Denk eraan, pap en ik zijn vanavond laat.
Het eten staat in de koelkast. Twintig minuten op 180 graden.
Heb je zin in je schoolreisje? Zo'n een prachtig theater.
Ik ben daar niet meer geweest
sinds we jou en Zoe naar Annie meenamen.
Dat was zo leuk.
Jullie zongen keihard Tomorrow op weg naar huis.
Je vader kocht die toverbonen
en zette de bonenstaak in de tuin.
-Ik luisterde wel. -Ze kan praten. Het is een wonder.
Hé, daar is Zoe.
-Mam, wat doe je? -Ik wilde even gedag zeggen.
Nee, Zoe en ik zijn geen vrienden meer.
Ik weet dat jullie minder hecht zijn.
We zijn helemaal niet hecht.
Alles draait om kleren en het tennisteam
en haar geweldige nieuwe bestie.
Het is maar een bevlieging.
Ik wil geen vrienden zijn.
Ik weet het niet. Ik wil het niet over Zoe hebben.
Oké? Ik hou van je.
Mensen, luister. Jullie voordracht
kan een gedicht of een monoloog zijn.
Het kan iets met beweging zijn, als het maar over jou gaat.
Ik wil dat jullie je ziel blootleggen. Goed?
Het uitje van vandaag.
Het Fox-theater wordt gezien als heilige grond.
Ik verwacht dat iedereen zich netjes gedraagt.
Ik doe een dans over Alan. Dat is mijn schildpad.
Vernoemd naar Alan Turing.
De vader van KI.
Mijn Alan is slim, maar niet zoals Alan Turing.
Heb jij huisdieren?
-Ik heb een hond. -Ella en Sydney?
Kunnen jullie elders kletsen?
Ja, hoor.
De bussen in, allemaal.
Miss Cornish?
Mag ik iets schrijven en het inleveren?
Dit is een toneelles. Iedereen treedt op.
Naar de bussen. Kom op.
Elk bouwkundige detail
werd precies nagemaakt na de brand in 1938.
Op basis van de blauwdrukken, die jullie kunnen zien
in de lounge boven.
-Zo saai. -De brand eiste de levens van
een acteergezelschap
dat toen repeteerde.
Achter mij zie je een eerbetoon aan hen.
-Ella staart me aan. -Daarover gesproken…
Wie houdt er van spookverhalen?
Kom mee naar het theater, dan vertel ik een spookverhaal
waarvan je in je broek poept.
-Ze blijft staren. -Staren is onbeleefd.
Ik staarde niet.
Een beetje.
Ik keek naar iets achter je.
Wat? Was het een geest?
De geesten van deze dode toneelspelers
waren hier nog altijd rond.
Volgens de legende zoeken ze levenden
en slepen ze ze mee in hun fantasie-toneelgroep.
Voor altijd.
’s Avonds hoor je hun gejammer
vanaf dit podium.
Tijdens een voorstelling van The Music Man in 2014
was de hoofdrolspeler zo bang dat hij ermee kapte.
Ik verklap zijn naam niet.
Maar het rijmt op Keil Datrick Tarris.
Zijn dat ze?
En wat is dit? Unfinished Business?
Dat stuk repeteerden ze.
De geesten willen blijkbaar audities houden.
Wie van jullie is dapper genoeg om een buitenwereldse rol te krijgen?
De jongedame vooraan
en jij achterin. Doe je met ons mee?
Ik moet naar de wc. Sorry, ik kan het niet.
Blijf rustig, Ella. Blijf kalm.
-Maar er is een drive-through. -Doorlopen.
Hou op met ruziën.
-Sam en Noah? Kom op. -Wat zei ze?
Stop ruziën.
Kom op.
Hallo?
Sorry, ik was op een schooluitje en ben verdwaald.
Wat is dat voor een kabaal?
-We hebben bezoek. -Het is een meisje.
-Nou en of. -Kan ze ons zien?
Natuurlijk kan ze ons zien. Waarom zou ze anders bang zijn?
Dit kan niet waar zijn.
-Laat dit een droom zijn. -Je ziet ons toch?
Ze mompelt nogal, hè?
Geen zorgen. We hebben haar zo getransformeerd.
Nee, verander me niet in een geest.
Ik bedoel je in een acteur veranderen.
Zie je? Die gids.
Ze doen altijd alsof we de geesten van deze opera zijn.
We zijn dood, lieverd. Maar wij zijn niet eng.
Ik ben Rosie. Dat is Vivian.
-Raymond, hoi. -Hoi.
Ik heb geen introductie nodig.
Oscar Anderson.
Oscar zat in films voordat ze geluid hadden.
Of fatsoenlijke acteurs.
Wat doe je hier alleen?
Ik weet het niet.
Ik scrolde door TikTok en toen luisterde ik naar een podcast.
Ik ben vast in slaap gevallen.
Nu is mijn telefoon leeg en heb ik geen oplader.
Ik kan niemand bellen.
Begrepen jullie dit? Ik hoorde 'telefoon'.
Wacht even.
Jij.
Ik herken jullie. Jullie zijn die acteurs.
Die stierven in de brand.
Ja, dat zijn we.
Hoe heet jij?
Ella.
Vanavond ben je Agnes.
Pak even een script voor haar.
Ik zit hier al 82 jaar vast en nu is de cast eindelijk compleet.
Nu kunnen we onze show repeteren.
Daar gaat ze weer.
Als acteurs zijn we erfgenamen van de traditie van de Grieken,
die ze via Shakespeare aan ons toevertrouwden.
'De show moet door' is niet zomaar een uitdrukking.
Het is een belofte die we nakomen in zelfs…
Hallo? Iedereen is er.
We gaan dit weekend in Tahiti trouwen.
Dat werd tijd. Jullie zijn al een week samen.
Ben je soms jaloers?
Kunnen we ophouden met ruziën?
Nee.
Harder.
Ze moeten je kunnen horen. Opnieuw.
Kunnen we ophouden met ruziën?
Nee, ga rechtop staan.
Laat maar. Ik laat het je zien.
Viv, wat doe je?
Je wilt het zo uitdragen. Kunnen we ophouden…
Dat wil ik niet.
Verzet je niet, lieverd.
-Kun je hiermee ophouden? -Laat het meisje met rust.
Prima.
Nou? Toe maar.
Kunnen we ophouden met ruziën?
Ik ben geen acteur.
Dat kan niet.
Wat gebeurt er?
Rennen.
Ella.
Het is al jaren geleden. Ik dacht dat we er klaar mee waren.
-Klaar waarmee? Wat is dat? -We noemen het The Critic.
Alleen een criticus kan zo wreed zijn.
Ongelofelijk dat het terug is.
Oscars acteerkunsten waren te slecht.
Maar waarom vanavond?
Komt het door mij?
Dat is de enige verklaring.
-Ze moet hier weg. -Hoe dan? De deuren zitten op slot.
Er moet een andere uitweg zijn.
Is er een kelder?
Je bent hier al 80 jaar
en je weet niet of er een kelder is?
-Ja, we verkennen niet veel. -We zijn acteurs, geen architecten.
-Architecten. -Er moet een uitweg zijn.
Ik heb een idee.
Heb je een speldje? Probeer het slot open te maken.
Ja, of dat.
GEBRUIK IN GEVAL VAN NOOD
'Gebruik in geval van nood.'
Je zit vast met een stel geesten
en elk moment kun je een demonenschedel zien.
Dit is een noodgeval.
Dat was best leuk.
Goede klap, Ella.
-Heel krachtig. -Rustig aan, tijger.
Je hebt mijn films toch wel gezien?
The Pastor Players Pinochle of mijn rol als boer in Do Re Moo.
Geen zorgen, lieverd. Toen heeft ook niemand ze gezien.
Er is geen regel die je niet hebt verpest.
Je vreet zoveel omgeving op.
-Het is een wonder dat je nog tanden hebt. -O, hé.
Deze deur lijkt op een brandtrap.
Zijn ze altijd zo?
Elke avond, 83 jaar lang. Je had Vivian moeten zien in haar hoogtijdagen.
Ze scheurt je aan flarden.
Er zat een meisje in onze groep. Vivian liet haar elke dag huilen.
Hoezo?
Volgens Vivian was ze geen goede actrice.
Maar ik denk dat ze jaloers was.
Daar is de deur.
Wat is er gebeurd?
Vivian zette haar eruit op de avond van de brand.
Ironisch genoeg heeft ze haar leven gered.
Je doet me aan haar denken. Ze heette Dolores Fiotakis.
-Dolores Fiotakis? -Dat hoorde ik.
Hoe durf je de naam van die oplichtster in mijn bijzijn te noemen?
Dat frivole ding kon nog geen rol spelen in een papieren zak.
-Ze was een lachertje. -Het is niet haar schuld.
HOUD ALSJEBLIEFT OP
'Houd alsjeblieft op.'
Wat moeten we stoppen?
-Naast Vivians acteerwerk? -Dat is een goeie.
Van een C-ster als jij?
-C-ster? Ik ben een van de… -Ja.
-Laat me die lijst eens horen. -Hou jullie waffel eens.
Geen zorgen, lieverd. Als er een uitgang is, vinden we die.
We splitsen ons op.
Ella en ik kunnen samen?
Toen ik zeven was
speelde ik Kleine Jimmy in Here Comes Big Jimmy in the Fontaine.
We stopten al na twee voorstellingen.
Zo erg was het niet, want daar heb ik Teddy ontmoet.
Hij was een van de andere jongens. We werden beste vrienden.
Daarna deden we alles samen.
Grapjes vertellen, geheimen delen en problemen veroorzaken.
We waren als broers voor elkaar. Hij is vast inmiddels
een geest.
Zo'n vriendin had ik ook.
We kennen elkaar van school.
Mijn moeder zei dat we net een tweeling waren.
We deden alles samen, maar vooral zingen.
Zing je?
Soms zing ik voor de lol.
Zoe en ik begonnen met oude musicals.
Toen we ouder werden, schreven we uiteindelijk onze eigen liedjes.
In het begin waren ze niet geweldig.
Maar daarna werden we wel goed.
Toen veranderde alles.
Hoe dan?
Zoe wilde niet meer zo vaak langskomen.
Ze had nieuwe vrienden.
Ik schreef een lied over hoe erg ik haar miste.
Ik nam mezelf op en stuurde het naar haar.
De volgende dag liep ik de school binnen
en zag Zoe en al haar vrienden.
Ze liet ze mijn video zien.
Ze lachten me allemaal uit.
Ik wil verder.
Ik wil nieuwe vrienden maken, maar het voelt alsof ik
vastzit in een soort…
-Niemandsland? -Ja.
Ik was altijd boos als ik een teken miste of een regel verprutste.
Dan zat ik te mokken.
Maar Dolores? Ze zette me weer op het juiste pad.
Dolores.
Dat is die Vivian…
Wegstuurde, ja.
Mag ik een van je nummers horen?
Alsjeblieft?
Oké.
Ik zal koesteren
Ik zal elk moment koesteren
Wauw.
Wat is er?
Ik moet je iets laten zien.
HOOFDSLEUTEL
Wanneer vond je dit?
Je wist dat het hier was, hè?
Het is…
Ik heb al lang niet meer gepraat met iemand van mijn leeftijd.
-Sorry, ik had niet… -Het is niet erg.
Het geeft niet. Fijn dat we even konden praten.
-Ik haal de anderen. -Goed.
We zullen je missen. Beloof je dat je op bezoek komt?
-Dat beloof ik. -En snel.
We kunnen niet repeteren zonder Agnes.
Vanavond, met jullie allemaal
voel ik me weer als vroeger. Als mezelf.
Bedankt.
Je bent schaamteloos. Probeer haar niet te overschaduwen.
Snel, lieverd. Ga.
Wat? Wat wil je?
KUNNEN WE OPHOUDEN MET RUZIËN?
Dolores.
-Rennen. -Snel. Rennen.
Hij komt terug.
Rennen.
Ella.
Zoveel spijt. Zoveel blijft ongezegd.
Ik moet iets…
Wil je je grote sterfscène weer melken?
-Over melken gesproken. -Kan ik even zeggen…
Je monoloog in Susquehanna, dat was melken.
Wil je even je mond houden?
Dat hebben ze overal kunnen horen.
Ik weet wie The Critic is.
'Stop. Kunnen we ophouden met ruziën?'
Het is van Agnes uit het toneelstuk. Dolores' tekst.
Ze was hier tijdens de brand en nu ook.
-Is Dolores Fiotakis The Critic? -Maar waarom zou ze nu terugkomen?
-Ik speelde haar rol. -Dat is geen verrassing.
-Ze was een demon op aarde. -Is dat zo?
Dolores was geen demon, ze was een schat.
-Je haatte haar. -Misschien was ik niet zo aardig
-…als ik kon zijn. -Stop, Vivian. Je voelde je bedreigd.
Het is niet te laat. Bied haar je excuses aan.
Pardon? Dolores?
Kun je ze naar beneden laten?
Hoi, Dolores.
Neem het woord maar.
-Nee. -Goed idee.
-Toe maar. -Dat werd tijd.
Het spijt me.
Viv?
Ze moeten je overal kunnen horen.
Nog een keer.
Dit zal je verbazen, Dolores.
Maar zelfs als acteur ben ik onzeker.
Ik zag iemand die jong en getalenteerd was met een mooie toekomst.
Ik was jaloers.
Ik reageerde het op jou af door wreed te zijn.
Dat spijt me echt.
Je had beter verdiend.
Ik had er voor je moeten zijn, zoals jij er voor mij was.
Ik wist dat je leed. En ik deed niets. Het spijt me.
Nee. Je bent gekwetst en boos.
Ik snap het wel.
Ik ken het gevoel, maar soms moet je vrede sluiten
met het verleden. En nadenken over de toekomst.
Anders blijf je hangen.
Voor altijd.
Hoi, Dolores.
-Leuk je te zien. -Ook leuk om jou te zien.
Jullie allemaal.
Het voelt goed om het los te laten.
Het spijt me van vanavond. Toen jij mijn rol kreeg,
namen mijn demonen even over.
Ik ken het.
Je was behoorlijk angstaanjagend.
Een subliem optreden.
Trouwens. Nu ik erover nadenk, hebben we eindelijk weer een complete cast.
Het is voorbij, Martin. Hoor je me?
Ik heb een kaartje over naar Tahiti.
Ken je iemand die interesse heeft?
Ik wel.
Ja, ik wil.
Bravo.
Oké, klas. Ella gaat zo optreden.
Vrienden zijn voor een reden, een seizoen of je hele leven.
Ik geef toe dat ik overstuur raak
Niet weten wie wie is
Ik ben bang om te dichtbij te komen
Het is alsof ik geesten zie
Maar als ik erover nadenk
Ik ben in orde, want ik zal koesteren
Ik zal elk moment koesteren
Het kan me niet schelen
Als ik alleen vandaag heb
Open het gordijn Dit is mijn podium
Ik hoef niet bang te zijn
Ik loop dapper door elke deur
Ik zal dapper zijn
Ondertiteld door: Michèle van Rossum