GODZINA 16.00
Proszę załogę o przygotowanie do lądowania.
Witamy w Bangkoku. Życzymy miłego pobytu.
Mahalo.
Następny.
WYJŚCIE
WITAMY W BANGKOKU
Następny przystanek: stacja Ratchaprarop.
POCIĄG EKSPRESOWY DO SUVARNABHUMI
TAXI PLUS - TAKSÓWKI NA CZTERECH PASAŻERÓW
Mam nadzieję, że nie musiał pan długo czekać.
Nie. Jest pani na czas.
Dokładnie na czas.
Dobrze się panu spało?
Wody?
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Miała pani rację co do korków.
Spodziewałam się gorszych.
Jesteśmy już blisko.
Dziękuję.
Też dziękuję.
Większość ludzi by wyrzuciło.
Większość ludzi nie liczy się z innymi.
Ten samochód jest bez skazy.
Musisz lubić swoją pracę.
Dobra płaca.
Wybieram własne godziny
i spotykam ciekawych ludzi.
- Lubisz jeździć nocą? - W nocy mam więcej czasu.
Nocą jest chyba niebezpiecznie?
Pewnie tak, ale na razie mam szczęście.
Aplikacja daje mi znać kiedy i gdzie mam jechać,
więc jest OK.
Jesteś piękną kobietą. Pewnie ciągle cię podrywają.
Zmartwiłabym się gdyby przestali.
Nie jestem co raz młodsza.
- Zgaduję, że nie jesteś mężatką? - Nie.
Mogę zapytać dlaczego?
Nie miałam czasu.
Mam brata z stwardnieniem rozsianym.
Zdiagnozowali go 10 lat temu.
Ma teraz 25 lat.
Jest całym moim światem.
Wierzę.
Na pewno robisz dla niego co możesz.
Tak.
Tylko... w tym roku...
Bardzo mu się pogorszyło.
Tak.
Tak bywa ze stwardnieniem.
Wielu ludzi żyje z nim dłużej, niż się spodziewano.
Jesteś lekarzem?
Nie.
Ale byłem kiedyś medykiem polowym.
Mam trochę wiedzy na wiele tematów.
Dobry we wszystkim?
Ale mistrz niczego.
- Świetnie mówisz po angielsku. - Dziękuję.
Studiowałam angielski na uniwersytecie ale to było dawno temu.
Nie zapytam cię o wiek, jeśli ty nie wspomnisz mojej siwej brody.
Oglądam dużo filmów i YouTube .
Tak ćwiczę angielski,
ale moje słownictwo nie jest jeszcze wystarczająco rozwinięte.
Według mnie brzmisz świetnie.
Jesteś Tajką,
nie musisz mówić perfekcyjnym angielskim.
Jestem pół-Tajką. Mój ojciec jest Anglikiem.
Ale mieszkam tu całe życie.
Kto to wie,
może pewnego dnia będę mieszkać
w kraju, w którym mówią tylko po angielsku, a nie tajsku.
Biurowiec jest tuż przed nami.
Możesz zatrzymać się przy wejściu?
Dojechaliśmy.
Nazywam się Kai.
Po hawajsku to znaczy „ocean”.
Piękne imię. Jesteś z Hawajów?
Tak.
Nazywam się Fha. Po tajsku to znaczy „niebo”.
Miło było cię poznać.
Ciebie też, Fha.
Jak dzisiejsze jazdy?
Jesteś moim pierwszym klientem. Właśnie zaczęłam zmianę.
Mogę o coś zapytać?
Ile zarabiasz w przeciętną piątkową noc?
Zazwyczaj około 1500 batów, jeśli mam dobrą noc 2000.
Sześćdziesiąt dolarów?
Chyba tak.
Mam dla ciebie propozycję.
Jeśli ją przyjmiesz, musisz wyłączyć aplikację.
Muszę jeszcze pojechać do czterech miejsc w tym mieście.
Tysiąc dolarów, to jest depozyt.
Możesz później zmienić zdanie i zatrzymać pieniądze.
Ale jeśli zawieziesz mnie do ostatniego przystanku,
dam ci 5000 dolarów gotówką.
Nie musisz nic robić.
Nie musisz nawet wychodzić z samochodu, chyba że chcesz.
Tylko mnie zawieź.
Muszę porozmawiać z prawnikiem. Poczekaj na mnie.
Jak wrócę odpowiem na twoje pytania.
Dobrze?
Dziękuję.
Podziękuj mi na końcu.
GODZINA 21.39
Witam.
- Piętro 43. - Dziękuję.
Proszę bardzo.
- Dobry wieczór, panie Kahale. - Dobry wieczór.
- Jak minął panu lot? - Szybko.
To dobrze. Khun Cha Cha czeka na pana.
Dziękuję.
Witamy w Bangkoku, panie Kahale.
Dziękuje, Khun Cha Cha. Przepraszam za spóźnienie.
- Nie ma problemu. - Dziękuję.
Piękne biuro.
Osiągnęła pani spory sukces, jak na tak młodą osobę.
Owszem.
W czym mogę panu pomóc?
Był pan niejasny przez telefon,
chodzi o jakiś wypadek i o członka rodziny?
Tak.
Chodzi o całą rodzinę.
Coś pani pokażę.
Dziękuję, Khun Cha Cha. Do jutra.
Dziękuję za cierpliwość.
Wszystko dobrze poszło?
- Bardzo. - Świetnie.
Wrócę jutro około 16.00 by dopracować szczegóły.
Dobrze.
- Mogę prosić o przysługę? - Oczywiście.
Będzie trochę nietypowa.
Zadzwoń po taksówkę,
ale różową taksówkę.
Wiem, że to śmieszne,
ale widziałem różowe taksówki na lotnisku,
nigdy taką nie jechałem.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Proszę im powiedzieć, że będą dwa przystanki:
jeden w całodobowym supermarkecie,
a później w moim hotelu Millennium.
To żaden problem.
Zajmie to może 10 minut.
Chce pan tu poczekać, czy...
Wolałbym poczekać na zewnątrz.
Przyda mi się trochę świeżego powietrza.
- Dobrze, świetnie. - Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Dziękuję.
Ale mnie przestraszyłeś.
Przepraszam, powinnaś zamykać drzwi.
Wszystko dobrze poszło?
Prawnik był bardzo ugodowy.
Nie lubię prawników.
Ja też nie.
Gdzie jedziemy?
Na komisariat Thong Lo.
Wiem, wiem. Najpierw prawnik, teraz policja.
Narobiłeś kłopotów?
Nie, to nie tak.
Prawnik i policjant pracowali nad sprawą,
dotyczącą mojej córki i jej rodziny.
Przybyłem tu by im odpłacić.
Dojedziemy o 23.00.
Będziesz ich mógł wtedy zobaczyć?
Nie powinno być problemu.
Łatwo zasypiasz.
W każdym pojeździe.
Lubię kołysanie.
Co lubisz robić gdy...
nie jeździsz lub opiekujesz się bratem?
Nie wiem.
Na nic więcej nie mam czasu.
Musisz coś lubić.
A ty?
Wędkarstwo.
- Wędkarstwo? - Tak.
Brzmi nudno.
Byłaś kiedyś na rybach?
Nie, ale wiem na czym to polega i brzmi nudo.
Ryby są jak ludzie.
- Jak ludzie? - Tak.
Jak?
Są ryby, które są...
głupie i łatwe do złapania.
A inne są bardzo bystre,
i o wiele trudniejsze.
Są też rzadkie, niebezpieczne...
które mogą cię zranić albo nawet zabić.
Dla mnie jest to bardzo relaksujące. Łowienie ryb.
Nie zależy mi, czy złapię czy nie.
Lubię po prostu stać na plaży,
patrzeć jak nadchodzą fale,
słuchać jak się rozbijają o piasek,
czuć ciepłe bryzy na twarzy,
sól w powietrzu
i zapach kwiatów.
Ja tak wędkuję.
Tego mnie nauczył mój dziadek.
I to lubię robić.
Dla mnie to jest niebo.
Brzmi bardzo spokojnie.
Powinnaś spróbować.
Może w przyszłości.
Dojechaliśmy. Mam zaparkować z przodu?
Tak, z przodu.
Zaraz wrócę.
Za co, kurwa?
Wiem, że znasz angielski.
To za Lisę.
Kto to, kurwa...
KOMISARIAT THONG LO
Nadal tu jesteś.
Szczerze, myślałam czy nie odjechać.
Widziałaś, że zostawiłem torbę.
Otworzyłaś ją?
Ale wiesz, że jest w niej gotówka?
Czy to był test?
O mój Boże! Co ci się stało w głowę?
Potknąłem się i uderzyłem w ścianę.
Potrzebne są szwy. Ze trzy lub cztery.
Nie, jest w porządku. Dziękuję.
Jesteś pewien? To głęboka rana.
Jestem pewien.
No dobrze.
Oddychaj głęboko.
Nie, to nie był test.
W życiu chodzi o decyzje.
Zdecydowałem zostawić torbę.
A ty zdecydowałaś jej nie wziąć.
Życie to decyzje i ich konsekwencje.
Rozumiesz?
Tak.
Jesteś głodna?
Znajdźmy coś do zjedzenia.
Mamy trochę czasu.
Na co masz ochotę?
Coś z kuchni lokalnej.
Znam świetne miejsce.
No co ty, kochanie,
kto zabija prawniczkę w piątkowy wieczór?
Przestań. Jesteś na miejscu?
Właśnie wchodzę.
Kai Kahale, Amerykanin, Hawajczyk.
Przyszedł tu dzisiaj prosto z lotniska. Był umówiony.
Zaprowadziła go do biura ofiary,
on później poprosił o taksówkę,
a ona znalazła szefową z kulką w głowie.
Wyszedł stąd jakby nic się nie stało.
Strażnicy potwierdzają.
Mówiłem. Z zimną krwią.
Ciało osunięte do tyłu.
Rozbryzgi krwi z tyłu ofiary.
Ten Kai Kahale usiadł na przeciwko jej i strzelił.
Patrzę na jego dokumenty.
Wyglądają na prawdziwe.
Przyleciał dzisiaj o 17.00, z lotniska Haneda w Tokio.
Lot 614, pierwsza klasa.
Lot łączony.
Nie ma pseudonimów?
Kai Kahale, urodzony w 1954. Na emeryturze.
Pracował jako zarządca plantacji kawy.
Wygląda, że sporej.
Zastrzelił ją z tłumikiem. Jednym strzałem.
Zdecydowanie nie jest pracownikiem biurowym.
Wyślij jego zdjęcie na wszystkie lotniska i na granice.
Kto wie, może się nam poszczęści.
Dobra, zbierz jak najwięcej informacji
i zawieź mnie powrotem do biura. Zostawiłem tam samochód.
Wujku, dwa te co zwykle.
Pewnie.
Co chcesz do picia?
Polecam herbatę chryzantemową.
Jest bardzo orzeźwiająca.
Świetnie.
Wujku, poproszę dwie herbaty chryzantemowe.
Proszę.
- Dziękuję. - Klient czy randka?
- Klient. - To dobrze.
Bo wygląda na starszego od twojego ojca.
Proszę.
Dziękuję.
Często tu jesz?
Tak. Staram się dwa, trzy razy w tygodniu, zależy od trasy.
Dobra?
Dobra.
Mogę teraz pytać?
O wszystko.
Sześć tysięcy dolarów do dużo pieniędzy,
a każdy by cię woził za połowę, albo i mniej.
Pewnie tak.
Więc dlaczego sześć tysięcy?
Chciałem żebyś się zgodziła.
I żebyś mnie woziła z radością.
Mogę to zrobić za połowę. Wystarczy.
Nie. Zawarliśmy umowę. Nawet podaliśmy sobie ręce.
- Jesteś pewien? - Tak.
Dobrze. Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Jak mówiłem. Podziękuj mi na końcu.
Na końcu czego?
O nie, poczekaj. Najpierw musisz nałożyć tego.
Trochę orzechów.
Trochę tego... nie wiem jak to nazywacie po angielsku.
Udoskonali to smak.
Jesz chili?
Tak.
Dziękuję.
I dodaj jeszcze tego,
to jak tajemny przepis, sos rybny.
Sos rybny?
Dobrze, skończone, zjadaj.
Bon appétit.
- Bon appétit. - Merci.
Wspaniale pachnie.
Dobre, prawda?
Bardzo.
Świetnie.
Co dalej?
Dalej...
Następny przystanek jest w klubie nocnym.
Następnie w szpitalu.
A ostatni przystanek jest w domu.
Spotykasz się dziś z pięcioma ludźmi?
Nie. Z siedmioma.
Chcesz wiedzieć dlaczego.
Tak. Przepraszam.
W porządku. Natura ludzka.
Nie tak dawno temu...
moja córka z rodziną przybyła do Tajlandii.
Mieli wypadek.
Ludzie, z którymi się dzisiaj spotkam są z tym powiązani.
Rozumiem.
Czy przeżyli wypadek?
Nie.
Wszyscy zmarli.
Tak mi przykro.
Nie martw się.
Też byłam niedawno w wypadku.
Biała rodzina.
Też zmarli.
Pijany kierowca.
To się zdarza wszędzie na świecie.
Mieli dziecko.
Małe dziecko.
Przykro mi.
Dziękuję, że mnie tu przyprowadziłaś, i za kolację .
- Była wspaniała. - Proszę bardzo.
Przepraszam za tę smutną rozmowę.
W porządku, takie jest życie.
Wiesz gdzie jest klub Ibiza?
Tak. Czy to nasz następny przystanek?
Tak.
Krzyż. Nie jesteś buddystką?
Nie.
Ale też nie chrześcijanką.
Jesteś ateistką?
A co to?
Ateista, to ktoś, kto nie wierzy w żadną religię.
Wierzę w wiarę.
Wierzę, że jest dobrze, gdy ludzie mają wiarę.
Modlisz się?
Tak.
Mogę zapytać do kogo?
Do moich rodziców.
Dlaczego masz więc krzyż?
Należał do kogoś, kogo znałam.
Przypomina mi o tej osobie.
To dobre czy złe wspomnienia?
Dobre.
Mojego złego czynu.
Zrobiłaś coś złego?
Tak.
Ktoś ucierpiał?
Chyba nie.
Ale okropnie się czujesz.
Tak czuję się...
Nie wiem jak to wytłumaczyć.
Winna.
Czujesz się winna.
Poczucie winy jest dobre.
Przypomina nam byśmy robili dobrze.
Dlatego zatrzymałam ten krzyż.
Jedź dalej ale nie daleko.
Zadzwonię ale nie odbieraj.
Spotkamy się tam, blisko wejściu,
pięć minut po moim telefonie.
GODZINA 1.29
Kurwa, co jest?
- Dominic! - Kurwa mać!
Nawaliłeś. Nie ruszaj się.
Czego ty chcesz?
Zabiłeś rodzinę swoim Porsche. Pamiętasz?
Pamiętasz?
Tak! Tak, pamiętam.
Tylko nic nie rób.
Wstawaj.
Poczekaj, nie. Tylko nie zabijaj...
Jezu Chryste!
- Wstawaj! - Dobrze. Ja nic nie zrobiłem!
Chcesz mój samochód?
Weź go stary, jest twój.
- Co się stało? - Jedź.
- Co ty zrobiłeś? - Jedź, proszę.
- Gdzie jest najbliższy szpital? - Jesteś ranny?
Nic mi nie jest. Szpital?
Jest klika minut stąd.
Zawieź nas do niego.
Proszę!
Co myślisz?
Myślę, że będzie więcej.
Będzie eskalacja.
Myślę, że on nie śpi sobie teraz w hotelu.
Musimy się dowiedzieć wszystkiego o tych trzech osobach.
Żona się tym zajmuje.
Wkrótce coś nam znajdzie.
Twój syn ma tylko tydzień, prawda?
Dziewięć dni.
Ostro domem zarządzasz.
Poznałeś przecież moją żonę.
Wiesz, że ona nie odpoczywa.
Mów.
Dobra, dzięki.
Znowu masz rację.
- Gdzie? - Klub nocny Ibiza.
Dwudziestotrzylatek, strzał w pierś.
- Opisali starszego mężczyznę, Azjatę. - Dobra.
Poczekaj szefie, jest coś jeszcze. Dzieciak żyje.
Właśnie go transportują do szpitala.
Jedź do klubu, ustal tożsamość. Rozejrzyj się.
- Ja jadę do szpitala. - Zrozumiałem.
Mogę prosić o chusteczkę?
Dziękuję.
Nie zabiję cię.
Nic się nie zmieniło.
Nasza umowa stoi.
To nie był przypadek, prawda? Że to ja cię dziś wożę?
Nie.
Wiem, gdzie mieszkasz.
Znam twoją rutynę.
Dlaczego?
Rodzina, która zmarła w twoim samochodzie.
To była moja córka...
jej mąż...
i jej pięcioletnia córka.
Moja wnuczka.
Zabijesz mnie?
To było możliwe.
To był twój samochód, twój podpis na zeznaniu świadka.
Przysięgam, nie chcę cię zabić.
Nie chcę cię nawet zranić.
Możesz dać mi butelkę wody?
Dziękuję.
Pij.
Dlaczego zmieniłeś zdanie?
Przez to.
Dałem go mojej córce...
na 18. urodziny.
Ktoś, kto żyje z takim poczuciem winy...
z powodu decyzji.
Nie miałaś wyboru.
Taka osoba ma dobre serce.
Zabijesz go?
Tak.
Co to za, kurwa, miejsce?
Czy to twoja wina?
O czym, kurwa, mówisz?
Znajomy z biznesu?
Niedotrzymana umowa?
Pierdol się!
Za to, że tak myślisz.
Jak mam nie myśleć?
Ile razy naraziłeś nas na niebezpieczeństwo?
- Serio? - Tak.
Ile razy do ciebie strzelali?
A do Doma?
No właśnie, ani razu.
Nigdy nas nie narażam.
Życie, które ci zapewniam,
99 procent ludzi zabiłoby by je mieć.
Więc okaż mi trochę szacunku.
Pozwalam ci pieprzyć te twoje dziwki, to wystarczy.
Co, myślisz, że nie wiem?
Myślisz, że jestem idiotką, która nie wie co się dzieje?
Nic przede mną nie ukryjesz.
Mogę zabrać mojego syna i odejść ze wszystkim co posiadasz.
Znam wszystkie twoje brudne sekrety.
To że tu teraz stoję,
jest jedyną formą szacunku, którą ode mnie otrzymasz.
Jeśli mój syn zginie...
Przysięgam na Boga,
pożałujesz dnia, w którym mnie pierwszy raz ujrzałeś.
Ma szczęście.
Pocisk przebił na wskroś.
Musieli jedynie zaszyć mu rany.
Wyjdzie z tego
Zwalniam cię, gówniany półgłówku.
Zastrzeliłeś mojego syna?
Zaczekaj!
Co tu się dzieje?
Możesz mieć cokolwiek zechcesz. Mam dużo pieniędzy.
Twoje pieniądze za wszystko zapłaciły.
Zmieniły mojego zięcia w kryminalistę.
Ukryły zbrodnie twojego syna!
Teraz rozumiesz.
Zrobiłem to by ochronić mojego syna.
Każdy ojciec zrobiłby to samo.
Ja też.
Jabłko nie spada daleko od jabłoni.
Jest jeszcze dzieciakiem.
Jeśli jesteś dość dorosły by zabijać,
możesz też umierać.
- I co tam masz? - Ból cycek.
Jaki ojciec taki syn.
Znalazłam powiązania między policjantami i prawniczką w 20 sprawach,
od małych wykroczeń drogowych do poważnych przestępstw.
Na przykład?
Narkotyki, handel ludźmi, nielegalna broń.
Pracowali nad nimi razem.
W jednym przypadku, oskarżeni poszli wolno.
Tylko jedna sprawa dotyczy rodziny Davis.
Kilka miesięcy temu ich syn miał wypadek.
Czworo ludzi zginęło, jedna ofiara ranna, zmarła pięcioletnia dziewczynka.
Rodzina z Wielkiej Brytanii.
- Nie Amerykanie? - Nie. Brytyjczycy.
Cooperowie.
Syn został uniewinniony.
Okazało się, że to mąż prowadził taksówkę.
Zapłacił ekstra taksówkarzowi, powiedział że chciał jeździć w Bangkoku.
Pogubił się i skręcił prosto w nadchodzący ruch.
I uderzył w syna.
To oficjalna wersja wydarzeń.
Nie od naszych dwóch trupów.
Tak.
Co myślisz?
Myślę to samo. Prawo jest prawem.
Samozwańcza sprawiedliwość to nadal morderstwo.
Rzuć broń!
Teraz!
Dobrze, tylko spokojnie.
Odkładam broń.
Wiem wszystko.
Ich syn zabił twoją rodzinę, prawda?
Syna czy córkę?
Moją córkę.
Rozumiem, ale nikt inny nie musi ucierpieć.
Owszem, jeszcze jedna osoba. I to już będą wszyscy.
Jedyna osoba, która ucierpi to ty,
jeśli nie zrezygnujesz.
Odłóż broń.
Załatwmy to uczciwie.
Legalnie.
Legalnie nie wyszło to na dobre mojej córce i jej rodzinie.
To nasza wina i przepraszam za to.
Ale dobro i zło jest wszędzie.
Tak.
Byli złymi ludźmi, którzy udawali dobrych.
Ty jesteś dobry, a czynisz źle,
zło nie niszczy zła.
Nic nie zmieni uczynionego zła.
- Dlaczego więc to robisz? - Bo mogę.
Bo nikt inny tego nie zrobił.
Nie rób tego.
Nie chcę cię zastrzelić,
ani jej, ale zrobię to.
Nie ruszaj się.
Dalej!
Nie!
Nie ruszaj się, kurwa!
Kai, nie zastrzelisz mnie.
Zastrzelę!
Puść ją.
Nie puszczę!
Proszę puść ją. Nic nie zrobiła.
Nie chcę jej skrzywdzić!
Nie mam broni. Kai, uspokój się.
Nie jesteś tego typu mężczyzną.
Oni już nie żyją.
Nie ruszaj się!
Kai, oni nie żyją. Puść ją, proszę.
Błagam cię.
Zastrzelę cię.
Kai, puść ją!
Jeśli chcesz mnie zastrzelić, to strzelaj!
Ale ją zostaw w spokoju!
Nie jesteś sobą!
Puść ją, dobrze?
Też jestem ojcem.
Jestem ojcem tak jak ty. Rozumiem cię, ale proszę, puść ją.
Proszę.
Kai... posłuchaj mnie.
Pozwól jej odejść.
Nie!
To twoja wina!
Pomocy!
Ranni funkcjonariusze!
Stary trzymaj się, nie daj się.
Nie zabiłem jej, prawda?
Nie, wszystko w porządku. Wyjdzie z tego.
Kurwa!
Kurwa.
Niespodzianka.
Gdzie jesteś?
Nie wiem.
Wszędzie gliny.
Wiem.
Nie poszło jak zaplanowałem.
Wyślij mi swoją lokalizację.
Nie znają mojego samochodu. Jestem blisko.
Przyjadę po ciebie.
Dobrze.
Zaparkuj w zaułku.
Zobaczę cię gdy dojedziesz.
Schyl się.
Dziękuję.
Dokąd jedziemy?
Krwawisz, musimy cię opatrzyć.
Nic mi nie jest.
Pocisk przeleciał na wskroś.
- Skąd wiesz? - Czułem.
Nie mogę iść do szpitala.
Mówię serio.
Ten detektyw jest dobry.
Długo mu nie zajmie wykombinować, kto następny.
A ta osoba...
w przeciągu godziny dowie się, co się dzieje
i zniknie.
Nie jedziemy do szpitala, nie martw się.
To niedaleko.
Dziękuję.
Jak sobie radzisz?
Lepiej.
Zrobiłeś co mogłeś.
Wszystko słyszałam.
Miał 29 lat.
Zastrzelił pielęgniarkę.
Miała 24 lata.
On nie jest dzieckiem.
Jest jeszcze jedna ofiara.
Wiem.
Dlatego tu jestem.
Pamiętasz ten wypadek?
Jedna osoba była ranna, ale nie zmarła.
Nazywa się Vanida Hoffsted.
Była kierowcą taksówki.
Zeznawała podczas procesu.
Tak.
Dzisiaj wieczorem
pojechała po kogoś na On Nut Road około 20.00.
Dwie godziny później zostawiła go na Silom Road.
Blisko kancelarii?
A gdzie jest teraz?
Później wyłączyła aplikację.
Prowadziła nowe Volvo. Mam tablicę rejestracyjną.
Możemy ją znaleźć.
Ukaże się jeśli jest na ulicach.
Użyj wszystkiego.
Już to zrobiłam.
Oczywiście.
- Widziałeś zdjęcia. - Przestań.
Wiem, że masz dobre serce...
ale on morduje z zimną krwią.
Wcześniej nie mordował.
Służył w wojsku, dwa razy, 40 lat temu.
A później ani jednego wykroczenia.
Nawet drogowego.
Jest mordercą.
Jest też ojcem.
Tak jak ty.
Co ty mówisz? Mam to rzucić?
Nie, ale znam cię.
Przed chwilą widziałeś, jak umiera twój młody partner.
Działasz teraz pod wpływem emocji.
Chcę ci dać trochę równowagi.
Jesteś dobrym mężczyzną, tak jak on.
Nie chcę byś zrobił coś złego.
Zło nie niszczy zła.
Muszę pracować.
Spójrz na niego.
I na mnie.
Jesteś dobrym policjantem.
Ale pamiętaj, że teraz jesteś przede wszystkim ojcem.
W drugiej kolejności mężem, a później policjantem.
- Kocham cię. - Jak wyżej.
GODZINA 4.25
O mój Boże.
Masz sól fizjologiczną albo alkohol?
Tak.
O kurwa.
- Dobrze. Dzięki. - Przepraszam.
O mój Boże, strasznie krwawisz.
Jesteś gotowy?
To będzie bolało.
Dlaczego wróciłaś?
Przepraszam.
Mam szansę naprawić to, co zrobiłam złego.
Podjęłam więc decyzję.
Powiedziałeś, że żyjemy z konsekwencjami naszych decyzji.
Raz już źle zdecydowałam.
Nie miałaś wyboru. Wiem to teraz.
Dali mi 2 miliony batów i ten samochód.
Kazali mi powiedzieć, że nie tylko ja prowadziłam.
Że nasz samochód uderzył ich.
Gdybym się nie zgodziła...
pewnie by mnie zabili.
Tak.
Zabili by cię.
Większość pieniędzy wydałam na mojego brata.
Żeby zapłacić za pobyt w szpitalu.
Niedużo z tego zostało.
Odwróć się, została jeszcze jedna.
To będzie bardziej bolało.
Dobra, ostatni raz. Weź wdech.
Dziękuję.
Będziesz miał dużą bliznę.
To nic. Będzie mi przypominać.
Co? Dzisiejszą noc?
Ciebie. Dobrą we wszystkim.
Mam jeszcze jeden powód, dla którego wróciłam.
Zaczęłam jeździć dwa lata temu.
Wcześniej pracowałam w hotelach i restauracjach.
W każdej pracy spotykam wielu obcokrajowców.
Zawsze na mnie patrzą i się im podobam.
Oferowali mi pieniądze za seks.
Ale nigdy się nie godziłam.
Rozumiesz?
Jesteś pierwszym mężczyzną w moim życiu,
który okazał mi szacunek.
Za to co robię.
Za moją pracę.
A nie za to jak wyglądam.
Dlatego wróciłam.
To najmilsza rzecz, jaką mi ktoś powiedział, poza moją żoną.
To prawda.
To jeszcze milsze.
Zostań tu.
Weź.
W tej torbie jest 4000 dolarów gotówką.
Są twoje.
Znasz Bitcoin?
Chyba tak.
Wiesz, że to pieniądze?
Elektroniczne pieniądze.
Czytałam coś na internecie, ale nie do końca rozumiem.
Dobrze, nie jest trudno się dowiedzieć.
W torbie jest dysk twardy.
Moje oszczędności.
1,398,000 dolarów.
Są twoje.
- Nie mogę ich zatrzymać. - Posłuchaj mnie.
- Nie, nie mogę. - Posłuchaj mnie.
Zamieniłem je na Bitcoin.
Nie wiedziałem co z tym zrobić.
Myślałem, że może powinienem po wszystkim dać na cele dobroczynne,
ale dla mnie nie ma już przyszłości.
Jak to?
Ten ostatni jest inny.
Bardziej niebezpieczny.
Bystrzejszy.
Lepiej chroniony.
Myślisz, że nie wygrasz?
Mi nigdy nie chodziło o wygraną.
Nawet jeśli przeżyję, pójdę do więzienia.
Zasługuję na to.
Ale nie mogę, rozumiesz?
Rozumiem.
Więc musisz to wziąć.
Jeśli weźmiesz, ty wygrasz.
Jeśli ty wygrasz, ja też wygram.
Będziesz mogła wziąć brata, zrobić wam paszporty
i przenieść się do kraju, w którym nie mówią po tajsku,
jeśli tego chcesz.
Dobrze?
Dobrze.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Kim jest ten człowiek?
Jest Japończykiem.
- Yakuza? - Nie.
Ale pracuje z nimi.
Pracuje z każdym, kto zapłaci jego stawki.
Które są wysokie.
A co za nie robi?
Rozwiązuje problemy.
Jakiego rodzaju?
Na przykład jeśli kogoś zabijesz
i musisz pozbyć się ciała.
Albo jeśli cię aresztują za prowadzenie po pijanemu i zabicie rodziny,
on to może naprawić.
Jest bardzo złym człowiekiem.
Jednym z najgorszych.
Człowiekiem, który może zrobić wiele bardzo złych rzeczy,
i nawet się nie pobrudzić.
Dużo o nim wiesz.
Zatrudniłem go.
Co?
Wszystko mi załatwił.
Torbę, broń, telefon, wszystko.
Jest pan bardzo inteligentny, panie Kai.
Nie idź. Podejmij decyzję.
Zabierz mnie i brata na Hawaje.
Pójdziemy na ryby.
To byłoby wspaniałe.
Wędkowanie z tobą i twoim bratem.
Powodzenia.
Hej sukinsynie!
Masz tylu ludzi, którzy za ciebie walczą.
Sam nie potrafisz?
Jestem sam.
Skurwielu, wychodź!
Wychodź!
Zmierz się ze mną, ze starcem!
Twardy gościu!
Chodź tu, skurwielu!
Mam wejść do środka?
Wejdę, kurwa, do środka. Znajdę cię.
Poczekaj sekundę.
Agresywny jesteś.
Masz piękne włosy.
Podziwiam cię. Naprawdę.
To co dziś zrobiłeś jest imponujące.
Jeszcze nie skończyłem.
A ja dopiero zaczynam.
Zazwyczaj sam niczego nie robię.
Lubię manipulować.
Ale to będzie przyjemność.
Dawno nikogo nie zabiłem.
Zastrzeliłeś 22-letniego chłopaka.
To było okrutne.
Tak, cóż...
Jeszcze nie skończyłem.
Hawajczyk.
Takich jak ty już nie robią.
Jesteś na mnie wkurzony, bo pomogłem bogatym rodzicom uniewinnić syna.
Nie zabiłem twojej rodziny.
Byliby nieżywi bez względu na moją pomoc.
Czy to wszystko było tego warte?
Tak.
Warto było.
Może.
Strzeliłem.
Teraz ty.
Dalej!
O kurwa!
Cholera.
O w mordę.
Powinienem cię zastrzelić.
To ja.
A ty, kurwa, kto?
Kierowca taksówki.
Ona nie jest w to zamieszana.
Chwilkę, tobie na niej zależy?
Ona wzięła łapówkę.
Nie dałeś jej wyboru.
To prawda. Małe szczegóły.
Pozwól jej odejść.
Jak ty, do kurwy, nadal stoisz?
Proszę...
pozwól jej odejść.
Będę musiał powiedzieć nie.
Ale będę miłym gościem.
Pozwolę ci zdecydować.
Kogo zastrzelę najpierw?
Przepraszam.
Ja też.
Ją.
Mądra decyzja.
To też moja wina?
Przepraszam za policjanta.
I pielęgniarkę.
Ona ma dowody, by oczyścić moją rodzinę.
Proszę, zrób to.
Trzymałem ją na siłę.
Groziłem jej bratu.
Zmusiłem ją do tego.
Zadzwoń po karetkę.
Już zadzwoniłem.
Nie przeżyję.
Wiesz o tym.
Nie zasługuję na to...
ale mam prośbę.
Dziękuję.