Merhaba Billy.
Yaklaşınca mesaj atarsan ben de aşağı inerim. Tamam.
Tamam, yok. Hayır. Hayatta olmaz.
TikTok'tan ayakkabı almak yok.
Siktir! Korktum. Sen çıkmamış mıydın?
Hayır, ayakkabı değiştireceğim.
Bu topuklular spor ayakkabı gibi değil.
Şey, Val...
Söyleyeceğim bir şey... Bir şey söylemeliyim.
Tamam.
Dün CNN meselesi patladığı için söylemek istemedim
ama zaten şimdi göreceksin.
-Neyi? -Burning Man'de dövme yaptırdım.
Ne peki, bileğine esrar yaprağı mı?
Ne düşüneceğini bilmiyorum
ama ben çok isteyerek yaptırdım.
Ufacık bir şeyi ne kadar abarttın. Mark!
BAŞKA BİR YER
Bir daha yüzmeye gidemeyeceksin.
Bu gerçekleşirse giderim.
-Arkanı dön, ne yazıyor? -"Başka bir yer."
Tamam, ne? Burning Man'de olmak istemiyor muydun?
Hayır. Burada olmayı istemiyorum. Mutlu değilim.
Son zamanlarda çok düşündüm.
Beni terk ediyorsun.
Evet, seni terk ediyorum ve bunu bir dövmeyle açıklıyorum.
Başka bir yer, başka biri değil.
Tamam, peki ama Mark... Ben buradayım
ama sen burada olmak istemiyorsun.
Burada değil...
Burada.
Ne? Tamam. Evet, anladım. Bunu aklından çıkar.
-Kafanı değiştir. -Lafı ağzıma tıkma.
Kapana kısıldım Val. Olduğum yeri sevmiyorum.
Dövmeyi bana hatırlatsın diye yaptırdım.
Tamam. Bunu sonsuza kadar hatırlatacak bir şey yaptırman
iyi bir fikir mi?
Nasıl yani?
Kötü bir şey olduğunda devam etmelisin.
Ona öylece bakıp duramazsın.
Zaten onu göremiyorsun bile. Sırtında.
Okuyabiliyor musun?
Yüzüme yaptıracak hâlim yoktu. Ben bir ucube değilim.
Aynen öyle. Değilsin.
Tamam, Marky Mark, buranın dışında bir yerde olmak istemesem de
Billy'yle görüşeceğim ve bu ayakkabılar da ayağımı vuruyor.
Paulie G'nin peşindeyiz.
-Ne? -Evet.
Yapay zekâ bilgisini onun sızdırdığını kayıt altına almalıyım.
Bu ne kadar mantıklı olur?
62 yaşında dövmeli adama da bakın.
Teşekkür ederim.
-Merhaba. -Jane.
Merhaba.
-Benim söylemediğimi biliyorsun. -Evet.
-CNN'e çıktığın için teşekkürler. -Evet.
-Ruj bile sürmüştün. -Biraz.
Evet.
Burada ne işin var Jane?
Dönebilir miyim?
Sana gösterdikleri tepki çok yanlış
ve seni savunmak istiyorum ama bunu herhangi bir kurumsal holdinge
video içeriği üretmek için değil,
kendim yapmak istiyorum. Düzgünce.
Bununla.
Bu kamerayı Treblinka Lezbiyenleri'ni çekerken kullanmıştım.
Seni temize çıkarmayı bu kadar istiyorum işte.
Oscar ödülünü kazandıran kamera mı?
-Tabii, yapalım. Evet. -Tamam.
Umarım olay çıkarmaya gelmedin.
Çünkü güvenliğimizi artırdık.
Bu adam James, Gaga'nın korumasıydı.
Hayır, olay yok Billy, yok.
Jane'le konuştuk ve Oscar kamerasıyla beni çekecekmiş.
Her şey yolunda.
Seni uzaklaştırdığım için üzgünüm, sadece işimizi koruyordum.
Evet, ben de üzgünüm, insanlığı koruyordum.
Evet, ikinize de aferin. Evet.
Jane, sen öne geçsene. Evet.
Teşekkür ederim. Tamam.
Paulie G beni gördüğünde suratını daha iyi çekersin.
Stüdyo sızıntı için birini suçlar, o kişi ben değilim.
-Kahve? -Valerie'nin kartı Patience'da.
Paulie burada takılıyormuş.
-Görmüyorum. -Sürekli burada olduğunu söylemişti.
Bakın kimler gelmiş. Valerie Cherish.
Paulie G'ye bir yumruk daha mı atacaksın?
Evet, yoksa geçim kaynağımızı bizzat mı yok etmek istedin?
Aman tanrım, hepsi senarist.
Tamam, bakın, anlıyorum. Bunun acısını ondan çıkarmanız yanlış.
Çaresizce çalışmak isteyen bir oyuncuydu ve bu yüzden işi kabul etti.
-Tamam. -Çaresiz mi?
Şu an Costco'da bir işe başvuruyorum.
Tamam, evet, burada değil. Gitsek mi?
-Özür dilerim. -Evet, özür dileyecek çok şeyin var.
Yapay zekâ saçmalığınla.
Bu kadar yeter beyefendi!
Onunla konuşuyorum!
Senaristlerin kazanacağı bütün parayı kendine alıyor.
Bense masrafı karşılayamadığım için çocuklarımı özel okuldan alıyorum.
Okula paran yetmiyorsa neden kahveye sekiz dolar veriyorsun?
-Siktir git. -Aman tanrım!
-Üzgünüm. -Lanet...
-Böyle olsun istemiştim. -Hayır!
Aman tanrım. Çocuklarının alamayacağı 16 doları harcadın.
-Neyse ne. Göt. -Billy, yeter.
Hayır, birisi çörek fırlatmadan gidelim.
Kahveni aldın mı? Güzel, artık gidebiliriz.
-Patience'ın boba çayı hazır. -Tamam.
Tamam. Üstümü değiştirmem için evime uğramamız lazım.
Tamam. Kendimi eve bıraktıracağım.
-Bugün izin alacağım. -Tamam.
Val! Hey! Merhaba.
-Ne oldu? -Ne mi oldu?
Ne olduğunu söyleyeyim. Sinirli bir senarist üstümüze
büyük boy soğuk frapelatte fırlattı çünkü sen bizi ifşa ettin.
Hayır, hayır, kimseye söylemedim.
Mesaj attım. Görmedin mi?
Dün bir sürü mesaj aldı.
Çoğu kendini öldürmesini öneriyordu, seninkini görmemiş.
Tamam.
-Tamam Billy. -Krema var...
-Sonra silerim, sağ ol. -Peçeteyi al.
Islak mendil var.
-Harika. -Burada.
"Val, yaşananlar için üzgünüm..."
"Bunları hak etmiyorsun."
Gördüm, evet. Ben görmemişim.
-Seni suçladığım için üzgünüm. -Önemli değil.
Öyle düşünmeni anlıyorum. Neden düşünmeyesin?
-Evet. -Tamam.
Baksana, içeri gel.
Özür dilesinler. Hadi.
Yok. Böyle iyiyim, evet.
Lütfen... Kısa sürer. Senaristlerle aran düzelir.
Aslına bakarsan görmeye geldiğim senaristle sorunumu çözdüm.
-Yani... -Tamam.
-Val. -Efendim?
İşe başladım.
-Burada mı? -Evet, baristalık. Hayır.
Yarım alıntılık aptal bir zombi romantik komedisi
ama senaristlik işte.
-Evet. -Teşekkür ederim.
Tamam. Neden bana teşekkür ettin?
Sette geçirdiğim o günün ardından
yazmayı çok sevdiğimi fark ettim.
Yazmamaktan şikâyet ediyordum.
-Ben de bir bok yiyip... -Evet.
Başkasının dizisinde iş buldum.
-İyi yapmışsın. -Evet.
-Umarım uzun süre devam eder. -Evet.
Tamam, görüşürüz Paulie.
Gioppino.
-Değil mi? Paulie Gioppino. -Evet.
-Görüşürüz.
-Peki bilgiyi kim sızdırdı? -Kimler biliyor?
Paulie G, Jimmy, sen ve ekibin,
Mark, Billy, Patience, oyuncular,
Frank, P.D.P. Kim olduğunu biliyorum. Benim!
Ben sızdırdım. Herkese söyledim. Bu yüzden yayıldı.
Herkese söyledim. Kim bilir kime söylediler...
Perşembe günü basının önünde böyle konuşma.
Hayır, ona katılamam. Olmaz.
Zaten o gün Mark'ın dizisine konuk olacağım.
-20.00'da başlayacak. -Tamam.
Haklısın. Dinleyin, tamam, basın... Bence gitmemem gerekiyor.
-Çünkü ben fazla... -Hedef tahtasısınız.
-Teşekkürler. -Ben giderim.
-Bizi ve diziyi temsilen. -Evet, güzel.
Dizinin etkinliğini mi kaçıracaksın? Hiç senlik değil.
Büyütecek bir şey yok. Tamam mı?
Yapacak çok işim var zaten, evet, alt tarafı fotoğraf "çekinmesi".
-Fotoğraf çekinmesi mi? -Öyle mi dedim?
Hey, hey, ho, ho Valerie Cherish'e göründü yol
-Valerie Cherish'e göründü yol -Ne?
Hey, hey, ho, ho Valerie Cherish'e göründü yol
-Tanrım. -Camı kapasana.
Yapamam, başka türlü sığmıyor.
-İyi günler. Kimlikler lütfen. -Tabii. Vereyim.
-İşte, uzatabilir misin? -Oradaki kim?
Valerie Cherish, merhaba.
-Boykot edilen mi? -Evet.
-Geçiş izni ayarladınız mı? -Ekibe bu sabah katıldı.
Onu yazdıramadık.
Uygun bir kimlik olmadıkça kimse giremez.
Şey, tamam. Benim kimliğim var.
-Dinle. Ben buradan gidiyorum. -Oradan değil.
Eve Uber tutarım.
-Tamam. -Valerie Cherish'e göründü yol
Jane, burayı çekmemiz şart mı? Sanmıyorum.
İstediğini söyledin.
Dikkat et.
Valerie Cherish'e göründü yol
Hey, hey, ho, ho Valerie Cherish'e göründü yol
Tamam, ilk ekip geldi. İkinci ekibe teşekkürler.
Affedersiniz! Dinleyin.
Evet. Kimse bir şey söylemeyecekse ben söyleyebilirim.
Yüksek sesle.
Senaristler dışarıda grev yaparken ben burada çalışmak istemiyorum.
Hayır, grev yapmıyorlar. Çalışabiliriz.
Dernekle alakası yok, bu kişisel, benimle ilgili.
-Bir şey diyeyim mi? Siktirip gitsinler. -Şey...
Şöyle olsa... "Valerie siktirip gitsin."
Düzgün konuş lütfen.
Öyle söylememiz gerekmese de yapay zekâyla ilgili yalan söyleyen o.
Hayır, hayır. Yok.
Yalan söylemedim. Hayır. Söyleyemezdim
çünkü stüdyo istememişti. Evet.
Buna yalan denir.
-Şey, hayır... -Evet.
Val, seni seviyorum ama yalan söyledin, eksik bilgi yalandır.
Şey...
Bak, bak...
-Çekil yolumdan yapay zekâ. -Dur! Üstüme gelip durma dostum!
-Ne oluyor? -Benden çıkarma.
Lütfen. Tamam mı? Birleri ve sıfırları ben bulmadım.
-Sadece işimi yapıyordum. -Hadi oradan algoritma.
Çocuklar, tamam, dinleyin. Anlıyorum. Tamam mı?
Anlıyorum. Bu Evan'ın suçu değil. Benim suçum olmadığı gibi.
Tamam mı? Sıfırı, biri, ikiyi, üçü dördü ben bulmadım.
Siktir git Genius Bar!
Neler oluyor Ron?
Yapay zekâyla film çektim. Filmi iki haftada çektik. Bir filmi!
16 hafta sürmeliydi. Bizler için 16 hafta iş olacaktı. Gitti!
Evet ama buradaki yapay zekâ senaristlerin yerini alıyor.
-Değil mi? Sizin değil. Evet. -Şimdilik!
Üzgünüm ama sen kimsin ve burada ne işin var?
-Boklu iç çamaşırlarını yıkıyorum. -Benim çamaşırlarım boklu değil.
Galiba gördüklerim çikolataydı.
-Tamam. Gerek yok... -Tamam, dinleyin.
Anlıyorum. Tamam mı? Anlıyorum. Diziyi çekmemiz gerekiyor.
Jack, "A" kamerası Valerie'yi çeksin, masasına geçecek.
Hayır.
-Valerie'yi yapay zekâ çeksin. -İşte bu.
Jack, ciddi misin?
Neyi kanıtlayacaksın? İşini yapmayacaksın, ne olacak?
Kovulacaksın.
Carmie, Jamey, İri Tom,
şu an iş bulamayan kaç tanıdığınız var?
-Çok. -Biz çalışıyoruz
ve dizinin yapay zekâ ürünü olduğunu öğrendik. Ne olmuş?
Benim açımdan bakınca yapay zekâ çalıştığımız yönetmenler gibi.
Nefret edersin.
Çalışmak zorunda olmak canını sıkar.
Örnek veriyor.
Başını eğip yine de işini yaparsın
çünkü yaptığın işi seviyorsundur.
Ev kredin ya da çocukların vardır. Bende ikisi de var,
bir de ölmeyi reddeden bir kuş.
-Dur, kim ölmeyecekmiş? -Kuşu, evcil hayvanı.
Kim bilir... Belki de yapay zekâ olmayacağını,
sizden iyi yapamayacağını öğrenir.
O yüzden işe koyulalım, birbirimizi düşünelim.
-Sitcom'lar gelip geçicidir. -Bu iyi gidiyor.
Evet, benim çocuğum ya da kuşum yok.
Ben yokum.
Bir yalancıyla çalışmam.
Tamam. "A" kamerasına geçebilirim.
The Conners'ın ilk üç yılında kullandım.
Tamam. 20 dakika ara verelim, burada kalmaya karar verenlerle
görüşürüz.
-Evan, sen iyi misin? -Çayımı döktüm.
Evet. Alırsın.
-Val. -Hadi...
-Val... -Efendim?
Yeni evimi göstereyim mi?
-Ev mi tuttun? -Evet.
Dizi çok iyi gidiyor. Evet. Baksana.
Üç odalı, iki banyolu.
-Havuzu da var. -Bak sen şuna.
-Aşağıda kalmıyor. Evet. -Ziyarete gel.
Tamam, 20 dakika mola vermek istiyorum.
-Val? Valerie. -Evet.
20 dakika mola vereceğim.
-Jane, yalnız kalmak istedim. -Biliyorum, eşlik ediyorum.
-Tamam, kamera olmasın. Yürüyelim. -Tamam, olmaz.
Valerie!
-Bu bir senarist. Birisi kaçmış! -Hayır Valerie, ben Juna!
-Juna'ymış! -Val!
-Juna! -Merhaba.
Merhaba!
Üzgünüm, seni tanımadım. Saçını boyamışsın.
Hayır, bu bir peruk ve beni pişiriyor.
-Evet. -Kafamdan kayıyor.
Var ya, başlarım şimdi.
Bebeğimiz burada. Gel buraya.
Üzgünüm, sinirli bir senarist olup kaçtığını sandım.
Biliyorum. Evet. Onları kapının orada görüp koştum.
Bunları yaşadığın için üzgünüm.
Evet...
Jane. Aman tanrım. Sana selam vermedim.
Seni gördüğüme sevindim.
-Jane, şey yapsan... -Sizi çeksem sorun olur mu?
-Tabii. Güzel kameraymış. -Bununla bir Oscar kazandı.
-Gidebiliriz. -Raymond. Bir saniye.
Ben, Stüdyo 25'te bir film çekiyorum da
içeri girerken senin çıktığını gördüm.
Evet. Uzaklaşmam gerekiyordu, anlarsın ya. Çıkmalıydım.
Ekibim benimle çalışmaktan memnun değil.
Yapay zekâdan bahsetmedim, onlara yalan söyledim.
Eksik bilgi verdim.
Val, deneyimli insanlar kendi esprilerine gülmeyen
o senaristlerin olmadığını fark etmez mi?
-Yapma, biliyorlardır. -Evet, tamam.
Yine de kötü hissediyorum çünkü doğru davranmadım.
-Yapmadım. -Beni dinle. Bunu kabul etmiyorum.
İnsanlara kötü davranmazsın. Yapamazsın.
Room and Bored ilk dizimdi ve çok gergin olduğumu hatırlıyorum
çünkü Hollywood'daki herkesin bir kendini düşündüğünü duyuyordum.
Sense bana çok nazik davrandın, işin inceliklerini öğrettin
ve beni evine davet ettin.
Bana neler olabileceğini gösterdin
ve yaptığım her işte bunu kulağıma küpe ettim. Her zaman keyif aldım.
Bu bana verdiğin bir hediyeydi.
Val, benim için sen osun.
Kes şunu.
Val.
Teşekkür ederim.
Bak, gitmem gerekiyor. Kimseyi bekletmek istemem.
Bunu da bana sen öğrettin.
-Tamam. -Görüşürüz Jane.
-Hey. Bir şey fark ettim. -Ne?
20 yıldan uzun süredir tanışıyoruz.
Buna ne demeli?
-Çok iyi görünüyorsun. -Harikasın!
Görüşürüz.
-Valerie Cherish, merhaba. -Merhaba Valerie.
-Ephram. Memnun oldum. -Merhaba.
Bize eşlik etmen çok değerli.
Özellikle üstünde yük varken.
-Reklamın kötüsü olmaz, değil mi? -Evet.
Bu arada ortalığı kızıştırmak için izninizi isteyeceğim.
-Tabii. -Dram yaratırım. Evet.
Evet. İçlerinden biri sizi arayacak.
Mark hoparlöre almayı unutuyor.
-Tamam. -Ne konuşuyorsunuz?
Telefon bağlantısı olacakmış
ve onu hoparlöre alman gerekiyormuş.
Evet, doğru. Hep unutuyorum.
Tamam. Kahveyi hazırladık, kahvaltıya geçin.
-Tamam. -Kameralar hazır.
Dört buçukta kahvaltı mı?
Şey, bu saatte müsaittim ve sabah sahnesi lazımmış.
Yani, o yüzden.
Kolay gelsin arkadaşlar. Evimize hoş geldiniz.
Lütfen sandalyelere dokunmayın.
Süet kumaş.
Dostum, parmakların değiyor.
-Yoksa erkenden mi arıyor? Öyle mi? -Hayır. Greg arıyor.
-Neden beni arıyor ki? -Tamam.
Belki tekrar dost olmak ister.
Onu arayıp beni aramasını mı söyledin?
Hayır, öyle bir şey yapmam. Hayır. Açsana, öğrenirsin.
-Açmayacağım. -Açsana...
Elleriyle yaptığı o hareketi yapacak.
Finans Ortakları, kahvaltı sahnesi. Hadi başlayalım.
Ve kayıt!
Bugün ofise saat kaçta gitmen gerekiyor Marky Mark?
Bilmiyorum.
Dokuz, dokuz buçuk.
09.45. Önemli değil.
-Ortaklar kaçta geliyor? -Ne zaman isterlerse.
Genelde benden sonra geliyorlar, masamda oturup bekliyorum.
Anladım.
-Kırıntılar kaldı. -Üzgünüm.
-Önemli değil. -Hayır.
-Kahvaltı yapmayız da... -Hayır ama...
-Üzgünüm. -Döküldü o kadar.
Enerjik olman gerekiyor.
-Enerjiyi yakala. -Tamam.
Baştan alalım.
Bu adamlar finans konusunu ciddiye almıyor gibi.
Duyduğuma göre uyuşturucu kullanıp geceyi dışarıda geçiriyorlarmış.
Nereden duydun?
Bardağın içine konuştun. Tamam.
-Duyduğuma göre... -Hayır, dur biraz.
Bardakla ilgili ne dedin?
Bardak elimde farklı bir şey mi yapmalıyım?
Bardağın içine konuşma. Bunu normalde yapmıyorsun.
Evet, haklısın.
Evet, üç, iki...
Belki gece dışarıda olduklarından geç geliyorlardır.
-Sadece... Yine aynı şeyi yaptım. -Evet, yaptın.
Aman tanrım, neden olmuyor?
-Bak ne diyeceğim... -Ne?
Elimde bir bardak kahve varken içmemem saçma olur.
O zaman şöyle yap, onu bırak.
-Evet onu... Bırak dursun. Evet. -Tamam.
-İşte oldu. -Ellerim boş kaldı, ne yapayım?
Tanrım.
Telefonunu al.
Evet, telefonu tutabilirsin.
Telefona dalıp gitme tabii
çünkü sohbet etmemiz gerekiyor. Evet.
Bir eş olmadığını ve karını dinlemediğini düşün.
Olur mu? Komik, değil mi?
Tamam.
Belki onu bırakmalısın.
-Tamam. -Evet, güzel.
-Açmam gerekiyor mu? -Evet.
Acaba kim arıyor?
Finans Ortağı.
Tamam.
-Alo. -Hoparlör!
-Evet, hoparlöre al.
-Niye unutuyorum? -Önemli değil, aç.
-Alo? Orada mısın? -Buradayım.
Dostum, amcamla kahvaltı yaptık da
Me Too'landığın için Riverside Golf Kulübü'nden ayrıldığını söyledi.
Ne olduğunu anlat.
Me Too'landın mı ortak?
Neler oldu, bana anlatır mısın?
Evet, hayır sadece... Kendisi sadece iş yerinde bir espri yapmıştı.
-Ben karısıyım. -Siktir, karın orada, üzgünüm.
Hayır, kendisi şu an burada değil. Gitti. Onu getireceğim.
Onu geri getireceğm. Evet, önemli değil.
Bir şey diyeyim mi? Jane, ne anlama geldiğini söyler misin?
-Havada kalmasına izin veremezsin. -Kapı.
-Kameralar... -Hayır, evet.
Diğer odanın kapısına gidin. Hemen oraya gidin.
Merhaba.
Mark, çıkıp onlara bir şaka olduğunu söyle.
Kovulmana sebep olan bir şaka.
Aksi takdirde insanlar bilinmezlikleri
kafalarına göre doldurur.
Val, bu doğruydu.
Ne?
Senden önce.
Tamam, tamam.
Orada çalışanlarla yatmıştım.
Bilmiyorum, ben... Beni tanıyorsun, kimseyi bir şeye zorlamam.
Tanrım, stajyerlerle ve asistanlarla takılan genç pisliklerdik.
Kim bizimle flört ederse onunla.
Bu kadınların zorunda hissettiğini
hiç düşünemedim.
Onların patronu olduğum için yaptıklarını.
O zamanlar evliydim.
Francesca'nın annesiyle evliydim. İsmini nasıl unuturum?
-Mimi. -Mimi.
Öyle davrandığım için kendimden nefret ediyorum.
Keşke daha iyi bir adam olsaydım ama değildim... O adamlardan biriydim.
Mee Too'dan önce bunu sorgulamadım bile.
Tamam ama Mark, artık değiştin.
Farkındasın. Bazı şeyleri farklı yapıyorsun.
Önemli olan bu değil mi?
Oraya geri dönemem.
Bir gülüş takınıp olduğum yerden utanmıyor
ve kötü hissetmiyormuşum gibi davranamam.
-Sırtımda yazanı okutayım mı? -Mark.
Yere serilmiş olabilirsin, öylece yatamazsın.
Ayağa kalkman gerekiyor.
Evet, Brentwood'a "Olmaz" diyemezsin, golfe de diyemezsin,
buraya "Olmaz" diyemezsin, buradayız.
O yüzden pozitif olmalısın.
Neden olmayasın?
Neden olmasın?
Tamam.
"Olmaz" demeyi bırakmadan önce son bir kez desem.
Devam etmek istemiyorum.
-Val, bu işi bırakmalıyım. -Tamam.
Benim için uğraştığını biliyorum ama bunu senin için yapıyordum.
Tamam. Ben de senin için yapmıştım.
Teşekkür ederim.
-Affedersin. -Tamam.
Dur, önce...
Evet.
Geliyor, hazır.
Kameralar.
Gerek yok.
Hepinize teşekkürler ama istifa ediyorum.
Çok şükür.
Tamam. "Ortaklar Tao'da Gece Gezmesinde".
Tamam, evet, hayır. Üstümü değiştirmeye vaktim var.
Gitmeyeceğini sanıyordum.
Sana söylediğim her şey benim için de geçerli.
Ayağa kalkmamız gerek.
Hem dizim için basına "Olmaz" diyemem. Benim kameram değilsiniz.
Buraya.
Teşekkür ederim. Burada duralım.
Teşekkürler.
-Çok büyük değilmiş. -Artık böyle yapıyorlar.
Sosyal medya ünlülerinin kameralarında büyük görünsün yeter.
Tamam.
Tamam. Evet. Yapay zekâyı sorduklarında
ne diyeceğimi düşündüm. Şunu dinle.
"Evet, yapay zekâ senaristlerin potansiyellerinin
açığa çıkması için kullanılır." Daha iyi söylerim.
-Evet. -Kim yazdı, ChatGPT mi?
Tamam Jane, şimdi olmaz. Ateş hattına atılmam gerek.
-Nasılım? -Harika.
-Tamam. -Evet.
-Buradan hanımefendi. -Teşekkürler.
-Valerie! -Valerie!
-Valerie Cherish. -Valerie! Valerie!
Buraya bakar mısınız?
-Sağa! -Gergin görünmüyor bile.
Evet, profesyoneldir.
-Çok güzel. -Bayan Cherish, buraya.
Biri takılıp düşebilir, partidekilere selam verebilirim.
-Parti yapılmayacak. -Eve mi dönüyoruz?
Valerie, merhaba. Ridley Macintosh.
-Zoom'dan Ridley. -Evet.
-Merhaba, güzel geçti. -Merhaba!
-Basın çok nazikti. -Evet. Üçüncü kişileri çağırdık.
-Arkadaşlarımız... -Nasıl Olur bizim için önemli.
Anladım. Tamam, peki... Sızıntı için üzgünüm.
-NuNet duyurmak istiyordu... -Biz duyurduk zaten.
-Siz mi? -Evet.
Tam zamanında. Yayına dört gün kala.
Herkes Nasıl Olur'a, Valerie Cherish'e ve yapay zekâya dikkat kesildi.
İzlenme sayısı iyi olur.
Yarın da Hot Ones'a çıkacaksın. Evet.
Tamam. Ne dediğini anlamadım. Eminim, eğlencelidir!
-Öyle mi? Eğlenceli olacak. -Tamam.
-Yakında Zoom'laşırız. Tamam mı? -Tamam.
-Görüşürüz.
Görüşürüz.
-Buradan. -Teşekkürler.
Tamam, vay canına Jane.
NuNet sızdırmış. Çok şaşırdınız, değil mi?
Biraz daha şaşıracaksın.
-Ne? -Buradan.
-Buraya! -Sağa!
Buraya, buraya!
-O kim? -Sağınıza...
-Billy. -Ne? O mu...
Bunu yapıyor demek...
-Gülümseyin! -Uzun görünüyor.
İsminiz nedir?
Billy.
"İ" harfinin üstünde yıldız var.
-Tasarımcı kim? -Muhteşem.
Çok şaşırdık.
Bu kişi uzun zamandır içimde ortaya çıkmayı bekliyordu.
-Bir kadın mı? -Hayır, ben transseksüel değilim.
Ben bir yıldızım.
Oyuncu olmak istiyorsun.
Hayır, oyuncu olmak falan istemiyorum. Yıldız olmak istiyorum.
Yüzüme kahve fırlatıldıktan sonra
arkada olmak istemediğime karar verdim.
Bu gece benim parlayacağım gece olacaktı.
Kesinlikle parladın.
-Fashionline.com'dasın. -Ne?
Öyle mi?
-İşte, buradayım. -Evet.
-Billy, yıldız var... -Kemerler?
Kemerleri takalım.
Kemer için yardım edeyim mi? İşte, ben görebiliyorum, sen göremezsin.
Teşekkürler.
Temel olarak hava yastığı giydiği için kemere ihtiyacı var mı?
Bak ne diyeceğim...
-Henüz sosu denemedin. -Ne kadar acı? Bakalım.
Fena değil. Tamam.
Şimdi ne var? Süt mü? Yardımcı olur mu?
Tamam. Süt ve tavuk bir arada. Şey, dizinin ismi Nasıl Olur...
Ve...
Gerçekten eğlenceliydi.
Olmaz. Yapamam. Yapabileceğimi sanmıyorum. Aman tanrım.
Ekipteki oyuncular muhteşem.
Geleceğini biliyorum.
NuNet... Saat dokuzda. Beth'i canlandırıyorum.
Beth... Beth & Boone'du ama Boone öldü.
Bunun neresi komik Sean? Sen sadistin tekisin.
Sonra yeğeni karısıyla geliyor.
Gabrielle karısı...
İşte bunu düşünüyorum.
Sean, ne dediğini duyamıyorum. Kulaklarım çınlıyor.
Hiç faydası yok. Yağ var mı?
Evet, birilerini mutlu edebilirsek işimizi yapmışız demektir.
Bitti mi?
Tercüme: Aysu Akkaya Iyuno