Ze worden met de dag vreemder.
Mijn ouders hebben een heel weekend kussens gekocht.
Ze bleven dingen zeggen als: 'game-changer.'
-Over kussens? -Ja.
M'n vader praat continu over zonnepanelen.
Negentig procent gaat over hoeveel geld ze besparen.
Hij bedankt de zon letterlijk. Zijn alle ouders zo tenenkrommend?
Jamie Shapiro's ouders rijden op de motor.
Mijn vaders busje rijdt op plantaardige olie dus ik laat me meer niet afzetten,
want ik rook naar friet.
Ja, dat is wel zo.
CHRIS' CURIOSA
Luister, jongens. Sasquatch bestaan niet alleen,
maar ze worden steeds verfijnder, ze evolueren zelfs.
Het is niet alleen het gebruik van gereedschap.
Echt evolueren.
Sommigen hebben zelfs al online audio gepost.
Heeft Bigfoot een podcast?
Het wordt natuurlijk gesubsidieerd door de overheid.
Ze gebruiken hen om een boodschap over te brengen.
Waarom heeft de regering Sasquatch nodig voor een boodschap?
Ik heb al te veel gezegd.
Oké.
Willen jullie een elfjesschedel zien?
Ja, we moeten gaan.
Jack. Ronald.
Onthoud, jongens.
Vertrouw niemand.
We hebben de zonnepanelen voor de planeet,
maar de winnaar is mijn portemonnee.
Het elektriciteitsbedrijf schrijft elke maand een cheque uit.
Kijk eens aan, lekker ding.
Winnen.
Dat klopt.
Is dat grappig?
-Wil je een burger? Vers en heet. -Alles goed?
Hebben jullie zin in ons reisje naar Keystone Lake?
Ja, het huisje lijkt gaaf.
Ik heb zo'n zin om te zwemmen.
Ik wil een bijpassende pyjama voor iedereen.
Wat? Het wordt geweldig!
Er zijn geen papieren bordjes meer. Tot later.
-Een bijpassende pyjama? -Ik weet het.
Is dat mijn vrouw? Sodeju.
Hou toch op.
Wees niet zo knap, dan doe ik dat misschien.
Mijn ouders flirten tenminste niet.
Ja, geluksvogel.
-Hallo. -Daar zijn ze.
Hoi.
We hoorden van de kussens.
Laat ze later zien op spelavond.
Dat klopt, spelavond is vanavond. Bij jou of bij mij?
-Mijn huis, denk ik. -Dan zoeken we hier onze toevlucht.
Welke houtsnippers gebruik je?
Niet zeggen, Dale. Hickory.
Pecan mesquite. Ik heb het zelf gemengd.
-Hé. Ja. -Ligt het aan mij?
-Het wordt steeds erger. -Honderd procent.
GEBASEERD OP DE BOOM! STUDIOS ROMANS DOOR R.L. STINE.
Hé, Jack. Kom eens hier.
Je pa laat je wel zien hoe je een steak grilt.
Ik wilde net iets gaan doen.
Maar superleuk. Later misschien, bedankt.
-Hé, vent. -Wat is er?
Ik zeg gewoon gedag. Mag ik binnenkomen?
Ja, natuurlijk.
Hé, kijk eens. Je trofeeën.
O, man. Je was dol op honkbal.
Herinner je de Hall of Fame nog?
Je werd door een slang gebeten bij een wegrestaurant.
De rest van de reis zaten we in het ziekenhuis.
Het was toch leuk. Geef toe. We moeten nog eens gaan.
Of waarheen dan ook. Gewoon, tripjes maken. Jij en ik.
Mag ik even zitten?
Ik weet dat je geen klein kind meer bent.
Je maakt je los van je ouders.
Maar je moet weten dat ik altijd je vader zal zijn.
Bedankt, pap.
Als je het ooit over veranderingen in je lichaam wilt hebben.
Ik snap het. Dat is normaal. We hebben dezelfde onderdelen.
Ik heb het meegemaakt, dus ik ben er voor je.
Bedankt. Ik ga nu…
Doe je ding.
Geef me er zo een.
-Oké. -Goed.
Hoe dan ook.
Ik hou van je.
Dat meen je niet.
M'n vader probeerde dat ook bij mij.
Het was vreselijk. Hij kuste me op mijn lippen.
-Serieus? -Eerlijk gezegd, begon ik ermee,
maar ik raakte in paniek. Dat gesprek moest stoppen.
-Oké. -Ze maken me zo gestrest
dat ik uitslag heb.
Gast, echt?
-Ik ook. -Is dit de puberteit?
-Volgens mij is het gifsumak. -Het is tijd voor spelavond.
Bel ons als je ons nodig hebt. Later, sukkels. Dab.
Ze zag het op een van haar moedervlogs.
RONDE 1
Ik ga je meteen doden.
Daarna blijf ik je doden tot je smeekt om genade.
GEPAUZEERD
Je kunt andere spelers doden en mij een kans geven.
Nee.
Waar is je headset?
O, die ligt nog thuis.
Sorry.
Er is niemand thuis.
Ik zie de schoenen van je ouders. Dat snap ik niet.
Waarom een eigen huis als je binnen geen schoenen draagt?
Wat is dat?
Is dat de achtertuin?
Geen idee.
Misschien kijken ze een film of zo.
Wat is dit voor spel?
Jack? De salontafel zweeft.
We moeten hier weg.
Zijn het heksen of zo?
Geen idee. Misschien een sekte.
Wat doen we? Bellen we de politie?
Wat zeg ik? Dat onze ouders meubelen lieten zweven?
We moeten uitzoeken wat dit is.
Juist. Hoe doen we dat?
Wat doe je, makker?
Ik zocht mijn hengel voor de trip.
Hij staat in de garage.
Oké, bedankt.
Je hebt niet ontbeten. Is alles in orde?
Ja, alles is goed.
Ik ben een beetje moe. Een veranderend lichaam heeft rust nodig.
De kikkervis verliest zijn staart.
Ja, precies.
Dat ben ik.
Kwaak.
Goed, ik ga naar Ronald.
Maar bedankt.
Oké.
Ik wist het.
Herken je het?
Helaas.
Zugariërs.
Wat zijn Zugariërs?
Waarom 'helaas'?
Jongens.
CHRIS' CURIOSA GESLOTEN, KOM LATER
Dit is niet eenvoudig om te zeggen.
Je ouders zijn aliens.
Kom op.
Deze stad is al jaren een broeinest van buitenaardse activiteit.
In de jaren 80 ontvoerden ze mensen en vervingen ze door dubbelgangers.
-Dus onze ouders zijn… -Sorry, knul.
Kans dat je echte ouders hapjes waren
op een Zugarische ruimtecruiser.
Waarom namen ze ons niet mee?
Ze nemen eerst de ouders
en wachten tot het nageslacht rijp is.
Hoe bedoel je, 'rijp'? Zoals de puberteit?
Precies.
Hoelang heb je dat al?
-Gifsumak? -Dat is geen gifsumak.
Ze prepareren je huid voor extractie.
-Is dat die uitslag? -Ja.
Nee, dat is waanzin.
Mijn vader draagt sokken in sandalen. Welke alien doet dat?
Daar komen we maar op één manier achter.
Breng me
een DNA-monster.
Een haar of een nagel. Doe het in de pot en breng het hier.
-Is dit een oude tomatensauspot? -Ondertussen neem ik
contact op met mijn netwerk. Eens zien wat ik kan doen.
Je moet deze dragen.
Bescherm je gedachten.
Denk eraan… Pas op met die Zugariërs.
Ze zijn paranoïde. Als ze merken dat je ze doorhebt
word je een voorgerecht.
Ongelofelijk dat we dit gaan doen.
M'n uitslag wordt erger.
Je blijft eraan krabben.
Blijf ervan af.
Die van jou wordt ook erger.
Elke keer als jij de jouwe krabt…
Ronald.
Het verandert van kleur.
-Betekent dat dat ze aliens zijn? -Nee, het betekent niets.
Het is een oude pot tomatensaus van ene Crazy Chris.
Als we het echt willen weten, moeten we terug.
Spelavond.
Ze zijn gewoon raar.
Hebben we die zwevende meubels verzonnen?
Nee, het zijn aliens. Zeker weten.
WAT DOEN WE ALS OUDERS ALIENS ZIJN?
Kom op.
Trek je schoenen aan. We gaan. Naar het meer?
-Het meer? Is dat vandaag? -Ja.
Ik moet Ronald bellen.
Daar is het te laat voor.
De Gusbergs zijn er al.
Deze ken ik.
Harder.
Keystone Lake, we komen eraan.
Ik moet hier weg.
Kom op.
Alles goed?
Zorg dat je alles hebt.
Je bent in groot gevaar. Probeer niet alleen met ze te zijn.
Ze isoleren hun doelwitten voor ze toeslaan.
Ja, dit lijkt me wel goed.
Mooi, hè?
Alleen wij en het meer. Er is niets om ons heen.
Kijk eens aan. De oude boot is er nog.
We zullen een nachtritje moeten maken.
-Nee, dat is niet nodig. -We gaan uitpakken.
Wat doen we met ze?
Niets.
-Vergeet de kaart, we vluchten. -We zitten in de rimboe.
Ik zag een serie waar een man zes maanden leefde van eekhoornpoep.
Ik heb bereik.
Jack? Ronald?
We wachten…
Geen schermen bij het meer.
We wachten op jullie.
Waarvoor?
Voor spelavond.
Dat is toch voor volwassenen?
We vinden het tijd is dat jullie meedoen.
Jullie zijn nu rijpe wezens.
Het feest kan beginnen.
Oké, we komen eraan.
Leuke petten trouwens, maar geen petten tijdens spelavond.
Ze zuigen onze hersens leeg als een milkshake.
We komen hier wel uit. We vinden wel een manier.
Ik pak stiekem de sleutels.
Je kunt niet rijden.
Dit is een goed moment om het te leren.
-Heb jij die in mijn tas gedaan? -Ik dacht dat je die kwijt was.
Nee, het zijn aliens. Zeker weten.
-Ze weten dat we het weten. -Blijf rustig.
-Mijn moeder heeft tentakels. -Ja, die van mij ook.
Jongens, voor we oud zijn?
Te laat.
Hoe pakken we dit aan?
Zes is te veel voor klaverjassen.
Canasta?
Te ingewikkeld.
Het maakt niet uit wat we spelen.
Dan gaan we achten.
Leg hetzelfde nummer of symbool als degene voor je.
De eerste die van de kaarten af komt, wint.
Achten is leuk.
Misschien is het te snel.
Het doet geen pijn.
Ik ben het mes vergeten.
Kom op, het mes.
-We hebben het mes nodig. -We hebben het nodig.
Dat mes moeten we hebben.
Dat is veel te groot.
Het voldoet.
Achten.
Ruiten.
Jack, jouw beurt.
Schat, waar kijk je naar?
Niets. Het spijt me.
Eens kijken.
We kunnen je kaarten zien.
-Draaien. -Ik weet het.
Het is een strategie.
Achten.
Kom op.
Schiet op. Kom op.
-Ik ben bezig. -Kom op. Stap op de gaspedaal.
We hebben het geprobeerd.
Tot in een volgend leven.
Jongens.
-Hé. -Stop.
-Jongens, rustig. -Ron, rustig.
-Rustig. -Jullie zijn onze ouders niet.
We weten wat jullie zijn.
Jullie hebben ze gepakt, nietwaar?
Mijn ouders hebben vreselijke lichamen. Waarom wil je ze überhaupt?
-Ron. -Hé.
We zijn jullie ouders.
Nee, jullie zijn aliens. Of buitenaardse heksen of zo.
We hebben het gezien.
Zwevende meubels, het hoofd en die rare tentakels.
Dat zijn florgs. Jullie hebben ze ook.
Nee, jullie zijn aliens. Wij zijn gewoon mensen.
We lijken niet op elkaar.
Ik weet dat het soms zo voelt.
Wij vinden jou ook raar.
Ik ben geen alien.
Voor ons niet.
Jullie zijn onze kinderen.
Nee. Wat gebeurt er? Ben ik een alien of niet?
Ja, zoon. Dat zijn we allemaal.
Je hebt dit toch al even?
Zo laat je lichaam ons weten dat het tijd is.
Alles is in orde.
Dit is niet zoals Cooperstown.
We wilden het je zeggen.
We moesten weten of je er klaar voor was.
Gast.
We zijn dus echt als jullie.
Je bent jezelf. Dat willen we ook graag.
We houden van je.
Ik ook van jullie.
We kunnen fluiten naar onze borg.
-Ja. -Kom op, kleintjes.
-Goed. -Opschieten.
Welke is de onze?
Zie je dat stipje bij gordel van Orion?
-Ik denk het. -Jongens, dat is Zugaria.
Kom op.
Hoe is het daar?
Daar kom je zelf wel achter.
Ik dacht dat we naar huis reden.
Ja.
Daar gaan we.
Gordels om.
CHRIS' CURIOSA
Tot ziens, jongens.
Zullen we een muziekje opzetten?
Ondertiteld door: Michèle van Rossum