Здраво, Били.
Пиши ми порака кога ќе бидеш блиску и ќе слезам.
Добро. Не. Нема шанси. Ги вадам.
Нема веќе купување чевли на ТикТок.
Боже, ме исплаши. Мислев дека замина.
Не, морам да ги сменам чевлите.
Штикливе не се како да одиш во патики.
Па, Вал...
Морам да ти кажам нешто.
Да.
Не сакав синоќа поради хаосот со Си-Ен-Ен,
но сега ќе видиш.
Што да видам? -Се тетовирав на Брнинг Мен.
Ливче марихуана на глуждот?
Не знам што ќе мислиш за ова,
но ова е нешто што многу ми значи.
Правиш голема работа за мала... Марк!
НЕКАДЕ НА ДРУГО МЕСТО
Никогаш повеќе не ќе можеш да пливаш.
Можам, ако стојам зад напишаното.
Сврти се, што пишува? -“Некаде на друго место.“
Значи, не сакаше да бидеш во Брнинг Мен? До толку?
Не, до толку не сакам да бидам тука. Не сум среќен.
Во последно време многу размислував...
Ме напушташ?
Да, те оставам и го објавив тоа со тетоважа.
Пишува “некаде на друго место“, а не “некој друг“.
Добро. Но, Марк, јас сум тука, а ти не сакаш да бидеш тука.
Не тука...
Тука.
Добро. Да, излези од главата. Смени си ја. -Те молам, не ми ставај зборови в уста.
Заглавен сум, Вал. Не ми се допаѓа каде што сум.
Направив тетоважа како потсетник.
Само не сум сигурна дали е паметно да имаш потсетник за секогаш
дека не сакаш да бидеш тука. -Што сакаш да кажеш?
Кога нешто е лошо, мора да одиш понатаму.
Не можеш само да го гледаш.
И онака не можеш да го видиш, на грб ти е.
Можеш да читаш наопаку?
Па, немав намера да го ставам на лице. Не сум чудак.
Така е, не си.
Марки Марк, колку и да сакам да не сум “некаде на друго место“, туку тука,
морам да се сретнам со Били долу, а и чевливе ме стегаат.
Го бркаме Поли Г.
Што? -Да.
Сакам да го снимам како признава дека тој кажал за вештачката интелигенција.
Не знам дали е мудро тоа, Вал.
Рече 62-годишникот со свежа тетоважа.
Благодарам.
Здраво. -Џејн.
Здраво.
Знаеш дека не бев јас, нели? -Знам, да.
Фала за она на Си-Ен-Ен. -Да.
Дури и кармин стави. -Малку.
Да.
Па, што правиш тука, Џејн?
Може да се вратам?
Она што ти се случува сега е погрешно и сакам да те одбранам,
но не со некое корпорациско, конгломератско
посрано, празно ХД-видео за пополнување.
Сакам да го направам по свое. Како што треба.
Со ова.
Ова е камерата со која ги снимив “Лезбејките од Треблинка“ .
Ете толку сум сериозна.
Тоа е камерата со која го доби Оскарот?
Може, тогаш ајде. Да! -Добро.
Да не си дошла да правиш сцена, Џејн?
Зашто сега имаме сериозно обезбедување.
Ова е Џејмс, ја чуваше Гага.
Не, нема сцена, Били, не.
Со Џејн се договоривме, и сега ме снима со нејзината оскаровска камера,
па, во ред е.
Џејн, извини што те исфрлив, го заштитував нашиот бизнис.
Да, извини и ти. Го заштитував човештвото.
Да, две добри поенти.
Џејн, зошто не седнеш напред?
Благодарам. Добро.
Мора да го фатиш лицето на Поли Г. кога ќе ме види. Добро?
Студиото ќе сака да обвини некого за протекувањето, а тоа не сум јас.
Може кафе на пишанка? -Пејшнс ја има картичката на Вал.
Поли рече дека ова е негово место.
Не го гледам. -Вели дека често доаѓа тука.
Види кој е тука. Валери Чериш.
Пак дојде да го удриш Поли Г. во стомак?
Да, или дојде лично да ни ја одземеш егзистенцијата?
Боже, сите се сценаристи.
Добро, види, разбирам. Но не е во ред да се истураш врз неа.
Таа е само актерка која очајно барала работа, па затоа прифатила.
Добро? -Таа е очајна?
Баш сега аплицирам за работа во Костко.
Добро, не е тука. Можеме да си одиме.
Се извинувам. -Да, имаш многу за што да се извиниш.
Ти и твоите срања со ВИ!
Доста е, господине, доста е!
Нејзе ѝ зборувам!
Ни ги зема сите сценариски пари за себе,
и затоа морав да ги отпишам децата од приватно школо.
Ако немаш пари за школо, зошто трошиш 8 долари за лате?
Боже! Еби се! -Боже!
Извини. -Аман!
Ова сакав да го направам. -Не!
Боже! Тоа се 16 долари што твоите деца нема да ги добијат!
Кретен. -Добро, Били, доста.
Да си одиме, да не му текне некому да фрли колаче.
Си го зеде кафето? Добро, сега можеме да одиме.
Имам боба за Пејшнс. -Добро.
Ќе мора пак да застанеме кај мене дома за да се преслечам.
Ќе им речам после да ме префрлат до дома. Ќе земам слободен ден. -Да.
Вал! Еј! Здраво.
Што ви се случило? -Што? Ќе ти кажам што се случи.
Еден лут сценарист ни фрли две големи ледени фрапелатеа,
зашто си им кажал на сите за ВИ и нашата емисија.
Не, не, никому не кажав.
Ти пратив порака. Не ја доби?
Вчера доби многу пораки, Поли,
кои ѝ предлагаа да се самоубие, па можеби не ја добила твојата.
Точно.
Добро, Били. -Имаш шлаг.
Ќе се измијам после. -Барем земи салфетка.
Фала. -Имам влажни во колата.
Супер. -Тука е.
“Вал, жал ми е што се случи сето ова. Навистина.
Не го заслужуваш тоа.“ -“Не го заслужуваш тоа.“
Да, разбирам. Ја пропуштив. Ја пропуштив.
Извини што те обвинив. -Не.
Разбирам зошто помисли така. Зошто не би?
Добро. Да. -Да.
Знаеш што? Влези.
Заслужуваш извинување. Влези.
Не. Добро сум, да.
Те молам, само секунда. Да расчистиме со сценаристите.
Знаеш што? Ги расчистив работите со сценаристот што дојдов да го видам.
Значи... -Добро.
Еј, Вал. -Да.
Добив работа.
Тука? -Да, бариста. Не.
За една глупава зомби романтична комедија за половина цена
но, барем е сценарио, па...
Да. -Фала ти.
Добро. Зошто ми се заблагодаруваш?
За оној ден на снимањето, знаеш,
сфатив дека повеќе сакам да пишувам одошто да седам и да кукам што не пишувам.
Значи, јадев гомна... -Да.
...и, знаеш, добив работа на друга емисија.
Па, алал да ти е. -Да.
Се надевам дека долго се се прикажува. -Да.
Добро. Чао, Поли.
Џиопино.
Така? Поли Џиопино. -Да.
Да. -Чао.
Па, кој кажал? -Ајде да видиме, кој знаеше?
Поли Г., Џими, ти, твојата екипа,
Марк, ти Били, Пејшнс, актерите,
Френк, ПДП... Знам кој е! Јас сум!
Јас им кажав на премногу луѓе. Да, така излезе на виделина.
Им кажав на премногу луѓе. А којзнае кому тие кажале?
Не го кажувај тоа на пресот со повторувачки логоа во четврток.
Не, не, сега не можам да одам на тоа.
Тоа попладне морам да одам на “Финансиски фраери“.
Да, но настанот е дури во 8. -Така е.
Слушај, мислам дека не треба да одам на прес-конференцијата.
Знаеш, премногу... -Громобран?
Фала. -Јас ќе одам.
Ќе нѐ застапувам нас и серијата. -Да, добро.
Пропушташ прес-конференција за твојата серија? Тоа не си ти.
Не ја прави голема работата, Џејн. Добро?
Имам многу обврски, па да, ќе го прескокнам пресот со повлекувачки логоа.
Рече “повлекувачки“. -Тоа реков?
Хеј, хеј, хо, хо, Валери Чериш мора да си оди!
Хеј, хеј, хо, хо. -Што?
Валери Чериш мора да си оди!
Хеј, хеј, хо, хо, Валери Чериш мора да си оди!
Боже! -Затвори го прозорецот.
Не можам, ми треба простор за микрофонот.
Добар ден. Пропусници, ве молам. -Да, имам.
Еве, ќе му ја подадеш? -Кој е таму долу?
Јас сум Валери Чериш, здраво.
Онаа за која протестираат? -Да.
Имаш пропусница за нас? -Тој ни се придружи во тимот утрово,
па не го пријавив.
Ниедно возило или лице не влегува без соодветна пропусница.
Добро, ја имаш мојата пропусница.
Знаеш што? Ќе излезам. -Добро. Не од таму.
Ќе земам Убер до дома. -Хеј, хеј, хо, хо.
Добро. -Валери Чериш мора да си оди.
Џејн, дали има потреба да го снимаш и овој дел?
Ми кажа дека сакаш...
Внимавај. -Хеј, хеј, хо, хо,
Валери Чериш мора да си оди!
Хеј, хеј, хо, хо, Валери Чериш мора да си оди!
Добро, првиот тим е тука. Ви благодарам, втор тим.
Извинете! Сите.
Ако никој нема што да каже, тогаш јас имам.
Погласно.
Не ми е удобно да работам тука додека сценаристите штрајкуваат надвор.
Но не штрајкуваат. Можеме да работиме.
Не е од здружението. Лично е, за мене.
Знаеш што? Не, не. Кој ги ебе! -Па...
Можеме да кажеме и “Кој ја ебе Валери“, нели?
Те молам, внимавај на јазикот.
Не дека би го рекле тоа, но нѐ излажа за ВИ.
Не, не!
Не лажев. Не. Не смеев да ви кажам.
Бидејќи студиото ми рече да не кажувам.
Тоа е лажење.
Па, не баш... -Така е.
Вал, те сакам, но излажа. Излажа со премолчување.
Па...
Види, види, види.
Тргни ми се од патот, ВИ! -Доста! Доста се судираш во мене!
Што се случува? -Доста ме малтретираш!
Јас не ги измислив единиците и нулите!
Само си ја работам работата. -Да ми го пушиш, Алгоритму.
Луѓе, слушајте, разбирам. Добро?
Да. Но, Еван не е виновен, исто како што ни јас не сум.
Нели? Јас не ги измислив нула, еден, два, три, четири.
Еби се, Техничка поддршко!
Што се случува, Рон?
Работев на филм со ВИ. Го снимивме за две недели. Филм!
Требаше да бидат 16 недели, 16 недели работа за нас, техничарите, исчезнаа.
Да, но знаеш што? ВИ овде ги заменува само сценаристите.
Никој од вас. -Сѐ уште не!
Извини, која си ти и што правиш тука?
Ти ги перам посраните гаќи. -Моите гаќи не се посрани.
Значи, тоа било чоколадо.
Добро. Нема потреба од тоа. -Добро, сите!
Сфаќам. Ве разбирам. Но, имаме емисија за снимање.
Значи, Џек, камера А на Валери додека оди кон шалтерот.
Не.
Вештачката интелигенција нека ја снима. -Добро, брат.
Џек, сериозно?
Што ќе докажеш со тоа? Ако не си ја вршиш работата, што тогаш?
Отпуштен си?
Карми, Џејми, Биг Том,
колку луѓе познавате кои немаат работа?
Многу. -Па, ние имаме,
и штотуку дознавме дека серијата е напишана од ВИ. И што сега?
Според мене, ВИ е како многу режисери со кои мора да работиме.
Мразиш што е тука и не сакаш да работиш со него.
Добра ѝ е поентата.
Но, го спушташ носот и сепак работиш.
Затоа што го сакаш тоа што го правиш.
И имаш хипотека или деца или, во мојот случај, и двете,
и птица што одбива да умре.
Чекај, кој нејќе да умре? -Нејзината птица, миленичето.
И којзнае, можеби ВИ ќе научи дека не може да го прави она што вие можете
или дека вие го правите подобро.
Затоа, да продолжиме, еден за друг.
Бидејќи ситкомите доаѓаат и си одат... -А оваа многу добро се покажала.
Е, јас немам ни деца ни птица.
Си одам.
Не сакам да работам на емисија на лажга.
Па, можам да ја земам камерата А.
Работев со неа на првите три сезони на “Конерови“.
Добро. Да направиме пауза од 20 минути, а оние кои сѐ уште работат тука,
ќе се видиме.
Еван, добро си? -Го истурив чајот.
Да. Ќе добиеш друг.
Вал. -Повели.
Вал. -Да? Да.
Сакаш да ми ја видиш новата куќа?
Купи куќа? -Да.
Серијата многу добро оди. Види го ова.
Три спални, две бањи.
Тоа е базен. -Види го ти тоа.
И над земја, да. -Намини.
Добро, сега ќе одам на пауза.
Вал? Валери. -Да.
Одам на пауза, Џејн.
Џејн, реков дека ми треба минута. -Знам, само одам со тебе.
Без камера, само оди. -Добро. Без камери.
Валери!
Сценарист! Се протнал! -Не, Валери, јас сум! Џуна!
Џуна е! -Вал!
Џуна! -Здраво!
Здраво!
Извини, не те препознав. Си ја офарбала косата!
Не, перика е, а толку е жешко.
Дури и ми паѓа.
Знаеш што? Батали.
Ете го девојчето. Сега е добро.
Извини, мислев дека си лут сценарист што се одвоил од глутницата.
Знам. Ги видов на капијата, тоа и сакав да ти кажам.
Многу ми е жал што поминуваш низ ова.
Па... Да.
Џејн, Боже, не успеав да те поздравам.
Толку ми е мило што те гледам.
Џејн, може...? -Може да ве снимам?
Да. Супер камера. -Доби Оскар со тоа.
Рејмонд, само секунда.
Снимам филм овде на Сцена 25,
и додека влегував, те видов како излегуваш.
Да. Морав да си одам. Да избегам.
Мојата екипа ми кажа дека не се задоволни од мене.
Не им кажав за вештачката интелигенција. Значи, излажав.
Свесно.
Вал, навистина мислиш дека искусна екипа што работи на ситкоми не забележала
дека на сцената нема сценаристи кои се смеат на своите шеги?
Мислам, ајде, знаеле. -Да, добро.
Но, сѐ уште ми е криво што не се однесував како што треба со нив.
Не. -Знаеш што? Не го прифаќам тоа.
Не се однесуваш лошо со луѓето. Едноставно е така.
“Соба и досада“ ми беше прва серија и се сеќавам дека имав многу трема
зашто цело време слушав дека во Холивуд секој си работи за себе.
А ти беше толку фина и отворена и ме упатуваше
и ме покани кај тебе дома.
Ми покажа што може да биде,
и те слушав во сѐ што правев, и супер ми беше.
И тоа е подарок од тебе.
Вал, за мене, ти си “тоа“.
Престани.
Вал.
Фала ти.
Морам да одам. Не сакам никој да чека.
И на тоа ме научи.
Добро. -Чао, Џејн.
Еј. Знаеш што сфатив? -Што?
Се познаваме повеќе од 20 години.
Што велиш на тоа?
Изгледаш толку добро! -Изгледаш супер!
Чао!
Валери Чериш, здраво. -Здраво, Валери.
Ефрам. Мило ми е. -Здраво, здраво.
Многу ни значи ова што го правиш за “Фраериве“.
Особено сега, со сите овие пикантерии.
Но, дури и лошиот печат е добар печат. -Да.
Добро, кога сме кај пикантериите, имам дозвола да додадам малку зачин?
Може. -Да? За драмата. Да.
И ќе има еден возбудлив повик од еден од фраерите.
Марк секогаш заборава да го стави на звучник.
Добро. -За што зборуваме?
Ќе има повик од еден фраер
и треба да го ставиш на звучник.
Да, сфатив. Секогаш заборавам.
Добро, кафето е спремно, одиме со појадок.
Добро. -Камерите спремни!
Појадок во 4:30?
Само тоа време можев, а изгледа им треба утринска сцена.
Знаеш? Значи...
Добра емисија. И добре дојдовте во нашиот дом.
Те молам не ги допирај фотелјите.
Од велур се.
Брат, прстите.
Фраерот се јавува порано? Не? -Не. Грег е.
Зошто сега ми се јавува? -Па, добро.
Може сака пак да сте пријатели.
Да не си му се јавила да ми се јави?
Не, никогаш не би го направила тоа. Не. Одговори и дознај.
Не, нема да одговорам. -Да, можеш...
Сега ќе го направи она со рацете.
“Финансиски фраери“, сцена со појадок. Да почнеме.
И акција!
Па, во колку часот треба да одиш во канцеларија денес, Марки Марк?
Не знам.
Девет. 9:30.
9:45. Во ред е.
Да. А во колку часот доаѓаат другите? -Па, кога сакаат.
Обично доаѓаат по мене, а јас седам на моето биро и чекам.
Да.
Имаш трошки. -Извини, моја грешка.
Во ред е. -Не.
Никогаш не појадуваме, па... -Не. Не, но тоа е...
Извини. -Само малку имаш, да.
Влези во филм.
-Добро.
Се враќам.
Значи, како да не се сериозни во врска со финансиите.
Се зборува дека се дрогираат и остануваат надвор цела ноќ.
Каде го слушна тоа?
Зборуваше во шолјата, не можев... Добро.
Се зборува дека... -Не, чекај малку.
Што кажа за шолјата?
Треба да правам нешто друго со шолјата?
Само не зборувај во неа. Ни во стварноста не го правиш тоа.
Да, секако.
Да. За три, два...
Можеби доаѓаат толку доцна зашто се надвор цела ноќ.
Да, јас... Леле, пак го направив истото. -Да.
Боже, зошто не можам...?
Знаеш што? -Што?
Чудно е да имам кафе, а да не го пијам.
Тогаш, знаеш што? Спушти го.
Да, спушти го. Да. -Да, добро.
Така. -А сега што да правам со рацете?
Боже.
Држи го телефонот.
Можеш само да го држиш телефонот.
Но не се внесувај премногу,
затоа што мора да разговараме, нели?
Преправај се дека не си сопруг и дека ја слушаш сопругата.
Да? Смешно, нели?
Добро.
Да, можеби само спушти го.
Добро. -Да, добро.
Сега да се јавам? -Да.
Се прашувај кој е тоа.
Еден од фраерите.
Добро.
Здраво. -Звучник!
Звучник! -Да. Стави го на звучник.
Зошто не можам да запомнам? -Само стави го.
Здраво? Таму си? -Тука сум.
Баш сега појадував со чичко ми,
и рече си го напуштил голф клубот “Риверсајд“ зашто си мета на “И јас“.
Што е работата?
Стана мета на “И јас“?
Кажи ми за тоа. Што се случи?
Да, не, тој само кажал виц на работа, тоа е сѐ.
Овде е жена му. -Срање, жена ти. Извини, брат.
Не, тој не е тука сега. Замина. Ќе го викнам.
Ќе го викнам да се врати. Да, во ред е.
Знаете што? Можеби... Џејн, ќе им кажеш што значи ова?
Марк, не можеш тукутака да си одиш. -Затвори ја вратата.
Камерата е... -Не, не, да.
Оди на другата врата од пералната. Оди на другата, оди!
Марк, мора да излезеш и да им кажеш дека било виц.
Те отпуштиле поради виц.
Инаку луѓето ќе ги пополнат празнините со работи што никогаш не се случиле.
Вал, се случија работи.
Што?
Пред тебе.
Добро, добро.
Спиев со жени кои работеа таму.
Не знам. Ме знаеш, никогаш никого не сум присилил да направи нешто.
Боже, бевме млади кретени што се зафркававме со хонорарците,
асистентите, секој што возвраќаше со флерт, искрено.
И никогаш не ми падна на памет
дека можеби тие жени чувствувале дека мора...
да прават сѐ затоа што им бев шеф.
А бев во брак во тоа време
со мајката на Франческа. Зошто ѝ го заборавам името?
Мими. -Мими.
Се мразам себеси што се однесувам така.
Камо да бев исклучителен, но не бев, бев еден од момците.
И пред “И јас“, никогаш дури и не го доведов тоа во прашање.
Добро, но Марк, сега си поинаков.
Сега знаеш. И ги правиш работите поинаку.
Не е тоа поентата?
Не можам да излезам таму...
да се смешкам и да се преправам дека не се чувствувам засрамено
и ужасно за тоа каде сум.
Сакаш пак да ми го прочиташ грбот? -Добро, Марк.
Си паднал. Не можеш само да лежиш.
Мораш повторно да станеш, душо.
Не можеш да кажеш “не“ на Брентвуд и да кажеш “не“ на голфот
и да кажеш “не“ на тука затоа што сме тука.
Затоа, само биди позитивен.
Зашто зошто да не?
Точно? Зошто да не?
Добро.
Но пред да престанам да кажувам “не“, ќе кажам уште едно.
“Не“ за “Финансиските фраери“.
Сакам да се откажам од емисијата, Вал. -Добро, да.
Знам дека ме притискаше да снимам, но го правев тоа само за тебе.
Добро, а јас го правев тоа само за тебе.
Па, фала ти.
Извини ме. -Добро.
Чекај, прво...
Да.
Еве го. Подготви се.
Камера вклучена.
Нема потреба.
Ви благодарам на сите за вашето време, и се откажувам.
Фала богу!
Добро, а сега “Излегувањето на фраерите во Тао“.
Добро. Имам време да се преслечам за мојата прес-конференција.
Мислев не одиш.
Па, сѐ што ти кажав, важи и за мене.
И двајцата се охрабривме.
А и не можам да кажам “не“ на пресот за мојата емисија. Ти не си мој камерман.
Овде.
Фала. Стој исправено. Ете така.
Благодарам.
Не е многу големо. -Тоа е она што го Сега вака прават.
Треба да биде доволно за да изгледа големо во камерата на инфлуенсерот.
Добро.
Па, работев на мојата изјава, знаеш,
кога ме прашуваат за ВИ. Како ти звучи ова?
“Па, ВИ е вредна нова алатка што се користи за да им помогне на сценаристите
да го ослободат својот целосен потенцијал.“ Ќе го кажам подобро.
Да. -Кој ти го напиша тоа? Чет-Џи-Пи-Ти?
Џејн, не сега, морам да се соочам со стрелачкиот одред.
Изгледам добро? -Неверојатно.
Да? Добро. -Да.
Наваму, госпоѓо. -Благодарам.
Валери! -Валери!
Валери Чериш. -Валери! Валери!
Тука, г-ѓо Чериш. Тука.
Десно! -Воопшто нема трема.
Да. Таа е професионалец.
Одлично! -Госпоѓо Чериш, овде, ве молам.
Тоа не е безбедно. Сега можам да ги поздравам сите на забавата.
Не, нема забава. -Што? Само ова и си одиме дома?
Валери, здраво. -Ридли Макинтош.
Ридли од Зумот. -Така е.
Здраво! Да, ова помина добро.
Печатот беше толку фин. -Па, да. Пријатели на дворот.
Пријатели на... -“Што велиш?!“ многу ни значи.
Добро, да, извини што протекоа информации.
Знам дека НуНет сакаше да го објави тоа. -Објавивме. Од нас протекоа информациите.
Вие... -Да.
Совршено време, 4 дена пред пуштањето.
На сите вниманието им е на “Што велиш?!“, Валери Чериш, вештачка интелигенција.
Очекуваме многу прегледи.
И те резервиравме да играш во “Хот Едвардс“ утре. Ајде.
Не знам што е тоа, но секако, звучи забавно.
Да? Ќе биде! -Добро.
Наскоро ќе се видиме на Зум. -Зум наскоро.
Добро. -Чао.
Се гледаме.
Наваму. -Фала.
Добро. Леле, Џејн.
Од НуНет протекоа информациите. Какво изненадување.
Спреми се за уште едно.
Што? -Овде, ве молам.
Тука, ве молам. -Десно.
Тука! Тука!
Кој е тоа? -Сврти се десно.
Били. -Што? Тоа е...
Леле, баш го бива.
Широка насмевка! -Изгледа повисок.
Кој си ти? Како се викаш?
Јас сум Били.
Били со ѕвезда над името.
Можеш да ни кажеш кого носиш? -Фантастично.
Ти си такво изненадување!
Оваа личност е во мене многу долго време и сака да излезе.
Жена? -Не. Не сум транс, Вал.
Јас сум ѕвезда.
Сакаш да бидеш актер.
Не, не сакам да бидам актер. Сакам да бидам ѕвезда.
Знаеш, кога го примив она лате в лице место тебе,
решив да престанам да бидам во позадина.
Вечерва беше мојата ноќ за засветам.
Па, сигурно сјаеше.
Да, те има на Фешнлајн. -Што?
Не, ме има?
Ете ме. На Фешнлајн сум. -Да.
Били со ѕвезда над името. -Појасите?
Треба да се врземе.
Ти треба помош со појасот? Еве, го гледам, ти не можеш.
Фала ти.
Како да носи воздушно перниче. Дали му треба појас?
Знаеш што, Валери?
Уште не си го пробала сосот. -Колку е лут овој? Да видиме.
Не е лошо. Добро.
Што сега? Млеко? Тоа помага?
Добро. Млекото и пилешкото... Па, серијата се вика “Што велиш?!“.
И...
Многу беше забавно...
Не... не можам. Мислам дека не можам да го направам ова. Боже!
Значи, актерите се прекрасни.
Знам дека ќе дојде!
НуНет, во 9. Јас ја играм Бет!
Бет. Беше на Бет и Бун, па Бун умре.
Што ти е смешно, Шон? Садист си.
А потоа доаѓа нејзиниот внук со својата сопруга.
Габриел ја игра...
Тоа го мислам!
Шон, не те слушам што зборуваш. Ми зуи во ушите.
Ова не помага! Имаш путер?
Ако можеме некому да донесеме малку радост, тогаш сме си ја завршиле работата.
Завршивме?
Превод: Sandra Avrosievska