Rekinopies szalony tak
Kocha wodę, kocha park Reksin!
Rekinopies milusi jest
Reksin!
WYPRAWA DO MIASTA
Kolejna anomalia pogodowa:
dziś mocno wieje,
więc włóżcie płaszcze.
I trzymajcie psy.
Z Mglistych Zdrojów nadaje Julie Fisher.
Nie ma jak spokojne śniadanko.
Dobrze. Bo to nie jest spokojne.
Rekiniaki, to wasze na...
Jesteś cały?
Tak. Ale maluchy robią się kłopotliwe.
To są dzikie zwierzęta.
Może miasto nie jest dla nich.
Rekiniaki nie iść!
Reksin kocha rekiniaki.
Chcą się bawić, dlatego są takie...
ruchliwe.
Mgliste Zdroje świetne miejsce.
Sam nie wiem.
Udowodnimy to.
Przyda się pomoc.
Słuchajcie.
Idziemy do miasta, by się bawić
i zużyć trochę energii.
Weźmiemy Gębusię na plażę. Piasek, surfing.
A ja wezmę Serdelka na rejs.
Wiatr zapewni fale i dobrą zabawę.
Super. To my weźmiemy Młotusia do... Co mu się spodoba?
Reksin wie.
Świetny pomysł, to idealne miejsce.
- Młotuś pomoże? - Jasne, rekinku.
Tak jest!
- Hura! - Brawo, Młotusiu.
- Młotusiu? - O nie, tryb rekina!
Zrobi sobie krzywdę. Zrób coś!
Młotuś, stop!
Reksin! Młotuś! W porządku?
Tak. W porządku.
Reksin naprawi?
Dziękuję, już pomogliście.
Ale...
Dlaczego maluch nie słucha?
Nie martw się, trochę go poniosło.
Ale reszta na pewno świetnie się bawi.
Gębusiu, co chcesz robić najpierw?
Chodź, maluchu. Mamy piłki.
Plażowa piłka?
Siatkówka?
Mam też klopsiki. Nie, to mój lunch.
Pomóżcie mi.
Wiatr porozrzucał mi rzeczy.
Żaden problem.
Chyba znalazła swoje powołanie.
Dlatego nazywacie ją Gębusią.
Gębusiu?
O nie.
Tryb rekina!
Na paluszki rybne! Co jest?
Gębusia.
Serdelek nie wpada w tryb rekina. To dobrze.
Kapitan Barb da radę.
Nieważne. Jest źle.
Max.
Bardzo źle.
Reksin, zaszczekaj!
Musimy je złapać.
Nie rozumiem. Dlaczego nie słuchają Reksina?
W trybie rekina nic nie ma na nie wpływu,
nawet Reksin.
Rekiniaki słuchają?
- Reksin! - Barb!
- Maluchy? - Co jest?
W porządku.
- Już są spokojne. Co się stało? - Zmęczyły się?
Może ciemność je uspokaja.
Młotuś zasnął w ciemnej szopie.
I każdy tryb rekina miał miejsce na zewnątrz.
W świetle.
Moja teoria: ciemność neutralizuje
ich dzikie instynkty.
Jakieś pomysły,
jak wrócić do domu w słońcu?
Dzięki.
Śpi rekinek mały, śpi
Podobno rekiniaki wpadły dziś w kłopoty.
Wiecie coś o tym?
Reksin próbował się z nimi bawić i...
Może trochę przesadziły, ale spójrz teraz.
- Całe, wesołe i twardo śpią. - Rekiniaki zostają?
Dobrze, mogą zostać.
- Na razie. - Hura!
Ale jeśli znowu będą zagrożone, powiedzcie mi.
Jasne. Już wiemy, że ciemność je powstrzymuje,
już będzie łatwiej.
Rekipa obiecuje.
W GÓRĘ!
Dużo się dzieje, odkąd są z nami Młotuś, Serdelek i Gębusia, co?
Tak. Rekiniaki fajne.
Nie wyobrażam sobie życia bez nich.
Tak. Wszystko dobrze układa.
- Co się stało? - Tryb rekina!
Ucieczka!
Royce mówił, że to niemożliwe po ciemku.
Royce myli!
Czyli tak: rekiniaki szaleją po Mglistych Zdrojach.
Nie wiemy, skąd tryb rekina.
A twoje szczekanie nie działa.
Bez paniki.
- Trzeba... - Powiedzieć tacie!
On powie, co robić.
Nie! Tata zły. Tata odeśle rekiniaki!
One mogą się zgubić albo skrzywdzić. Najlepiej...
Znaleźć. Tata nie wie.
- Wszystko dobrze. - Słuchaj...
Reksin prosi.
Dobrze. Ale wiesz, do kogo trzeba zadzwonić.
Rekipo.
Bądźmy czujni!
Trzeba znaleźć...
Młotuś, Serdelek i...
Gębusia!
Nie. Tam!
W trybie rekina!
Wyjada brukselki pana Heubela!
Dalej!
Naprzód!
Super! Jeszcze raz.
To znaczy... Wszyscy w porządku?
Co tu się dzieje?
Moje śliczne brukselki!
Dzień dobry. Próbujemy złapać dzikiego rekiniaka.
Wynocha z mojego ogrodu!
Moje gnomy! Nie!
Tylko nie Profesor!
Dopiero odnowiłem mu brodę!
Rekipa łapie Gębusia i znajdzie reszta.
Przepraszamy. Potem naprawimy Profesora.
Pa, Smarkatku.
Szybko. Tędy.
Może Pan Smarkatek wprowadził Gębusię w tryb rekina?
Możliwe. Zawsze doprowadzał Reksina do szału.
Może to nie koty, tylko psy. Patrzcie!
Dlatego trzeba powiedzieć tacie!
- Mam cię! - Nie ten.
To bez sensu. Co prowokuje Gębusię?
Może jest głodna. Na mnie to działa.
Dobra, trzeba jej podać wiaderko...
Już na pewno nie będzie głodna po tym wszystkim.
Gębusiu!
Maluch ucieka. Szybko!
Przy tym wietrze oceniam, że prawie na pewno
będzie miała kłopoty.
Trzeba już zadzwonić po tatę.
- Gębusia szaleje. - Nie. Łatwo złapiemy.
Trzeba wiedzieć, co robi tryb rekina.
Tam jest!
Nie!
Przepraszamy!
Gębusiu!
Co robimy?
Reksin ma pomysł.
Reksin!
Rekipa, siatka!
Rekipa, cel.
Rekipa, pal!
Reksin!
- Wyszła z trybu! - Może woda ją otrzeźwiła.
Albo coś jej jest.
Jej płetwa! Musiała się zranić.
- O nie. Co robić? - Wiesz, co trzeba zrobić.
Powiedzieć tacie.
Nie martw się, na pewno będzie fajnie.
Niefajnie!
- Trzeba było mi powiedzieć. - Nie Max, pomysł Reksina.
Reksin przeprasza.
Niech odpocznie w jednym ze zbiorników,
aż płetwa się zagoi.
Ale potem trzeba coś wymyślić.
Miasto nie jest bezpieczne dla maluchów.
- Rekiniaki pojadą? - Chyba nie mamy wyboru.
Młotuś i Serdelek są w domu, tak?
Cóż...
To zabawna historia.
Tak zabawna, że może lepiej pan usiądzie.
Tu jesteś! Przyjedź tu szybko! Dwa rekiniaki
szaleją w morzu jak małe krakeny.
Jedziemy! Ollie, Royce, zajmijcie się tu Gębusią.
Dobrze.
Tato, Reksinie, musimy złapać maluchy.
Do boju, Rekipo!
Czemu nie?
Do boju, Rekipo!
REKINY NA ŁODZI
Szybko! Jeśli zaraz ich nie złapiemy,
zranią się jak Gębusia.
Szybciej!
Przepraszam. Ponton już nie jest taki szybki.
Rekiniaki szaleją bardziej niż pelikan na trampolinie.
Co tak długo?
Już dobrze, maluchy bezpieczne.
Wszystko dobrze.
Niedobrze.
Katastrofa, wszyscy na pokład!
Barb, zabierzesz nas do miasta?
Tak jest.
Gotowi do łapania rekiniaków?
Gotowi!
Idziemy!
Przepraszam.
Nie! Kotwica!
Jeśli je złapiemy, musimy wymyślić, gdzie je wypuścić.
Racja. Nie wiemy, co powoduje tryb rekina.
Prędzej czy później zrobią sobie krzywdę.
Nie! Rekiniaki zostają.
Trzeba wiedzieć, co chcą.
Reksin wie, jak złapać.
Tędy, morskie bestyjki.
Teraz!
- Stop! - Co?
Rekiniaki nie w trybie.
Co się stało?
Tryb rekina!
Jednak nie!
Chwila.
Chodzi o wiatr!
Wiatr robi tryb rekina.
Bez paniki, mam je!
Na otwarty sushi bufet Neptuna!
Niedobrze.
Teraz ubezpieczalnia, pewnie podniosą mi stawki...
Nie chcę ci przerywać, ale toniemy.
Owszem. Opuścić pokład!
Do pontonu!
O nie, rekiniaki!
Uwięzione!
Reksin musi uratować!
Rekiniaki!
Spokojnie, Reksin pomoże.
Zamknięte.
Reksin uratuje maluchy.
Reksin! Gdzie jesteś?
Reksin!
Moment. Czy to płetwa?
Nie, to trzy płetwy!
Maluchy bezpieczne!
- Wiedziałam! - Brawo!
Jesteście już bezpieczne.
Spływajmy stąd.
To się mogło bardzo źle skończyć.
Już wiemy, że wiatr robi tryb rekina. Rekiniaki mogą zostać?
Przykro mi, ale nie są tu bezpieczne.
Zwłaszcza że wiatry robią się silniejsze.
Zimne, z północnego zachodu.
Północny zachód.
Czy to nie tam leży sekretna wyspa?
Skąd pochodzą maluchy?
Tak. Wiatry wieją stamtąd.
Jak mawiają piraci,
wiatry oceanu wzywają do domu.
Dokładnie o to chodzi!
Wiatr wzywa rekiniaki do domu.
Cały czas próbowały tam wrócić.
Dlatego wiatr robi tryb rekina?
Rekiniaki chcą do domu na wyspę?
Dobrze.
Rekiniaki jadą do domu.
To trudne, ale tak trzeba zrobić.
Jeśli pogoda się pogorszy,
rekiniaki całkiem poszaleją, musimy ruszać.
Ale jak? Nie mogą jechać same.
Statek Barb jest na dnie, a ponton taty to złom.
Może jest jeszcze jeden sposób.
Serio? Czy to...
Jeszcze jak.
Wezwijmy Rekipę. Czeka nas ostatnia przygoda z rekiniakami!
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska