Rekinopies szalony tak
Kocha wodę, kocha park Reksin!
Rekinopies milusi jest
Reksin!
POWRÓT NA WYSPĘ
Dobrze to rozumiem?
Przez te wiatry szczeniaki wchodzą w tryb rekina?
Tak.
Cały czas próbowały wrócić do siebie?
Tak jest!
I teraz zabierzemy je na wyprawę na tajemniczą wyspę?
- Tak. - Urosną mu skrzydła?
Polecimy na nim jak na smoku z bajki?
- Tak. - Co takiego?
Daliście się nabrać.
Jak się tam dostaniemy? Łódka Barb nie działa.
Pozwólcie, że przedstawię.
Moja łódź barbwodna!
Jak łódź podwodna, ale po przeróbkach kapitan Quigley.
Dawno temu wzięłam ją ze złomowiska i po trochu ulepszałam.
Jest szybka? Jak się zanurza?
- Ma uchwyt na kubek? - Chwila.
- A co z wirami? - Jakimi wirami?
Ostatnio były spokojne, bo woda zamarzła.
Ale według mapy już nie ma śniegu. Będą się mocno kręcić.
Nie przepłyniemy przez nie.
To co robimy?
Reksin ma plan!
Reksin zabierze rekiniaki do domu!
- Ale super! - Prawda?
Instynktownie wiedzą, jak przepłynąć przez wiry.
Chodzi mi o uchwyty na kubek. Są świetne.
Zwierzęta są cudowne.
Mają sposoby, by wrócić do domu.
Korzystają z pogody, pól magnetycznych, prądów.
Za rekiniakami!
Świetnie wam idzie! Zaraz będziemy.
Rekiniaki się sprawdzają!
Reksin, uważaj!
Trzymajcie się!
Wiry wirują bardziej, niż myśleliśmy.
Spokojnie, szczury lądowe. Łódź barbwodna da radę.
Nie ta dźwignia.
- Brawo, Barb! - Udało się!
Brawo, Reksin!
Reksin?
Udało się!
- Halo! - Co?
Nie chcę psuć imprezy,
ale wiatr trochę się rozszalał.
Pożegnajmy rekiniaki, jeśli chcemy wrócić cali.
Reksin nie żegna. Zabierze rekiniaki do domu.
- Są już w domu. - Nie.
Dom. Gdzie jajka wpadają do torby.
Reksin wraca, kiedy rekiniaki w domu!
Dobrze.
Nie wracam bez Reksina.
A my nie wracamy bez całej Rekipy.
A ja nie wracam bez dobrego planu.
Czyli nie mamy wyboru. Tato?
Prosimy!
Barb! Dlaczego też robisz taką minę?
Poniosło mnie.
Dobrze, ale zróbmy to szybko.
Dobry pomysł, idźcie przodem.
Zaraz będę.
Zaczekajcie!
Ups.
Zejdźmy ostrożnie.
To długa droga. Mam siniaki na dowód.
Coraz mocniej wieje.
Nie mamy tyle czasu.
Co robimy?
Patrzcie na Serdelka!
Teraz rekiniaki.
Udało się!
Będę tęsknić za tymi maluchami.
Szybko!
Rekiniaki, tędy!
Ale gęsta mgła. Nic nie widzę. Gdzie jesteś?
Reksin, to ty?
Ollie!
Znowu to samo.
Gotowe!
Brawo, Gębusiu!
Czuję, że już prawie jesteśmy.
Jeszcze tylko ta straszna jaskinia.
Gdzie żyją ogromne ćmy!
Młotusiu!
Czy to jest to, co myślę?
Ćmy!
Ale było super!
Oby już było blisko.
Nie jest blisko. Jesteśmy na miejscu.
- Udało się! - I zdążymy wrócić.
Wir bierze rekiniaki do domu?
Tam, gdzie ich miejsce?
Czas się pożegnać.
Pa, maluchy.
Jesteście super.
Rekiniaście się bawiłam.
Co to?
Musimy wracać.
Jeśli wiatr się pogorszy, utkniemy tu na zawsze.
Reksin?
Musimy już iść.
Reksin nie idzie.
Reksin musi być z rekiniakami.
- Co? - Nie wygłupiaj się, chodź.
Reksin nie wygłupia.
Rekiniaki to rodzina.
Też jesteśmy twoją rodziną.
Nie mogę tam wskoczyć z tobą. Nigdy się nie zobaczymy.
Reksin kocha Maxa.
Ale Reksin musi iść z rekiniakami.
Sprawdzić, gdzie miejsce Reksina.
Kto będzie ze mną jadł paluszki i przeżywał przygody?
Kto będzie moim kumplem?
Reksin tęskni bardzo za Maxem.
Kocham cię, Reksinie.
Reksin też kocha.
Max zawsze najlepszy przyjaciel Reksina.
Ostatni raz.
Do boju...
Rekipo!
Musimy już iść.
Inaczej możemy nie wrócić.
Max idzie.
Reksin da radę.
Proszę.
Nie wiem, czy tam mają paluszki rybne.
Nie zjedz ich naraz.
Pa, kolego.
Chodźcie, tędy!
Barb!
Jesteście! Już się zastanawiałam.
Moment. Gdzie Reksin?
Nie wraca.
Co? Czy to żart?
Nie ma czasu na wyjaśnienia, ruszajmy!
Nie ma już Reksina.
Mgliste Zdroje nie będą takie same.
To nie jest jedyny problem. Zbliżamy się do wirów!
Spokojna płetwa, łódź barbwodna da radę.
Albo i nie.
Co to?
Prąd zstępujący oscylującego wiru jest zbyt silny!
- A po dziecięcemu? - Utknęliśmy i nie możemy się wyrwać.
- Co to było? - To ptak?
To samolot?
Nie, to...
Reksin!
Musi ratować Rekipę!
Reksinie!
Pomocy!
Reksin uratuje Rekipę!
Na smażonego okonia z pesto cytrynowym!
Reksin nas uratował!
Żyjemy!
Reksin zabiera Rekipę do domu.
Utknęliśmy w wirach i nie mogliśmy się wydostać!
Ale pojawił się Reksin i nas uratował!
To mój bohater!
Wszystko w porządku? Co się stało?
Reksin czekał na brzegu.
Nie skoczył.
Reksin zrozumiał, że jego miejsce nie przy rekiniakach.
- Tylko w Mglistych Zdrojach? - Nie.
Bo miejsce Reksina z Maxem.
Hej, Reksinie.
Dziękuję, że zapewniłeś mi coś, czego dawno nie przeżyłam.
Przygodę!
Kiedy tu jesteś, przygoda zawsze czeka tuż za rogiem.
To prawda.
Ale bez rekiniaków będzie o wiele spokojniej.
Też za nimi tęsknię.
Reksin kocha rekiniaki.
Serce Reksina zawsze tutaj.
Z rodziną.
Do boju, Rekipo!
Już dość widziałam. Trzeba o wszystkim powiedzieć Reksinowi.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska