W poprzednim odcinku...
Osha ma siostrę?
Ma na imię Mae.
Wyglądasz dokładnie jak ona.
Popełniono kolejne morderstwo.
Przeprowadź śledztwo.
Pora stawić czoła przeszłości.
Wybacz mi.
Myśleliśmy, że robimy dobrze.
Ona chce zabić czterech Jedi,
którzy szesnaście lat temu stacjonowali na Brendok.
Indarę, Torbina, Kelnaccę i ciebie.
Ciebie też zabije.
Ona zniszczyła mi życie.
Zabiła moją rodzinę.
Masz do niej żal.
Odpuść.
Oshie?
SZESNAŚCIE LAT WCZEŚNIEJ
Mae?
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Zawsze kiedy cię nigdzie nie ma, jesteś tutaj.
Drzewo bunta jest takie piękne.
Ale trujące.
Wystarczy go nie jeść.
Puść go, Mae.
Przestań!
Czemu zawsze się tak dziwnie zachowujesz?
A ty czemu zawsze się gdzieś chowasz?
Nie chcę przechodzić Ascendencji.
To zwykła ceremonia.
Poza tym będziemy tam razem.
No chodź.
Zostańmy tu jeszcze trochę.
Wracajmy do domu.
„Ze mną ty, a z tobą ja”.
Oshie!
„A z tobą ja?”
„Jednym są, choć ciała dwa”.
„Tak, jak słońca blask na niebie,
„chłodny cień na morza dnie.
Ja daję ci ciebie”.
„A ty dajesz mi mnie”.
Co wy tu robicie?
Ile razy mam wam powtarzać? Tu jest niebezpiecznie.
Przepraszamy, Matko Koril.
Będzie kara za to, że znowu nie posłuchałyście.
To nie fair.
Jestem już duża i mogę wychodzić na zewnątrz.
Zasady są po to, żeby was chronić.
No już, wracamy.
Migiem.
AKOLITA
Możemy zjeść trochę galaktelek?
Nie są dla dziewczynek, które uciekają z domu.
- Nie jestem mała. - Prosimy.
Dopiero po waszej ceremonii.
Daj im zjeść kilka.
- Mama! - Mamunia!
Słodkie galaktelki dla moich najsłodszych córeczek.
Masz coś przeciwko?
Lećcie do sali narad, zaraz do was przyjdę.
Witaj, Aniseya.
Znowu uciekły do lasu.
Ktoś je widział?
Wydaje mi się, że nie.
Namierzono jakieś ślady Jedi?
Żadnych.
Zwiadowczynie sądzą, że przenieśli się w głąb lądu.
Mówiłam ci, że ta planeta będzie dobrym schronieniem.
Ale nie będziemy tu bezpieczne, jeśli Osha nie przestanie uciekać.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie krępuj się.
Jesteś przywódczynią i to ty powinnaś wychowywać dziewczynki.
Ale zbyt im pobłażasz.
One potrzebują twardej ręki.
Osha sprawdza, na ile sobie może pozwolić. To normalne w jej wieku.
To nie są zwykłe dzieci.
Wszystkie stworzenia łączy ze sobą niewidzialna Nić.
Ta Nić splata ze sobą wszystko, co istnieje.
Jedni nazywają ją Mocą
i próbują jej używać.
Ale my wiemy, że ona nie jest siłą, którą się włada.
Szarpnij Nić. Zmienisz wszystko.
Ona wiąże cię z przeznaczeniem.
I łączy z innymi.
- Przestań! - Sama przestań!
Potęga jednej.
Osha, skup się.
- Odczep się. - Ty się odczep.
- Weź się! - Ty się weź!
Przestań!
Potęga dwóch.
A wieczorem podczas ceremonii zobaczycie, czym jest potęga plemienia.
Skup się lepiej.
Nie przeszkadzaj mi.
Dziewczynki.
Osha!
- Puszczaj mnie! - Zabieraj łapy!
Nasi wrogowie nie będą ostrzegać, zanim zaatakują.
Wstawać.
Zablokujcie mnie!
Bardzo dobrze, Mae.
Osha! Musisz się bardziej postarać.
Lećcie do siebie.
Osha, powiesz mi, co się dzieje?
Denerwuje się ceremonią.
To prawda?
Boi się, że...
Sama umie odpowiedzieć.
Nie chcę przechodzić Ascendencji.
Ale inaczej nie zostaniesz wiedźmą.
Nie wiem, czy chcę nią zostać.
Jasne, że chcesz.
- Nie, to ty tego chcesz. - Dziewczyny.
Dajcie.
Nie puszczaj.
To jest twoja siostra.
Nić połączyła was ze sobą, zanim jeszcze się urodziłyście.
Powiedz, że ją kochasz.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Nie musisz się bać, Oshie.
W Ascendencji chodzi o to, żeby pokonać strach.
O to, żeby poświęcić jakąś część siebie.
Odkryć potęgę plemienia w miejsce potęgi jednej.
Myślisz, że gdzie indziej byłoby ci lepiej niż między nami.
Ale młodziutka jeszcze jesteś.
W galaktyce mało kto przepada za takimi kobietami jak my.
Za wiedźmami i ich mocami.
Ty i Mae jesteście wyjątkowe.
I nie chcę, żebyście się zmieniały.
Ile galaktelek zjesz dziś po ceremonii?
Ja bym chciała przynajmniej cztery.
Co rysujesz?
Nie patrz!
To niesprawiedliwe.
Ja się wszystkim z tobą dzielę,
a ty stale coś przede mną chowasz i gdzieś uciekasz.
- Chcę mieć rzeczy, które robię sama. - Czemu?
Bo chcę mieć coś swojego i nie robić wszystkiego razem.
- Ale dlaczego? - Bo nie jesteśmy takie same.
Właśnie że jesteśmy.
Tylko tak ci się wydaje, bo tu nie ma żadnych innych dzieci.
Nie jesteś ciekawa, jak jest gdzie indziej?
Poza Brendok?
Nie.
Dlaczego?
Bo tutaj mi najfajniej.
Dziś, po raz pierwszy od czasu wygnania, odprawimy naszą ceremonię.
Polowali na nas, prześladowali, zmusili do ucieczki.
Dlatego że komuś się wydawało, że nasze moce są ciemne.
Nienaturalne.
Przez to nasz ród mógł wyginąć.
Ale nagle spłynęło na nas błogosławieństwo.
Dar życia.
Śmiało. Wypełnijcie swoje przeznaczenie.
Tego, co Nić ze sobą połączyła, żadna siła nie zdoła rozerwać.
Potęga to ja
Potęga to wy
Potęga plemienia
Potęga to ja
Potęga to ty
Potęga plemienia
Mae-ho Aniseyo.
Czy przysięgasz na moje życie,
że będziesz chronić tajemnicę naszego plemienia i kultywować tradycje?
Tak.
Potęga to ja.
Potęga to wy.
Potęga plemienia.
Powstań.
Verosho Aniseyo?
Czy przysięgasz na moje życie,
że będziesz chronić tajemnice naszego plemienia i kultywować tradycje?
No...
Tak?
Matko!
- To Jedi... - Złamali zabezpieczenia!
Lada chwila się tu zjawią.
Ukryj je.
Nie ruszajcie się i ani słowa.
Odłóżcie broń.
Żadnej przemocy.
Witamy was.
Jestem Mistrzyni Indara, a to moi towarzysze.
Sol, Kelnacca i mój padawan Torbin.
Ja jestem Aniseya, matka tego plemienia.
Zapewniam mu opiekę i ochronę.
Weszliście na nasz teren.
Przepraszamy za najście.
Myśleliśmy, że na tej planecie nikt nie mieszka.
Wielcy rycerze Jedi nie zauważyli śladów życia?
Trudno mi w to uwierzyć.
Osha.
- Nie mamy wrogich zamiarów. - A jednak tu weszliście.
Bez zapowiedzi i z bronią.
Zobacz, jakie mają szaty i ekstra miecze.
Nie wychylaj się.
Wiesz, co mówiła Matka Koril.
Czego chcecie?
Podejrzewamy, że nielegalnie szkolicie dzieci.
- W Republice prawo... - Brendok nie leży w granicach Republiki.
Tu nie ma żadnych dzieci.
Możecie wyjść.
Nic wam nie zrobimy.
- Jak masz na imię? - Osha.
Osha.
Ja mam na imię Sol.
Osha? Gdzie jest twoja siostra?
Gdzie jest ich ojciec?
Nie mają go.
Ten symbol.
Rano go jeszcze nie było.
- Szpiegujecie nas? - Chcą zabrać nam dzieci!
Nikogo nie chcemy odbierać.
Ucisz się albo ja cię uciszę!
Sol, nie.
Coś mi mówi, że byłaby z ciebie wspaniała Jedi.
Jeśli chcesz, możemy zrobić test i sprawdzić, czy byś do nas pasowała.
Chcę.
Mamo?
Jeśli twój padawan ma odzyskać władzę nad sobą,
to radzę się wam stąd zabierać.
Natychmiast.
Mamo, chcę im pokazać, czego mnie uczyłaś.
Proszę, daj mi zrobić ten test.
Matko Aniseyo, wiesz, że Jedi mają prawo
testować potencjalnych padawanów.
Za twoją zgodą, rzecz jasna.
Zwiadowczynie w południe przyprowadzą wam Oshę.
Niech przyjdą obie.
Jej siostra też.
Dziękujemy wam za współpracę.
Zwołaj radę plemienia.
Do łóżek. Już.
Złamali zabezpieczenia, nie mamy pola manewru.
Zaatakujemy dziś w nocy. Faza księżyców sprzyja.
Matko Koril, zachowaj spokój.
Republika nas zniszczy, jeśli włos im spadnie z głowy.
To tylko czwórka Jedi. Nikt nie będzie po nich płakał.
Pozwolimy im zrobić ten test.
Nie.
Nie mamy innego wyjścia.
Osha chce spróbować.
To jeszcze dziecko.
Ale na tyle duże, żeby wiedzieć, czego chce.
Nie po to wydawałam bliźniaczki na świat,
żeby wpadły w łapy tej nawiedzonej bandy.
Decyzja nie należy do ciebie,
tylko do mnie.
I właśnie ją podjęłam.
To ja je urodziłam.
A ja je stworzyłam.
I co się stanie, kiedy Jedi dowiedzą się, jak ci się to udało?
Mogą być tylko dwa wyniki testu.
Zdadzą go albo nie.
Jeśli dziewczynki zaliczą, opuszczą Brendok.
Jeśli chcemy, żeby tu zostały...
Ale skąd mamy wiedzieć, jak go nie zdać?
Nie wiem, jakie dadzą wam zadania,
ale musicie robić odwrotnie, niż podpowiada wam serce.
Jak zdamy test, zabiorą nas stąd.
I już nigdy nie zobaczymy mamy.
Jak cię wezmą, to ich rozwalę.
Nikt mnie nie zabiera.
- Jedi są źli. - Są dobrzy.
Tu nie chodzi o dobro i zło.
Tylko o moce i o to, kto może nimi władać.
Drzemie w tobie wielka siła.
I teraz akurat chcesz być Jedi.
Ale jak dorośniesz, twoje potrzeby będą się zmieniać.
Przekształcać.
Jak pory roku.
Zimą polujemy, mając buntę.
A latem łuki i strzały.
Ale wciąż polujemy.
I to się nie zmienia.
Już czas. Chodźcie.
Ja nie chcę im kłamać.
Chcę mówić tak, jak czuję.
Musisz kłamać.
Mae! Pójdziesz pierwsza.
Obiecaj.
Dobrze, obiecuję.
Hej.
Teraz twoja kolej.
Każdy Jedi taki dostaje?
Jak się już dużo nauczy, to tak.
- Co to było? - Wziąłem tylko próbkę krwi.
Chodź.
Test polega na tym, że musisz odgadnąć, co wyświetla się na ekranie.
Powiedz nam, co widzisz.
Statek kosmiczny.
Brawo.
Co jest na następnym obrazku?
Góra.
- Świetnie. - To nie była gó...
Ktoś ci kazał oblać test?
Twoja rodzina nie chce, żebyś wyjeżdżała.
A czego ty chcesz, Osha?
Kiedy ja przechodziłem test na Jedi, byłem młodszy niż ty.
Miałem tylko cztery lata.
- Naprawdę? - Tak.
Już wtedy wiedziałem, że jestem inny niż reszta mojej rodziny.
Jedi zauważyli, że mam niezwykły dar.
I teraz ja to samo widzę w tobie, Osha.
Bałem się. Nie chciałem rozstawać się z najbliższymi.
Ale gdy dołączyłem do rodziny Jedi,
okazało się, że w zakonie jest mnóstwo moich rówieśników.
To są u was inne dzieciaki?
Tysiące takich jak ty.
Ale musisz być odważna i wiedzieć, czego chcesz.
Chciałabym zostać Jedi.
Więc musisz mieć odwagę, żeby mówić prawdę.
Kontynuujmy test.
Obiecała, że będzie oszukiwać. I nie dotrzymała słowa.
Mówiłam, co widzę.
Dobrze zrobiłam.
To wszystko nie jest takie proste.
Nie chciałam kłamać.
Mnie okłamałaś.
Namieszali jej w głowie swoimi sztuczkami.
Nieprawda.
Powiedziałam, że chcę zostać Jedi, bo tak jest.
- Nie wiesz, co mówisz. - Wiem!
Chcę o sobie decydować.
A nie wszystko robić z Mae.
Chcę podróżować po galaktyce.
Ja... nie chcę być wiedźmą.
Co z tobą?
Wyjdź stąd, Mae!
Pójdziesz na dwór z matką Koril.
- Ale mamo! - Już!
Odbiło ci?
Mamo!
- Przepraszam, mamo. - Cicho.
Posłuchaj mnie.
Przeznaczenia nie wyznacza za ciebie jakaś nieznana wyższa siła.
Możesz wybrać je sama.
Jeśli chcesz szarpnąć za Nić, to zrób to.
Już nigdy się nie spotkamy?
Nie.
To nie strach powinien podejmować decyzję.
Tylko ty.
Chciałabym zostać Jedi, mamo.
Naprawdę.
Muszę przedstawić tę kwestię reszcie sióstr.
Ale poproszę, żeby zaakceptowały twoją decyzję.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zmykaj już.
Nie dam ci stąd wyjechać!
Nie pozwalam. Nie zostawisz mnie samej.
Chcę wyjechać, nie możesz mnie powstrzymać.
- Właśnie że mogę. - Jak?
Zabiję cię.
Oddaj mi to!
Mae, wypuść mnie.
- Nie pozwalam ci wyjechać. - Proszę cię!
Nie.
Nie, Mae.
Mamo! Ratuj!
Spokojnie, tylko spokojnie.
No, dawaj.
Szybciej.
Otwieraj się.
Osha!
Mae!
Osha! Mae!
- Osha! - Mae!
Przeskocz tu do mnie!
Gdzie mama?
Gdzie jest mama?
Ona nie żyje!
Wszystko przez ciebie!
- Właśnie że przez ciebie! - To twoja wina!
- Osha! - Mae!
Osha!
Mae!
Nie!
Trzymaj mnie!
Trzymam.
Musimy stąd uciekać.
Szybko.
Mamo! Mamusiu!
Mamo!
Mama?
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Gdzie ja jestem?
Na pokładzie statku, lecimy na Coruscant.
Co się tam stało?
Twoja siostra podpaliła fortecę.
Ogień strawił wszystko.
- I one... - Mama?
I Mae?
Nie, nie.
Musimy tam wracać. Wracajmy.
- Nie pomożemy im już. - Musimy.
Nie ma po co tam wracać.
Na Coruscant jest bezpiecznie.
A jeśli będziesz chciała, to wyszkolę cię na swoją padawankę.
Wszystko będzie dobrze.
Przy mnie coś takiego już cię nigdy nie spotka.
Przysięgam.
Osha?
NA PODSTAWIE „GWIEZDNYCH WOJEN” GEORGE'A LUCASA
Napisy: Alicja Roethel