Σκυλόψαρο μικρό, γλυκό
Σε όλους μας αγαπητό Sharkdog!
Σκυλόψαρο, μα φιλικό
Sharkdog!
ΚΑΡΧΑΡΙΟΚΟΥΤΑΒΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ
Τελευταία έχουμε παράξενο καιρό.
Σήμερα θα έχουμε αέρα.
Πάρτε παλτά και πιάστε τα καπέλα.
Και τα σκυλιά.
Τζούλι Φίσερ από το Φόγκι Σπρινγκς.
Ένα χαλαρό πρωινό για να ξεκινήσει η μέρα.
Ωραία. Γιατί αυτό μόνο χαλαρό πρωινό δεν είναι.
Καρχαριάκια, οι τηγανίτες...
Είσαι καλά, μπαμπά;
Ναι. Αλλά αυτά τα μικρά είναι πολύ άτακτα.
Είναι άγρια ζώα, άλλωστε.
Ίσως δεν πρέπει να ζουν εδώ.
Καρχαριάκια εδώ.
Καρχαρέξ αγαπάει καρχαριάκια.
Θέλουν να παίζουν. Γι' αυτό είναι...
ζωηρά.
Φόγκι Σπρινγκς τέλεια πόλη για καρχαριάκια.
Δεν ξέρω.
Θα το αποδείξουμε.
Ίσως χρειαστούμε βοήθεια.
Εντάξει.
Θα βρούμε διασκεδαστικούς τρόπους
να ξοδέψουμε λίγη ενέργεια.
Θα πάμε τη Μεγαλόστομη στην παραλία. Θα λατρέψει το κύμα.
Εγώ θα πάω τον Λουκάνικο για κολύμπι.
Ο αέρας φέρνει μεγάλα κύματα και διασκέδαση.
Κι εμείς θα πάμε τον Σφυροκέφαλο... Τι θα του αρέσει;
Καρχαρέξ ξέρει.
Πολύ καλή ιδέα. Ιδανικό μέρος για τον Σφυροκέφαλο.
-Βοηθήσει με σφυρί; -Βέβαια, φίλε.
Ναι!
-Ναι! -Μπράβο, Σφυροκέφαλε.
-Σφυροκέφαλε; -Σφυροκέφαλος έγινε καρχαρίας!
Θα χτυπήσει. Κάνε κάτι!
Σφυροκέφαλε, σταμάτα!
Καρχαρέξ. Σφυροκέφαλε. Είστε καλά;
Ναι. Καλά.
Καρχαρέξ φτιάξει;
Όχι. Αρκετά βοήθησες σήμερα.
Μα...
Γιατί δεν ακούνε Καρχαρέξ;
Μη στεναχωριέσαι. Παρασύρθηκε λίγο.
Σίγουρα τα άλλα θα περνάνε τέλεια.
Μεγαλόστομη, τι να παίξουμε πρώτα;
Έλα. Έχουμε μπάλες ποδοσφαίρου.
Παραλίας;
Βόλεϊ;
Και κεφτεδάκια! Κάτσε, αυτά θα τα φάω.
Λίγη βοήθεια.
Ο αέρας σκόρπισε τα πράγματά μου.
Φυσικά, Άναμπελ.
Βρήκε επιτέλους την κλήση της.
Γι' αυτό τη λένε Μεγαλόστομη.
Μεγαλόστομη;
Όχι.
Καρχαρίας!
Μα τις ψαροκροκέτες. Τι έγινε;
Η Μεγαλόστομη.
Ο Λουκάνικος δεν έγινε καρχαρίας. Καλό αυτό.
Ναι, Μπαρμπ κανονίσει όλα.
Ξέχνα το. Πολύ κακό αυτό.
Μαξ.
Πάρα πολύ κακό.
Καρχαρέξ, γάβγισμα καρχαρία.
Να τα πιάσουμε γρήγορα.
Γιατί δεν ακούνε τα καρχαριάκια τον Καρχαρέξ;
Όταν είναι έτσι, τίποτα δεν τα ελέγχει.
Ούτε ο Καρχαρέξ.
Καρχαριάκια ακούνε;
-Καρχαρέξ! -Μπαρμπ!
Όλοι καλά;
Όλοι καλά.
-Συνήλθαν. Τι έγινε; -Μήπως κουράστηκαν;
Ίσως να τα ηρέμησε το σκοτάδι.
Σφυροκέφαλος κοιμήθηκε σε σκοτεινή αποθήκη.
Και όποτε γίνονται καρχαρίες, είναι έξω.
Στο φως.
Τα σκοτεινά περιβάλλοντα εξουδετερώνουν
τα ζωικά τους ένστικτα.
Έχει κανείς καμιά λαμπρή ιδέα
για το πώς να γυρίσουμε ενώ έχει ήλιο;
Ευχαριστώ, Άναμπελ.
Νάνι, νάνι, μικρά καρχαριάκια
Άκουσα ότι τα μικρά έμπλεξαν σήμερα.
Ξέρεις κάτι;
Καρχαρέξ ήθελε περάσει καλά με μικρά...
Ίσως να πέρασαν υπερβολικά καλά, αλλά κοίτα τα τώρα.
-Χαρούμενα, σώα και κοιμισμένα. -Μικρά μείνουν σε Φόγκι Σπρινγκς;
Εντάξει, μπορούν να μείνουν.
-Για την ώρα. -Ναι!
Αν όμως κινδυνεύσουν ξανά, να μου το πεις αμέσως. Εντάξει;
Τώρα που βρήκαμε ότι το σκοτάδι τα κρατάει ήσυχα,
θα είναι πιο εύκολο.
Υπόσχεση Καρχαριών.
ΓΑΒ-ΓΑΒ ΣΤΑ ΨΗΛΑ
Όλα ήταν θεότρελα
αφότου ήρθαν τα τρία καρχαριάκια.
Μικρά πολλή πλάκα.
Τώρα δεν φαντάζομαι να ζω χωρίς αυτά.
Ναι. Όλα πάνε καλά.
-Τι έγινε; -Μικρά έγιναν καρχαρίες!
Μικρά το 'σκασαν!
Ο Ρόις είπε ότι ησυχάζουν στο σκοτάδι.
Ρόις λάθος!
Να καταλάβω. Τα μικρά τριγυρνάνε στο Φόγκι Σπρινγκς.
Δεν ξέρουμε πώς γίνονται καρχαρίες.
Το γάβγισμα δεν τα ελέγχει πια.
Όχι πανικός.
-Πρέπει... -Να το πούμε στον μπαμπά.
Θα ξέρει τι να κάνει.
Όχι. Θυμώσει, διώξει τα μικρά.
Μπορεί να χαθούν ή να πάθουν κάτι. Καλύτερα...
Τα βρούμε. Μπαμπάς δεν θα μάθει.
-Όλοι χαρούμενοι. -Φίλε.
Παρακαλώ.
Καλά. Αλλά ξέρεις ποιον πρέπει να φωνάξουμε.
Καρχαρίες.
Τον νου σας.
Πρέπει βρούμε...
Σφυροκέφαλο, Λουκάνικο...
Μεγαλόστομη!
Όχι. Εκεί!
Είναι ακόμα καρχαρίας.
Τρώει τα λαχανάκια του κυρίου Χιούμπελ.
Έλα. Πάμε!
Έφοδος!
Ωραία ήταν! Πάμε πάλι.
Συγγνώμη. Εννοώ, όλοι καλά;
Τι συμβαίνει εδώ έξω;
Τα όμορφα λαχανάκια μου!
Κύριε Χιούμπελ, θέλαμε να πιάσουμε άγριο καρχαριάκι.
Μακριά από την αυλή μου!
Οι νάνοι μου! Όχι!
Όχι τον Καθηγητή Μπίνκι.
Τώρα γυάλισα το μούσι του.
Πιάσουμε Μεγαλόστομη και μετά βρούμε κι άλλα μικρά.
Θα φτιάξουμε τον Καθηγητή Μπίνκι μετά.
Αντίο, κύριε Σνιφλς.
Γρήγορα! Από δω.
Λες να έκανε ο Κύριος Σνιφλς καρχαρία τη Μεγαλόστομη;
Ίσως. Πάντα αγρίευε τον Καρχαρέξ.
Ή ίσως το έκαναν σκυλάκια. Δείτε!
Γι' αυτό να το πούμε στον μπαμπά!
-Σ' έπιασα! -Λάθος.
Τι προκαλεί τη Μεγαλόστομη;
Ίσως πεινάει. Εμένα αυτό με προκαλεί.
Παιδιά, να χορτάσει με έναν κουβά...
Δεν θα πεινάει πια, αφού έφαγε όλα αυτά.
Μεγαλόστομη!
Ξεφεύγει. Πάμε!
Με τόσο αέρα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα
να καταλήξει σε πολλούς μπελάδες.
Να ζητήσουμε τη βοήθεια του μπαμπά.
-Η Μεγαλόστομη ξεφεύγει. -Όχι. Πιάσουμε εύκολα.
Ξέρουμε τι κάνει γίνουν καρχαρίες.
Να τη.
Όχι!
Συγγνώμη, Άναμπελ.
Μεγαλόστομη!
Τι θα κάνουμε;
Έχω ιδέα.
Καρχαρέξ!
Τραβήξτε δίχτυ.
Καρχαρίες, στόχευση.
Καρχαρίες, πυρ!
Καρχαρέξ!
-Δεν είναι πια καρχαρίας. -Το κύμα την έκανε να συνέλθει.
Ή τραυματίστηκε.
Χτύπησε το πτερύγιο ενώ έπεφτε.
-Όχι. Τι κάνουμε; -Ξέρεις τι θα κάνουμε, φίλε.
Πούμε μπαμπά.
Μη σκας. Σίγουρα θα είναι κουλ.
Καθόλου κουλ.
-Έπρεπε να μου το πεις αμέσως, Μαξ. -Όχι. Όλα ιδέα Καρχαρέξ.
Καρχαρέξ λυπάται.
Να ξεκουραστεί σε μια δεξαμενή.
Μέχρι να γίνει καλύτερα.
Αλλά μετά πρέπει να σκεφτούμε κάτι.
Δεν είναι ασφαλή εδώ τα καρχαριάκια.
-Καρχαριάκια πρέπει φύγουν; -Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Ο Σφυροκέφαλος κι ο Λουκάνικος είναι καλά;
Βασικά...
Ακούστε πλάκα.
Έχει τόση πλάκα που καλύτερα να καθίσετε.
Να σε. Έλα εδώ γρήγορα. Δύο καρχαριάκια
πλατσουρίζουν στη θάλασσα σαν τερατάκια.
Ερχόμαστε. Όλι, Ρόις, να προσέχετε τη Μεγαλόστομη.
Εντάξει.
Παιδιά, πρέπει να βγούμε δύο καρχαριάκια.
Καρχαρίες.
Γιατί όχι;
Πάμε, Καρχαρίες!
ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ ΕΝ ΠΛΩ
Αν δεν βρούμε γρήγορα τα δύο καρχαριάκια,
θα χτυπήσουν όπως η Μεγαλόστομη.
Πιο γρήγορα!
Το φουσκωτό μου δεν είναι πια τόσο γρήγορο.
Τα μικρά είναι πιο ανεξέλεγκτα από πελεκάνο σε ξυλοπόδαρα.
Γιατί αργήσατε;
Τώρα μικρά ασφαλή σε πλοίο.
Όλα καλά.
Αυτό όχι καλά.
Αυτό είναι πολύ επείγον!
Θα μας πας στο Φόγκι Σπρινγκς;
Ναι.
Έτοιμοι να πιάσουμε καρχαριάκια;
Έτοιμοι!
Πάμε!
Ωχ, συγγνώμη.
Όχι! Η άγκυρα!
Αν τα πιάσουμε, να βρούμε τρόπο να γυρίσουν στα ανοιχτά.
Ακόμα δεν ξέρουμε γιατί γίνονται καρχαρίες.
Και κάποια στιγμή θα κινδυνεύσουν σοβαρά.
Όχι! Μικρά μείνουν σε Φόγκι Σπρινγκς.
Πρέπει βρούμε τι θέλουν μικρά.
Ξέρω πώς πιάσουμε μικρά.
Από δω, θαλάσσια τερατάκια.
Και τώρα!
-Σταματήστε! -Τι;
Μικρά όχι καρχαρίες.
Πώς έγινε αυτό;
Καρχαρίες!
Όχι καρχαρίες!
Για κάτσε.
Είναι ο άνεμος.
Άνεμος κάνει μικρά καρχαρίες.
Όλα καλά, τα έπιασα.
Μα τον μπουφέ με σούσι του Ποσειδώνα.
Δεν είναι καλό αυτό.
Τώρα θα καλέσω την ασφαλιστική, θα ανέβουν τα ασφάλιστρα...
Μπαρμπ, συγγνώμη που διακόπτω, αλλά βυθιζόμαστε.
Ναι! Εγκαταλείψτε το πλοίο!
Στο φουσκωτό!
Όχι. Τα καρχαριάκια!
Παγιδεύτηκαν!
Καρχαρέξ πρέπει σώσει!
Καρχαριάκια!
Καρχαρέξ βοηθήσει.
Πολύ σφιχτό.
Καρχαρέξ θα σώσει.
Καρχαρέξ! Πού είσαι;
Καρχαρέξ!
Περίμενε. Πτερύγιο είναι αυτό;
Όχι. Τρία πτερύγια!
Καρχαριάκια ασφαλή.
-Ήξερα ότι μπορείς. -Μπράβο!
Είσαι ασφαλής τώρα, μικρέ.
Πάμε να φύγουμε.
Μπορούσε να πάει πολύ άσχημα.
Καρχαρέξ ξέρει ότι άνεμος κάνει μικρά καρχαρίες, άρα μικρά μείνουν, έτσι;
Λυπάμαι. Το Φόγκι Σπρινγκς δεν είναι ασφαλές γι' αυτά.
Ειδικά καθώς οι άνεμοι όλο και δυναμώνουν.
Κρύοι από τα βορειοδυτικά.
Βορειοδυτικά.
Εκεί δεν είναι το μυστικό νησί;
Από κει που ήρθαν.
Ναι. Μάλλον οι άνεμοι φυσούν από εκείνο το νησί.
Όπως λέει το πειρατικό ρητό,
"Οι άνεμοι του ωκεανού καλούν πίσω τους ναύτες".
Αυτό ακριβώς είναι.
Οι άνεμοι καλούν τα μικρά.
Τα μικρά προσπαθούν να πάνε σπίτι.
Γι' αυτό μικρά γίνονται καρχαρίες;
Καρχαριάκια θέλουν πάνε πίσω σε νησί;
Εντάξει.
Μικρά πάνε σπίτι.
Είναι δύσκολο, αλλά είναι το σωστό.
Αν ο καιρός χειροτερέψει,
τα μικρά θα αγριέψουν, να φύγουμε τώρα.
Μα πώς; Είναι επικίνδυνο να πάνε μόνα τους.
Το πλοίο της Μπαρμπ βούλιαξε. Το φουσκωτό χάλασε.
Ίσως υπάρχει άλλος ένας τρόπος να πάμε.
Όχι! Είναι...
Και βέβαια είναι.
Καλώ τους Καρχαρίες. Πάμε στην τελευταία περιπέτεια με τα μικρά.
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη