Wkrótce zdradzony będziesz przez tego, co cię druhem woła”.
Pomożemy Kronosowi przywrócić Złoty Wiek.
Jesteś kimś więcej niż herosem.
W oczach innych herosów jesteś również przywódcą.
- Zdobyłeś ją? - To twoja licencja poszukiwacza?
Mogę oficjalnie ruszyć na poszukiwania Pana.
Obiecajmy dziś sobie, że spotkamy się wszyscy za rok.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Panie…
opiekunie dzikiej przyrody, jeśli jesteś blisko…
daj mi znak.
Ohyda.
Zdejmijcie to ze mnie!
Ali?
Alison Simms, to naprawdę ty?
Co wy tu robicie? Obozowicze nie mogą szukać Pana.
Nie jesteśmy już obozowiczami.
Chcemy tylko zobaczyć, co znalazłeś.
Gdzie jest reszta?
Reszta czego?
Kolejny zły trop.
Luke nie będzie zadowolony.
Luke?
Chwila. Bierzecie udział w buncie Luke’a?
Czekaj.
Dlaczego mnie śledziliście? Czego Luke chce od Pana?
Zbyt dużo już widziałeś.
Też miewacie koszmary, prawda?
Ale pewnie nie takie jak ja.
Koszmary półbogów ukazują przyszłość…
lub próbują nas zabić.
Normalnie przegadałbym to z przyjaciółmi, ale…
komórki przyciągają potwory, więc…
poczekam do spotkania, licząc, że u nich wszystko w porządku.
Na szczęście nie muszę czekać długo.
Co za wczesna pobudka.
Cud z okazji ostatniego dnia szkoły.
Tyson, to twoje?
Dzięki.
Wygląda nieźle. Co to?
Kompas, żebym się nie zgubił.
A właśnie. To jest Tyson.
Jest cyklopem i z nami mieszka.
Mama poznała go w przytułku podczas wolontariatu.
A potem… zapisała go do mojej szkoły.
Percy!
Gdzie miał tylko mnie.
Percy!
Tylko ja i mama widzieliśmy jego prawdziwą formę.
Mama widzi naprawdę sporo.
Zastanawiam się czasem, czy może widziała, co nadciąga.
Co jest? Coś zaprząta twoje myśli. Co to takiego?
Śnił mi się koszmar.
O Groverze.
Może powinnam… zawieźć was do obozu już dziś, a nie jutro.
Nas?
Mamo, dlaczego dajesz mu nadzieję…
Ja też miałam sen.
O wirującej w próżni złotej drachmie.
Z jednej strony miała trójząb, a z drugiej…
kosę.
Kronos.
Co to może znaczyć?
Może to, że dwie z pozoru różne rzeczy bywają…
Dwiema stronami medalu.
Myślałam o czymś głębszym.
Jeśli to znów pogadanka o mnie i o Tysonie…
Rozmawiacie o mnie?
Co zawsze mówię?
No dobrze, ja zacznę.
Bycie prawdziwym herosem…
to wspieranie i obrona innych.
Słuchaj matki.
Uważaj.
Nie musisz się zasłaniać.
Mgła uniemożliwia ludziom widzenie potworów, więc jesteś…
chroniony.
- W porządku. - Nieprawda.
Nazwałem cię potworem, to było niemiłe.
Przyjaźnisz się z potworami.
Ja… Serio?
Mówię o twoim ziomku, Koźlaku. Jego też przyjęli do obozu.
Nie mogę się już doczekać.
Grover jest satyrem.
Bóstwem natury.
No wiesz, nimfy i driady pracują w Obozie,
ale ludzie i potwory nie mają tam wstępu.
Najada. Moja mama jest najadą. To się liczy?
Podobno nie znałeś rodziców.
- To prawda. - To skąd…
Staruchy?
No już, postaw mnie, Wielkoludzie.
Powiedział, żebyś go postawił.
Annabeth? Co ty tu…
Tyson, przestańcie oboje!
Zaraz. Znasz tego cyklopa?
Jest dobrze, postaw mnie.
Jesteś Annabeth. Percy ciągle o tobie gada.
Tyson.
Ciągle gapisz się na jej zdjęcie, prawda?
Myślałem, że jesteś z tatą w Wirginii.
- Co się dzieje? - Nic nie śniłeś?
- O Groverze? - O obozie.
Wszystko płonęło. Domki, arena…
Rano posłałam tęczową transmisję do Wielkiego Domu.
- Co powiedział Chejron? - Nie odebrał. Ale spójrz.
- Odebrał ten gość. - Kto to?
Nie mam pojęcia. Ale stał w biurze Chejrona.
Spojrzał na mnie w ten sposób i się rozłączył.
A teraz jeszcze Grover ma kłopoty.
W moim śnie. Myślisz, że to się łączy?
Wszystko się łączy, chłopcze.
Twój kolega satyr jest w mrocznym miejscu.
Z dala od wszystkiego, co zna.
Wścieklico!
Przestań snuć wizje za darmo. Jeszcze nie zapłacili.
Owszem, zapłaciłam.
Ale nie za to.
Dodatkowy pasażer, dodatkowa płatność.
Ostatnią drachmę wydałam na ciebie.
Percy?
Co mówiłaś na temat Grovera? Wiesz, gdzie jest?
Staruchy widzą wszystko.
Mają tylko jedno oko?
- Co… -…za…
…mądrala. Płać albo wypad.
Chwila. Mam drachmę.
To ten twój chłopak, co? Nic dziwnego, że o nim śnisz.
Nie nazwałam go tak.
- Nie nazwałam cię tak. - Spoko.
- Serio. - Wierzę.
Może chodźmy na pociąg.
Ze staruchami dotrzemy najszybciej.
Musimy tam jechać.
- Mam, znalazłem. - Ja mam oko, pokaż.
Sam wzrok nie wystarczy.
Sekutnica ma rację.
Nie powinna prowadzić ta z okiem?
Daj mi spojrzeć!
Już się napatrzyłaś. Jest w porządku.
Troje do Obozu.
Czekaj. Powiedz, co wiecie o Groverze.
Zapiąć pasy.
Grover to twój drugi chłopak?
- Nie! - Drugi?
Wysokiego z jej snu.
Nie zdradzaj za darmo!
- Oddaj je! Dawaj! - Oddawaj, ale już!
Gdzie jest Grover?
Nie możemy!
Najwyraźniej do prowadzenia go nie potrzebują.
- Pozbądźmy się go. - Tylko nie to!
Oddawaj!
Trzydzieści, trzydzieści jeden, siedemdziesiąt pięć, dwanaście!
Co? Pytałem, gdzie jest Grover.
Trzydzieści, trzydzieści jeden, siedemdziesiąt pięć, dwanaście!
Faktycznie słodziak.
Moja kolej!
- Zapomnij. - Nie, daj je mnie.
Powiedziałyśmy zbyt wiele?
Zawsze to robicie.
A co oznaczały te liczby?
Przekonasz się!
Jazda!
Szybciej!
Co?
Nie widać ognia. Wszystko wygląda… w porządku.
To ten obóz herosów? Serio?
Obóz jest za drzewami i tym wzgórzem.
Ale czad.
Co jest?
Kręci mi się w głowie.
Staruchy przebijają każdą kolejkę górską.
Spróbowałaś kolejki? Podobało ci się?
Spróbowałam wielu rzeczy. O niektórych nawet ci pisałam.
Wiem, przeczytałem wszystkie… Czekaj, dostałaś moje odpowiedzi, prawda?
O paru rzeczach nie wspomniałeś.
Tyson z nami mieszka. Mama go przygarnęła.
Miałem się nim zająć. Myślałem, że tylko w domu.
Ale przecież Sally wie, prawda? Że go nie wpuszczą.
Próbowałem z nią rozmawiać. Możemy zmienić temat?
Chcę posłuchać, co sądzisz o tej kolejce i o… szkole.
Tak, czytałem twoje listy.
I czułem, że też coś pomijasz.
Wiejemy!
Nie, Tyson!
Jak to?
Cyklopów ogień nie rusza, nic mu nie jest. Chodźmy.
Mówiłam, że nie przekroczy granicy!
Nie, Percy!
Tysonie!
Ja, Annabeth Chase, zezwalam ci wejść na teren obozu!
Zaufaj mi, dobrze? Pomogę ci.
Dostałem się!
Gotowi, załadować, ognia!
Spocznij.
- Hej, Clarisse. - Morda, Jackson.
- Naprawiłaś włócznię. - Nie zaczynaj.
Co tu robicie?
Podczas ataku potworów cywile mają pozostać w domkach.
Nie dam się obwinić za waszą durną śmierć.
Usuńcie się z drogi i pozwólcie wojownikom walczyć.
W porządku, Tyson?
Wszystko gra.
Witaj w Obozie.
Zwykle jest tu więcej słodyczy i mniej…
ataków lądowych.
Lajstrygonowie.
Co takiego?
Olbrzymy-kanibale z dalekiej północy.
Kiedyś zmierzył się z nimi Odyseusz. Silne, ale głupie.
Walczą w grupie, więc nie takie głupie.
Ale po co atakować tyły obozu?
Mogło chodzić o odwrócenie uwagi.
Odciągnięcie obrońców od faktycznego celu i sprawdzenie siły bariery.
Masz na myśli barierę… wytworzoną przez drzewo Thalii?
Luke!
Znowu uciekasz?
Do zobaczenia na zewnątrz.
O nie, nie, nie.
Boże.
Thalia… Nie.
Co jest?
Nie…
Jad pradawnego pytona.
Luke ją zatruł.
To drzewo jest… dziewczyną?
Było.
Thalia była heroską, która tutaj stoczyła ostatnią bitwę…
by ochronić przyjaciół.
Była córką Zeusa, który widział jej poświęcenie.
Nie ocalił jej, ale…
zmienił ją w coś, co może chronić innych.
Drzewo wytwarza magiczną tarczę.
Thalia ocaliła Luke’owi życie.
- Jak on mógł to zrobić? - To już inny Luke.
On się…
pogubił.
Teraz służy Kronosowi. Tylko to go obchodzi.
Kronosowi?
To władca tytanów.
Chce pogrążyć Olimpijczyków. Luke idzie w jego ślady.
Zniszczy wszystko, co stoi tytanom na drodze do władzy.
Cyklop na dwunastej!
To przyjaciel.
Jest po naszej stronie granicy. Odsuń się.
Ma pozwolenie.
Od kogo?
Ode mnie.
Czy obóz nadal stoi?
Stoi i ma się dobrze.
Czyli ta pobudka była zbędna.
Wybacz, panie.
- Jakieś ofiary? - Nie po naszej stronie.
Mamy jednak rannego. Jest pod opieką…
Teraz liczy się tylko znalezienie odpowiedzialnych
i to, jak ich ukarać.
To sprawka Luke’a.
To on przyprowadził tu olbrzymów.
Odwrócili waszą uwagę, a on zatruł…
Ja cię znam. Kim jesteś?
To Percy Jackson, panie.
A, tak. Syn Posejdona. Wiele o tobie słyszałem.
No tak.
A pan to kto?
Tantal.
Król Tantal z Anatolii.
Tantal…
To ty nie możesz nić zjeść, nawet jeśli umierasz z głodu.
Tak, dziękuję…
za przypomnienie klątwy, o której na moment zapomniałem.
A to co?
Cyklop, panie.
No tak. Zabić go.
Ile razy mam… On jest ze mną!
Nie stanowi zagrożenia. On…
To twój brat.
Mój Boże.
Nigdy nie potrafił trzymać trójzębu na wodzy, co?
Niezły żart.
No tak! Trzeba go pilnować.
Panie D. Może wrócimy do tematu zagrożenia?
Ciebie też znam.
To ty odpowiadasz za tęczową transmisję do mojego prywatnego lokum.
Chyba do gabinetu Chejrona?
Do mojego gabinetu.
Teraz to Tantal odpowiada za obozowe aktywności.
Tak zarządził sam Zeus,
który wykopał też konionożnego z racji tego, że jest on synem…
Kronosa.
Co?
Wybacz. Nie wiedziałeś?
Nie, po prostu to durny powód.
Zeus też jest synem Kronosa. Może wywaliłby samego siebie?
No dobra. Słuchaj, Peter.
Wszyscy wiemy, że w zeszłym roku zrobiłeś coś fajnego.
Prawdę mówiąc, nawet nie pamiętam, o co chodziło.
Ale ponieważ to zrobiłeś, poinformuję cię,
że obóz jest bardziej zagrożony, niż możesz sobie wyobrazić.
Tantal wpadł na genialny pomysł przywrócenia wyścigów rydwanów
w ramach tegorocznych zawodów obozowych.
Jednak ostatni atak
może całkowicie pokrzyżować nasze plany.
Nie sądzę, abyśmy musieli cokolwiek przekładać.
Ach tak?
Wybacz.
Naprawdę wierzycie w historie
o zbuntowanych półbogach dowodzących potworami?
A może to zwykły, okazjonalny atak,
który ugodził głównie w nasze morale?
Wyścig rydwanów mógłby je podnieść.
Pan tak na poważnie?
Trzeba ogłosić misję i uzdrowić drzewo Thalii.
Uzdrowić drzewo.
Jak?
Właśnie. Jak?
Niech nam pan wyznaczy misję.
- Nie tym tonem. - Mówię, jak chcę.
Luke tu był i wiedział, co robi.
Jeśli drzewo umrze, stracimy barierę i obóz będzie narażony na liczne ataki.
Na wszystkie ataki!
Straż!
Dziś widziałem tylko jedno przymierze półboga z potworem - Twoje z tym cyklopem.
Może więc dołącz do niego w domku na odosobnieniu?
Panie D., zgadza się pan na to?
Też uważam twój ton za nieco zuchwały.
Masz coś do dodania?
Nie.
Brachu!
Wiedziałeś? Cały ten czas?
A skąd.
Ale mówiłeś, że twoja mama to najada. To wiedziałeś. Skąd?
Ja nie…
Nie okłamuj mnie. Proszę.
Jasne, że nie.
Jesteśmy przyjaciółmi i braćmi. Nie okłamałbym…
Nie jesteśmy braćmi, a…
Posejdon to nasz ojciec, ale…
- No tak. - I…
To dla mnie trochę dużo.
Dla ciebie pewnie też. Ja…
Po prostu nie wiem, co to oznacza.
Znaczy to, że nie jestem sam.
Ale lipa.
Chcesz pogadać?
Przejdziemy się?
I tak już mamy problemy. Co jeszcze nam zrobią?
Po prostu…
Tyson jest trochę…
Jesteśmy w trakcie rozmowy. Może wejdziesz?
- Nie, spoko. - Nie ma sprawy, serio.
Wiem, tylko…
Chciałam sprawdzić stan drzewa Thalii i może porozmawiać o tym z driadami.
Mówiłeś, że nie masz już drachm.
W liście pisałeś, że chciałbyś wysłać mi transmisję,
ale nie masz drachmy, żeby zapłacić.
Nie miałem. Tę z taksówki mama dała mi dziś rano.
Nie wiedziałem, że ją ma.
Zaraz. Powiedziałaś, że swoją ostatnią wydałaś, żeby za mnie zapłacić.
Czyli miałaś co najmniej dwie.
Dlaczego nie odezwałaś się cały ten rok?
Właśnie próbuję to nadrobić.
Dasz mi parę minut?
Nieważne. Prześpij się.
Ona ma rację.
Powinieneś się przespać.
Na ulicy nie możesz…
bo potwory się zorientują.
Powiedział mi o tym sfinks.
Na 77. ulicy.
Straszny dręczyciel.
Powiedział, że moja mama to najada, a tatą jest jeden z bogów.
Myślałem, że mnie wkręcał.
Potwory mocno cię tam dręczą?
Sen jest świetny.
Oznacza bezpieczeństwo.
Tu się będzie dobrze spać.
Wiem, że cierpisz.
Ale czy wciąż mnie słyszysz?
Pytam, bo nawet przed odejściem Luke’a
tylko z tobą mogłam naprawdę porozmawiać.
Naprawię to, ale muszę wiedzieć jak.
Proszę…
powiedz mi.
Percy!
Czy to ty?
Grover!
Słyszysz mnie?
Słyszę. Dlaczego jesteś w moich ciuchach?
Pewnie z tego samego powodu, dla którego ty jesteś w moich.
Ma to sens? Chyba ma.
Co? Co ma sens? Powiedz.
Jechałeś ostatnio taksówką z Annabeth i jakby… cyklopem?
Tak.
Bum! Łącze empatyczne! To musi być to!
Musi? Co to takiego?
Więź. Telepatyczna, empatyczna więź między satyrem a półbogiem,
której nie ograniczają czas, odległość ani sny.
Jest niezwykle rzadka. Może wystąpić tylko między…
…najlepszymi przyjaciółmi.
Tak.
Wybacz! Wybacz.
Wszystko dobrze.
Jak działa ta więź?
W sumie nie wiem. Pytasz…
Ty jesteś w moim śnie, ja w twoim, a może…
To działa w obie strony. Śnimy ten sam sen w tym samym czasie.
- Ale czad. - Ale czad.
Tak.
O nie!
Sen chyba się zrywa. Albo on wraca.
Nie mamy czasu, ja naprawdę utknąłem w tej jaskini.
Chociaż na żywo wygląda gorzej, żadnych luster czy…
- Jak tu trafiłeś? - Potwór morski.
To część jego systemu, pułapka.
- Czyjego? - Polifema.
Używa nitek z Runa, by wabić satyrów,
bo jego magia pachnie podobnie jak Pan.
To tego szukała ekipa Luke’a. Nie Pana, a Runa.
Powoli, o czym ty mówisz? Jakiego Runa?
Złotego Runa.
Ma moc uzdrawiania wszystkiego i wszystkich.
Ciekawe, co po nim ekipie Luke’a.
Musisz mnie znaleźć i stąd wyciągnąć.
Zrobię to. Podaj lokalizację jaskini.
Trzydzieści, trzydzieści jeden, siedemdziesiąt pięć, dwanaście.
Zły sen?
O Groverze i skarbie potwora.
Dwie strony medalu.
Strony… medalu?
Mówię o tym samym miejscu.
Trzydzieści, trzydzieści jeden, siedemdziesiąt pięć, dwanaście.
To samo miejsce.
MORZE SARAGASSOWE MORZE POTWORÓW
Wiem, jak ocalić obóz.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Na pozycje!
Grover potrzebuje pomocy.
Nie pozwolę durnym zasadom misji stanąć mi na drodze.
- Percy! - Grover?
Napisy: Anula Nagłowska