Gördün mü? Anneme ne olduğunu gördün mü?
Yani Minotor'u öldüren çocuk bu. Öyle mi?
Güçsüz hissediyorsun ama değilsin. Her şey zamanla ortaya çıkacaktır.
Ben Annabeth.
Annabeth farklı düşünür. Herkesten altı adım öndedir.
Kheiron yıllardır ona bunu vaad ediyor.
Bir gün, Kheiron'un bile engelleyemeyeceği bir göreve gidecek bir yarı tanrı gelecek.
Poseidon tarafından sahip çıkıldın. Babanın yardımına ihtiyacı var.
Zeus ona bir ültimatom verdi. Eğer İlk Şimşek ona geri getirilmezse
savaş çıkacak.
Annen kaçırıldı. Hades tarafından.
Onu orada bulabilirsen, bence geri getirebilirsin.
Ne zaman yola çıkıyoruz?
Merhaba. Ben Percy. Memnun oldum.
Bir görevin görev olabilmesi için senden onay alınması gerekiyormuş.
Bu, garibime gidiyor çünkü bir Cadılar Bayramı süsüsün.
Daha neler.
Meşgulsün sanırım. Sonra uğrarım.
Hadi ama, ciddi misin?
Batıya gidecek ve düşman olan tanrıyla yüzleşeceksin.
Çalınanı bulacak ve zarar görmemiş bir şekilde geri getireceksin.
Kâhin beklediğimiz cevabı verdi,
bu görevin gerçekleştirilmesi için Yeraltı Dünyası'na gidilecek.
Orada, kardeşlerine isyan eden tanrıyla yüzleşeceksin.
Hades.
Hades'in dünyasına giriş, Los Angeles şehrinin altında yatıyor.
Görevin seni oraya götürüyor.
Çok zamanımız yok.
Kamptaki en çetin adayları seçtim.
Aralarından, sana eşlik edecek iki kişiyi seçecek
- ve bize başarı getireceksin. - Annabeth.
Geleneksel olarak, birkaç isim duyduktan sonra seçim yapılır.
Düşünmek istemez misin?
Bu şeyi, Zeus'un İlk Şimşeğini geri getirmeliyiz, öyle değil mi?
- Evet. - Bunu başarmak da zor olacak, değil mi?
Olağanüstü.
Görevin başarısı, birinin beni
merdivenlerden itmesini gerektirirse...
bunu yapmaya tereddüt etmeyecek biri yanımda olmalı.
İlk görev ortağın, Annabeth Chase!
Şimdi diğer adaylara bakalım.
Dostum, dün akşam ne yedin?
Bekle! Bekle, dur. Seni kışkırtmaya çalışmıyorum.
Gerçekten merakımdan sordum.
Selam.
Seçim törenini kaçırdığım için üzgünüm.
Meşguldüm de...
kakasını küreklemekle.
Evet, üzgünüm.
Bay D, annemi anlatmanı pek hoş karşılamadı sanırım.
Hayır. Hayır, pek değil.
Peki kimi seçtin görev için?
Seni.
Çok komik. Cidden kimi seçtin?
Seni seçtim.
Neden?
Sana "arkadaş" diyen tarafından ihanete uğrayacaksın.
Sonunda, en önemli olanı kurtaramayacaksın.
Sana güveniyorum.
Ve şu an... Önemli olan tek şey bu.
Yol atıştırmalıkları benden.
Ne kadar para verdiler?
İki yüz dolar nakit ve bir paket dolusu bu şeyden.
Kanada doları olabilir. Ya da oyun salonu jetonu, emin değilim.
Onlar altın drahmi. Dolarlar insanların dünyası için,
drahmiler de mitik dünya. Karıştırma.
Sana bunu getirdim.
Bu... ilginçmiş.
Maia.
Gerçekten ilginçmiş.
Babamdan bir hediye.
Maia.
Kıvırcık'tan önce seni seçmeyi düşündüm.
Kıvırcık göründüğünden daha güçlüdür.
Korktum.
Annemi, Hades'ten kurtarmalıyım.
Kimse buna karşı çıkmamalı.
Ve maalesef, eğer bu, görevi tehlikeye atacak olursa
Annabeth deneyebilir.
Sen de her zaman onun tarafını seçeceğini söyledin
- ve... - Sorun değil.
İnan bana seni... Seni anlıyorum.
Birbirinizi kollayın.
Bu ağacı çok özleyecek galiba.
Annabeth buraya Thalia ve Luke ile geldiğinde,
canavarlar onları kovalıyordu.
Hades'in ajanları. Kız kardeşler.
Furialar.
- Bayan Dodds mu? - Evet!
Biri cebir öğretmenimizdi. Alekto.
Thalia arkadaşlarına zaman kazandırmak için geri dönüp savaştı.
Satir koruyucusu onu durdurmaya çalıştı, ama onu dinlemedi.
Zeus son anda, hayatını kurtarmak için araya girdi ve...
onu değiştirdi.
Evrendeki en güçlü varlığın, kızını kurtarmak için
layık gördüğü yöntem, onu bir ağaca dönüştürmek miydi?
Tanıdığım en cesur yarı tanrıydı.
Yiğitçe savaştı, bir kahraman olarak tarihe yazıldı.
Çam kozalağına yazıldı.
Yasaklı çocuklar her zaman tehlikededir, en güçlüleri bile, Thalia bile.
Ve sen Thalia değilsin.
Dediklerimi aynen yaparsan, belki hayatta kalabilirsin.
Anlaştık mı?
- Kendini liderimiz mi zannediyor? - Kim liderlik yapacaktı?
Bilmem ki, oy birliğiyle seçeriz falan sanmıştım.
Kahramanların çıktıkları görevler dünyayı değiştirir.
İmparatorluklar kurup dağıtmışlardır...
medeniyetin kaderini değiştirmiş...
Olimpos'taki güç dengesini bozmuşlardır.
Görev, kutsaldır.
Ve bir görevde olmak demek,
tanrılarla olmak demektir.
Kutsal bir şey böyle kokmamalı.
Biz görevde askerleriz. Tatilde değiliz.
Açıklığa kavuşturduğun için sağol.
Madem çok önemli bir görev, Kheiron neden uçak bileti almadı ki?
Bu, biraz ikincil bir görev hissi veriyor.
Üzgünüm, biri sana söyledi zannettim.
Neyi?
Percy, sadece canavarlar bizi durdurmaya çalışmayacak.
Sen yasaklı bir çocuksun.
Zeus da deneyebilir.
Gökler onun bölgesi.
Oradan geçersek seni ona altın tepside sunuyor oluruz.
Evet, bundan kimse bahsetmedi.
Yiyecek bir şeyler alacağım.
- Ben de geleyim. - Hayır, sen oturacaksın.
Neden? Çok pis kokuyor.
Canavarlar böylece kokunu alamayacak, yani burada kalmalısın.
Oy verelim.
Herkes temiz hava ve yiyecek alsın
- diyenler? - Oylama falan yok.
Cips ve soda olur mu?
Oy verip vermememiz senin kararın değil.
- Bunu duyduğuma üzüldüm. - Tamam.
Kimin kararı olduğunu oylayalım.
Kıvırcık, yardım etsene şu...
- arkadaşına. - Bu kararı bana bırakmayın.
Başka bir fikrim var.
Hay aksi, yol oldu engebeli
Çünkü birçok arkadaşım bilmiyor geçinmeyi
Hay aksi Birden huysuzlaşınca takım
Aşmak için en iyisi şarkı söylemektir...
Kanka ne yapıyorsun?
Mutabakat şarkısı.
İkinci dizede birbirimiz hakkında güzel şeyler söyleyeceğiz.
Birkaç kez tekrarlayınca, anlaşmazlıklar nasıl kolayca düzeliyor...
şaşıracaksınız.
Cips ve soda o zaman?
- Her neyse. - Evet lütfen.
Tamam.
Oylama sistemimiz bozuk.
BIGOOF MANGOLU - PORTAKALLI - ÜZÜMLÜ - VİŞNELİ
Canavarlardan tümüyle kaçamazsın.
Düşündüğünden daha yaygınlar.
İşin püf noktası, onlar seni fark etmeden onları fark etmek.
Daha güçlü yarı tanrıları daha kolay sezebiliyorlar.
Üç Büyükler olan Zeus, Poseidon ve Hades'in çocukları
en tehlikede olanlardır.
Onları sana çeken, senin gücün değil aslında.
Daha karmaşık.
Korkuyu kokluyorlar.
Onlar arılar.
Her canavarın sezdiği şey, canavardan canavara göre değişiyor.
Bazıları yetersizliğini sezerken,
bazıları şan isteğini, bazıları da utancını sezer.
Biriyle yüzleşeceğin zaman,
en güçsüz noktana saldıracaklarını
unutmaman çok önemli.
Hiçbir şey onları durduramaz. Ölüm bile.
İşinizi daha iyi yapıyor olsaydınız
belki sizi bu kadar kolay fark etmezdim.
Thalia işini daha iyi yapıyor olsaydı
belki bir sincap ailesine ev olmazdı.
Hades seni bu yüzden mi gönderdi?
Neredeyse başardığın bir işin havasını atman için mi?
Her şey nasıl değişmiş.
Yıllar önce yakalamaya çalıştığım korkak küçük kız değilsin artık.
Kendini kandırma. O kadar da korkmamıştım.
Belki öyledir, belki.
Ama neyse, artık söyledikleri kadar varmışsın.
Athena'nın çocuklarının gururu.
Belki şu andaki en çetin yarı tanrısın.
Neden buradasın?
- Arkadaşını almaya geldim. - Ne için almaya?
Ben emirleri sorgulamam.
"Onu bana hızla ve sessizce getir." Bana verilen emir bu.
Otobüsten inmesini sağla, ben de çaktırmadan onu götüreyim.
Sen de görevine engelsiz ve yüksüz devam et.
Sana zaten yardımı dokunmayacak,
hatta ayak bağı olacak.
Bazı çocuklar zor yoldan öğrenmeli.
Bak, ben de mutabakat istiyorum
ama şarkı bunu başarabilecek mi emin değilim.
Hemen o pencereyi açın! Şimdi!
Bu pencerelerin açılmaması...
Olamaz.
Hadi, hadi.
Herkes eşyalarını bırakıp otobüsün ön kapısından insin.
Affedersiniz hanımefendi.
Annabeth, hadi gidelim.
Baksana!
Burada işimiz bitti. Hadi.
Biraz ileride yol satir patikasına dönüyor.
Satir patikası da ne?
Ormanın içinden geçen bir yol. Satir kaşifler kullanıyor.
Takibi zorlaştırır.
Çok iyi, ama eğer ormanın içinde kalırsak
- nasıl bir telefon bulacağız? - Neden telefon lazım ki?
Kampı aramak için.
- Yardım göndermeleri için. - Yardıma ihtiyacımız yok. İyiyiz.
İyi miyiz?
Daha Trenton'a bile varamadan kendimizi ormanda bulduk.
New Jersey'de orman varmış meğer,
kendimizi hemen içinde bulduk. Bence iyinin tam tersi durumdayız.
Kâhin, yani tanrılar tarafından bir göreve gönderildik,
kolay olacak mı sanmıştın? Zor olması normal.
Bu yüzden özel insanlar seçilir.
Kampı ararsak, onlara direkt biz bir hataydık demiş oluruz.
Bu benim için sorun değil.
Herkes hata yapar.
- Kendinden neden bu kadar korkuyorsun? - Ne?
Bu satir patikası hakkında bir şey anlatayım mı?
Amcam Ferdinand da aynı patikadan
kendi görevine çıkmıştı.
Kendimden korkmak derken? Bir şeyden korktuğum yok.
Evet, korkuyorsun. Sen öylesine bir çocuk değilsin.
"Öylesine bir çocuk", kampta Clarisse'e yaptığını yapamazdı.
Hades "öylesine bir çocuk" için en iyi görevlilerini göndermezdi.
Sen bildiğimizden çok daha
büyük bir şeyin parçasısın.
Hoşuna gitse de gitmese de ilerlemeliyiz,
- istesen de istemesen de. - Kampı aramak istemiyorsun, tamam.
O zaman en azından anneni arayalım.
- Efendim? - Athena? Annen değil mi?
Ben babamı arardım, ama bu aralar pek konuşmuyoruz.
Şu hayat boyu ihmal durumu yüzünden.
Ama sen ve annen yakın gibisiniz. Ondan neden yardım istemiyoruz?
Kıvırcık, arkadaşına kendine gelmesini söyler misin lütfen?
Onunla konuşamıyorsun, değil mi?
- Seni en son ne zaman aradı? - Kıvırcık.
Neden onu işe karıştırıyorsun?
- O benim tarafımda. - Kim söyledi?
Benim koruyucum, işi bu.
- İlk benim koruyucumdu. - İlk mi?
Nasıl yani "ilk"?
Ferdinand amcamın izinden ilerlemek çok heyecan verici.
Sanki onunla tekrar konuşuyormuşum gibi.
Thalia, Luke ve Annabeth'in koruyucuları bir satirdi.
Bu sendin.
Neden söylemedin?
Kokuyu aldınız mı?
- Kıvırcık, ciddiyim... - Ben de. Sus bir saniye.
Hamburger.
Kıvırcık.
- Ne yapıyorsun... - Biri ıssızlığın ortasındaki
bir satir patikası üzerinde hamburger kızartıyor. Bu kimse...
bizim dünyamızdan olmalı.
EM TEYZE'NİN BAHÇE MAĞAZASI
Hadi be.
Ne?
Em Teyze'nin taştan heykellerle dolu bir bahçesi var.
Bu kesinlikle bizim dünyadan biri.
"Em"' neyin kısaltması, tahmin etsenize.
Hâlâ şansımız varken gidelim buradan.
Sunduğum teklifi kaçırmayacaktın.
Teklif mi? Ne teklifi?
Bugün olmaz dostlar.
Benim kapımda olmaz.
Olamaz.
Bir derdiniz varsa içeri gelin beraber çözelim.
Alekto? Bize katılacak mısın?
Ben de öyle düşünmüştüm.
Benimle olduğunuz sürece güvendesiniz.
Ama gidecek gibi de görünmüyor.
Poseidon'un oğlunu yanında götürmeyi başarmadan dönmez.
- Nereden... - Yasaklı bir çocuğa sahip çıkıldı.
Ne kadar sır kalır sandın?
Memnun oldum Poseidon oğlu.
Ben Medusa.
Percy, hayır.
- O bir canavar. - Kime canavar diyeceğimizi biz seçeriz
ama şu anda bir tanesi sizi parçalara ayırmak isterken...
diğeri size yemek teklif ediyor. Seçim sizin.
Bence ona güvenebiliriz.
- Ne? - Kanka!
Açıklayamam ama...
Annem bana Medusa'nın hikâyesini anlatırdı.
Hikâyenin özü, onun düşünüldüğü gibi biri olmadığıydı.
Ben anneme güveniyorum.
Yani ben içeri giriyorum. Siz istediğinizi yapın.
Sen ne...
Aç olmalısınız.
Masaya atıştırmalıklar hazırladım, ana yemek de pişiyor.
Zehirli midir sence?
Percy, yalanım olmasın.
Ben çok açım ve bu riski almaya hazırım.
Geldiğin için sağol.
Bu benim için farklı bir durum.
Neden?
Sırf Athena'nın kızı olduğun için
sana karşı kin beslemem.
Merak etme. Biz anne babamız değiliz ya.
Düşündüğünden çok ortak noktamız olabilir.
Lütfen, oturun. Buyurun.
Sen canavar değilsen, nesin?
- Hayatta kalanım. - Dahası olsa gerek.
Dışarıdaki furia senden baya korkuyor.
Çünkü ondan hoşlanmadığımı biliyor.
Zorbaları sevmem. Biri kapıma gelirse de
burada, düşündüğünden çok daha uzun süre kalıyor.
Tanrıların bana verdiği hediye, zorbalar artık benimle uğraşmıyor.
Annem sana bir hediye vermedi, seni lanetledi.
- Annene sadıksın. - Evet.
- Onun tarafını tutuyorsun? - Her zaman.
- Onu seviyorsun? - Tabii ki.
Ben de sevmiştim.
Ben de.
Bu hâle nasıl geldiğimin hikâyesini biliyor musunuz?
Ben biliyorum.
Biliyor musun?
Biliyor muyum?
Athena benim her şeyimdi.
Ona taptım, ona dua ettim. Ona adak yaktım...
Asla cevap vermedi.
Sevgime değer verdiğini gösteren tek bir alamet bile göndermedi.
Ben senin gibi değildim tatlım. Ben sendim.
Ona hayatım boyunca o şekilde tapabilirdim...
sessizce.
Ama bir gün, başka bir tanrı geldi ve sessizliği bozdu.
Baban. Denizlerin tanrısı beni sevdiğini söyledi.
Hayatımda belki ilk defa birinin beni gördüğünü hissettim.
Ama sonra Athena, ona utanç getirdiğimi söyledi
ve beni cezalandırdı.
Ama onu değil.
Sadece beni.
Bir daha asla görülmemem gerektiğine
karar verdi. Görenler de sonlarını görecekti.
Böyle olmadı.
Benim annem her zaman adildir.
Tanrılar, onların mutlak ve yanılmaz olduklarına inanmanızı istiyorlar.
Ama aslen zorbalardan hiç farkları yok.
Kendi eksiklikleri için kendimizi suçlamamızı istiyorlar.
Böyle olmadı. Ve sen bir yalancısın.
Bir şey yanıyor.
Bana mutfakta yardımcı olur musun lütfen? Öğle yemeğimiz hazır.
Kıvırcık...
kaçmaya hazırlan.
Normalde böyle değil.
Yani, biraz öyle. Ama bu fazlaydı.
Sana ihanet edecek.
Er ya da geç. Onun gibiler her zaman aynıdır.
Bence öyle biri değil.
Zamanı geldiğinde, ona kolay lokma olacaksın.
Senin neden umurunda?
Annen ve ben, kardeş gibiyiz denebilir,
aynı canavar tarafından seçildik.
Yani, seni korumak istiyorum.
Canavar mı?
Annem babamdan hiç öyle bahsetmezdi.
Annen şimdi nerede?
Güvende mi?
Hayır...
değil.
Peki, onu kurtarmanda arkadaşlarının sana yardım edeceğine emin misin?
Eğer görevleriyle çelişirse onu kurtarmana izin verirler mi?
Ben...
onları görevden alabilirim...
onlarsız devam edebilirsin.
Eğer istersen.
Hadi.
Biz üç kişiyiz, o bir.
Ayrılırsak şansımızı arttırırız.
- O kadar kolay olmasa gerek. - Olabilir. Şöyle yapacağız.
Ben uçacak ve dikkatini çekeceğim.
"Maia" dediğim anda siz de... Olamaz peki!
Aşağı. Aşağı in!
Yeni bir plan lazım.
Anne ve babamız olmayı seçmedikçe onlar değiliz.
Siz olmayı seçtiniz.
Kendini beğenmiş bir annenin kızı, kendini beğenmiş olmayı seçmiş.
Ve sen, sevdiğin biri için başkalarına karşı durmanın
ne olduğunu babana gösterebilirdin.
Babanın emirlerini yerine getirmektense, anneni kurtarmayı seçebilirdin.
Onlara bu dersleri öğretmeyecekseniz,
belki dersleri siz olmalısınız.
Heykellerinizi Olimpos'a gönderdiğimde...
belki söylemek istediğim daha net anlaşılır.
Ayağa kalk.
Sana bir bakalım.
Düşünmeden atıldım!
Şimdi!
- Duydunuz mu? - İyi misin?
Bir şey mi dedin?
- İğrenç. - Buldun mu?
Umarım.
- Bundan sonrasını ben halledeyim mi? - Yok, gerek yok.
Şapkamı çıkarmadan önce, doğru yöne
baktığından emin ol.
- Güzel tüyo. - Tamam.
- Ellerim dolu da... - Ha, tabii.
Ne oldu?
- Ferdinand amcam. - Olamaz.
Kıvırcık, çok üzgünüm.
Görevinde buraya kadar gelebilmiş.
Trenton'a bile varmadık. Ama amcamın ifadesine bakın.
Diğerleri gibi değil, o...
korkmuş görünmüyor.
Alekto'yu kafayla mı hallettiniz?
Evet.
İyi.
İyi yapmışsınız.
Gitsek iyi olur. Yakında hava kararacak.
Ama kafayı ne yapacağız?
Az önce hiç uğraşmadan bir furiayı öldürdüm.
Burada bırakırsak biri bulabilir.
Şapka üzerindeyken gömelim,
güvende olur.
Tamam.
Ama ortada daha büyük bir sorun var.
- Neymiş? -"Anneni kurtarabilirdin."
Daha önce anlaşmışsınız gibi konuştu.
- Annen hayatta mı? - Hades'in yanında.
- Ama endişelenme, eminim iyidir. - Lütfen bir susun.
Yok ama endişeliyim. Senin görevin tam olarak nedir?
Ve bunu neden Medusa'dan duydum?
Peki madem böyle konuşuyoruz, "Teklifimi kabul etmeliydin"?
O neydi acaba?
Neden bunu Alekto'dan duyduk?
Yeter!
Şapka annesinden bir hediye.
Onu annesine bağlayan tek nesne.
Önemini anlasan gerek.
Tamam da bununla ne yapacağız?
Daha oraya gelmedim.
Ve sen? Gerçekten mi? Annesi hayatta.
Kafası ne kadar karışık, hayal edebiliyor musun?
Dünyanın ve annesinin kaderi arasında
bir seçim yapmak zorunda kalabilir.
Neden böyle konuşuyorsun?
Çünkü sabahtan beri ikinizin de kalbini kırmadan,
görevi ilerletmeye uğraşıyorum.
Ama belki kalp kırıklığına ihtiyacınız olabilir.
Ormanda sana bir soru sordu,
hâlâ cevaplamadın. Neden korkuyorsun?
- Ne diyorsun? - Duydun dediğimi.
- Bilmiyorum. - Bence biliyorsun.
Onunla da, benimle de kavga ediyorsun.
Çünkü Kâhin, birinizin bana ihanet edeceğini söyledi.
"Sana arkadaş diyen tarafından ihanete uğrayacaksın.
"Sonunda, en önemli olanı kurtaramayacaksın."
Bana bunu söyledi.
Annabeth'i seçtim çünkü arkadaş olamayacağımızı biliyordum.
Ve seni seçtim çünkü eğer güvenebileceğim bir kişi vardıysa
o her zaman sendin. Şimdiyse çok yalnız hissediyorum.
Düşünemiyorum. Güvenemiyorum.
Yanlış anlama.
Alekto, seni verirsem göreve yardım etmeyi teklif etti.
Ne dedin?
Kardeşini öldürdüm.
Medusa, size sırtımı dönersem annemi kurtarmayı teklif etti.
Sen ne dedin?
Kafasını kestim.
Yarı tanrı olmayı siz seçmediniz.
Bu görevi de biz seçmedik.
Ama beraber olduğumuz sürece
yalnız olmamayı seçebiliriz.
Bunu da yapamayacaksak kampa dönelim daha iyi,
çünkü başaramayız.
Sanırım kafayı ne yapacağımızı biliyorum.
Hermes Express. Bu şeyleri her yere göndermiş.
Hatta bazılarını Olimpos'a.
Percy, Medusa'nın kafasını Olimpos'a gönderemeyiz.
Neden olmasın?
- Çünkü tanrıların hoşuna gitmez. - Hiç!
- Hiç ama hiç. - Neden?
Tehlikeli şeylere yapılacak şey bu.
Mesela pilleri geldikleri yere geri göndermemiz gerek, öyle değil mi?
Bu kötü bir fikir.
- Bunu saygısızlık olarak görürler. - Ben saygısızım.
- Evet de biz değiliz. - Evet, hiç değiliz.
Bakın... Medusa bizi saptırtmaya çalıştı. Ve annenle ciddi sorunları var.
Öyle düşününce,
bu belki bir takdir de olabilir, ne dersiniz?
Hem...
böylece annenin bir parçası bizimle kalmaya devam edebilir.
Teşekkür ederim.
Birlikte olmayı seçelim derken, bahsettiğim tam olarak bu değildi.
Burada gerçek tehlikeler var ve sadece...
Şarkıyı söyleyeceksin, değil mi?
Tamam.
Hay aksi...
- Yol engebeli hâle geldi... - Her neyse.
HERMES EXPRESS DİKKAT KIRILABİLİR
EMPIRE STATE BİNASI
TANRILAR, OLİMPOS DAĞI 600. KAT, EMPIRE STATE BİNASI
EN İYİ DİLEKLERİMLE, PERCY JACKSON
New York şehri...
Olimpos Dağı Geçidi.
Gözlerinize inanamayacaksınız.
Şimdi kaçsanız iyi olur.
O Kimera mıydı?
Poseidon daha önce yardım etmedi.
Neden şimdi etsin ki?
Alt yazı çevirmeni: İlkin Telli