Bakın, melez olmayı ben istemedim.
Melez olmak tehlikelidir.
Korkunçtur.
Melezler genelde çok fena, acı verici şekillerde ölürler.
Şayet bizden biri olduğunu düşünüyorsan sana tavsiyem
hâlâ şansın varken vazgeç.
Çünkü sen ne olduğunu anlayınca,
onlar da bunu sezer ve peşine düşerler.
Uyarmadı deme.
Benim adım Percy Jackson. On iki yaşındayım.
Sorunlu bir çocuk muyum?
Evet, sanırım öyle denebilir.
Okulda kötü notlar, zorbalar. Tüm o sıradan şeyler işte.
Ama hayatımda bir de…
hiç de sıradan olmayan şeyler var.
Bu, ikinci sınıfta ben. Neden oradaydım?
Bir şey gördüm.
Daha doğrusu... Gördüğüme emindim.
Böyle bir şey gördüğünü söylersen kendini bu adamın ofisinde bulursun.
İyi bir haberi varmış, endişelenecek bir şey yokmuş.
Hepsini hayal etmişim.
Ama tekrar olursa birine söylemeliymişim.
Tekrar oldu.
Bu yaratıklar, sanki annemin anlattığı hikâyelerden
çıkıp gelmiş gibiydiler.
Bir an gerçekken, bir anda...
Ezik!
Selam çocuklar, hayalî şeyler gördüğümü biliyor muydunuz?
Başkalarına söylenecek bir şey değil bu.
Ben de söylemedim.
Sonra... bir şey değişti.
MİNOTOR
Kıvırcık'la tanıştım.
Birbirimize çok benziyorduk.
Sadece o bunu...
Tek ortak yanımız ikimizin de okulda pek popüler olmaması değildi.
İnanır mısınız?
Bu şeyler hakkında Kıvırcık'la konuşmak iyi gelmişti.
Hayalî olduklarına inanmaya başlamıştım.
Garip ama zararsız şeylerdi.
Günlerden bir gün bu da değişti.
Bir gün onlardan biri bana saldırmaya kalktı.
Bu salonda gördükleriniz kurgu değil.
Fantezi değil.
Hepsi, kişiliğin en gerçek ve en derin özellikleri.
Arkadaşlar... Tanrılar...
Canavarlar... Kahramanlar... Bu karakterlerin hepsi,
olabileceğimiz kişilerin yansımaları.
Şimdi çalışma sayfalarınıza,
gördüğünüz bu heykellerden birini seçip...
YANCY AKADEMİSİ MÜZE GEZİSİ YUNAN TARİHİ
...onu betimlemenizi istiyorum.
Sadece görünüşünü değil...
size hissettirdiklerini de.
Tamam mı? Hadi bakalım.
Ne görüyorsun?
Perseus...
bu benim.
Adını ondan alıyorsun.
Bu yüzden mi bana onun adını verdin?
Kahraman olduğu için mi?
Kahraman olduğunu kim söyledi?
Çünkü canavarları öldürdü.
Onun bir canavar olduğunu kim söyledi?
Anne...
Kahraman gibi görünen herkes kahraman değildir.
Canavar gibi görünen her varlık da canavar değildir.
Sana onun adını verdim, çünkü o daha küçük bir çocukken
çok kızgın bir kral, onu ve annesini
tahta bir kutu içine hapsetmiş ve denize bırakmış.
Yalnız ve korku içindeyken annesi her akşam kulağına fısıldarmış,
"Sıkı tutun Perseus.
"Bize karşı konulmuş zorluklara göğüs ger, çünkü biz beraber olduğumuz sürece
"asla yıkılmayız."
Ve bütün engellere rağmen,
mutlu sonunu bulmayı başarmış.
-Percy? -Anne?
Buradayım tatlım! Anneciğin yanında!
Bay Jackson,
kendinizi kontrol edeceksiniz, anladınız mı?
-Ben mi? -Anladınız mı?
Elinde değil Bayan Dodds. Percy özel bir çocuk.
Yeter.
Onları kafana takma.
Tanrıların senin için ne planladığını öğrenme vaktin geldiğinde,
sana söyleyecektirler.
Ben sana inanıyorum. Sanırım buna da ihtiyacın olacak.
Yanından ayırma.
Güçlü bir alettir.
Zorbalığı neyin tetiklediğini sorgulayan ekoller var.
Çocukluk travması, yetersizlik hissi...
Nancy'nin bir sıkıntısı var kesin,
ama benden çıkarmasına gerek yok.
Artık bir şeylerin değişmesi gerektiğini hissediyorum.
Bay Kane'den bir randevu alabilirsin, onunla konuşmak çok iyi...
Ben Nancy'i bir çöp kutusuna sokmayı düşünüyordum.
Ha, yok. Hayır, hayır.
Zorbalar hakkında bildiğim bir şey var,
onlara asla ve asla baş kaldırmamalısın.
Pek adil değil.
Bak, bu yerin bizim gibiler için zor olduğunu biliyorum.
Ama sonsuza dek burada kalmayacağız. Daha güzel yerler var.
Ay, pardon.
Percy...
Hayır, yapma!
-Aman tanrım! -Nancy!
Percy beni itti!
-Nancy, iyi misin? -Onu çeşmeye itti!
İşte buradasın.
Bizi aptal yerine koyma Percy Jackson.
Bayan Dodds, iyi misiniz?
Seni bulmamız an meselesiydi.
Nereye sakladın onu melez?
Nerede?
-İyi mi? -Öldü mü?
-Uyuyor galiba. -Gözlerine baksanıza!
-Açılın lütfen. -Tamam, tamam.
Ne oldu?
Bayan Dodds nerede?
Ben ona bir şey yapmadım!
-Beni itti. -Herkes kendi işine dönsün.
Her şey yolunda. Percy'e biraz zaman verelim.
Anlamıyorum. Kimse mi görmedi?
Bayan Dodds nerede?
Percy, burada o isimde kimse yok.
Tamam sınıf, hadi hareketlenin. Yemeklerinizi bitirin.
Gerçek... bazen çok zor saptanır,
lakin bu durumda, gerçeği inkâr etmek çok zor.
Bay Jackson, sınıf arkadaşlarınızın çoğu siz ve Bay Çalıdibi'ni
Bayan Bobofit'le tartışırken görmüş,
ancak hâlen bana çeşmeye nasıl düştüğünü açıklamadınız.
Tabii...
"Ben Nancy'e dokunmadım." dışında.
Başka söylemek istediğiniz bir şey yok mu?
Ben Nancy'e dokunmadım.
Tamam o zaman.
Bay Çalıdibi? Eklemek istediğiniz bir şey var mı?
Evet.
Var.
Buyurun.
Percy olaydan önce, Nancy'den intikam almak istediğini
-söylemişti. -Kıvırcık?
Çeşmede olanlar hakkında da yalan söylüyor.
-Kıvırcık! -Yani...
Bay Jackson'ın Bayan Bobofit'e saldırdığını gördünüz mü?
Evet gördüm.
Kolay değil.
Ne senin, ne de bizim için.
Senin hakkında endişeliyim Percy.
-Müzede olanları gördüm. -Nancy'e dokunmadım.
Biliyorum.
En azından, dokunmadığını düşündüğünü biliyorum.
Ne olduğunu bana senin gözünden anlatmak ister misin?
Anlatabilirsin. Belki seni anlarım bile.
İddiaya girelim mi?
Percy...
Hayatım boyunca, bu tür şeyleri yaşayan çok genç gördüm
ama eğer ki hislerim doğruysa...
en zorlu yolculuk seninki olacak.
Özel biri olduğunu hissediyorum.
-Hem de bildiğinden çok daha. -Lütfen bırakın.
Ne kadar özel olduğum hakkında hikâyeler duymaktan sıkıldım.
Bana yardımı dokunmuyor. Servis geldi. Eve gidiyorum.
YANCY AKADEMİSİ
Bu binanın tesisatında bir sorun yok.
-Belki bir doktora görünmelisin. -Doktor olmadığımı nereden biliyorsun?
Hiç meyve yemeyi denedin mi?
Ben yeterince meyve yiyorum! Sen hiç denedin mi?
Merhaba Percy.
Selam Eddie. Kusura bakma.
Ben çıkıyorum, sen giriyorsun. Asıl sen kusura bakma.
Hey... Selamlar.
Eve hoşgeldin zekâ küpü.
-Annem işten döndü mü? -Bana tek söyleyeceğin bu mu, ha?
-Okuldan atılmana rağmen? -Okuldan atılmadım.
Okul müdürün arayıp öyle dedi.
Okuldan atılmışsın.
Annemin telefonunu aradılar.
-Sen neden açıyorsun? -Ben çalan her şeyi açarım.
Neden attılar seni? Söyle bakalım.
Gezide başka bir çocuğa saldırdığımı söylüyorlar.
Tamam.
Peki, ama yine de... Yine de bu çatı altında yaşayacaksan
-kurallarıma uyacaksın. -Senin çatın mı?
-Bu evde tek çalışan kişi annem. -Efendim?
Benim bir işim var. Şu anda ne yaptığımı zannediyorsun?
Hayalî poker oyununu kaybediyorsun.
Çocuk olduğun için böyle düşünüyorsun.
-Büyüklerin işlerini sen... -Annem nerede?
Bilmiyorum.
Annen nerede bilmiyorum. Nostradamus değiliz ya.
Ne yapıyoruz biz Percy? Her seferinde!
Vay be!
Anne...
Özür dilerim. Gerçekten denedim. Sen de biliyorsun,
ama bu sefer valla benim suçum değildi.
Sırılsıklam oldum.
Affedersin. Seni gördüğüme çok sevindim.
Gabe'i okul müdürüyle telefonda yakaladım.
Nancy Bobofit'le olan durumu anlattı.
Ben çocuğuma inanırım dedim. Kısa bir sohbetti.
Önemli olan tek şey şu an burada olman, tamam mı?
Bir de sen eve gelmeden önce...
hediyeni alacak zaman bulmuş olmam.
Bay Brunner da aradı. Bana Kıvırcık'tan bahsetti.
Anlatmak ister misin?
Başka konuşmak istediğin bir şey var mı?
Bana bir şey oldu. Uzun zamandır olan bir şey.
Sadece hayal gücüm değil ve kötüleşiyor...
Korkuyorum.
-Gabe? -Anne?
Bu hâlde nasıl çalışmamı bekliyorsunuz anlamıyorum, siz ha bire...
Percy ve ben Montauk'a gidiyoruz.
Arabayı pazar sabahı getiririm.
Bir dakika, bir dakika. Nereden çıktı bu?
Yancy ile konuştuktan sonra hemen arayıp bir kulübe ayarladım.
Yancy kim?
Okul.
Tamam.
-Ben buna neden izin veriyorum? -Çünkü pazar eve dönerken yolda,
D'Angelos'dan sandviç alıp maça yetişeceğim,
ama eğer sıkıntı çıkartırsan ben yine de gideceğim
ve maçı radyoda dinlerken hem kendi sandviçimi hem de seninkini
-yiyeceğim. -Tek başıma
-Knicks sevmem. -Ben de!
O acı biberlerden de koydurt lütfen.
-Bu şekilde soracaksan olmaz. -"Lütfen" dedim.
Lütfen sandviçime o acı biberlerden koymalarını rica eder misin?
Tabii ki.
Arabama binmeden önce ayakkabılarını çıkar.
Anladın mı?
Konuşacak çok şeyimiz var ama fırtına güçleniyor,
o nedenle hemen çıkalım,
sahilde konuşuruz, olur mu? Çantanı topla hadi.
Kimsin sen?
Çok güçsüz. Çok korkak.
Çok mutsuz.
Kaç minik kahraman.
İncinmeden önce kaç.
Geldik.
Üç deyince?
Hazır mısın?
Bir, iki, üç!
İyi marşmelovlardan buldum, hani şu çabuk yanmayanlardan.
Bence o marşmelovun suçu değildi. Dikkatim dağılmıştı.
Anne...
Sana bir şey söylemeliyim.
Garip hissetmeye alışkınım. Dünyanın garip gelmesine de alışkınım.
Yarısı yanlış parçalı bir yapboz gibi.
Odaklanmaya çalışıyorum. Gerçekten uğraşıyorum, ama...
kendimi düşünceye dalmışken buluyorum. Kontrol edemiyorum.
Son bir süredir...
dalgınlık gibi değil artık. Sanki...
Bilmiyorum.
Daha gerçekçi gibi.
Müzedeyken...
Bir şey gördün.
Sana çok gerçek gelen ama başka kimsenin göremediği bir şey?
Sana ne dedi?
Sen... Nereden bildin?
Neden her yıl bu kulübeye geliyoruz, biliyor musun?
Lağım çukuruna yakın olduğundan, ucuz olduğundan yani.
Anne gördüğüm şeyi nereden bildin?
Her yıl buraya geliyoruz çünkü burası
babanla tanıştığım yer.
Babam mı? Babamın bununla ne alakası var?
Uzun zaman önce, ben...
bu sahilde bir adamla tanıştım.
Akıllıydı, cesurdu, kibardı ve...
asildi.
Onu ilk gördüğüm andan biliyordum ki...
o güne kadar onun gibi bir insanla tanışmamıştım.
Sonra fark ettim ki, onun gibi biriyle hiç tanışmamıştım...
Çünkü o bir insan değil... bir tanrıydı.
Tanrı'ya mı âşık oldun? Yani...
İsa gibi mi yani?
Tanrı değil. Bir tanrı. Percy...
Sana anlattıklarım...
Yunan tanrıları, kahramanlar ve canavarların hepsi gerçek.
-Anne... -O hikâyelerde, sana bazen
tanrıların ve ölümlülerin çocukları olduğunu...
-Anne, lütfen! -...ve onlara "yarı tanrı",
bazen de melez dendiğini anlattım.
Canavar da aynısını demişti. Anne, neler oluyor?
Sen bir melezsin.
Melezler bu dünyada güvende değil.
Belli bir yaşa erişip ne olduklarını...
anlamaya başlayınca, korkunç bir güç peşlerine düşer.
Melezler savaşacak güce erişmeden, onlara zarar vermek isterler.
Hissettiğin şey bu.
Her zaman olduğun kişinin bir parçasıydı, ve kaçınılmazdı, ben...
-Neden bunu anlatıyorsun? -Percy, zor olduğunu biliyorum
ama bana inanmalısın.
Ama bu delice. Ben bir tanrı değilim. Beynimde bir sıkıntı var.
Garip olduğumun farkındayım. İnan kabullendim, ama şimdi
bende gerçekten bir terslik olabilir.
-Hayır canım, hayır... -Sen... bu hikâyelerle
beni rahatlattığını mı sanıyorsun?
Bebek değilim, canavar ve tanrıların
gerçek olmadığını biliyorum ve eminim ki,
yarı tanrı diye bir şey de yok.
Kim var orada?
-Bayan Jackson? Ben Kıvırcık. -Kıvırcık?
Çok zamanımız yok. Biri lütfen kapıyı açabilir mi?
Onun burada ne işi var? Onu görmek istemiyorum. Anne dur!
Anlaşmamız böyle değildi, yola sabah çıkacaktık.
Üzgünüm erken geldim, ama elimde değildi.
Durumlar değişti, her şey umduğumuzdan
-daha hızlı gelişiyor. -Erken?
Buraya gelmeden önce bana... Söylemek istediğin ne varsa
-duymak istemiyorum. Kıvırcık... -Percy.
-Bir şey peşimizde ve... -Kıvırcık.
-...kulağa kötü gelse de... -Kıvırcık?
...önemli olan paniğe kapılmamak.
Paniklemiyorum.
-Kıvırcık! -Harika! Ben de aynen.
Bu gidişattan baya memnunum...
-Kıvırcık! -Ne?
Şortunda neden yarım bir keçi var?
Ha, bu...
Olamaz, daha bilmiyorsun...
-Ona benden bahsetmedin mi? -Erken geldin.
Önemli olan paniğe kapılmamak.
Arabada devam edebiliriz. Gidelim.
Benim görevim, seni bu güne hazırlamaktı.
Yarı tanrılar hep duygusal gelgitler yaşar,
-onlara destek olmak çok... -Sen kimsin?
-Adım Kıvırcık. En yakın arkadaşınım ve... -Nesin?
Ben bir satirim ve senin koruyucunum.
Sen mi benim koruyucumsun?
Seni okuldan attırtmasaydım bu gece son gecen olacaktı.
Bizi kovalayan şey seni kolayca bulacaktı.
Özür dilerim.
Tehlikenin yakın olduğunu sezebilmeliydim, ama bu sefer...
Kimse Dodds'dan şüphelenmemişti.
Yani biliyordun.
Dodds'un dönüştüğü şeyi, sen de gördün yani, öyle mi?
-Neden bir şey söylemedin? -Biraz gördüm.
Sis onu sakladı, bizden bile.
Sis mi? O da ne?
Sis, büyülü dünyayı insanların dünyasından saklayan perde.
Benim bacaklarım. Dodds'un kanatları. Hatta Dodds'un yok oluşu.
Ama benden saklayamaması gerekiyordu.
Daha önce hiç olmadı. Büyük bir güç ile karşı karşıyayız.
Güvenliğin için seni hemen kampa...
-Ona kamptan bahsettin, değil mi? -Hayır, daha değil.
Kamp, melezler için bir sığınak.
Kim olduğunu ve diğer dünyayı öğrenebileceğin,
korunaklı bir yer.
Çok uzak değil aslında, şu dönemeçten biraz sonra.
Anne, başka ne hakkında konuşamadık?
Anlatmadığın daha neler var?
O bir Minotor mu?
Saldırı başladı mı asla durmazlar. Dodds sadece başlangıçtı.
Şimdi sıra Minotor'da. O vahşidir. Acımasızdır.
İç çamaşırı giyiyor.
Mitoloji kartları bir eğitimdi.
Her şey, seni bekleyen hayat için bir antremandı.
Beni bekleyen hayat mı?
-Çocuklar... -Evet?
-Ben aslında 24 yaşındayım. -Sıkı tutunun.
Herkes iyi mi?
-Evet, iyiyim. -Tamam.
Bu taraftan!
Geldik. Sınır burası. Buradan öteye hiçbir canavar geçemez.
Percy diğer tarafta güvende olacak.
"Percy olacak..." Hepimiz olmayacak mıyız?
Kıvırcık, sana oğlumun, tek evladımın hayatını emanet ediyorum.
Merak etmeyin Bayan Jackson. Percy kampta güvende olacak.
Yemin et.
-Ne oluyor? -Yemin et Kıvırcık!
Ona zarar vermek isteyen, ters bile bakan herkes ve her şeyden onu koruyacaksın.
-Anlıyor musun? -Yemin ederim.
-Benim şimdi gitmem lazım tatlım. -Nasıl? Ne demek gitmen lazım?
Seninle gelemem.
Neden?
O bir insan.
Şimdi cesur olma zamanı.
Sana öğrettiklerimi unutma. Anlattığım hikâyeleri unutma.
-O hikâyeler sana... -Hayır!
-...yol gösterecek. -Seni bırakmam!
Perseus! Beni dinle.
Sende...
Sende bir sıkıntı yok.
Sen teksin.
Sen bir mucizesin.
Ve sen benim oğlumsun.
Sıkı tutun.
Zorluklara göğüs ger.
Seni seviyorum.
Hareket etmeliyiz.
-Montunu bana ver. -Neden? Ne yapacaksın?
Melez kokusunu kovalıyor, değil mi?
-Doğru. -Yani kokunu iki farklı yönden alırsa
belki biraz kafası karışır. Size zaman kazandırmış olurum.
-Anne, yapma... -Bana bak!
Her şey yoluna girecek.
Git! Şimdi!
Sen! Buraya bak!
Hadi. Hadi.
Hayır, hayır.
Anne!
Percy! Percy, hayır!
İyi mi?
-Kendine geliyor. -Bilmiyorum.
-Tek başına mı? -Bu nasıl olabilir?
-Evet. -Durumu iyi.
Aradığımız kişi o olmalı.
Sessiz ol Annabeth.
Uyanıyor. Biraz açılın lütfen.
Kampa hoşgeldin Percy Jackson.
Biz de seni bekliyorduk.
Oyunlar başlasın!
Buraya gelmem gerekliydi, çünkü babam bir tanrı.
Onu bulmaya gidiyorum.
Alt yazı çevirmeni: İlkin Telli