Miałem 28 lat, gdy umarłem.
OPARTE NA FAKTACH
Moje życie rozpoczęło się w Fifth Ward w Houston.
Jednej z najtrudniejszych okolic w całym Teksasie.
Wyłaź.
Tu nic nigdy nie przychodziło łatwo.
Każdy dzień oznaczał walkę.
O Panie.
Prąd będzie, jak tylko go załatwię.
Gloria.
Mary.
Proszę, Roy.
I George.
Najpierw podziękujcie Bogu za jedzenie.
Pochylcie głowy.
Ojcze Niebieski, dziękujemy ci za ten posiłek.
Wiesz doskonale, czego trzeba tej rodzinie.
Pan jest mym pasterzem, nie brak mi niczego.
- Amen. - Amen.
Jestem tak głodny, że mógłbym zjeść ten stół.
Dziękuję, Mary.
Mary zawsze widziała we mnie dobro.
Kochałem ją za to.
Posłuchaj.
Jutro będę cały dzień w pracy,
więc masz iść z Glorią do nowej szkoły, rozumiesz?
Jeśli stracisz kolejny rok, nigdy nie nadrobisz zaległości.
Obiecaj mi, że nie będziesz się bił.
Obiecuję.
- Dzień dobry wszystkim. - Dzień dobry.
Otwórzcie książki na stronie 16.
Kto chce czytać na głos?
Jason, zacznij czytać.
„Teksas jest nazywany Stanem Samotnej Gwiazdy...”.
Na co się gapisz, Foreman?
Na nic.
Co jest? Nie stać cię nawet na chleb?
Co powiesz na tę ohydną skórkę?
Chcesz?
To sobie weź.
George powinien zmienić nazwisko z Foreman na „Głódman”.
Nazywam się Foreman.
Co mówisz, Głódman?
Co?
Jak się nazywam, głupcze? Mów, jak się nazywam!
Gniew był moją odpowiedzią na wszystko.
Nie mogłem powstrzymać się od walki.
Tylko to mi dobrze wychodziło.
Przepraszam pana.
Hej!
- Nie! - Leż.
Przytrzymaj mu ręce.
Portfel.
Niespodzianka.
Często tu bywacie, co?
Policja! Zatrzymać się!
Muszą gdzieś tu być.
Chodź, Butch.
Ktoś mówił, że ich tam widział.
- Mów, co widzisz. - No, piesku. Znajdź go.
Znajdź go.
Dalej, piesku. Szukaj.
Masz coś?
Szukaj, piesku.
Dobrze. Szukaj.
Trzymam cię. Szukaj!
- Dalej, Butch. - Spróbuj przecznicę dalej.
Chodź, piesku.
Idziemy. Daleko nie uciekł.
Jeśli rzuciłeś szkołę i masz od 16 do 22 lat,
Job Corps nauczy cię umiejętności, które przyniosą ci dobrą pracę.
W Job Corps zamieszkasz w centrum Job Corps
z darmową opieką medyczną i stomatologiczną,
czystymi ubraniami, własnym łóżkiem i trzema posiłkami dziennie.
Dostaniesz nawet wypłatę za naukę.
Choć raz daj sobie szansę.
Nazywa się Job Corps.
Oferują edukację i trening, umiejętności do pracy.
Płacą też trochę co miesiąc.
A gdzie cię wyślą?
Nie wiem.
Gdzie zechcą, tak sądzę.
Spójrz na mnie.
Masz w sobie więcej, niż to widać na zewnątrz.
Wiem, mamo.
Chcesz spróbować Job Corps?
Tak.
To zrób to jak należy, George.
Nie wracaj do domu, bo za mną tęsknisz.
Tym razem dokończ to, co zacząłeś.
Tak zrobię.
JOB CORPS PLEASANTON, KALIFORNIA
Nauczymy was umiejętności pracy.
PRACA TO PRZYSZŁOŚĆ
Nauczymy was szacunku do siebie i do innych.
Damy wam szansę niezależnie od waszej przeszłości.
Chodź, synu.
Witaj w Job Corps, na początku nowej, lepszej przyszłości.
Tu masz pościel.
Masz imię, olbrzymie?
Tak, mam imię.
George Foreman.
Baraki są na południowy zachód.
Gasimy światła o 22.
Zakaz palenia, picia, przeklinania, kobiet i bójek.
- Karmicie? - Trzy razy dziennie w żerowni.
Gotuje jedyna w swoim rodzaju pani Moon.
To tylko łóżko, stary.
KOCHAM CIĘ, GEORGE, WYTRWAŁOŚCI - MAMA
Wyłącz to.
- Masz coś do muzyki? - Może i mam.
Zawsze jesteś taki wściekły?
Jak próbuję się uczyć.
Już wiem, po co tu jesteś.
Jestem tu, bo mam w sobie niezrealizowany potencjał.
Tak mówi mój ojciec.
Powiedział: „Nie wracaj, dopóki go nie zobaczysz”.
Wyzwijmy barak C na mecz, co? Co ty na to?
No to chyba pójdę do żerowni.
Sam.
To rozumiem.
Pewnie je zostawiłeś w szatni.
Nie. Ktoś je ukradł.
Uspokój się, stary.
Zgłosimy to do biura, jak tylko zjemy, okej?
Podziękuj mi za to brownie.
Czemu? Nie widzę na tobie fartucha.
Skapnęli się tu, że znam się na liczbach.
Wzięli mnie, bym sprawdził zamówienie dla kafeterii.
I zauważyłem coś.
Porcja brownie jest tańsza od porcji fasoli.
I co z tego?
„I co z tego”? Poprawiłem trochę tygodniowe zamówienie.
W ramach cięć budżetu mamy dużo więcej brownie.
I dużo mniej pierdzimy.
Co?
Co robisz?
Otwieraj!
- Zabrałeś mi buty? Co? - Nie! Proszę, nie.
Oddawaj! Kradniesz mi buty?
- Mama mi je dała! - Nie!
Co ty sobie myślisz, rekrucie?
- Nie wyrzucaj mnie! - Puść go! Przestań!
Wynocha stąd.
A ty niby dokąd?
To twoje dzieło?
Chodź, pogadamy.
Panie Broadus.
Zniszczyłeś własność federalną.
Mam tylko dwa wyjścia.
Odesłać cię do więzienia albo do domu.
Chłopak ukradł mi buty.
Mama ciężko pracowała, by mi je dać.
- Skąd w tobie ten gniew? - Nie mam w sobie gniewu.
Wsiadaj do auta.
Od kiedy tu jesteś,
uderzyłeś trzech rekrutów...
i jedne niewinne drzwi.
Okazali mi brak szacunku.
Drzwi też?
Masz kasę na autobus?
Nie.
Proszę.
Nie wrócę do domu, panie Broadus.
Nie mogę.
To miejsce...
to wszystko, co mam.
Proszę?
Boksowałeś się kiedyś?
Tylko na ulicy.
Mówię o boksie, nie bójkach.
To sport.
Z zasadami.
Słyszałem w radio.
Nauczę cię.
Jesteś dość wielki i brzydki.
Chcesz się nauczyć?
Tak, proszę pana.
Obym tego nie pożałował.
George, to jest Royce.
Będzie dziś twoim przeciwnikiem.
Spokojnie, olbrzymie. Będę delikatny.
To znak sportowej postawy, jaki daje się przed walką.
Pokazuje, że nie chcecie się pozabijać.
Jesteście sportowcami
i chcecie zobaczyć, kto jest lepszy.
By to pokazać...
Bokserzy stykają rękawice, o tak.
Jasne? Zaczynamy.
Wskakuj na ring. Pokaż, co umiesz.
- Royce, pokaż mu. - Jak powiem „start”, zaczniecie walkę.
Ktoś chce się założyć? Zakłady?
Leroy Jackson, co?
Start!
Zbij go, Royce! Zbij go!
Stań w miejscu!
Uderz go, George.
Użyj nóg, George.
Sterczysz jak posąg, zaraz gołąb na ciebie nasra.
Wstawaj.
Wynoś się z ringu. Spadaj. Niepotrzebnie go zajmujesz.
Brawo, Royce!
Miał szczęście! To wszystko.
Słuchaj, synu. Wiem, że nie tego...
Nie jestem pana synem.
To dobrze.
Nie chciałbym, by mój syn gadał o szczęściu,
gdy sprawiedliwie oberwał.
Przez pana wszyscy się ze mnie śmieją.
Co cię to obchodzi, co oni myślą?
Pół roku temu Royce nie wiedział więcej od ciebie.
Ja go nauczyłem.
Ciebie też mogę.
Masz mocny cios, to ci przyznam.
Ale nie masz nic więcej.
Bardzo dobrze.
Musimy wypracować prosty.
Musimy wypracować pracę nóg.
Zaczniemy od ciosu.
Dobra? Wyprowadź cios.
Druga ręka.
Widzisz, co ja teraz robię?
To umysł kontroluje ciało, nie na odwrót.
W każdej walce nasz największy przeciwnik...
siedzi tutaj.
Śmiałeś się z Royce'a, gdy hasał na ringu, co?
- Popisywał się. - Wcale nie.
Chciał cię zmusić, byś poszedł za nim tak,
żeby mógł wyprowadzić przygotowany cios.
Poza tym sprawdzał ring, słabe punkty, obluzowane deski.
Tu nie chodzi tylko o ciosy, George. Tu chodzi o myślenie.
Dobra. Wystaw lewą nogę naprzód.
Teraz dociągnij prawą.
Nie na wprost, do boku.
Odstaw ją.
Zaczynamy. Krok w przód.
Krok w tył.
Krok w lewo.
Krok w prawo.
Zajdź mi drogę. Ja zachodzę tobie.
Odetnij mi drogę.
Dobrze.
Szybciej.
Szybciej. Szybciej.
- Widziałem kobietę. - Kobietę?
George! Mary, zawołaj braci.
Sonny, Roy, dzwoni George.
- To mój brat? - Nie, to nasz brat.
Tak, wszyscy tu są.
- Cześć, George. - Cześć.
- Tęsknimy za tobą. - Cześć.
- Jak się masz? - Zadziwiająco dobrze.
Podnieśli mi stawkę o 25 centów za godzinę.
Odlotowo.
Odlot? Gdzie lecisz?
Nigdzie, to tylko takie powiedzenie z Kalifornii.
Nie możesz tak mówić w Teksasie.
- Dużo ćwiczę. - Koszykówkę?
Nie. Znalazłem coś lepszego.
Uczę się boksować.
Nie mów, że znowu się bijesz.
- Nie biję się. - To co robisz, George?
Uprawiam boks. To sport z zasadami.
Jestem w tym dobry.
Bóg wie, że nie chcę, byś się bił.
Bóg? Co ma z tym wspólnego Bóg, mamo?
Nie mów, że z dala od domu zapomniałeś,
co Bóg ma wspólnego z twoim życiem.
- Ja tylko... Mamo? - Proszę wpłacić 10 centów.
Mamo?
- George? - Proszę wpłacić 10 centów.
Proszę wpłacić 10 centów za kolejną minutę połączenia.
Proszę wpłacić 10 centów.
Dalej, Royce, dołóż mu.
Dobra, George. Poradzisz sobie.
Start!
Dalej, odetnij go! Odetnij go!
Tak jest!
To mój współlokator.
Mogę się dziś trochę spóźnić.
Wiem, że obiecałem.
Postaram się.
Żona uważa, że spędzam tu za dużo czasu.
- Był pan bokserem? - Zawodowym.
Wygrałem pierwsze 24 walki.
A potem co?
Niestety musiałem zmienić jeden strój na inny.
Widzę, że czytasz Boxing News.
- Tak. - Stałeś się kibicem?
- Czytałem o Joe Frazierze. - Tak?
Jest naprawdę dobry.
Chciałbym mieć to, co ma on.
JOE MA WSZYSTKO
Chcę zostać mistrzem świata wagi ciężkiej.
Powoli, George. Powoli.
Nie mogę zwolnić. Muszę przyspieszyć.
- Mówiłeś, że możesz załatwić mi walki. - Mogę i załatwię.
Okej.
Ale najpierw musisz wygrać parę turniejów.
Potem możemy spróbować ze Złotymi Rękawicami.
A potem możemy się skupić na Olimpiadzie.
Kiedy jest Olimpiada?
W przyszłym roku, w Meksyku.
Ale musimy zaczekać na następną.
Czyli masz pięć lat na trening i rozwój.
Pięć lat?
Za pięć lat będę stary.
Posłuchaj mnie, George.
Masz cios, jakiego w życiu nie widziałem.
Ale nawet gdybyś trenował, jak nikt nigdy wcześniej nie trenował,
nie ma szans, żebyś zdążył na Olimpiadę w przyszłym roku.
MEKSYK, ROK 1968
ROK PÓŹNIEJ
Rosjanie dominują na Olimpiadzie w Meksyku,
mają trzy złote medale, a USA tylko jeden.
WALKA O ZŁOTY MEDAL WAGI CIĘŻKIEJ
Rosja zachowała najlepsze na koniec.
Legendarny Jonas Čepulis wygrał 203 pojedynki.
Dalej, George.
Ostatnia nadzieja Ameryki, dziewiętnastoletni George Foreman,
walczy zaledwie od roku.
Z pozoru nie ma szans na złoty medal.
Dajesz.
To największa nierówność na ringu w historii Olimpiady.
Foreman ma dokonać niemożliwego.
Wielki Rosjanin nadaje ton walce, udzielając żółtodziobowi lekcji.
No już, obudź się.
Uderz go. Dorwij go.
Obudź się.
Cios z lewej George'a Formana.
Widzicie to?
Tak!
Tak jest!
Teraz to waleczny rekrut daje lekcję Čepulisowi.
Foreman sprzedaje mu bombę za bombą.
Čepulis wygląda na ledwo żywego.
- Stop! Dosyć! - Sędzia przerwał walkę!
Dziewiętnastoletni George Foreman nieoczekiwanie wygrywa złoto.
Tak!
- Wygrał złoto. - Spójrzcie na niego.
Pomóż mu, Boże.
Foreman! Foreman!
- Hej, George. - Co słychać, bracie?
Hej, Tuck.
- Hej, bracie. Co słychać? - Co tam, George?
Hej.
Śmiało, możesz go dotknąć.
Ale jest ciężki.
Tak, na pewno ci ciąży.
Co to ma znaczyć?
Nie wiem, jak możesz wznosić tak wysoko amerykańską flagę,
gdy nasi bracia, cóż, nasi bracia
spełnili tam swój obowiązek.
BLACK POWER ZAKŁÓCA OLIMPIADĘ
Zrobili to dla nas wszystkich.
A ty co zrobiłeś?
Broniłeś kraju, który cię nie kocha.
To musi ciążyć.
Musisz o tym zapomnieć.
Jeśli ktoś jeszcze powie mi coś o tej fladze,
nie ujdzie mu to na sucho.
Traktują mnie, jakbym się sprzedał.
Ugotuję ci coś. Co tylko chcesz.
Nie jestem głodny.
Boże, nigdy nie sądziłam, że to od ciebie usłyszę.
Wyjechałeś, nie mając zupełnie nic,
a wróciłeś ze złotem.
To czemu wszyscy mówią tylko o fladze?
Wiesz, co zrobię?
Wygram pas mistrzowski.
- Wtedy mnie zaczną szanować. - Chcesz walczyć?
Stanie ci się krzywda.
Nie oglądałaś mnie? To nie oni mnie biją.
To ja biję ich.
I to chcesz robić przez całe życie, bić innych?
Stać cię na więcej.
Mam plan, mamo.
Musisz w niego uwierzyć.
Podobno nie jest zły.
ZDOBYWCA ZŁOTA GEORGE FOREMAN
Jak na zawołanie.
A pani to?
Paula.
Ostatnie wezwanie na lot 275 do Los Angeles.
To mój lot. Miło było poznać, George.
Czekaj. To nie w porządku.
- Mieszkasz w Oakland? - Zgadza się.
To znaczy, że tu wrócisz.
Ja się tu przeprowadzam.
Będę trenował, ale wiesz, w czasie wolnym
mógłbym czasem gdzieś wyjść.
Masz lepszą pracę nóg niż podryw.
Nie będę zaprzeczać.
Powiedz mi coś o sobie. Cokolwiek.
- Cokolwiek? - Tak.
Umiem wpisać sto słów na minutę.
Nawet mówić nie umiem tak szybko.
Zobaczymy się jeszcze?
Zapisz swój numer telefonu.
To ja powinienem poprosić o twój.
Wyglądam jak kobieta, która czeka przy telefonie?
Ani trochę, proszę pani.
SALA SPORTOWA
Chwila. Na pewno ich potrzebujemy?
Zawodowy boks to szambo.
Oni pomogą nam dotrzeć tam, gdzie chcemy.
Wyczuwam świeżą krew, świeżą krew
Hej. Dick Sadler.
Twój nowy trener i promotor.
To jest Archie Moore,
były mistrz świata w wadze półciężkiej.
Nauczy cię wszystkiego, co umie.
Jeśli spodoba mi się, co widzę.
Hej, Sonny. Jestem twoim fanem.
Dasz mi autograf?
- Hej, to... - Tak, to...
Sonny Liston.
My tutaj tworzymy mistrzów, synu.
To, na co się porywasz, przekracza twoje wyobrażenia.
Gdy obudzisz się w dzień walki o mistrzostwo,
powietrze się zmienia, słońce się zmienia.
Liczy się tylko dwóch facetów na świecie, a ty jesteś jednym z nich.
Drugi, jeśli zajdziesz tak daleko,
to Joe Frazier.
1 WYGRANA - 0 PORAŻEK
Nazwiemy ten worek Joe Frazier.
Jak uderzysz go w splot słoneczny, zabraknie mu tchu.
Jak w podbródek – podrażnisz mu nerwy.
Jak w serce – dostanie palpitacji.
Każdy cios ma mieć moc, George!
- Halo? - Pierwszy sygnał.
- Paula! - Tak.
Chcę usłyszeć resztę tej historii.
Jakiej historii?
O tym, jak umiesz pisać sto słów na minutę.
Tej historii.
George, kiedy mi zadasz prawdziwe pytanie?
Na przykład?
Na przykład...
czy chcę iść na randkę.
Dołóż mu, George!
Na pewno piszesz prawdziwe słowa?
To brzmi jak muzyka.
CHCĘ ZOBACZYĆ, JAK GEORGE SIĘ RUSZA.
- Dowal mu, skarbie! - Dobrze.
Przytrzymaj go tam.
Przesuń go.
- To jest to! - Tak!
Zwycięzcą poprzez techniczny nokaut
zostaje wciąż niepokonany George Foreman!
Czy bierzesz tę kobietę za żonę?
A żebyś wiedział.
Możesz pocałować pannę młodą.
Hej, patrz na to.
- Myślę, że już czas. - Ładny cios, olbrzymie.
Frazier nie będzie miał szans.
WALKA O TYTUŁ WAGI CIĘŻKIEJ
KINGSTON, JAMAJKA, 22 STYCZNIA 1973
To walka Joe Fraziera i George'a Foremana o mistrzostwo.
Frazier jest dziś zdecydowanym faworytem.
Jego najlepsza broń, lewy sierpowy, jest zabójcza.
Dwa lata temu powalił nim Alego na ring
i jeśli Foreman nie wie, co go czeka, sam może skończyć na deskach,
a może nawet na noszach, gdy będą go wynosić.
Frazier!
To są zawody o mistrzostwo świata w wadze ciężkiej.
Organizuje je Jamaican Board of Control...
Nikt ci nie daje dziś szans na wygraną.
To dobrze.
Ale Smokin' Joe nie jest jak inni.
On się naprawdę liczy.
Pamiętaj, tylko dwóch mężczyzn teraz się liczy.
Idź i mu dowal.
Jesteś gotów, George.
Joe się spodziewa zwykłego człowieka.
Ale ty dziś jesteś potworem.
Wypuść go.
Słychać gong, zaczyna się walka.
Wielki zamach i pudło George'a.
Oto lewy sierpowy Fraziera.
Jeszcze jeden i może być po walce.
Nie odpuszczaj mu. Uważaj.
Mocny cios Foremana.
Kolejny lewy sierpowy!
Jakim cudem on wciąż stoi?
Teraz.
Frazier obrywa. To prawdziwa niespodzianka.
Tak. Właśnie tak!
Frazier leży! Frazier na deskach!
Frazier na deskach!
Joe się nie podnosi.
A George Foreman stoi, nie mógłby być bardziej gotów do walki.
Mistrz świata odczekuje osiem sekund.
Gong na drugą rundę.
Ale Joe jest twardy. Wciąż jest w grze.
A Foreman znowu go atakuje, bije go raz za razem.
Znowu pada!
Ciężko w to uwierzyć.
Złaź z lin!
Sześć, siedem, osiem.
George Foreman traktuje go jak cel na strzelnicy.
Cel na strzelnicy!
- Nie odpuszczaj. - Ile jeszcze zniesie Frazier?
Leży! Znowu leży!
I koniec!
Koniec walki! Na razie!
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
George Foreman jest nowym mistrzem świata wagi ciężkiej.
Dobrze.
Tak.
Jakie to uczucie być zwycięzcą?
Byłem zdecydowany dziś wygrać.
Chcę podziękować prasie w całym kraju za to,
że tak pięknie o mnie pisali.
Moje nazwisko było na papierze i...
I to mi pomagało się skupić.
Jaka będzie pierwsza rzecz, jaką zrobisz jako mistrz?
Kupię mojej mamie duży dom.
Momencik. Chwila... Co to?
Czy to nasz mistrz? To nasz mistrz?
Masz pojęcie, co teraz się stanie, George?
Spadnie deszcz pieniędzy.
Zawsze jestem gotów na kasę.
Ale mój finansista nie.
Chcesz, żebym był twoim finansistą?
Tak, chcę.
Ale Des, stary...
Musisz się ogarnąć.
O tym właśnie mówię.
Daleko zaszliśmy od czasów Job Corps.
Jak tu się dostałaś?
Nie chcesz, bym została?
Muhammad, wielu ludzi mówi,
że nigdy nie widzieli takich ciosów
jak te nowego mistrza, młodego George'a Foremana.
Howard, gdy myślę o Foremanie,
myślę o establishmencie, o machaczu flagą.
Mam nowy cios dla George'a,
nazwałem go „gigantem z getta”.
Nazwałem go gigantem z getta,
bo to cios, który pada w getcie o trzeciej nad ranem.
Widziałeś kiedyś taki?
Wali cię znikąd, jak butelka po głowie.
Myślisz, że musisz czekać do trzeciej rano,
by walczyć z Foremanem?
Howard, niech wszyscy wiedzą.
Stanę do walki z Foremanem wszędzie i o każdej porze.
- Co sądzicie? Ładnie, nie? - O Panie.
Chodźcie. Chcę wam coś pokazać.
Słyszycie to?
Każdy samochód ma własną osobowość.
Dlatego potrzebujesz pięciu?
Pięciu? Nie widziałaś mojego garażu.
Mój Boże. Postradałeś rozum.
Pokażę wam coś jeszcze.
- Dobra. Masz ten drugi? - Tak jest.
Okej.
Czekał cały dzień na grillu.
Mój własny sos barbecue. Napracowałem się nad nim.
- Okej. To się nazywa coś. - Cały dzień.
- Okej. - Wygląda fantastycznie.
Oto i ona.
- Daj moją solenizantkę. - Tata cię chce wziąć.
- Tak. - Idź do taty.
Tak.
- Sto lat. - A buziak dla żony?
No dobrze. Przywitaj się ze wszystkimi.
Przywitaj się ze wszystkimi.
- Sto lat, piękna. - Oddaję cię.
- Zostaw. - Kocham cię.
- Dobrze. - Pa.
- Czas zjeść. - Chłopcze.
- Przecież wiesz. - Najpierw podziękujmy Bogu.
Bogu?
To ja kupiłem jedzenie, mamo.
- Nie Bóg. - Dobrze.
To zmów modlitwę.
Lubię, jak ty ją zmawiasz, mamo.
Chcemy z Charlesem coś wam powiedzieć.
- Będziemy mieli dziecko. - Dziecko?
Charles, cwaniaku. Robisz dziecko mojej siostrze.
- No proszę. - Gratulacje, Mary.
- Dziękuję. - To świetnie.
Kolejny siostrzeniec lub siostrzenica.
Halo?
Proszę tu więcej nie dzwonić.
- Des... - Tak, proszę pana.
Jak tam moja kasa?
Wszystko wkładam w akcje solidne jak skała.
To mi się podoba.
„Akcje solidne jak skała”.
Ali strasznie się przechwala w telewizji,
w której rundzie cię znokautuje.
Gadka jest tania.
Wiesz, co mówili o ładnych chłopaczkach w Fifth Wards.
Nie umieją się bić.
Właśnie.
Chyba wszyscy są gotowi na deser.
Powiedz mi, jak się nazywają,
żebym nie musiała stać przy telefonie jak idiotka.
O czym ty mówisz?
Myślisz, że nie wiedziałam?
- Nie mam na to czasu. - To na mnie nie masz czasu.
Ile ich było, George?
Nawet nie umiesz mi już spojrzeć w oczy.
Kobieto, zbliża się walka z Alim o pięć milionów dolców.
Myślisz, że rzuciłam dla ciebie wszystko, by grać drugie skrzypce?
Świetnie sobie radziłam, zanim się zjawiłeś.
Obecne życie ci się nie podoba?
Daję ci wszystko.
Nie chcę wszystkiego.
Chcę ciebie.
Masz mnie.
Spójrz na mnie.
Tak, jak myślałam.
KINSZASA, ZAIR DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA
Proszę pana. Nie.
- Ja wezmę. - Okej.
Posłuchajcie.
Będę latać jak motyl i żądlić jak pszczoła.
Jego pięść nie trafi tego, czego nie zobaczy.
Jestem. Nie ma mnie.
Myśli, że mnie trafi, ale ja wiem, że nie.
Mam rację, Bundini?
Bił Joe Fraziera wielkimi, długimi ciosami.
Boksuje się jak mumia.
„Chodź tu. Gdzie jesteś? Ach, tutaj”.
Wszyscy dziennikarze sportowi, wy pijawki,
pożałujecie, że robicie ze mnie słabeusza.
Jak to chcecie zrobić?
Mówicie, że Foreman to mega gość.
George Foreman to nie mega gość, to mega kloc.
Otrzymał pas, który niesłusznie mi odebrano.
Nie umie się boksować. Tak się rusza.
Tak się boksuje. Jak mumia.
„Idę po ciebie. Idę...”.
George.
Właśnie mówiliśmy o innym bokserze.
Twoja kolej, Big George.
Pokaż nam swoją perspektywę, co?
Jeśli jego boks przypomina wywiady, to będzie krótki wieczór.
Bardzo krótki wieczór.
Gdy nie ma gadki, zostają pięści.
Żal mi Alego.
Foreman może go posłać do kostnicy.
„Zabij go, Ali”.
Tego chcą?
Foreman...
WALKA O TYTUŁ MISTRZA WAGI CIĘŻKIEJ
30 PAŹDZIERNIKA 1974
Rzuć się na niego jak tygrys.
Ucisz go na dobre.
Ali zaszokował już świat nie raz,
ale większość z nas sądzi, że nie dotrwa do połowy pojedynku.
Cóż, Frank, Ali zdecydowanie nie jest tu faworytem.
Ale on i cały kraj przyjęli dewizę „Ali, bomaye”.
„Zabij go, Ali”.
Ali ma już 32 lata,
czy będzie w stanie trzymać Foremana na dystans?
Po tym, co Foreman zrobił Frazierowi,
Ali może wydawać się bez szans.
Zaraz przekonamy się sami.
Dalej, skarbie. Dalej, George.
- Dasz radę, George. - Zatańcz z nim.
- Chodź tu. - Atakuj go, George.
- Prawy sierpowy. - Atak.
Właśnie tak.
Uderz go w głowę.
Puść go. Przerwa.
Dalej, George.
Ręce w górę. Tak!
Tylko na tyle cię stać, George? Dawaj.
Okładaj go dalej.
Nie wytrzyma tego.
Okładaj go dalej.
Właśnie, mistrzu.
Ali cofa się na liny,
szuka schronienia przed siłą Foremana.
To wszystko?
Nie widzę żadnej kryjówki na tym ringu.
Ali, zejdź z lin!
Foreman zadaje cios za ciosem.
Muszą wyrządzać jakieś szkody.
Słyszałem, że z ciebie bestia. Pokaż ją.
Ali nie może ich przyjmować i spodziewać się, że przetrwa.
TRZECIA RUNDA
Walczcie.
Dalej. Pokaż mi coś.
Nie baw się z tym frajerem.
Puść go.
Nie odpuszczaj mu, George!
Dalej, mistrzu, zejdź z lin. No już.
O to chodzi.
Rozdziel ich.
- Jak się nazywam? - Już, rozejść się.
CZWARTA RUNDA
Zejdź z lin! Uciekaj stamtąd!
Nie wiem, czy ta strategia z linami coś da.
Zaraz wrócę na liny, George. Złap mnie.
Dalej. Przyciśnij go, George.
Mocno obrywa.
George Foreman ma zabójcze ciosy.
PIĄTA RUNDA
Dalej, George. Pokaż mi cokolwiek.
SZÓSTA RUNDA
Zejdź z lin!
Dalej, George. Słyszałem, że umiesz mocno bić.
Bardzo dobrze.
SIÓDMA RUNDA
Tylko tyle umiesz?
Mocny prawy prosty od Alego. Cios oszołomił Foremana.
Mówili mi, że z ciebie bestia.
Podobno jesteś bestią.
Ten jeden cios zdecydowanie odmienił oblicze walki.
Bij go dalej. Wal w niego.
Zakończę to.
Zejdź z lin, mistrzu.
Właśnie.
ÓSMA RUNDA
Ciosy Foremana nie mają w sobie mocy.
Foreman wygląda na zmęczonego.
To wygląda poważnie.
Może na to liczył Ali, Frank.
- Ciśnij go, George! - Zniszcz go!
Moja kolej.
Dalej. Dobrze. Lewy, prawy, lewy.
Muhammad Ali i potężny cios prawą!
Jeszcze jeden!
...cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem, dziewięć, dziesięć.
Koniec pojedynku. Koniec!
Ali dokonał niemożliwego.
Ali wygrał! Ali znów wygrał!
Całe życie przeżyłem, robiąc jedno.
Raniąc...
nokautując...
niszcząc.
Nie umiałem dojrzeć nic więcej.
Na wszystko inne byłem ślepy.
Kiedy cię zobaczę, tato?
Wkrótce.
Obiecuję.
I już nigdy się nie rozstaniemy. Okej?
George, musimy iść. Pora na kolację.
Prawnik mówił, że nie podpisałeś papierów.
Mówiłem, że się za to wezmę.
Pospiesz się.
Chciałem przyjechać wcześniej.
Czemu siedzisz w samochodzie? Może wejdź do domu?
Doc mówił, że zwolniłeś Dicka i Archiego.
Tak.
Przez nich przegrałem walkę.
Doc miał rację...
Powinienem używać głowy, nie pięści.
Pokładał się na linach,
a ja waliłem do utraty sił.
Rope-a-dope, liny głupka.
A głupkiem byłem ja.
Wiem, że jest ci teraz ciężko,
ale nie mogę znieść, jak o sobie tak mówisz.
Foreman żyje w samotności i zniechęceniu,
od kiedy Ali go znokautował
w ósmej rundzie sześć miesięcy temu.
Dziś zobaczymy coś w rodzaju bokserskiej wystawy.
George Foreman, były mistrz świata wagi ciężkiej,
spróbuje znokautować pięciu bokserów w jeden dzień.
Co właściwie chce przez to osiągnąć, można tylko zgadywać.
George, wciąż możesz się wycofać.
Nie musisz tego robić.
Mistrz świata wagi ciężkiej i wybitny klaun, Muhammad Ali,
dołączy jako komentator.
„Klaun”? Uważaj na siebie, Howard.
Rozbrzmiewa gong, ruszają do walki.
Zmienił styl walki, Muhammad.
Chyba próbuje mi zaimponować.
On... Skacze jak wielkanocny zajączek.
Właśnie, jak zajączek.
Co robisz?
Oprzyj się o liny. Dobrze.
Zostań na linach. Idź na liny.
To nie wrestling, George.
Idź na liny, zmuś go do wysiłku.
Johnson leży na deskach.
- Alonzo chyba ma dość. - Nie widzisz, że leży?
- Jakaś utarczka. - Cofnij się.
Wywiązała się bójka
- między trenerami Foremana i Johnsona. - Cofnij się!
Ali!
Tłum skanduje nazwisko Alego
ku konsternacji George'a Foremana.
Ali!
Chodź na rewanż.
Nie wejdę na ring z żadnym klocem, George.
Bo się mnie boisz.
- Boję? - Boisz się mnie.
Zaraz się przekonamy, George.
- Potrzymaj mi marynarkę, Howard. - Chodź na ring.
- Puść mnie. Weź moją marynarkę. - Nie umiesz walczyć.
Nie można walczyć, leżąc na linach.
Jestem za ładny, by walczyć z kimś tak brzydkim.
Chodź tutaj.
Dalej. Śmiało, George.
- Tak myślałem, umiesz tylko gadać. - Mówię ci.
Ali! Ali!
Myślałeś, że co tym osiągniesz?
Szacunek.
Synu, piękno boksu
to pokazanie, że można coś zrobić całkiem samemu.
Coś konstruktywnego.
Wróćmy do walki z jednym bokserem naraz. Co ty na to?
Pilna wiadomość.
Okej.
Do ciebie.
George.
- Co się stało? - Mary zaczęła krwawić.
Próbowali ocalić dziecko, ale nie miało tlenu.
Ile by to nie kosztowało, zapłacę.
- Potrzebujemy najlepszych lekarzy. - Już ich mamy, George.
Dziecku pozostał tylko cud. Musimy się pomodlić.
Pomodlić?
Ojcze Niebieski, zebraliśmy się tu pokornie
w imię twego syna, Jezusa Chrystusa.
No dobrze, przyszedłem.
Co moja siostra ci zrobiła?
Mary od zawsze była słodka i życzliwa...
dla każdego na świecie.
Dla mnie,
gdy na to nie zasługiwałem.
A ty zabierzesz jej dziecko?
Odpowiedz.
Całe moje życie o tobie słucham.
Nigdy nic mi nie pokazałeś.
Nigdy cię nie widziałem.
Jeśli chcesz kogoś zabrać...
zabierz mnie.
Nie zabieraj dziecka mojej siostry.
Zabierz mnie.
Proszę.
George.
- Czy on...? - Jest idealnie zdrów.
Lekarze nie umieją tego wyjaśnić.
To cud.
To...
Dobrze. To dobrze.
Podejdź tu.
Przywitaj się z siostrzeńcem.
Mały George.
Mały George?
Tak.
Mama mówiła, że się modliłeś.
Cokolwiek mu powiedziałeś...
podziałało.
Jimmy Young!
Posłuchajcie tłumu. „Jimmy Young”.
SAN JUAN, PORTORYKO, 17 MARCA 1977
Od czasu przegranej z Alim Foreman się zmienił.
- Zwolnił starą ekipę... - Dalej, George.
ale to nic nie dało.
George po prostu nie ma serca do tej walki.
Chodźmy. Dobra.
Jimmy Young wygrał walkę jednogłośną decyzją sędziów.
Obiecująca przyszłość Jimmy'ego...
Miej go na oku, dobra?
Co tam się stało, George?
To tylko walka, Gil.
Każdemu się zdarza błąd.
To była szansa na rewanż z Alim.
Gorąco tu jest.
Czemu jest tak gorąco?
Kto to powiedział?
Nikt nic nie mówił, George.
Kto to powiedział?
- Kto ciągle gada? - Nikt.
Nikt nie gada, George.
George?
Ja...
Naprawdę...
Ej, George. George!
Słaby puls. Musimy położyć go na stole.
Na trzy.
- Raz, dwa, trzy. - Ostrożnie.
- Spokojnie. - Teraz na stół. Kładziemy.
Dobra.
- George? - George?
George.
Nie chcę umrzeć.
Wierzę.
- Hej. - Spokojnie.
George?
Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Nie żyłem.
Jezus Chrystus żyje we mnie.
On żyje we mnie.
On żyje.
Muszę się oczyścić.
Nie, zimna woda może wywołać szok.
- Czekaj! - Muszę się oczyścić.
- Nie. - Puść mnie.
Muszę się oczyścić! Proszę.
Alleluja!
Jestem czysty.
Chrzczę ciebie
w imię Ojca,
Syna i Ducha Świętego.
Alleluja!
- Alleluja! - Alleluja!
Alleluja!
Jesteśmy świadkami cudu.
A brat George...
KOŚCIÓŁ WIECZNEGO ŻYCIA I ZBAWIENIA
...chce podzielić się z wami swoją wersją tego cudu.
Przywitajmy jak należy
byłego mistrza świata wagi ciężkiej
i nowego brata w Chrystusie, George'a Foremana!
Dziękuję, wielebny Stokes.
Ja...
walczyłem.
Kiedyś kochałem walki.
Byłem w szatni i...
Jezus Chrystus we mnie ożył.
I...
Z tego powodu...
chcę zawierzyć swoje życie Bogu.
Dobrze.
Chcę zostać pastorem.
Dzięki, Jezu.
- Chwała Panu. - W porządku.
Chyba w końcu znalazł kogoś, kogo się posłucha.
Chwała Jezusowi!
- Alleluja! Alleluja. - Alleluja.
- Tak. - Chwała Jezusowi.
Chwała Jezusowi.
Zrobiłeś niezłe przedstawienie.
Cieszę się, że je widziałeś.
Gil zastawia pułapki. Wciąż mamy szansę na walkę z Alim.
To koniec.
Nie będę już boksował.
- Jesteś wojownikiem. - Nie jestem.
Już nie.
To jak chcesz zadbać o dzieci?
Będę podążał za Bogiem.
Wiesz, co właśnie porzucasz, synu?
Wiesz, ja...
Nawet nie umiem już zacisnąć pięści.
Zupełnie jakby sięgnął w głąb mnie...
i zabrał cały mój gniew.
Płonący w tobie gniew...
uczynił cię królem.
Widziałem to.
Mówisz mi, że tak po prostu zniknął?
Pamiętasz, jak mi powiedziałeś, że zamieniłeś jeden strój na inny?
To właśnie robię.
To możesz zrozumieć, prawda?
Ja nie miałem wyjścia, George.
Dokonano tego wyboru za mnie.
Tak jak i za mnie.
Nie wierzę ci, George.
Przez 28 lat zdobywałem sobie szacunek pięściami.
Wiedziałem, że muszę zacząć używać serca.
MISTRZ ŚWIATA
Nie wiedziałem tylko jak.
Mówi, że przyszedł Big George Foreman.
Ja na to: „Beatrice, odbiło ci.
George Forman nie przyjdzie do mistrza,
chyba że znowu chce oberwać”.
Przyszedłem tu...
powiedzieć ci, że znalazłem Jezusa.
Znalazłeś Jezusa?
Gratulacje, George. Nie wiedziałem, że się zgubił.
Przyszedłem tu...
prosić cię o wybaczenie.
- Mnie, o wybaczenie? - Tak.
To ja cię znokautowałem.
Wiesz...
po Zairze...
nienawidziłem cię, Muhammad.
Naprawdę.
Chciałem cię zabić...
tymi rękoma.
Daj spokój. Chcesz rewanżu, wiem.
Po prostu to powiedz.
Nie chcę rewanżu.
Słyszałem, że rzuciłeś boks dla kościoła, ale w to nie wierzyłem.
Cóż, ja...
chcę pomagać ludziom.
To mi pomóż George, okej?
Stocz walkę z Kennym Nortonem. Znokautuj go.
Proszę. Znokautuj go, bo ja nie dam rady.
Jak go znokautujesz, spadnie w rankingu.
Dam ci szansę na ponowny tytuł.
Obaj dostaniemy zapłatę, nie? Chwała Jezusowi.
Nie mogę ci pomóc w ten sposób.
W porządku, bracie.
Jasne.
Wybaczam ci.
George Foreman, kaznodzieja.
Widziałem już w życiu wszystko.
Cześć!
- Co tu robisz? - Cześć, Michi.
- Kocham cię. - Michi, weź brata do środka.
Wejdź, George.
Co tutaj robisz?
Przyszedłem...
powiedzieć ci, że przepraszam za to, jak cię traktowałem.
To nie było właściwe.
„Miłość niech będzie bez obłudy.
Podążajcie za dobrem”.
Dzień dobry.
Jestem George.
Mary Joan Martelly.
Siedziałaś na tym samym miejscu, gdy złożyłem swoje świadectwo.
Zawsze siedzisz z przodu?
Tak. To pomaga mi skupić się na Bogu.
Jak ci idzie nauczanie?
To jest trudne.
Naprawdę.
Trudniejsze niż przyjmowanie ciosów na twarz?
Czasem to bardzo podobne uczucie.
Błogosławiony mąż, który oprze się pokusie.
Bracia i siostry, stoję tu dziś przed wami
nie po to, by sławić siebie,
lecz by sławić imię Jezusa Chrystusa.
Kiedyś odrzucałem wszystkie religie.
Imię Jezusa było mi przekleństwem,
ale Pan odmienił me życie.
Nie Bóg odmienił twe życie.
To był Jimmy Young. Widziałem, jak ci spuścił manto.
Drasnąłeś go chociaż?
Nie tęsknisz za ringiem, wielkoludzie?
Prędzej umrę...
niż wrócę na ring.
A teraz...
Moglibyście wziąć całą fortunę Rockefellera,
całą fortunę Kennedych,
zaofiarować mi obie,
i wciąż bym się nie zgodził na powrót na ring.
Chwała Bogu. Dzięki ci, Jezu.
Jezus żyje dzisiaj.
Ja...
głupio mi za moje zachowanie w niedzielę.
- Jakie zachowanie? - Dość chłodne.
- Tak. - Cóż, miałeś kiedyś pewną reputację.
Niezbyt pobożną.
Zmieniłem się.
Jeszcze się nie nauczyłem sekretu,
jak się cieszyć każdym kolejnym dniem.
I jak go wykorzystywać jak najlepiej.
Masz dzieci?
Tak.
Nie mieszkają ze mną, co jest trudne,
ale teraz będę je widywał dużo częściej.
Właśnie tak.
Dobrze to słyszeć.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wszystko gra?
- Tak. - Myślałam, że jedziemy do kina.
Chcę ci coś pokazać.
Jak to dla ciebie wygląda?
Jak kościół, który stracił wiarę.
Nie.
Wiesz, ja go kupię.
I będę w nim nauczał.
Najlepiej, jak potrafię.
Będę szerzył jego słowo.
Wierzysz, że dam radę?
Tak.
Wierzę.
KOŚCIÓŁ WSPÓLNOTY BOSKIEGO CUDU
Musicie walczyć o swoją wiarę. Każdy z was, codziennie.
7 LAT PÓŹNIEJ
Pewnego ranka w niedzielę, gdy słoneczko lśni jasno...
a twój mąż stoi w kąpielówkach,
z kocem w ręku
i mówi: „Plaża czeka, skarbie!”.
A ty myślisz sobie:
„Czy ominięcie jednej mszy naprawdę mi zaszkodzi?”.
Jak nie pastujesz butów, czy są napastowane?
Nie.
- Jak nie pierzesz ubrań, są uprane? - Nie.
Jeśli nie walczysz o wiarę, ona się rozwieje.
Trzeba to robić. Trzeba walczyć za wiarę.
Jeśli masz o coś walczyć, to o nią.
Amen.
KOŚCIÓŁ JEZUSA CHRYSTUSA
Dziękuję. Dobrze. Miłego dnia.
Dobrze. Dobrze.
Pastorze Foreman.
Potrzebuję pomocy.
Będzie pan trenerem mego wnuka Jalena?
Gdyby miał dobry model męskości
zamiast chłopaków, z którymi...
Chętnie bym trenował z Alim, ale nie z kimś, kto z nim przegrał.
- Jalen... - Nic nie szkodzi.
Sam taki byłem w jego wieku.
Nauczy go pastor boksu?
Boks nie jest odpowiedzią.
Odpowiedzi kryją się tu.
Czytaj Biblię, chłopcze,
chodź do kościoła, a wszystko się ułoży.
W porządku. Dobrze, siostro. Bóg z tobą.
- Miłego dnia. Dobrze. - Okej.
Coś tu ładnie pachnie.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Hej.
Robisz się ciężki.
Chodź tu, chłopcze.
- Wiesz, że cię kocham? - Tak.
- To daj buziaka. - Nie ma mowy.
Daj buzi. Chodź. Nie dasz tacie buzi?
...epidemii przemocy ulicznej, która dręczy Fifth Ward.
Zatrzymano dwóch podejrzanych o napad.
- Próba kradzieży... - Weź stąd brata.
...jeden jest w stanie krytycznym.
Niepełnoletni trafili do aresztu bez możliwości kaucji.
Wszystko okej?
Babcia go do mnie przyprowadziła.
Tydzień temu.
Tego chłopaka.
Ale byłem tak zapatrzony w siebie przepełnionego Bogiem, że...
przegapiłem to.
Co przegapiłeś, George?
Powinienem był wyjść mu naprzeciw.
Nie czekać, aż sam przyjdzie.
NA SPRZEDAŻ SPRZEDANE
George, na pewno chcesz to zrobić?
Tak.
Okej. Pomówię z bankiem o upłynnieniu paru aktywów.
Chodźcie. Pokażę wam coś.
Mam pewien pomysł.
Dobra, trzymam.
Ciężkie.
Pomóż mi z tym łóżkiem!
Szybciej.
Wygląda dobrze.
- Napnij liny. - Zaczep to.
- Nie mogą być luźne. - Jasne.
CENTRUM DLA MŁODZIEŻY I SPOŁECZNOŚCI
WIELKIE OTWARCIE
Zablokowałbym, ale ktoś podniósł kosz.
Czołem. Wchodźcie.
Wchodźcie, miłej zabawy.
Hej, Nate. Dawno cię nie było.
Fajna fryzura. Prawie tak jak moja.
CZYTELNIA MUHAMMADA ALEGO
Co słychać?
Cześć, siostro. Jak się masz? Dobrze.
Hej, zawsze kogoś faulujesz. Mam cię na oku.
Wygląda dobrze.
Zajmę się tym.
Spokojnie.
To się nigdy wcześniej w centrum nie zdarzyło.
- To nie ma sensu. - Roberta, co się dzieje?
Jest pani pewna? To się z niczym nie zgadza.
Okej. Nie, rozumiem. Natychmiast się tym zajmiemy.
Dostawca prądu mówi, że nigdy nie opłaciliśmy rachunków.
Naprawdę?
Niech Des się tym zajmie.
Nie przyszedł dziś.
Przykro mi, panie Foreman,
ale nie wiem, jak pan mógł nie wiedzieć.
Ile zostało?
Nieco ponad 2000 dolarów.
To niemożliwe.
Proszę zająć konta inwestycyjne,
by utrzymać centrum.
Wszystko splajtowało w zeszłym roku.
Des mówił, że wszystko gra.
Przykro mi, ale tak nie jest.
Mówił, że kupił solidne akcje.
Nie. Wszystkie były bardzo ryzykowne.
Nie, to...
Przykro mi, panie Foreman, ale jeśli pan nie zapłaci,
bank będzie musiał zająć nieruchomość.
Roy mówi, że całe miasto szuka dla ciebie Desmonda.
Zgadza się.
Musisz mu odpuścić.
Oddałem mu wszystko.
A on to stracił.
Nie tylko centrum.
Wszystko, na co pracowałem...
zniknęło.
Nie.
Wszystko, na co pracowałeś, jest tutaj.
Od kiedy byłeś małym chłopcem...
próbowałam ci wskazać właściwą ścieżkę.
Ale ty ją znalazłeś.
Całkiem sam.
Znalazłeś Boga.
Postąp po bożemu.
Nie pozwól, by Desmond Baker odebrał ci również to.
Gadaj.
Powiedz, że przelałeś pieniądze na jakieś tajne konto!
- Powiedz, że nie przepadły. - Przepadły.
- Straciłem je. - Powiedz, że nie przepadły.
Straciłem je.
Przepraszam, George.
Gdy tylko pan będzie gotów.
Tego lata, gdy urządzisz rodzinnego grilla,
tylko jeden sos nada mu słodyczy i pikantyczy,
które wszyscy kochają.
- To... - Powiedziałeś „pikantyczy”.
Tak?
Aha. Nie ma takiego słowa.
Cześć. Jak się masz? Dziękuję.
Podpiszesz to, mistrzu? Dziękuję.
- Dzień dobry. - Cześć.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Gdy urządzisz rodzinnego grilla,
tylko jeden sos nada mu słodyczy i pikantności,
które wszyscy kochają.
Sos Miss Tammie's Mesquite and Original Barbecue Sauce.
Kupujcie i smakujcie.
Dodając pieniądze z reklamy Miss Tammie's...
Kasa za kloca.
Tyle ci płacą za robienie z siebie kloca w telewizji.
Każdy grosz się liczy, George.
Sprzedałem wszystko, co miałem.
Oszczędzam na wszystkim.
Jak to wygląda?
Biednie.
Jak biednie?
Nawet nie jesteśmy blisko.
Wiem, że go nie znosisz.
To tylko worek, nie przeszkadza mi.
Ale jest brudny.
- Chodź spać. - Nie jestem zmęczony.
Ale jutro wygłaszasz kazanie.
Pastor Carl mnie zastąpi.
Czemu?
Żebym nie musiał tam stać
i mówić ludziom, jak powinni żyć.
Tak robi pastor, prawda?
To moja wina, że pieniądze przepadły.
Nie mów tak, George.
Wiedziałem, jaki jest Des.
A i tak mu zaufałem?
Muszę znów walczyć.
Przyrzekłeś, że nie będziesz.
Gdy podszedłeś do mnie w kościele,
zobaczyłam kogoś, kto chce odmienić swoje życie.
Kogoś, w kim się zakochałam.
Nie wiem, co by było z dawnym tobą.
I nie chcę wiedzieć.
Joan.
Umiem robić tylko dwie rzeczy.
Boks i kazania.
Ale kazania...
Kazania nie opłacą rachunków.
Co, jeśli wróci twój gniew?
Jeśli bez niego nie będziesz mógł wygrać?
Krok w przód. Krok w tył.
Krok w lewo. W prawo.
Krok w przód. Krok w tył.
Krok w prawo. Krok w lewo.
Krok w przód. Krok w tył.
Krok w lewo. Krok w prawo. Świetnie.
Teraz mnie odetnij. Odetnij mnie!
Gdy rzuciłeś boks...
o mało mi nie złamałeś serca.
Prawie jakbyś rzucił mnie.
Ale tu wróciłem.
Okopałem się tu.
I...
Wiesz, stało się coś zabawnego.
Przypomniałem sobie, kim jestem.
Jestem tu szczęśliwy.
Raz zrobiłeś ze mnie kogoś, Doc.
Możesz to powtórzyć.
Joe Louis próbował wrócić.
Marciano prawie go zabił na ringu.
Joe Louis próbował zaczynać od szczytu. My zaczniemy od dołu.
Jesteś stary. Będą nas nazywać cyrkiem.
Nie, jeśli będziemy wygrywać.
Doc.
Wiesz, że możemy coś osiągnąć.
Coś spoza ich wyobraźni.
Gdy obudzimy się w dzień walki o mistrzostwo...
o rany,
powietrze się zmieni.
Słońce też się zmieni.
Będzie się liczyło tylko dwóch facetów na świecie.
Będziemy nimi oboma.
Ile ważysz?
Ile smażę?
Pytam, ile ważysz.
Ach, ile ważę.
- Na wadze. - Tak.
Jakieś 135 kilo.
Bliżej 130, ale...
Chyba tak ze 135.
Kłamstwo to grzech, z tego co wiem.
Około 143 kilo,
po śniadaniu 144.
Zejdź do 120...
A potem zadzwoń.
Chyba mi się strój do ćwiczeń skurczył.
George, spokojnie.
Bo dostaniesz zawału.
Ohyda, George.
Kto jest gotów na naleśniki?
Ja jestem gotów. Właśnie tak.
Proszę, skarbie.
Tak, zjem sobie ich z pięć.
Okej. Wskakuj na ring.
To tam toczy się walka.
Start!
Dalej, odetnij go!
Odetnij go!
Pracuj nogami.
Dalej, George. Dalej.
Stop!
Musimy ci znaleźć nowe sztuczki.
Nowe ręce i nogi też by się przydały.
To nie jest śmieszne, George.
Co się stało?
Chyba Bóg do mnie przemówił w nocy.
I co powiedział?
Pokazał mi wizję.
Ciebie.
Jak znów zdobywasz tytuł mistrza.
Nie umiem tego wyjaśnić.
Coś jakby...
On cię wyniesie na ringu,
byś ty mógł go wynieść na oczach milionów ludzi.
Jak się czujesz?
Czuję się dobrze.
Dziś walczymy naprawdę.
Czas obudzić starego tygrysa i go wysłać do roboty.
Tamtego człowieka już nie ma.
Zrobimy to w nowy sposób.
Synu, na ringu nic się nie zmienia.
Jest przeciwnik i jesteś ty.
Zadajesz ciosy albo obrywasz.
- To walka. - To boks.
Sport.
Z zasadami.
Obyś wiedział, co robisz.
9 MARCA 1987
Minęło dziesięć lat, od kiedy George Foreman postawił stopę na ringu.
Jak w ogóle wygląda jego nowe wcielenie?
Zouski nie jest mistrzem świata, ale jest zaprawiony w boksie
i może dziś George'owi zagrozić.
Wiesz, co mnie dziś najbardziej przeraża?
Że dostaniesz w tyłek?
Nie.
Zdjęcie szlafroka przy tym tłumie.
Gdy ostatnio mnie widzieli, wyglądałem jak Superman.
Teraz jesteś jak ludzik Michelin. To nie konkurs piękności.
Tak jest!
Panowie, udzieliłem wam instrukcji w szatni.
Słuchajcie poleceń.
Bijcie się czysto. George...
Nie patrz na niego. Próbuje ci namieszać w głowie.
Zetknąć rękawice.
Chodź, idziemy.
George Foreman rozpoczyna najmniej prawdopodobny powrót w historii.
- Dobra, George. - Ręce w górę.
Tłum w Sacramento robi się niespokojny.
- Przestań tańczyć! - Czekają na akcję.
Nie baw się z nim.
Chcesz walczyć czy wrócić do domu? Dalej!
Walcz. Chcesz walczyć?
Zaczyna się.
Tani cios po gongu.
Wypuść go.
Teraz albo nigdy. Wypuść tygrysa.
Zrobię to po swojemu, Doc.
Zrobię to po swojemu.
Powiem jedno, George wciąż ma parę w łapie.
Dalej! Uderz go jak Fraziera!
Wykończ go!
Zouski jest w niezłych opałach.
Tak, właśnie tak. Tak.
Nie widzisz, że oberwał? Przerwij walkę.
Rób swoją robotę. Dalej.
Rób swoją robotę.
Dalej, George.
- Wystarczy. Już. - To koniec. Sędzia już dość zobaczył.
Foreman zaczął powrót od wielkiego zwycięstwa.
Brawa dla starych, grubych i łysych, co?
Tak! Pokaż im, George!
WIELKI POWRÓT 1-0
Ten stukot to Ekspres Powrotny George'a Foremana.
Uwierzcie, że dopiero nabiera pary.
Jest takie powiedzenie:
„Nieważny jest rozmiar człowieka w walce,
tylko rozmiar walki w człowieku”.
Eksperci bokserscy, którzy się nabijali z tuszy George'a,
na pewno się już nie śmieją.
Foreman zmusza świat boksu do skupienia uwagi.
Nigdy wcześniej nikt nie porzucał ringu na tak długo,
by potem wrócić do gry.
Jak daleko i jak wysoko będzie w stanie zajść?
Powitajcie byłego mistrza świata wagi ciężkiej,
George'a Foremana.
- Dobrze cię widzieć. - Nawzajem.
Powiedz mi, George,
gdzie znajdujesz tych wszystkich ludzi, z którymi walczysz?
Na stacjach benzynowych, w barach i kręgielniach.
- Twarda konkurencja. - O, tak.
Ale mam dość słuchania, że walczę tylko z tymi,
którzy używają respiratora, bo to kłamstwo.
Muszą odczepić się od respiratora przynajmniej pięć dni przed walką.
Opowiedz nam o swoich synach.
Mam czterech synów.
Jak się nazywają, przypomnisz?
George Foreman Jr., George Foreman III, George Foreman IV i George Foreman V.
Chciałem, by coś ich łączyło. Wszystkich łączy imię.
Jak jeden się wzniesie, wzniesie wszystkich.
Jeden wpadnie w kłopoty i wszyscy wpadamy.
Kto by pomyślał?
Będziesz walczył z Evanderem Holyfieldem w Atlantic City, zgadza się?
Tak!
Ponowne zdobycie pasa mistrza to moje przeznaczenie.
Już czas, dzieci!
Okej, dobra. Zaczynamy.
WALKA O MISTRZOSTWO ŚWIATA 19 KWIETNIA 1991
Wracamy na siódmą rundę.
Zgodnie z przewidywaniami Holyfield ma przewagę.
Twoja wola, Panie.
Znów okłada Foremana złowieszczym lewym.
George wciąż stoi. Ale jak długo wytrzyma?
Teraz atakuje Foreman.
Tak jest, George.
Co za cios! Holyfield się chwieje.
Mocne uderzenia! Nikt się nie spodziewał, że Foreman dotąd wytrzyma.
- Załatw go. - Pamiętna runda.
George Foreman daje z siebie wszystko.
Tłum wstaje z miejsc.
Sędziowie jednogłośnie ogłaszają wynik 117 do 100
dla wciąż niezwyciężonego mistrza świata wagi ciężkiej,
Evandera Holyfielda.
Panie Foreman.
Świetna walka.
Jeszcze runda i by go pan załatwił.
Dziękuję.
Proszę usiąść.
Dzień dobry.
Co pana dziś sprowadza?
Tym razem chcę wszystkiego dopilnować.
- Przyszedł czek od HBO? - Dziś rano.
Mówili, że mają nadzieję wyjść na czysto.
Co?
ŁĄCZNA SUMA DEPOZYTÓW 10 285 000 DOLARÓW
Myślę, że reszta też się panu spodoba.
Ta śmieszna reklama grilla
zaczęła generować całkiem solidne czeki.
Naprawdę?
Dziwi mnie tylko, że wybrali grubego staruszka
do promocji wyszczuplającego grilla.
Centrum młodzieży?
Pieniędzy wystarczy na długie funkcjonowanie.
Myślę, że już nigdy nie będzie musiał pan walczyć.
Chwała Panu.
O co chodzi?
To jeszcze nie koniec.
Może źle go zrozumiałam, George.
Dobrze zrozumiałaś.
Twoja wizja...
była prawdziwa.
On zrobił swoje.
Teraz nasza kolej.
Walka trwa dalej.
Trzy lata po przegranej z Evanderem Holyfieldem
Big George Foreman, który obecnie ma 45 lat,
znów wywalczył szansę wygrania tytułu mistrza.
Ale może powinien uważać, czego sobie życzy.
Michael Moorer, świeży mistrz świata wagi ciężkiej.
Nowy mistrz, w szczytowej formie,
szybki, silny, pełen soków.
Moorer wygrał 30 z 35 walk poprzez nokaut.
To bardzo trudny przeciwnik.
Pierwszy leworęczny mistrz w historii wagi ciężkiej,
wygrał z Evanderem Holyfieldem,
który pokonał Big George'a.
Żaden 45-latek nie wygrał tytułu mistrza wagi ciężkiej.
Foreman nie ryzykuje samej przegranej,
ale wręcz życie.
Jak możesz go pokonać?
SALA SPORTOWA
MISTRZOSTWA ŚWIATA WAGI CIĘŻKIEJ
5 LISTOPADA 1994, SOBOTA, 19.00
Daj z siebie wszystko.
Spokojnie.
Wygląda na to, że mit siły Foremana
nie wytrzymuje testu Moorera.
Dalej, synu. Na co czekasz?
Mocny cios prawą Moorera.
Foreman zbiera ciosy spoza jakiejkolwiek skali.
Gdy tylko George zada znaczący cios,
Moorer odwdzięcza się dwoma lub trzema.
Trudno mu się walczy z młodszym i szybszym zawodnikiem.
George nie ma prędkości.
Jest wolny i ospały. Myślałem, że będzie szybszy.
Moorer robi z George'a filet.
Nasz już nic nie ma.
Spokojnie.
Lewe oko Foremana się zamyka.
Wygląda na tak zmęczonego, Jim.
Zasługuje na wszystkie laury,
ale ma 45 lat, a to sport dla młodych.
Hak Moorera sprawia, że Foremanowi odskakuje głowa.
Boże, chroń go.
Walczyłem całe życie.
Przez długi czas
walczyłem, bo czułem, że świat mnie nienawidzi.
Głódman!
Nazwałem go „gigant z getta”.
Stanę do walki z Foremanem wszędzie i o każdej porze.
Ale się zmieniłem.
Dziewięć rund walki z mistrzem świata.
To nie wstyd, synu. Nie ma wstydu.
Nic mu nie jest.
Wszystko gra?
Dalej, George. Dalej.
Musiałem spaść na samo dno,
by w końcu zobaczyć...
że wszystko, czego szukałem, już na mnie czekało.
A mając to...
można dokonać niemożliwego.
Moorer pada od ciosu prawą!
Niewiarygodny cios z bliska.
- Nie wierzę. - Udało się!
Pięć. Sześć.
- Leż. Nie wstawaj. - Siedem.
Osiem. Dziewięć. Dziesięć.
Udało się!
George Foreman jest nowym mistrzem świata wagi ciężkiej.
Bokser i pastor padł na kolana,
nie jako przegrany, lecz w podzięce za zwycięstwo.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Jesteś mistrzem świata wagi ciężkiej.
- Osiągnęliśmy to. - Osiągnęliśmy to.
Osiągnęliśmy to.
Gil, przez 25 lat mojej kariery nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Najstarszy mistrz świata wagi ciężkiej w historii, George Foreman.
W WIEKU 45 LAT GEORGE ODZYSKAŁ TYTUŁ MISTRZA
PO TYM, JAK GO UTRACIŁ 20 LAT WCZEŚNIEJ.
GEORGE I MUHAMMAD ALI BARDZO SIĘ ZAPRZYJAŹNILI
I NIEMAL CODZIENNIE ROZMAWIALI PRZEZ TELEFON DO ŚMIERCI ALEGO.
W 1998 ROKU CHARLES „DOC” BROADUS
TRAFIŁ DO BOXING HALL OF FAME.
GEORGE NAZWAŁ SWOIM IMIENIEM SZÓSTKĘ DZIECI...
PIĘCIU CHŁOPCÓW I DZIEWCZYNKĘ, GEORGETTĘ.
CENTRUM MŁODZIEŻY
DZIŚ GEORGE WYGŁASZA KAZANIA W SWOIM KOŚCIELE
I PROWADZI CENTRUM DLA MŁODZIEŻY W HOUSTON.
W 1999 ROKU GEORGE SPRZEDAŁ PRAWA
DO GRILLA GEORGE'A FOREMANA ZA 137 MILIONÓW,
A ZYSK PRZEZNACZYŁ NA CENTRUM I KOŚCIÓŁ.
„SPORT TO SPORT.
RZECZ W TYM, JAK SCHODZIMY Z RINGU”.
- BIG GEORGE FOREMAN
Tłumaczenie napisów: Joanna Kaniewska