SCHOOLFEEST MERCER HILLS
De schimmels stralen mycelium-netwerken uit die verder gaan dan normale cellen.
De botanisten dachten dat de bomen…
Sorry. Wat?
O, juist.
Ik zei dus net dat ik van Amy Volpintesta hoorde
dat Paul Tim zei dat hij van me hield.
Ik sms'te met Laurens telefoon.
Ik zei: 'Hou je echt van Robin?'
-Voor hij terug kon sms'en… -Robin, onze planeet gaat dood.
Hou je hoofd erbij.
Ik snap het niet, Veronica. Je bent slim.
Je komt uit een goed gezin, maar je hebt dit trekje.
-Trekje? -Je was een goede, fijne leerling
tot aan de tweede klas.
Dan kom je terug van de zomervakantie met die buttons.
Al die doelen. Je lach is weg. Je cijfers zijn slecht.
-Je bent verstorend. Wat is er gebeurd? -Ik ben op gaan letten.
Mijn generatie moet de aarde redden.
Stond je daarom tijdens de lunch op tafel en riep je op tot een opstand
voor het klimaat?
Ik wilde geen opstand. Ik riep op tot een demonstratie.
-Tegen hamburgerdag. -Ja.
Amerikaanse scholen serveren een miljard pond vlees per jaar
wat gelijk staat aan honderd miljoen ton CO2 en methaan.
Ik ben het hoofd van een school.
Wat moet ik doen aan de uitstoot van methaan?
Eén persoon kan het verschil maken.
Misschien.
Dat verandert niets aan de negen overtredingen dit jaar.
-Negen? -Je bent geschorst.
-Wat? -Regels zijn regels.
Maximaal vier overtredingen per semester.
-Dat is acht per jaar. -Er moet
een andere vorm van straf zijn.
Ik snap het. Je deed wat je dacht dat juist was.
Je deed het alleen verkeerd.
Kunnen we er tenminste over praten?
Wij zijn niet de slechteriken.
We komen uit de jaren 80.
Ik had zelfs een 'Red de Walvissen' T-shirt die ik met trots droeg.
Onze cijfers leden er niet onder en we hadden geen problemen
-…op school. -Dat deed ik niet.
-Ik wilde mensen iets leren. -Je leraren zijn het
-…daar niet mee eens. -Ik wil de wereld redden.
Genoeg.
De wereld is er ook nog als je terugkomt.
Miss Genevieve's. Ten zeerste aanbevolen.
Ze hebben een goede reputatie.
Ze zijn gespecialiseerd in meisjes als jij.
Meisjes zoals ik?
Je weet wel, meiden met een trekje.
We willen die mooie glimlach weer zien.
Het meisje met wie we ijsjes haalden na een voetbaltraining.
Het meisje dat knuffelde als we films keken.
Dat meisje leefde in een fantasiewereld.
We missen haar.
MISS GENEVIEVE'S SCHOOL VOOR MOEILIJKE MEISJES
We accepteren niemand zo laat in het jaar.
Maar hoe kon ik nee zeggen tegen uw brief?
U hebt nogal een oproerkraaier om handen.
Ze is een geweldige meid, maar ze is ingewikkeld.
Ik zie honderden ingewikkelde meiden.
Allemaal gestuurd door liefhebbende gezinnen.
-Ik heb nog nooit gefaald. -Miss…
-Mag ik je Evelyn noemen? -Dat mag u niet.
Miss Genevieve, mag ik iets vragen over het haar?
Onze meiden richten zich op de studie, niet op stijl.
Ons haar is een verlengstuk van ons uniform.
Het jonge brein is een spons, Mrs Vanderhall.
Ze komen druipend in slechte gewoontes naar ons toe.
Wij knijpen ze een beetje.
Miss Corbett. Precies op tijd.
Dit is Heather Corbett, uw dochters kamergenoot.
Hoe maakt u het, Mr en Mrs Vanderhall?
Ze heeft kauwgom.
We tolereren geen kauwgum.
Veronica, haal het er af.
Mijn excuses.
Dat is niet nodig. Dit zien we heel vaak.
Gewoon een vuile spons.
Geen zorgen. Als u Veronica weer ziet
zal ze het toonbeeld van perfecte manieren zijn, dat beloof ik.
EEN SCHAT AAN IERSE FOLKLORE
-Miss Corbett. -Ja, directrice?
Breng Miss Vanderhall naar haar kamer.
Ik zal Mr Welch bellen en een afspraak bij de kapper regelen.
Ja, directrice.
Kan ik helpen?
Nee, dat kun je niet.
Moet je niet iemand verklikken?
Ik begrijp je niet.
Jij gaf me aan voor kauwgom.
Regels zijn regels.
Hou maar op met toneelspelen.
Toneelspelen?
Genevieve. Gestoord, toch?
'U hebt nogal een oproerkraaier om handen.'
En hoe zit het met dat haar?
Het is een permanent.
Mr Welch geeft ze aan ons allemaal.
Ja, vast.
Hé.
Muziek is strikt verboden.
Het wordt zo gezellig samen.
Jippie.
Goedemorgen. Het wordt weer een mooie dag.
Goedemorgen.
Goedemorgen. Spek of worst?
Is er veganistisch eten?
Ik weet niet wat dat betekent.
We hebben cheeseburgers voor de lunch.
Die meisjes hielden zich niet aan de regels.
Ze gehoorzaamden hun ouders niet.
Ze werden zelfs van wanpraktijken beschuldigd.
De mensen van Salem pakten deze onruststokers aan
door ze voor de rechter te slepen.
Je zou kunnen zeggen dat ze graag van ze af wilden.
-Gelukkig boeit het ze niet… -Zij waren geen onruststokers.
Ze werden onderdrukt. De volwassenen konden de realiteit niet aan.
Ze dumpten hun problemen op een stel tienermeisjes.
Het is al goed, dames. Het is Miss Vanderhalls eerste dag.
Ze is nog niet naar de kapper geweest.
Miss Vanderhall.
Meld je onmiddellijk bij mijn kantoor.
Miss Vanderhall, dit is Mr Welch.
Voor je haarafspraak moet hij wat dingen meten.
Wat doet hij?
Leeftijd?
Wat heeft dat ermee te maken?
Je leeftijd.
Veertien.
Blijf van me af.
-Kun je haar vanavond doen? -Vanavond niet.
Nee, onmogelijk.
Ik zit helemaal vol.
Op z'n vroegst, volgende week.
Ze kan er morgenavond wel bij.
Goed dan.
Morgenavond dan.
Ik zou niet zo gaan.
Ze controleren de weg.
Je kunt beter via het bos
als je over het prikkeldraad heen komt.
Claire.
Veronica.
Weet ik.
Het is hier niet veilig.
Wie is dat meisje?
De laatste twee werden gepakt voor ze konden wegkomen.
Eén op de weg en één bij het hek.
Ik heb ze gewaarschuwd. Ik weet wanneer ze patrouilles doen.
Ik help je door het hek.
Ik kan je helpen, maar je hebt niet veel tijd.
Waar heb je het over?
Je kappersafspraak is toch morgen?
Ja. En?
Wat is dit voor plek?
Ik laat het je zien.
Mr Euvrard zei dat je de les verstoorde.
Dat is niets voor jou.
Dat was niet mijn bedoeling. Het is gewoon…
Ik ben in de war. Ik ben mezelf niet.
Je hebt alleen een opfrisser nodig.
We zorgen dat je er weer op je best uitziet.
Wat is dit?
Directrice.
Ik ben bang. Laat me eruit.
O, nee. Nee.
Alstublieft, directrice. Houd hem tegen.
Bij mij werkt het niet.
Ik had ooit een skateboardongeluk.
Er zitten hier hechtingen en een stalen plaat.
Het houdt het tegen.
Hoe voel je je?
Ik voel me
heerlijk.
Goed.
We moeten gaan.
Weten onze ouders het?
Nee, onze ouders weten het niet.
Maar ze stellen ook geen vragen.
Ze zeggen dat ze ons hierheen sturen omdat we ons misdragen
of dat we problemen hebben.
Volgens mij sturen ze ons omdat ze bang zijn.
Ze zien ons veranderen en opgroeien.
We knuffelen ze niet meer, praten niet meer, luisteren niet naar ze.
Voor ik hier kwam
waren mijn ouders de laatsten die ik wilde horen.
Nu zou ik er alles voor geven.
Waarom blijf je?
We zijn hier begin dit jaar heen gestuurd.
Het leek onze ouders fijner als we elkaar hadden.
Ik herinner me ons laatste gesprek. Mary en ik
als zusjes, heel normaal.
Een paar avonden later…
Ineens was ze mijn zus niet meer.
Alsof ze niet eens wist wie ik was.
Voor ik het wist,
brachten ze me daarheen en bonden me aan die machine.
Nu zit ik elke dag op dezelfde bank
en zie haar tussen de lessen door.
Ze loopt me elke dag voorbij.
Soms kijkt ze zelfs naar me.
Ze is het niet meer.
Ik ben haar zus. Ik had haar moeten beschermen.
Kun je haar niet gewoon
meenemen en vluchten?
Vertel het iemand.
Ze zou me aangeven bij Genevieve.
Ik ga niet weg zonder haar.
Ik vind wel een manier om het goed te krijgen.
-De salon. -Wat?
Als hij je persoonlijkheid wegneemt, kan hij 't ook teruggeven.
Of hij maakt het erger.
Wat is er erger dan dat ze niet weet wie je bent?
Een bewaker. Hierheen.
Wakker worden, lieve meiden.
We maken er een mooie dag van.
Miss Vanderhall.
Fluiten mag hier niet.
Natuurlijk. Wat dom van me.
De kleine rebel.
Zo veel slimmer dan de rest, zo uniek.
Weet je hoe vaak ik je heb ontmoet?
Er komen duizenden opstandige snotapen zoals jij over de drempel.
Ik heb ze één voor één gebroken.
Kom vanavond naar mijn kantoor.
Ik breng je graag zelf naar de salon.
Claire?
Ben je daar?
-Hallo. -Claire, goddank.
Genevieve gaat vanavond m'n brein tot pap maken.
Jij en Mary moeten daarheen. Nu meteen.
Claire, hallo? Hoor je me niet?
Claire.
Wat was er gisteren met je?
Grappig, ik weet het niet precies.
Ik weet nog dat de bewakers me naar de directrice brachten.
Ik herinner me dat Mr Welch hoorde over die plaat in mijn schedel.
Ik weet nog dat ik me opeens zo helder voelde.
Zo heerlijk.
Etenstijd, dames. Kom niet te laat.
Kom je niet eten?
Ik was een altijd gelukkig kind.
Voordat ik wist
of begreep hoe de wereld in elkaar stak.
Ik vond het vroeger best een leuke plek.
Hoe is het?
Je geen zorgen hoeven te maken.
Dat is vast fijn.
De wereld lijkt daar vast een geweldige plek.
Je was vast cool voor je hier kwam.
Je moet wel cool zijn om hier te komen, toch?
We waren vast vrienden geworden.
We komen te laat voor het eten.
Ik ga niet eten.
Ik ga naar de kapper.
Ik wil weten hoe het is
om te denken dat de wereld weer geweldig is.
Een klein aandenken aan mij.
Muziek is toch strikt verboden?
Heather, gaat het?
Nee.
Wie ben jij?
Waarom zit mijn haar zo?
Waarom draag ik roze slippers? Ik haat roze.
Hallo? Luister je wel?
Wie je ook bent, ik word gek.
Heather.
Ik zweer dat ik alles zal uitleggen.
Maar nu moet je even luisteren.
Je bent een beetje laat.
Je moest je melden bij de bel.
Is dat zo?
Ik heb niet echt goed opgelet.
Maar goed, ik ben er nu.
Zullen we dat hersenspoelingsfeestje eens beginnen?
Je sloop vannacht rond met Miss Driscoll.
Wauw, Evelyn. Je deductievermogen is ongelooflijk.
Dat geeft niet.
We krijgen die brutale mond wel dicht.
Hoelang gebruik je die hersenspoeler al, Evvy?
Mag ik je 'Evvy' noemen? Het kan me eigenlijk niet schelen.
Onze ouders vinden het vast vervelend als ze erachter komen.
Geen enkele ouder klaagt.
Jullie komen ziek en gaan beter naar huis.
Beter? Wat?
Door ons hetzelfde te kleden en perfecte robotjes van ons te maken?
Als je dat 'beter' vindt, dan pas ik ervoor.
Jammer dat je niet kunt kiezen.
Dat is wat ik bedoel.
Jij maakt ons niet beter.
Je bent bang voor wat we willen zeggen.
Weet je wat ik denk?
Ik denk dat kinderen tegenwoordig lui, ongehoorzaam en vol van zichzelf zijn.
Jij bent een van de ergste gevallen ooit.
Wat kan ik zeggen?
Ik heb een trekje.
Wat heb je gedaan?
Ik heb ze hun stem teruggegeven.
Nee.
Mary?
Mary.
Dames, stop.
Stop. Ga naar binnen. Dames.
Ondertiteld door: Michèle van Rossum